✳️ #آموزه های مدیریتی(آمد)
هرچه سرتان شلوغ تر باشد، بهره وری تان بیشتر بالا می رود؟!
✅در یک پژوهش نشان داد شد که افرادی که خود را گرفتار و مشغول می دانند به طور متوسط زودتر از دیگران کارهای عقب افتاده شان را تمام می کنند. گفته می شود انجام ندادن کارها تا موعد زمانی مشخص باعث نوعی حس خجالت و ناامیدی در فرد می شود، این حس در افرادی که گرفتارند، با شدت کمتری ظاهر می شود و آنها می توانند با تمرکز و توان بیشتری کارشان را به اتمام برسانند.
✅افرادی که سرشان شلوغ بود به طور متوسط در حدود ٢٥ روز کارهای عقب افتاده را تمام کردند و برای بقیه این مدت به حدود ٣٧ روز رسید. پس اگر کار عقب افتاده زیاد دارید، تا می توانید سر خود را گرم کنید و کارهای بیشتری برای خود بتراشید، در این صورت احتمالا کارهای قبلی هم زودتر انجام می شوند.
🍀 https://goo.gl/pIVr5l
هرچه سرتان شلوغ تر باشد، بهره وری تان بیشتر بالا می رود؟!
✅در یک پژوهش نشان داد شد که افرادی که خود را گرفتار و مشغول می دانند به طور متوسط زودتر از دیگران کارهای عقب افتاده شان را تمام می کنند. گفته می شود انجام ندادن کارها تا موعد زمانی مشخص باعث نوعی حس خجالت و ناامیدی در فرد می شود، این حس در افرادی که گرفتارند، با شدت کمتری ظاهر می شود و آنها می توانند با تمرکز و توان بیشتری کارشان را به اتمام برسانند.
✅افرادی که سرشان شلوغ بود به طور متوسط در حدود ٢٥ روز کارهای عقب افتاده را تمام کردند و برای بقیه این مدت به حدود ٣٧ روز رسید. پس اگر کار عقب افتاده زیاد دارید، تا می توانید سر خود را گرم کنید و کارهای بیشتری برای خود بتراشید، در این صورت احتمالا کارهای قبلی هم زودتر انجام می شوند.
🍀 https://goo.gl/pIVr5l
World Economic Forum
If you're less busy you're more likely to get things done, right? Wrong
Being busier could be the key to improving your productivity, a new study has found.
✳️ #آموزه _مدیریتی
کسانی هستند که همیشه محافظه کاری می کنند. آن ها همیشه به اندازه ای فکر می کنند که از عهده انجامش بر می آیند و وزنه بلند می کنند.
این اشخاص دنبال ریسک نمی روند، در نتیجه نه شکست می خورند و نه موفق می شوند، آن ها هرگز به عظمت توانایی ذهنی خود پی نمی برند.
کسانی هستند که همیشه محافظه کاری می کنند. آن ها همیشه به اندازه ای فکر می کنند که از عهده انجامش بر می آیند و وزنه بلند می کنند.
این اشخاص دنبال ریسک نمی روند، در نتیجه نه شکست می خورند و نه موفق می شوند، آن ها هرگز به عظمت توانایی ذهنی خود پی نمی برند.
✳️آیا می دانید چه افرادی در مقابل ابتلا به بیماری ها و کسالت های جسمی مقاومترند؟
✅افرادی که ذاتاًسرحال و خوشحال هستند ودارای انرژی های درونی بالائی هستند ✅افرادی که دائما خود را در معرض آموزش ویادگیری قرار می دهند و می دانند که این آموختن است که دریچه های روشنائی را به روی آنها می گشاید .
✅ افرادی که از کار و شغلی که دارند احساس خوبی به آنها دست می دهد و رضایت بالائی از شغلشان دارند.
✅افرادی که ذاتاًسرحال و خوشحال هستند ودارای انرژی های درونی بالائی هستند ✅افرادی که دائما خود را در معرض آموزش ویادگیری قرار می دهند و می دانند که این آموختن است که دریچه های روشنائی را به روی آنها می گشاید .
✅ افرادی که از کار و شغلی که دارند احساس خوبی به آنها دست می دهد و رضایت بالائی از شغلشان دارند.
✳️ده مهارت برتر که آموزش آن در 2020 نیاز است:
1.Complex Problem Solving
مهارت حل مساله که در زندگی روزمره بسته به نوع مساله(ساده یا پیچیده)نیاز است . گرچه طراحی و ساختار گرایی به روند حل مساله کمک می کند اما تصمیم گیری به موقع در موقعیت، موفقیت را بیشتر خواهد کرد که شامل: شناسایی مساله،ساختن تصویری واقعی از آن ،پیدا کردن راه حل مناسب ،تصمیم گیری،پیاده سازی و مانیتور کردن فیدبک ها می شود.
2. Critical Thinking
یا همان تفکر انتقادی
این مفهوم از 2500 سال پیش مطرح شده. فرد با این نوع مهارت توانایی این را خواهد داشت که ارتباط منطقی بین ایده ها را بفهمد و قدرت تشخیص و ارزیابی را داشته باشد. همچنین ارتباط و اهمیت ایده ها را درک کرده و خود قدرت بیان عقاید و نظرات خود را داشته باشد.این مهارت باعث پیشرفت مهارت های زبانی،خلاقیت و... در فرد می شود.
3.Creativity & Innovation:
یا همان خلاقیت و نوآوری که احتمالا همه دوستان با آن آشنا باشند.
خلاقیت و نوآوری در واقع تبدیل یک ایده یا تصویر جدید به یک واقعیت است. توانایی دید و درک جهان به روشی جدید برای پیدا کردن الگوهای مخفی و نادیده شده. البته خلاقیت و نوآوری دو روند دارد. تفکر و تولید.
اگر ایده یا تفکر جدید داشته باشید ولی نتوانید آن را عملی کنید می توان گفت خلاقیتی ندارید.
4.People Management:
مدیریت افراد
که اشاره به نقش پذیری به عنوان یک رویه در تربیت افراد یا انگیزه مند کردن آنها برای بهبود و اجرای بهتر است که سخت ترین و مهم ترین نقش در بحث های مدیریتی است.
5. Coordinating with Others:
مهارت هماهنگ شدن با دیگران
این مهارت شامل توانایی سازماندهی کار خود و لینک آن با دیگران است و توجه به فعالیت های مختلف به طور همزمان دارد. البته با اولویت بندی و تفویض اولویت در صورت لزوم.
6. Emotional Intelligence:
هوش هیجانی
این مهارت اشاره به توانایی فرد برای کنترل احساسات و استفاده از آن برای بالا بردن قدرت تفکر است.
افراد با هوش هیجانی بالا در تشکیل و حفظ روابط بین فردی و گروهی بهتر عمل می کنند.
7. Judgment & Decision Making
مهارت تصمیم گیری و قضاوت
در این مهارت فرد برای حل مشکلات از بین چند گزینه امکان پذیر،یک گزینه را انتخاب میکند. مساله ای که واضح و مشخص است ریسک پذیری و قبول آن از طرف فرد است.
این مهارت یک جزء کلیدی از مهارت های مدیریت محسوب می شود.
8. Servic- Orientation Management:
مدیریت سرویس گرا
که به توانایی و تمایل به پیش بینی،تشخیص و رفع نیاز دیگران گفته می شود. افراد دارای این مهارت در فراهم آوردن رضایت افراد و در دسترس و تمرکز افراد اطراف خود تلاش می کنند.
9. Negotiation
یا همان مذاکره
روشی است که افراد آن را برای حل و فصل اختلافات به کار میوگیرند.
در این روش افراد برای درک مساله و رسیدن به بهترین نتیجه ممکن تلاش می کنند.
در مذاکره افراد به دنبال منافع متقابل و حفظ یک رابطه کلیدی برای نتیجه ای موفقیت آمیزانه هستند.
و بالاخره آخرین مورد
10. Cognitive Flexibility
که از آن به انعطاف پذیری شناختی تعبیر می شود
توانایی ذهن است برای سوئیچ بین تفکر در دو مفهوم متفاوت یا به عبارتی تفکر در مورد مفاهیم متعدد به طور همزمان با در نظر گرفتن جنبه های مختلف فکری.
بازنشر از کانال: انجمن مدیریت کیفیت
1.Complex Problem Solving
مهارت حل مساله که در زندگی روزمره بسته به نوع مساله(ساده یا پیچیده)نیاز است . گرچه طراحی و ساختار گرایی به روند حل مساله کمک می کند اما تصمیم گیری به موقع در موقعیت، موفقیت را بیشتر خواهد کرد که شامل: شناسایی مساله،ساختن تصویری واقعی از آن ،پیدا کردن راه حل مناسب ،تصمیم گیری،پیاده سازی و مانیتور کردن فیدبک ها می شود.
2. Critical Thinking
یا همان تفکر انتقادی
این مفهوم از 2500 سال پیش مطرح شده. فرد با این نوع مهارت توانایی این را خواهد داشت که ارتباط منطقی بین ایده ها را بفهمد و قدرت تشخیص و ارزیابی را داشته باشد. همچنین ارتباط و اهمیت ایده ها را درک کرده و خود قدرت بیان عقاید و نظرات خود را داشته باشد.این مهارت باعث پیشرفت مهارت های زبانی،خلاقیت و... در فرد می شود.
3.Creativity & Innovation:
یا همان خلاقیت و نوآوری که احتمالا همه دوستان با آن آشنا باشند.
خلاقیت و نوآوری در واقع تبدیل یک ایده یا تصویر جدید به یک واقعیت است. توانایی دید و درک جهان به روشی جدید برای پیدا کردن الگوهای مخفی و نادیده شده. البته خلاقیت و نوآوری دو روند دارد. تفکر و تولید.
اگر ایده یا تفکر جدید داشته باشید ولی نتوانید آن را عملی کنید می توان گفت خلاقیتی ندارید.
4.People Management:
مدیریت افراد
که اشاره به نقش پذیری به عنوان یک رویه در تربیت افراد یا انگیزه مند کردن آنها برای بهبود و اجرای بهتر است که سخت ترین و مهم ترین نقش در بحث های مدیریتی است.
5. Coordinating with Others:
مهارت هماهنگ شدن با دیگران
این مهارت شامل توانایی سازماندهی کار خود و لینک آن با دیگران است و توجه به فعالیت های مختلف به طور همزمان دارد. البته با اولویت بندی و تفویض اولویت در صورت لزوم.
6. Emotional Intelligence:
هوش هیجانی
این مهارت اشاره به توانایی فرد برای کنترل احساسات و استفاده از آن برای بالا بردن قدرت تفکر است.
افراد با هوش هیجانی بالا در تشکیل و حفظ روابط بین فردی و گروهی بهتر عمل می کنند.
7. Judgment & Decision Making
مهارت تصمیم گیری و قضاوت
در این مهارت فرد برای حل مشکلات از بین چند گزینه امکان پذیر،یک گزینه را انتخاب میکند. مساله ای که واضح و مشخص است ریسک پذیری و قبول آن از طرف فرد است.
این مهارت یک جزء کلیدی از مهارت های مدیریت محسوب می شود.
8. Servic- Orientation Management:
مدیریت سرویس گرا
که به توانایی و تمایل به پیش بینی،تشخیص و رفع نیاز دیگران گفته می شود. افراد دارای این مهارت در فراهم آوردن رضایت افراد و در دسترس و تمرکز افراد اطراف خود تلاش می کنند.
9. Negotiation
یا همان مذاکره
روشی است که افراد آن را برای حل و فصل اختلافات به کار میوگیرند.
در این روش افراد برای درک مساله و رسیدن به بهترین نتیجه ممکن تلاش می کنند.
در مذاکره افراد به دنبال منافع متقابل و حفظ یک رابطه کلیدی برای نتیجه ای موفقیت آمیزانه هستند.
و بالاخره آخرین مورد
10. Cognitive Flexibility
که از آن به انعطاف پذیری شناختی تعبیر می شود
توانایی ذهن است برای سوئیچ بین تفکر در دو مفهوم متفاوت یا به عبارتی تفکر در مورد مفاهیم متعدد به طور همزمان با در نظر گرفتن جنبه های مختلف فکری.
بازنشر از کانال: انجمن مدیریت کیفیت
✳️تصمیم گیری پیتزایی و دو تجویز راهبردی
وارد یک رستوران بسیار شیک شده اید و گارسون رستوران به شما پیشنهاد جذابی به شما می دهد. می گوید با یک هزینه ثابت می توانید میان یک پیتزای 30 سانتیمتری یا دو پیتزای 20 سانتیمتری انتخاب کنید. کدام را ترجیح می دهید؟
به مثال دیگری توجه کنید. یا به شما عنوان مدیر پیشنهاد می شود که برای تهیه غذای روزانه پرسنل از بین پیمانکاران مختلف، یک پیمانکار را انتخاب کنید. اولی پیشنهاد غذای روزانه 6500 تومان را برای هر پرسنل دارد و دومی روزانه 5500. مواد غذایی و منوی هر دو پیمانکار هم یکی است. شما کدام را انتخاب می کنید؟
در تصمیم گیری خطایی وجود دارد به نام خطای خطی نگری! نشریه معتبر هاروارد می گوید خطای خطی نگری بدین مفهوم است که سعی می کنیم رابطه خطی ساده ای میان پارامترها ایجاد کرده و بر پایه همان تحلیل و تصمیم گیری کنیم. برای روشن شدن بیشتر این مفهوم به دو مثال بالا بازگردیم. حس و شهود ما می گوید در مثال رستوران بهتر است گزینه دو را انتخاب کنیم چرا که دو پیتزای 20 سانتی قطعا بزرگتر از یک پیتزای 30 سانتی است. اما شهود ما کاملا اشتباه کرده است! گزینه اول، یعنی یک پیتزای 30 سانتی بزرگتر است از دو پیتزای 20 سانتی است. چرا؟ چون اگر فرمول محاسبه مساحت دایره را به خاطر آوریم، شعاع دایره به توان دو می رسد. پس گزینه اول می شود حدود 706 سانتیمتر مربع و گزینه دوم می شود حدود 628 سانتیمتر مربع! یا در مثال تصمیم انتخاب پیمانکار غذا، شهود ما می گوید قطعا گزینه دو بهتر است. اما مسئله به این سادگی نیست. تحلیل های بیشتر نشان می دهد که هزینه حمل و نقل غذا با شماست. در ضمن پیمانکار دوم بدقول است و بعضی روزها غذا را بسیار دیر می آورد، در ضمن وی مالیات ارزش افزوده را نیز جداگانه با شما حساب می کند. آیا باز هم گزینه دو بهتر از گزینه یک خواهد بود!
✅تجویز راهبردی
زندگی ما پر از تصمیمات استراتژیک است که نیاز به شبیه سازی و بالا و پایین کردن پارامترها دارد. اما ذهن ما تمایل دارد برای راحتی خود رابطه ای خطی میان این پارامترها ایجاد کرده و به سرعت تصمیم بگیرد. ولی به خاطر بسپاریم که زندگی یک پیتزا نیست. انتخاب شغل، انتخاب همسر، انتخاب رشته تحصیلی، انتخاب پروژه سرمایه گذاری و ... این ها اصلا قابل قیاس با پیتزا نیستند. پیتزا را می خوریم و تمام! اما انتخاب های استراتژیک ما اگر بد انتخاب شوند می تواند به خسارتی بسیار زیاد و بسیار طولانی مدت ختم شوند. چه می شود کرد؟ برای اینکه کمتر دچار این خطا شویم؟ این دو راهکار را استفاده کنید:
1-در دام تنگنای زمانی مصنوعی نیفتید. در مثال پیتزا شما باید در کمتر از 5 ثانیه تصمیم گیری کنید ولی اگر به گارسون می گفتید که به شما دو دقیقه وقت بدهد می توانستید از ماشین حساب تلفن همراه تان اندازه این دو پیتزا را حساب کنید. حالا ممکن است در مورد پیتزا خیلی مهم نباشد و شهودی تصمیم گیری کنید ولی در مورد تصمیمات مهم زندگی تان هیچگاه در دام تنگنای زمانی مصنوعی (یعنی همین حالا باید تصمیم بگیری) نیفتید.
2-تمام تصمیمات مهم زندگی تان را روی کاغذ بگیرید. روی کاغذ یعنی اینکه پارامترهای مختلف را شناسایی کنید، روی کاغذ بیاورید، محاسبه کنید، سبک سنگین کنید و گزینه ای را انتخاب کنید که در مجموع موقعیت مطلوب تری دارد. اگر نه در دام خطای خطی نگری می افتیم و ذهن ما با یک سری محاسبات سرانگشتی، تصمیم گیری پیتزایی خواهد کرد.
زندگی شخصی ما، اداره سازمان ها و کشورداری ما از تصمیم گیری پیتزایی رنج می برند. با کنار گذاشتن تصمیم گیری پیتزایی، زندگی بهتری برای خانواده، کارمندان، سهام داران و شهروندان خود رقم بزنیم.
بازنشراز:شبکه استراتژیست
وارد یک رستوران بسیار شیک شده اید و گارسون رستوران به شما پیشنهاد جذابی به شما می دهد. می گوید با یک هزینه ثابت می توانید میان یک پیتزای 30 سانتیمتری یا دو پیتزای 20 سانتیمتری انتخاب کنید. کدام را ترجیح می دهید؟
به مثال دیگری توجه کنید. یا به شما عنوان مدیر پیشنهاد می شود که برای تهیه غذای روزانه پرسنل از بین پیمانکاران مختلف، یک پیمانکار را انتخاب کنید. اولی پیشنهاد غذای روزانه 6500 تومان را برای هر پرسنل دارد و دومی روزانه 5500. مواد غذایی و منوی هر دو پیمانکار هم یکی است. شما کدام را انتخاب می کنید؟
در تصمیم گیری خطایی وجود دارد به نام خطای خطی نگری! نشریه معتبر هاروارد می گوید خطای خطی نگری بدین مفهوم است که سعی می کنیم رابطه خطی ساده ای میان پارامترها ایجاد کرده و بر پایه همان تحلیل و تصمیم گیری کنیم. برای روشن شدن بیشتر این مفهوم به دو مثال بالا بازگردیم. حس و شهود ما می گوید در مثال رستوران بهتر است گزینه دو را انتخاب کنیم چرا که دو پیتزای 20 سانتی قطعا بزرگتر از یک پیتزای 30 سانتی است. اما شهود ما کاملا اشتباه کرده است! گزینه اول، یعنی یک پیتزای 30 سانتی بزرگتر است از دو پیتزای 20 سانتی است. چرا؟ چون اگر فرمول محاسبه مساحت دایره را به خاطر آوریم، شعاع دایره به توان دو می رسد. پس گزینه اول می شود حدود 706 سانتیمتر مربع و گزینه دوم می شود حدود 628 سانتیمتر مربع! یا در مثال تصمیم انتخاب پیمانکار غذا، شهود ما می گوید قطعا گزینه دو بهتر است. اما مسئله به این سادگی نیست. تحلیل های بیشتر نشان می دهد که هزینه حمل و نقل غذا با شماست. در ضمن پیمانکار دوم بدقول است و بعضی روزها غذا را بسیار دیر می آورد، در ضمن وی مالیات ارزش افزوده را نیز جداگانه با شما حساب می کند. آیا باز هم گزینه دو بهتر از گزینه یک خواهد بود!
✅تجویز راهبردی
زندگی ما پر از تصمیمات استراتژیک است که نیاز به شبیه سازی و بالا و پایین کردن پارامترها دارد. اما ذهن ما تمایل دارد برای راحتی خود رابطه ای خطی میان این پارامترها ایجاد کرده و به سرعت تصمیم بگیرد. ولی به خاطر بسپاریم که زندگی یک پیتزا نیست. انتخاب شغل، انتخاب همسر، انتخاب رشته تحصیلی، انتخاب پروژه سرمایه گذاری و ... این ها اصلا قابل قیاس با پیتزا نیستند. پیتزا را می خوریم و تمام! اما انتخاب های استراتژیک ما اگر بد انتخاب شوند می تواند به خسارتی بسیار زیاد و بسیار طولانی مدت ختم شوند. چه می شود کرد؟ برای اینکه کمتر دچار این خطا شویم؟ این دو راهکار را استفاده کنید:
1-در دام تنگنای زمانی مصنوعی نیفتید. در مثال پیتزا شما باید در کمتر از 5 ثانیه تصمیم گیری کنید ولی اگر به گارسون می گفتید که به شما دو دقیقه وقت بدهد می توانستید از ماشین حساب تلفن همراه تان اندازه این دو پیتزا را حساب کنید. حالا ممکن است در مورد پیتزا خیلی مهم نباشد و شهودی تصمیم گیری کنید ولی در مورد تصمیمات مهم زندگی تان هیچگاه در دام تنگنای زمانی مصنوعی (یعنی همین حالا باید تصمیم بگیری) نیفتید.
2-تمام تصمیمات مهم زندگی تان را روی کاغذ بگیرید. روی کاغذ یعنی اینکه پارامترهای مختلف را شناسایی کنید، روی کاغذ بیاورید، محاسبه کنید، سبک سنگین کنید و گزینه ای را انتخاب کنید که در مجموع موقعیت مطلوب تری دارد. اگر نه در دام خطای خطی نگری می افتیم و ذهن ما با یک سری محاسبات سرانگشتی، تصمیم گیری پیتزایی خواهد کرد.
زندگی شخصی ما، اداره سازمان ها و کشورداری ما از تصمیم گیری پیتزایی رنج می برند. با کنار گذاشتن تصمیم گیری پیتزایی، زندگی بهتری برای خانواده، کارمندان، سهام داران و شهروندان خود رقم بزنیم.
بازنشراز:شبکه استراتژیست
✳️5 مرحله تا بهبود کیفیت
مهم نیست که کالا میفروشید یا ایدههای خارقالعاده، موفقیت به کیفیت محصول نهایی شما بستگی دارد. اینکه کسبوکار شما چیست اهمیت چندانی ندارد. برای موفق شدن، باید کیفیت کالای تولید شده را در درجه اول قرار دهید. در نهایت، رشد میزان فروش در تجارتی پایدار راحتتر است و در کسبوکاری که ساختار آن پایدار بوده به نسبت زیادی بیشتر است.
بدون شک ما در دنیای بینقصی زندگی نمیکنیم: مردم اشتباه میکنند و ماشینها خراب میشوند، هدف به حداقل رساندن این مشکلات است به طوری که مشتریان دوباره تحت تاثیر قرار گرفته و باز به سراغتان بیایند.
دسترسی به این هدف از طریق تمرکز بر کیفیت امکانپذیر است. بالا بردن کیفیت، موجب حفظ سرمایه شرکت میشود و در این صورت دیگر نیازی به اقدامات بیشتر برای جبران اشتباهات گذشته نیست. همچنین باعث همکاری بیشتر کارکنان میشود چون افراد علاقهمند به شرکت و فعالیت در گروههای کارآمدتر هستند.
چگونه میتوان از منحصر به فرد بودن کیفیت ارائه شده در بنگاهتان اطمینان حاصل کنید؟ در اینجا به بررسی پنج نکته برای پیشرفت سریع کیفیت میپردازیم:
۱) گروه را بیشتر بسنجید
برای سنجش عملکردتان میتوانید از دو شاخص عملکرد کلیدی استفاده کنید و تعیین کنید که خطاهای کیفی کسبوکار شما به کدام مورد مربوط است.
اولین شاخص شامل اشتباهاتی است که تیم شما درون سازمان آن را ایجاد کرده و مشتریان هیچگاه از آنها باخبر نشدهاند. این خطاها خیلی بد نیستند، زیرا مشتریان متوجه آنها نمیشوند. شاید آنها از تاخیر در دریافت محصول رنج بکشند، اما مطمئنا از سهلانگاری شما متحمل ضرری نمیشوند.
مورد دوم، شامل مسائل مربوط به کیفیت محصول یا خدمات است که شما از آن غافل شده بودید و توسط مشتریان شما کشف شده است. این مورد تاثیرات وحشتناکی دارد، زیرا مشتریان با ضعف بنگاه شما مواجه شدهاند که باعث تحلیل رفتن روابط بلندمدت فروش میشود. سنجش آشکار این اشتباهات، توجه گروهتان را به این مسائل جذب میکند و از این طریق شما پیشرفت زیادی را مشاهده خواهید کرد، زیرا اعضای گروه شما متوجه میشوند که از اهمیت بالایی برخوردار هستند.
۲) بر فرآیند تمرکز کنید نه بر عوامل اجرا کننده آن
بیشتر مواقع نقص در روند انجام کار است نه کسی که شما به او اعتماد دارید. این را بهخاطر بسپارید و بدانید که با اضافه کردن یکسری مراحل یا با بررسی سیستمهای جدید، میتوانید این مسائل را حل کنید. این را به بازی «چه کسی این را خراب کرد؟» و گناهکار شماردن دیگران تبدیل نکنید. این کار گروه را تضعیف میکند و باعث میشود که همه با بزدلی تقصیر را بر گردن دیگری بیندازند.
۳) جلسات هفتگی برگزار کنید
جلسات ابتدا طولانی و خستهکننده هستند. شما باید درباره مسائل مرتبط به کیفیت کار با تمام اعضا گفتوگو کنید و آنها را ریشهیابی کنید. بعد از مدتی (کمتر از آنچه فکر میکنید) جلسهها کوتاهتر، روندها قدرتمندتر و سیستم منسجمتر میشود. وقتی کارکنان ببینند که سیستم خطاها را اصلاح میکند، اعتماد به نفس اعضا افزایش یافته و از استرس آنها کاسته میشود.
۴) یک جدول کیفیت بسازید
بزرگترین مسائل مربوط به کیفیت را براساس موضوع طبقهبندی کنید و روی مسائل مهم تمرکز کنید و تا زمانی که به مسائل کوچک تبدیل شوند، روی آنها کار کنید. وقتتان را روی مسائل عجیب هدر ندهید و برای مشکلاتی که به طور مکرر اتفاق میافتند، زمان بیشتری صرف کنید.
۵) عمومیسازی کنید
نتایجی را که از بررسی کیفیت به دست آوردهاید در سالن غذاخوری قرار بدهید. همه باید متوجه شوند که شرکت بر این موضوع تاکید دارد و میخواهد آن را آشکارا بهبود ببخشد. قرار دادن یک تذکر روزانه در معرض دید همگان، بیانگر تعهد شما به کیفیت کار برای کسانی است که روزانه با آن سر و کار دارند و تحت تاثیر آن هستند؛ یعنی اعضای تیم شما.
مهم نیست که کالا میفروشید یا ایدههای خارقالعاده، موفقیت به کیفیت محصول نهایی شما بستگی دارد. اینکه کسبوکار شما چیست اهمیت چندانی ندارد. برای موفق شدن، باید کیفیت کالای تولید شده را در درجه اول قرار دهید. در نهایت، رشد میزان فروش در تجارتی پایدار راحتتر است و در کسبوکاری که ساختار آن پایدار بوده به نسبت زیادی بیشتر است.
بدون شک ما در دنیای بینقصی زندگی نمیکنیم: مردم اشتباه میکنند و ماشینها خراب میشوند، هدف به حداقل رساندن این مشکلات است به طوری که مشتریان دوباره تحت تاثیر قرار گرفته و باز به سراغتان بیایند.
دسترسی به این هدف از طریق تمرکز بر کیفیت امکانپذیر است. بالا بردن کیفیت، موجب حفظ سرمایه شرکت میشود و در این صورت دیگر نیازی به اقدامات بیشتر برای جبران اشتباهات گذشته نیست. همچنین باعث همکاری بیشتر کارکنان میشود چون افراد علاقهمند به شرکت و فعالیت در گروههای کارآمدتر هستند.
چگونه میتوان از منحصر به فرد بودن کیفیت ارائه شده در بنگاهتان اطمینان حاصل کنید؟ در اینجا به بررسی پنج نکته برای پیشرفت سریع کیفیت میپردازیم:
۱) گروه را بیشتر بسنجید
برای سنجش عملکردتان میتوانید از دو شاخص عملکرد کلیدی استفاده کنید و تعیین کنید که خطاهای کیفی کسبوکار شما به کدام مورد مربوط است.
اولین شاخص شامل اشتباهاتی است که تیم شما درون سازمان آن را ایجاد کرده و مشتریان هیچگاه از آنها باخبر نشدهاند. این خطاها خیلی بد نیستند، زیرا مشتریان متوجه آنها نمیشوند. شاید آنها از تاخیر در دریافت محصول رنج بکشند، اما مطمئنا از سهلانگاری شما متحمل ضرری نمیشوند.
مورد دوم، شامل مسائل مربوط به کیفیت محصول یا خدمات است که شما از آن غافل شده بودید و توسط مشتریان شما کشف شده است. این مورد تاثیرات وحشتناکی دارد، زیرا مشتریان با ضعف بنگاه شما مواجه شدهاند که باعث تحلیل رفتن روابط بلندمدت فروش میشود. سنجش آشکار این اشتباهات، توجه گروهتان را به این مسائل جذب میکند و از این طریق شما پیشرفت زیادی را مشاهده خواهید کرد، زیرا اعضای گروه شما متوجه میشوند که از اهمیت بالایی برخوردار هستند.
۲) بر فرآیند تمرکز کنید نه بر عوامل اجرا کننده آن
بیشتر مواقع نقص در روند انجام کار است نه کسی که شما به او اعتماد دارید. این را بهخاطر بسپارید و بدانید که با اضافه کردن یکسری مراحل یا با بررسی سیستمهای جدید، میتوانید این مسائل را حل کنید. این را به بازی «چه کسی این را خراب کرد؟» و گناهکار شماردن دیگران تبدیل نکنید. این کار گروه را تضعیف میکند و باعث میشود که همه با بزدلی تقصیر را بر گردن دیگری بیندازند.
۳) جلسات هفتگی برگزار کنید
جلسات ابتدا طولانی و خستهکننده هستند. شما باید درباره مسائل مرتبط به کیفیت کار با تمام اعضا گفتوگو کنید و آنها را ریشهیابی کنید. بعد از مدتی (کمتر از آنچه فکر میکنید) جلسهها کوتاهتر، روندها قدرتمندتر و سیستم منسجمتر میشود. وقتی کارکنان ببینند که سیستم خطاها را اصلاح میکند، اعتماد به نفس اعضا افزایش یافته و از استرس آنها کاسته میشود.
۴) یک جدول کیفیت بسازید
بزرگترین مسائل مربوط به کیفیت را براساس موضوع طبقهبندی کنید و روی مسائل مهم تمرکز کنید و تا زمانی که به مسائل کوچک تبدیل شوند، روی آنها کار کنید. وقتتان را روی مسائل عجیب هدر ندهید و برای مشکلاتی که به طور مکرر اتفاق میافتند، زمان بیشتری صرف کنید.
۵) عمومیسازی کنید
نتایجی را که از بررسی کیفیت به دست آوردهاید در سالن غذاخوری قرار بدهید. همه باید متوجه شوند که شرکت بر این موضوع تاکید دارد و میخواهد آن را آشکارا بهبود ببخشد. قرار دادن یک تذکر روزانه در معرض دید همگان، بیانگر تعهد شما به کیفیت کار برای کسانی است که روزانه با آن سر و کار دارند و تحت تاثیر آن هستند؛ یعنی اعضای تیم شما.
Forwarded from انجمن مدیریت کیفیت ایران
چرخهٔ PDCA و فرآیند حل مسئله با استفاده از آن
به منظور درک بهتر چرخه PDCA (چرخه دمینگ) با ذکر یک مثال به تشریح آن میپردازیم، شما نیز میتواید با انتخاب مثالهای مشابه و یا واقعیات موجود در محل کار و زندگی خود چرخه چرخه دمینگPDCA را به مورد اجرا قرار دهید.
چرخه PDCA۱ (یا ۲ PDSA) برای اولین بار در دهه ۱۹۳۰ از سوی والتر شوارت مطرح و بعدها توسط دبلیو. ادواردز دمینگ تبیین و ارائه شد. این مدل چهار چوبی برای بهبود فرآیند یا سیستم فراهم میکند. هرگاه نواحی قابل بهبود، شناسائی شود، این مدل میتواند به عنوان راهنمائی برای پروژههای قابل بهبود پروژههائی خاص مورد استفاده قرار گیرد.
چرخه PDCA به نحوی طراحی شده است که بتواند بهعنوان یک مدل پویا مورد استفاده قرار گیرد، به این معنا که آخرین گام تکامل مرحله قبلی به منزله اولین گام مرحله بعدی خواهد بود. با وجود استمرار کیفیت بهبود، فرآیند میتواند همواره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و تغییرات آن مجدداً مورد آزمایش قرار گیرد. چرخه مداوم تغییر در نمودار زیر نشان داده شده است. با استفاده از آنچه که در یک تجربه PDCA بهدست میآوریم، خواهیم توانست تجربیات پیچیدهتری را آغاز کنیم. @iranqms
به منظور درک بهتر چرخه PDCA (چرخه دمینگ) با ذکر یک مثال به تشریح آن میپردازیم، شما نیز میتواید با انتخاب مثالهای مشابه و یا واقعیات موجود در محل کار و زندگی خود چرخه چرخه دمینگPDCA را به مورد اجرا قرار دهید.
چرخه PDCA۱ (یا ۲ PDSA) برای اولین بار در دهه ۱۹۳۰ از سوی والتر شوارت مطرح و بعدها توسط دبلیو. ادواردز دمینگ تبیین و ارائه شد. این مدل چهار چوبی برای بهبود فرآیند یا سیستم فراهم میکند. هرگاه نواحی قابل بهبود، شناسائی شود، این مدل میتواند به عنوان راهنمائی برای پروژههای قابل بهبود پروژههائی خاص مورد استفاده قرار گیرد.
چرخه PDCA به نحوی طراحی شده است که بتواند بهعنوان یک مدل پویا مورد استفاده قرار گیرد، به این معنا که آخرین گام تکامل مرحله قبلی به منزله اولین گام مرحله بعدی خواهد بود. با وجود استمرار کیفیت بهبود، فرآیند میتواند همواره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و تغییرات آن مجدداً مورد آزمایش قرار گیرد. چرخه مداوم تغییر در نمودار زیر نشان داده شده است. با استفاده از آنچه که در یک تجربه PDCA بهدست میآوریم، خواهیم توانست تجربیات پیچیدهتری را آغاز کنیم. @iranqms
Forwarded from انجمن مدیریت کیفیت ایران
چرخه دمینگ
اجزاء تشکیل دهنده چرخه PDCA و مفهوم کلی آنها به شرح ذیل است:
۱) برنامه:
عبارتست از تغییر یا آزمایشی که برای بهبود مد نظر دارید. در این مرحله آنچه را میخواهید بهبود یابد، تجزیه و تحلیل کرده و نواحی قابل بهبود را پیدا کنید. نخستین گام، انتخاب آن نواحی است که در اولویت برای بیشترین تلاش شما قرار دارد. برای تشخیص این نواحی قابل تغییر از فلوچارت یا چارت پارتو استفاده کنید.
۲) اجراء:
تغییر یا تست را به مورد اجراء گذارید. (ترجیحاً در یک مقیاس کوچک). این اجراء مربوط به تغییری است که در مرحلهٔ برنامه در مورد آن تصمیم گرفتهاید.
۳) بررسی یا مطالعه: نتایج آنچه یاد گرفته شد و آنچه اشتباه از آب درآمد.
این مرحله یک مرحله حیاتی در چرخه PDCA است. پس از اجراء تغییرات در یک مدت کوتاه، شما باید تشخیص دهید که اجراء آن تغییر تا چه حد موثر بودهاست. آیا واقعاً به بهبود مورد نظر شما منجر شده است یا نه؟ باید متناسب با ارزیابیهائی که میتوانید بهوسیله آنها سطح بهبود را تنظیم کنید، تصمیم بگیرید. در این ارزیابیها، استفاده از نمودارهای گردش کار میتواند مفید واقع شود.
۴) اقدام:
تغییرات را ثبت کنید و یا دوباره چرخه را آغاز کنید. پس از برنامهریزی، اجراء و تنظیم تغییر، باید تصمیم بگیرید که آیا این تغییر ارزش استمرار دارد یا نه؟ در صورتی که اجرای این تغییر صرفاً به تلف کردن وقت شما میانجامد یا ادامه آن شما را با مشکل مواجه میسازد و یا در نهایت به بهبود نمیانجامد، ممکن است توقف تغییر را مد نظر قرار داده و یا تغییر جدیدی را برنامهریزی کنید. ممکن است تصمیم بگیرید این تجربه (آزمایش) را به یک ناحیه متفاوت انتقال دهید و یا به تدریج بر پیچیدگی آن بیفزائید. بدین ترتیب شما به مرحله برنامه بر میگردید. @iranqms
اجزاء تشکیل دهنده چرخه PDCA و مفهوم کلی آنها به شرح ذیل است:
۱) برنامه:
عبارتست از تغییر یا آزمایشی که برای بهبود مد نظر دارید. در این مرحله آنچه را میخواهید بهبود یابد، تجزیه و تحلیل کرده و نواحی قابل بهبود را پیدا کنید. نخستین گام، انتخاب آن نواحی است که در اولویت برای بیشترین تلاش شما قرار دارد. برای تشخیص این نواحی قابل تغییر از فلوچارت یا چارت پارتو استفاده کنید.
۲) اجراء:
تغییر یا تست را به مورد اجراء گذارید. (ترجیحاً در یک مقیاس کوچک). این اجراء مربوط به تغییری است که در مرحلهٔ برنامه در مورد آن تصمیم گرفتهاید.
۳) بررسی یا مطالعه: نتایج آنچه یاد گرفته شد و آنچه اشتباه از آب درآمد.
این مرحله یک مرحله حیاتی در چرخه PDCA است. پس از اجراء تغییرات در یک مدت کوتاه، شما باید تشخیص دهید که اجراء آن تغییر تا چه حد موثر بودهاست. آیا واقعاً به بهبود مورد نظر شما منجر شده است یا نه؟ باید متناسب با ارزیابیهائی که میتوانید بهوسیله آنها سطح بهبود را تنظیم کنید، تصمیم بگیرید. در این ارزیابیها، استفاده از نمودارهای گردش کار میتواند مفید واقع شود.
۴) اقدام:
تغییرات را ثبت کنید و یا دوباره چرخه را آغاز کنید. پس از برنامهریزی، اجراء و تنظیم تغییر، باید تصمیم بگیرید که آیا این تغییر ارزش استمرار دارد یا نه؟ در صورتی که اجرای این تغییر صرفاً به تلف کردن وقت شما میانجامد یا ادامه آن شما را با مشکل مواجه میسازد و یا در نهایت به بهبود نمیانجامد، ممکن است توقف تغییر را مد نظر قرار داده و یا تغییر جدیدی را برنامهریزی کنید. ممکن است تصمیم بگیرید این تجربه (آزمایش) را به یک ناحیه متفاوت انتقال دهید و یا به تدریج بر پیچیدگی آن بیفزائید. بدین ترتیب شما به مرحله برنامه بر میگردید. @iranqms
Forwarded from انجمن مدیریت کیفیت ایران
مثالی دیگر :
کم کردن وزن: خانم T زن ۵۰ ساله سفید پوست، ۱۰ پوند اضافه وزن دارد و از فشار خون بالا رنج میبرد.
خانم T درصدد دستیابی به چه چیزی است؟ او و پزشکاش در تلاش برای تنظیم یک برنامه ورزشی هستند. هدف، تنظیم یک برنامه ورزشی است که بیمار بتواند علیرغم چهار روز سفر کاری در هفته، آن را بهطور مستمر انجام دهد.
خانم T چگونه دریابد که هر تغییر، یک بهبود محسوب میشود؟ (با طرح چنین سئوالاتی میتوان بهبود را ارزیابی کرد) او تا چه میزان تابع نظم در برنامه و روش خود است؟ چه مدت زمانی ورزش میکند؟ آیا ورزش به کاهش فشار خون او میانجامد یا نه؟.....
خانم T چه تغییراتی را میتوان اعمال کند که منتج به بهبود شود؟ پزشک بیمار لازم است طرحی را برنامهریزی کند که برای بیمار لذتبخش باشد تا جائی که حتی در طول سفر به آن استمرار بخشد. @iranqms
کم کردن وزن: خانم T زن ۵۰ ساله سفید پوست، ۱۰ پوند اضافه وزن دارد و از فشار خون بالا رنج میبرد.
خانم T درصدد دستیابی به چه چیزی است؟ او و پزشکاش در تلاش برای تنظیم یک برنامه ورزشی هستند. هدف، تنظیم یک برنامه ورزشی است که بیمار بتواند علیرغم چهار روز سفر کاری در هفته، آن را بهطور مستمر انجام دهد.
خانم T چگونه دریابد که هر تغییر، یک بهبود محسوب میشود؟ (با طرح چنین سئوالاتی میتوان بهبود را ارزیابی کرد) او تا چه میزان تابع نظم در برنامه و روش خود است؟ چه مدت زمانی ورزش میکند؟ آیا ورزش به کاهش فشار خون او میانجامد یا نه؟.....
خانم T چه تغییراتی را میتوان اعمال کند که منتج به بهبود شود؟ پزشک بیمار لازم است طرحی را برنامهریزی کند که برای بیمار لذتبخش باشد تا جائی که حتی در طول سفر به آن استمرار بخشد. @iranqms
Forwarded from انجمن مدیریت کیفیت ایران
● مرحله اول چرخه
PDCA:
۱) برنامه:
دوچرخهسواری چهار روز در هفته به مدت روزانه بیست دقیقه. خانم T برای اینکه بتواند ورزش را در طول سفر ادامه دهد باید صرفاً در هتلهائی جا رزرو کند که دارای سالن ورزشی باشند، او همچنین باید دوچرخهای را برای منزل کرایه کند.
۲) اجرا:
خانم T تلاش میکند چهار روز در هفته به مدت ۲۰ دقیقه ورزش کند. او متوجه میشود که سختی دوچرخهسواری آزارش میدهد به همین دلیل تنها پس از سه دقیقه ورزش، خسته میشود. مشکل دیگر او رزرو وقت دوچرخهسواری در هتلهاست که کار آسانی نیست. چرا که همواره مشتریانی برای آن وجود دارد.
۳) بررسی:
خانم T فقط یک روز در هفته به مدت ۳ دقیقه ورزش میکند. او انگیزهای برای دوچرخهسواری ندارد. زیرا از آن لذت نمیبرد. درگیری برای استفاده از دوچرخه در هتلها مانع بزرگی است. خانم T به ورزشی نیاز دارد که محدودیت مکانی و زمانی خاصی نداشته باشد.
۴) اقدام:
خانم T و پزشک او به برنامهریزی جدیدی نیاز دارند.@iranqms
PDCA:
۱) برنامه:
دوچرخهسواری چهار روز در هفته به مدت روزانه بیست دقیقه. خانم T برای اینکه بتواند ورزش را در طول سفر ادامه دهد باید صرفاً در هتلهائی جا رزرو کند که دارای سالن ورزشی باشند، او همچنین باید دوچرخهای را برای منزل کرایه کند.
۲) اجرا:
خانم T تلاش میکند چهار روز در هفته به مدت ۲۰ دقیقه ورزش کند. او متوجه میشود که سختی دوچرخهسواری آزارش میدهد به همین دلیل تنها پس از سه دقیقه ورزش، خسته میشود. مشکل دیگر او رزرو وقت دوچرخهسواری در هتلهاست که کار آسانی نیست. چرا که همواره مشتریانی برای آن وجود دارد.
۳) بررسی:
خانم T فقط یک روز در هفته به مدت ۳ دقیقه ورزش میکند. او انگیزهای برای دوچرخهسواری ندارد. زیرا از آن لذت نمیبرد. درگیری برای استفاده از دوچرخه در هتلها مانع بزرگی است. خانم T به ورزشی نیاز دارد که محدودیت مکانی و زمانی خاصی نداشته باشد.
۴) اقدام:
خانم T و پزشک او به برنامهریزی جدیدی نیاز دارند.@iranqms
Forwarded from انجمن مدیریت کیفیت ایران
● مرحله دوم چرخه PDCA:
۱) برنامه:
خانم T تصمیم میگیرد به جای دوچرخهسواری به Treadmill بپردازد. او باید ۴ روز در هفته روزانه ۲۰ دقیقه ورزش کند.
۲) اجرا:
خانم T پس از ۵ دقیقه ورزش توان ادامه ندارد. اگرچه مشکل مکان در هتلها را ندارد اما بعد از ورزش دچار تهوع میشود.
۳) بررسی:
اگرچه خانم T از این ورزش لذت نبر اما او یک روز در هفته به مدت ۵ دقیقه به آن ادامه داد. او از قدم زدن لذت میبرد اما هنوز تهوع آزارش میدهد.
۴) اقدام:
خانم T برای جلوگیری از تهوع و نیز بهدلیل بیموقع بودن ساعات باشگاه به قدم زدن در هوای آزاد ادامه میدهد. او برای لذت بخشتر کردن پیاده روی و حفظ انگیزه، تصمیم میگیرد یک حیوان خانگی نگهداری کند.@iranqms
۱) برنامه:
خانم T تصمیم میگیرد به جای دوچرخهسواری به Treadmill بپردازد. او باید ۴ روز در هفته روزانه ۲۰ دقیقه ورزش کند.
۲) اجرا:
خانم T پس از ۵ دقیقه ورزش توان ادامه ندارد. اگرچه مشکل مکان در هتلها را ندارد اما بعد از ورزش دچار تهوع میشود.
۳) بررسی:
اگرچه خانم T از این ورزش لذت نبر اما او یک روز در هفته به مدت ۵ دقیقه به آن ادامه داد. او از قدم زدن لذت میبرد اما هنوز تهوع آزارش میدهد.
۴) اقدام:
خانم T برای جلوگیری از تهوع و نیز بهدلیل بیموقع بودن ساعات باشگاه به قدم زدن در هوای آزاد ادامه میدهد. او برای لذت بخشتر کردن پیاده روی و حفظ انگیزه، تصمیم میگیرد یک حیوان خانگی نگهداری کند.@iranqms
Forwarded from انجمن مدیریت کیفیت ایران
● مرحله سوم چرخه PDCA:
۱) برنامه:
خانم T تا جائی که ممکن است بهطور مداوم ورزش میکند. از نظر او قدم زدن به همراه حیوان مورد علاقهاش بسیار لذت بخش است. زمانی که در منزل است تقریباً سه روز درهفته بهاین کار مبادرت میورزد و در ایام سفر میکوشد در شهر قدم زده و از اماکن دیدنی بازدید کند. گرچه این کار همیشه امکانپذیر نیست اما غالباً میسر است.
۳) بررسی:
خانم T سه روز در هفته روزانه حداقل ۲۰ دقیقه ورزش میکند. او معتقد است با وجود هوای تازه صبحگاهی، قدم زدن به همراه این حیوان، بسیار لذت بخش است و از افزایش فشار خون جلوگیری میکند.
۴) اقدام:
اکنون که خانم T برنامه لذتبخشی یافته است سعی میکند خود را به ورزش جدید مقید سازد: قدم زدن و بازدید از جاهای دیدنی با پای پیاده. با توجه به علایق و نیازهای این خانم، او و پزشک هر دو توانستند برنامهٔ ورزشی - گرچه غیر معمول - اما بسیار مؤثر تنظیم کنند. برنامهای که سلامت جسمی و روحی خانم T را بهبود بخشید.@iranqms
۱) برنامه:
خانم T تا جائی که ممکن است بهطور مداوم ورزش میکند. از نظر او قدم زدن به همراه حیوان مورد علاقهاش بسیار لذت بخش است. زمانی که در منزل است تقریباً سه روز درهفته بهاین کار مبادرت میورزد و در ایام سفر میکوشد در شهر قدم زده و از اماکن دیدنی بازدید کند. گرچه این کار همیشه امکانپذیر نیست اما غالباً میسر است.
۳) بررسی:
خانم T سه روز در هفته روزانه حداقل ۲۰ دقیقه ورزش میکند. او معتقد است با وجود هوای تازه صبحگاهی، قدم زدن به همراه این حیوان، بسیار لذت بخش است و از افزایش فشار خون جلوگیری میکند.
۴) اقدام:
اکنون که خانم T برنامه لذتبخشی یافته است سعی میکند خود را به ورزش جدید مقید سازد: قدم زدن و بازدید از جاهای دیدنی با پای پیاده. با توجه به علایق و نیازهای این خانم، او و پزشک هر دو توانستند برنامهٔ ورزشی - گرچه غیر معمول - اما بسیار مؤثر تنظیم کنند. برنامهای که سلامت جسمی و روحی خانم T را بهبود بخشید.@iranqms
Forwarded from انجمن مدیریت کیفیت ایران
▪️ فرآیند حل مسئله با استفاده از چرخه PDC
۱) گام اول: شناخت مسئله
- انتخاب مسئله برای تجزیه و تحلیل
- تعریف شفاف مسئله و ارائه آن بهصورت یک عبارت دقیق
- تعیین یک هدف قابل اندازهگیری برای حل مسئله
- تنظیم یک فرآیند برای هماهنگی و کسب موافقت رهبری
▪️ برنامه
۲) گام دوم: تجزیه و تحلیل مسئله
- شناخت فرآیندهائی که بر مسئله تأثیر میگذارند و انتخاب یکی از آنها
- فهرست نمودن گامهای فرآیند به همان صورتی که وجود دارند.
- تهیه نقشهٔ فرآیند
- تائید نقشه فرآیند
- شناخت علتهای بالقوه فرآیند
- جمعآوری و تجزیه و تحلیل اطلاعات مربوط به مسئله
- تائید یا اصلاح عبارت اصلی مسئله
- شناخت علتهای ریشه (اصلی) مسئله
- در صورت نیاز به تائید علتهای ریشه (اصلی) نسبت به جمعآوری اطلاعات اضافی اقدام شود.
▪️ اجراء
۳) گام سوم، تبین راهحلها
- تعیین معیار برای انتخاب راه حل
- یافتن راهحلهای بالقوهای که بهعلتهای اصلی مسئله مربوط میشوند.
- انتخاب یک راه حل
- تائید و پشتیبانی راه حل انتخاب شده
- برنامهریزی راه حل مسئله
▪️ اجرا
۴) گام چهارم: اجرای راه حل
- اجرای راه حل انتخاب شده مبتنی بر یک تجربه یا پایگاه آزمایشی (پایلوت)
- اگر فرآیند حل مسئله در تلفیق با فرآیند بهبود مستمر استفاده میشود، به گام ششم فرآیند بهبود مستمر مراجعه کنید.
- اگر فرآیند حل مسئله بهصورت مستقل مورد استفاده قرار میگیرد، گام پنجم را ادامه دهید.
▪️ بررسی
۵) گام پنجم: ارزیابی نتایج
- جمعآوری اطلاعات مربوط به راه حل
- تجزیه و تحلیل اطلاعات مربوط به راه حل
آیا هدف مورد نظر تحقق یافته است؟
- چنانچه پاسخ به این سئوال مثبت است به گام بعدی رجوع شود.
- در صورتی که پاسخ منفی است لازم است که به گام اول مراجعه شود.
▪️ اقدام
۶) گام ششم: استاندارد کردن راهحلها (و سرمایهگذاری روی فرصتهای جدید)
- شناخت تغییرات سیستماتیک و نیازهای آموزشی برای اجراء کامل برنامه
- تطبیق راه حلهای ممکن با نیازها
- برنامهریزی و ارزیابی مستمر راه حل
- ادامه جستجوی بهبودهای فزاینده بهمنظور بهسازی راه حل
- جستجو به منظور یافتن سایر فرصتهای بهبود @iranqms
۱) گام اول: شناخت مسئله
- انتخاب مسئله برای تجزیه و تحلیل
- تعریف شفاف مسئله و ارائه آن بهصورت یک عبارت دقیق
- تعیین یک هدف قابل اندازهگیری برای حل مسئله
- تنظیم یک فرآیند برای هماهنگی و کسب موافقت رهبری
▪️ برنامه
۲) گام دوم: تجزیه و تحلیل مسئله
- شناخت فرآیندهائی که بر مسئله تأثیر میگذارند و انتخاب یکی از آنها
- فهرست نمودن گامهای فرآیند به همان صورتی که وجود دارند.
- تهیه نقشهٔ فرآیند
- تائید نقشه فرآیند
- شناخت علتهای بالقوه فرآیند
- جمعآوری و تجزیه و تحلیل اطلاعات مربوط به مسئله
- تائید یا اصلاح عبارت اصلی مسئله
- شناخت علتهای ریشه (اصلی) مسئله
- در صورت نیاز به تائید علتهای ریشه (اصلی) نسبت به جمعآوری اطلاعات اضافی اقدام شود.
▪️ اجراء
۳) گام سوم، تبین راهحلها
- تعیین معیار برای انتخاب راه حل
- یافتن راهحلهای بالقوهای که بهعلتهای اصلی مسئله مربوط میشوند.
- انتخاب یک راه حل
- تائید و پشتیبانی راه حل انتخاب شده
- برنامهریزی راه حل مسئله
▪️ اجرا
۴) گام چهارم: اجرای راه حل
- اجرای راه حل انتخاب شده مبتنی بر یک تجربه یا پایگاه آزمایشی (پایلوت)
- اگر فرآیند حل مسئله در تلفیق با فرآیند بهبود مستمر استفاده میشود، به گام ششم فرآیند بهبود مستمر مراجعه کنید.
- اگر فرآیند حل مسئله بهصورت مستقل مورد استفاده قرار میگیرد، گام پنجم را ادامه دهید.
▪️ بررسی
۵) گام پنجم: ارزیابی نتایج
- جمعآوری اطلاعات مربوط به راه حل
- تجزیه و تحلیل اطلاعات مربوط به راه حل
آیا هدف مورد نظر تحقق یافته است؟
- چنانچه پاسخ به این سئوال مثبت است به گام بعدی رجوع شود.
- در صورتی که پاسخ منفی است لازم است که به گام اول مراجعه شود.
▪️ اقدام
۶) گام ششم: استاندارد کردن راهحلها (و سرمایهگذاری روی فرصتهای جدید)
- شناخت تغییرات سیستماتیک و نیازهای آموزشی برای اجراء کامل برنامه
- تطبیق راه حلهای ممکن با نیازها
- برنامهریزی و ارزیابی مستمر راه حل
- ادامه جستجوی بهبودهای فزاینده بهمنظور بهسازی راه حل
- جستجو به منظور یافتن سایر فرصتهای بهبود @iranqms
✳️ تئاتر سیاست
✍️دکتر محمود سریع القلم
بررسی تحولات جهانی، نکتهای کانونی را به ذهن متبادر میسازد: بسیاری از کشورها قفل شدهاند؛ خیلی فرصت برای تغییر وجود ندارد؛ منافع گسترده در درون کشورها، فضای تحول را بسیار محدود کرده است؛ مدیریت مشکلات برحل آنها اولویت پیدا کرده است. بنابراین، حفظ وضع موجود مبنای سیاست ورزی است.
سیاست مداران در شمال و جنوب قاره آمریکا، در آفریقا و اروپا و خاورمیانه. هر سیاست مداری که خیلی صحبت کند، کمتر موفق می شود. اینکه کدام ذهنیت و با چه نوع پیغام رسانی انجام میگیرد مهمترین امر سیاستورزی شدهاست. محتوای این ذهنیت خیلی اهمیت ندارد. آنچه مهم است در ذهن و احساس مخاطب، منزل پیدا کند. اولین هنر سیاست ورزان در صحنۀ تئاتر سیاسی، واژههایی هستند که انتخاب میکنند. اگر واژهها بتوانند اکثریت را دچار هیجان کنند کافی است. در آمریکای لاتین، سیاستمداری که واژههای نزدیک به مبارزه با فقر استفاده کند، جلوتر میافتد. در کشورهای صنعتی، واژههای نزدیک به رشد اقتصادی و کاهش تورم کاربرد دارند. در خاورمیانه، نمایشی از صداقت، فروتنی، شانههای افتاده و مبارزه با تبعیض، بسیار اثرگذار است. چون در خاورمیانه احساسات عمیقتر است، واژهها و ظاهری که فروتنی را جلوه دهد بیشتر به درد تئاتر سیاست میخورد. این نوع رهیافت در آلمان و سوییس خیلی جواب نمیدهد اما در مصر و عراق مؤثر است.
دومین هنر سیاست ورزان در تئاتر سیاسی، نحوۀ قالب بندی مشکلات یک جامعه است. آنچه را که سیاستمدار نمیگوید مهمتر از آنچه میگوید است، مغز سیاست در آلمان واژه "ثبات" است و خانم مرکل، به خوبی این مفهوم را در عمل اجرا کرده است.
در مقابل ، آسیا به طور چشمگیری متفاوت است. اولین نکتهای که در آسیا اهمیت دارد اینست که مردم عموماً میدانند دولت صرفاً کارگزار است و هیچ پول و امکاناتی وجود ندارد؛ از ویتنام و کامبوج و اندونزی گرفته تا کره جنوبی و چین و ژاپن. مردم هند از آقای مودی، نخست وزیر هند چه انتظاری میتوانند داشته باشند؟ این وضعیت را مقایسه کنید با قطر که با ۲۵۰ هزار نفر جمعیت، دو برابر ایران از نفت و گاز درآمد دارد. ذهنیت مردم اینست که این امکانات عظیم باید در میان ما دویست و پنجاه هزار نفر تقسیم شود. این ساختار دولت در آسیا، مردم را مسئول زندگی کرده است و بسیار کم توقع و پرکار.مردم از دولت و حاکمیت اشتغال و درآمد نمیخواهند بلکه خواستار روابط خارجی معقول، بازار برای صادرات، نرخ منطقی مالیات، امنیت سرمایهگذاری، قوانین مؤثر و ساختار عمرانی کارآمد تقاضا دارند. بنابراین طراحی appها در آمریکا صورت میگیرد ولی iPhone در چین ساخته میشود. Surface مایکروسافت در آمریکا طراحی میشود ولی در چین ویتنام و کره جنوبی ساخته میشود.
. دولت بنگاه توزیع امکانات نیست. کسانی که کمتر زحمت میکشند و کمتر تولید میکنند، بیشتر حیله گری میکنند. کسانی که کمتر کار میکنند بیشتر دروغ میگویند.در تمامی محافل علمی و سیاسی جهان، سالم بودن شخصیت ژاپنی زبانزد همه است. ۱۳۰ میلیون نفر در مساحتی حدود ۴/۱ ایران و در کشوری بدون منابع طبیعی، چه انتظاری میتوانند از دولتشان داشته باشند؟ از زمان مظفرالدین شاه تا کنون (۱۱۰ سال)، درآمد نفت ایران حدود ۱۴۰۰ میلیارد دلار بوده است. این را مقایسه کنید با حدود ۵۰۰۰ میلیارد دلار تولید ناخالص داخلی "سالانه" در ژاپن. تئاتر سیاست در ژاپن نیازی به دروغ و استتار ندارد. به درجهای که مردم یک کشور از دولتشان امکانات بخواهند سیاست آن کشور ناسالمتر و نمایش سیاسی در آن بیشتر میشود و در مقابل، به میزانی که آحاد یک جامعه اهل کار و زحمت و همت باشند، سیاست در آن سالمتر و نیاز به تئاتر سیاسی در آن کمتر خواهد بود.
✍️دکتر محمود سریع القلم
بررسی تحولات جهانی، نکتهای کانونی را به ذهن متبادر میسازد: بسیاری از کشورها قفل شدهاند؛ خیلی فرصت برای تغییر وجود ندارد؛ منافع گسترده در درون کشورها، فضای تحول را بسیار محدود کرده است؛ مدیریت مشکلات برحل آنها اولویت پیدا کرده است. بنابراین، حفظ وضع موجود مبنای سیاست ورزی است.
سیاست مداران در شمال و جنوب قاره آمریکا، در آفریقا و اروپا و خاورمیانه. هر سیاست مداری که خیلی صحبت کند، کمتر موفق می شود. اینکه کدام ذهنیت و با چه نوع پیغام رسانی انجام میگیرد مهمترین امر سیاستورزی شدهاست. محتوای این ذهنیت خیلی اهمیت ندارد. آنچه مهم است در ذهن و احساس مخاطب، منزل پیدا کند. اولین هنر سیاست ورزان در صحنۀ تئاتر سیاسی، واژههایی هستند که انتخاب میکنند. اگر واژهها بتوانند اکثریت را دچار هیجان کنند کافی است. در آمریکای لاتین، سیاستمداری که واژههای نزدیک به مبارزه با فقر استفاده کند، جلوتر میافتد. در کشورهای صنعتی، واژههای نزدیک به رشد اقتصادی و کاهش تورم کاربرد دارند. در خاورمیانه، نمایشی از صداقت، فروتنی، شانههای افتاده و مبارزه با تبعیض، بسیار اثرگذار است. چون در خاورمیانه احساسات عمیقتر است، واژهها و ظاهری که فروتنی را جلوه دهد بیشتر به درد تئاتر سیاست میخورد. این نوع رهیافت در آلمان و سوییس خیلی جواب نمیدهد اما در مصر و عراق مؤثر است.
دومین هنر سیاست ورزان در تئاتر سیاسی، نحوۀ قالب بندی مشکلات یک جامعه است. آنچه را که سیاستمدار نمیگوید مهمتر از آنچه میگوید است، مغز سیاست در آلمان واژه "ثبات" است و خانم مرکل، به خوبی این مفهوم را در عمل اجرا کرده است.
در مقابل ، آسیا به طور چشمگیری متفاوت است. اولین نکتهای که در آسیا اهمیت دارد اینست که مردم عموماً میدانند دولت صرفاً کارگزار است و هیچ پول و امکاناتی وجود ندارد؛ از ویتنام و کامبوج و اندونزی گرفته تا کره جنوبی و چین و ژاپن. مردم هند از آقای مودی، نخست وزیر هند چه انتظاری میتوانند داشته باشند؟ این وضعیت را مقایسه کنید با قطر که با ۲۵۰ هزار نفر جمعیت، دو برابر ایران از نفت و گاز درآمد دارد. ذهنیت مردم اینست که این امکانات عظیم باید در میان ما دویست و پنجاه هزار نفر تقسیم شود. این ساختار دولت در آسیا، مردم را مسئول زندگی کرده است و بسیار کم توقع و پرکار.مردم از دولت و حاکمیت اشتغال و درآمد نمیخواهند بلکه خواستار روابط خارجی معقول، بازار برای صادرات، نرخ منطقی مالیات، امنیت سرمایهگذاری، قوانین مؤثر و ساختار عمرانی کارآمد تقاضا دارند. بنابراین طراحی appها در آمریکا صورت میگیرد ولی iPhone در چین ساخته میشود. Surface مایکروسافت در آمریکا طراحی میشود ولی در چین ویتنام و کره جنوبی ساخته میشود.
. دولت بنگاه توزیع امکانات نیست. کسانی که کمتر زحمت میکشند و کمتر تولید میکنند، بیشتر حیله گری میکنند. کسانی که کمتر کار میکنند بیشتر دروغ میگویند.در تمامی محافل علمی و سیاسی جهان، سالم بودن شخصیت ژاپنی زبانزد همه است. ۱۳۰ میلیون نفر در مساحتی حدود ۴/۱ ایران و در کشوری بدون منابع طبیعی، چه انتظاری میتوانند از دولتشان داشته باشند؟ از زمان مظفرالدین شاه تا کنون (۱۱۰ سال)، درآمد نفت ایران حدود ۱۴۰۰ میلیارد دلار بوده است. این را مقایسه کنید با حدود ۵۰۰۰ میلیارد دلار تولید ناخالص داخلی "سالانه" در ژاپن. تئاتر سیاست در ژاپن نیازی به دروغ و استتار ندارد. به درجهای که مردم یک کشور از دولتشان امکانات بخواهند سیاست آن کشور ناسالمتر و نمایش سیاسی در آن بیشتر میشود و در مقابل، به میزانی که آحاد یک جامعه اهل کار و زحمت و همت باشند، سیاست در آن سالمتر و نیاز به تئاتر سیاسی در آن کمتر خواهد بود.
✳️ اثر دانینگ کروگر چه می گوید ؟
هر چه کمتر بدانید فکر میکنید بیشتر میدانید⁉️
از نظر علمی ثابت شده است که هر چه کمتر بدانید فکر میکنید بیشتر میدانید. به این واقعیت اثر دانینگ-کروگر گفته میشود. دو دانشمند به نامهای دانینگ و کروگر در سال ۱۹۹۹ در دانشگاه کرنل تحقیقی بر روی مهارتهای گرامری، توانایی استدلال منطقی و شوخ طبعی شرکت کنندگان انجام دادند و متوجه شدند که کسانی که توانایی بسیار ضعیفی در این زمینهها نسبت به دیگران داشتند تواناییهای خود را بیش از حد تخمین میزدند درحالیکه کسانی که ظرفیتهای بالاتری داشتند مهارتهای خود را دست کم میگرفتند.
اثر دانینگ-کروگر : هر چه کمتر بدانید فکر میکنید بیشتر میدانید
اثر دانینگ-کروگر (به انگلیسی: Dunning–Kruger effect) نوعی سوگیری شناختی در افراد غیرحرفهای است که از توهم برتری رنج میبرند و به اشتباه، تواناییشان را بسیار بیش از اندازهٔ واقعی ارزیابی میکنند. این جانبداری به ناتوانی فراشناختی افراد غیرحرفهای در شناسایی ناتوانیشان نسبت داده میشود. برعکس، افراد خیلی حرفهای، گرایش بیشتری به دستکمگرفتن شایستگی خود داشته و به نادرست تصور میکنند که کاری که برایشان آسان است، برای دیگران نیز آسان است.
دیوید دانینگ و جاستین کروگر از دانشگاه کرنل اینگونه نتیجه میگیرند: «تخمین نادرست فرد بیلیاقت، از اشتباه در ارزیابی خود ناشی میشود؛ درحالیکه تخمین نادرست افراد بسیار بالیاقت، از اشتباه در ارزیابی دیگران نشئت میگیرد.»
هر چه کمتر بدانید فکر میکنید بیشتر میدانید⁉️
از نظر علمی ثابت شده است که هر چه کمتر بدانید فکر میکنید بیشتر میدانید. به این واقعیت اثر دانینگ-کروگر گفته میشود. دو دانشمند به نامهای دانینگ و کروگر در سال ۱۹۹۹ در دانشگاه کرنل تحقیقی بر روی مهارتهای گرامری، توانایی استدلال منطقی و شوخ طبعی شرکت کنندگان انجام دادند و متوجه شدند که کسانی که توانایی بسیار ضعیفی در این زمینهها نسبت به دیگران داشتند تواناییهای خود را بیش از حد تخمین میزدند درحالیکه کسانی که ظرفیتهای بالاتری داشتند مهارتهای خود را دست کم میگرفتند.
اثر دانینگ-کروگر : هر چه کمتر بدانید فکر میکنید بیشتر میدانید
اثر دانینگ-کروگر (به انگلیسی: Dunning–Kruger effect) نوعی سوگیری شناختی در افراد غیرحرفهای است که از توهم برتری رنج میبرند و به اشتباه، تواناییشان را بسیار بیش از اندازهٔ واقعی ارزیابی میکنند. این جانبداری به ناتوانی فراشناختی افراد غیرحرفهای در شناسایی ناتوانیشان نسبت داده میشود. برعکس، افراد خیلی حرفهای، گرایش بیشتری به دستکمگرفتن شایستگی خود داشته و به نادرست تصور میکنند که کاری که برایشان آسان است، برای دیگران نیز آسان است.
دیوید دانینگ و جاستین کروگر از دانشگاه کرنل اینگونه نتیجه میگیرند: «تخمین نادرست فرد بیلیاقت، از اشتباه در ارزیابی خود ناشی میشود؛ درحالیکه تخمین نادرست افراد بسیار بالیاقت، از اشتباه در ارزیابی دیگران نشئت میگیرد.»
✳️ #آموزه_مدیریتی
به خاطر داشته باشيد،
پنج راه براى مدیریت اثربخش وجود دارد،
١- پيگيرى،تعامل ،همفکری
٢- پيگيرى،تعامل ،همفکری
٣- پيگيرى،تعامل ،همفکری
٤- پيگيرى،تعامل ،همفکری
٥- پيگيرى،تعامل ،همفکری
و ...
به خاطر داشته باشيد،
پنج راه براى مدیریت اثربخش وجود دارد،
١- پيگيرى،تعامل ،همفکری
٢- پيگيرى،تعامل ،همفکری
٣- پيگيرى،تعامل ،همفکری
٤- پيگيرى،تعامل ،همفکری
٥- پيگيرى،تعامل ،همفکری
و ...
✳️ #درنگ
نمی توان دقیقاً فرمول موفقیت را بیان کرد؛
اما اگر فرمول شکست را می خواهید
آن است که بکوشید همه را راضی نگه دارید.
نمی توان دقیقاً فرمول موفقیت را بیان کرد؛
اما اگر فرمول شکست را می خواهید
آن است که بکوشید همه را راضی نگه دارید.