✳️ تکسونومی
تکسونومی تکنیکی است که چارچوبی برای سازماندهی اطلاعات و اسناد فراهم می کند. تکسونومی را می توان یک سیستم طبقه بندی در نظر گرفت، برای مثال "فهرست مطالب" برای سرمایه دانشی سازمان. یک تکسونومی معمولا شامل موارد زیر است:
▫️یک سلسله مراتب قابل جستجو از مفاهیم و عبارات
▫️برچسب های اطلاعاتی که به طور مشروح تر عناصر محتوایی را شناسایی و طبقه بندی می کنند.
▫️تکسونومی دانش ها می تواند در برگیرنده فقط فردا ده باشد که اجازه می دهد تا داده ها یا اطلاعات اولیه به طور نظام مند مدیریت شده و مور استفاده قرار گیرند.
تکسونومی، بازیابی، ضبط و شناسایی زمینه ای را که برای کاربران مورد نظر مهم است، تسهیل می کند. تکسونومی به کاربران کمک میکند تا به طور مستمر و سریع از نیازهای اطلاعاتی به سمت منابع اطلاعاتی حرکت کنند.
تکسونومی تکنیکی است که چارچوبی برای سازماندهی اطلاعات و اسناد فراهم می کند. تکسونومی را می توان یک سیستم طبقه بندی در نظر گرفت، برای مثال "فهرست مطالب" برای سرمایه دانشی سازمان. یک تکسونومی معمولا شامل موارد زیر است:
▫️یک سلسله مراتب قابل جستجو از مفاهیم و عبارات
▫️برچسب های اطلاعاتی که به طور مشروح تر عناصر محتوایی را شناسایی و طبقه بندی می کنند.
▫️تکسونومی دانش ها می تواند در برگیرنده فقط فردا ده باشد که اجازه می دهد تا داده ها یا اطلاعات اولیه به طور نظام مند مدیریت شده و مور استفاده قرار گیرند.
تکسونومی، بازیابی، ضبط و شناسایی زمینه ای را که برای کاربران مورد نظر مهم است، تسهیل می کند. تکسونومی به کاربران کمک میکند تا به طور مستمر و سریع از نیازهای اطلاعاتی به سمت منابع اطلاعاتی حرکت کنند.
✳️پیش بینی وضعیت اقتصادی ایران در سال 2050
موسسه PricewaterhouseCoopers
پیشبینی موسسه «پرایسواترهاوسکوپر» حکایت از آن دارد که ایران با رتبه هجدهمین اقتصاد بزرگ جهان در سال 2016 خواهد توانست تا سال 2030 به رتبه شانزدهمین اقتصاد بزرگ جهان ارتقا یابد، اما این ارتقای رتبه تا سال 2050 کمی تعدیل خواهد شد و اقتصاد کشورمان در 2050 به هفدهمین اقتصاد بزرگ جهان تبدیل خواهد شد که در مجموع نسبت به وضعیت فعلی بهبودی یک پلهای خواهد داشت. این موسسه فهرستی از اقتصادهایی را معرفی کرده است که در ویرایش جدید پیشبینی خود بهعنوان بازارهای نوظهور نسبتا بزرگ به فهرست نوظهورها افزوده شدهاند.
نام ایران نیز در میان این فهرست دیده میشود.
این اقتصادها عبارتند از بنگلادش، کلمبیا، مصر، ایران، نیجریه، پاکستان، فیلیپین، تایلند و ویتنام.
بر این اساس، پیشبینی میشود تولید ناخالص داخلی ایران براساس برابری قدرت خرید در سال 2030 بالغ بر 2 تریلیون و 354 میلیارد دلار خواهد بود. این رقم در سال 2050 به 3 تریلیون و 900 میلیارد دلار بالغ خواهد شد. این موسسه یادآور شده است که این پیشبینی براساس قیمتهای 2016 انجام شده است.
براساس این پیشبینی، نرخ رشد سالانه جمعیت ایران تا سال 2050 بهطور میانگین 4/ 0 درصد، میانگین رشد سرانه واقعی سالانه ایران 5/ 2 درصد و میانگین رشد تولید ناخالص داخلی سالانه براساس نرخ پول ملی 9/ 2 درصد خواهد بود. بر این اساس، میزان سرمایهگذاری در ایران در سال 2016 بهعنوان درصدی از تولیدناخالص داخلی 30 درصد بوده است که تا سال 2050 به 19 درصد افت خواهد کرد. بنا بر این بررسی، در سال 2016 تولید ناخالص داخلی ایران براساس نرخ مبادلهای ارز معادل 412 میلیارد دلار بوده است که ما را از این منظر در جایگاه بیست و سومین اقتصاد بزرگ جهان قرار داد.
این پیشبینی نشان میدهد تولید ناخالص داخلی کشورمان بر این اساس در سال 2030 بالغ بر یک تریلیون و 5 میلیارد دلار خواهد بود که ما را از این منظر در جایگاه بیست و یکمین اقتصاد جهان قرار میدهد و در سال 2050 تولید ناخالص داخلی کشورمان براساس نرخ مبادلهای ارز بالغ بر 2 تریلیون و 586 میلیارد دلار خواهد بود که همچنان رتبه بیست و یکمین اقتصاد را در این فهرست به خود اختصاص خواهیم داد.
منبع :صندوق بین المللی پول
بازنشر:هنرمدیریت
موسسه PricewaterhouseCoopers
پیشبینی موسسه «پرایسواترهاوسکوپر» حکایت از آن دارد که ایران با رتبه هجدهمین اقتصاد بزرگ جهان در سال 2016 خواهد توانست تا سال 2030 به رتبه شانزدهمین اقتصاد بزرگ جهان ارتقا یابد، اما این ارتقای رتبه تا سال 2050 کمی تعدیل خواهد شد و اقتصاد کشورمان در 2050 به هفدهمین اقتصاد بزرگ جهان تبدیل خواهد شد که در مجموع نسبت به وضعیت فعلی بهبودی یک پلهای خواهد داشت. این موسسه فهرستی از اقتصادهایی را معرفی کرده است که در ویرایش جدید پیشبینی خود بهعنوان بازارهای نوظهور نسبتا بزرگ به فهرست نوظهورها افزوده شدهاند.
نام ایران نیز در میان این فهرست دیده میشود.
این اقتصادها عبارتند از بنگلادش، کلمبیا، مصر، ایران، نیجریه، پاکستان، فیلیپین، تایلند و ویتنام.
بر این اساس، پیشبینی میشود تولید ناخالص داخلی ایران براساس برابری قدرت خرید در سال 2030 بالغ بر 2 تریلیون و 354 میلیارد دلار خواهد بود. این رقم در سال 2050 به 3 تریلیون و 900 میلیارد دلار بالغ خواهد شد. این موسسه یادآور شده است که این پیشبینی براساس قیمتهای 2016 انجام شده است.
براساس این پیشبینی، نرخ رشد سالانه جمعیت ایران تا سال 2050 بهطور میانگین 4/ 0 درصد، میانگین رشد سرانه واقعی سالانه ایران 5/ 2 درصد و میانگین رشد تولید ناخالص داخلی سالانه براساس نرخ پول ملی 9/ 2 درصد خواهد بود. بر این اساس، میزان سرمایهگذاری در ایران در سال 2016 بهعنوان درصدی از تولیدناخالص داخلی 30 درصد بوده است که تا سال 2050 به 19 درصد افت خواهد کرد. بنا بر این بررسی، در سال 2016 تولید ناخالص داخلی ایران براساس نرخ مبادلهای ارز معادل 412 میلیارد دلار بوده است که ما را از این منظر در جایگاه بیست و سومین اقتصاد بزرگ جهان قرار داد.
این پیشبینی نشان میدهد تولید ناخالص داخلی کشورمان بر این اساس در سال 2030 بالغ بر یک تریلیون و 5 میلیارد دلار خواهد بود که ما را از این منظر در جایگاه بیست و یکمین اقتصاد جهان قرار میدهد و در سال 2050 تولید ناخالص داخلی کشورمان براساس نرخ مبادلهای ارز بالغ بر 2 تریلیون و 586 میلیارد دلار خواهد بود که همچنان رتبه بیست و یکمین اقتصاد را در این فهرست به خود اختصاص خواهیم داد.
منبع :صندوق بین المللی پول
بازنشر:هنرمدیریت
✳️ مدیران خلاق
در اقتصاد امروز خلاقیت و نوآوری حیاتی است. خلاقیت و ابتکار منجر به سودآوری، خلق محصولات جدید و ایجاد روشهایی نو در ارزشآفرینی برای مشتریان میشود. بنابر پژوهش مؤسسهی حسابرسی و مشاورهی PwC در سال ۲۰۱۵، کسبوکارهای آمریکایی سالانه ۱۴۵ میلیارد دلار صرف تحقیق و توسعه میکنند. با وجود اهمیت بسیار زیاد نوآوری و خلاقیت، ایجاد و پرورش آن در مدیران و سازمانها دشوار است.«خلاقیت» چالش کلیدی بیشتر سازمانهاست و برای پر کردن جای خالی آن باید کار را از رأس سازمان و از مدیران اجرایی آغاز کرد. در اینجا به 5 ویژگی مهم مدیران خلاق توجه کنید:
۱. مدیران خلاق ریسکها را مدیریت میکنند
۲. مدیران خلاق کنجکاوند
۳. مدیران خلاق، جسورانه مدیریت میکنند
۴. مدیران خلاق از فرصتها به بهترین شیوه بهره میبرند
۵. مدیران خلاق رویکرد استراتژیکشان را حفظ میکنند
یک ویژگی مهم که مدیران خلاق نسبت به دیگران در آن عملکرد ضعیفی دارند، نظم و ترتیب است. بنابراین سازمانها باید اقدامات نوآورانه را به افرادی که در مدیریت پروژه خبره هستند بسپارند یا ابزار لازم را برای آموزش مدیران خلاق و نوآور برای مدیریت دقیقتر و مؤثرتر فراهم کنند.
بر اساس بررسی های انجام شده، 4 سبک رفتاری در زمینه خلاقیت وجود دارد:
🔻 مدیران محرک: که احتمال خلاقیت و نوآوری در آنها بیشتر است؛
🔻مدیران اثرگذار: که نشانههای خلاقیت را با استفاده از توانایی متقاعد کردن دیگران به پیگیری روشها و افکار نو، بروز میدهند.
🔻مدیران حمایتگر
🔻مدیران اندیشهمحور
دو مورد آخر معمولا به مدیران خلاقی تبدیل نخواهند شد. این افراد برای عملی کردن ایدههای نوآورانه به تشویق و حمایت سازمانی بیشتر و ساختاری که به آنها کمک بکند، نیاز دارند.
در اقتصاد امروز خلاقیت و نوآوری حیاتی است. خلاقیت و ابتکار منجر به سودآوری، خلق محصولات جدید و ایجاد روشهایی نو در ارزشآفرینی برای مشتریان میشود. بنابر پژوهش مؤسسهی حسابرسی و مشاورهی PwC در سال ۲۰۱۵، کسبوکارهای آمریکایی سالانه ۱۴۵ میلیارد دلار صرف تحقیق و توسعه میکنند. با وجود اهمیت بسیار زیاد نوآوری و خلاقیت، ایجاد و پرورش آن در مدیران و سازمانها دشوار است.«خلاقیت» چالش کلیدی بیشتر سازمانهاست و برای پر کردن جای خالی آن باید کار را از رأس سازمان و از مدیران اجرایی آغاز کرد. در اینجا به 5 ویژگی مهم مدیران خلاق توجه کنید:
۱. مدیران خلاق ریسکها را مدیریت میکنند
۲. مدیران خلاق کنجکاوند
۳. مدیران خلاق، جسورانه مدیریت میکنند
۴. مدیران خلاق از فرصتها به بهترین شیوه بهره میبرند
۵. مدیران خلاق رویکرد استراتژیکشان را حفظ میکنند
یک ویژگی مهم که مدیران خلاق نسبت به دیگران در آن عملکرد ضعیفی دارند، نظم و ترتیب است. بنابراین سازمانها باید اقدامات نوآورانه را به افرادی که در مدیریت پروژه خبره هستند بسپارند یا ابزار لازم را برای آموزش مدیران خلاق و نوآور برای مدیریت دقیقتر و مؤثرتر فراهم کنند.
بر اساس بررسی های انجام شده، 4 سبک رفتاری در زمینه خلاقیت وجود دارد:
🔻 مدیران محرک: که احتمال خلاقیت و نوآوری در آنها بیشتر است؛
🔻مدیران اثرگذار: که نشانههای خلاقیت را با استفاده از توانایی متقاعد کردن دیگران به پیگیری روشها و افکار نو، بروز میدهند.
🔻مدیران حمایتگر
🔻مدیران اندیشهمحور
دو مورد آخر معمولا به مدیران خلاقی تبدیل نخواهند شد. این افراد برای عملی کردن ایدههای نوآورانه به تشویق و حمایت سازمانی بیشتر و ساختاری که به آنها کمک بکند، نیاز دارند.
✳️چند توصیه جالب برای دیجیتالی کردن مدیریت های سنتی و قدیمی
وقتی مدیری جوان و تازه نفس برای اولین بار سکان مدیریت یک شرکت یا سازمان را بر عهده میگیرد، این ذهنیت در کارکنان آنجا به وجود میآید که فردی مجهز به جدیدترین نوآوریها و مسلط به جدیدترین تکنولوژیها و البته دارای دانش روز پا به محیط کار آنها گذاشته است و میتوان از این نظر کمکها و مشاورههای متعددی از او گرفت.
حال تصور کنید که این مدیر تازهوارد و جوان هیچ بویی از اطلاعات و تکنولوژیهای جدید مدیریتی نبرده باشد و بخواهد بدون هیچ تجربهای و صرفا با استفاده از روشهای سنتی و نخ نما شرکت یا سازمان تحت رهبریاش را مدیریت کند!
بسیاری از کسانی که در دهههای 1980 و 1990و بعد از آن به دنیا آمدهاند را میتوان «نسل دیجیتال» نامید؛ کسانی که از ابتدای زندگیشان با اینترنت و موبایل و تبلت و فناوریهای اطلاعاتی مانوس بودهاند بنابراین میتوان با جرات ادعا کرد که آنها در مقایسه با نسل قبل از خود بسیار دیجیتالیتر هستند. این افراد همان کسانی هستند که در سالهای اخیر به بازار کار راه یافتهاند و بعضی از آنها به مقام مدیریت شرکتها و سازمانها رسیدهاند و امروزه از آنها با عنوان مدیران تازه کار، نوگرا و نوآور یاد میشود و این توقع طبیعی از آنها میرود که از جدیدترین تکنولوژیهای دیجیتالی در مدیریتشان بهره ببرند. درادامه توصیههایی کاربردی برای دیجیتالی کردن مدیران قدیمی و سنت گرا و همچنین دیجیتالی ماندن مدیران جوان و تازه کار ارائه شده است.
✅تفکر دیجیتالی داشته باشید: در دنیای تمام دیجیتالی امروز بر هر مدیر و رهبری واجب است که نسبت به آگاهی یافتن از جدیدترین دستاوردهای تکنولوژیک در حوزه فناوری اطلاعات حساس و متعهد باشد و به عبارت بهتر دارای تفکر دیجیتالی در مدیریت روزمره خود باشد. دیجیتالی فکر کردن و دیجیتالی تصمیم گرفتن در دنیای امروز یک امتیاز و برتری مدیریتی برای هر مدیری محسوب میشود، چرا که بدون آن امکان ادامه دادن حرفه مدیریتی بسیار سخت و گاه غیرممکن خواهد بود.
✅دانش و مهارتهای دیجیتالی خود و کارکنانتان را افزایش دهید: در محیطهای کاری دیجیتالی امروز باید هم مدیران و هم کارکنان دارای دانش و سواد دیجیتالی بالایی باشند تا با استفاده از آن بتوانند ارزش آفرینی و رقابتپذیری بالاتری را از خود بروز دهند. برگزاری دورههای آموزشی وکارگاههای عملی در حوزه ITو به روز کردن دانش فنی و تکنولوژیک افراد در این عرصه میتواند مفید و موثر باشد و هیچ گاه نباید چنین تصور کرد که تسلط نسبی کارکنان به تکنولوژیهای اطلاعاتی و ارتباطی به معنای بینیازی آنها از بهروزسازی دانش فنی آنهاست.
✅کارکنان را تشویق به تجربه کردن تکنولوژیهای جدید کنید: استفاده از شبکههای اجتماعی برای آگاهی یافتن از جدیدترین علایق و سلایق مشتریان از جمله راههایی است که مدیران و تصمیمگیران سازمانها و شرکتها را قادر میسازد نسبت به تحولات و دگرگونیها در بازار واکنش نشان دهند و در این میان میل همگانی به تجربه کردن و آموختن چیزهای جدید دارای اهمیتی تعیینکننده در میدان پرتکاپوی رقابت به شمار میآید و عاملی خواهد بود برای تشویق و تحریک مدیران و کارکنان برای نوآوریهای بیشتر و موثرتر.
✅بفهمید تکنولوژی چگونه جامعه و دنیای کسبوکار را تغییر داده است: بسیاری از مدیران به اشتباه فکر میکنند درک کاملی از شرایط حاکم بر جامعه و بازار کسبوکار دارند، درحالیکه نحوه تاثیرگذاری تکنولوژی بر جوامع و کسبوکارها آن چنان سریع و باورنکردنی است که همه مدیران، حتی باتجربهترین آنها را غافلگیر میکند. کافی است فقط به تحولات عظیمی که شبکههای اجتماعی تنها طی سه، چهار سال اخیر در جوامع و در دنیای کسبوکار به وجود آوردهاند نگاهی بیندازید تا دریابید تکنولوژی تا چه حد میتواند زمینهساز بروز انقلابی عظیم شود. به همین دلیل هم هست که توانایی رهبران در پیشبینی و شناخت درست نحوه تاثیرگذاری تکنولوژی بر کسبوکار به یکی از مهارتهای کلیدی مدیران در حال حاضر تبدیل شده است.
✅محیطهای کاری تعاملی را گسترش دهید: امروزه دیگر نمیتوان به بخش تکنولوژی اطلاعات به صورت جداگانه و مستقل از سایر بخشهای سازمان نگاه کرد، بلکه باید آن را در تار و پود تمام بخشهای سازمان تنیده دید. در واقع تکنولوژیهای دیجیتالی در تمام عملیات و فرآیندهای سازمان نقشآفرین و تعیینکننده هستند و تاثیری کلیدی بر توانمندسازی کارکنان و تحقق پیدا کردن اهداف راهبردی سازمانها دارند. علاوهبر این تکنولوژیهای اطلاعاتی تا بدان حد گسترده شدهاند که مرزهای جغرافیایی و سنتی بین محیطهای کاری مختلف حتی بین خانه و محل کار را ناپدید ساختهاند. امروزه بسیاری از شرکتهای مترقی در سراسر جهان از سیاست موسوم به «وسیله ات را همراه خود بیاور» (Bring Your Own Device) پیروی میکنند که بر اساس آ
وقتی مدیری جوان و تازه نفس برای اولین بار سکان مدیریت یک شرکت یا سازمان را بر عهده میگیرد، این ذهنیت در کارکنان آنجا به وجود میآید که فردی مجهز به جدیدترین نوآوریها و مسلط به جدیدترین تکنولوژیها و البته دارای دانش روز پا به محیط کار آنها گذاشته است و میتوان از این نظر کمکها و مشاورههای متعددی از او گرفت.
حال تصور کنید که این مدیر تازهوارد و جوان هیچ بویی از اطلاعات و تکنولوژیهای جدید مدیریتی نبرده باشد و بخواهد بدون هیچ تجربهای و صرفا با استفاده از روشهای سنتی و نخ نما شرکت یا سازمان تحت رهبریاش را مدیریت کند!
بسیاری از کسانی که در دهههای 1980 و 1990و بعد از آن به دنیا آمدهاند را میتوان «نسل دیجیتال» نامید؛ کسانی که از ابتدای زندگیشان با اینترنت و موبایل و تبلت و فناوریهای اطلاعاتی مانوس بودهاند بنابراین میتوان با جرات ادعا کرد که آنها در مقایسه با نسل قبل از خود بسیار دیجیتالیتر هستند. این افراد همان کسانی هستند که در سالهای اخیر به بازار کار راه یافتهاند و بعضی از آنها به مقام مدیریت شرکتها و سازمانها رسیدهاند و امروزه از آنها با عنوان مدیران تازه کار، نوگرا و نوآور یاد میشود و این توقع طبیعی از آنها میرود که از جدیدترین تکنولوژیهای دیجیتالی در مدیریتشان بهره ببرند. درادامه توصیههایی کاربردی برای دیجیتالی کردن مدیران قدیمی و سنت گرا و همچنین دیجیتالی ماندن مدیران جوان و تازه کار ارائه شده است.
✅تفکر دیجیتالی داشته باشید: در دنیای تمام دیجیتالی امروز بر هر مدیر و رهبری واجب است که نسبت به آگاهی یافتن از جدیدترین دستاوردهای تکنولوژیک در حوزه فناوری اطلاعات حساس و متعهد باشد و به عبارت بهتر دارای تفکر دیجیتالی در مدیریت روزمره خود باشد. دیجیتالی فکر کردن و دیجیتالی تصمیم گرفتن در دنیای امروز یک امتیاز و برتری مدیریتی برای هر مدیری محسوب میشود، چرا که بدون آن امکان ادامه دادن حرفه مدیریتی بسیار سخت و گاه غیرممکن خواهد بود.
✅دانش و مهارتهای دیجیتالی خود و کارکنانتان را افزایش دهید: در محیطهای کاری دیجیتالی امروز باید هم مدیران و هم کارکنان دارای دانش و سواد دیجیتالی بالایی باشند تا با استفاده از آن بتوانند ارزش آفرینی و رقابتپذیری بالاتری را از خود بروز دهند. برگزاری دورههای آموزشی وکارگاههای عملی در حوزه ITو به روز کردن دانش فنی و تکنولوژیک افراد در این عرصه میتواند مفید و موثر باشد و هیچ گاه نباید چنین تصور کرد که تسلط نسبی کارکنان به تکنولوژیهای اطلاعاتی و ارتباطی به معنای بینیازی آنها از بهروزسازی دانش فنی آنهاست.
✅کارکنان را تشویق به تجربه کردن تکنولوژیهای جدید کنید: استفاده از شبکههای اجتماعی برای آگاهی یافتن از جدیدترین علایق و سلایق مشتریان از جمله راههایی است که مدیران و تصمیمگیران سازمانها و شرکتها را قادر میسازد نسبت به تحولات و دگرگونیها در بازار واکنش نشان دهند و در این میان میل همگانی به تجربه کردن و آموختن چیزهای جدید دارای اهمیتی تعیینکننده در میدان پرتکاپوی رقابت به شمار میآید و عاملی خواهد بود برای تشویق و تحریک مدیران و کارکنان برای نوآوریهای بیشتر و موثرتر.
✅بفهمید تکنولوژی چگونه جامعه و دنیای کسبوکار را تغییر داده است: بسیاری از مدیران به اشتباه فکر میکنند درک کاملی از شرایط حاکم بر جامعه و بازار کسبوکار دارند، درحالیکه نحوه تاثیرگذاری تکنولوژی بر جوامع و کسبوکارها آن چنان سریع و باورنکردنی است که همه مدیران، حتی باتجربهترین آنها را غافلگیر میکند. کافی است فقط به تحولات عظیمی که شبکههای اجتماعی تنها طی سه، چهار سال اخیر در جوامع و در دنیای کسبوکار به وجود آوردهاند نگاهی بیندازید تا دریابید تکنولوژی تا چه حد میتواند زمینهساز بروز انقلابی عظیم شود. به همین دلیل هم هست که توانایی رهبران در پیشبینی و شناخت درست نحوه تاثیرگذاری تکنولوژی بر کسبوکار به یکی از مهارتهای کلیدی مدیران در حال حاضر تبدیل شده است.
✅محیطهای کاری تعاملی را گسترش دهید: امروزه دیگر نمیتوان به بخش تکنولوژی اطلاعات به صورت جداگانه و مستقل از سایر بخشهای سازمان نگاه کرد، بلکه باید آن را در تار و پود تمام بخشهای سازمان تنیده دید. در واقع تکنولوژیهای دیجیتالی در تمام عملیات و فرآیندهای سازمان نقشآفرین و تعیینکننده هستند و تاثیری کلیدی بر توانمندسازی کارکنان و تحقق پیدا کردن اهداف راهبردی سازمانها دارند. علاوهبر این تکنولوژیهای اطلاعاتی تا بدان حد گسترده شدهاند که مرزهای جغرافیایی و سنتی بین محیطهای کاری مختلف حتی بین خانه و محل کار را ناپدید ساختهاند. امروزه بسیاری از شرکتهای مترقی در سراسر جهان از سیاست موسوم به «وسیله ات را همراه خود بیاور» (Bring Your Own Device) پیروی میکنند که بر اساس آ
ن کارمندان میتوانند به جای کار کردن با کامپیوترهای مستقر در محل کارشان با استفاده از لپتاپ، تبلت یا تلفن همراه شخصی خود و با بهرهگیری از بانکهای اطلاعاتی و پردازندههای مرکزی در محل کار خود، کارهایشان را چه در محل کار و چه در منزل یا هر جای دیگری انجام دهند.
✅با کمک شبکههای اجتماعی شرکتتان را «مشتریمحور» کنید: بهرهگیری از شبکههای اجتماعی فراگیر و رایجی چون توییتر، فیسبوک و تلگرام میتواند فرصتی را برای شرکتها و سازمانها فراهم کند تا آرمان «مشتریمحوری» را به معنای واقعی کلمه تحقق ببخشند. توجه خاص به شبکههای پرنفوذ اجتماعی و تبدیل شدن آن به بخشی کلیدی از فرهنگ سازمانی گامی است در جهت مشتریمحوری واقعی و تسهیل کار گروهی در بین کارکنان.
✅صرفا مصرفکننده محصولات تکنولوژیک نباشید: یکی از سوء تعبیرها و اشتباههای اصلی اغلب مدیران در برخورد با تکنولوژیهای اطلاعاتی و دیجیتالی این است که آنها بیشتر از آنکه از اطلاعات برآمده از تکنولوژیهای اطلاعاتی بهره ببرند و آنها را در تصمیمگیریهای خود لحاظ کنند، به استفاده صرف از محصولات تکنولوژیک بسنده میکنند و فکر میکنند استفاده پرحجم و دائمی از کامپیوتر و تبلت و اینترنت به معنای دیجیتالی شدن است، درحالیکه همه میدانیم دنیای امروز دنیای اطلاعات و نه صرفا تکنولوژی اطلاعات است. در دنیای کسبوکار استفاده گسترده از تکنولوژی یک مزیت رقابتی محسوب نمیشود، بلکه این اطلاعات است که شرکتها و سازمانها را از سایرین متمایز میسازد
✅با کمک شبکههای اجتماعی شرکتتان را «مشتریمحور» کنید: بهرهگیری از شبکههای اجتماعی فراگیر و رایجی چون توییتر، فیسبوک و تلگرام میتواند فرصتی را برای شرکتها و سازمانها فراهم کند تا آرمان «مشتریمحوری» را به معنای واقعی کلمه تحقق ببخشند. توجه خاص به شبکههای پرنفوذ اجتماعی و تبدیل شدن آن به بخشی کلیدی از فرهنگ سازمانی گامی است در جهت مشتریمحوری واقعی و تسهیل کار گروهی در بین کارکنان.
✅صرفا مصرفکننده محصولات تکنولوژیک نباشید: یکی از سوء تعبیرها و اشتباههای اصلی اغلب مدیران در برخورد با تکنولوژیهای اطلاعاتی و دیجیتالی این است که آنها بیشتر از آنکه از اطلاعات برآمده از تکنولوژیهای اطلاعاتی بهره ببرند و آنها را در تصمیمگیریهای خود لحاظ کنند، به استفاده صرف از محصولات تکنولوژیک بسنده میکنند و فکر میکنند استفاده پرحجم و دائمی از کامپیوتر و تبلت و اینترنت به معنای دیجیتالی شدن است، درحالیکه همه میدانیم دنیای امروز دنیای اطلاعات و نه صرفا تکنولوژی اطلاعات است. در دنیای کسبوکار استفاده گسترده از تکنولوژی یک مزیت رقابتی محسوب نمیشود، بلکه این اطلاعات است که شرکتها و سازمانها را از سایرین متمایز میسازد
Forwarded from شبکه توسعه
🔲⭕️پدیده جالب تنزیل هوذلولی در تصمیمات سرنوشت ساز
اگر به یک بچه بگویید یک شکلات الان می خواهی یا دو شکلات فردا؟! به نظرتان کدام را انتخاب می کند؟ احتمالا قبل از اینکه حرفتان تمام شود یک شکلات را از دستتان گرفته و رفته است! به نظرتان بزرگترها کدام را انتخاب می کنند؟ آقای جورج اینسلی روانشناس، آزمایش جالبی انجام داده است. به گروهی پیشنهاد داده است که شما همین الان 50 دلار را ترجیح می دهید یا 100 دلار تا شش ماه دیگر؟ سوال دیگر این بوده است که شما 50 دلار در پنج سال دیگر را ترجیح می دهید یا 100 دلار در شش سال دیگر؟ اغلب افراد در حالت اول 50 دلار نقد و آنی را ترجیح دادند اما در حالت دوم 100 دلار شش سال بعد برایشان ترجیح داشت! قضیه چیست؟ چرا اینطور رفتار می کنیم؟
خطایی در تصمیم گیری های ما شناسایی شده است به نام خطای تنزیل هوذلولی (Hyperbolic Discounting) یا تنزیل اغراق آمیز! این خطا بدین مفهوم است که شبیه یک هذلولی، ارزش گذاری ما برای بازه های نزدیک بسیار شیب زیادی دارد اما هر چه از الان دور می شویم، ارزش گذاریمان حساسیتش کمتر می شود. به همین دلیل 1 دلار امروز را به 3 دلار فردا ترجیح می دهیم. اما 1 دلار یک سال بعد را به 3 دلار یک سال و یک روز بعد ترجیح نمی دهیم. شاید به همین دلیل هم باشد که منافع کوتاه مدت را در اغلب موارد به منافع بلند مدت ترجیح می دهیم و آنجایی مسئله جدی تر می شود که منافع بزرگ بلندمدت مدت را در پای منافع کوتاه مدت قربانی می کنیم.
مثلا دیدن فینال جام باشگاه های اروپا (منافع کوتاه مدت) را به قبولی در امتحان پایان ترم ترجیح می دهیم و این باعث می شود که هم مشروط شویم (سابقه آن تا آخر عمر در سوابق تحصیلی ما بماند) و هم یک ترم عقب بیفتیم.
در نتیجه تصمیم هایی می گیریم که فردا و فرداها از آن پشیمان می شویم و با خود می گوییم که ای کاش آن سود کم آن روز را نمی گرفتم تا امروز سود بیشتری داشته باشم. بازاریابان نیز از همین خطای ما بهره می برند. بارها و بارها دیده ایم که حراج به مدت محدود یا پیشنهاد شگفت انگیز تنها برای 24 ساعت!
☑️⭕️تجویز راهبردی
چه می شود کرد که در دام خطای تنزیل هوذلولی نیفتیم یا حداقل کمتر بیفتیم؟
سفر ذهنی (تجربه ذهنی آینده): منافع کوتاه مدت روبروی چشم ما هستند و بنابراین لذت شان خیلی ملموس و در دسترس است به همین خاطر است دیدن فینال جام باشگاه ها را به خواندن شب امتحان ترجیح می دهیم. به همین خاطر است که کارهای پوپولیستی و پر سر و صدا (رسیدگی به یک فرد مظنون به فساد) را به یک کار زیرساختی (ایجاد سیستم های اطلاعاتی شفاف برای اینکه امکان فساد به صفر برسد) را ترجیح می دهیم چون اولی خیلی زود جواب می دهد و شیرین است و دومی زمان می برد و طول می کشد.
بهترین کار برای کنترل خطای هذلولوی سفر ذهنی است. یعنی خود را در چند سال دیگر تجسم کردن و دیدن اینکه هر کدام از تصمیمات چه آینده ای را رقم می زند. اینکه فکر کنیم که به خاطر یک ترم مشروط شدن و نمره و معدل پایین تا آخر دوران کاری همیشه احساس ضعف می کنیم. اینکه فکر کنیم که چهار سال هم شما باز هم با تعداد زیادی پرونده های فساد روبرو هستید و عملا شما باعث آنان شده اید چرا که می توانستید چهار سال کاری بکنید و نکردید. این تجربه ذهنی هر چقدر عمیق تر باشد باعث می شود شبیه سازی دقیق تری از واقعیت آتی رخ دهد.
این ويژگی ذهن انسان است که می تواند با شبیه سازی آینده، یک واقعیت ذهنی و یک تجربه نیمه واقعی داشته باشد. از این ويژگی (نقطه قوت) در برابر آن خطا (نقطه ضعف) به خوبی استفاده کنیم
نوشته مشترک دکتر لشکربلوکی و مهندس شامخی
@Dr_Lashkarbolouki
اگر به یک بچه بگویید یک شکلات الان می خواهی یا دو شکلات فردا؟! به نظرتان کدام را انتخاب می کند؟ احتمالا قبل از اینکه حرفتان تمام شود یک شکلات را از دستتان گرفته و رفته است! به نظرتان بزرگترها کدام را انتخاب می کنند؟ آقای جورج اینسلی روانشناس، آزمایش جالبی انجام داده است. به گروهی پیشنهاد داده است که شما همین الان 50 دلار را ترجیح می دهید یا 100 دلار تا شش ماه دیگر؟ سوال دیگر این بوده است که شما 50 دلار در پنج سال دیگر را ترجیح می دهید یا 100 دلار در شش سال دیگر؟ اغلب افراد در حالت اول 50 دلار نقد و آنی را ترجیح دادند اما در حالت دوم 100 دلار شش سال بعد برایشان ترجیح داشت! قضیه چیست؟ چرا اینطور رفتار می کنیم؟
خطایی در تصمیم گیری های ما شناسایی شده است به نام خطای تنزیل هوذلولی (Hyperbolic Discounting) یا تنزیل اغراق آمیز! این خطا بدین مفهوم است که شبیه یک هذلولی، ارزش گذاری ما برای بازه های نزدیک بسیار شیب زیادی دارد اما هر چه از الان دور می شویم، ارزش گذاریمان حساسیتش کمتر می شود. به همین دلیل 1 دلار امروز را به 3 دلار فردا ترجیح می دهیم. اما 1 دلار یک سال بعد را به 3 دلار یک سال و یک روز بعد ترجیح نمی دهیم. شاید به همین دلیل هم باشد که منافع کوتاه مدت را در اغلب موارد به منافع بلند مدت ترجیح می دهیم و آنجایی مسئله جدی تر می شود که منافع بزرگ بلندمدت مدت را در پای منافع کوتاه مدت قربانی می کنیم.
مثلا دیدن فینال جام باشگاه های اروپا (منافع کوتاه مدت) را به قبولی در امتحان پایان ترم ترجیح می دهیم و این باعث می شود که هم مشروط شویم (سابقه آن تا آخر عمر در سوابق تحصیلی ما بماند) و هم یک ترم عقب بیفتیم.
در نتیجه تصمیم هایی می گیریم که فردا و فرداها از آن پشیمان می شویم و با خود می گوییم که ای کاش آن سود کم آن روز را نمی گرفتم تا امروز سود بیشتری داشته باشم. بازاریابان نیز از همین خطای ما بهره می برند. بارها و بارها دیده ایم که حراج به مدت محدود یا پیشنهاد شگفت انگیز تنها برای 24 ساعت!
☑️⭕️تجویز راهبردی
چه می شود کرد که در دام خطای تنزیل هوذلولی نیفتیم یا حداقل کمتر بیفتیم؟
سفر ذهنی (تجربه ذهنی آینده): منافع کوتاه مدت روبروی چشم ما هستند و بنابراین لذت شان خیلی ملموس و در دسترس است به همین خاطر است دیدن فینال جام باشگاه ها را به خواندن شب امتحان ترجیح می دهیم. به همین خاطر است که کارهای پوپولیستی و پر سر و صدا (رسیدگی به یک فرد مظنون به فساد) را به یک کار زیرساختی (ایجاد سیستم های اطلاعاتی شفاف برای اینکه امکان فساد به صفر برسد) را ترجیح می دهیم چون اولی خیلی زود جواب می دهد و شیرین است و دومی زمان می برد و طول می کشد.
بهترین کار برای کنترل خطای هذلولوی سفر ذهنی است. یعنی خود را در چند سال دیگر تجسم کردن و دیدن اینکه هر کدام از تصمیمات چه آینده ای را رقم می زند. اینکه فکر کنیم که به خاطر یک ترم مشروط شدن و نمره و معدل پایین تا آخر دوران کاری همیشه احساس ضعف می کنیم. اینکه فکر کنیم که چهار سال هم شما باز هم با تعداد زیادی پرونده های فساد روبرو هستید و عملا شما باعث آنان شده اید چرا که می توانستید چهار سال کاری بکنید و نکردید. این تجربه ذهنی هر چقدر عمیق تر باشد باعث می شود شبیه سازی دقیق تری از واقعیت آتی رخ دهد.
این ويژگی ذهن انسان است که می تواند با شبیه سازی آینده، یک واقعیت ذهنی و یک تجربه نیمه واقعی داشته باشد. از این ويژگی (نقطه قوت) در برابر آن خطا (نقطه ضعف) به خوبی استفاده کنیم
نوشته مشترک دکتر لشکربلوکی و مهندس شامخی
@Dr_Lashkarbolouki
#نکات_مدیریتی
سالها است که خبرگان حوزه رهبری مدیران را به ارتقای مهارتهای شنیداری خود تشویق میکنند. هدف از گوش دادن فقط ایجاد حس مورد احترام و توجه قرار گرفتن در گوینده نیست؛ در واقع، درک معنا و مفهوم واقعی سخنان گوینده هدف اصلی شنیدن و گوش دادن به شمار میرود. سه نکته مهم جهت بهبود قابلیت شنیداری عبارتاند از:
فکر کنید: با دنبال کردن و پیشبینی سخنان بعدی گوینده در مکالمه مشارکت داشته باشید. تلاش کنید تا موارد جمع بندی و نتایج گفتگو را پیشبینی کنید. فقط کلمات را وارد گوش خود نکنید.
مرور کنید: اندکی مکث کنید و نکات مورد نظر را در ذهن خود به صورت خلاصه درآورید.
گوش فرا دهید: به نشانههای غیرکلامی دقت کنید، زیرا همین نشانهها ممکن است بیانگر مواردی باشند که گوینده به صورت کلامی مطرح نمیکند. آنچه که بر زبان آورده نمیشود اغلب به اندازه آنچه که به زبان آورده میشود، مهم است.
سالها است که خبرگان حوزه رهبری مدیران را به ارتقای مهارتهای شنیداری خود تشویق میکنند. هدف از گوش دادن فقط ایجاد حس مورد احترام و توجه قرار گرفتن در گوینده نیست؛ در واقع، درک معنا و مفهوم واقعی سخنان گوینده هدف اصلی شنیدن و گوش دادن به شمار میرود. سه نکته مهم جهت بهبود قابلیت شنیداری عبارتاند از:
فکر کنید: با دنبال کردن و پیشبینی سخنان بعدی گوینده در مکالمه مشارکت داشته باشید. تلاش کنید تا موارد جمع بندی و نتایج گفتگو را پیشبینی کنید. فقط کلمات را وارد گوش خود نکنید.
مرور کنید: اندکی مکث کنید و نکات مورد نظر را در ذهن خود به صورت خلاصه درآورید.
گوش فرا دهید: به نشانههای غیرکلامی دقت کنید، زیرا همین نشانهها ممکن است بیانگر مواردی باشند که گوینده به صورت کلامی مطرح نمیکند. آنچه که بر زبان آورده نمیشود اغلب به اندازه آنچه که به زبان آورده میشود، مهم است.
✳️ #آموزه_مدیریتی
همواره بر اساس مهارت های حرفه ای ، تصمیم گیری کنید :
برخی از صاحب نظران معتقد هستند که تصمیم یک مدیر باید سریع و قاطعانه باشد و برخی دیگر بر تصمیم گیری محتاطانه و مبتنی بر مشاوره تاکید دارند. شما جزو هرکدام از این دو گروه هستید ؟
در اینجا به چند توصیه مهم برای یک تصمیم گیری درست ، اشاره میکنیم ؛
1ـ از کمک مشاورین معتمد ، شایسته و توانمند ، خوب استفاده کنید.
تصمیم گیری فرآیند تبدیل داده های ورودی به خروجی است لذا برای گرفتن بهترین تصمیمات نیاز به ورودی های عالی دارید. برای اینکار میتوانید از دیدگاه ها و نگرش های افراد قابل اعتمادی که به حوزه مورد نظر اشراف داند برای پالایش داده های ورودی استفاده کنید.
2ـ سبک تصمیم گیری هایتان را مشخص کنید.
در فرآیند تصمیم گیری اغلب شاهد بحث و جدل های فراوان هستیم. با خود و سایر افراد شفاف باشید و سبک تصمیم گیریتان را برای همه روشن کنید اگر قصد دارید تنهایی تصمیم بگیرید پس چه نیازی به دیگران دارید اگر هم قرار است کمک بگیرید پس شنونده هم باشید.
3ـ بطور متناسبی ، به نظرات موافق و مخالف خود ، توجه داشته باشید.
موافقت بیش از اندازه دیگران با شما و یا شما با دیگران ، همواره آسیب زا و منجرف کننده است. شما به نظرات مخالف هم نیاز دارید. بنابراین لازم است به دیدگاه های مخالف نظر خودتان نیز اجازه رشد و بُروز بدهید و تحت تاثیر عده معدودی از اطرافیان بله قربان گو قرار نگیرید (کاری که اغلب مدیران ایرانی ، متاسفانه به آن علاقمند هستند!) و از چالش های پیش روی خود در مواجهه با مخالفین نهراسید. آشنایی با نظرات مخالف باعث می شود که به پاسخ و دلیلی منطقی تر و مستدل تر برای تصمیمات خود دست یابید.
همواره بر اساس مهارت های حرفه ای ، تصمیم گیری کنید :
برخی از صاحب نظران معتقد هستند که تصمیم یک مدیر باید سریع و قاطعانه باشد و برخی دیگر بر تصمیم گیری محتاطانه و مبتنی بر مشاوره تاکید دارند. شما جزو هرکدام از این دو گروه هستید ؟
در اینجا به چند توصیه مهم برای یک تصمیم گیری درست ، اشاره میکنیم ؛
1ـ از کمک مشاورین معتمد ، شایسته و توانمند ، خوب استفاده کنید.
تصمیم گیری فرآیند تبدیل داده های ورودی به خروجی است لذا برای گرفتن بهترین تصمیمات نیاز به ورودی های عالی دارید. برای اینکار میتوانید از دیدگاه ها و نگرش های افراد قابل اعتمادی که به حوزه مورد نظر اشراف داند برای پالایش داده های ورودی استفاده کنید.
2ـ سبک تصمیم گیری هایتان را مشخص کنید.
در فرآیند تصمیم گیری اغلب شاهد بحث و جدل های فراوان هستیم. با خود و سایر افراد شفاف باشید و سبک تصمیم گیریتان را برای همه روشن کنید اگر قصد دارید تنهایی تصمیم بگیرید پس چه نیازی به دیگران دارید اگر هم قرار است کمک بگیرید پس شنونده هم باشید.
3ـ بطور متناسبی ، به نظرات موافق و مخالف خود ، توجه داشته باشید.
موافقت بیش از اندازه دیگران با شما و یا شما با دیگران ، همواره آسیب زا و منجرف کننده است. شما به نظرات مخالف هم نیاز دارید. بنابراین لازم است به دیدگاه های مخالف نظر خودتان نیز اجازه رشد و بُروز بدهید و تحت تاثیر عده معدودی از اطرافیان بله قربان گو قرار نگیرید (کاری که اغلب مدیران ایرانی ، متاسفانه به آن علاقمند هستند!) و از چالش های پیش روی خود در مواجهه با مخالفین نهراسید. آشنایی با نظرات مخالف باعث می شود که به پاسخ و دلیلی منطقی تر و مستدل تر برای تصمیمات خود دست یابید.
✳️مدیران بزرگ چگونه با دیگران ارتباط برقرار می کنند ؟
اگر فردی نتواند در برقراری ارتباط با دیگران خوب عمل کند، مسلما نمیتواند مدیر خوبی باشد.فکر می کنید مدیران بزرگ چگونه با دیگران ارتباط برقرار می کنند ؟ مدیران بزرگ هنگام صحبت با دیگران ارتباطی عاطفی برقرار میکنند. صحبتهای آنها به گونهای به دیگران الهام میبخشد که به آنچه غیرممکن میپنداشتند دست یابند. مدیران بزرگ از ۹ روش برای انتقال پیام استفاده میکنند که در ادامه به آن میپردازیم.
۱– مخاطبشان را میشناسند.
مدیران بزرگ نگران این نیستند که مهم جلوه کنند، تخصص خود را به رخ بکشند یا خود را بزرگ نشان دهند. در عوض، به این فکر میکنند که مردم نیاز دارند چه بشنوند و چطور میتوانند این پیام را منتقل کنند تا به گوش آنها برسد. البته این بدان معنی نیست که مدیران حرفهایی میزنند که مردم میخواهند بشنوند، دقیقا برعکس – حرفهایی میزنند که دانستنش برای مردم مهم است، حتی اگر خوشایند نباشد.
۲– در زمینه زبان بدن تخصص دارند.
مدیران بزرگ دائما عکس العمل مردم را نسبت به پیامشان پیگیری میکنند. در دریافت سرنخهایی همچون حالات چهره و زبان بدن مخاطب سریعند چرا که میدانند این تنها بازخوردی است که برخی افراد ارائه میدهند. مدیران از این تخصص برای اصلاح پیام و تعدیل روابطشان استفاده میکنند.
۳– صادقاند.
بهترین مدیران میدانند که روابط باید به منظور اثربخشی بیشتر، واقعی باشد. آنها نمیتوانند مردم را وادار به تجزیه و تحلیل صحبتهایشان کنند تا راست را از دروغ تشخیص دهند. وقتی نتوانند اطلاعات خاصی را بیان کنند، حقیقت را میگویند چرا که پاسخهای موقت و نیمه درست منجر به بیاعتمادی و اضطراب میشود. در هر دو شرایط خوب و بد، صداقت اعتماد میآورد.
۴– قابل اعتمادند.
مدیران بزرگ سعی نمیکنند کسی که نیستند، باشند. حتما دلیلی داشته که زاکربرگ با یک پیراهن ساده و شلوار جین، فیسبوک را به سرمایهگذاران عرضه کرد. مدیران بزرگ میدانند وقتی خودشان باشند مردم جذب پیامشان میشوند و وقتی نقش بازی کنند عکس آن اتفاق میافتد.
۵– با اقتدار صحبت میکنند.
مدیران بزرگ، مبهم، نامطمئن و ضعیف نیستند، در عوض ریسک کرده و دربارهی اینکه اوضاع چطور است و چگونه باید باشد مستقیم سخن میگویند.
۶– با گروهها همچون یک فرد صحبت میکنند.
مدیران، اغلب برای صحبت با تک تک افراد وقت ندارند. چه جمعیتی دور یک میز کنفرانس جمع شده باشند یا یک سالن پر جمعیت، مدیران میدانند چطور صحبت کنند که هر فرد حس کند که مخاطب قرار گرفته است.
۷– گوش میدهند.
مدیران بزرگ میدانند ارتباط یک خیابان دو طرفه است و آنچه میشنوند اغلب مهمتر از گفتههایشان است. آنها هنگامیکه دیگران صحبت میکنند فکر نمیکنند که چه بگویند، بلکه به دقت گوش میدهند و برای درک دیدگاه طرف مقابل کاملا تمرکز میکنند.
۸– از عباراتی همچون “تقصیر من بود”،”اشتباه کردم”و “ببخشید” استفاده میکنند.
مدیران بزرگ اشتباهاتشان را فورا میپذیرند. صبر نمیکنند که دیگران به اشتباهشان پی برده و به آنها گوشزد کنند. مسئولیت حرفها و اعمالشان را به عهده میگیرند، حتی زمانیکه میتوانند براحتی شانه خالی کنند.
۹– بازخورد میگیرند.
بهترین مدیران هم میدانند پیامی که مردم دریافت میکنند دقیقا همان پیامی نیست که ارسال کردهاند. بررسی میکنند که پیامشان به درستی منتقل شده باشد در غیر اینصورت مخاطب را مقصر نمیدانند، بلکه پیام را تغییر داده و دوباره امتحان میکنند.
همهی این ویژگیها را در کنار هم داشته باشید.
مدیران بزرگ متفاوت از دیگران عمل میکنند. آنها صادق و قابل اعتمادند. گوش میدهند. روابط بهتری برقرار میکنند زیرا برای آن ارزش قائلاند و این اصلی ترین قدم برای مدیریت موفق است.
اگر فردی نتواند در برقراری ارتباط با دیگران خوب عمل کند، مسلما نمیتواند مدیر خوبی باشد.فکر می کنید مدیران بزرگ چگونه با دیگران ارتباط برقرار می کنند ؟ مدیران بزرگ هنگام صحبت با دیگران ارتباطی عاطفی برقرار میکنند. صحبتهای آنها به گونهای به دیگران الهام میبخشد که به آنچه غیرممکن میپنداشتند دست یابند. مدیران بزرگ از ۹ روش برای انتقال پیام استفاده میکنند که در ادامه به آن میپردازیم.
۱– مخاطبشان را میشناسند.
مدیران بزرگ نگران این نیستند که مهم جلوه کنند، تخصص خود را به رخ بکشند یا خود را بزرگ نشان دهند. در عوض، به این فکر میکنند که مردم نیاز دارند چه بشنوند و چطور میتوانند این پیام را منتقل کنند تا به گوش آنها برسد. البته این بدان معنی نیست که مدیران حرفهایی میزنند که مردم میخواهند بشنوند، دقیقا برعکس – حرفهایی میزنند که دانستنش برای مردم مهم است، حتی اگر خوشایند نباشد.
۲– در زمینه زبان بدن تخصص دارند.
مدیران بزرگ دائما عکس العمل مردم را نسبت به پیامشان پیگیری میکنند. در دریافت سرنخهایی همچون حالات چهره و زبان بدن مخاطب سریعند چرا که میدانند این تنها بازخوردی است که برخی افراد ارائه میدهند. مدیران از این تخصص برای اصلاح پیام و تعدیل روابطشان استفاده میکنند.
۳– صادقاند.
بهترین مدیران میدانند که روابط باید به منظور اثربخشی بیشتر، واقعی باشد. آنها نمیتوانند مردم را وادار به تجزیه و تحلیل صحبتهایشان کنند تا راست را از دروغ تشخیص دهند. وقتی نتوانند اطلاعات خاصی را بیان کنند، حقیقت را میگویند چرا که پاسخهای موقت و نیمه درست منجر به بیاعتمادی و اضطراب میشود. در هر دو شرایط خوب و بد، صداقت اعتماد میآورد.
۴– قابل اعتمادند.
مدیران بزرگ سعی نمیکنند کسی که نیستند، باشند. حتما دلیلی داشته که زاکربرگ با یک پیراهن ساده و شلوار جین، فیسبوک را به سرمایهگذاران عرضه کرد. مدیران بزرگ میدانند وقتی خودشان باشند مردم جذب پیامشان میشوند و وقتی نقش بازی کنند عکس آن اتفاق میافتد.
۵– با اقتدار صحبت میکنند.
مدیران بزرگ، مبهم، نامطمئن و ضعیف نیستند، در عوض ریسک کرده و دربارهی اینکه اوضاع چطور است و چگونه باید باشد مستقیم سخن میگویند.
۶– با گروهها همچون یک فرد صحبت میکنند.
مدیران، اغلب برای صحبت با تک تک افراد وقت ندارند. چه جمعیتی دور یک میز کنفرانس جمع شده باشند یا یک سالن پر جمعیت، مدیران میدانند چطور صحبت کنند که هر فرد حس کند که مخاطب قرار گرفته است.
۷– گوش میدهند.
مدیران بزرگ میدانند ارتباط یک خیابان دو طرفه است و آنچه میشنوند اغلب مهمتر از گفتههایشان است. آنها هنگامیکه دیگران صحبت میکنند فکر نمیکنند که چه بگویند، بلکه به دقت گوش میدهند و برای درک دیدگاه طرف مقابل کاملا تمرکز میکنند.
۸– از عباراتی همچون “تقصیر من بود”،”اشتباه کردم”و “ببخشید” استفاده میکنند.
مدیران بزرگ اشتباهاتشان را فورا میپذیرند. صبر نمیکنند که دیگران به اشتباهشان پی برده و به آنها گوشزد کنند. مسئولیت حرفها و اعمالشان را به عهده میگیرند، حتی زمانیکه میتوانند براحتی شانه خالی کنند.
۹– بازخورد میگیرند.
بهترین مدیران هم میدانند پیامی که مردم دریافت میکنند دقیقا همان پیامی نیست که ارسال کردهاند. بررسی میکنند که پیامشان به درستی منتقل شده باشد در غیر اینصورت مخاطب را مقصر نمیدانند، بلکه پیام را تغییر داده و دوباره امتحان میکنند.
همهی این ویژگیها را در کنار هم داشته باشید.
مدیران بزرگ متفاوت از دیگران عمل میکنند. آنها صادق و قابل اعتمادند. گوش میدهند. روابط بهتری برقرار میکنند زیرا برای آن ارزش قائلاند و این اصلی ترین قدم برای مدیریت موفق است.
✳️هفت عامل افزایش انگیزه کارکنان
از اصلی ترین وظایف شما به عنوان مدیر سازمان حفظ و ارتقای انگیزش افراد سازمان شماست از مهمترین روشهای ایجاد و ارتقاء انگیزش در محیط پروژه عبارتست از :
1. چالش
به افراد وظایفی واگذار کنید که باعث پیشرفت آنها شود. هر چه افراد چالشهای بیشتری را در کارشان تجربه کنند، مشارکتیتر میشوند و احساس مثبتتری نسبت به خود دارند.
2. آزادی
به افراد اختیار کافی برای انجام کارها بدون نظارت دقیق بدهید. هرچه برای انجام کار به روش خودشان آزادتر باشند، احساس بهتری نسبت به خود خواهند داشت.
3. کنترل
برای بررسی کارها، گرفتن بازخورد و بحث درباره کار، زمانهای منظمی را تعیین کنید. هرچه کارمندان بازخوردهای منظمتری در مورد عملکردشان دریافت کنند، احساس بهتری خواهند داشت و کارشان را ارزشمندتر میدانند.
4. احترام
وقتی نظر افراد را جویا میشوید و با دقت به آنها گوش میدهید، بیشتر احساس ارزش و اهمیت میکنند. با گوش سپردن دقیق به نظرات دیگران و توجه به آنها - حتی اگر به عنوان مدیر بر اساس اطلاعات آنها عمل نکنید - نشان میدهید که به منحصربهفرد بودن هر شخص احترام میگذارید.
5. صمیمیت
هر چه افرادتان بیشتر ببینند که آنها را دوست دارید و علاوه بر کارمند به عنوان انسان به آنها اهمیت میدهید، عملکرد بهتری خواهند داشت. اگر با افرادتان مانند دوستان خود و امتداد طبیعی «خانواده» شرکت رفتار کنید، باعث میشوید که بیشتر احساس آرامش، امنیت و اهمیت کنند.
6. تجربیات موفق
کلید ایجاد خودباوری و خودانگاره محول کردن وظایفی به افراد است که بتوانند آنها را با توجه به میزان تجربه و مهارتشان با موفقیت انجام دهند. وقتی کاری را به انجام میرسانند، موفقیت آنها را تشخیص داده و به شکل خصوصی و عمومی قدردانی کنید تا احساس «برنده» بودن داشته باشند.
7. انتظارات مثبت
شاید این نیرومندترین انگیزهساز باشد. هیچچیز بیش از اینکه افراد حس کنند رئیسشان به خوبی و شایستگی آنها و تواناییشان برای انجام درست کار اعتقاد دارد، باعث افزایش خودباوری و بهبود عملکرد نمیشود.
پروژه های موفق محیطی ایجاد میکنند که افراد در آن احساس فوقالعادهای نسبت به خود دارند. درک نقش خودانگاره در رفتار، نقطه شروع اثربخشی در مدیریت و انگیزش است.
از اصلی ترین وظایف شما به عنوان مدیر سازمان حفظ و ارتقای انگیزش افراد سازمان شماست از مهمترین روشهای ایجاد و ارتقاء انگیزش در محیط پروژه عبارتست از :
1. چالش
به افراد وظایفی واگذار کنید که باعث پیشرفت آنها شود. هر چه افراد چالشهای بیشتری را در کارشان تجربه کنند، مشارکتیتر میشوند و احساس مثبتتری نسبت به خود دارند.
2. آزادی
به افراد اختیار کافی برای انجام کارها بدون نظارت دقیق بدهید. هرچه برای انجام کار به روش خودشان آزادتر باشند، احساس بهتری نسبت به خود خواهند داشت.
3. کنترل
برای بررسی کارها، گرفتن بازخورد و بحث درباره کار، زمانهای منظمی را تعیین کنید. هرچه کارمندان بازخوردهای منظمتری در مورد عملکردشان دریافت کنند، احساس بهتری خواهند داشت و کارشان را ارزشمندتر میدانند.
4. احترام
وقتی نظر افراد را جویا میشوید و با دقت به آنها گوش میدهید، بیشتر احساس ارزش و اهمیت میکنند. با گوش سپردن دقیق به نظرات دیگران و توجه به آنها - حتی اگر به عنوان مدیر بر اساس اطلاعات آنها عمل نکنید - نشان میدهید که به منحصربهفرد بودن هر شخص احترام میگذارید.
5. صمیمیت
هر چه افرادتان بیشتر ببینند که آنها را دوست دارید و علاوه بر کارمند به عنوان انسان به آنها اهمیت میدهید، عملکرد بهتری خواهند داشت. اگر با افرادتان مانند دوستان خود و امتداد طبیعی «خانواده» شرکت رفتار کنید، باعث میشوید که بیشتر احساس آرامش، امنیت و اهمیت کنند.
6. تجربیات موفق
کلید ایجاد خودباوری و خودانگاره محول کردن وظایفی به افراد است که بتوانند آنها را با توجه به میزان تجربه و مهارتشان با موفقیت انجام دهند. وقتی کاری را به انجام میرسانند، موفقیت آنها را تشخیص داده و به شکل خصوصی و عمومی قدردانی کنید تا احساس «برنده» بودن داشته باشند.
7. انتظارات مثبت
شاید این نیرومندترین انگیزهساز باشد. هیچچیز بیش از اینکه افراد حس کنند رئیسشان به خوبی و شایستگی آنها و تواناییشان برای انجام درست کار اعتقاد دارد، باعث افزایش خودباوری و بهبود عملکرد نمیشود.
پروژه های موفق محیطی ایجاد میکنند که افراد در آن احساس فوقالعادهای نسبت به خود دارند. درک نقش خودانگاره در رفتار، نقطه شروع اثربخشی در مدیریت و انگیزش است.
✳️ #زنگ_تفریح
چهار قانون کلیدی مغز
قانون اول؛
هرعملی که بصورت عادت وتکرار درآید کنترل عصبی آن عمل از بالای مغز یعنی ضمیر خودآگاه به پایین یعنی ضمیر ناخودآگاه می رود . به عبارت دیگر باتکرار یک عمل ارادی ، آن عمل تبدیل به یک عمل غیر ارادی می شود مثل تایپ کردن..
قانون دوم؛
هر پیامی که به مغز خطور می کند یا گفته می شود در ضمیر ناخودآگاه تاثیر می گذارد و چنانچه تکرار شود ، اثر آن چندین برابر خواهد بود. روزانه ۵ هزار اندیشه از مغز ما عبور می کند و متاسفانه اکثر این اندیشه ها منفی است.
بنابراین باید بسیار مراقب واژه هایی که به کار می بریم ، موسیقی هایی که گوش می دهیم ، حرف های اطرافیانمان و ... باشیم ، چرا که همه ی واژه ها از نظر ضمیر ناخودآگاه بار معنایی مثبت یا منفی دارند.
مثلا وقتی می گوییم : من بدبختم ، ضمیرناخودآگاه این ورودی را پذیرفته و تکرار می کند
قانون سوم؛
گاهی ضمیر خودآگاه و ناخودآگاه در زمینه ای باهم درتعارض قرار می گیرند مثل زمانی که می خواهید ازپلی معلق عبور کنید . ناخودآگاه به شما می گوید نرو ، دست و پا چلفتی و خودآگاه می گوید ، برو...
قانون چهارم؛
هرگاه ضمیر ناخودآگاه و خودآگاه در انجام امری باهم به توافق برسند توانشان در هم ضرب می شود و توانایی فرد در انجام یک رفتار چندین برابر می شود.
چهار قانون کلیدی مغز
قانون اول؛
هرعملی که بصورت عادت وتکرار درآید کنترل عصبی آن عمل از بالای مغز یعنی ضمیر خودآگاه به پایین یعنی ضمیر ناخودآگاه می رود . به عبارت دیگر باتکرار یک عمل ارادی ، آن عمل تبدیل به یک عمل غیر ارادی می شود مثل تایپ کردن..
قانون دوم؛
هر پیامی که به مغز خطور می کند یا گفته می شود در ضمیر ناخودآگاه تاثیر می گذارد و چنانچه تکرار شود ، اثر آن چندین برابر خواهد بود. روزانه ۵ هزار اندیشه از مغز ما عبور می کند و متاسفانه اکثر این اندیشه ها منفی است.
بنابراین باید بسیار مراقب واژه هایی که به کار می بریم ، موسیقی هایی که گوش می دهیم ، حرف های اطرافیانمان و ... باشیم ، چرا که همه ی واژه ها از نظر ضمیر ناخودآگاه بار معنایی مثبت یا منفی دارند.
مثلا وقتی می گوییم : من بدبختم ، ضمیرناخودآگاه این ورودی را پذیرفته و تکرار می کند
قانون سوم؛
گاهی ضمیر خودآگاه و ناخودآگاه در زمینه ای باهم درتعارض قرار می گیرند مثل زمانی که می خواهید ازپلی معلق عبور کنید . ناخودآگاه به شما می گوید نرو ، دست و پا چلفتی و خودآگاه می گوید ، برو...
قانون چهارم؛
هرگاه ضمیر ناخودآگاه و خودآگاه در انجام امری باهم به توافق برسند توانشان در هم ضرب می شود و توانایی فرد در انجام یک رفتار چندین برابر می شود.