✳️5 مرحله تا بهبود کیفیت
مهم نیست که کالا میفروشید یا ایدههای خارقالعاده، موفقیت به کیفیت محصول نهایی شما بستگی دارد. اینکه کسبوکار شما چیست اهمیت چندانی ندارد. برای موفق شدن، باید کیفیت کالای تولید شده را در درجه اول قرار دهید. در نهایت، رشد میزان فروش در تجارتی پایدار راحتتر است و در کسبوکاری که ساختار آن پایدار بوده به نسبت زیادی بیشتر است.
بدون شک ما در دنیای بینقصی زندگی نمیکنیم: مردم اشتباه میکنند و ماشینها خراب میشوند، هدف به حداقل رساندن این مشکلات است به طوری که مشتریان دوباره تحت تاثیر قرار گرفته و باز به سراغتان بیایند.
دسترسی به این هدف از طریق تمرکز بر کیفیت امکانپذیر است. بالا بردن کیفیت، موجب حفظ سرمایه شرکت میشود و در این صورت دیگر نیازی به اقدامات بیشتر برای جبران اشتباهات گذشته نیست. همچنین باعث همکاری بیشتر کارکنان میشود چون افراد علاقهمند به شرکت و فعالیت در گروههای کارآمدتر هستند.
چگونه میتوان از منحصر به فرد بودن کیفیت ارائه شده در بنگاهتان اطمینان حاصل کنید؟ در اینجا به بررسی پنج نکته برای پیشرفت سریع کیفیت میپردازیم:
۱) گروه را بیشتر بسنجید
برای سنجش عملکردتان میتوانید از دو شاخص عملکرد کلیدی استفاده کنید و تعیین کنید که خطاهای کیفی کسبوکار شما به کدام مورد مربوط است.
اولین شاخص شامل اشتباهاتی است که تیم شما درون سازمان آن را ایجاد کرده و مشتریان هیچگاه از آنها باخبر نشدهاند. این خطاها خیلی بد نیستند، زیرا مشتریان متوجه آنها نمیشوند. شاید آنها از تاخیر در دریافت محصول رنج بکشند، اما مطمئنا از سهلانگاری شما متحمل ضرری نمیشوند.
مورد دوم، شامل مسائل مربوط به کیفیت محصول یا خدمات است که شما از آن غافل شده بودید و توسط مشتریان شما کشف شده است. این مورد تاثیرات وحشتناکی دارد، زیرا مشتریان با ضعف بنگاه شما مواجه شدهاند که باعث تحلیل رفتن روابط بلندمدت فروش میشود. سنجش آشکار این اشتباهات، توجه گروهتان را به این مسائل جذب میکند و از این طریق شما پیشرفت زیادی را مشاهده خواهید کرد، زیرا اعضای گروه شما متوجه میشوند که از اهمیت بالایی برخوردار هستند.
۲) بر فرآیند تمرکز کنید نه بر عوامل اجرا کننده آن
بیشتر مواقع نقص در روند انجام کار است نه کسی که شما به او اعتماد دارید. این را بهخاطر بسپارید و بدانید که با اضافه کردن یکسری مراحل یا با بررسی سیستمهای جدید، میتوانید این مسائل را حل کنید. این را به بازی «چه کسی این را خراب کرد؟» و گناهکار شماردن دیگران تبدیل نکنید. این کار گروه را تضعیف میکند و باعث میشود که همه با بزدلی تقصیر را بر گردن دیگری بیندازند.
۳) جلسات هفتگی برگزار کنید
جلسات ابتدا طولانی و خستهکننده هستند. شما باید درباره مسائل مرتبط به کیفیت کار با تمام اعضا گفتوگو کنید و آنها را ریشهیابی کنید. بعد از مدتی (کمتر از آنچه فکر میکنید) جلسهها کوتاهتر، روندها قدرتمندتر و سیستم منسجمتر میشود. وقتی کارکنان ببینند که سیستم خطاها را اصلاح میکند، اعتماد به نفس اعضا افزایش یافته و از استرس آنها کاسته میشود.
۴) یک جدول کیفیت بسازید
بزرگترین مسائل مربوط به کیفیت را براساس موضوع طبقهبندی کنید و روی مسائل مهم تمرکز کنید و تا زمانی که به مسائل کوچک تبدیل شوند، روی آنها کار کنید. وقتتان را روی مسائل عجیب هدر ندهید و برای مشکلاتی که به طور مکرر اتفاق میافتند، زمان بیشتری صرف کنید.
۵) عمومیسازی کنید
نتایجی را که از بررسی کیفیت به دست آوردهاید در سالن غذاخوری قرار بدهید. همه باید متوجه شوند که شرکت بر این موضوع تاکید دارد و میخواهد آن را آشکارا بهبود ببخشد. قرار دادن یک تذکر روزانه در معرض دید همگان، بیانگر تعهد شما به کیفیت کار برای کسانی است که روزانه با آن سر و کار دارند و تحت تاثیر آن هستند؛ یعنی اعضای تیم شما.
مهم نیست که کالا میفروشید یا ایدههای خارقالعاده، موفقیت به کیفیت محصول نهایی شما بستگی دارد. اینکه کسبوکار شما چیست اهمیت چندانی ندارد. برای موفق شدن، باید کیفیت کالای تولید شده را در درجه اول قرار دهید. در نهایت، رشد میزان فروش در تجارتی پایدار راحتتر است و در کسبوکاری که ساختار آن پایدار بوده به نسبت زیادی بیشتر است.
بدون شک ما در دنیای بینقصی زندگی نمیکنیم: مردم اشتباه میکنند و ماشینها خراب میشوند، هدف به حداقل رساندن این مشکلات است به طوری که مشتریان دوباره تحت تاثیر قرار گرفته و باز به سراغتان بیایند.
دسترسی به این هدف از طریق تمرکز بر کیفیت امکانپذیر است. بالا بردن کیفیت، موجب حفظ سرمایه شرکت میشود و در این صورت دیگر نیازی به اقدامات بیشتر برای جبران اشتباهات گذشته نیست. همچنین باعث همکاری بیشتر کارکنان میشود چون افراد علاقهمند به شرکت و فعالیت در گروههای کارآمدتر هستند.
چگونه میتوان از منحصر به فرد بودن کیفیت ارائه شده در بنگاهتان اطمینان حاصل کنید؟ در اینجا به بررسی پنج نکته برای پیشرفت سریع کیفیت میپردازیم:
۱) گروه را بیشتر بسنجید
برای سنجش عملکردتان میتوانید از دو شاخص عملکرد کلیدی استفاده کنید و تعیین کنید که خطاهای کیفی کسبوکار شما به کدام مورد مربوط است.
اولین شاخص شامل اشتباهاتی است که تیم شما درون سازمان آن را ایجاد کرده و مشتریان هیچگاه از آنها باخبر نشدهاند. این خطاها خیلی بد نیستند، زیرا مشتریان متوجه آنها نمیشوند. شاید آنها از تاخیر در دریافت محصول رنج بکشند، اما مطمئنا از سهلانگاری شما متحمل ضرری نمیشوند.
مورد دوم، شامل مسائل مربوط به کیفیت محصول یا خدمات است که شما از آن غافل شده بودید و توسط مشتریان شما کشف شده است. این مورد تاثیرات وحشتناکی دارد، زیرا مشتریان با ضعف بنگاه شما مواجه شدهاند که باعث تحلیل رفتن روابط بلندمدت فروش میشود. سنجش آشکار این اشتباهات، توجه گروهتان را به این مسائل جذب میکند و از این طریق شما پیشرفت زیادی را مشاهده خواهید کرد، زیرا اعضای گروه شما متوجه میشوند که از اهمیت بالایی برخوردار هستند.
۲) بر فرآیند تمرکز کنید نه بر عوامل اجرا کننده آن
بیشتر مواقع نقص در روند انجام کار است نه کسی که شما به او اعتماد دارید. این را بهخاطر بسپارید و بدانید که با اضافه کردن یکسری مراحل یا با بررسی سیستمهای جدید، میتوانید این مسائل را حل کنید. این را به بازی «چه کسی این را خراب کرد؟» و گناهکار شماردن دیگران تبدیل نکنید. این کار گروه را تضعیف میکند و باعث میشود که همه با بزدلی تقصیر را بر گردن دیگری بیندازند.
۳) جلسات هفتگی برگزار کنید
جلسات ابتدا طولانی و خستهکننده هستند. شما باید درباره مسائل مرتبط به کیفیت کار با تمام اعضا گفتوگو کنید و آنها را ریشهیابی کنید. بعد از مدتی (کمتر از آنچه فکر میکنید) جلسهها کوتاهتر، روندها قدرتمندتر و سیستم منسجمتر میشود. وقتی کارکنان ببینند که سیستم خطاها را اصلاح میکند، اعتماد به نفس اعضا افزایش یافته و از استرس آنها کاسته میشود.
۴) یک جدول کیفیت بسازید
بزرگترین مسائل مربوط به کیفیت را براساس موضوع طبقهبندی کنید و روی مسائل مهم تمرکز کنید و تا زمانی که به مسائل کوچک تبدیل شوند، روی آنها کار کنید. وقتتان را روی مسائل عجیب هدر ندهید و برای مشکلاتی که به طور مکرر اتفاق میافتند، زمان بیشتری صرف کنید.
۵) عمومیسازی کنید
نتایجی را که از بررسی کیفیت به دست آوردهاید در سالن غذاخوری قرار بدهید. همه باید متوجه شوند که شرکت بر این موضوع تاکید دارد و میخواهد آن را آشکارا بهبود ببخشد. قرار دادن یک تذکر روزانه در معرض دید همگان، بیانگر تعهد شما به کیفیت کار برای کسانی است که روزانه با آن سر و کار دارند و تحت تاثیر آن هستند؛ یعنی اعضای تیم شما.
Forwarded from انجمن مدیریت کیفیت ایران
چرخهٔ PDCA و فرآیند حل مسئله با استفاده از آن
به منظور درک بهتر چرخه PDCA (چرخه دمینگ) با ذکر یک مثال به تشریح آن میپردازیم، شما نیز میتواید با انتخاب مثالهای مشابه و یا واقعیات موجود در محل کار و زندگی خود چرخه چرخه دمینگPDCA را به مورد اجرا قرار دهید.
چرخه PDCA۱ (یا ۲ PDSA) برای اولین بار در دهه ۱۹۳۰ از سوی والتر شوارت مطرح و بعدها توسط دبلیو. ادواردز دمینگ تبیین و ارائه شد. این مدل چهار چوبی برای بهبود فرآیند یا سیستم فراهم میکند. هرگاه نواحی قابل بهبود، شناسائی شود، این مدل میتواند به عنوان راهنمائی برای پروژههای قابل بهبود پروژههائی خاص مورد استفاده قرار گیرد.
چرخه PDCA به نحوی طراحی شده است که بتواند بهعنوان یک مدل پویا مورد استفاده قرار گیرد، به این معنا که آخرین گام تکامل مرحله قبلی به منزله اولین گام مرحله بعدی خواهد بود. با وجود استمرار کیفیت بهبود، فرآیند میتواند همواره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و تغییرات آن مجدداً مورد آزمایش قرار گیرد. چرخه مداوم تغییر در نمودار زیر نشان داده شده است. با استفاده از آنچه که در یک تجربه PDCA بهدست میآوریم، خواهیم توانست تجربیات پیچیدهتری را آغاز کنیم. @iranqms
به منظور درک بهتر چرخه PDCA (چرخه دمینگ) با ذکر یک مثال به تشریح آن میپردازیم، شما نیز میتواید با انتخاب مثالهای مشابه و یا واقعیات موجود در محل کار و زندگی خود چرخه چرخه دمینگPDCA را به مورد اجرا قرار دهید.
چرخه PDCA۱ (یا ۲ PDSA) برای اولین بار در دهه ۱۹۳۰ از سوی والتر شوارت مطرح و بعدها توسط دبلیو. ادواردز دمینگ تبیین و ارائه شد. این مدل چهار چوبی برای بهبود فرآیند یا سیستم فراهم میکند. هرگاه نواحی قابل بهبود، شناسائی شود، این مدل میتواند به عنوان راهنمائی برای پروژههای قابل بهبود پروژههائی خاص مورد استفاده قرار گیرد.
چرخه PDCA به نحوی طراحی شده است که بتواند بهعنوان یک مدل پویا مورد استفاده قرار گیرد، به این معنا که آخرین گام تکامل مرحله قبلی به منزله اولین گام مرحله بعدی خواهد بود. با وجود استمرار کیفیت بهبود، فرآیند میتواند همواره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و تغییرات آن مجدداً مورد آزمایش قرار گیرد. چرخه مداوم تغییر در نمودار زیر نشان داده شده است. با استفاده از آنچه که در یک تجربه PDCA بهدست میآوریم، خواهیم توانست تجربیات پیچیدهتری را آغاز کنیم. @iranqms
Forwarded from انجمن مدیریت کیفیت ایران
چرخه دمینگ
اجزاء تشکیل دهنده چرخه PDCA و مفهوم کلی آنها به شرح ذیل است:
۱) برنامه:
عبارتست از تغییر یا آزمایشی که برای بهبود مد نظر دارید. در این مرحله آنچه را میخواهید بهبود یابد، تجزیه و تحلیل کرده و نواحی قابل بهبود را پیدا کنید. نخستین گام، انتخاب آن نواحی است که در اولویت برای بیشترین تلاش شما قرار دارد. برای تشخیص این نواحی قابل تغییر از فلوچارت یا چارت پارتو استفاده کنید.
۲) اجراء:
تغییر یا تست را به مورد اجراء گذارید. (ترجیحاً در یک مقیاس کوچک). این اجراء مربوط به تغییری است که در مرحلهٔ برنامه در مورد آن تصمیم گرفتهاید.
۳) بررسی یا مطالعه: نتایج آنچه یاد گرفته شد و آنچه اشتباه از آب درآمد.
این مرحله یک مرحله حیاتی در چرخه PDCA است. پس از اجراء تغییرات در یک مدت کوتاه، شما باید تشخیص دهید که اجراء آن تغییر تا چه حد موثر بودهاست. آیا واقعاً به بهبود مورد نظر شما منجر شده است یا نه؟ باید متناسب با ارزیابیهائی که میتوانید بهوسیله آنها سطح بهبود را تنظیم کنید، تصمیم بگیرید. در این ارزیابیها، استفاده از نمودارهای گردش کار میتواند مفید واقع شود.
۴) اقدام:
تغییرات را ثبت کنید و یا دوباره چرخه را آغاز کنید. پس از برنامهریزی، اجراء و تنظیم تغییر، باید تصمیم بگیرید که آیا این تغییر ارزش استمرار دارد یا نه؟ در صورتی که اجرای این تغییر صرفاً به تلف کردن وقت شما میانجامد یا ادامه آن شما را با مشکل مواجه میسازد و یا در نهایت به بهبود نمیانجامد، ممکن است توقف تغییر را مد نظر قرار داده و یا تغییر جدیدی را برنامهریزی کنید. ممکن است تصمیم بگیرید این تجربه (آزمایش) را به یک ناحیه متفاوت انتقال دهید و یا به تدریج بر پیچیدگی آن بیفزائید. بدین ترتیب شما به مرحله برنامه بر میگردید. @iranqms
اجزاء تشکیل دهنده چرخه PDCA و مفهوم کلی آنها به شرح ذیل است:
۱) برنامه:
عبارتست از تغییر یا آزمایشی که برای بهبود مد نظر دارید. در این مرحله آنچه را میخواهید بهبود یابد، تجزیه و تحلیل کرده و نواحی قابل بهبود را پیدا کنید. نخستین گام، انتخاب آن نواحی است که در اولویت برای بیشترین تلاش شما قرار دارد. برای تشخیص این نواحی قابل تغییر از فلوچارت یا چارت پارتو استفاده کنید.
۲) اجراء:
تغییر یا تست را به مورد اجراء گذارید. (ترجیحاً در یک مقیاس کوچک). این اجراء مربوط به تغییری است که در مرحلهٔ برنامه در مورد آن تصمیم گرفتهاید.
۳) بررسی یا مطالعه: نتایج آنچه یاد گرفته شد و آنچه اشتباه از آب درآمد.
این مرحله یک مرحله حیاتی در چرخه PDCA است. پس از اجراء تغییرات در یک مدت کوتاه، شما باید تشخیص دهید که اجراء آن تغییر تا چه حد موثر بودهاست. آیا واقعاً به بهبود مورد نظر شما منجر شده است یا نه؟ باید متناسب با ارزیابیهائی که میتوانید بهوسیله آنها سطح بهبود را تنظیم کنید، تصمیم بگیرید. در این ارزیابیها، استفاده از نمودارهای گردش کار میتواند مفید واقع شود.
۴) اقدام:
تغییرات را ثبت کنید و یا دوباره چرخه را آغاز کنید. پس از برنامهریزی، اجراء و تنظیم تغییر، باید تصمیم بگیرید که آیا این تغییر ارزش استمرار دارد یا نه؟ در صورتی که اجرای این تغییر صرفاً به تلف کردن وقت شما میانجامد یا ادامه آن شما را با مشکل مواجه میسازد و یا در نهایت به بهبود نمیانجامد، ممکن است توقف تغییر را مد نظر قرار داده و یا تغییر جدیدی را برنامهریزی کنید. ممکن است تصمیم بگیرید این تجربه (آزمایش) را به یک ناحیه متفاوت انتقال دهید و یا به تدریج بر پیچیدگی آن بیفزائید. بدین ترتیب شما به مرحله برنامه بر میگردید. @iranqms
Forwarded from انجمن مدیریت کیفیت ایران
مثالی دیگر :
کم کردن وزن: خانم T زن ۵۰ ساله سفید پوست، ۱۰ پوند اضافه وزن دارد و از فشار خون بالا رنج میبرد.
خانم T درصدد دستیابی به چه چیزی است؟ او و پزشکاش در تلاش برای تنظیم یک برنامه ورزشی هستند. هدف، تنظیم یک برنامه ورزشی است که بیمار بتواند علیرغم چهار روز سفر کاری در هفته، آن را بهطور مستمر انجام دهد.
خانم T چگونه دریابد که هر تغییر، یک بهبود محسوب میشود؟ (با طرح چنین سئوالاتی میتوان بهبود را ارزیابی کرد) او تا چه میزان تابع نظم در برنامه و روش خود است؟ چه مدت زمانی ورزش میکند؟ آیا ورزش به کاهش فشار خون او میانجامد یا نه؟.....
خانم T چه تغییراتی را میتوان اعمال کند که منتج به بهبود شود؟ پزشک بیمار لازم است طرحی را برنامهریزی کند که برای بیمار لذتبخش باشد تا جائی که حتی در طول سفر به آن استمرار بخشد. @iranqms
کم کردن وزن: خانم T زن ۵۰ ساله سفید پوست، ۱۰ پوند اضافه وزن دارد و از فشار خون بالا رنج میبرد.
خانم T درصدد دستیابی به چه چیزی است؟ او و پزشکاش در تلاش برای تنظیم یک برنامه ورزشی هستند. هدف، تنظیم یک برنامه ورزشی است که بیمار بتواند علیرغم چهار روز سفر کاری در هفته، آن را بهطور مستمر انجام دهد.
خانم T چگونه دریابد که هر تغییر، یک بهبود محسوب میشود؟ (با طرح چنین سئوالاتی میتوان بهبود را ارزیابی کرد) او تا چه میزان تابع نظم در برنامه و روش خود است؟ چه مدت زمانی ورزش میکند؟ آیا ورزش به کاهش فشار خون او میانجامد یا نه؟.....
خانم T چه تغییراتی را میتوان اعمال کند که منتج به بهبود شود؟ پزشک بیمار لازم است طرحی را برنامهریزی کند که برای بیمار لذتبخش باشد تا جائی که حتی در طول سفر به آن استمرار بخشد. @iranqms
Forwarded from انجمن مدیریت کیفیت ایران
● مرحله اول چرخه
PDCA:
۱) برنامه:
دوچرخهسواری چهار روز در هفته به مدت روزانه بیست دقیقه. خانم T برای اینکه بتواند ورزش را در طول سفر ادامه دهد باید صرفاً در هتلهائی جا رزرو کند که دارای سالن ورزشی باشند، او همچنین باید دوچرخهای را برای منزل کرایه کند.
۲) اجرا:
خانم T تلاش میکند چهار روز در هفته به مدت ۲۰ دقیقه ورزش کند. او متوجه میشود که سختی دوچرخهسواری آزارش میدهد به همین دلیل تنها پس از سه دقیقه ورزش، خسته میشود. مشکل دیگر او رزرو وقت دوچرخهسواری در هتلهاست که کار آسانی نیست. چرا که همواره مشتریانی برای آن وجود دارد.
۳) بررسی:
خانم T فقط یک روز در هفته به مدت ۳ دقیقه ورزش میکند. او انگیزهای برای دوچرخهسواری ندارد. زیرا از آن لذت نمیبرد. درگیری برای استفاده از دوچرخه در هتلها مانع بزرگی است. خانم T به ورزشی نیاز دارد که محدودیت مکانی و زمانی خاصی نداشته باشد.
۴) اقدام:
خانم T و پزشک او به برنامهریزی جدیدی نیاز دارند.@iranqms
PDCA:
۱) برنامه:
دوچرخهسواری چهار روز در هفته به مدت روزانه بیست دقیقه. خانم T برای اینکه بتواند ورزش را در طول سفر ادامه دهد باید صرفاً در هتلهائی جا رزرو کند که دارای سالن ورزشی باشند، او همچنین باید دوچرخهای را برای منزل کرایه کند.
۲) اجرا:
خانم T تلاش میکند چهار روز در هفته به مدت ۲۰ دقیقه ورزش کند. او متوجه میشود که سختی دوچرخهسواری آزارش میدهد به همین دلیل تنها پس از سه دقیقه ورزش، خسته میشود. مشکل دیگر او رزرو وقت دوچرخهسواری در هتلهاست که کار آسانی نیست. چرا که همواره مشتریانی برای آن وجود دارد.
۳) بررسی:
خانم T فقط یک روز در هفته به مدت ۳ دقیقه ورزش میکند. او انگیزهای برای دوچرخهسواری ندارد. زیرا از آن لذت نمیبرد. درگیری برای استفاده از دوچرخه در هتلها مانع بزرگی است. خانم T به ورزشی نیاز دارد که محدودیت مکانی و زمانی خاصی نداشته باشد.
۴) اقدام:
خانم T و پزشک او به برنامهریزی جدیدی نیاز دارند.@iranqms
Forwarded from انجمن مدیریت کیفیت ایران
● مرحله دوم چرخه PDCA:
۱) برنامه:
خانم T تصمیم میگیرد به جای دوچرخهسواری به Treadmill بپردازد. او باید ۴ روز در هفته روزانه ۲۰ دقیقه ورزش کند.
۲) اجرا:
خانم T پس از ۵ دقیقه ورزش توان ادامه ندارد. اگرچه مشکل مکان در هتلها را ندارد اما بعد از ورزش دچار تهوع میشود.
۳) بررسی:
اگرچه خانم T از این ورزش لذت نبر اما او یک روز در هفته به مدت ۵ دقیقه به آن ادامه داد. او از قدم زدن لذت میبرد اما هنوز تهوع آزارش میدهد.
۴) اقدام:
خانم T برای جلوگیری از تهوع و نیز بهدلیل بیموقع بودن ساعات باشگاه به قدم زدن در هوای آزاد ادامه میدهد. او برای لذت بخشتر کردن پیاده روی و حفظ انگیزه، تصمیم میگیرد یک حیوان خانگی نگهداری کند.@iranqms
۱) برنامه:
خانم T تصمیم میگیرد به جای دوچرخهسواری به Treadmill بپردازد. او باید ۴ روز در هفته روزانه ۲۰ دقیقه ورزش کند.
۲) اجرا:
خانم T پس از ۵ دقیقه ورزش توان ادامه ندارد. اگرچه مشکل مکان در هتلها را ندارد اما بعد از ورزش دچار تهوع میشود.
۳) بررسی:
اگرچه خانم T از این ورزش لذت نبر اما او یک روز در هفته به مدت ۵ دقیقه به آن ادامه داد. او از قدم زدن لذت میبرد اما هنوز تهوع آزارش میدهد.
۴) اقدام:
خانم T برای جلوگیری از تهوع و نیز بهدلیل بیموقع بودن ساعات باشگاه به قدم زدن در هوای آزاد ادامه میدهد. او برای لذت بخشتر کردن پیاده روی و حفظ انگیزه، تصمیم میگیرد یک حیوان خانگی نگهداری کند.@iranqms
Forwarded from انجمن مدیریت کیفیت ایران
● مرحله سوم چرخه PDCA:
۱) برنامه:
خانم T تا جائی که ممکن است بهطور مداوم ورزش میکند. از نظر او قدم زدن به همراه حیوان مورد علاقهاش بسیار لذت بخش است. زمانی که در منزل است تقریباً سه روز درهفته بهاین کار مبادرت میورزد و در ایام سفر میکوشد در شهر قدم زده و از اماکن دیدنی بازدید کند. گرچه این کار همیشه امکانپذیر نیست اما غالباً میسر است.
۳) بررسی:
خانم T سه روز در هفته روزانه حداقل ۲۰ دقیقه ورزش میکند. او معتقد است با وجود هوای تازه صبحگاهی، قدم زدن به همراه این حیوان، بسیار لذت بخش است و از افزایش فشار خون جلوگیری میکند.
۴) اقدام:
اکنون که خانم T برنامه لذتبخشی یافته است سعی میکند خود را به ورزش جدید مقید سازد: قدم زدن و بازدید از جاهای دیدنی با پای پیاده. با توجه به علایق و نیازهای این خانم، او و پزشک هر دو توانستند برنامهٔ ورزشی - گرچه غیر معمول - اما بسیار مؤثر تنظیم کنند. برنامهای که سلامت جسمی و روحی خانم T را بهبود بخشید.@iranqms
۱) برنامه:
خانم T تا جائی که ممکن است بهطور مداوم ورزش میکند. از نظر او قدم زدن به همراه حیوان مورد علاقهاش بسیار لذت بخش است. زمانی که در منزل است تقریباً سه روز درهفته بهاین کار مبادرت میورزد و در ایام سفر میکوشد در شهر قدم زده و از اماکن دیدنی بازدید کند. گرچه این کار همیشه امکانپذیر نیست اما غالباً میسر است.
۳) بررسی:
خانم T سه روز در هفته روزانه حداقل ۲۰ دقیقه ورزش میکند. او معتقد است با وجود هوای تازه صبحگاهی، قدم زدن به همراه این حیوان، بسیار لذت بخش است و از افزایش فشار خون جلوگیری میکند.
۴) اقدام:
اکنون که خانم T برنامه لذتبخشی یافته است سعی میکند خود را به ورزش جدید مقید سازد: قدم زدن و بازدید از جاهای دیدنی با پای پیاده. با توجه به علایق و نیازهای این خانم، او و پزشک هر دو توانستند برنامهٔ ورزشی - گرچه غیر معمول - اما بسیار مؤثر تنظیم کنند. برنامهای که سلامت جسمی و روحی خانم T را بهبود بخشید.@iranqms
Forwarded from انجمن مدیریت کیفیت ایران
▪️ فرآیند حل مسئله با استفاده از چرخه PDC
۱) گام اول: شناخت مسئله
- انتخاب مسئله برای تجزیه و تحلیل
- تعریف شفاف مسئله و ارائه آن بهصورت یک عبارت دقیق
- تعیین یک هدف قابل اندازهگیری برای حل مسئله
- تنظیم یک فرآیند برای هماهنگی و کسب موافقت رهبری
▪️ برنامه
۲) گام دوم: تجزیه و تحلیل مسئله
- شناخت فرآیندهائی که بر مسئله تأثیر میگذارند و انتخاب یکی از آنها
- فهرست نمودن گامهای فرآیند به همان صورتی که وجود دارند.
- تهیه نقشهٔ فرآیند
- تائید نقشه فرآیند
- شناخت علتهای بالقوه فرآیند
- جمعآوری و تجزیه و تحلیل اطلاعات مربوط به مسئله
- تائید یا اصلاح عبارت اصلی مسئله
- شناخت علتهای ریشه (اصلی) مسئله
- در صورت نیاز به تائید علتهای ریشه (اصلی) نسبت به جمعآوری اطلاعات اضافی اقدام شود.
▪️ اجراء
۳) گام سوم، تبین راهحلها
- تعیین معیار برای انتخاب راه حل
- یافتن راهحلهای بالقوهای که بهعلتهای اصلی مسئله مربوط میشوند.
- انتخاب یک راه حل
- تائید و پشتیبانی راه حل انتخاب شده
- برنامهریزی راه حل مسئله
▪️ اجرا
۴) گام چهارم: اجرای راه حل
- اجرای راه حل انتخاب شده مبتنی بر یک تجربه یا پایگاه آزمایشی (پایلوت)
- اگر فرآیند حل مسئله در تلفیق با فرآیند بهبود مستمر استفاده میشود، به گام ششم فرآیند بهبود مستمر مراجعه کنید.
- اگر فرآیند حل مسئله بهصورت مستقل مورد استفاده قرار میگیرد، گام پنجم را ادامه دهید.
▪️ بررسی
۵) گام پنجم: ارزیابی نتایج
- جمعآوری اطلاعات مربوط به راه حل
- تجزیه و تحلیل اطلاعات مربوط به راه حل
آیا هدف مورد نظر تحقق یافته است؟
- چنانچه پاسخ به این سئوال مثبت است به گام بعدی رجوع شود.
- در صورتی که پاسخ منفی است لازم است که به گام اول مراجعه شود.
▪️ اقدام
۶) گام ششم: استاندارد کردن راهحلها (و سرمایهگذاری روی فرصتهای جدید)
- شناخت تغییرات سیستماتیک و نیازهای آموزشی برای اجراء کامل برنامه
- تطبیق راه حلهای ممکن با نیازها
- برنامهریزی و ارزیابی مستمر راه حل
- ادامه جستجوی بهبودهای فزاینده بهمنظور بهسازی راه حل
- جستجو به منظور یافتن سایر فرصتهای بهبود @iranqms
۱) گام اول: شناخت مسئله
- انتخاب مسئله برای تجزیه و تحلیل
- تعریف شفاف مسئله و ارائه آن بهصورت یک عبارت دقیق
- تعیین یک هدف قابل اندازهگیری برای حل مسئله
- تنظیم یک فرآیند برای هماهنگی و کسب موافقت رهبری
▪️ برنامه
۲) گام دوم: تجزیه و تحلیل مسئله
- شناخت فرآیندهائی که بر مسئله تأثیر میگذارند و انتخاب یکی از آنها
- فهرست نمودن گامهای فرآیند به همان صورتی که وجود دارند.
- تهیه نقشهٔ فرآیند
- تائید نقشه فرآیند
- شناخت علتهای بالقوه فرآیند
- جمعآوری و تجزیه و تحلیل اطلاعات مربوط به مسئله
- تائید یا اصلاح عبارت اصلی مسئله
- شناخت علتهای ریشه (اصلی) مسئله
- در صورت نیاز به تائید علتهای ریشه (اصلی) نسبت به جمعآوری اطلاعات اضافی اقدام شود.
▪️ اجراء
۳) گام سوم، تبین راهحلها
- تعیین معیار برای انتخاب راه حل
- یافتن راهحلهای بالقوهای که بهعلتهای اصلی مسئله مربوط میشوند.
- انتخاب یک راه حل
- تائید و پشتیبانی راه حل انتخاب شده
- برنامهریزی راه حل مسئله
▪️ اجرا
۴) گام چهارم: اجرای راه حل
- اجرای راه حل انتخاب شده مبتنی بر یک تجربه یا پایگاه آزمایشی (پایلوت)
- اگر فرآیند حل مسئله در تلفیق با فرآیند بهبود مستمر استفاده میشود، به گام ششم فرآیند بهبود مستمر مراجعه کنید.
- اگر فرآیند حل مسئله بهصورت مستقل مورد استفاده قرار میگیرد، گام پنجم را ادامه دهید.
▪️ بررسی
۵) گام پنجم: ارزیابی نتایج
- جمعآوری اطلاعات مربوط به راه حل
- تجزیه و تحلیل اطلاعات مربوط به راه حل
آیا هدف مورد نظر تحقق یافته است؟
- چنانچه پاسخ به این سئوال مثبت است به گام بعدی رجوع شود.
- در صورتی که پاسخ منفی است لازم است که به گام اول مراجعه شود.
▪️ اقدام
۶) گام ششم: استاندارد کردن راهحلها (و سرمایهگذاری روی فرصتهای جدید)
- شناخت تغییرات سیستماتیک و نیازهای آموزشی برای اجراء کامل برنامه
- تطبیق راه حلهای ممکن با نیازها
- برنامهریزی و ارزیابی مستمر راه حل
- ادامه جستجوی بهبودهای فزاینده بهمنظور بهسازی راه حل
- جستجو به منظور یافتن سایر فرصتهای بهبود @iranqms
✳️ تئاتر سیاست
✍️دکتر محمود سریع القلم
بررسی تحولات جهانی، نکتهای کانونی را به ذهن متبادر میسازد: بسیاری از کشورها قفل شدهاند؛ خیلی فرصت برای تغییر وجود ندارد؛ منافع گسترده در درون کشورها، فضای تحول را بسیار محدود کرده است؛ مدیریت مشکلات برحل آنها اولویت پیدا کرده است. بنابراین، حفظ وضع موجود مبنای سیاست ورزی است.
سیاست مداران در شمال و جنوب قاره آمریکا، در آفریقا و اروپا و خاورمیانه. هر سیاست مداری که خیلی صحبت کند، کمتر موفق می شود. اینکه کدام ذهنیت و با چه نوع پیغام رسانی انجام میگیرد مهمترین امر سیاستورزی شدهاست. محتوای این ذهنیت خیلی اهمیت ندارد. آنچه مهم است در ذهن و احساس مخاطب، منزل پیدا کند. اولین هنر سیاست ورزان در صحنۀ تئاتر سیاسی، واژههایی هستند که انتخاب میکنند. اگر واژهها بتوانند اکثریت را دچار هیجان کنند کافی است. در آمریکای لاتین، سیاستمداری که واژههای نزدیک به مبارزه با فقر استفاده کند، جلوتر میافتد. در کشورهای صنعتی، واژههای نزدیک به رشد اقتصادی و کاهش تورم کاربرد دارند. در خاورمیانه، نمایشی از صداقت، فروتنی، شانههای افتاده و مبارزه با تبعیض، بسیار اثرگذار است. چون در خاورمیانه احساسات عمیقتر است، واژهها و ظاهری که فروتنی را جلوه دهد بیشتر به درد تئاتر سیاست میخورد. این نوع رهیافت در آلمان و سوییس خیلی جواب نمیدهد اما در مصر و عراق مؤثر است.
دومین هنر سیاست ورزان در تئاتر سیاسی، نحوۀ قالب بندی مشکلات یک جامعه است. آنچه را که سیاستمدار نمیگوید مهمتر از آنچه میگوید است، مغز سیاست در آلمان واژه "ثبات" است و خانم مرکل، به خوبی این مفهوم را در عمل اجرا کرده است.
در مقابل ، آسیا به طور چشمگیری متفاوت است. اولین نکتهای که در آسیا اهمیت دارد اینست که مردم عموماً میدانند دولت صرفاً کارگزار است و هیچ پول و امکاناتی وجود ندارد؛ از ویتنام و کامبوج و اندونزی گرفته تا کره جنوبی و چین و ژاپن. مردم هند از آقای مودی، نخست وزیر هند چه انتظاری میتوانند داشته باشند؟ این وضعیت را مقایسه کنید با قطر که با ۲۵۰ هزار نفر جمعیت، دو برابر ایران از نفت و گاز درآمد دارد. ذهنیت مردم اینست که این امکانات عظیم باید در میان ما دویست و پنجاه هزار نفر تقسیم شود. این ساختار دولت در آسیا، مردم را مسئول زندگی کرده است و بسیار کم توقع و پرکار.مردم از دولت و حاکمیت اشتغال و درآمد نمیخواهند بلکه خواستار روابط خارجی معقول، بازار برای صادرات، نرخ منطقی مالیات، امنیت سرمایهگذاری، قوانین مؤثر و ساختار عمرانی کارآمد تقاضا دارند. بنابراین طراحی appها در آمریکا صورت میگیرد ولی iPhone در چین ساخته میشود. Surface مایکروسافت در آمریکا طراحی میشود ولی در چین ویتنام و کره جنوبی ساخته میشود.
. دولت بنگاه توزیع امکانات نیست. کسانی که کمتر زحمت میکشند و کمتر تولید میکنند، بیشتر حیله گری میکنند. کسانی که کمتر کار میکنند بیشتر دروغ میگویند.در تمامی محافل علمی و سیاسی جهان، سالم بودن شخصیت ژاپنی زبانزد همه است. ۱۳۰ میلیون نفر در مساحتی حدود ۴/۱ ایران و در کشوری بدون منابع طبیعی، چه انتظاری میتوانند از دولتشان داشته باشند؟ از زمان مظفرالدین شاه تا کنون (۱۱۰ سال)، درآمد نفت ایران حدود ۱۴۰۰ میلیارد دلار بوده است. این را مقایسه کنید با حدود ۵۰۰۰ میلیارد دلار تولید ناخالص داخلی "سالانه" در ژاپن. تئاتر سیاست در ژاپن نیازی به دروغ و استتار ندارد. به درجهای که مردم یک کشور از دولتشان امکانات بخواهند سیاست آن کشور ناسالمتر و نمایش سیاسی در آن بیشتر میشود و در مقابل، به میزانی که آحاد یک جامعه اهل کار و زحمت و همت باشند، سیاست در آن سالمتر و نیاز به تئاتر سیاسی در آن کمتر خواهد بود.
✍️دکتر محمود سریع القلم
بررسی تحولات جهانی، نکتهای کانونی را به ذهن متبادر میسازد: بسیاری از کشورها قفل شدهاند؛ خیلی فرصت برای تغییر وجود ندارد؛ منافع گسترده در درون کشورها، فضای تحول را بسیار محدود کرده است؛ مدیریت مشکلات برحل آنها اولویت پیدا کرده است. بنابراین، حفظ وضع موجود مبنای سیاست ورزی است.
سیاست مداران در شمال و جنوب قاره آمریکا، در آفریقا و اروپا و خاورمیانه. هر سیاست مداری که خیلی صحبت کند، کمتر موفق می شود. اینکه کدام ذهنیت و با چه نوع پیغام رسانی انجام میگیرد مهمترین امر سیاستورزی شدهاست. محتوای این ذهنیت خیلی اهمیت ندارد. آنچه مهم است در ذهن و احساس مخاطب، منزل پیدا کند. اولین هنر سیاست ورزان در صحنۀ تئاتر سیاسی، واژههایی هستند که انتخاب میکنند. اگر واژهها بتوانند اکثریت را دچار هیجان کنند کافی است. در آمریکای لاتین، سیاستمداری که واژههای نزدیک به مبارزه با فقر استفاده کند، جلوتر میافتد. در کشورهای صنعتی، واژههای نزدیک به رشد اقتصادی و کاهش تورم کاربرد دارند. در خاورمیانه، نمایشی از صداقت، فروتنی، شانههای افتاده و مبارزه با تبعیض، بسیار اثرگذار است. چون در خاورمیانه احساسات عمیقتر است، واژهها و ظاهری که فروتنی را جلوه دهد بیشتر به درد تئاتر سیاست میخورد. این نوع رهیافت در آلمان و سوییس خیلی جواب نمیدهد اما در مصر و عراق مؤثر است.
دومین هنر سیاست ورزان در تئاتر سیاسی، نحوۀ قالب بندی مشکلات یک جامعه است. آنچه را که سیاستمدار نمیگوید مهمتر از آنچه میگوید است، مغز سیاست در آلمان واژه "ثبات" است و خانم مرکل، به خوبی این مفهوم را در عمل اجرا کرده است.
در مقابل ، آسیا به طور چشمگیری متفاوت است. اولین نکتهای که در آسیا اهمیت دارد اینست که مردم عموماً میدانند دولت صرفاً کارگزار است و هیچ پول و امکاناتی وجود ندارد؛ از ویتنام و کامبوج و اندونزی گرفته تا کره جنوبی و چین و ژاپن. مردم هند از آقای مودی، نخست وزیر هند چه انتظاری میتوانند داشته باشند؟ این وضعیت را مقایسه کنید با قطر که با ۲۵۰ هزار نفر جمعیت، دو برابر ایران از نفت و گاز درآمد دارد. ذهنیت مردم اینست که این امکانات عظیم باید در میان ما دویست و پنجاه هزار نفر تقسیم شود. این ساختار دولت در آسیا، مردم را مسئول زندگی کرده است و بسیار کم توقع و پرکار.مردم از دولت و حاکمیت اشتغال و درآمد نمیخواهند بلکه خواستار روابط خارجی معقول، بازار برای صادرات، نرخ منطقی مالیات، امنیت سرمایهگذاری، قوانین مؤثر و ساختار عمرانی کارآمد تقاضا دارند. بنابراین طراحی appها در آمریکا صورت میگیرد ولی iPhone در چین ساخته میشود. Surface مایکروسافت در آمریکا طراحی میشود ولی در چین ویتنام و کره جنوبی ساخته میشود.
. دولت بنگاه توزیع امکانات نیست. کسانی که کمتر زحمت میکشند و کمتر تولید میکنند، بیشتر حیله گری میکنند. کسانی که کمتر کار میکنند بیشتر دروغ میگویند.در تمامی محافل علمی و سیاسی جهان، سالم بودن شخصیت ژاپنی زبانزد همه است. ۱۳۰ میلیون نفر در مساحتی حدود ۴/۱ ایران و در کشوری بدون منابع طبیعی، چه انتظاری میتوانند از دولتشان داشته باشند؟ از زمان مظفرالدین شاه تا کنون (۱۱۰ سال)، درآمد نفت ایران حدود ۱۴۰۰ میلیارد دلار بوده است. این را مقایسه کنید با حدود ۵۰۰۰ میلیارد دلار تولید ناخالص داخلی "سالانه" در ژاپن. تئاتر سیاست در ژاپن نیازی به دروغ و استتار ندارد. به درجهای که مردم یک کشور از دولتشان امکانات بخواهند سیاست آن کشور ناسالمتر و نمایش سیاسی در آن بیشتر میشود و در مقابل، به میزانی که آحاد یک جامعه اهل کار و زحمت و همت باشند، سیاست در آن سالمتر و نیاز به تئاتر سیاسی در آن کمتر خواهد بود.
✳️ اثر دانینگ کروگر چه می گوید ؟
هر چه کمتر بدانید فکر میکنید بیشتر میدانید⁉️
از نظر علمی ثابت شده است که هر چه کمتر بدانید فکر میکنید بیشتر میدانید. به این واقعیت اثر دانینگ-کروگر گفته میشود. دو دانشمند به نامهای دانینگ و کروگر در سال ۱۹۹۹ در دانشگاه کرنل تحقیقی بر روی مهارتهای گرامری، توانایی استدلال منطقی و شوخ طبعی شرکت کنندگان انجام دادند و متوجه شدند که کسانی که توانایی بسیار ضعیفی در این زمینهها نسبت به دیگران داشتند تواناییهای خود را بیش از حد تخمین میزدند درحالیکه کسانی که ظرفیتهای بالاتری داشتند مهارتهای خود را دست کم میگرفتند.
اثر دانینگ-کروگر : هر چه کمتر بدانید فکر میکنید بیشتر میدانید
اثر دانینگ-کروگر (به انگلیسی: Dunning–Kruger effect) نوعی سوگیری شناختی در افراد غیرحرفهای است که از توهم برتری رنج میبرند و به اشتباه، تواناییشان را بسیار بیش از اندازهٔ واقعی ارزیابی میکنند. این جانبداری به ناتوانی فراشناختی افراد غیرحرفهای در شناسایی ناتوانیشان نسبت داده میشود. برعکس، افراد خیلی حرفهای، گرایش بیشتری به دستکمگرفتن شایستگی خود داشته و به نادرست تصور میکنند که کاری که برایشان آسان است، برای دیگران نیز آسان است.
دیوید دانینگ و جاستین کروگر از دانشگاه کرنل اینگونه نتیجه میگیرند: «تخمین نادرست فرد بیلیاقت، از اشتباه در ارزیابی خود ناشی میشود؛ درحالیکه تخمین نادرست افراد بسیار بالیاقت، از اشتباه در ارزیابی دیگران نشئت میگیرد.»
هر چه کمتر بدانید فکر میکنید بیشتر میدانید⁉️
از نظر علمی ثابت شده است که هر چه کمتر بدانید فکر میکنید بیشتر میدانید. به این واقعیت اثر دانینگ-کروگر گفته میشود. دو دانشمند به نامهای دانینگ و کروگر در سال ۱۹۹۹ در دانشگاه کرنل تحقیقی بر روی مهارتهای گرامری، توانایی استدلال منطقی و شوخ طبعی شرکت کنندگان انجام دادند و متوجه شدند که کسانی که توانایی بسیار ضعیفی در این زمینهها نسبت به دیگران داشتند تواناییهای خود را بیش از حد تخمین میزدند درحالیکه کسانی که ظرفیتهای بالاتری داشتند مهارتهای خود را دست کم میگرفتند.
اثر دانینگ-کروگر : هر چه کمتر بدانید فکر میکنید بیشتر میدانید
اثر دانینگ-کروگر (به انگلیسی: Dunning–Kruger effect) نوعی سوگیری شناختی در افراد غیرحرفهای است که از توهم برتری رنج میبرند و به اشتباه، تواناییشان را بسیار بیش از اندازهٔ واقعی ارزیابی میکنند. این جانبداری به ناتوانی فراشناختی افراد غیرحرفهای در شناسایی ناتوانیشان نسبت داده میشود. برعکس، افراد خیلی حرفهای، گرایش بیشتری به دستکمگرفتن شایستگی خود داشته و به نادرست تصور میکنند که کاری که برایشان آسان است، برای دیگران نیز آسان است.
دیوید دانینگ و جاستین کروگر از دانشگاه کرنل اینگونه نتیجه میگیرند: «تخمین نادرست فرد بیلیاقت، از اشتباه در ارزیابی خود ناشی میشود؛ درحالیکه تخمین نادرست افراد بسیار بالیاقت، از اشتباه در ارزیابی دیگران نشئت میگیرد.»
✳️ #آموزه_مدیریتی
به خاطر داشته باشيد،
پنج راه براى مدیریت اثربخش وجود دارد،
١- پيگيرى،تعامل ،همفکری
٢- پيگيرى،تعامل ،همفکری
٣- پيگيرى،تعامل ،همفکری
٤- پيگيرى،تعامل ،همفکری
٥- پيگيرى،تعامل ،همفکری
و ...
به خاطر داشته باشيد،
پنج راه براى مدیریت اثربخش وجود دارد،
١- پيگيرى،تعامل ،همفکری
٢- پيگيرى،تعامل ،همفکری
٣- پيگيرى،تعامل ،همفکری
٤- پيگيرى،تعامل ،همفکری
٥- پيگيرى،تعامل ،همفکری
و ...
✳️ #درنگ
نمی توان دقیقاً فرمول موفقیت را بیان کرد؛
اما اگر فرمول شکست را می خواهید
آن است که بکوشید همه را راضی نگه دارید.
نمی توان دقیقاً فرمول موفقیت را بیان کرد؛
اما اگر فرمول شکست را می خواهید
آن است که بکوشید همه را راضی نگه دارید.
✳️عوامل اصلی موفقیت در کسب وکار
امروز برای موفق شدن در یک کار و تجارت، باید انعطافپذیر باشید، برنامهریزی خوب داشته باشید و مهارتهای سازمانی را بدانید. خیلی افراد با این فکر کاری را شروع میکنند که با روشن کردن کامپیوترها یا باز کردن در شرکتشان، پول پارو خواهند کرد. اما واقعیت این است که پول درآوردن خیلی سختتر از آن چیزی است که فکر میکنید. به همین دلیل باید برای برنامهریزی وقت بگذارید تا موفق شوید. نکات زیر میتواند کمکتان کند:
۱٫ سازماندهی داشته باشید.
برای موفق شدن در کاری باید سازماندهی داشته باشید. سازماندهی به شما کمک میکند کارها را تکمیل کنید و طبق برنامه پیش روید. یک راه خوب برای این کار این است که یک لیست برنامه روزانه داشته باشید و جلوی هر کاری را که انجام میشود، یک تیک بزنید. این کار مطمئنتان میکند که چیزی را فراموش نکنید و همه کارها را یک به یک انجام دهید.
۲٫ جزئیات را ثبت کنید.
همه تجارتهای موفق جزئیات را ثبت میکنند. با ثبت گزارشات دقیق و جزئی، میفهمید که کارتان در چه وضعیت مالی قرار دارد و با چه چالشهای احتمالی روبهرو خواهد شد. فقط دانستن این، وقت لازم برای ایجاد استراتژیهایی برای غلبه بر موانعی که ممکن است از موفقیت و پیشرفت کارتان جلوگیری کند، فراهم میکند.
۳٫ رقبایتان را تحلیل کنید.
رقابت، سازنده بهترین نتایج است. برای موفق شدن نباید از مطالعه کردن و درس گرفتن از رقبایتان بترسید. ممکن است آنها کاری درست انجام میدهند که میتوانید برای درآوردن پول بشتر در تجارتتان از آن استفاده کنید.
۴٫ ریسکها و پاداشها را بشناسید.
رمز موفق شدن این است که ریسکهای حسابشده بکنید تا به رشد کارتان کمک کند. سوال خوبی که میتوانید بپرسید این است که، “چه معایبی دارد؟” اگر بتوانید به این سوال پاسخ دهید، میفهمید که در بدترین حالت چه اتفاقی خواهد افتاد. این اطلاعات به شما کمک میکند بتوانید ریسکهای حسابشدهای بکنید که میتواند پاداشی عالی برای تجارتتان داشته باشد.
۵٫ خلاق باشید.
همیشه به دنبال راههایی برای ارتقای کارتان باشید تا آن را در بین رقبا متمایز و برجسته کنید. باید درک کنید که شما همه چیز را نمیدانید و باید از ایدهها و نگرشهای جدید برای کارتان استقبال کنید.
۶٫ متمرکز باشید.
اینکه کار یا تجارتی را شروع کردهاید به این معنی نیست که فوراً به پول خواهید رسید. زمان میبرد که مردم شما را بشناسند، به همین علت باید روی رسیدن به اهداف کوتاهمدتتان تمرکز کنید و بگذارید بقیه اتفاقات به موقع خود روی دهد.
۷٫ آماده فداکاری باشید.
شروع یک کار جدید سخت است اما وقتی درها را باز کردید، کارتان شروع شده است. در بسیاری از موارد، باید خیلی بیشتر از زمانی که برای بقیه کار میکردید زمان بگذارید. درعوض باید فداکاری کنید، مثلاً مجبور میشوید وقت کمتری را صرف خانواده و دوستانتان کنید تا موفق شوید.
۸٫ خدماتی عالی ارائه دهید.
تجارتهای موفق زیادی هستند که فراموش میکنند ارائه خدمات عالی به مشتریان اهمیت زیادی دارد. اگر شما خدمات بهتری را به مشتریانتان ارائه کنید، آنها تمایل بیشتری برای مراجعه به شما خواهند داشت تا به رقبایتان.
۹٫ استوار و ثابتقدم باشید.
ثباتقدم رمز پول درآوردن در یک کار است. باید هر روز برای موفق شدن پشتکار داشته باشید. این عادتهای مثبتی در طولانیمدت ایجاد میکند که کمکتان میکند به مرور زمان سود ببرید.
✅نتیجهگیری
شروع و اداره یک کار موفق میتواند سخت و درعینحال سودآور باشد. موفقیت نیاز به تمرکز، نظم و ثبات قدم دارد. اما موفقیت یک شبه ایجاد نمیشود—نیاز به تمرکز طولانیمدت دارد و باید در موقعیتهای چالشانگیز و دشوار، پشتکار و استواری لازم را داشته باشید.
امروز برای موفق شدن در یک کار و تجارت، باید انعطافپذیر باشید، برنامهریزی خوب داشته باشید و مهارتهای سازمانی را بدانید. خیلی افراد با این فکر کاری را شروع میکنند که با روشن کردن کامپیوترها یا باز کردن در شرکتشان، پول پارو خواهند کرد. اما واقعیت این است که پول درآوردن خیلی سختتر از آن چیزی است که فکر میکنید. به همین دلیل باید برای برنامهریزی وقت بگذارید تا موفق شوید. نکات زیر میتواند کمکتان کند:
۱٫ سازماندهی داشته باشید.
برای موفق شدن در کاری باید سازماندهی داشته باشید. سازماندهی به شما کمک میکند کارها را تکمیل کنید و طبق برنامه پیش روید. یک راه خوب برای این کار این است که یک لیست برنامه روزانه داشته باشید و جلوی هر کاری را که انجام میشود، یک تیک بزنید. این کار مطمئنتان میکند که چیزی را فراموش نکنید و همه کارها را یک به یک انجام دهید.
۲٫ جزئیات را ثبت کنید.
همه تجارتهای موفق جزئیات را ثبت میکنند. با ثبت گزارشات دقیق و جزئی، میفهمید که کارتان در چه وضعیت مالی قرار دارد و با چه چالشهای احتمالی روبهرو خواهد شد. فقط دانستن این، وقت لازم برای ایجاد استراتژیهایی برای غلبه بر موانعی که ممکن است از موفقیت و پیشرفت کارتان جلوگیری کند، فراهم میکند.
۳٫ رقبایتان را تحلیل کنید.
رقابت، سازنده بهترین نتایج است. برای موفق شدن نباید از مطالعه کردن و درس گرفتن از رقبایتان بترسید. ممکن است آنها کاری درست انجام میدهند که میتوانید برای درآوردن پول بشتر در تجارتتان از آن استفاده کنید.
۴٫ ریسکها و پاداشها را بشناسید.
رمز موفق شدن این است که ریسکهای حسابشده بکنید تا به رشد کارتان کمک کند. سوال خوبی که میتوانید بپرسید این است که، “چه معایبی دارد؟” اگر بتوانید به این سوال پاسخ دهید، میفهمید که در بدترین حالت چه اتفاقی خواهد افتاد. این اطلاعات به شما کمک میکند بتوانید ریسکهای حسابشدهای بکنید که میتواند پاداشی عالی برای تجارتتان داشته باشد.
۵٫ خلاق باشید.
همیشه به دنبال راههایی برای ارتقای کارتان باشید تا آن را در بین رقبا متمایز و برجسته کنید. باید درک کنید که شما همه چیز را نمیدانید و باید از ایدهها و نگرشهای جدید برای کارتان استقبال کنید.
۶٫ متمرکز باشید.
اینکه کار یا تجارتی را شروع کردهاید به این معنی نیست که فوراً به پول خواهید رسید. زمان میبرد که مردم شما را بشناسند، به همین علت باید روی رسیدن به اهداف کوتاهمدتتان تمرکز کنید و بگذارید بقیه اتفاقات به موقع خود روی دهد.
۷٫ آماده فداکاری باشید.
شروع یک کار جدید سخت است اما وقتی درها را باز کردید، کارتان شروع شده است. در بسیاری از موارد، باید خیلی بیشتر از زمانی که برای بقیه کار میکردید زمان بگذارید. درعوض باید فداکاری کنید، مثلاً مجبور میشوید وقت کمتری را صرف خانواده و دوستانتان کنید تا موفق شوید.
۸٫ خدماتی عالی ارائه دهید.
تجارتهای موفق زیادی هستند که فراموش میکنند ارائه خدمات عالی به مشتریان اهمیت زیادی دارد. اگر شما خدمات بهتری را به مشتریانتان ارائه کنید، آنها تمایل بیشتری برای مراجعه به شما خواهند داشت تا به رقبایتان.
۹٫ استوار و ثابتقدم باشید.
ثباتقدم رمز پول درآوردن در یک کار است. باید هر روز برای موفق شدن پشتکار داشته باشید. این عادتهای مثبتی در طولانیمدت ایجاد میکند که کمکتان میکند به مرور زمان سود ببرید.
✅نتیجهگیری
شروع و اداره یک کار موفق میتواند سخت و درعینحال سودآور باشد. موفقیت نیاز به تمرکز، نظم و ثبات قدم دارد. اما موفقیت یک شبه ایجاد نمیشود—نیاز به تمرکز طولانیمدت دارد و باید در موقعیتهای چالشانگیز و دشوار، پشتکار و استواری لازم را داشته باشید.
✳️ارتباط ژنتیک و رهبری سازمانی
ژن CHRNB3 با احتمال تصاحب مناصب رهبری در ارتباط است.
یک تحقیق علمی بسیار هیجانانگیز در سال ۲۰۱۳ یک متغیر متداول را در ژن CHRNB3 یافت که با احتمال اینکه فردی یک منصب رهبری را تصاحب کند یا نه در ارتباط است. اما این کشف چطور این باور را که همه افراد توانایی و قابلیت به دست آوردن مهارتهای رهبری و تبدیل شدن به رهبری فوقالعاده را دارند، به چالش میکشاند؟
تحقیقات ژنتیکی تا امروز اطلاعات بسیار مهمی درمورد اینکه ویژگیهای شخصیتی، هوش، علایق و حتی ارزشهای ما چطور شکل میگیرند، برای ما فراهم آورده است. بااینکه کشفیات ژنتیکی هنوز در مراحل ابتدایی خود هستند، نکاتی که درمورد رهبران و آموزشات منابع انسانی بسیار گسترده بوده است.
البته هر کشف ژنتیکی باید با کمی احتیاط مورد بررسی قرار گیرد. فقط به این دلیل که فردی یک متغیر خاص را در DNA خود دارد به این معنی نیست که ویژگیهای مربوط به آن را از خود نشان خواهد داد. در ایجاد مهارتهای جدید، یادگیری نواختن یک ساز موسیقی نمونه خوبی است برای اینکه ببینیم چطور تمرین و پیشرفت میتوانند بر ژنتیک غالب شوند.
تحقیقات بر روی دوقلوها هم این دیدگاه را تایید میکند. این تحقیقات که ویژگیهای دوقلوهای همسان با DNA یکسان را با دوقلوهای غیرهمسان که در ۵۰٪ DNA خود یکسان هستند، مقایسه میکند، نشان میدهد که حدود ۵۰٪ از سبک شخصیتی و رهبری فرد از ژنتیک او ناشی میشود. این میتواند کشفی مثبت برای آندسته از افرادی باشد که DNA رهبری مناسب نیستند و به همه ما این فرصت را میدهد که سبک رهبری و مدیریتی خودمان را پیشرفت داده و تغییر دهیم تا با محیطمان سازگارتر باشد.
اما باوجود این، تا قبل از اینکه انتخاب رهبران از طریق بررسی اطلاعات ژنتیکی افراد انجام شود، چه مدت زمان طول خواهد کشید؟ کشفیات ژنتیکی بسیار مهمی تا امروز برای توضیح ویژگیهایی مثل همدلی، هوش احساسی، خلاقیت، برونگرایی، روانرنجوری و ریسکپذیری انجام گرفته است. اما آیا شناسایی استعدادهای برتر میتواند تحتتاثیر ویژگیهای ژنتیکی افراد باشد؟ آیا استاندارد امنیتی و معاینات سلامت شامل آزمایشات ژنتیکی هم خواهند شد؟
چشمانداز اینکه افراد با ترکیب DNA خود بعنوان بخشی از آزمایشات قبل از استخدام آشنا باشند ممکن است خیلیها را بترساند. درواقع تا همین ۵ سال پیش آنالیز DNA بیش از ۱۰۰۰ یورو هزینه داشت. اما الان امروز اینکار با کمتر از ۱۰۰ یورو هم قابل انجام است و ممکن است تا ۱۰ سال آینده همه ما مجبور شویم کارت ترکیب ژنتیکیمان را مثل کارت شناسایی همیشه همراهمان داشته باشیم.
✅چرا ژنتیک میتواند در آموزش منابع انسانی مهم باشد؟
ژنتیک به کنار، همه ما کسانی را میشناسیم که فاقد ویژگیهایی هستند که برای داشتن یک نقش رهبری بسیار مهم است و این یعنی تلاش آنها برای تبدیل شدن به یک رهبر یا مدیر کارآمد با شکست همراه خواهد بود. اگر همه ما برای رهبر شدن به دنیا نیامده باشیم، اینکه در آینده برای استخدام علاوه بر تستهای روانشناختی که امروزه اغلب انجام میگیرد، مجبور به انجام آزمایش ژنتیکی هم شویم، چندان دور از ذهن نیست.
چنین پیشرفتهایی پیشبینی میکند که درمورد علم ژنتیک ما با آیندهای ترسناک روبهرو هستیم. و هرچه تعداد افرادی که اطلاعات ژنتیکی خود را در این راستا بررسی میکنند و مراکزی که برای چنین آزمایشاتی راهاندازی میشوند، بیشتر شوند، احتمال اینکه مجبور باشیم به صورت رسمی و قانونی این آزمایشات را انجام دهیم، بیشتر خواهد شد.
این مسئله مشکلات اخلاقی عظیمی را پیش خواهد آورد. بااینکه اطلاعات ژنتیکی در سازمان به خودی خود چیز بدی نیست، اینکه از این اطلاعات به چه نحوی استفاده میشود و اینکه چطور بر سیاستهای تصمیمگیری اثر میگذارد، میتواند مخرب باشد. دانستن اینکه چه کسی ویژگی ژنتیکی مناسبی برای رهبری دارد به طرق مختلف برای شناسایی افراد با قابلیتهای بالا و انتخاب اینکه آیا منابع بیشتری برای پیشرفت آنها در نظر گرفته شود یا خیر و یا اینکه استعداد تمامی کارکنان به طرق مختلف پیشرفت داده شود، چندان تاثیری ندارد.
با این تغییر چشمانداز، منابع انسانی اگر میخواهد در قلب مشکلات مردمی سازمان باقی بماند، باید وارد عمل شود. باید قبل از اینکه بازار او را مجبور به استفاده از ژنتیک رهبری کند، آن را در برنامه کاری خود قرار دهد.
ژن CHRNB3 با احتمال تصاحب مناصب رهبری در ارتباط است.
یک تحقیق علمی بسیار هیجانانگیز در سال ۲۰۱۳ یک متغیر متداول را در ژن CHRNB3 یافت که با احتمال اینکه فردی یک منصب رهبری را تصاحب کند یا نه در ارتباط است. اما این کشف چطور این باور را که همه افراد توانایی و قابلیت به دست آوردن مهارتهای رهبری و تبدیل شدن به رهبری فوقالعاده را دارند، به چالش میکشاند؟
تحقیقات ژنتیکی تا امروز اطلاعات بسیار مهمی درمورد اینکه ویژگیهای شخصیتی، هوش، علایق و حتی ارزشهای ما چطور شکل میگیرند، برای ما فراهم آورده است. بااینکه کشفیات ژنتیکی هنوز در مراحل ابتدایی خود هستند، نکاتی که درمورد رهبران و آموزشات منابع انسانی بسیار گسترده بوده است.
البته هر کشف ژنتیکی باید با کمی احتیاط مورد بررسی قرار گیرد. فقط به این دلیل که فردی یک متغیر خاص را در DNA خود دارد به این معنی نیست که ویژگیهای مربوط به آن را از خود نشان خواهد داد. در ایجاد مهارتهای جدید، یادگیری نواختن یک ساز موسیقی نمونه خوبی است برای اینکه ببینیم چطور تمرین و پیشرفت میتوانند بر ژنتیک غالب شوند.
تحقیقات بر روی دوقلوها هم این دیدگاه را تایید میکند. این تحقیقات که ویژگیهای دوقلوهای همسان با DNA یکسان را با دوقلوهای غیرهمسان که در ۵۰٪ DNA خود یکسان هستند، مقایسه میکند، نشان میدهد که حدود ۵۰٪ از سبک شخصیتی و رهبری فرد از ژنتیک او ناشی میشود. این میتواند کشفی مثبت برای آندسته از افرادی باشد که DNA رهبری مناسب نیستند و به همه ما این فرصت را میدهد که سبک رهبری و مدیریتی خودمان را پیشرفت داده و تغییر دهیم تا با محیطمان سازگارتر باشد.
اما باوجود این، تا قبل از اینکه انتخاب رهبران از طریق بررسی اطلاعات ژنتیکی افراد انجام شود، چه مدت زمان طول خواهد کشید؟ کشفیات ژنتیکی بسیار مهمی تا امروز برای توضیح ویژگیهایی مثل همدلی، هوش احساسی، خلاقیت، برونگرایی، روانرنجوری و ریسکپذیری انجام گرفته است. اما آیا شناسایی استعدادهای برتر میتواند تحتتاثیر ویژگیهای ژنتیکی افراد باشد؟ آیا استاندارد امنیتی و معاینات سلامت شامل آزمایشات ژنتیکی هم خواهند شد؟
چشمانداز اینکه افراد با ترکیب DNA خود بعنوان بخشی از آزمایشات قبل از استخدام آشنا باشند ممکن است خیلیها را بترساند. درواقع تا همین ۵ سال پیش آنالیز DNA بیش از ۱۰۰۰ یورو هزینه داشت. اما الان امروز اینکار با کمتر از ۱۰۰ یورو هم قابل انجام است و ممکن است تا ۱۰ سال آینده همه ما مجبور شویم کارت ترکیب ژنتیکیمان را مثل کارت شناسایی همیشه همراهمان داشته باشیم.
✅چرا ژنتیک میتواند در آموزش منابع انسانی مهم باشد؟
ژنتیک به کنار، همه ما کسانی را میشناسیم که فاقد ویژگیهایی هستند که برای داشتن یک نقش رهبری بسیار مهم است و این یعنی تلاش آنها برای تبدیل شدن به یک رهبر یا مدیر کارآمد با شکست همراه خواهد بود. اگر همه ما برای رهبر شدن به دنیا نیامده باشیم، اینکه در آینده برای استخدام علاوه بر تستهای روانشناختی که امروزه اغلب انجام میگیرد، مجبور به انجام آزمایش ژنتیکی هم شویم، چندان دور از ذهن نیست.
چنین پیشرفتهایی پیشبینی میکند که درمورد علم ژنتیک ما با آیندهای ترسناک روبهرو هستیم. و هرچه تعداد افرادی که اطلاعات ژنتیکی خود را در این راستا بررسی میکنند و مراکزی که برای چنین آزمایشاتی راهاندازی میشوند، بیشتر شوند، احتمال اینکه مجبور باشیم به صورت رسمی و قانونی این آزمایشات را انجام دهیم، بیشتر خواهد شد.
این مسئله مشکلات اخلاقی عظیمی را پیش خواهد آورد. بااینکه اطلاعات ژنتیکی در سازمان به خودی خود چیز بدی نیست، اینکه از این اطلاعات به چه نحوی استفاده میشود و اینکه چطور بر سیاستهای تصمیمگیری اثر میگذارد، میتواند مخرب باشد. دانستن اینکه چه کسی ویژگی ژنتیکی مناسبی برای رهبری دارد به طرق مختلف برای شناسایی افراد با قابلیتهای بالا و انتخاب اینکه آیا منابع بیشتری برای پیشرفت آنها در نظر گرفته شود یا خیر و یا اینکه استعداد تمامی کارکنان به طرق مختلف پیشرفت داده شود، چندان تاثیری ندارد.
با این تغییر چشمانداز، منابع انسانی اگر میخواهد در قلب مشکلات مردمی سازمان باقی بماند، باید وارد عمل شود. باید قبل از اینکه بازار او را مجبور به استفاده از ژنتیک رهبری کند، آن را در برنامه کاری خود قرار دهد.