✳️ ده قانون برتر کاری مدیران منابع انسانی
1)هرگز كار امروز را به فردا مگذارید
2)هرگز ديگر مدیران را با كاري كه خودت مي تواني انجام دهي به دردسر نيندازید. درست است که آنها وظیفه مدیریت نیروی انسانی را دارند ولی شما کار آنها را بکنید و کمکشان کنید.
3)هرگز پول سازمانتان را قبل از آنكه واحدهای فروش و بازرگانی و مالی به دست بياورند خرج نكنین
4)هرگز نیرویی را به خاطر ارزان بودن جذب نکنین، چون هيچ وقت به دلتان نخواهد نشست.
5)به خاطر سازمانتان از غرورت هزينه نكن.
6)هيچ گاه كم خوري را فراموش نكنین. در ساعت نهار مدیران منابع انسانی باید سریعتر ، کمتر از دیگران وقت بگذارند.
7)در كاري كه با علاقه انجام مي دهي سختي معنا ندارد. کار منابع انسانی از سخت ترین کارهای دنیاست. این را باور کنید.
8)هرگز اجازه نده اتفاقات بدي كه هنوز رخ نداده اند مايه آزارتان شوند.
9)هميشه كار را به شيوه درستش انجام بدهید نه اینکه فقط کار درست را انجام دهید.
10)اگر عصباني هستي قبل از اينكه چيزي بگويي تا ١٠ بشمار و اگر بسيار عصباني هستي تا ١٠٠ بشمارین بعد تصمیم بگیرین و کاری بکنین.
هر وقت این قوانین و این کارها را انجام میدادید به یاد من بیفتید.
بازنشراز: اچ آر کلنیک
1)هرگز كار امروز را به فردا مگذارید
2)هرگز ديگر مدیران را با كاري كه خودت مي تواني انجام دهي به دردسر نيندازید. درست است که آنها وظیفه مدیریت نیروی انسانی را دارند ولی شما کار آنها را بکنید و کمکشان کنید.
3)هرگز پول سازمانتان را قبل از آنكه واحدهای فروش و بازرگانی و مالی به دست بياورند خرج نكنین
4)هرگز نیرویی را به خاطر ارزان بودن جذب نکنین، چون هيچ وقت به دلتان نخواهد نشست.
5)به خاطر سازمانتان از غرورت هزينه نكن.
6)هيچ گاه كم خوري را فراموش نكنین. در ساعت نهار مدیران منابع انسانی باید سریعتر ، کمتر از دیگران وقت بگذارند.
7)در كاري كه با علاقه انجام مي دهي سختي معنا ندارد. کار منابع انسانی از سخت ترین کارهای دنیاست. این را باور کنید.
8)هرگز اجازه نده اتفاقات بدي كه هنوز رخ نداده اند مايه آزارتان شوند.
9)هميشه كار را به شيوه درستش انجام بدهید نه اینکه فقط کار درست را انجام دهید.
10)اگر عصباني هستي قبل از اينكه چيزي بگويي تا ١٠ بشمار و اگر بسيار عصباني هستي تا ١٠٠ بشمارین بعد تصمیم بگیرین و کاری بکنین.
هر وقت این قوانین و این کارها را انجام میدادید به یاد من بیفتید.
بازنشراز: اچ آر کلنیک
✳️فرآیند تغییر
توانایی تغییر بخش مهمی از محیط کسب و کار است. سازمان هایی که میخواهند به تغییرات موفقیتآمیز دست یابند باید بر فرصتها متمرکز شوند و در آغاز جاده تغییر، باید چند پرسش زیر را از خود بپرسند:
- چه چیزی باید بهبود داده شود؟
- چگونه باید بهبود داده شود؟
- چه نتایجی به واسطه بهبود مدنظر است؟
- فرآیند بهبود چگونه باید اجرا شود؟
- پیامدهای بهبود چه مواردی هستند؟
زمان حاضر
شرایط فعلی را تحلیل کنید. در حال حاضر چه کاری انجام میشود؟ در صورتی که تغییری رخ ندهد نتایج شرایط فعلی چه خواهد بود؟ استانداردها و سنتهای سازمانی چه مواردی هستند؟
نتایج آینده
نیازها، خواستها و آرزوهایی که دیگران را برای ایجاد تغییر تشویق میکند مشخص کنید. مقصد و آرمان تغییر را شناسایی کنید. از طریق ادراک، شهود و درک روندها، دورنما را ترسیم کنید.
استراتژی
به جایی که میخواهید باشید، چگونه میرسید؟ چیستی و چگونگی مورد نیاز رسیدن به مقصد را بشناسید. آیا در یک مسیر ثابت حرکت میکنید یا در میانه راه مسیر را تغییر میدهید. بدون درک روشن از نتایج آینده، استراتژی نمیتواند اجرا شود.
اقدام تغییردهنده
برای اطمینان از اینکه هر قدم یا مرحله از استراتژی اجرا میشود، اقدامات مورد نظر را شناسایی کنید. این اقدامات، اقدامات روزانه اجرای برنامه اصلی هستند. با این اقدامات است که استراتژی موجودیت مییابد و معیار پاسخگویی افراد مشخص میشوند.
بازنگری
وقتی به مقصد رسیدید آیا میدانید کجا هستید؟ آیا به نتایج مورد نظر دست یافتهاید؟ آنچه را که استراتژی و تغییر برای سازمان به ارمغان آوردهاند اندازهگیری کنید.
توانایی تغییر بخش مهمی از محیط کسب و کار است. سازمان هایی که میخواهند به تغییرات موفقیتآمیز دست یابند باید بر فرصتها متمرکز شوند و در آغاز جاده تغییر، باید چند پرسش زیر را از خود بپرسند:
- چه چیزی باید بهبود داده شود؟
- چگونه باید بهبود داده شود؟
- چه نتایجی به واسطه بهبود مدنظر است؟
- فرآیند بهبود چگونه باید اجرا شود؟
- پیامدهای بهبود چه مواردی هستند؟
زمان حاضر
شرایط فعلی را تحلیل کنید. در حال حاضر چه کاری انجام میشود؟ در صورتی که تغییری رخ ندهد نتایج شرایط فعلی چه خواهد بود؟ استانداردها و سنتهای سازمانی چه مواردی هستند؟
نتایج آینده
نیازها، خواستها و آرزوهایی که دیگران را برای ایجاد تغییر تشویق میکند مشخص کنید. مقصد و آرمان تغییر را شناسایی کنید. از طریق ادراک، شهود و درک روندها، دورنما را ترسیم کنید.
استراتژی
به جایی که میخواهید باشید، چگونه میرسید؟ چیستی و چگونگی مورد نیاز رسیدن به مقصد را بشناسید. آیا در یک مسیر ثابت حرکت میکنید یا در میانه راه مسیر را تغییر میدهید. بدون درک روشن از نتایج آینده، استراتژی نمیتواند اجرا شود.
اقدام تغییردهنده
برای اطمینان از اینکه هر قدم یا مرحله از استراتژی اجرا میشود، اقدامات مورد نظر را شناسایی کنید. این اقدامات، اقدامات روزانه اجرای برنامه اصلی هستند. با این اقدامات است که استراتژی موجودیت مییابد و معیار پاسخگویی افراد مشخص میشوند.
بازنگری
وقتی به مقصد رسیدید آیا میدانید کجا هستید؟ آیا به نتایج مورد نظر دست یافتهاید؟ آنچه را که استراتژی و تغییر برای سازمان به ارمغان آوردهاند اندازهگیری کنید.
✳️ #آموزه_مدیریتی
چرا بسیاری از پروژههای هوشمند سازی کسبوکار(BI)در فاز آغازین شکست میخورند؟
جمع آوری و سازماندهی دادهها از میان منابع مختلف و ارائهی تحلیلهای مبتنی بر درک عمیق همراه با آیندهنگری، منجر به ایجاد سازمان های کسب و کار محور هوشمندتری خواهد شد.
هوشمندتر شدن کسب و کارها در بازار شلوغ کسب و کار امروزی، رقابتها را بیشتر و پیچیدهتر خواهد کرد.
😳 اما مطابق آمار، 59 درصد از پروژههای BI با شکست مواجه میشوند!
در اینجا به ذکر سه دلیل عمدهی این شکست میپردازیم:
1⃣ مشکل در پذیرش ذهنی کاربران و ناتوانی آنها در بهکارگیری سیستم
سوال این است که چرا باید کارکنان شما خود را با یک سیستم درگیر کنند، در حالی که تصور میکنند دیر یا زود متوجه میشوند این سیستم مزیت خاصی نسبت به سیستم قبلی ندارد.
کاربران برای این که خود را برای یادگیری یک سیستم جدید آماده کنند به زمان بیشتری احتیاج دارند. راهاندازی یک راهکار BI قسمت سادهی ماجراست، درحالیکه چالش جدیتر، وادارکردن تیمهای کاری به بهکارگیری آن راهکار است.
2⃣ کیفیت دادهها
دادههای بد منجر به تصمیمات بد خواهد شد. روش مدیریت دادهها در فاز آغازین BI موضوعی حیاتی است. قبل از هر چیز مطمئن شوید که دادههای شما تمیز و دقیق بوده و جهت اخذ تصمیمات واقعی در حیطهی کسب و کار مفیدند.
3⃣ داشبوردهایی که اطلاعات ارایه شده توسط آنها قابل اجرا نیست
شما میتوانید دادههای BI خود را به هر شکلی انتخاب کنید و در داشبورد نمایش دهید، اما آیا آنچه در داشبورد نمایش داده میشود، کارا و مفید است؟ نمودارها و چارتها، فهم و تحلیل دادههایی که نرم افزارهای BI در اختیارتان گذاشته را آسانتر میکنند، آنها به خودی خود معنایی ندارند، مگر آن که شما آنچه را که در داشبورد نمایش داده میشود، با دیدگاههای قابل اجرای و شاخص های کلیدی مرتبط سازید.
چرا بسیاری از پروژههای هوشمند سازی کسبوکار(BI)در فاز آغازین شکست میخورند؟
جمع آوری و سازماندهی دادهها از میان منابع مختلف و ارائهی تحلیلهای مبتنی بر درک عمیق همراه با آیندهنگری، منجر به ایجاد سازمان های کسب و کار محور هوشمندتری خواهد شد.
هوشمندتر شدن کسب و کارها در بازار شلوغ کسب و کار امروزی، رقابتها را بیشتر و پیچیدهتر خواهد کرد.
😳 اما مطابق آمار، 59 درصد از پروژههای BI با شکست مواجه میشوند!
در اینجا به ذکر سه دلیل عمدهی این شکست میپردازیم:
1⃣ مشکل در پذیرش ذهنی کاربران و ناتوانی آنها در بهکارگیری سیستم
سوال این است که چرا باید کارکنان شما خود را با یک سیستم درگیر کنند، در حالی که تصور میکنند دیر یا زود متوجه میشوند این سیستم مزیت خاصی نسبت به سیستم قبلی ندارد.
کاربران برای این که خود را برای یادگیری یک سیستم جدید آماده کنند به زمان بیشتری احتیاج دارند. راهاندازی یک راهکار BI قسمت سادهی ماجراست، درحالیکه چالش جدیتر، وادارکردن تیمهای کاری به بهکارگیری آن راهکار است.
2⃣ کیفیت دادهها
دادههای بد منجر به تصمیمات بد خواهد شد. روش مدیریت دادهها در فاز آغازین BI موضوعی حیاتی است. قبل از هر چیز مطمئن شوید که دادههای شما تمیز و دقیق بوده و جهت اخذ تصمیمات واقعی در حیطهی کسب و کار مفیدند.
3⃣ داشبوردهایی که اطلاعات ارایه شده توسط آنها قابل اجرا نیست
شما میتوانید دادههای BI خود را به هر شکلی انتخاب کنید و در داشبورد نمایش دهید، اما آیا آنچه در داشبورد نمایش داده میشود، کارا و مفید است؟ نمودارها و چارتها، فهم و تحلیل دادههایی که نرم افزارهای BI در اختیارتان گذاشته را آسانتر میکنند، آنها به خودی خود معنایی ندارند، مگر آن که شما آنچه را که در داشبورد نمایش داده میشود، با دیدگاههای قابل اجرای و شاخص های کلیدی مرتبط سازید.
✳️ حرکات ناصحیح در هنگام مذاکره در سازمان و خارج از سازمان
۱- نگاه کردن به هر جهت غیر از جهتی که مشتری حضور دارد؛
۲- مشت کردن انگشتان؛
۳- دست به سینه نشستن؛
۴- انداختن پا روی پا؛
۵- خاراندن گردن و یقه و لمس کردن بیش از اندازهی گوش و بینی و جاهای دیگر بدن؛
۶- گرفتن انگشتان جلوی دهان؛
۷- شل دست دادن؛
۸- دست دادن طولانی؛
۹- نگه داشتن دست مشتری به زور پس از دست دادن؛
۱۰- لمس بدن مشتری در هنگام صحبت کردن؛
۱۱- تکان دادن انگشت سبابه هنگام صحبت کردن؛
۱۲- بازی با خودکار، لپ تاپ یا هر وسیله دیگر؛
۱۳- عدم تماس چشمی؛
۱۴- ورود به حریم شخصی مشتری؛ (حداقل فاصله را با شخص مخاطب حفظ نکردن)
۱۵- تکیه دادن به صندلی همانند پادشاهان؛
۱۶- تکان دادن پشت سرهم پا؛
۱۷- پوشیدن لباس نامناسب و نامرتب؛
۱۸- همراه داشتن کیف پر از وسایل به اندازه غیر عادی؛
۱۹- عدم بخاطر آوردن اسم طرف مقابل؛
۲۰- عدم همراه داشتن کارت ویزیت؛
۲۱- نشستن قبل از اینکه به شما صندلی شما را نشان بدهند و به شما برای نشستن تعارف کنند.
۱- نگاه کردن به هر جهت غیر از جهتی که مشتری حضور دارد؛
۲- مشت کردن انگشتان؛
۳- دست به سینه نشستن؛
۴- انداختن پا روی پا؛
۵- خاراندن گردن و یقه و لمس کردن بیش از اندازهی گوش و بینی و جاهای دیگر بدن؛
۶- گرفتن انگشتان جلوی دهان؛
۷- شل دست دادن؛
۸- دست دادن طولانی؛
۹- نگه داشتن دست مشتری به زور پس از دست دادن؛
۱۰- لمس بدن مشتری در هنگام صحبت کردن؛
۱۱- تکان دادن انگشت سبابه هنگام صحبت کردن؛
۱۲- بازی با خودکار، لپ تاپ یا هر وسیله دیگر؛
۱۳- عدم تماس چشمی؛
۱۴- ورود به حریم شخصی مشتری؛ (حداقل فاصله را با شخص مخاطب حفظ نکردن)
۱۵- تکیه دادن به صندلی همانند پادشاهان؛
۱۶- تکان دادن پشت سرهم پا؛
۱۷- پوشیدن لباس نامناسب و نامرتب؛
۱۸- همراه داشتن کیف پر از وسایل به اندازه غیر عادی؛
۱۹- عدم بخاطر آوردن اسم طرف مقابل؛
۲۰- عدم همراه داشتن کارت ویزیت؛
۲۱- نشستن قبل از اینکه به شما صندلی شما را نشان بدهند و به شما برای نشستن تعارف کنند.
✳️چهار موقعیت زندگی
بر طبق نظریۀ هاریس، ما چهار موقعیت، یا موضع در مورد چگونگی خود و دیگران داریم که وی آنها را تحت عنوان «life position» یا «موقعیت زندگی» تقسیمبندی میکند:
من خوبم ــ تو خوبی
من خوبم ــ تو بدی
من بدم ــ تو خوبی
من بدم ــ تو هم بدی
در حالت معمولی، کودکان بر این باورند که خوب هستند، مگراینکه فرایند تربیت کردن، آنها را متقاعد ساخته باشد که خوب نیستند (دسته گلی که والدین به آب میدهند). افرادی که در کودکی بر اثر رفتارهای آسیبزنندۀ والدین، به این نتیجه میرسند که «من خوبم ــ تو بدی»، معمولاً در بزرگسالی، افرادی ضداجتماعی و جامعهستیز میشوند که غالباً یا سر از زندان درمیآورند و یا سر از قبرستان و اگر در حالت خفیفتری باشد، افرادی هستند که دیگران را به چشم وسیله و ابزار برای خود میبینند و اهل کلک زدن به دیگران و بهرهکشی از ایشان میشوند. وقتی که من به این نتیجه رسیده باشم که من خوب هستم و این دیگرانند که بد هستند؛ طبیعی است که مسئولیت هر آنچه بد و منفی است، را به گردن دیگران میاندازم و خود را از آنها بری میکنم.
افرادی که به این نتیجه رسیدهاند که «من بدم ــ تو خوبی»، غالباً افراد عزلتطلبی هستند؛ زیراکه به سببِ بد دیدنِ خود و خوب دیدنِ دیگران، حرمت نفس پایینی دارند. آنها به خاطر اینکه خود را خوب نمیدانند، از احساس حقارت مداوم رنج میبرند و به همین دلیل ترجیح میدهند که تنها باشند و با دیگران کمتر در تماس باشند.
و اما افرادی که بر این باورند که «من بدم ــ تو هم بدی»، غالباً افراد افسردهای هستند که بسیار بدبینانه به زندگی مینگرند و اگر خودکشی نکنند، لاجرم یا همیشه در وضعیت شدید و سنگین افسردگی به سر میبرند و یا به زودی به زمرۀ بیماران اسکیزوفرنی میپیوندند.
متأسفانه والدینی که به محض اینکه کودک اشتباهی میکند، او را تنبیه میکنند و یا به او میگویند: «تو دختر یا پسر بدی هستی»، این حسِ «بد بودن» را در او پدید میآورند. همچنین نظام آموزشیای که وقتی هزار پرسش را صحیح جواب میدهیم و پنج غلط داریم، به نسبت آن پنج اشتباه ما را میسنجد و میگویند: «پنج غلط داشتی» و نمیگوید: «۹۹۵ درست داشتی»، حرمت نفس و حس «خوب بودن» را در ما کاهش میدهد.
اما فرد سالم فردی است که بر این باور است که «من خوب هستم و تو هم خوب هستی» منتها هر دوی ما اشتباه و خطا میکنیم، بیآنکه قصد و نیتی بر انجام عمل خطا داشته باشیم، ولی اینکه اشتباه میکنیم، دال بر این نیست که بد هستیم.
بر طبق نظریۀ هاریس، ما چهار موقعیت، یا موضع در مورد چگونگی خود و دیگران داریم که وی آنها را تحت عنوان «life position» یا «موقعیت زندگی» تقسیمبندی میکند:
من خوبم ــ تو خوبی
من خوبم ــ تو بدی
من بدم ــ تو خوبی
من بدم ــ تو هم بدی
در حالت معمولی، کودکان بر این باورند که خوب هستند، مگراینکه فرایند تربیت کردن، آنها را متقاعد ساخته باشد که خوب نیستند (دسته گلی که والدین به آب میدهند). افرادی که در کودکی بر اثر رفتارهای آسیبزنندۀ والدین، به این نتیجه میرسند که «من خوبم ــ تو بدی»، معمولاً در بزرگسالی، افرادی ضداجتماعی و جامعهستیز میشوند که غالباً یا سر از زندان درمیآورند و یا سر از قبرستان و اگر در حالت خفیفتری باشد، افرادی هستند که دیگران را به چشم وسیله و ابزار برای خود میبینند و اهل کلک زدن به دیگران و بهرهکشی از ایشان میشوند. وقتی که من به این نتیجه رسیده باشم که من خوب هستم و این دیگرانند که بد هستند؛ طبیعی است که مسئولیت هر آنچه بد و منفی است، را به گردن دیگران میاندازم و خود را از آنها بری میکنم.
افرادی که به این نتیجه رسیدهاند که «من بدم ــ تو خوبی»، غالباً افراد عزلتطلبی هستند؛ زیراکه به سببِ بد دیدنِ خود و خوب دیدنِ دیگران، حرمت نفس پایینی دارند. آنها به خاطر اینکه خود را خوب نمیدانند، از احساس حقارت مداوم رنج میبرند و به همین دلیل ترجیح میدهند که تنها باشند و با دیگران کمتر در تماس باشند.
و اما افرادی که بر این باورند که «من بدم ــ تو هم بدی»، غالباً افراد افسردهای هستند که بسیار بدبینانه به زندگی مینگرند و اگر خودکشی نکنند، لاجرم یا همیشه در وضعیت شدید و سنگین افسردگی به سر میبرند و یا به زودی به زمرۀ بیماران اسکیزوفرنی میپیوندند.
متأسفانه والدینی که به محض اینکه کودک اشتباهی میکند، او را تنبیه میکنند و یا به او میگویند: «تو دختر یا پسر بدی هستی»، این حسِ «بد بودن» را در او پدید میآورند. همچنین نظام آموزشیای که وقتی هزار پرسش را صحیح جواب میدهیم و پنج غلط داریم، به نسبت آن پنج اشتباه ما را میسنجد و میگویند: «پنج غلط داشتی» و نمیگوید: «۹۹۵ درست داشتی»، حرمت نفس و حس «خوب بودن» را در ما کاهش میدهد.
اما فرد سالم فردی است که بر این باور است که «من خوب هستم و تو هم خوب هستی» منتها هر دوی ما اشتباه و خطا میکنیم، بیآنکه قصد و نیتی بر انجام عمل خطا داشته باشیم، ولی اینکه اشتباه میکنیم، دال بر این نیست که بد هستیم.
✳️آنچه باید درمان شود
مؤسسه تدبیر (گروه مشاوران مدیریت و مطالعات راهبردی) خلاصهای از گزارش مجمع جهانی اقتصاد در ژانویه 2016 درباره رقابتپذیری اقتصاد ایران منتشر کرده که جالب توجه است.
شاخص جهانی رقابتپذیری توسط مجمع جهانی اقتصاد از سال 2005 تدوین و ارائه شده است. این شاخص بر مبنای 12 رکن رقابتپذیری (شامل «نهادها»، «زیرساختها»، «محیط اقتصاد کلان»، «بهداشت و آموزش ابتدایی»، «آموزش عالی و حرفهای»، کارآیی بازار کار»، کارآیی بازار کالا»، «پیشرفته بودن بازار مالی»، «آمادگی تکنولوژیک»، «اندازه بازار»، «پیشرفته بودن بنگاههای تجاری» و «نوآوری») تهیه میشود. هر رکن رقابتپذیری نیز بر اساس 4 تا 21 متغیر دیگر سنجیده میشود. رتبه ایران در هر یک از 12 رکن (از میان 140 کشور) و بدترین رتبه ایران در بین متغیرهای هر رکن، به ترتیب زیر است:
🔹 نهادها: رتبه 94 (بدترین: مالکیت معنوی با رتبه 132)
🔹 زیرساختها: رتبه 63 (بدترین: رتبه زیرساخت حمل و نقل هوایی)
🔹 محیط اقتصاد کلان: رتبه 66 (بدترین: تورم با رتبه 137)
🔹 سلامت و آموزش ابتدایی: 47
🔹 آموزش عالی و حرفهای: 69
🔹 کارآیی بازار کالا: رتبه 109
🔹 کارآیی بازار کار: رتبه 138
🔹 توسعه بازار مالی: رتبه 134 (بدترین: سهولت دسترسی به خدمات مالی با رتبه 135)
🔹 آمادگی تکنولوژیک: رتبه 99 (بدترین: جذب تکنولوژی با رتبه 132)
🔹 اندازه بازار: رتبه 19 (خوب بودن رتبه به دلیل اندازه جمعیت)
🔹 پیچیدگی کسب و کار: رتبه 110 (بدترین: تمایل به تفویض اختیارات در سازمانها با رتبه 132)
🔹 نوآوری: رتبه 90 (بدترین: میزان مخارج تحقیق و توسعه شرکتها با رتبه 105)
ایران در مجموع در این سال در رتبه 74 جهان قرار گرفته است.
✅یک نتیجهگیری ساده
آنچه واقعاً باید موضوع گفتوگوی عمومی و عزم و اجماع ملی باشد، بهبود وضعیت این شاخصهاست که البته خود نتیجه دهها متغیر دیگر هستند. بهبود نیافتن این شاخصها یعنی عقب ماندن از قافله توسعه در جهان و سقوط هر چه بیشتر قدرت و ثروت ملی و نهایتاً تهدیدهای بیشتر برای امنیت ملی و بقا و ارتقای ایران.
آنچه واقعاً در صحنه سیاسی ایران موضوع است، مناقشه بر سر مسائلی اولیه است که دیوار بلندی پیش روی طرح مسائل واقعی جامعه و اقتصاد ایران کشیدهاند. مناقشه بر سر این مسائل مانع از آن است که دستورکارهای واقعی موضوع بحث قرار گیرند. گفتوگوی ملی درباره این مسائل هنوز آغاز نشده است و «توسعه» هنوز دستور کار نیست، بلکه در حاشیه سیاست پرسه میزند تا شاید فرصتی برای ورود به عرصه دستورکارها پیدا کند. عرصه سیاست به گونهای سازمان یافته است که دستور کارهای جدی و راهبردی راهی به صحنه گفتوگوی اجتماعی و تصمیمسازی و تصمیمگیری پیدا نمیکنند.
حل تناقض میان آنچه باید واقعاً بهبود یابد، و آنچه در صحنه سیاست میگذرد، بخش مهمی از آن چیزی است که باید درمان شود.
(این متن را اگر میپسندید برای دیگران هم ارسال کنید.)
@fazeli_mohammad
مؤسسه تدبیر (گروه مشاوران مدیریت و مطالعات راهبردی) خلاصهای از گزارش مجمع جهانی اقتصاد در ژانویه 2016 درباره رقابتپذیری اقتصاد ایران منتشر کرده که جالب توجه است.
شاخص جهانی رقابتپذیری توسط مجمع جهانی اقتصاد از سال 2005 تدوین و ارائه شده است. این شاخص بر مبنای 12 رکن رقابتپذیری (شامل «نهادها»، «زیرساختها»، «محیط اقتصاد کلان»، «بهداشت و آموزش ابتدایی»، «آموزش عالی و حرفهای»، کارآیی بازار کار»، کارآیی بازار کالا»، «پیشرفته بودن بازار مالی»، «آمادگی تکنولوژیک»، «اندازه بازار»، «پیشرفته بودن بنگاههای تجاری» و «نوآوری») تهیه میشود. هر رکن رقابتپذیری نیز بر اساس 4 تا 21 متغیر دیگر سنجیده میشود. رتبه ایران در هر یک از 12 رکن (از میان 140 کشور) و بدترین رتبه ایران در بین متغیرهای هر رکن، به ترتیب زیر است:
🔹 نهادها: رتبه 94 (بدترین: مالکیت معنوی با رتبه 132)
🔹 زیرساختها: رتبه 63 (بدترین: رتبه زیرساخت حمل و نقل هوایی)
🔹 محیط اقتصاد کلان: رتبه 66 (بدترین: تورم با رتبه 137)
🔹 سلامت و آموزش ابتدایی: 47
🔹 آموزش عالی و حرفهای: 69
🔹 کارآیی بازار کالا: رتبه 109
🔹 کارآیی بازار کار: رتبه 138
🔹 توسعه بازار مالی: رتبه 134 (بدترین: سهولت دسترسی به خدمات مالی با رتبه 135)
🔹 آمادگی تکنولوژیک: رتبه 99 (بدترین: جذب تکنولوژی با رتبه 132)
🔹 اندازه بازار: رتبه 19 (خوب بودن رتبه به دلیل اندازه جمعیت)
🔹 پیچیدگی کسب و کار: رتبه 110 (بدترین: تمایل به تفویض اختیارات در سازمانها با رتبه 132)
🔹 نوآوری: رتبه 90 (بدترین: میزان مخارج تحقیق و توسعه شرکتها با رتبه 105)
ایران در مجموع در این سال در رتبه 74 جهان قرار گرفته است.
✅یک نتیجهگیری ساده
آنچه واقعاً باید موضوع گفتوگوی عمومی و عزم و اجماع ملی باشد، بهبود وضعیت این شاخصهاست که البته خود نتیجه دهها متغیر دیگر هستند. بهبود نیافتن این شاخصها یعنی عقب ماندن از قافله توسعه در جهان و سقوط هر چه بیشتر قدرت و ثروت ملی و نهایتاً تهدیدهای بیشتر برای امنیت ملی و بقا و ارتقای ایران.
آنچه واقعاً در صحنه سیاسی ایران موضوع است، مناقشه بر سر مسائلی اولیه است که دیوار بلندی پیش روی طرح مسائل واقعی جامعه و اقتصاد ایران کشیدهاند. مناقشه بر سر این مسائل مانع از آن است که دستورکارهای واقعی موضوع بحث قرار گیرند. گفتوگوی ملی درباره این مسائل هنوز آغاز نشده است و «توسعه» هنوز دستور کار نیست، بلکه در حاشیه سیاست پرسه میزند تا شاید فرصتی برای ورود به عرصه دستورکارها پیدا کند. عرصه سیاست به گونهای سازمان یافته است که دستور کارهای جدی و راهبردی راهی به صحنه گفتوگوی اجتماعی و تصمیمسازی و تصمیمگیری پیدا نمیکنند.
حل تناقض میان آنچه باید واقعاً بهبود یابد، و آنچه در صحنه سیاست میگذرد، بخش مهمی از آن چیزی است که باید درمان شود.
(این متن را اگر میپسندید برای دیگران هم ارسال کنید.)
@fazeli_mohammad
✳️مدیران خوب هر روز ۳ کار مهم میکنند!
اغلب مدیران بهندرت میتوانند آنچه که برای یک روز کاریِ خود برنامهریزی کردهاند را بتوانند تمام و کمال انجام دهند. آنها اغلب زمان کاریِ خود را به حل مسائل پیشبینی نشده و اطمینان از اینکه کارها به خوبی انجام میشود، اختصاص میدهند. با این وجود سه کار اساسی و حیاتی وجود دارد که هر مدیری باید روزانه انجام دهند. این سه کارِ مهم عبارتاند از؛ اعتمادسازی، تیمسازی و شبکهسازی.
این سه کار، به مثابه کارهای مجزا و جدایِ از هم نیستند که بتوان آنها را در یک لیست قرار داد. مدیران میتوانند این سه کار را به روشهای مختلف و محول کردن کارها به افراد شرکت، ارزیابی عملکرد آنها و راهنمایی اعضای تیم انجام دهند.
مدیران باید با پرسیدن سؤال، ارائه پیشنهادها و توجه کردن به کارکنان، به اعتمادسازی در میان اعضای شرکت خود بپردازند.
مدیران وقتی از مسائل و انتقادها برای یادآوریِ ارزشها و اهداف تیمی استفاده میکنند، در واقع مشغول تیمسازی هستند. همچنین تشریح تصمیمهایی متخذه برای اعضای تیم، اهمیت آنهار رابرای اعضای تیم مشخص میکند و به نوعی به تیمسازی و ایجاد انسجام تیمی کمک میکند.
یکی دیگر از کارهای اساسی هر مدیر، شبکهسازی است. مدیران با ایجاد یکپارچگی میان فعالیتهای روزمره و مشارکت دادن سایر مدیران و رهبرانِ شرکت در انجام آنها، ایجاد ارتباطات اثربخش با گروههای خارج از شرکت، و تشویق سایر اعضای تیم به انجام همین کارها، به شبکهسازی و توسعه شبکه حرفهای خود میپردازند.
بنابراین، اعتمادسازی، تیمسازی و شبکهسازی سه کار مهمی است که مدیران عصرِ حاضر باید برای تحکیم موفقیت خود انجام دهند.
@HRyar
اغلب مدیران بهندرت میتوانند آنچه که برای یک روز کاریِ خود برنامهریزی کردهاند را بتوانند تمام و کمال انجام دهند. آنها اغلب زمان کاریِ خود را به حل مسائل پیشبینی نشده و اطمینان از اینکه کارها به خوبی انجام میشود، اختصاص میدهند. با این وجود سه کار اساسی و حیاتی وجود دارد که هر مدیری باید روزانه انجام دهند. این سه کارِ مهم عبارتاند از؛ اعتمادسازی، تیمسازی و شبکهسازی.
این سه کار، به مثابه کارهای مجزا و جدایِ از هم نیستند که بتوان آنها را در یک لیست قرار داد. مدیران میتوانند این سه کار را به روشهای مختلف و محول کردن کارها به افراد شرکت، ارزیابی عملکرد آنها و راهنمایی اعضای تیم انجام دهند.
مدیران باید با پرسیدن سؤال، ارائه پیشنهادها و توجه کردن به کارکنان، به اعتمادسازی در میان اعضای شرکت خود بپردازند.
مدیران وقتی از مسائل و انتقادها برای یادآوریِ ارزشها و اهداف تیمی استفاده میکنند، در واقع مشغول تیمسازی هستند. همچنین تشریح تصمیمهایی متخذه برای اعضای تیم، اهمیت آنهار رابرای اعضای تیم مشخص میکند و به نوعی به تیمسازی و ایجاد انسجام تیمی کمک میکند.
یکی دیگر از کارهای اساسی هر مدیر، شبکهسازی است. مدیران با ایجاد یکپارچگی میان فعالیتهای روزمره و مشارکت دادن سایر مدیران و رهبرانِ شرکت در انجام آنها، ایجاد ارتباطات اثربخش با گروههای خارج از شرکت، و تشویق سایر اعضای تیم به انجام همین کارها، به شبکهسازی و توسعه شبکه حرفهای خود میپردازند.
بنابراین، اعتمادسازی، تیمسازی و شبکهسازی سه کار مهمی است که مدیران عصرِ حاضر باید برای تحکیم موفقیت خود انجام دهند.
@HRyar
انسان های موفق چه می کنند؟
✅٪ ۷۰ از افراد موفق فرزندان واطرافیانشان را در ماه به ۱۰ ساعت با بیشتر کار داوطلبانه می گمارند. ۳٪ از افراد غیر موفق چنین اند. کار عار نیست.
٪ ۶۷ افراد موفق روزانه یک ساعت یا کمتر تلویزیون می بینند. ۲۳ ٪ از افرادغیر چنین اند. تلویزیون رسانه تعاملی نیست و ذهن انسان را زایل می کند.
٪ ۷۴ از افراد موفق روزانه عادت های خوب موفقیت را به فرزندان واطرافیانشان می آموزند. ۱٪ از افرادغیر موفق اینگونه اند. موفقیت اصول دارد و آموختنی است .
✏️٪ ۸۴ از توانگران معتقدند عادتهای خوب فرصتهای موفقیت را می سازند. ۴٪ از غیر توانگران اینگونه اند. مثبت اندیشی موفقیت به همراه دارد و قانون جذب هم همین را می گوید.
✅٪ ۷۰ از افراد موفق فرزندان واطرافیانشان را در ماه به ۱۰ ساعت با بیشتر کار داوطلبانه می گمارند. ۳٪ از افراد غیر موفق چنین اند. کار عار نیست.
٪ ۶۷ افراد موفق روزانه یک ساعت یا کمتر تلویزیون می بینند. ۲۳ ٪ از افرادغیر چنین اند. تلویزیون رسانه تعاملی نیست و ذهن انسان را زایل می کند.
٪ ۷۴ از افراد موفق روزانه عادت های خوب موفقیت را به فرزندان واطرافیانشان می آموزند. ۱٪ از افرادغیر موفق اینگونه اند. موفقیت اصول دارد و آموختنی است .
✏️٪ ۸۴ از توانگران معتقدند عادتهای خوب فرصتهای موفقیت را می سازند. ۴٪ از غیر توانگران اینگونه اند. مثبت اندیشی موفقیت به همراه دارد و قانون جذب هم همین را می گوید.
#آموزه_مدیریتی
✳️ هوش هیجانی 5 مولفه دارد:
1. خودآگاهی: توانایی شناخت و درک حالتها، هیجانات و انگیزههای خود.
2. خود تنظیمی: توانایی کنترل، هدایت و تنظیم رفتار خود در ارتباط با دیگران جهت پیگیری اهداف.
3. انگیزشی: حالتی درونی که به انجام کار با انرژی بیشتر میانجامد و فراتر از پول، مقام و شهرت میباشد.
4. همدلی: توانایی شناخت تغییرات هیجانی و احساسی دیگران و تنظیم رفتار خود در ارتباط با آن تغییرات.
5. مهارتهای اجتماعی: توانایی مدیریت روابط و شبکهسازی با دیگران جهت کسب نتایج مورد نظر.
✳️ هوش هیجانی 5 مولفه دارد:
1. خودآگاهی: توانایی شناخت و درک حالتها، هیجانات و انگیزههای خود.
2. خود تنظیمی: توانایی کنترل، هدایت و تنظیم رفتار خود در ارتباط با دیگران جهت پیگیری اهداف.
3. انگیزشی: حالتی درونی که به انجام کار با انرژی بیشتر میانجامد و فراتر از پول، مقام و شهرت میباشد.
4. همدلی: توانایی شناخت تغییرات هیجانی و احساسی دیگران و تنظیم رفتار خود در ارتباط با آن تغییرات.
5. مهارتهای اجتماعی: توانایی مدیریت روابط و شبکهسازی با دیگران جهت کسب نتایج مورد نظر.
Forwarded from موسسه فرد
تجربه و دانش به سرعت درحال از دست دادن نقش خود در کسب موفقیت در محیط کار می باشد. دیوید دِمینگ که از اقتصاد دانان دانشگاه هاروارد است، امور و وظایف محیط های کاری را از سال 1980 تا به امروز بررسی کرده و دریافته است که مشاغلی که بر مهارت های اجتماعی تاکید دارند تا حد 24 درصد رشد و ترقی داشته اند در حالیکه مشاغلی که نیازمند دانش فنی و هوش هستند شاهد رشد کمتری بوده اند. علاوه بر این دمینگ دریافته است که بیشترین افزایش درآمدها متعلق به مشاغلی است که تاکید بسیاری بر مهارت های اجتماعی دارند.
با توجه به اهمیت فزاینده ای که به مهارت های اجتماعی داده می شود، افراد فاقد این مهارت ها همانند گاو پیشانی سفید می باشند. همه ما این دست افراد را می شناسیم: فردی که می بیند برای تحویل کار در موعد مقرر سخت مشغول کار می باشید و با این حال دست از صحبت کردن بر نمی دارد، فردی که وقیحانه تمام ایده های شما را به خود نسبت می دهد و یا فردی که با شقاوت تمام مسئولیت اشتباهاتش را به گردن شما می اندازد که باید تمام شب خود را برای اصلاح آن بیدار بمانید. فهرست ویژگی های این افراد تنها به این موارد ختم نمی شود.
منبع:Entrepreneur
📣 @fardmag
مطلب کامل را در لینک زیر بخوانید👇
https://goo.gl/nnVMXE
با توجه به اهمیت فزاینده ای که به مهارت های اجتماعی داده می شود، افراد فاقد این مهارت ها همانند گاو پیشانی سفید می باشند. همه ما این دست افراد را می شناسیم: فردی که می بیند برای تحویل کار در موعد مقرر سخت مشغول کار می باشید و با این حال دست از صحبت کردن بر نمی دارد، فردی که وقیحانه تمام ایده های شما را به خود نسبت می دهد و یا فردی که با شقاوت تمام مسئولیت اشتباهاتش را به گردن شما می اندازد که باید تمام شب خود را برای اصلاح آن بیدار بمانید. فهرست ویژگی های این افراد تنها به این موارد ختم نمی شود.
منبع:Entrepreneur
📣 @fardmag
مطلب کامل را در لینک زیر بخوانید👇
https://goo.gl/nnVMXE
مجله فرد
9 دسته از افرادی که هرگز در شغل خود موفق نمی شوند. - مجله فرد
تجربه و دانش به شکل روزافزونی ارتباط خود با موفقیت در محیط کار را از دست داده است. دیوید دمینگ که از اقتصاد دانان دانشگاه هاروارد است،
✳️ تنها سوالی که Daniel Ally را میلیونر کرد...
✍️ هرروز تلفن همراهم پر از پیامک هایی می شود که خوانندگان و مخاطبان من از می خواهند که در مورد چگونگی میلیونر شدنم به آنها بگویم. جواب من همیشه باعث غافلگیری آنها می شود. بگذارید جوابم را به این صورت بگویم: درآمد یک میلیون دلار در سال تلاشی برابر با درآمد ۱۰ هزاردلاری در سال می طلبد. تفاوت این دو در میزان تلاشی نیست که شما می کنید، بلکه طرز فکر شما در مورد تلاشتان است. من قبل از اینکه پولدار شوم، ده ها شغل مختلف داشتم. در واقع یادم می آید که شغلی در یک کارخانه ماشین سازی داشتم که باید ساعت سه بامداد از خواب بیدار می شدم و کلی پیاده روی می کردم، یک جورایی پادو بودم و یا حتی بدتر. بعد از آن باید در ساعت نه صبح به مدرسه می رفتم که به زحمت می توانستم درس یاد بگیرم. اما در جایی در اعماق قلبم می دانستم که راه بهتری برای پول درآوردن وجود دارد.
💡 اما چگونه؟
✨به هرصورت دیگر نمی توانستم ببینم که روزبه روز از کارافتاده تر و فرتوت تر می شوم. می دانستم که تا آخر عمر در این بدبختی نخواهم ماند و خسته شده بودم از آن همه بی ارزشی. بعد سالها از این شاخه به آن شاخه پریدن، سرانجام این سوال را یاد گرفتم که زندگی من را تغییر داد:
💡چگونه می توانم ارزش بیشتری به مردم بیشتری در کمترین زمان بدهم؟
🔹با پرسیدن این سوال به سرعت این سوال به ذهنتان می آید که چگونه می توانم برای مردم بیشتری بهتر باشم، آن هم در سریع ترین زمان ممکن. بیایید این سوال را به سه قسمت تقسیم کنیم:
💡چگونه می توانم ارزش بیشتری برسانم؟
🔸در واقع این سوال به این معنا است: چگونه می توانم خدمت بیشتری به مردم ارائه کنم؟ این باعث می شود که شما بخواهید که هرآنچه را که از دستتان بر می آید در اختیار مردم بگذارید. در ابتدای کسب و کارم، آنقدری سرمایه نداشتم که بتوانم شغلم را وسعت بدهم و به مردم هر آنچه را که می خواهند بدهم. اما در نهایت به این نتیجه رسیدم که تنها راهی که من را پیروز می کند، این است که خدمتی را به مردم ارائه دهم که اگر جای آنها بودم انتظار همان خدمت را داشتم. پس تلاش کردم تا بهترین کیفیت را به مردم ارائه دهم که به طور مناسبی باعث افزایش ارزشی کسب و کارم در بازار می شد. هرماه شغلم در میان مردم، بیشتر ریشه می دواند و آنها را بیشتر جذب می کرد. شما با ثروتمند کردن دیگران می توانید خود را ثروتمند کنید.
💡چگونه می توانم به افراد بیشتری دسترسی داشته باشم؟
🔹مطالعات نشان می دهد که متوسط افراد جامعه به طور متوسط با ۲۷ نفر در روز به طور مستقیم و یا غیر مستقیم در ارتباط هستند. شما همیشه می توانید این آمار را افزایش دهید.
👈 اینکه چه تعداد مردمی با کار شما آشنا می شوند و چند بار به شما مراجعه می کنند. من با افزایش این دو می خواهم ارزشم را نشان دهم که راز موفقیت من است. با وجود فناوری شما می توانید کسب و کار خود را جهانی سازید، اما مراقب باشید که در این راه بر سر ارزش هایتان معامله نکنید. نکته کلیدی اینجاست که شما باید دانه بیشتری بکارید. هرچه قدر بیشتر بکارید بیشتر برداشت خواهید کرد.
💡چگونه می توانم زمان کمتری مصرف کنم؟
⏱ زمان باارزش ترین موهبت است و همه ما به آن نیاز داریم. این سوال کارایی و بازده شما را بالا می برد. نه تنها شما یک خدمت باکیفیت را به تعداد بیشتری از مردم عرضه می کنید بلکه این کار را در کوتاه ترین زمان ممکن انجام می دهید. اگر تنها یک چیز برای دانستن وجود داشته باشد این است که زمان شما کم است. حتی در سن ۲۱ سالگی هم این را می دانستم. متاسفانه بیشتر افراد کوچک فکر می کنند و خود را از نعمت های این جهان محروم می کنند. پس زمان آن است که سرعت خود را افزایش داده و نتایج بیشتری بگیرید.
✅ اگر تنها دسترسی خود را دوبرابر کنید، درآمد خود را دوبرابر کرده اید. به راه هایی فکر کنید که خدمات شما را به مردم بیشتری در کمترین زمان ممکن برساند و شما پولدارتر از آنی خواهید شد که حتی فکرش را بکنید. این سه سوال را در یک یادداشت بنویسید و آنها هرروز تکرار کنید و ببینید که چه نتایج خوبی می گیرید.
✍️ هرروز تلفن همراهم پر از پیامک هایی می شود که خوانندگان و مخاطبان من از می خواهند که در مورد چگونگی میلیونر شدنم به آنها بگویم. جواب من همیشه باعث غافلگیری آنها می شود. بگذارید جوابم را به این صورت بگویم: درآمد یک میلیون دلار در سال تلاشی برابر با درآمد ۱۰ هزاردلاری در سال می طلبد. تفاوت این دو در میزان تلاشی نیست که شما می کنید، بلکه طرز فکر شما در مورد تلاشتان است. من قبل از اینکه پولدار شوم، ده ها شغل مختلف داشتم. در واقع یادم می آید که شغلی در یک کارخانه ماشین سازی داشتم که باید ساعت سه بامداد از خواب بیدار می شدم و کلی پیاده روی می کردم، یک جورایی پادو بودم و یا حتی بدتر. بعد از آن باید در ساعت نه صبح به مدرسه می رفتم که به زحمت می توانستم درس یاد بگیرم. اما در جایی در اعماق قلبم می دانستم که راه بهتری برای پول درآوردن وجود دارد.
💡 اما چگونه؟
✨به هرصورت دیگر نمی توانستم ببینم که روزبه روز از کارافتاده تر و فرتوت تر می شوم. می دانستم که تا آخر عمر در این بدبختی نخواهم ماند و خسته شده بودم از آن همه بی ارزشی. بعد سالها از این شاخه به آن شاخه پریدن، سرانجام این سوال را یاد گرفتم که زندگی من را تغییر داد:
💡چگونه می توانم ارزش بیشتری به مردم بیشتری در کمترین زمان بدهم؟
🔹با پرسیدن این سوال به سرعت این سوال به ذهنتان می آید که چگونه می توانم برای مردم بیشتری بهتر باشم، آن هم در سریع ترین زمان ممکن. بیایید این سوال را به سه قسمت تقسیم کنیم:
💡چگونه می توانم ارزش بیشتری برسانم؟
🔸در واقع این سوال به این معنا است: چگونه می توانم خدمت بیشتری به مردم ارائه کنم؟ این باعث می شود که شما بخواهید که هرآنچه را که از دستتان بر می آید در اختیار مردم بگذارید. در ابتدای کسب و کارم، آنقدری سرمایه نداشتم که بتوانم شغلم را وسعت بدهم و به مردم هر آنچه را که می خواهند بدهم. اما در نهایت به این نتیجه رسیدم که تنها راهی که من را پیروز می کند، این است که خدمتی را به مردم ارائه دهم که اگر جای آنها بودم انتظار همان خدمت را داشتم. پس تلاش کردم تا بهترین کیفیت را به مردم ارائه دهم که به طور مناسبی باعث افزایش ارزشی کسب و کارم در بازار می شد. هرماه شغلم در میان مردم، بیشتر ریشه می دواند و آنها را بیشتر جذب می کرد. شما با ثروتمند کردن دیگران می توانید خود را ثروتمند کنید.
💡چگونه می توانم به افراد بیشتری دسترسی داشته باشم؟
🔹مطالعات نشان می دهد که متوسط افراد جامعه به طور متوسط با ۲۷ نفر در روز به طور مستقیم و یا غیر مستقیم در ارتباط هستند. شما همیشه می توانید این آمار را افزایش دهید.
👈 اینکه چه تعداد مردمی با کار شما آشنا می شوند و چند بار به شما مراجعه می کنند. من با افزایش این دو می خواهم ارزشم را نشان دهم که راز موفقیت من است. با وجود فناوری شما می توانید کسب و کار خود را جهانی سازید، اما مراقب باشید که در این راه بر سر ارزش هایتان معامله نکنید. نکته کلیدی اینجاست که شما باید دانه بیشتری بکارید. هرچه قدر بیشتر بکارید بیشتر برداشت خواهید کرد.
💡چگونه می توانم زمان کمتری مصرف کنم؟
⏱ زمان باارزش ترین موهبت است و همه ما به آن نیاز داریم. این سوال کارایی و بازده شما را بالا می برد. نه تنها شما یک خدمت باکیفیت را به تعداد بیشتری از مردم عرضه می کنید بلکه این کار را در کوتاه ترین زمان ممکن انجام می دهید. اگر تنها یک چیز برای دانستن وجود داشته باشد این است که زمان شما کم است. حتی در سن ۲۱ سالگی هم این را می دانستم. متاسفانه بیشتر افراد کوچک فکر می کنند و خود را از نعمت های این جهان محروم می کنند. پس زمان آن است که سرعت خود را افزایش داده و نتایج بیشتری بگیرید.
✅ اگر تنها دسترسی خود را دوبرابر کنید، درآمد خود را دوبرابر کرده اید. به راه هایی فکر کنید که خدمات شما را به مردم بیشتری در کمترین زمان ممکن برساند و شما پولدارتر از آنی خواهید شد که حتی فکرش را بکنید. این سه سوال را در یک یادداشت بنویسید و آنها هرروز تکرار کنید و ببینید که چه نتایج خوبی می گیرید.
✳️پیشنهادهایی برای حرکت موثرتر به سوی تغییر:
سازمان های موفق در دوران رکود چه می کنند؟
به نظر شما چرا برخی مدیران سازمان ها یا کسب و کارهای مختلف، از اعمال تغییرات مقتضی در زمان های لازم دریغ می کنند؟
تغییراز هر جنسی که باشد ناخوشایند است. توانایی تفسیر مناسب اطلاعات و تصمیم گیری صحیح مهارتی است که افراد را به رهبران موفق تبدیل می کند.
👈 در این قسمت به پیشنهادهایی برای هدایت موفقیت آمیز سازمان ها به سوی تغییر می پردازیم:
1️⃣ تغییر زودهنگام و مداوم
2️⃣ به استقبال ایده های جذاب و کارکنان توانمند بروید
3️⃣ به مشتریان خود گوش فرا دهید
4️⃣ تعیین ضرب الاجل
5️⃣ به گذشته احترام بگذارید و پلی به سوی آینده بسازید
6️⃣ تعیین اهدافی که بر توسعه مستمر تمرکز دارند
7️⃣ نتایج ملموس را ارزیابی کنید
8️⃣ به شکست های خود افتخار کنید
9️⃣ جشن بگیرید
🔟 رقبا را در نظر داشته باشید
سازمان های موفق در دوران رکود چه می کنند؟
به نظر شما چرا برخی مدیران سازمان ها یا کسب و کارهای مختلف، از اعمال تغییرات مقتضی در زمان های لازم دریغ می کنند؟
تغییراز هر جنسی که باشد ناخوشایند است. توانایی تفسیر مناسب اطلاعات و تصمیم گیری صحیح مهارتی است که افراد را به رهبران موفق تبدیل می کند.
👈 در این قسمت به پیشنهادهایی برای هدایت موفقیت آمیز سازمان ها به سوی تغییر می پردازیم:
1️⃣ تغییر زودهنگام و مداوم
2️⃣ به استقبال ایده های جذاب و کارکنان توانمند بروید
3️⃣ به مشتریان خود گوش فرا دهید
4️⃣ تعیین ضرب الاجل
5️⃣ به گذشته احترام بگذارید و پلی به سوی آینده بسازید
6️⃣ تعیین اهدافی که بر توسعه مستمر تمرکز دارند
7️⃣ نتایج ملموس را ارزیابی کنید
8️⃣ به شکست های خود افتخار کنید
9️⃣ جشن بگیرید
🔟 رقبا را در نظر داشته باشید
✳️ #آموزه_مدیریتی
۵ قدم برای رسیدن به رویایی که در ذهن دارید
هر شرکتی که به موفقیت میرسد از رویا پردازیهای رییس آن شکل گرفته است. افراد مختلف همیشه ایدههای متفاوتی در ذهن خودشان دارند و اگر بتوانند آنها را دنبال کنند، قطعا میتوانند به موفقیتهای زیادی دست پیدا کنند. تمام کارآفرینهایی که در اطراف خود مشاهده میکنید، در ابتدا یک رویا و یک ایده در ذهن خودشان داشتهاند و کمکم توانستهاند رویایی که دارند را به حقیقت تبدیل کنند.
اگر بتوانید با کارآفرینهای مختلف صحبت کنید، آنها راه حلهای متفاوتی برای رسیدن به موفقیت و اجرایی کردن رویاهایتان به شما میدهند. البته بیشتر این افراد ۵ قدم برای رسیدن به موفقیت و عملی کردن رویاهای مختلف را به افراد گوناگون میگویند که در ادامه آنها را معرفی میکنیم.
1⃣قدم اول
چه رویایی در ذهن دارید؟
در قدم اول باید به ایدهای که در ذهن دارید فکر کنید. یک فرد کارآفرین باید بدون قضاوت و حرف دیگران یک ایدهی خاص در ذهن خودش داشته باشد. به هر حال انسانها توانستهاند به ماه قدم بگذارند یا اینترنت را به وجود بیاورند یا توانستهاند راهی برای درمان بیماریهای مختلف پیدا کنند.
2⃣قدم دوم
سوالهای خوب از خودتان بپرسید و آن سوالها را پیش خودتان تکرار کنید
زمانی که ایدهی خودتان را پیدا کردید باید از خودتان سوالهای مختلف بپرسید و این سوالها را در طول هفته بارها تکرار کنید. با سوال پرسیدن میتوانید ایدهی خودتان را بهتر کنید.
3⃣قدم سوم
به دنبال اطلاعات بیشتر باشید
کار خودتان را شروع کنید تا به اولین مشکلی که در سر راهتان قرار میگیرد، برسید. در این زمان باید از کارآفرینهای دیگر سوال کنید تا آنها به شما کمک کنند.
4⃣قدم چهارم
کارهایی که لازم است را بارها تکرار کنید
زمانی که اولین مشکل را پشتسر گذاشتید، به مشکلات دیگر برمیخورید. زمانی که با مشکلات مختلف مواجه میشوید باید از افراد گوناگون سوال کنید و به دنبال راه حل باشید. باز هم باید از کارآفرینهای مختلف کمک بخواهید. این کار را بارها و بارها انجام دهید تا بتوانید مشکلات را پشتسر بگذارید.
5⃣قدم پنجم
یک نقشهی راه برای خودتان درست کنید
با افراد مختلف صحبت کنید تا بتوانید یک نقشهی راه برای خودتان درست کنید. در نقشهی راهی که به وجود میآورید باید تمام جزییات کار خودتان را بنویسید تا بتوانید مسیر درستی را طی کنید. شما به عنوان یک کارآفرین باید بتوانید ایدهی خودتان را با مدیران مختلف به اشتراک بگذارید تا آنها بتوانند کاری کنند که شرکتی که تاسیس کردهاید، به آن چیزی که در ذهن داشتید برسد.
۵ قدم برای رسیدن به رویایی که در ذهن دارید
هر شرکتی که به موفقیت میرسد از رویا پردازیهای رییس آن شکل گرفته است. افراد مختلف همیشه ایدههای متفاوتی در ذهن خودشان دارند و اگر بتوانند آنها را دنبال کنند، قطعا میتوانند به موفقیتهای زیادی دست پیدا کنند. تمام کارآفرینهایی که در اطراف خود مشاهده میکنید، در ابتدا یک رویا و یک ایده در ذهن خودشان داشتهاند و کمکم توانستهاند رویایی که دارند را به حقیقت تبدیل کنند.
اگر بتوانید با کارآفرینهای مختلف صحبت کنید، آنها راه حلهای متفاوتی برای رسیدن به موفقیت و اجرایی کردن رویاهایتان به شما میدهند. البته بیشتر این افراد ۵ قدم برای رسیدن به موفقیت و عملی کردن رویاهای مختلف را به افراد گوناگون میگویند که در ادامه آنها را معرفی میکنیم.
1⃣قدم اول
چه رویایی در ذهن دارید؟
در قدم اول باید به ایدهای که در ذهن دارید فکر کنید. یک فرد کارآفرین باید بدون قضاوت و حرف دیگران یک ایدهی خاص در ذهن خودش داشته باشد. به هر حال انسانها توانستهاند به ماه قدم بگذارند یا اینترنت را به وجود بیاورند یا توانستهاند راهی برای درمان بیماریهای مختلف پیدا کنند.
2⃣قدم دوم
سوالهای خوب از خودتان بپرسید و آن سوالها را پیش خودتان تکرار کنید
زمانی که ایدهی خودتان را پیدا کردید باید از خودتان سوالهای مختلف بپرسید و این سوالها را در طول هفته بارها تکرار کنید. با سوال پرسیدن میتوانید ایدهی خودتان را بهتر کنید.
3⃣قدم سوم
به دنبال اطلاعات بیشتر باشید
کار خودتان را شروع کنید تا به اولین مشکلی که در سر راهتان قرار میگیرد، برسید. در این زمان باید از کارآفرینهای دیگر سوال کنید تا آنها به شما کمک کنند.
4⃣قدم چهارم
کارهایی که لازم است را بارها تکرار کنید
زمانی که اولین مشکل را پشتسر گذاشتید، به مشکلات دیگر برمیخورید. زمانی که با مشکلات مختلف مواجه میشوید باید از افراد گوناگون سوال کنید و به دنبال راه حل باشید. باز هم باید از کارآفرینهای مختلف کمک بخواهید. این کار را بارها و بارها انجام دهید تا بتوانید مشکلات را پشتسر بگذارید.
5⃣قدم پنجم
یک نقشهی راه برای خودتان درست کنید
با افراد مختلف صحبت کنید تا بتوانید یک نقشهی راه برای خودتان درست کنید. در نقشهی راهی که به وجود میآورید باید تمام جزییات کار خودتان را بنویسید تا بتوانید مسیر درستی را طی کنید. شما به عنوان یک کارآفرین باید بتوانید ایدهی خودتان را با مدیران مختلف به اشتراک بگذارید تا آنها بتوانند کاری کنند که شرکتی که تاسیس کردهاید، به آن چیزی که در ذهن داشتید برسد.
✳️ چرا اقتصاد ايران هوشمند نيست ؟
امروزه هوشمندى intelligence جزء لاينفك اقتصادهاى جهان شده است . كشورهايى كه از اين قافله عقب مانده اند ، تمام تلاششان براى بقاء است نه رشد و توسعه .
تا هوشمندى در يك اقتصاد تزريق نشود ، اثرى از نرخ رشد پايدار در آن اقتصاد نمي بينيد.
امروزه سخن از توسعه و هر گونه بهبود اقتصادى بدون ارجاع به هوشمندى اقتصادى راه به جايى نمى برد. به همين دليل است كه اقتصاد ايران چون فاقد هوشمندى است ، در تله ايستايى گير كرده است و به همين دليل است كه مساله اصلى اش بقاء است .
هر اتفاقى بيفتد و هر سياستى اتخاذ شود، اگر مبانى هوشمندى اقتصادى در كشور مستقر نشود، كشور به رشد پايدار دست نمى يابد.
ولى چرا اقتصاد ايران هوشمند نيست ؟
1- چون آمارهاى كافى براى فعاليت هاى اقتصادى در اختيار نيست . يعنى ما جامعيت آمارى نداريم .
2- چون آمارهايى كه منتشر مى شود به روز نيست و در نتيجه براى عاملين اقتصادى قابل استفاده نيست .
3- چون بخش قابل توجهى از نظريه پردازان اقتصادى زندگى اقتصادى را تجربه نكرده اند.
به همين دليل است كه نظريه هاى آنها در سطح نظريه مى ماند.
4- چون سياستمداران و سياستگذاران اقتصادى به جاى تمركز بر سياست گذارى نظريه پردازى مى كنند.
نظريه پردازى در ايران راهى براى اثبات خود شده است .
5- چون دانشگاهها نمي توانند به سياستگذاران سرويس بدهند. چون همه در حال نظريه پردازى هستند، حتى سياستگذاران
6- چون ايران تعامل كافى با خارج ندارد و نمي تواند از خارج ياد بگيرد . يادگيرى يكى از مهمترين مجراهاى هوشمندى است .
مثلا اگر بدانيم كه ديگران چگونه با بحران هاى مالى و پولى برخورد كرده اند سريعتر به سياست هاى درست و اثر بخش مي رسيم .
7- چون ارتباط اقتصاد ايران با محافل علمى جهان قطع است . تبادل ايده ها به تصادف واگذار شده . در مجموع انديشه هاى بيرونى را زياد هم قبول نداريم .
8- چون انديشمندان داخلى به علم روز مجهز نيستند و انديشمندان بيرونى به خوبى به علم روز مجهزند ولى تجربه زندگى اقتصادى در ايران را ندارند.
در اين جور مواقع همه نظريه پردازى مي كنند.
انگار مملكت فقط به يك نظريه نياز دارد و همه در اين مورد تلاش مي كنند كه كمك كنند.
9- چون روى اقتصاد ايران تحقيق نشده است . روى اقتصاد ايران و مشكلاتش هزينه نشده است . هر مشكل اقتصادى بايد مورد كنكاش علمى و تحقيقاتى قرار بگيرد تا راه حل مناسب استخراج شود. ولى همه فكر مي كنند كه براى حل مشكل بايد نظريه پردازى كنند. فقدان آمارهاى جامع ميدان نظريه پردازى را پر رونق كرده است .
وقتى آمار و تحقيق به اندازه كافى باشد ممكن است تفاوت نظريات بسيار محدود شود.
10 - چون تعبيرهاى شخصى جاى تحقيقات و استدلال هاى اقتصادى را گرفته است .
اين تعبيرها جدا از اينكه شخصى هستند، محكم و غير قابل رد هم هستند. براى هوشمندى لازم است كه ذهن ها شفاف و سيال باشد.
11 - چون سياست هاى اقتصادى بيشتر موازنه فرهنگ ها و خرده فرهنگ ها و موازنه قدرت را بيشتر مى بيند تا حل مشكلات را .
از طرف ديگر چون براى حل مشكل لازم است مشكل را از خودمان جدا كنيم . قدرت و منافع شخصى اين اجازه را به ما نمي دهد.
12 - چون زياد قبول نداريم كه اقتصاد داخلى در ارتباط با جهان خارج فرم مي گيرد. در اين صورت نيازى به مطالعه جهان خارج نداريم . ولى وقتى اقتصاد تحت تاثير جهان خارج قرار گرفت ، مجبوريم علتى داخلى يا منطقه اى برايش پيدا كنيم .
دلايلمان هم بيشتر از نظريه توطئه پيروى مي كند.
چون اين گونه نظريات مستلزم كار تحقيقاتى و صرف هزينه نيست .
13 - چون دانشگاه هاى ما كتاب را جاى تجربه گذاشته اند. تجربه اندوزى در دانشگاه ها هزينه بر است و همه از زير بار تجربى كردن دروس فرار مى كنند. به همين دليل است كه دوره هاى مديريت "اجرايى" تنها در كلاس اجرا مى شود.
14 - چون سياست سايه بر اقتصاد انداخته و منافع و مصلحت هاى سياسى سايه بر محاسبات اقتصادى انداخته است .
15 - چون همه فكر مي كنند كه اقتصاد را خوب ميدانند ، ولى نمي دانند و بدتر اينكه خود نمي دانند كه نمي دانند.
16 - و آخر اينكه ، چون هنوز به نتيجه نرسيده ايم كه عاملين اصلى رشد پايدار اقتصادى ، مديران واحدهاى اقتصادى و به خصوص بخش خصوصى است .
به همين دليل است كه به جاى اينكه هوشمندانه سياست هاى مناسب اقتصادى براى اين عاملين طراحى كنيم ، برنامه مي نويسيم و از همه مي خواهيم خودشان را در برنامه آرزويى دولت جا دهند.
بازنشراز:جعبه ابزار مدیریت
امروزه هوشمندى intelligence جزء لاينفك اقتصادهاى جهان شده است . كشورهايى كه از اين قافله عقب مانده اند ، تمام تلاششان براى بقاء است نه رشد و توسعه .
تا هوشمندى در يك اقتصاد تزريق نشود ، اثرى از نرخ رشد پايدار در آن اقتصاد نمي بينيد.
امروزه سخن از توسعه و هر گونه بهبود اقتصادى بدون ارجاع به هوشمندى اقتصادى راه به جايى نمى برد. به همين دليل است كه اقتصاد ايران چون فاقد هوشمندى است ، در تله ايستايى گير كرده است و به همين دليل است كه مساله اصلى اش بقاء است .
هر اتفاقى بيفتد و هر سياستى اتخاذ شود، اگر مبانى هوشمندى اقتصادى در كشور مستقر نشود، كشور به رشد پايدار دست نمى يابد.
ولى چرا اقتصاد ايران هوشمند نيست ؟
1- چون آمارهاى كافى براى فعاليت هاى اقتصادى در اختيار نيست . يعنى ما جامعيت آمارى نداريم .
2- چون آمارهايى كه منتشر مى شود به روز نيست و در نتيجه براى عاملين اقتصادى قابل استفاده نيست .
3- چون بخش قابل توجهى از نظريه پردازان اقتصادى زندگى اقتصادى را تجربه نكرده اند.
به همين دليل است كه نظريه هاى آنها در سطح نظريه مى ماند.
4- چون سياستمداران و سياستگذاران اقتصادى به جاى تمركز بر سياست گذارى نظريه پردازى مى كنند.
نظريه پردازى در ايران راهى براى اثبات خود شده است .
5- چون دانشگاهها نمي توانند به سياستگذاران سرويس بدهند. چون همه در حال نظريه پردازى هستند، حتى سياستگذاران
6- چون ايران تعامل كافى با خارج ندارد و نمي تواند از خارج ياد بگيرد . يادگيرى يكى از مهمترين مجراهاى هوشمندى است .
مثلا اگر بدانيم كه ديگران چگونه با بحران هاى مالى و پولى برخورد كرده اند سريعتر به سياست هاى درست و اثر بخش مي رسيم .
7- چون ارتباط اقتصاد ايران با محافل علمى جهان قطع است . تبادل ايده ها به تصادف واگذار شده . در مجموع انديشه هاى بيرونى را زياد هم قبول نداريم .
8- چون انديشمندان داخلى به علم روز مجهز نيستند و انديشمندان بيرونى به خوبى به علم روز مجهزند ولى تجربه زندگى اقتصادى در ايران را ندارند.
در اين جور مواقع همه نظريه پردازى مي كنند.
انگار مملكت فقط به يك نظريه نياز دارد و همه در اين مورد تلاش مي كنند كه كمك كنند.
9- چون روى اقتصاد ايران تحقيق نشده است . روى اقتصاد ايران و مشكلاتش هزينه نشده است . هر مشكل اقتصادى بايد مورد كنكاش علمى و تحقيقاتى قرار بگيرد تا راه حل مناسب استخراج شود. ولى همه فكر مي كنند كه براى حل مشكل بايد نظريه پردازى كنند. فقدان آمارهاى جامع ميدان نظريه پردازى را پر رونق كرده است .
وقتى آمار و تحقيق به اندازه كافى باشد ممكن است تفاوت نظريات بسيار محدود شود.
10 - چون تعبيرهاى شخصى جاى تحقيقات و استدلال هاى اقتصادى را گرفته است .
اين تعبيرها جدا از اينكه شخصى هستند، محكم و غير قابل رد هم هستند. براى هوشمندى لازم است كه ذهن ها شفاف و سيال باشد.
11 - چون سياست هاى اقتصادى بيشتر موازنه فرهنگ ها و خرده فرهنگ ها و موازنه قدرت را بيشتر مى بيند تا حل مشكلات را .
از طرف ديگر چون براى حل مشكل لازم است مشكل را از خودمان جدا كنيم . قدرت و منافع شخصى اين اجازه را به ما نمي دهد.
12 - چون زياد قبول نداريم كه اقتصاد داخلى در ارتباط با جهان خارج فرم مي گيرد. در اين صورت نيازى به مطالعه جهان خارج نداريم . ولى وقتى اقتصاد تحت تاثير جهان خارج قرار گرفت ، مجبوريم علتى داخلى يا منطقه اى برايش پيدا كنيم .
دلايلمان هم بيشتر از نظريه توطئه پيروى مي كند.
چون اين گونه نظريات مستلزم كار تحقيقاتى و صرف هزينه نيست .
13 - چون دانشگاه هاى ما كتاب را جاى تجربه گذاشته اند. تجربه اندوزى در دانشگاه ها هزينه بر است و همه از زير بار تجربى كردن دروس فرار مى كنند. به همين دليل است كه دوره هاى مديريت "اجرايى" تنها در كلاس اجرا مى شود.
14 - چون سياست سايه بر اقتصاد انداخته و منافع و مصلحت هاى سياسى سايه بر محاسبات اقتصادى انداخته است .
15 - چون همه فكر مي كنند كه اقتصاد را خوب ميدانند ، ولى نمي دانند و بدتر اينكه خود نمي دانند كه نمي دانند.
16 - و آخر اينكه ، چون هنوز به نتيجه نرسيده ايم كه عاملين اصلى رشد پايدار اقتصادى ، مديران واحدهاى اقتصادى و به خصوص بخش خصوصى است .
به همين دليل است كه به جاى اينكه هوشمندانه سياست هاى مناسب اقتصادى براى اين عاملين طراحى كنيم ، برنامه مي نويسيم و از همه مي خواهيم خودشان را در برنامه آرزويى دولت جا دهند.
بازنشراز:جعبه ابزار مدیریت
✳️ #درنگ
شما مدیر قرن پیشرو وروزآمد هستید اگر:
✅کارکنان و مشتریان رامنبع اطلاعات بدانید
✅بر ارتباطات دوطرفه تاکیدکنید
✅دنبال هم آفرینی باشید
✅در جذب نیرو به اصالت فکر بنگرید
✅اثرات فعالیت هارا بسنجید
شما مدیر قرن پیشرو وروزآمد هستید اگر:
✅کارکنان و مشتریان رامنبع اطلاعات بدانید
✅بر ارتباطات دوطرفه تاکیدکنید
✅دنبال هم آفرینی باشید
✅در جذب نیرو به اصالت فکر بنگرید
✅اثرات فعالیت هارا بسنجید