Forwarded from ماهنامه ورزش و کار
انواع کارکنان بد قِلق و روش مدیریت آنها
کارکنان بد قلق (Difficult Employees) همه جا هستند. شما به عنوان مدیر در هر محیط کاری، وظیفه مدیریت کارکنان بد قلق و کارکنان سخت را بر عهده دارید. مدیریت این دسته از کارکنان دشوارتر از کارکنان دیگر است. اگر از انواع این دسته از کارکنان آگاه باشیم، بهتر میتوانیم روشها و استراتژیهای مدیریت آنها را به کار بگیریم. کارکنان بد قلق کارکنانی هستند که با نگرشها و رفتارهای نامناسب و گاهاً منفی در سازمان و محیط کار، تأثیرات نامطلوبی بر عملکرد و روحیه سایر کارکنان میگذارند. پیشتر در نوشتار کارکنان سمّی، درباره ویژگیهای این کارکنان صحبت کردیم. در این نوشتار میخواهیم شش نوع دیگر از این کارکنان بد قلق و سخت را معرفی کنیم
1️⃣ قربانیها (Victim)
قربانی، فردی در سازمان است که کمترین پاسخگویی ومسئولیت را در سازمان بر عهده میگیرد. برای مدیریت این دسته از کارکنان، باید به صورت شفاف محدودههای پاسخگویی آنها را تعیین کنید. درباره کمیت و کیفیت و زمان کاری که از آنها انتظار دارید، روشن و شفاف برخورد کنید.
2️⃣ سوسکها (Hisser)
این کارکنان همانند ماری هستند که حلقه زدهاند! این دسته از کارکنان بدقلق، با ایجاد سرو صدا در محیط کاری، با اعمال زور و نشان دادن رفتارهای قلدری سازمانی از خود، آسیبهای زیادی را به سایر کارکنان در محیط کاری وارد میکنند. برای مدیریت این کارکنان، باید به دنبال کشف محرکهایی باشید که این رفتارها را در آنها برانگیخته میکند. اگر نتوانستید این کار را انجام دهید، باید این کارکنان را از محیط کاری خارج کنید!
3️⃣ منفیبافها (Negative Nellie)
این کارکنان همواره منتظر این هستند که اتفاق خوبی که در سازمان در حال رخ دادن هست را به تباهی بکشند. آنها همواره در برابر تغییرات و استراتژیها و فرآیندهای جدید، مقاومت میکنند و نگرش منفی دارند. از این کارکنان میتوانید به عنوان رَجز خوان گروه (Devil’s advocate) و تیم استفاده کنید تا با مخالفتهای خود مانع از دچار شدن گروه به گروهفکری و سایر نقصانهای گروهی شود. از نگرش منفی او برای به دست آوردن نتایج گروهیِ مثبت استفاده کنید. اما هرگز این کارکنان را در پستها کلیدی و پستهای رهبری قرار ندهید.
4️⃣ اشباح (Ghost)
این کارکنان همانند شبح وقتی به آنها نیاز دارید، با انواع بهانهتراشیها از محل کار ناپدید میشوند و خود را از دسترس خارج میکنند و وقتی که کار با موفقیت انجام میشود، به ناگهان ظاهر میشوند! برای مدیریت این دسته از کارکنان، باید با آنها رک باشید و مشخصاً انتظار خود از آنها را برای انجام کاری خاص، با تعیین محدوده زمانی بخواهید.
5️⃣ خودشیفتهها (Narcissist)
این کارکنان فقط خودشان را میبینند و فقط به خود و کار خود اهمیت میدهند. تغییر رفتار این کارکنان خیلی دشوار، اما ممکن است. این ویژگی، نوعی ویژگی شخصیتی است و بنابراین تغییر آن سختتر است. اما اگر بتوانید انگیزههای لازم برای تغییر رفتار آنها را پیدا کنید و آنها را در محیط کارهای تیمی قرار دهید، شاید بتوانید این دسته از کارکنان بد قلق را مدیریت کنید.
6️⃣ انیشتینها (Einstein): این کارکنان، کارکنان باهوشی هستند که به باهوش بودن خود آگاه هستند. این کارکنان اغلب نسبت به افکار و نظرات خود سفت و سخت هستند و کمتر پا پس میکشند. هوش وافر آنها هم اثرات مثبت و هم اثرات منفی بر سایر کارکنان دارد. برای مدیریت این دسته کارکنان، به آنها اجازه دهید تا تحلیل خودشان را انجام دهند و نظرشان را بگویند، اما سعی کنید با قرار دادن آنها در مسیر برنامه، آنها را به نوعی رهبری کنید.
به طور کلی، مدیریت کارکنان بدقلق، به هیچ وجه ساده نیست. مدیریت آنها نوعی مهارت است که در طول سالیان و با کار کردن با کارکنان متنوع و محیطهای کاری مختلف، به دست میآید. تمام تلاش رهبران و مدیران سازمان باید شناسایی این کارکنان و کم کردن اثر رفتاری و نگرشی آنها بر دیگر کارکنان است.
@confnews
کارکنان بد قلق (Difficult Employees) همه جا هستند. شما به عنوان مدیر در هر محیط کاری، وظیفه مدیریت کارکنان بد قلق و کارکنان سخت را بر عهده دارید. مدیریت این دسته از کارکنان دشوارتر از کارکنان دیگر است. اگر از انواع این دسته از کارکنان آگاه باشیم، بهتر میتوانیم روشها و استراتژیهای مدیریت آنها را به کار بگیریم. کارکنان بد قلق کارکنانی هستند که با نگرشها و رفتارهای نامناسب و گاهاً منفی در سازمان و محیط کار، تأثیرات نامطلوبی بر عملکرد و روحیه سایر کارکنان میگذارند. پیشتر در نوشتار کارکنان سمّی، درباره ویژگیهای این کارکنان صحبت کردیم. در این نوشتار میخواهیم شش نوع دیگر از این کارکنان بد قلق و سخت را معرفی کنیم
1️⃣ قربانیها (Victim)
قربانی، فردی در سازمان است که کمترین پاسخگویی ومسئولیت را در سازمان بر عهده میگیرد. برای مدیریت این دسته از کارکنان، باید به صورت شفاف محدودههای پاسخگویی آنها را تعیین کنید. درباره کمیت و کیفیت و زمان کاری که از آنها انتظار دارید، روشن و شفاف برخورد کنید.
2️⃣ سوسکها (Hisser)
این کارکنان همانند ماری هستند که حلقه زدهاند! این دسته از کارکنان بدقلق، با ایجاد سرو صدا در محیط کاری، با اعمال زور و نشان دادن رفتارهای قلدری سازمانی از خود، آسیبهای زیادی را به سایر کارکنان در محیط کاری وارد میکنند. برای مدیریت این کارکنان، باید به دنبال کشف محرکهایی باشید که این رفتارها را در آنها برانگیخته میکند. اگر نتوانستید این کار را انجام دهید، باید این کارکنان را از محیط کاری خارج کنید!
3️⃣ منفیبافها (Negative Nellie)
این کارکنان همواره منتظر این هستند که اتفاق خوبی که در سازمان در حال رخ دادن هست را به تباهی بکشند. آنها همواره در برابر تغییرات و استراتژیها و فرآیندهای جدید، مقاومت میکنند و نگرش منفی دارند. از این کارکنان میتوانید به عنوان رَجز خوان گروه (Devil’s advocate) و تیم استفاده کنید تا با مخالفتهای خود مانع از دچار شدن گروه به گروهفکری و سایر نقصانهای گروهی شود. از نگرش منفی او برای به دست آوردن نتایج گروهیِ مثبت استفاده کنید. اما هرگز این کارکنان را در پستها کلیدی و پستهای رهبری قرار ندهید.
4️⃣ اشباح (Ghost)
این کارکنان همانند شبح وقتی به آنها نیاز دارید، با انواع بهانهتراشیها از محل کار ناپدید میشوند و خود را از دسترس خارج میکنند و وقتی که کار با موفقیت انجام میشود، به ناگهان ظاهر میشوند! برای مدیریت این دسته از کارکنان، باید با آنها رک باشید و مشخصاً انتظار خود از آنها را برای انجام کاری خاص، با تعیین محدوده زمانی بخواهید.
5️⃣ خودشیفتهها (Narcissist)
این کارکنان فقط خودشان را میبینند و فقط به خود و کار خود اهمیت میدهند. تغییر رفتار این کارکنان خیلی دشوار، اما ممکن است. این ویژگی، نوعی ویژگی شخصیتی است و بنابراین تغییر آن سختتر است. اما اگر بتوانید انگیزههای لازم برای تغییر رفتار آنها را پیدا کنید و آنها را در محیط کارهای تیمی قرار دهید، شاید بتوانید این دسته از کارکنان بد قلق را مدیریت کنید.
6️⃣ انیشتینها (Einstein): این کارکنان، کارکنان باهوشی هستند که به باهوش بودن خود آگاه هستند. این کارکنان اغلب نسبت به افکار و نظرات خود سفت و سخت هستند و کمتر پا پس میکشند. هوش وافر آنها هم اثرات مثبت و هم اثرات منفی بر سایر کارکنان دارد. برای مدیریت این دسته کارکنان، به آنها اجازه دهید تا تحلیل خودشان را انجام دهند و نظرشان را بگویند، اما سعی کنید با قرار دادن آنها در مسیر برنامه، آنها را به نوعی رهبری کنید.
به طور کلی، مدیریت کارکنان بدقلق، به هیچ وجه ساده نیست. مدیریت آنها نوعی مهارت است که در طول سالیان و با کار کردن با کارکنان متنوع و محیطهای کاری مختلف، به دست میآید. تمام تلاش رهبران و مدیران سازمان باید شناسایی این کارکنان و کم کردن اثر رفتاری و نگرشی آنها بر دیگر کارکنان است.
@confnews
✳️ #درنگ
دو چیز انسان را نابود می کند:
1-مشغول بودن به گذشته
2-مشغول شدن به دیگران
هر کس در گذشته بماند آینده را از دست می دهد و هر کس نگهبان رفتار دیگران باشد نصفی از آسایش و راحتی خود را از دست میدهد
بهترین رویکرد درزندگی این است:
که به راه خودادامه دهید
واتفاقات بد
رافراموش کنید
به هیچکس اجازه ندهید
ازتماشای رنج شمالذت ببرد
شادبودن را سرمشق زندگی خودقراردهید.
ومسیرزندگیتان رابه زیبایی ترسیم کنید.
دو چیز انسان را نابود می کند:
1-مشغول بودن به گذشته
2-مشغول شدن به دیگران
هر کس در گذشته بماند آینده را از دست می دهد و هر کس نگهبان رفتار دیگران باشد نصفی از آسایش و راحتی خود را از دست میدهد
بهترین رویکرد درزندگی این است:
که به راه خودادامه دهید
واتفاقات بد
رافراموش کنید
به هیچکس اجازه ندهید
ازتماشای رنج شمالذت ببرد
شادبودن را سرمشق زندگی خودقراردهید.
ومسیرزندگیتان رابه زیبایی ترسیم کنید.
✳️چگونه با افراد سمّی برخورد کنید؟
افراد سمّی با منطق در جنگ هستند. برخی از آنان از اثرات منفی خود بر دیگران آگاه نیستند و برخی دیگر از این که بحران ایجاد و دیگران را تحریک کنند، لذت می برند. در هر شکل آنان پیچیدگی های غیرضروری ایجاد می کنند و بدتر از همه دیگران را مضطرب می کنند.
مطالعات نشان داده مغز هنگامی که در معرض محرک احساسی منفی قرار می گیرد، مانند احساساتی که افراد سمّی در دیگران ایجاد می کنند، واکنش استرس زای شدیدی نشان می دهد. افراد سمّی باعث می شوند شما به حد بالایی از استرس برسید که باید به هر شکل ممکن از آن اجتناب کنید.
🎯استراتژی های زیر در برخورد با این افراد موثر است:
🔆برای خود خطوطی را رسم کنید: آنها دائما در حال شکایت کردن و بیان مشکلات هستند. آنها با غر زدن نزد دیگران حالشان بهتر می شود. اما در بسیاری از موارد شنوندگان احساس استرس و ناراحتی می کنند. باید بین شنیدن برای ابراز همدردی و شنیدنی که موجب برانگیختن احساسات منفی در شما می شود تفاوت قائل شد. بنابراین بهتر است فاصله خود را با این افراد حفظ کنید. یک راه این است که از آنان راجع به راه حل به جای بحث سر مشکل سوال کنید. به این ترتیب یا انان مکالمه را ترک می کنند و یا مکالمه به سمت مسیر مفیدتری پیش خواهد رفت.
🔆بدانید کی به جنگ بروید: اگر در طرف مقابل شما از این نوع افراد سمّی باشد، درگیر شدن در نزاع های طولانی انرژی شما را هدر می دهد. بخصوص اگر در اینگونه نزاع ها احساسات خود را کنترل نکنید، به شما صدمه جدی وارد می شود. وقتی براحساسات خود مسلط باشید، می توانید هوشمندانه زمین و زمان منازعه را تعیین کنید.
🔆بالاتر از آنان ظاهر شوید: آنان غیرمنطقی هستند بنابراین می توانند شما را کلافه کنند. اجازه ندهید براساس احساسات پاسخ آنان را دهید. شما نمی توانید آنان را در بازی که به آن خوب عادت کردند، شکست دهید. این نیازمند خودآگاهی است که می توانید با تمرین های هوش هیجانی به این درجه از خودآگاهی برسید. بعضی وقت ها در مواجهه با افرادی که کاملا از نظر احساسی بی ثبات هستند، بهتر است تنها لبخند بزنید و بروید.
🔆نگذارید دیگران لحظه های خوشی شما را محدود کنند: اگر عقاید و نظرات دیگران نقش زیادی در رضایت شما دارد، یعنی شما حاکم بر خوشحالی و رضایت خود نیستید. افراد با هوش هیجانی بالا وقتی در مورد کاری که کردند رضایت درونی دارند، نمی گذارند نظرات منفی دیگران خوشحالی آنان را از بین ببرد.
🔆بر روی مشکلات تمرکز نکنید: جایی که شما روی آن تمرکز می کنید احساسات شما را مشخص می کند. وقتی تمام توجه تان بر روی مشکلات است این موجب برانگیختن احساسات منفی و استرس می شود. وقتی توجه تان بر روی نحوه مواجهه با مسئله و یافتن راه حل است، احساس کفایت بیشتری می کنید و استرس شما کمتر می شود. وقتی با افراد سمّی مواجه می شوید، دائما به مشکل زا بودن آنان فکر نکنید بلکه تمرکز خود را به سمت نحوه مواجهه با آنان ببرید.
🔆فراموش نکنید: افراد با هوش هیجانی بالا به سرعت می بخشند، اما فراموش نمی کنند. بخشیدن یعنی سریع گذر کردن و ادامه مسیر دادن. اما به این معنی نیست که اجازه دهید فرد خطاکار دوباره اشتباهش را تکرار کند. آنان خود را در برابر اشتباهات آتی محافظت می کنند.
🔆از سیستم پشتیبانی خود استفاده کنید: این اشتباه است که در مقابله با هر مسئله ای صرفا روی خودتان اتکاء کنید. هرکسی فردی را دارد که در دشواری ها او را کمک کند. این افراد را در زندگی خود شناسایی کنید و در مواقع دشواری از مشورت و کمک آنان بهره ببرید. اجازه دهید آنان نقاط ضعف شما را در برخورد با افراد سمّی شناسایی و راهنمایی تان کنند. بخصوص که آنان با احتمال زیاد در حد شما از نظر احساسی درگیر مسئله نیستند، بهتر می توانند برای رسیدن به راه حل کمک کنند.
با استفاده از این استراتژی ها ذهن خود را تمرین دهید تا در تقابل با افراد سمّی استرس را بهتر مدیریت کند و اثرات منفی تعامل با این افراد را کاهش دهید.
افراد سمّی با منطق در جنگ هستند. برخی از آنان از اثرات منفی خود بر دیگران آگاه نیستند و برخی دیگر از این که بحران ایجاد و دیگران را تحریک کنند، لذت می برند. در هر شکل آنان پیچیدگی های غیرضروری ایجاد می کنند و بدتر از همه دیگران را مضطرب می کنند.
مطالعات نشان داده مغز هنگامی که در معرض محرک احساسی منفی قرار می گیرد، مانند احساساتی که افراد سمّی در دیگران ایجاد می کنند، واکنش استرس زای شدیدی نشان می دهد. افراد سمّی باعث می شوند شما به حد بالایی از استرس برسید که باید به هر شکل ممکن از آن اجتناب کنید.
🎯استراتژی های زیر در برخورد با این افراد موثر است:
🔆برای خود خطوطی را رسم کنید: آنها دائما در حال شکایت کردن و بیان مشکلات هستند. آنها با غر زدن نزد دیگران حالشان بهتر می شود. اما در بسیاری از موارد شنوندگان احساس استرس و ناراحتی می کنند. باید بین شنیدن برای ابراز همدردی و شنیدنی که موجب برانگیختن احساسات منفی در شما می شود تفاوت قائل شد. بنابراین بهتر است فاصله خود را با این افراد حفظ کنید. یک راه این است که از آنان راجع به راه حل به جای بحث سر مشکل سوال کنید. به این ترتیب یا انان مکالمه را ترک می کنند و یا مکالمه به سمت مسیر مفیدتری پیش خواهد رفت.
🔆بدانید کی به جنگ بروید: اگر در طرف مقابل شما از این نوع افراد سمّی باشد، درگیر شدن در نزاع های طولانی انرژی شما را هدر می دهد. بخصوص اگر در اینگونه نزاع ها احساسات خود را کنترل نکنید، به شما صدمه جدی وارد می شود. وقتی براحساسات خود مسلط باشید، می توانید هوشمندانه زمین و زمان منازعه را تعیین کنید.
🔆بالاتر از آنان ظاهر شوید: آنان غیرمنطقی هستند بنابراین می توانند شما را کلافه کنند. اجازه ندهید براساس احساسات پاسخ آنان را دهید. شما نمی توانید آنان را در بازی که به آن خوب عادت کردند، شکست دهید. این نیازمند خودآگاهی است که می توانید با تمرین های هوش هیجانی به این درجه از خودآگاهی برسید. بعضی وقت ها در مواجهه با افرادی که کاملا از نظر احساسی بی ثبات هستند، بهتر است تنها لبخند بزنید و بروید.
🔆نگذارید دیگران لحظه های خوشی شما را محدود کنند: اگر عقاید و نظرات دیگران نقش زیادی در رضایت شما دارد، یعنی شما حاکم بر خوشحالی و رضایت خود نیستید. افراد با هوش هیجانی بالا وقتی در مورد کاری که کردند رضایت درونی دارند، نمی گذارند نظرات منفی دیگران خوشحالی آنان را از بین ببرد.
🔆بر روی مشکلات تمرکز نکنید: جایی که شما روی آن تمرکز می کنید احساسات شما را مشخص می کند. وقتی تمام توجه تان بر روی مشکلات است این موجب برانگیختن احساسات منفی و استرس می شود. وقتی توجه تان بر روی نحوه مواجهه با مسئله و یافتن راه حل است، احساس کفایت بیشتری می کنید و استرس شما کمتر می شود. وقتی با افراد سمّی مواجه می شوید، دائما به مشکل زا بودن آنان فکر نکنید بلکه تمرکز خود را به سمت نحوه مواجهه با آنان ببرید.
🔆فراموش نکنید: افراد با هوش هیجانی بالا به سرعت می بخشند، اما فراموش نمی کنند. بخشیدن یعنی سریع گذر کردن و ادامه مسیر دادن. اما به این معنی نیست که اجازه دهید فرد خطاکار دوباره اشتباهش را تکرار کند. آنان خود را در برابر اشتباهات آتی محافظت می کنند.
🔆از سیستم پشتیبانی خود استفاده کنید: این اشتباه است که در مقابله با هر مسئله ای صرفا روی خودتان اتکاء کنید. هرکسی فردی را دارد که در دشواری ها او را کمک کند. این افراد را در زندگی خود شناسایی کنید و در مواقع دشواری از مشورت و کمک آنان بهره ببرید. اجازه دهید آنان نقاط ضعف شما را در برخورد با افراد سمّی شناسایی و راهنمایی تان کنند. بخصوص که آنان با احتمال زیاد در حد شما از نظر احساسی درگیر مسئله نیستند، بهتر می توانند برای رسیدن به راه حل کمک کنند.
با استفاده از این استراتژی ها ذهن خود را تمرین دهید تا در تقابل با افراد سمّی استرس را بهتر مدیریت کند و اثرات منفی تعامل با این افراد را کاهش دهید.
✳️از کجا بدانیم سازمان ما یادگیرنده است؟
@HRyar
سازمان یادگیرنده، سازمانی است که استراتژی توسعه منابع انسانی را در محور خطمشیِ کسبوکار قرار میدهد، بهگونهای که فرآیند یادگیری فردی و سازمانی، تبدیل به فعالیت عمده کسبوکار میشود. امروزه شاید بسیاری از سازمانها مدعی یادگیرنده بودن باشند، اما سازمانهای یادگیرنده مجموعهای از ویژگیهای اصیل توسعه و یادگیری را در خود ایجاد و پرورش میدهند. مهمترین این ویژگیها که در این نوشتار از «اچ آر یار» میخوانیم، عبارت هستند از:
💡تدوین، پیادهسازی، ارزیابی و بهبود خطمشی و استراتژی این سازمانها، به شکل دقیقی ساختارمند و با رویکرد یادگیری انجام میگیرد.
💡بحث و گفتگو درباره خطمشی و استراتژی این سازمانها به شکل مناسبی میان کارکنان انجام میشود و کارکنان در آن مشارکت دارند. این گفتگوها دربرگیرنده تفاوتها، عدم موافقتها و تحمل و کنار آمدن با تضادهای احتمالی برای اتخاذ تصمیمها است.
💡نظامهای کنترل مدیریتی، مانند حسابداری، بودجهریزی و گزارشدهی بهگونهای ساختار یافتهاند که بهعنوان پیامدهای تصمیمهای مدیریتی، به یادگیری کمک میکنند.
💡نظامهای اطلاعاتی (شامل بهکارگیری فنآوری اطلاعات)، اعضای سازمان را برای بالا بردن آگاهی از پیشفرضهای مبناییِ عملکرد سازمان و نیز جستجوی اطلاعات برای یادگیری فردی و جمعی درباره هنجارها، اهداف و فرآیندهای سازمان، توانمند میکند.
💡افراد، گروهها، ادارهها و بخشهای مختلف سازمان، اطلاعات را برای کمک به یادگیری با یکدیگر مبادله میکنند.
💡اعضایی از سازمان که در جلو-بادجه هستند و با محیط بیرونی در تماساند، با انجام کاوشهای محیطی و اخذ اطلاعات و ارائه بازخور به سایر اعضا و واحدهای سازمان، به ارائه خدمت و تولید محصول در سازمان کمک میکنند.
💡اعضای سازمان با ذینفعان کلیدی سازمان، مانند مشتریان و تأمینکنندگان، اطلاعات را تسهیم کرده و بهاتفاق هم یادگیری را تحقق میبخشند.
💡سبک مدیریتی و فرهنگ سازمانی از یادگیری و ارتقای سطح توسعهیافتگی کارکنان از طریق شکستها و موفقیتها حمایت میکند.
💡منابع، مأخذ و تسهیلات موردنیاز برای خودتوسعهای اعضای سازمان، در دسترس همگان قرار دارد.
نباید فراموش کرد که تحقق ویژگیهای فوق در سازمان، با ایجاد چشماندازی برای ارتقای خودتوسعهایِ فردی از طریق بهبود یادگیری مستقل و مستمر در ساختاری که دائماً در حال تغییر و تحول خود است، ممکن خواهد بود. حالا که با این ویژگیهای آشنا شدهاید، تا چه اندازه سازمان خودتان را یادگیرنده میبینید؟
@HRyar
سازمان یادگیرنده، سازمانی است که استراتژی توسعه منابع انسانی را در محور خطمشیِ کسبوکار قرار میدهد، بهگونهای که فرآیند یادگیری فردی و سازمانی، تبدیل به فعالیت عمده کسبوکار میشود. امروزه شاید بسیاری از سازمانها مدعی یادگیرنده بودن باشند، اما سازمانهای یادگیرنده مجموعهای از ویژگیهای اصیل توسعه و یادگیری را در خود ایجاد و پرورش میدهند. مهمترین این ویژگیها که در این نوشتار از «اچ آر یار» میخوانیم، عبارت هستند از:
💡تدوین، پیادهسازی، ارزیابی و بهبود خطمشی و استراتژی این سازمانها، به شکل دقیقی ساختارمند و با رویکرد یادگیری انجام میگیرد.
💡بحث و گفتگو درباره خطمشی و استراتژی این سازمانها به شکل مناسبی میان کارکنان انجام میشود و کارکنان در آن مشارکت دارند. این گفتگوها دربرگیرنده تفاوتها، عدم موافقتها و تحمل و کنار آمدن با تضادهای احتمالی برای اتخاذ تصمیمها است.
💡نظامهای کنترل مدیریتی، مانند حسابداری، بودجهریزی و گزارشدهی بهگونهای ساختار یافتهاند که بهعنوان پیامدهای تصمیمهای مدیریتی، به یادگیری کمک میکنند.
💡نظامهای اطلاعاتی (شامل بهکارگیری فنآوری اطلاعات)، اعضای سازمان را برای بالا بردن آگاهی از پیشفرضهای مبناییِ عملکرد سازمان و نیز جستجوی اطلاعات برای یادگیری فردی و جمعی درباره هنجارها، اهداف و فرآیندهای سازمان، توانمند میکند.
💡افراد، گروهها، ادارهها و بخشهای مختلف سازمان، اطلاعات را برای کمک به یادگیری با یکدیگر مبادله میکنند.
💡اعضایی از سازمان که در جلو-بادجه هستند و با محیط بیرونی در تماساند، با انجام کاوشهای محیطی و اخذ اطلاعات و ارائه بازخور به سایر اعضا و واحدهای سازمان، به ارائه خدمت و تولید محصول در سازمان کمک میکنند.
💡اعضای سازمان با ذینفعان کلیدی سازمان، مانند مشتریان و تأمینکنندگان، اطلاعات را تسهیم کرده و بهاتفاق هم یادگیری را تحقق میبخشند.
💡سبک مدیریتی و فرهنگ سازمانی از یادگیری و ارتقای سطح توسعهیافتگی کارکنان از طریق شکستها و موفقیتها حمایت میکند.
💡منابع، مأخذ و تسهیلات موردنیاز برای خودتوسعهای اعضای سازمان، در دسترس همگان قرار دارد.
نباید فراموش کرد که تحقق ویژگیهای فوق در سازمان، با ایجاد چشماندازی برای ارتقای خودتوسعهایِ فردی از طریق بهبود یادگیری مستقل و مستمر در ساختاری که دائماً در حال تغییر و تحول خود است، ممکن خواهد بود. حالا که با این ویژگیهای آشنا شدهاید، تا چه اندازه سازمان خودتان را یادگیرنده میبینید؟
✳️ "یکی از بزرگترین ویژگیهای رهبران برجسته کاریزما یا الهام بخشی است"
بد نیست که در این مجال بدانیم ؛
الهام بخشی چیست؟ چه کسی الهام بخش دیگران است؟
ساموئل پیرپونت لانگلی ، که همه ابزارهای موفقیت را در دست داشت، میخواست در اوایل دهه 1900 خود را به عنوان نخستین خلبان جهان معرفی کند. او به عنوان مردی قابل احترام، از کارکنان ارشد بنیاد اسمیتسونیان ، و استاد ریاضیات، در دانشگاه هاروارد نیز سابقه تدریس داشت. برخی از دوستانش از قدرتمندترین دولتمردان و صاحبان کسب و کار بودند و در میانشان نامهایی مثل اندرو کارنگی و الکساندر گراهام بل به چشم میخوردند. لانگلی بودجهای 50,000 دلاری را از وزارت جنگ برای پروژهاش دریافت کرد که در آن زمان پول هنگفتی بود. او بهترین افراد آن دوره را گرد هم آورد و گروهی رویایی را از افراد مستعد، دانشمند، و متخصص تشکیل داد. لانگلی و تیمش بهترینها را به کار میگرفتند و مطبوعات نیز همه جا او را همراهی میکردند. مردم در همه نقاط کشور این داستان را دنبال میکردند و منتظر بودند لانگلی به هدفش برسد. با گروهی که او را همراهی میکرد و منابع سرشاری که در اختیار داشتند، موفقیت قطعی بود.
اما آیا موفقیت واقعا قطعی بود؟
چند صد مایل دورتر، ویلبر و اورویل رایت روی ماشین پرنده خودشان کار میکردند. عشقشان به پرواز به حدی بود که اشتیاق و تعهد یک گروه را که با آنها کار می کردند، در شهر محل سکونتشان، شهر دیتون در ایالت اوهایو، برانگیخته بود. برادران رایت بودجهای نداشتند. پولی هم از دولت نگرفته بودند. ارتباطی هم با مقامات بالا نداشتند. هیچ یک از اعضای گروهشان مدرک عالی دانشگاهی نداشتند و برخی از آنها، حتی خود ویلبر و اورویل، در دانشگاه درس نخوانده بودند. اما اعضای این گروه در یک دوچرخهفروشی کوچک جمع شدند و به رویایشان جامه عمل پوشاندند. در 17 دسامبر 1903، این گروه کوچک شاهد پرواز مردی بودند که برای نخستین بار در تاریخ پرواز میکرد.
چرا برادران رایت موفق شدند اما گروهی دیگر با تجهیزات و تحصیلات بهتر نتوانستند به موفقیت برسند؟
این موفقیت حاصل شانس نبود. لانگلی و برادران رایت انگیزه بسیار زیادی داشتند. هر دو گروه به اخلاق کاری متعهد بودند. هر دو گروه ذهنی علمی و ریزبین داشتند. هر دو گروه دقیقا یک هدف را دنبال میکردند، اما این برادران رایت بودند که توانستند برای اطرافیان خود الهامبخش شوند و گروهشان را به سوی شکلگیری فناوری سوق دهند که جهان را دگرگون ساخت و در واقع فقط برادران رایت بودند که کار خود را با پرسیدن «چرا؟» شروع کردند.
بد نیست که در این مجال بدانیم ؛
الهام بخشی چیست؟ چه کسی الهام بخش دیگران است؟
ساموئل پیرپونت لانگلی ، که همه ابزارهای موفقیت را در دست داشت، میخواست در اوایل دهه 1900 خود را به عنوان نخستین خلبان جهان معرفی کند. او به عنوان مردی قابل احترام، از کارکنان ارشد بنیاد اسمیتسونیان ، و استاد ریاضیات، در دانشگاه هاروارد نیز سابقه تدریس داشت. برخی از دوستانش از قدرتمندترین دولتمردان و صاحبان کسب و کار بودند و در میانشان نامهایی مثل اندرو کارنگی و الکساندر گراهام بل به چشم میخوردند. لانگلی بودجهای 50,000 دلاری را از وزارت جنگ برای پروژهاش دریافت کرد که در آن زمان پول هنگفتی بود. او بهترین افراد آن دوره را گرد هم آورد و گروهی رویایی را از افراد مستعد، دانشمند، و متخصص تشکیل داد. لانگلی و تیمش بهترینها را به کار میگرفتند و مطبوعات نیز همه جا او را همراهی میکردند. مردم در همه نقاط کشور این داستان را دنبال میکردند و منتظر بودند لانگلی به هدفش برسد. با گروهی که او را همراهی میکرد و منابع سرشاری که در اختیار داشتند، موفقیت قطعی بود.
اما آیا موفقیت واقعا قطعی بود؟
چند صد مایل دورتر، ویلبر و اورویل رایت روی ماشین پرنده خودشان کار میکردند. عشقشان به پرواز به حدی بود که اشتیاق و تعهد یک گروه را که با آنها کار می کردند، در شهر محل سکونتشان، شهر دیتون در ایالت اوهایو، برانگیخته بود. برادران رایت بودجهای نداشتند. پولی هم از دولت نگرفته بودند. ارتباطی هم با مقامات بالا نداشتند. هیچ یک از اعضای گروهشان مدرک عالی دانشگاهی نداشتند و برخی از آنها، حتی خود ویلبر و اورویل، در دانشگاه درس نخوانده بودند. اما اعضای این گروه در یک دوچرخهفروشی کوچک جمع شدند و به رویایشان جامه عمل پوشاندند. در 17 دسامبر 1903، این گروه کوچک شاهد پرواز مردی بودند که برای نخستین بار در تاریخ پرواز میکرد.
چرا برادران رایت موفق شدند اما گروهی دیگر با تجهیزات و تحصیلات بهتر نتوانستند به موفقیت برسند؟
این موفقیت حاصل شانس نبود. لانگلی و برادران رایت انگیزه بسیار زیادی داشتند. هر دو گروه به اخلاق کاری متعهد بودند. هر دو گروه ذهنی علمی و ریزبین داشتند. هر دو گروه دقیقا یک هدف را دنبال میکردند، اما این برادران رایت بودند که توانستند برای اطرافیان خود الهامبخش شوند و گروهشان را به سوی شکلگیری فناوری سوق دهند که جهان را دگرگون ساخت و در واقع فقط برادران رایت بودند که کار خود را با پرسیدن «چرا؟» شروع کردند.
✳️تفاوت بین یک رئیس و یک رهبر
✅رئیس:
1- دیگران را می راند.
2- ترس را القا می کند.
3- دیگران را سرزنش می کند.
4- می گوید: "من"
5- می داند چگونه انجام می شود.
6- وابسته به قدرت است
7- از مردم استفاده می کند.
8- اعتبار را به نام خود می کند
9- دستور می دهد.
10- می گوید "برو!"
✅رهبر:
1- دیگران را هدایت و اموزش می دهد.
2- اشتیاق را الهام می بخشد.
3- کمک می کند تا درستش کند.
4- می گوید " ما "
5- نشان می دهد که چگونه باید انجام شود.
6- بر روی حسن نیت و کار درست حساب می کند
7- انسانها را توسعه می دهد.
8- اعتبار می دهند.
9- سوال و خواهش می کنند.
10- می گوید: "برویم!"
✅رئیس:
1- دیگران را می راند.
2- ترس را القا می کند.
3- دیگران را سرزنش می کند.
4- می گوید: "من"
5- می داند چگونه انجام می شود.
6- وابسته به قدرت است
7- از مردم استفاده می کند.
8- اعتبار را به نام خود می کند
9- دستور می دهد.
10- می گوید "برو!"
✅رهبر:
1- دیگران را هدایت و اموزش می دهد.
2- اشتیاق را الهام می بخشد.
3- کمک می کند تا درستش کند.
4- می گوید " ما "
5- نشان می دهد که چگونه باید انجام شود.
6- بر روی حسن نیت و کار درست حساب می کند
7- انسانها را توسعه می دهد.
8- اعتبار می دهند.
9- سوال و خواهش می کنند.
10- می گوید: "برویم!"
Forwarded from Hr clinic روانشناسی مدیریت
👌رهبر خدمتگزار
واژه "خدمتگزار در نقش رهبر" برای اندیشیدن در این موقع از شب برای رهبران بسیار عمیق و تامل برانگیز است.
فلسفه این سبک رهبری را " توجه داشتن به دیگران و توانایی بالا برای خدمت کردن به آنان" بیان میکنند و رهبران خدمتگزار را چنین تعریف میکند:
🌾 "رهبران خدمتگزار روی خدمترسانی به دیگران تأکید میکنند و منافع شخصی را فدای منافع دیگران میکنند تا افراد از درایت و اختیار و سلامت بیشتری برخوردار شوند و خودشان تبدیل به رهبرانی خدمتگزار شوند".
🌾 بهترین آزمون برای اینکه بدانیم رهبری خدمتگزار وجود دارد، این است که این سؤالات پرسیده شود: آیا افرادی که به آنها خدمت رسانی میشود رشد شخصیتی پیدا کردهاند؟ آیا افرادی که به آنها خدمترسانی میشود سالمتر، خردمندتر، آزادتر و مستقلتر شدهاند؟ آیا افراد خودشان تبدیل به رهبرانی خدمتگزار شده اند؟ آیا افراد سودمندتر شده اند و یا اینکه حداقل زیان نکرده اند؟
🌾برای اینکه بدانید شما رهبری خدمتگزار هستید یا خیر؟ به سؤالات زیر پاسخ دهید؟
۱) آیا افراد باور دارند که شما به عنوان رهبر، نفع شخصی را کنار گذاشتهاید؟
۲) آیا افراد باور دارند که شما به عنوان رهبر، به عقاید و نظرات آنها گوش و ارزش می دهید ؟
۳) آیا افراد باور دارند که شما به عنوان رهبر، از مشکلات زندگی آنها باخبر هستید؟
۴) آیا وقتی افراد با مشکل روبرو میشوند، به نزد شما می آیند؟
۵) آیا افراد با اختیار و از روی میل از دستورات شما پیروی می کنند؟
۶) آیا وقتی با افراد هستید، آنها اهداف فردی شان را در راستای هدفهای سازمانی می بینند؟
۷) آیا افراد به دوراندیشی شما اطمینان دارند؟
۸) آیا افراد باور دارند که شما می خواهید به آنها کمک کنید تا رشد و توسعه پیدا کنند؟
۹) آیا افراد باور دارند به اینکه شما میخواهید سازمانی به وجود آورید که در جهان تفاوت اساسی داشته باشید؟
۱۰) آیا وقتی افراد را رهبری میکنید، در آنها احساس قوی در ارتباط با سازمان به وجود میآید؟
🔱اگر که به بیش از ۷ مورد، جواب آری داده باشید، در راستای رهبری خدمتگزار قرار گرفته اید.🍀
@hrclinic
واژه "خدمتگزار در نقش رهبر" برای اندیشیدن در این موقع از شب برای رهبران بسیار عمیق و تامل برانگیز است.
فلسفه این سبک رهبری را " توجه داشتن به دیگران و توانایی بالا برای خدمت کردن به آنان" بیان میکنند و رهبران خدمتگزار را چنین تعریف میکند:
🌾 "رهبران خدمتگزار روی خدمترسانی به دیگران تأکید میکنند و منافع شخصی را فدای منافع دیگران میکنند تا افراد از درایت و اختیار و سلامت بیشتری برخوردار شوند و خودشان تبدیل به رهبرانی خدمتگزار شوند".
🌾 بهترین آزمون برای اینکه بدانیم رهبری خدمتگزار وجود دارد، این است که این سؤالات پرسیده شود: آیا افرادی که به آنها خدمت رسانی میشود رشد شخصیتی پیدا کردهاند؟ آیا افرادی که به آنها خدمترسانی میشود سالمتر، خردمندتر، آزادتر و مستقلتر شدهاند؟ آیا افراد خودشان تبدیل به رهبرانی خدمتگزار شده اند؟ آیا افراد سودمندتر شده اند و یا اینکه حداقل زیان نکرده اند؟
🌾برای اینکه بدانید شما رهبری خدمتگزار هستید یا خیر؟ به سؤالات زیر پاسخ دهید؟
۱) آیا افراد باور دارند که شما به عنوان رهبر، نفع شخصی را کنار گذاشتهاید؟
۲) آیا افراد باور دارند که شما به عنوان رهبر، به عقاید و نظرات آنها گوش و ارزش می دهید ؟
۳) آیا افراد باور دارند که شما به عنوان رهبر، از مشکلات زندگی آنها باخبر هستید؟
۴) آیا وقتی افراد با مشکل روبرو میشوند، به نزد شما می آیند؟
۵) آیا افراد با اختیار و از روی میل از دستورات شما پیروی می کنند؟
۶) آیا وقتی با افراد هستید، آنها اهداف فردی شان را در راستای هدفهای سازمانی می بینند؟
۷) آیا افراد به دوراندیشی شما اطمینان دارند؟
۸) آیا افراد باور دارند که شما می خواهید به آنها کمک کنید تا رشد و توسعه پیدا کنند؟
۹) آیا افراد باور دارند به اینکه شما میخواهید سازمانی به وجود آورید که در جهان تفاوت اساسی داشته باشید؟
۱۰) آیا وقتی افراد را رهبری میکنید، در آنها احساس قوی در ارتباط با سازمان به وجود میآید؟
🔱اگر که به بیش از ۷ مورد، جواب آری داده باشید، در راستای رهبری خدمتگزار قرار گرفته اید.🍀
@hrclinic
Forwarded from Hr clinic روانشناسی مدیریت
@hrclinic : به طور کلی سه دلیل ممکن است باعث عملکرد نامطلوب یا رفتارهای نامناسب کارکنان شده باشد:
1.اول: ندانستن
2.دوم: نتوانستن
3.سوم: نخواستن
یکی از نقشهای مهم و دشوار مدیر در این مرحله از فرآیند مدیریت عملکرد این است که تشخیص دهد کدام یک از این عوامل، چرا و چقدر بر رفتار و عملکرد کارمند اثر گذار بوده است. فقط بعد از تشخیص درست علتهاست که میتوان راه حلها را هم انتخاب کرد و به کارگرفت.
ممکن است کارمند مورد نظر به دلیل کمبود یا نبود دانش لازم و مهارت کافی موفق به برآوردن انتظارات و استانداردها نشده باشد. درچنین مواقعی، وظیفه مدیر تشخیص نیاز آموزشی کارمند و فرستادن او به دورهها و برنامههای آموزشی است که دانش و مهارت لازم برای انجام وظایف در حد استاندارد را به او بدهد. اصولا یکی از کارکردهای مهم ارزیابی عملکرد تشخیص نیاز آموزشی ارزیابی شوندگان است.
دومین دلیل احتمالی عملکردهای نامطلوب کارکنان «نتوانستن» است. برای مثال ممکن است موانعی مثل کمبود اعتماد به نفس که یک مانع درونی است یا ناکافی بودن ابزار و امکانات که یک مانع بیرونی است باعث بروز عملکردهای رضایت بخش شده باشد. در چنین مواردی مدیر وظیفه دارد تا موانع را از سر راه کارمند بردارد.
و بالاخره «نخواستن» هم میتواند سومین عامل و مانع عملکرد مطلوب کارکنان باشد. در چنین مواردی مدیر باید ریشههای نارضایتی کارکنان را کشف و آنها را حتی الامکان برطرف نماید.
@hrclinic
1.اول: ندانستن
2.دوم: نتوانستن
3.سوم: نخواستن
یکی از نقشهای مهم و دشوار مدیر در این مرحله از فرآیند مدیریت عملکرد این است که تشخیص دهد کدام یک از این عوامل، چرا و چقدر بر رفتار و عملکرد کارمند اثر گذار بوده است. فقط بعد از تشخیص درست علتهاست که میتوان راه حلها را هم انتخاب کرد و به کارگرفت.
ممکن است کارمند مورد نظر به دلیل کمبود یا نبود دانش لازم و مهارت کافی موفق به برآوردن انتظارات و استانداردها نشده باشد. درچنین مواقعی، وظیفه مدیر تشخیص نیاز آموزشی کارمند و فرستادن او به دورهها و برنامههای آموزشی است که دانش و مهارت لازم برای انجام وظایف در حد استاندارد را به او بدهد. اصولا یکی از کارکردهای مهم ارزیابی عملکرد تشخیص نیاز آموزشی ارزیابی شوندگان است.
دومین دلیل احتمالی عملکردهای نامطلوب کارکنان «نتوانستن» است. برای مثال ممکن است موانعی مثل کمبود اعتماد به نفس که یک مانع درونی است یا ناکافی بودن ابزار و امکانات که یک مانع بیرونی است باعث بروز عملکردهای رضایت بخش شده باشد. در چنین مواردی مدیر وظیفه دارد تا موانع را از سر راه کارمند بردارد.
و بالاخره «نخواستن» هم میتواند سومین عامل و مانع عملکرد مطلوب کارکنان باشد. در چنین مواردی مدیر باید ریشههای نارضایتی کارکنان را کشف و آنها را حتی الامکان برطرف نماید.
@hrclinic
✳️"راهزنان سازمانی"
مهمترین عوامل اتلاف وقت مدیران
▪️ جلسات غیر ضروری
▪️ میز یا محدوده كار نابسامان
▪️ تلفنهای غیرضروری
▪️ صرف وقت زیاد برای پاسخگویی به نامهها
▪️ دسته بندی اوراق بیش از یك بار در روز و صرف زمان طولانی برای سازماندهی آنها
▪️ مشكل داشتن با تكنولوژی(اختلال در كار كامپیوترها)
▪️ صرف وقت زیاد در ترسیم برنامههای كاری برای دیگران
▪️ اختصاص زمان طولانی به برنامه ریزی
▪️ اختصاص زمان طولانی به تحلیل اشتباهات
▪️ اختصاص زمان طولانی به پروژه مستندسازی
▪️ تلاش بیهوده برای جلب توجه دیگران به كارهای انجام شده
▪️ انجام كارهایی كه میتوان به دیگران محول نمود.
▪️ انجام كار بدون بازده در اوج خستگی
▪️ گپ زدن های غیر ضروری و نشستهای دوستانه غیر کاری
▪️ تهیه گزارشهای غیر ضروری وطولانی
▪️ مطالعه ی مطالب نامرتبط ارسالی از جاهای مختلف
▪️ دوباره کاری و رفع اشکالات کار سایرین
▪️ پیگیری شخصی تک تک دستورات
▪️ سرگرم شدن با محصولات تکنولوژیک در محیط کار مثل رایانه ، اینترنت و تلویزیون
▪️ تغییر برنامه زمان بندی سفرها
مهمترین عوامل اتلاف وقت مدیران
▪️ جلسات غیر ضروری
▪️ میز یا محدوده كار نابسامان
▪️ تلفنهای غیرضروری
▪️ صرف وقت زیاد برای پاسخگویی به نامهها
▪️ دسته بندی اوراق بیش از یك بار در روز و صرف زمان طولانی برای سازماندهی آنها
▪️ مشكل داشتن با تكنولوژی(اختلال در كار كامپیوترها)
▪️ صرف وقت زیاد در ترسیم برنامههای كاری برای دیگران
▪️ اختصاص زمان طولانی به برنامه ریزی
▪️ اختصاص زمان طولانی به تحلیل اشتباهات
▪️ اختصاص زمان طولانی به پروژه مستندسازی
▪️ تلاش بیهوده برای جلب توجه دیگران به كارهای انجام شده
▪️ انجام كارهایی كه میتوان به دیگران محول نمود.
▪️ انجام كار بدون بازده در اوج خستگی
▪️ گپ زدن های غیر ضروری و نشستهای دوستانه غیر کاری
▪️ تهیه گزارشهای غیر ضروری وطولانی
▪️ مطالعه ی مطالب نامرتبط ارسالی از جاهای مختلف
▪️ دوباره کاری و رفع اشکالات کار سایرین
▪️ پیگیری شخصی تک تک دستورات
▪️ سرگرم شدن با محصولات تکنولوژیک در محیط کار مثل رایانه ، اینترنت و تلویزیون
▪️ تغییر برنامه زمان بندی سفرها
✳️ شاد بودن به این معنا نیست که همه چیز خوب است،
شاد بودن به این معناست که شما تصمیم گرفتید فراتر از هرآنچه کامل نیست را ببینید.
شاد بودن به این معناست که شما تصمیم گرفتید فراتر از هرآنچه کامل نیست را ببینید.
✳️ مدیریت در عصر دیجیتال
شخصی با ریشۀ خاورمیانهای در آمریکا بدون اینکه مجوز شهرداری اخذ کند، اتاقی به منزل خود اضافه کرد. بعد از مدتی کوتاه شهرداری مطلع شد و جرایم سنگینی را وضع نمود. اما شهرداری چگونه متوجه زرنگی این فرد شد؟ شهرداری توسط عکسهای ماهوارهای که هر چند ماه یکبار گرفته میشود متوجه تغییرات در املاک میشود. نرمافزاری این عکسها را مقایسه میکند. هر قدر مربعهای عکس (Pixel) کوچک تر باشد، شفافیت آن بالاتر میرود. این فرد قانون شکن غافل بود که عکس هوایی منزل او به وضوح نشان میدهد که مربعهای عکس تغییر کردهاند. وقتی مسئولین شهرداری، به فایل این ملک مراجعه کردند، متوجه شدند مجوز جدیدی در کار نیست. سپس سراغ او آمدند.
موضوع دیگری: FedEx یک شرکت تحویل نامه، پاکت و بسته در عرض ۲۴ ساعت است. ۴۶ سال است که کار میکند و سال گذشته ۶/۱ میلیارد دلار درآمد داشته است. این شرکت ۶۵۰ هواپیما دارد که از نظر تعداد هواپیما رتبه چهارم جهانی است. نکته حائز اهمیت در مورد این شرکت اینست که از تمام نقاط دنیا، بستهها و نامهها به ۱۶ فرودگاه تا ساعت ۸ شب وارد شده و پس از دستهبندی تا ۳ صبح با پروازهای جدید به مقاصد خود ارسال میشوند. در روز بعد، نامهها و بستهها تا ظهر یا بعد از ظهر تحویل داده میشوند. فقط در فرودگاه Memphis (ایالت تنسی) حدوداً ۵/۱ میلیون بسته تا ساعت ۸ شب وارد میشود و با حدود ۱۰۰ هواپیما به مقاصد خود در داخل و بیرون آمریکا حرکت میکنند. در ایام کریسمس و سال نو، تا ۵/۳ میلیون بسته نیز این شرکت در ۲۴ ساعت در تمام دنیا تحویل میدهد. در داخل آمریکا، این شرکت در Memphis و Oakland (کالیفرنیا) دو مرکز (یا Hub) دارد. در مرکز فرماندهی جهانی این شرکت (Global Command Center) در Memphis، یک نقشه عظیم دیواری حرکت ۶۵۰ هواپیما را هدایت و مدیریت میکند.
یک نکته مشترک در این دو مثال وجود دارد: مدیریت در دنیای امروز با دانش، سیستم دیجیتالی و قاعدهمندی است. نظارت از طریق دانش و سیستم دیجیتالی است. تصور کنید اگر مدیریت ۱۶ Hub داخلی و بینالمللی شرکت FedEx را به "مدیریت افراد" و به سطح حوصله، دقت و نظم بشری میسپردند که در آنها هزاران خطا متصور است چه هرج و مرجی میشد و بستهها نه در ۲۴ ساعت بلکه در ۲۴ روز هم به مقصد نمیرسیدند. وزارت خزانهداری آمریکا در همه بانکها، نرمافزاری تعبیه کرده که از انتقال پولی بالای ده هزار دلار اتوماتیک به آن وزارت خانه گزارش داده میشود. این در کنار صدها نرمافزاری است که در سیستم مالیاتی به کارگرفته میشود.
اگر نظام دیجیتالی در جهان امروز را مبنا قرار دهیم، مدیریت در کشور عموماً حالت توصیهای، تلفنی، فردی، نصیحتی، حجرهای و رفاقتی است. در دنیای امروز، خطا را نرمافزار تشخیص میدهد و نه افراد. بی دلیل نیست که حقوق سالیانۀ یک مهندس نرمافزار در آمریکا که حدود ۲۳-۲۲ سال سن دارد از ۱۵۰ هزار دلار شروع میشود. در چین ۷۰۰ میلیون نفر به هیچ وجه از اسکناس استفاده نمیکنند و تمام پرداختها از طریق موبایل انجام میگیرد. حتی متکدیان در چین در ته کاسهای، بارکُد حساب بانکی خود را چسباندهاند و شهروندان از طریق موبایل به حساب شخص متکدی، پول پرداخت میکنند.
دولت و حاکمیت آلمان، اقتصادی بالغ بر چهار تریلیون دلار تولید ناخالص داخلی و رتبه چهارم جهانی (بعد از آمریکا، چین و ژاپن) را مدیریت میکنند. آلمان حدود ۳/۱ تریلیون دلار در سال صادرات دارد. مسئولین آلمانی همه ساعت پنج بعد از ظهر از محل کار رفته و زندگی میکنند. تعداد جلسات مدیران در این کشور بسیار محدود است. سیستمی منسجم، دیجیتالی و منظم کار میکند. مدیران به این سیستم وفادار هستند و نه به افراد.
اگر قرار باشد کشور پیشرفت کند، راهحلها بسیار شفاف و ساده هستند: مدیریت نرمافزاری بر سیستم بانکی، مالیاتی، گمرکی و دهها مورد دیگر. اگر کشور دیجیتالی نشود، همچنان باید در رابطه با بانکداری، گمرک و غیره همایش برگزار شود، چند وزیر و استاد دانشگاه و کارشناس سخنرانی کنند و در نهایت، اظهار امیدواری بر اصلاح امور کنند.
فرمولهای پیشرفت و توسعه آنقدر روشن هستند که میشود راحت آنها را گوگل کرد و نیازی به جلسه، همایش و توجیه ندارد. در چهار سال آینده ، هدف دولت میتواند دیجیتالی کردن مدیریت کشور یعنی غیرفردی کردن مدیریت باشد. امروز نسلی که بین ۲۵ تا ۴۰ ساله است بیش از هر امر دیگری در پی ثبات و قابلیت پیش بینی در مدیریت کشور است. ثبات در مدیریت، امنیت روانی و اجتماعی به دنبال خواهد آورد. برای رشد، پیشرفت، توسعه، امنیت کشور و حتی برقراری عدالت، هیچ امری بالاتر از دیجیتالی کردن کشور وجود ندارد.
شخصی با ریشۀ خاورمیانهای در آمریکا بدون اینکه مجوز شهرداری اخذ کند، اتاقی به منزل خود اضافه کرد. بعد از مدتی کوتاه شهرداری مطلع شد و جرایم سنگینی را وضع نمود. اما شهرداری چگونه متوجه زرنگی این فرد شد؟ شهرداری توسط عکسهای ماهوارهای که هر چند ماه یکبار گرفته میشود متوجه تغییرات در املاک میشود. نرمافزاری این عکسها را مقایسه میکند. هر قدر مربعهای عکس (Pixel) کوچک تر باشد، شفافیت آن بالاتر میرود. این فرد قانون شکن غافل بود که عکس هوایی منزل او به وضوح نشان میدهد که مربعهای عکس تغییر کردهاند. وقتی مسئولین شهرداری، به فایل این ملک مراجعه کردند، متوجه شدند مجوز جدیدی در کار نیست. سپس سراغ او آمدند.
موضوع دیگری: FedEx یک شرکت تحویل نامه، پاکت و بسته در عرض ۲۴ ساعت است. ۴۶ سال است که کار میکند و سال گذشته ۶/۱ میلیارد دلار درآمد داشته است. این شرکت ۶۵۰ هواپیما دارد که از نظر تعداد هواپیما رتبه چهارم جهانی است. نکته حائز اهمیت در مورد این شرکت اینست که از تمام نقاط دنیا، بستهها و نامهها به ۱۶ فرودگاه تا ساعت ۸ شب وارد شده و پس از دستهبندی تا ۳ صبح با پروازهای جدید به مقاصد خود ارسال میشوند. در روز بعد، نامهها و بستهها تا ظهر یا بعد از ظهر تحویل داده میشوند. فقط در فرودگاه Memphis (ایالت تنسی) حدوداً ۵/۱ میلیون بسته تا ساعت ۸ شب وارد میشود و با حدود ۱۰۰ هواپیما به مقاصد خود در داخل و بیرون آمریکا حرکت میکنند. در ایام کریسمس و سال نو، تا ۵/۳ میلیون بسته نیز این شرکت در ۲۴ ساعت در تمام دنیا تحویل میدهد. در داخل آمریکا، این شرکت در Memphis و Oakland (کالیفرنیا) دو مرکز (یا Hub) دارد. در مرکز فرماندهی جهانی این شرکت (Global Command Center) در Memphis، یک نقشه عظیم دیواری حرکت ۶۵۰ هواپیما را هدایت و مدیریت میکند.
یک نکته مشترک در این دو مثال وجود دارد: مدیریت در دنیای امروز با دانش، سیستم دیجیتالی و قاعدهمندی است. نظارت از طریق دانش و سیستم دیجیتالی است. تصور کنید اگر مدیریت ۱۶ Hub داخلی و بینالمللی شرکت FedEx را به "مدیریت افراد" و به سطح حوصله، دقت و نظم بشری میسپردند که در آنها هزاران خطا متصور است چه هرج و مرجی میشد و بستهها نه در ۲۴ ساعت بلکه در ۲۴ روز هم به مقصد نمیرسیدند. وزارت خزانهداری آمریکا در همه بانکها، نرمافزاری تعبیه کرده که از انتقال پولی بالای ده هزار دلار اتوماتیک به آن وزارت خانه گزارش داده میشود. این در کنار صدها نرمافزاری است که در سیستم مالیاتی به کارگرفته میشود.
اگر نظام دیجیتالی در جهان امروز را مبنا قرار دهیم، مدیریت در کشور عموماً حالت توصیهای، تلفنی، فردی، نصیحتی، حجرهای و رفاقتی است. در دنیای امروز، خطا را نرمافزار تشخیص میدهد و نه افراد. بی دلیل نیست که حقوق سالیانۀ یک مهندس نرمافزار در آمریکا که حدود ۲۳-۲۲ سال سن دارد از ۱۵۰ هزار دلار شروع میشود. در چین ۷۰۰ میلیون نفر به هیچ وجه از اسکناس استفاده نمیکنند و تمام پرداختها از طریق موبایل انجام میگیرد. حتی متکدیان در چین در ته کاسهای، بارکُد حساب بانکی خود را چسباندهاند و شهروندان از طریق موبایل به حساب شخص متکدی، پول پرداخت میکنند.
دولت و حاکمیت آلمان، اقتصادی بالغ بر چهار تریلیون دلار تولید ناخالص داخلی و رتبه چهارم جهانی (بعد از آمریکا، چین و ژاپن) را مدیریت میکنند. آلمان حدود ۳/۱ تریلیون دلار در سال صادرات دارد. مسئولین آلمانی همه ساعت پنج بعد از ظهر از محل کار رفته و زندگی میکنند. تعداد جلسات مدیران در این کشور بسیار محدود است. سیستمی منسجم، دیجیتالی و منظم کار میکند. مدیران به این سیستم وفادار هستند و نه به افراد.
اگر قرار باشد کشور پیشرفت کند، راهحلها بسیار شفاف و ساده هستند: مدیریت نرمافزاری بر سیستم بانکی، مالیاتی، گمرکی و دهها مورد دیگر. اگر کشور دیجیتالی نشود، همچنان باید در رابطه با بانکداری، گمرک و غیره همایش برگزار شود، چند وزیر و استاد دانشگاه و کارشناس سخنرانی کنند و در نهایت، اظهار امیدواری بر اصلاح امور کنند.
فرمولهای پیشرفت و توسعه آنقدر روشن هستند که میشود راحت آنها را گوگل کرد و نیازی به جلسه، همایش و توجیه ندارد. در چهار سال آینده ، هدف دولت میتواند دیجیتالی کردن مدیریت کشور یعنی غیرفردی کردن مدیریت باشد. امروز نسلی که بین ۲۵ تا ۴۰ ساله است بیش از هر امر دیگری در پی ثبات و قابلیت پیش بینی در مدیریت کشور است. ثبات در مدیریت، امنیت روانی و اجتماعی به دنبال خواهد آورد. برای رشد، پیشرفت، توسعه، امنیت کشور و حتی برقراری عدالت، هیچ امری بالاتر از دیجیتالی کردن کشور وجود ندارد.
Forwarded from محسن قلیزاده کیسمی
کمی به خود استراحت دهید!
افراد زیادی صرف نظر از سن، هر پانزده دقیقه یا کم تر تلفن های هوشمند خود را بررسی می کنند و اگر به آن ها اجازه چنین کاری داده نشود مضطرب می شوند.
اصطلاحاتی چون:
فومو: ترس از رها شدن
فوبو: ترس از آنلاین نبودن
نومو: ترس از خارج از دسترس بودن موبایل
جملگی شکل های اضطراب هستند که حال ما در ارتباط با دستگاه های دیجیتالیمان را دقیق تر توضیح می دهند!
چگونه این اضطراب را فرونشانیم؟
1) همه چیز را خاموش و #موبایل خود را در سکوت قرار دهید. هشداری را برای پانزده دقیقه تنظیم کنید و هنگامی که زنگ خورد، به خود یک دقیقه برای بررسی اش فرصت دهید. این فرایند را تا زمانی تکرار کنید که به راحتی بتوانید زمان خروج از شبکه را به یک یا چند ساعت افزایش دهید.
2) موبایل را خارج از اتاق خواب خود نگه دارید. بنیاد ملی خواب توصیه می کند یک ساعت قبل از خواب از مشاهده دستگاه دیجیتال خودداری کنید. هدف جلوگیری از انتشار انتقال دهنده های عصبی است که به جای تولید ملانین که اجازه می دهد در شب استراحت کنید برعکس به مغز شما انرژی وارد می کند.
📝 Larry Rosen
📙 Harvard Business Review
افراد زیادی صرف نظر از سن، هر پانزده دقیقه یا کم تر تلفن های هوشمند خود را بررسی می کنند و اگر به آن ها اجازه چنین کاری داده نشود مضطرب می شوند.
اصطلاحاتی چون:
فومو: ترس از رها شدن
فوبو: ترس از آنلاین نبودن
نومو: ترس از خارج از دسترس بودن موبایل
جملگی شکل های اضطراب هستند که حال ما در ارتباط با دستگاه های دیجیتالیمان را دقیق تر توضیح می دهند!
چگونه این اضطراب را فرونشانیم؟
1) همه چیز را خاموش و #موبایل خود را در سکوت قرار دهید. هشداری را برای پانزده دقیقه تنظیم کنید و هنگامی که زنگ خورد، به خود یک دقیقه برای بررسی اش فرصت دهید. این فرایند را تا زمانی تکرار کنید که به راحتی بتوانید زمان خروج از شبکه را به یک یا چند ساعت افزایش دهید.
2) موبایل را خارج از اتاق خواب خود نگه دارید. بنیاد ملی خواب توصیه می کند یک ساعت قبل از خواب از مشاهده دستگاه دیجیتال خودداری کنید. هدف جلوگیری از انتشار انتقال دهنده های عصبی است که به جای تولید ملانین که اجازه می دهد در شب استراحت کنید برعکس به مغز شما انرژی وارد می کند.
📝 Larry Rosen
📙 Harvard Business Review