✳️ #درنگ
اگر می خواهی شخصیت گیرایی داشته باشی، نباید کاری کنی که دیگران از تو خوششان بياید، بلکه باید کاری کنی که آنها نسبت به خودشان احساس بهتری داشته باشند.
اگر می خواهی شخصیت گیرایی داشته باشی، نباید کاری کنی که دیگران از تو خوششان بياید، بلکه باید کاری کنی که آنها نسبت به خودشان احساس بهتری داشته باشند.
✳️ خطاهای مدیریتی ناشی از سوگیری شناختی
سوگیری شناختی (Cognitive Bias) یک عبارت کلی برای بیان بسیاری از اثرات مشاهده گر در ذهن انسان است، برخی از این اثرات میتوانند منجر به انحرافات ادراکی، قضاوت نادقیق یا تفسیر غیرمنطقی شوند. از طرف دیگر، سوگیری احساسی (Emotional Bias) انحراف در تصمیمگیری به واسطه فاکتورهای احساسی میباشد.
در ادامه این پست و پست های آینده، مثالهایی از سوگیریهای شناختی و احساسی معرفی خواهند شد که میتواند بر روند تصمیمگیری ما اثر گذارند. آگاهی از آنها به ما کمک میکند تا درک کنیم که چگونه میتوانیم تصمیمگیرندگان بهتری شویم:
✅اثر ابهام (Ambiguity Effect):
این نظریه بیان میکند که وقتی ما شواهد محکمی برای پشتیبانی از تصمیماتمان نداریم، آنگاه احتمال اینکه چیزی را انتخاب کنیم که بیشتر احتمال وقوع دارد نسبت به چیزی که از نتیجه آن مطمئن نیستیم، بیشتر است. به عنوان مثال، فردی که برای تصمیمگیری درباره سرمایهگذاری در یک تکنولوژی قدیمی یا یک تکنولوژی جدید فکر میکند، ممکن است به انتخاب تکنولوژی قدیمی روی آورد، زیرا که ریسکهای سرمایهگذاری در یک تکنولوژی جدید برای او ناشناخته است.
سوگیری شناختی (Cognitive Bias) یک عبارت کلی برای بیان بسیاری از اثرات مشاهده گر در ذهن انسان است، برخی از این اثرات میتوانند منجر به انحرافات ادراکی، قضاوت نادقیق یا تفسیر غیرمنطقی شوند. از طرف دیگر، سوگیری احساسی (Emotional Bias) انحراف در تصمیمگیری به واسطه فاکتورهای احساسی میباشد.
در ادامه این پست و پست های آینده، مثالهایی از سوگیریهای شناختی و احساسی معرفی خواهند شد که میتواند بر روند تصمیمگیری ما اثر گذارند. آگاهی از آنها به ما کمک میکند تا درک کنیم که چگونه میتوانیم تصمیمگیرندگان بهتری شویم:
✅اثر ابهام (Ambiguity Effect):
این نظریه بیان میکند که وقتی ما شواهد محکمی برای پشتیبانی از تصمیماتمان نداریم، آنگاه احتمال اینکه چیزی را انتخاب کنیم که بیشتر احتمال وقوع دارد نسبت به چیزی که از نتیجه آن مطمئن نیستیم، بیشتر است. به عنوان مثال، فردی که برای تصمیمگیری درباره سرمایهگذاری در یک تکنولوژی قدیمی یا یک تکنولوژی جدید فکر میکند، ممکن است به انتخاب تکنولوژی قدیمی روی آورد، زیرا که ریسکهای سرمایهگذاری در یک تکنولوژی جدید برای او ناشناخته است.
✳️ ده قانون برتر کاری مدیران منابع انسانی
1)هرگز كار امروز را به فردا مگذارید
2)هرگز ديگر مدیران را با كاري كه خودت مي تواني انجام دهي به دردسر نيندازید. درست است که آنها وظیفه مدیریت نیروی انسانی را دارند ولی شما کار آنها را بکنید و کمکشان کنید.
3)هرگز پول سازمانتان را قبل از آنكه واحدهای فروش و بازرگانی و مالی به دست بياورند خرج نكنین
4)هرگز نیرویی را به خاطر ارزان بودن جذب نکنین، چون هيچ وقت به دلتان نخواهد نشست.
5)به خاطر سازمانتان از غرورت هزينه نكن.
6)هيچ گاه كم خوري را فراموش نكنین. در ساعت نهار مدیران منابع انسانی باید سریعتر ، کمتر از دیگران وقت بگذارند.
7)در كاري كه با علاقه انجام مي دهي سختي معنا ندارد. کار منابع انسانی از سخت ترین کارهای دنیاست. این را باور کنید.
8)هرگز اجازه نده اتفاقات بدي كه هنوز رخ نداده اند مايه آزارتان شوند.
9)هميشه كار را به شيوه درستش انجام بدهید نه اینکه فقط کار درست را انجام دهید.
10)اگر عصباني هستي قبل از اينكه چيزي بگويي تا ١٠ بشمار و اگر بسيار عصباني هستي تا ١٠٠ بشمارین بعد تصمیم بگیرین و کاری بکنین.
هر وقت این قوانین و این کارها را انجام میدادید به یاد من بیفتید.
بازنشراز: اچ آر کلنیک
1)هرگز كار امروز را به فردا مگذارید
2)هرگز ديگر مدیران را با كاري كه خودت مي تواني انجام دهي به دردسر نيندازید. درست است که آنها وظیفه مدیریت نیروی انسانی را دارند ولی شما کار آنها را بکنید و کمکشان کنید.
3)هرگز پول سازمانتان را قبل از آنكه واحدهای فروش و بازرگانی و مالی به دست بياورند خرج نكنین
4)هرگز نیرویی را به خاطر ارزان بودن جذب نکنین، چون هيچ وقت به دلتان نخواهد نشست.
5)به خاطر سازمانتان از غرورت هزينه نكن.
6)هيچ گاه كم خوري را فراموش نكنین. در ساعت نهار مدیران منابع انسانی باید سریعتر ، کمتر از دیگران وقت بگذارند.
7)در كاري كه با علاقه انجام مي دهي سختي معنا ندارد. کار منابع انسانی از سخت ترین کارهای دنیاست. این را باور کنید.
8)هرگز اجازه نده اتفاقات بدي كه هنوز رخ نداده اند مايه آزارتان شوند.
9)هميشه كار را به شيوه درستش انجام بدهید نه اینکه فقط کار درست را انجام دهید.
10)اگر عصباني هستي قبل از اينكه چيزي بگويي تا ١٠ بشمار و اگر بسيار عصباني هستي تا ١٠٠ بشمارین بعد تصمیم بگیرین و کاری بکنین.
هر وقت این قوانین و این کارها را انجام میدادید به یاد من بیفتید.
بازنشراز: اچ آر کلنیک
✳️فرآیند تغییر
توانایی تغییر بخش مهمی از محیط کسب و کار است. سازمان هایی که میخواهند به تغییرات موفقیتآمیز دست یابند باید بر فرصتها متمرکز شوند و در آغاز جاده تغییر، باید چند پرسش زیر را از خود بپرسند:
- چه چیزی باید بهبود داده شود؟
- چگونه باید بهبود داده شود؟
- چه نتایجی به واسطه بهبود مدنظر است؟
- فرآیند بهبود چگونه باید اجرا شود؟
- پیامدهای بهبود چه مواردی هستند؟
زمان حاضر
شرایط فعلی را تحلیل کنید. در حال حاضر چه کاری انجام میشود؟ در صورتی که تغییری رخ ندهد نتایج شرایط فعلی چه خواهد بود؟ استانداردها و سنتهای سازمانی چه مواردی هستند؟
نتایج آینده
نیازها، خواستها و آرزوهایی که دیگران را برای ایجاد تغییر تشویق میکند مشخص کنید. مقصد و آرمان تغییر را شناسایی کنید. از طریق ادراک، شهود و درک روندها، دورنما را ترسیم کنید.
استراتژی
به جایی که میخواهید باشید، چگونه میرسید؟ چیستی و چگونگی مورد نیاز رسیدن به مقصد را بشناسید. آیا در یک مسیر ثابت حرکت میکنید یا در میانه راه مسیر را تغییر میدهید. بدون درک روشن از نتایج آینده، استراتژی نمیتواند اجرا شود.
اقدام تغییردهنده
برای اطمینان از اینکه هر قدم یا مرحله از استراتژی اجرا میشود، اقدامات مورد نظر را شناسایی کنید. این اقدامات، اقدامات روزانه اجرای برنامه اصلی هستند. با این اقدامات است که استراتژی موجودیت مییابد و معیار پاسخگویی افراد مشخص میشوند.
بازنگری
وقتی به مقصد رسیدید آیا میدانید کجا هستید؟ آیا به نتایج مورد نظر دست یافتهاید؟ آنچه را که استراتژی و تغییر برای سازمان به ارمغان آوردهاند اندازهگیری کنید.
توانایی تغییر بخش مهمی از محیط کسب و کار است. سازمان هایی که میخواهند به تغییرات موفقیتآمیز دست یابند باید بر فرصتها متمرکز شوند و در آغاز جاده تغییر، باید چند پرسش زیر را از خود بپرسند:
- چه چیزی باید بهبود داده شود؟
- چگونه باید بهبود داده شود؟
- چه نتایجی به واسطه بهبود مدنظر است؟
- فرآیند بهبود چگونه باید اجرا شود؟
- پیامدهای بهبود چه مواردی هستند؟
زمان حاضر
شرایط فعلی را تحلیل کنید. در حال حاضر چه کاری انجام میشود؟ در صورتی که تغییری رخ ندهد نتایج شرایط فعلی چه خواهد بود؟ استانداردها و سنتهای سازمانی چه مواردی هستند؟
نتایج آینده
نیازها، خواستها و آرزوهایی که دیگران را برای ایجاد تغییر تشویق میکند مشخص کنید. مقصد و آرمان تغییر را شناسایی کنید. از طریق ادراک، شهود و درک روندها، دورنما را ترسیم کنید.
استراتژی
به جایی که میخواهید باشید، چگونه میرسید؟ چیستی و چگونگی مورد نیاز رسیدن به مقصد را بشناسید. آیا در یک مسیر ثابت حرکت میکنید یا در میانه راه مسیر را تغییر میدهید. بدون درک روشن از نتایج آینده، استراتژی نمیتواند اجرا شود.
اقدام تغییردهنده
برای اطمینان از اینکه هر قدم یا مرحله از استراتژی اجرا میشود، اقدامات مورد نظر را شناسایی کنید. این اقدامات، اقدامات روزانه اجرای برنامه اصلی هستند. با این اقدامات است که استراتژی موجودیت مییابد و معیار پاسخگویی افراد مشخص میشوند.
بازنگری
وقتی به مقصد رسیدید آیا میدانید کجا هستید؟ آیا به نتایج مورد نظر دست یافتهاید؟ آنچه را که استراتژی و تغییر برای سازمان به ارمغان آوردهاند اندازهگیری کنید.
✳️ #آموزه_مدیریتی
چرا بسیاری از پروژههای هوشمند سازی کسبوکار(BI)در فاز آغازین شکست میخورند؟
جمع آوری و سازماندهی دادهها از میان منابع مختلف و ارائهی تحلیلهای مبتنی بر درک عمیق همراه با آیندهنگری، منجر به ایجاد سازمان های کسب و کار محور هوشمندتری خواهد شد.
هوشمندتر شدن کسب و کارها در بازار شلوغ کسب و کار امروزی، رقابتها را بیشتر و پیچیدهتر خواهد کرد.
😳 اما مطابق آمار، 59 درصد از پروژههای BI با شکست مواجه میشوند!
در اینجا به ذکر سه دلیل عمدهی این شکست میپردازیم:
1⃣ مشکل در پذیرش ذهنی کاربران و ناتوانی آنها در بهکارگیری سیستم
سوال این است که چرا باید کارکنان شما خود را با یک سیستم درگیر کنند، در حالی که تصور میکنند دیر یا زود متوجه میشوند این سیستم مزیت خاصی نسبت به سیستم قبلی ندارد.
کاربران برای این که خود را برای یادگیری یک سیستم جدید آماده کنند به زمان بیشتری احتیاج دارند. راهاندازی یک راهکار BI قسمت سادهی ماجراست، درحالیکه چالش جدیتر، وادارکردن تیمهای کاری به بهکارگیری آن راهکار است.
2⃣ کیفیت دادهها
دادههای بد منجر به تصمیمات بد خواهد شد. روش مدیریت دادهها در فاز آغازین BI موضوعی حیاتی است. قبل از هر چیز مطمئن شوید که دادههای شما تمیز و دقیق بوده و جهت اخذ تصمیمات واقعی در حیطهی کسب و کار مفیدند.
3⃣ داشبوردهایی که اطلاعات ارایه شده توسط آنها قابل اجرا نیست
شما میتوانید دادههای BI خود را به هر شکلی انتخاب کنید و در داشبورد نمایش دهید، اما آیا آنچه در داشبورد نمایش داده میشود، کارا و مفید است؟ نمودارها و چارتها، فهم و تحلیل دادههایی که نرم افزارهای BI در اختیارتان گذاشته را آسانتر میکنند، آنها به خودی خود معنایی ندارند، مگر آن که شما آنچه را که در داشبورد نمایش داده میشود، با دیدگاههای قابل اجرای و شاخص های کلیدی مرتبط سازید.
چرا بسیاری از پروژههای هوشمند سازی کسبوکار(BI)در فاز آغازین شکست میخورند؟
جمع آوری و سازماندهی دادهها از میان منابع مختلف و ارائهی تحلیلهای مبتنی بر درک عمیق همراه با آیندهنگری، منجر به ایجاد سازمان های کسب و کار محور هوشمندتری خواهد شد.
هوشمندتر شدن کسب و کارها در بازار شلوغ کسب و کار امروزی، رقابتها را بیشتر و پیچیدهتر خواهد کرد.
😳 اما مطابق آمار، 59 درصد از پروژههای BI با شکست مواجه میشوند!
در اینجا به ذکر سه دلیل عمدهی این شکست میپردازیم:
1⃣ مشکل در پذیرش ذهنی کاربران و ناتوانی آنها در بهکارگیری سیستم
سوال این است که چرا باید کارکنان شما خود را با یک سیستم درگیر کنند، در حالی که تصور میکنند دیر یا زود متوجه میشوند این سیستم مزیت خاصی نسبت به سیستم قبلی ندارد.
کاربران برای این که خود را برای یادگیری یک سیستم جدید آماده کنند به زمان بیشتری احتیاج دارند. راهاندازی یک راهکار BI قسمت سادهی ماجراست، درحالیکه چالش جدیتر، وادارکردن تیمهای کاری به بهکارگیری آن راهکار است.
2⃣ کیفیت دادهها
دادههای بد منجر به تصمیمات بد خواهد شد. روش مدیریت دادهها در فاز آغازین BI موضوعی حیاتی است. قبل از هر چیز مطمئن شوید که دادههای شما تمیز و دقیق بوده و جهت اخذ تصمیمات واقعی در حیطهی کسب و کار مفیدند.
3⃣ داشبوردهایی که اطلاعات ارایه شده توسط آنها قابل اجرا نیست
شما میتوانید دادههای BI خود را به هر شکلی انتخاب کنید و در داشبورد نمایش دهید، اما آیا آنچه در داشبورد نمایش داده میشود، کارا و مفید است؟ نمودارها و چارتها، فهم و تحلیل دادههایی که نرم افزارهای BI در اختیارتان گذاشته را آسانتر میکنند، آنها به خودی خود معنایی ندارند، مگر آن که شما آنچه را که در داشبورد نمایش داده میشود، با دیدگاههای قابل اجرای و شاخص های کلیدی مرتبط سازید.
✳️ حرکات ناصحیح در هنگام مذاکره در سازمان و خارج از سازمان
۱- نگاه کردن به هر جهت غیر از جهتی که مشتری حضور دارد؛
۲- مشت کردن انگشتان؛
۳- دست به سینه نشستن؛
۴- انداختن پا روی پا؛
۵- خاراندن گردن و یقه و لمس کردن بیش از اندازهی گوش و بینی و جاهای دیگر بدن؛
۶- گرفتن انگشتان جلوی دهان؛
۷- شل دست دادن؛
۸- دست دادن طولانی؛
۹- نگه داشتن دست مشتری به زور پس از دست دادن؛
۱۰- لمس بدن مشتری در هنگام صحبت کردن؛
۱۱- تکان دادن انگشت سبابه هنگام صحبت کردن؛
۱۲- بازی با خودکار، لپ تاپ یا هر وسیله دیگر؛
۱۳- عدم تماس چشمی؛
۱۴- ورود به حریم شخصی مشتری؛ (حداقل فاصله را با شخص مخاطب حفظ نکردن)
۱۵- تکیه دادن به صندلی همانند پادشاهان؛
۱۶- تکان دادن پشت سرهم پا؛
۱۷- پوشیدن لباس نامناسب و نامرتب؛
۱۸- همراه داشتن کیف پر از وسایل به اندازه غیر عادی؛
۱۹- عدم بخاطر آوردن اسم طرف مقابل؛
۲۰- عدم همراه داشتن کارت ویزیت؛
۲۱- نشستن قبل از اینکه به شما صندلی شما را نشان بدهند و به شما برای نشستن تعارف کنند.
۱- نگاه کردن به هر جهت غیر از جهتی که مشتری حضور دارد؛
۲- مشت کردن انگشتان؛
۳- دست به سینه نشستن؛
۴- انداختن پا روی پا؛
۵- خاراندن گردن و یقه و لمس کردن بیش از اندازهی گوش و بینی و جاهای دیگر بدن؛
۶- گرفتن انگشتان جلوی دهان؛
۷- شل دست دادن؛
۸- دست دادن طولانی؛
۹- نگه داشتن دست مشتری به زور پس از دست دادن؛
۱۰- لمس بدن مشتری در هنگام صحبت کردن؛
۱۱- تکان دادن انگشت سبابه هنگام صحبت کردن؛
۱۲- بازی با خودکار، لپ تاپ یا هر وسیله دیگر؛
۱۳- عدم تماس چشمی؛
۱۴- ورود به حریم شخصی مشتری؛ (حداقل فاصله را با شخص مخاطب حفظ نکردن)
۱۵- تکیه دادن به صندلی همانند پادشاهان؛
۱۶- تکان دادن پشت سرهم پا؛
۱۷- پوشیدن لباس نامناسب و نامرتب؛
۱۸- همراه داشتن کیف پر از وسایل به اندازه غیر عادی؛
۱۹- عدم بخاطر آوردن اسم طرف مقابل؛
۲۰- عدم همراه داشتن کارت ویزیت؛
۲۱- نشستن قبل از اینکه به شما صندلی شما را نشان بدهند و به شما برای نشستن تعارف کنند.
✳️چهار موقعیت زندگی
بر طبق نظریۀ هاریس، ما چهار موقعیت، یا موضع در مورد چگونگی خود و دیگران داریم که وی آنها را تحت عنوان «life position» یا «موقعیت زندگی» تقسیمبندی میکند:
من خوبم ــ تو خوبی
من خوبم ــ تو بدی
من بدم ــ تو خوبی
من بدم ــ تو هم بدی
در حالت معمولی، کودکان بر این باورند که خوب هستند، مگراینکه فرایند تربیت کردن، آنها را متقاعد ساخته باشد که خوب نیستند (دسته گلی که والدین به آب میدهند). افرادی که در کودکی بر اثر رفتارهای آسیبزنندۀ والدین، به این نتیجه میرسند که «من خوبم ــ تو بدی»، معمولاً در بزرگسالی، افرادی ضداجتماعی و جامعهستیز میشوند که غالباً یا سر از زندان درمیآورند و یا سر از قبرستان و اگر در حالت خفیفتری باشد، افرادی هستند که دیگران را به چشم وسیله و ابزار برای خود میبینند و اهل کلک زدن به دیگران و بهرهکشی از ایشان میشوند. وقتی که من به این نتیجه رسیده باشم که من خوب هستم و این دیگرانند که بد هستند؛ طبیعی است که مسئولیت هر آنچه بد و منفی است، را به گردن دیگران میاندازم و خود را از آنها بری میکنم.
افرادی که به این نتیجه رسیدهاند که «من بدم ــ تو خوبی»، غالباً افراد عزلتطلبی هستند؛ زیراکه به سببِ بد دیدنِ خود و خوب دیدنِ دیگران، حرمت نفس پایینی دارند. آنها به خاطر اینکه خود را خوب نمیدانند، از احساس حقارت مداوم رنج میبرند و به همین دلیل ترجیح میدهند که تنها باشند و با دیگران کمتر در تماس باشند.
و اما افرادی که بر این باورند که «من بدم ــ تو هم بدی»، غالباً افراد افسردهای هستند که بسیار بدبینانه به زندگی مینگرند و اگر خودکشی نکنند، لاجرم یا همیشه در وضعیت شدید و سنگین افسردگی به سر میبرند و یا به زودی به زمرۀ بیماران اسکیزوفرنی میپیوندند.
متأسفانه والدینی که به محض اینکه کودک اشتباهی میکند، او را تنبیه میکنند و یا به او میگویند: «تو دختر یا پسر بدی هستی»، این حسِ «بد بودن» را در او پدید میآورند. همچنین نظام آموزشیای که وقتی هزار پرسش را صحیح جواب میدهیم و پنج غلط داریم، به نسبت آن پنج اشتباه ما را میسنجد و میگویند: «پنج غلط داشتی» و نمیگوید: «۹۹۵ درست داشتی»، حرمت نفس و حس «خوب بودن» را در ما کاهش میدهد.
اما فرد سالم فردی است که بر این باور است که «من خوب هستم و تو هم خوب هستی» منتها هر دوی ما اشتباه و خطا میکنیم، بیآنکه قصد و نیتی بر انجام عمل خطا داشته باشیم، ولی اینکه اشتباه میکنیم، دال بر این نیست که بد هستیم.
بر طبق نظریۀ هاریس، ما چهار موقعیت، یا موضع در مورد چگونگی خود و دیگران داریم که وی آنها را تحت عنوان «life position» یا «موقعیت زندگی» تقسیمبندی میکند:
من خوبم ــ تو خوبی
من خوبم ــ تو بدی
من بدم ــ تو خوبی
من بدم ــ تو هم بدی
در حالت معمولی، کودکان بر این باورند که خوب هستند، مگراینکه فرایند تربیت کردن، آنها را متقاعد ساخته باشد که خوب نیستند (دسته گلی که والدین به آب میدهند). افرادی که در کودکی بر اثر رفتارهای آسیبزنندۀ والدین، به این نتیجه میرسند که «من خوبم ــ تو بدی»، معمولاً در بزرگسالی، افرادی ضداجتماعی و جامعهستیز میشوند که غالباً یا سر از زندان درمیآورند و یا سر از قبرستان و اگر در حالت خفیفتری باشد، افرادی هستند که دیگران را به چشم وسیله و ابزار برای خود میبینند و اهل کلک زدن به دیگران و بهرهکشی از ایشان میشوند. وقتی که من به این نتیجه رسیده باشم که من خوب هستم و این دیگرانند که بد هستند؛ طبیعی است که مسئولیت هر آنچه بد و منفی است، را به گردن دیگران میاندازم و خود را از آنها بری میکنم.
افرادی که به این نتیجه رسیدهاند که «من بدم ــ تو خوبی»، غالباً افراد عزلتطلبی هستند؛ زیراکه به سببِ بد دیدنِ خود و خوب دیدنِ دیگران، حرمت نفس پایینی دارند. آنها به خاطر اینکه خود را خوب نمیدانند، از احساس حقارت مداوم رنج میبرند و به همین دلیل ترجیح میدهند که تنها باشند و با دیگران کمتر در تماس باشند.
و اما افرادی که بر این باورند که «من بدم ــ تو هم بدی»، غالباً افراد افسردهای هستند که بسیار بدبینانه به زندگی مینگرند و اگر خودکشی نکنند، لاجرم یا همیشه در وضعیت شدید و سنگین افسردگی به سر میبرند و یا به زودی به زمرۀ بیماران اسکیزوفرنی میپیوندند.
متأسفانه والدینی که به محض اینکه کودک اشتباهی میکند، او را تنبیه میکنند و یا به او میگویند: «تو دختر یا پسر بدی هستی»، این حسِ «بد بودن» را در او پدید میآورند. همچنین نظام آموزشیای که وقتی هزار پرسش را صحیح جواب میدهیم و پنج غلط داریم، به نسبت آن پنج اشتباه ما را میسنجد و میگویند: «پنج غلط داشتی» و نمیگوید: «۹۹۵ درست داشتی»، حرمت نفس و حس «خوب بودن» را در ما کاهش میدهد.
اما فرد سالم فردی است که بر این باور است که «من خوب هستم و تو هم خوب هستی» منتها هر دوی ما اشتباه و خطا میکنیم، بیآنکه قصد و نیتی بر انجام عمل خطا داشته باشیم، ولی اینکه اشتباه میکنیم، دال بر این نیست که بد هستیم.
✳️آنچه باید درمان شود
مؤسسه تدبیر (گروه مشاوران مدیریت و مطالعات راهبردی) خلاصهای از گزارش مجمع جهانی اقتصاد در ژانویه 2016 درباره رقابتپذیری اقتصاد ایران منتشر کرده که جالب توجه است.
شاخص جهانی رقابتپذیری توسط مجمع جهانی اقتصاد از سال 2005 تدوین و ارائه شده است. این شاخص بر مبنای 12 رکن رقابتپذیری (شامل «نهادها»، «زیرساختها»، «محیط اقتصاد کلان»، «بهداشت و آموزش ابتدایی»، «آموزش عالی و حرفهای»، کارآیی بازار کار»، کارآیی بازار کالا»، «پیشرفته بودن بازار مالی»، «آمادگی تکنولوژیک»، «اندازه بازار»، «پیشرفته بودن بنگاههای تجاری» و «نوآوری») تهیه میشود. هر رکن رقابتپذیری نیز بر اساس 4 تا 21 متغیر دیگر سنجیده میشود. رتبه ایران در هر یک از 12 رکن (از میان 140 کشور) و بدترین رتبه ایران در بین متغیرهای هر رکن، به ترتیب زیر است:
🔹 نهادها: رتبه 94 (بدترین: مالکیت معنوی با رتبه 132)
🔹 زیرساختها: رتبه 63 (بدترین: رتبه زیرساخت حمل و نقل هوایی)
🔹 محیط اقتصاد کلان: رتبه 66 (بدترین: تورم با رتبه 137)
🔹 سلامت و آموزش ابتدایی: 47
🔹 آموزش عالی و حرفهای: 69
🔹 کارآیی بازار کالا: رتبه 109
🔹 کارآیی بازار کار: رتبه 138
🔹 توسعه بازار مالی: رتبه 134 (بدترین: سهولت دسترسی به خدمات مالی با رتبه 135)
🔹 آمادگی تکنولوژیک: رتبه 99 (بدترین: جذب تکنولوژی با رتبه 132)
🔹 اندازه بازار: رتبه 19 (خوب بودن رتبه به دلیل اندازه جمعیت)
🔹 پیچیدگی کسب و کار: رتبه 110 (بدترین: تمایل به تفویض اختیارات در سازمانها با رتبه 132)
🔹 نوآوری: رتبه 90 (بدترین: میزان مخارج تحقیق و توسعه شرکتها با رتبه 105)
ایران در مجموع در این سال در رتبه 74 جهان قرار گرفته است.
✅یک نتیجهگیری ساده
آنچه واقعاً باید موضوع گفتوگوی عمومی و عزم و اجماع ملی باشد، بهبود وضعیت این شاخصهاست که البته خود نتیجه دهها متغیر دیگر هستند. بهبود نیافتن این شاخصها یعنی عقب ماندن از قافله توسعه در جهان و سقوط هر چه بیشتر قدرت و ثروت ملی و نهایتاً تهدیدهای بیشتر برای امنیت ملی و بقا و ارتقای ایران.
آنچه واقعاً در صحنه سیاسی ایران موضوع است، مناقشه بر سر مسائلی اولیه است که دیوار بلندی پیش روی طرح مسائل واقعی جامعه و اقتصاد ایران کشیدهاند. مناقشه بر سر این مسائل مانع از آن است که دستورکارهای واقعی موضوع بحث قرار گیرند. گفتوگوی ملی درباره این مسائل هنوز آغاز نشده است و «توسعه» هنوز دستور کار نیست، بلکه در حاشیه سیاست پرسه میزند تا شاید فرصتی برای ورود به عرصه دستورکارها پیدا کند. عرصه سیاست به گونهای سازمان یافته است که دستور کارهای جدی و راهبردی راهی به صحنه گفتوگوی اجتماعی و تصمیمسازی و تصمیمگیری پیدا نمیکنند.
حل تناقض میان آنچه باید واقعاً بهبود یابد، و آنچه در صحنه سیاست میگذرد، بخش مهمی از آن چیزی است که باید درمان شود.
(این متن را اگر میپسندید برای دیگران هم ارسال کنید.)
@fazeli_mohammad
مؤسسه تدبیر (گروه مشاوران مدیریت و مطالعات راهبردی) خلاصهای از گزارش مجمع جهانی اقتصاد در ژانویه 2016 درباره رقابتپذیری اقتصاد ایران منتشر کرده که جالب توجه است.
شاخص جهانی رقابتپذیری توسط مجمع جهانی اقتصاد از سال 2005 تدوین و ارائه شده است. این شاخص بر مبنای 12 رکن رقابتپذیری (شامل «نهادها»، «زیرساختها»، «محیط اقتصاد کلان»، «بهداشت و آموزش ابتدایی»، «آموزش عالی و حرفهای»، کارآیی بازار کار»، کارآیی بازار کالا»، «پیشرفته بودن بازار مالی»، «آمادگی تکنولوژیک»، «اندازه بازار»، «پیشرفته بودن بنگاههای تجاری» و «نوآوری») تهیه میشود. هر رکن رقابتپذیری نیز بر اساس 4 تا 21 متغیر دیگر سنجیده میشود. رتبه ایران در هر یک از 12 رکن (از میان 140 کشور) و بدترین رتبه ایران در بین متغیرهای هر رکن، به ترتیب زیر است:
🔹 نهادها: رتبه 94 (بدترین: مالکیت معنوی با رتبه 132)
🔹 زیرساختها: رتبه 63 (بدترین: رتبه زیرساخت حمل و نقل هوایی)
🔹 محیط اقتصاد کلان: رتبه 66 (بدترین: تورم با رتبه 137)
🔹 سلامت و آموزش ابتدایی: 47
🔹 آموزش عالی و حرفهای: 69
🔹 کارآیی بازار کالا: رتبه 109
🔹 کارآیی بازار کار: رتبه 138
🔹 توسعه بازار مالی: رتبه 134 (بدترین: سهولت دسترسی به خدمات مالی با رتبه 135)
🔹 آمادگی تکنولوژیک: رتبه 99 (بدترین: جذب تکنولوژی با رتبه 132)
🔹 اندازه بازار: رتبه 19 (خوب بودن رتبه به دلیل اندازه جمعیت)
🔹 پیچیدگی کسب و کار: رتبه 110 (بدترین: تمایل به تفویض اختیارات در سازمانها با رتبه 132)
🔹 نوآوری: رتبه 90 (بدترین: میزان مخارج تحقیق و توسعه شرکتها با رتبه 105)
ایران در مجموع در این سال در رتبه 74 جهان قرار گرفته است.
✅یک نتیجهگیری ساده
آنچه واقعاً باید موضوع گفتوگوی عمومی و عزم و اجماع ملی باشد، بهبود وضعیت این شاخصهاست که البته خود نتیجه دهها متغیر دیگر هستند. بهبود نیافتن این شاخصها یعنی عقب ماندن از قافله توسعه در جهان و سقوط هر چه بیشتر قدرت و ثروت ملی و نهایتاً تهدیدهای بیشتر برای امنیت ملی و بقا و ارتقای ایران.
آنچه واقعاً در صحنه سیاسی ایران موضوع است، مناقشه بر سر مسائلی اولیه است که دیوار بلندی پیش روی طرح مسائل واقعی جامعه و اقتصاد ایران کشیدهاند. مناقشه بر سر این مسائل مانع از آن است که دستورکارهای واقعی موضوع بحث قرار گیرند. گفتوگوی ملی درباره این مسائل هنوز آغاز نشده است و «توسعه» هنوز دستور کار نیست، بلکه در حاشیه سیاست پرسه میزند تا شاید فرصتی برای ورود به عرصه دستورکارها پیدا کند. عرصه سیاست به گونهای سازمان یافته است که دستور کارهای جدی و راهبردی راهی به صحنه گفتوگوی اجتماعی و تصمیمسازی و تصمیمگیری پیدا نمیکنند.
حل تناقض میان آنچه باید واقعاً بهبود یابد، و آنچه در صحنه سیاست میگذرد، بخش مهمی از آن چیزی است که باید درمان شود.
(این متن را اگر میپسندید برای دیگران هم ارسال کنید.)
@fazeli_mohammad
✳️مدیران خوب هر روز ۳ کار مهم میکنند!
اغلب مدیران بهندرت میتوانند آنچه که برای یک روز کاریِ خود برنامهریزی کردهاند را بتوانند تمام و کمال انجام دهند. آنها اغلب زمان کاریِ خود را به حل مسائل پیشبینی نشده و اطمینان از اینکه کارها به خوبی انجام میشود، اختصاص میدهند. با این وجود سه کار اساسی و حیاتی وجود دارد که هر مدیری باید روزانه انجام دهند. این سه کارِ مهم عبارتاند از؛ اعتمادسازی، تیمسازی و شبکهسازی.
این سه کار، به مثابه کارهای مجزا و جدایِ از هم نیستند که بتوان آنها را در یک لیست قرار داد. مدیران میتوانند این سه کار را به روشهای مختلف و محول کردن کارها به افراد شرکت، ارزیابی عملکرد آنها و راهنمایی اعضای تیم انجام دهند.
مدیران باید با پرسیدن سؤال، ارائه پیشنهادها و توجه کردن به کارکنان، به اعتمادسازی در میان اعضای شرکت خود بپردازند.
مدیران وقتی از مسائل و انتقادها برای یادآوریِ ارزشها و اهداف تیمی استفاده میکنند، در واقع مشغول تیمسازی هستند. همچنین تشریح تصمیمهایی متخذه برای اعضای تیم، اهمیت آنهار رابرای اعضای تیم مشخص میکند و به نوعی به تیمسازی و ایجاد انسجام تیمی کمک میکند.
یکی دیگر از کارهای اساسی هر مدیر، شبکهسازی است. مدیران با ایجاد یکپارچگی میان فعالیتهای روزمره و مشارکت دادن سایر مدیران و رهبرانِ شرکت در انجام آنها، ایجاد ارتباطات اثربخش با گروههای خارج از شرکت، و تشویق سایر اعضای تیم به انجام همین کارها، به شبکهسازی و توسعه شبکه حرفهای خود میپردازند.
بنابراین، اعتمادسازی، تیمسازی و شبکهسازی سه کار مهمی است که مدیران عصرِ حاضر باید برای تحکیم موفقیت خود انجام دهند.
@HRyar
اغلب مدیران بهندرت میتوانند آنچه که برای یک روز کاریِ خود برنامهریزی کردهاند را بتوانند تمام و کمال انجام دهند. آنها اغلب زمان کاریِ خود را به حل مسائل پیشبینی نشده و اطمینان از اینکه کارها به خوبی انجام میشود، اختصاص میدهند. با این وجود سه کار اساسی و حیاتی وجود دارد که هر مدیری باید روزانه انجام دهند. این سه کارِ مهم عبارتاند از؛ اعتمادسازی، تیمسازی و شبکهسازی.
این سه کار، به مثابه کارهای مجزا و جدایِ از هم نیستند که بتوان آنها را در یک لیست قرار داد. مدیران میتوانند این سه کار را به روشهای مختلف و محول کردن کارها به افراد شرکت، ارزیابی عملکرد آنها و راهنمایی اعضای تیم انجام دهند.
مدیران باید با پرسیدن سؤال، ارائه پیشنهادها و توجه کردن به کارکنان، به اعتمادسازی در میان اعضای شرکت خود بپردازند.
مدیران وقتی از مسائل و انتقادها برای یادآوریِ ارزشها و اهداف تیمی استفاده میکنند، در واقع مشغول تیمسازی هستند. همچنین تشریح تصمیمهایی متخذه برای اعضای تیم، اهمیت آنهار رابرای اعضای تیم مشخص میکند و به نوعی به تیمسازی و ایجاد انسجام تیمی کمک میکند.
یکی دیگر از کارهای اساسی هر مدیر، شبکهسازی است. مدیران با ایجاد یکپارچگی میان فعالیتهای روزمره و مشارکت دادن سایر مدیران و رهبرانِ شرکت در انجام آنها، ایجاد ارتباطات اثربخش با گروههای خارج از شرکت، و تشویق سایر اعضای تیم به انجام همین کارها، به شبکهسازی و توسعه شبکه حرفهای خود میپردازند.
بنابراین، اعتمادسازی، تیمسازی و شبکهسازی سه کار مهمی است که مدیران عصرِ حاضر باید برای تحکیم موفقیت خود انجام دهند.
@HRyar
انسان های موفق چه می کنند؟
✅٪ ۷۰ از افراد موفق فرزندان واطرافیانشان را در ماه به ۱۰ ساعت با بیشتر کار داوطلبانه می گمارند. ۳٪ از افراد غیر موفق چنین اند. کار عار نیست.
٪ ۶۷ افراد موفق روزانه یک ساعت یا کمتر تلویزیون می بینند. ۲۳ ٪ از افرادغیر چنین اند. تلویزیون رسانه تعاملی نیست و ذهن انسان را زایل می کند.
٪ ۷۴ از افراد موفق روزانه عادت های خوب موفقیت را به فرزندان واطرافیانشان می آموزند. ۱٪ از افرادغیر موفق اینگونه اند. موفقیت اصول دارد و آموختنی است .
✏️٪ ۸۴ از توانگران معتقدند عادتهای خوب فرصتهای موفقیت را می سازند. ۴٪ از غیر توانگران اینگونه اند. مثبت اندیشی موفقیت به همراه دارد و قانون جذب هم همین را می گوید.
✅٪ ۷۰ از افراد موفق فرزندان واطرافیانشان را در ماه به ۱۰ ساعت با بیشتر کار داوطلبانه می گمارند. ۳٪ از افراد غیر موفق چنین اند. کار عار نیست.
٪ ۶۷ افراد موفق روزانه یک ساعت یا کمتر تلویزیون می بینند. ۲۳ ٪ از افرادغیر چنین اند. تلویزیون رسانه تعاملی نیست و ذهن انسان را زایل می کند.
٪ ۷۴ از افراد موفق روزانه عادت های خوب موفقیت را به فرزندان واطرافیانشان می آموزند. ۱٪ از افرادغیر موفق اینگونه اند. موفقیت اصول دارد و آموختنی است .
✏️٪ ۸۴ از توانگران معتقدند عادتهای خوب فرصتهای موفقیت را می سازند. ۴٪ از غیر توانگران اینگونه اند. مثبت اندیشی موفقیت به همراه دارد و قانون جذب هم همین را می گوید.