✳️ویژگی های سازمان های یادگیرنده
سازمان یادگیرنده، سازمانی است که ظرفیتهایش را برای خلق آینده خود توسعه میدهد. هدف آن نیز توانمندسازی مدیران و کارکنان سازمانها برای مقابله با محیط پرتلاطم تجاری و برتری رقابتی و پویایی سازمان است.
لازمه حرکت بهسوی سازمانهای یادگیرنده پذیرش تغییر و همـسوکردن سازمانها با یافتههای پژوهشی مربوطه است.
به گفته گانز: عملکرد امروز، حاصل یادگیری دیروز، و عملکرد فردا، حاصل یادگیری امروز است.
دورنمای همه سازمانهای یادگیرنده رسیدن به موفقیت مطلوب و ایدهآل است بنابراین بـرای چنین سازمانهایی موارد زیر ضروری است:
1⃣شناخت هدف:
اولین گام در راه ایجاد سازمان یادگیرنده، شناخت هدف است، چون هر گونه اقدام عملی قبل از شناخت هدف، منجر به شکست خواهد شد.
2⃣وجود رهبران اندیشمند:
این عنصر در سازمان یادگیرنده از آن جهت اهمیت دارد که بدون یک رهبر متعهد به یادگیری، سازمان هرگز موفق نخواهد شد. در سازمانهای یادگیرنده برای دستیابی به آنچه مورد توافق همگان است به رهبری فردی خردمند و تحولآفرین نیاز است.
3⃣وجود کارکنان یادگیرنده و خلاق:
شرط لازم سازمانهای یادگیرنده، کارکنان و مدیران یادگیرنده است. در سازمانهای یادگیرنده افراد باید تواناییهای خود را بشناسند و آنها را توسـعه و بهبود بخشند.
4⃣دادن اختیار به کارکنان و آموزش آنها:
در سازمانهای یادگیرنده اختیارات به میزان زیادی به کارکنان واگذار میشود و به آنها احترام گذاشته میشود. همچنین فضایی برای پیشرفت آنها فراهم میشود و بر اساس توانایی و استعداد افراد به آنها آموزش میدهند. سازمان یادگیرنده موجب میشود کـه مسئولیت فرد در برابر سازمان افزایش یابد و از نظر عواطف و احساسات در وضعی قرار گیرد که جهت تأمین هدفهای مورد نظر از هیچ کوششی فروگذار نکنند و با هر مشکلی دست و پنجه نرم کنند.
5⃣مشارکت کامل در اطلاعات:
دادههای رسمی درباره بودجه، سود و هزینهها در اختیار افراد قرار میگیرد. هر شخص آزادی عمل دارد تا با سایر افراد در درون سازمان اطلاعاتی را رد و بدل کند.
6⃣برخورداری از یک الگوی پوینده:
سازمان یادگیرنده باید به ساز و کارهایی مجهز باشد تا الگوهـای ذهنی خود را نسبت به مسائل شناسایی کرده و آنها را دائماً مورد ارزیابی و سنجش قرار دهد.
بنابراین برای اینکه سازمانها موفق باشند، لازم است الگوهای ذهنی واقعبینانهای داشـته باشـند و با اطلاعات، آنها را بهروز رسانی کنند و بکوشند تا پویایی و انعطاف آنها همواره حفظ شود.
7⃣به کارگیری علم و تجربه:
سازمان یادگیرنده ترکیبی از علم و تجربه را مورد استفاده قرار میدهد تا به کمک این دو تصمیمهای بهتری بگیرد، زیرا استفاده از دانش در تصمیمگیریهای سـازمانی، سـرعت، دقت و هزینههای کمتری را به سازمان ارزانی میدارد و بهکارگیری تجربهها، تصمیمات اتخاذ شده را واقع بینانه و هماهنگ با محیطهای مؤثر بر سازمان میکند. در سازمانهای یادگیرنده آنچه برای یادگیری لازم است، علم و تجربه است و از تجربه در بهکارگیری یافتههای گذشـته اسـتفاده میشود. در ایـن سازمانها افراد باید به کمک دانش و تخصص خود، گزینههای موفق را برای آینده برآورد کنند و با بهرهگیری از تجربه به تصمیمی منطقی و خردمندانه دست یابند.
سازمان یادگیرنده، سازمانی است که ظرفیتهایش را برای خلق آینده خود توسعه میدهد. هدف آن نیز توانمندسازی مدیران و کارکنان سازمانها برای مقابله با محیط پرتلاطم تجاری و برتری رقابتی و پویایی سازمان است.
لازمه حرکت بهسوی سازمانهای یادگیرنده پذیرش تغییر و همـسوکردن سازمانها با یافتههای پژوهشی مربوطه است.
به گفته گانز: عملکرد امروز، حاصل یادگیری دیروز، و عملکرد فردا، حاصل یادگیری امروز است.
دورنمای همه سازمانهای یادگیرنده رسیدن به موفقیت مطلوب و ایدهآل است بنابراین بـرای چنین سازمانهایی موارد زیر ضروری است:
1⃣شناخت هدف:
اولین گام در راه ایجاد سازمان یادگیرنده، شناخت هدف است، چون هر گونه اقدام عملی قبل از شناخت هدف، منجر به شکست خواهد شد.
2⃣وجود رهبران اندیشمند:
این عنصر در سازمان یادگیرنده از آن جهت اهمیت دارد که بدون یک رهبر متعهد به یادگیری، سازمان هرگز موفق نخواهد شد. در سازمانهای یادگیرنده برای دستیابی به آنچه مورد توافق همگان است به رهبری فردی خردمند و تحولآفرین نیاز است.
3⃣وجود کارکنان یادگیرنده و خلاق:
شرط لازم سازمانهای یادگیرنده، کارکنان و مدیران یادگیرنده است. در سازمانهای یادگیرنده افراد باید تواناییهای خود را بشناسند و آنها را توسـعه و بهبود بخشند.
4⃣دادن اختیار به کارکنان و آموزش آنها:
در سازمانهای یادگیرنده اختیارات به میزان زیادی به کارکنان واگذار میشود و به آنها احترام گذاشته میشود. همچنین فضایی برای پیشرفت آنها فراهم میشود و بر اساس توانایی و استعداد افراد به آنها آموزش میدهند. سازمان یادگیرنده موجب میشود کـه مسئولیت فرد در برابر سازمان افزایش یابد و از نظر عواطف و احساسات در وضعی قرار گیرد که جهت تأمین هدفهای مورد نظر از هیچ کوششی فروگذار نکنند و با هر مشکلی دست و پنجه نرم کنند.
5⃣مشارکت کامل در اطلاعات:
دادههای رسمی درباره بودجه، سود و هزینهها در اختیار افراد قرار میگیرد. هر شخص آزادی عمل دارد تا با سایر افراد در درون سازمان اطلاعاتی را رد و بدل کند.
6⃣برخورداری از یک الگوی پوینده:
سازمان یادگیرنده باید به ساز و کارهایی مجهز باشد تا الگوهـای ذهنی خود را نسبت به مسائل شناسایی کرده و آنها را دائماً مورد ارزیابی و سنجش قرار دهد.
بنابراین برای اینکه سازمانها موفق باشند، لازم است الگوهای ذهنی واقعبینانهای داشـته باشـند و با اطلاعات، آنها را بهروز رسانی کنند و بکوشند تا پویایی و انعطاف آنها همواره حفظ شود.
7⃣به کارگیری علم و تجربه:
سازمان یادگیرنده ترکیبی از علم و تجربه را مورد استفاده قرار میدهد تا به کمک این دو تصمیمهای بهتری بگیرد، زیرا استفاده از دانش در تصمیمگیریهای سـازمانی، سـرعت، دقت و هزینههای کمتری را به سازمان ارزانی میدارد و بهکارگیری تجربهها، تصمیمات اتخاذ شده را واقع بینانه و هماهنگ با محیطهای مؤثر بر سازمان میکند. در سازمانهای یادگیرنده آنچه برای یادگیری لازم است، علم و تجربه است و از تجربه در بهکارگیری یافتههای گذشـته اسـتفاده میشود. در ایـن سازمانها افراد باید به کمک دانش و تخصص خود، گزینههای موفق را برای آینده برآورد کنند و با بهرهگیری از تجربه به تصمیمی منطقی و خردمندانه دست یابند.
Forwarded from آکادمی مدیریت
⭕️ انگیزه موفقیت
براساس نظریه موفقیت، انسان ها هنگامی عملا به سطوح بالایی از بازدهی و کارآیی نائل می شوند که انگیزه کسب موفقیت و پیشرفت در آنان ایجاد شده باشد .
به عبارتی دیگر، هر چه نیاز افراد به کسب موفقیت بیشتر باشد، کمیت و کیفیت فعالیت های آنها نیز در سطح بالاتری قرار خواهد گرفت . در چنین حالتی، پیوستگی شدید و نزدیکی میان انسانهایی که می توان آنان را موفقیت طلب نامید و کوشش های آنها، به وجود می آید . به نحوی که انسان ها، انجام و اتمام امور را فقط به خاطر نفس آن دنبال می کنند . از دیدگاه یک انسان مدیر موفقیت طلب، موفقیت، کاری حائز اهمیت است و عواملی چون پاداش های مالی، مقام و موقعیت و حتی قدرت، در درجه دوم اهمیت قرار می گیرند . انسان ها به منظور کسب موفقیت، همواره در پی ایجاد تغییر و تحول در وضع موجود و همچنین ابداع شیوه های کاملا تازه می باشند . به طور کلی، ابداع، ابتکار و نوآوری، جزئی از شخصیت انسان ها را تشکیل می دهد .
پژوهش های گسترده ای که در سطح جهانی انجام شده، حاکی از آن است که انسان های موفقیت طلب، سه اقدام اساسی زیر را با آگاهی انجام می دهند;
الف) راسا و به مسئولیت شخص خودشان، نسبت به رفع مشکلات اقدام می نمایند .
ب) تلاش می نمایند که هدف های سطح متوسط را در قبال خطرات شناخته شده و محاسبه شده، تعقیب و تحصیل نمایند .
ج) موقعیت هایی را ترجیح می دهند که از طریق آنها، اطلاعات مربوط به نتایج حاصله، به صورت منظم در اختیارشان قرار گیرد .
بررسی انجام شده، نشان می دهد که می توان از طریق آموزش، خصوصیات و تمایلات موفقیت طلبی را در انسان ها ایجاد کرد و افزایش داد. برنامه های آموزشی که در این زمینه، انجام شده نیز مؤید این نکته است که انگیزه کسب موفقیت، تا حد زیادی دارای ماهیت اکتسابی بوده، به وسیله آموزش قابل انتقال است .
🎓 آکادمی مدیریت حرفه ای👇
https://t.me/joinchat/BvPW8DwpXSIB_lmVhbfGyg
براساس نظریه موفقیت، انسان ها هنگامی عملا به سطوح بالایی از بازدهی و کارآیی نائل می شوند که انگیزه کسب موفقیت و پیشرفت در آنان ایجاد شده باشد .
به عبارتی دیگر، هر چه نیاز افراد به کسب موفقیت بیشتر باشد، کمیت و کیفیت فعالیت های آنها نیز در سطح بالاتری قرار خواهد گرفت . در چنین حالتی، پیوستگی شدید و نزدیکی میان انسانهایی که می توان آنان را موفقیت طلب نامید و کوشش های آنها، به وجود می آید . به نحوی که انسان ها، انجام و اتمام امور را فقط به خاطر نفس آن دنبال می کنند . از دیدگاه یک انسان مدیر موفقیت طلب، موفقیت، کاری حائز اهمیت است و عواملی چون پاداش های مالی، مقام و موقعیت و حتی قدرت، در درجه دوم اهمیت قرار می گیرند . انسان ها به منظور کسب موفقیت، همواره در پی ایجاد تغییر و تحول در وضع موجود و همچنین ابداع شیوه های کاملا تازه می باشند . به طور کلی، ابداع، ابتکار و نوآوری، جزئی از شخصیت انسان ها را تشکیل می دهد .
پژوهش های گسترده ای که در سطح جهانی انجام شده، حاکی از آن است که انسان های موفقیت طلب، سه اقدام اساسی زیر را با آگاهی انجام می دهند;
الف) راسا و به مسئولیت شخص خودشان، نسبت به رفع مشکلات اقدام می نمایند .
ب) تلاش می نمایند که هدف های سطح متوسط را در قبال خطرات شناخته شده و محاسبه شده، تعقیب و تحصیل نمایند .
ج) موقعیت هایی را ترجیح می دهند که از طریق آنها، اطلاعات مربوط به نتایج حاصله، به صورت منظم در اختیارشان قرار گیرد .
بررسی انجام شده، نشان می دهد که می توان از طریق آموزش، خصوصیات و تمایلات موفقیت طلبی را در انسان ها ایجاد کرد و افزایش داد. برنامه های آموزشی که در این زمینه، انجام شده نیز مؤید این نکته است که انگیزه کسب موفقیت، تا حد زیادی دارای ماهیت اکتسابی بوده، به وسیله آموزش قابل انتقال است .
🎓 آکادمی مدیریت حرفه ای👇
https://t.me/joinchat/BvPW8DwpXSIB_lmVhbfGyg
✳️فریب مرجعیت کاذب و تصمیمات استراتژیک
به این جملات دقت کنید:
»» دوست من که رتبه اول کنکور کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری است می گوید که در این حوزه (مثلا طلا و مسکن) سرمایه گذاری کنیم.
»» این موضوع باید مهم باشد. حتی روزنامۀ تایمز چهار ستون از صفحۀ اولش را به آن اختصاص داده است.
»» پروفسور سمیعی گفته است که پنج بار خندیدن برای سلامتی قلب بسیار مفید است.
همه این ها نوعی از مغالطه هستند به نام توسل به مرجع یا اقتدار کاذب. این خطا/فریب وقتی رخ می دهد که بگوییم یک حرف درست است چون یک خبره مشهور و مهم گفته آن حرف درست است. در حالی آن فرد واقعا خبره است واقعا مشهور است و واقعا مهم است اما یک ایراد دارد: در آن حوزه خبره نیست.
تحلیل: چرا فریب می خوریم:
این فریب ریشه در احساس احترام و اعتمادی دارد که عموم مردم نسبت به چهرههای برجسته دارند.
استناد به باورهای انیشتین، یک مرجع فوق العاده در فیزیک، در یک بحث سیاسی فریبآمیز خواهد بود، همین طور استناد به حرف های هنرمندی بزرگ مانند داستایوفسکی در یک بحث اقتصادی. حالا ممکن است شما بگویید که من متوجه خطای هر سه جمله بالا شدم. داستان همیشه به همین راحتی ها نیست. چرا که اولا شما با دقت به این جملات نگاه کردید. دوم اینکه این جملات کاملا از بحث جدا شدند و روبروی شما قرار گرفتند. در زندگی روزمره باورها همیشه به شکل جمله نیستند. همیشه هم خیلی واضح نیستند بلکه لابه لای گفتگوها، تصاویر و احساسات پنهان می شوند. به عنوان مثال در آگهیهای بازرگانی از ما خواسته میشود تا آن اتومبیلی را استفاده کنیم که کیفیت آن توسط یک قهرمان کشتی تائید شده، یا نوشابه با لباس خاصی را بنوشیم یا بپوشیم چراکه یک ستاره سینما یا فوتبال از آن استفاده می کند [کاری که این روزها یکی از سایت های فروش اینترنتی محصولات انجام می دهد و مردم را فریب می دهد].
هرگاه درستی گزارهای بر مبنای مرجعیتی قرار دارد که فاقد شایستگی ویژه در آن حوزه و موضوع است، استناد به چنینی مرجعی خطا و فریب است.
✅ تجویز راهبردی:
باورهایمان منشا تصمیمات ما هستند و برخی تصمیمات (تصمیمات استراتژیک) سرنوشت ما را رقم می زنند. اینکه چه رشته ای بخوانیم؟ کجا کار کنیم؟ در کدام حوزه سرمایه گذاری کنیم؟ به چه کاندیدایی رای بدهیم؟ به کدام استان بودجه بیشتری تخصیص دهیم؟ در کدام صنعت سرمایه گذاری استراتژیک کنیم؟ به چه کسانی یارانه بدهیم؟ با چه کشوری رابطه برقرار کنیم؟ همه و همه تصمیماتی هستند که ریشه در باورهای ما دارد. بنابراین لازم است که باورهای درست داشته باشیم.
چه بخواهیم چه نخواهیم بخش عمدهای از باورهای ما متکی بر دیگران است. ما بسیاری از باورهای خود را به این دلیل میپذیریم که مرجعیت متخصصان را در زمینههای گوناگون قبول داریم. از این پس برای پذیرفتن یک حرف از یک فرد (هر چقدر که محبوب و برجسته باشد) سه شرط بگذارید:
1- آن فرد صلاحیت سخن گفتن در آن موضوع را دارد یا نه؟
2- آن فرد حقیقت را می گوید و آیا تمام حقیقت را می گوید (چون ممکن است به دلایلی حقیقت یا تمام واقعیت را نگوید)
3- آیا خبره های دیگر نیز گفته وی را تایید می کنند؟ اگر آری که می توان حرفش را پذیرفت اگر نه از آن خبره و خبره های دیگر باید خواست که دلایل، شواهد، مدارک خود را برای تایید نظر خود را بیان کنند.
بازنشر از شبکه استراتژیست
به این جملات دقت کنید:
»» دوست من که رتبه اول کنکور کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری است می گوید که در این حوزه (مثلا طلا و مسکن) سرمایه گذاری کنیم.
»» این موضوع باید مهم باشد. حتی روزنامۀ تایمز چهار ستون از صفحۀ اولش را به آن اختصاص داده است.
»» پروفسور سمیعی گفته است که پنج بار خندیدن برای سلامتی قلب بسیار مفید است.
همه این ها نوعی از مغالطه هستند به نام توسل به مرجع یا اقتدار کاذب. این خطا/فریب وقتی رخ می دهد که بگوییم یک حرف درست است چون یک خبره مشهور و مهم گفته آن حرف درست است. در حالی آن فرد واقعا خبره است واقعا مشهور است و واقعا مهم است اما یک ایراد دارد: در آن حوزه خبره نیست.
تحلیل: چرا فریب می خوریم:
این فریب ریشه در احساس احترام و اعتمادی دارد که عموم مردم نسبت به چهرههای برجسته دارند.
استناد به باورهای انیشتین، یک مرجع فوق العاده در فیزیک، در یک بحث سیاسی فریبآمیز خواهد بود، همین طور استناد به حرف های هنرمندی بزرگ مانند داستایوفسکی در یک بحث اقتصادی. حالا ممکن است شما بگویید که من متوجه خطای هر سه جمله بالا شدم. داستان همیشه به همین راحتی ها نیست. چرا که اولا شما با دقت به این جملات نگاه کردید. دوم اینکه این جملات کاملا از بحث جدا شدند و روبروی شما قرار گرفتند. در زندگی روزمره باورها همیشه به شکل جمله نیستند. همیشه هم خیلی واضح نیستند بلکه لابه لای گفتگوها، تصاویر و احساسات پنهان می شوند. به عنوان مثال در آگهیهای بازرگانی از ما خواسته میشود تا آن اتومبیلی را استفاده کنیم که کیفیت آن توسط یک قهرمان کشتی تائید شده، یا نوشابه با لباس خاصی را بنوشیم یا بپوشیم چراکه یک ستاره سینما یا فوتبال از آن استفاده می کند [کاری که این روزها یکی از سایت های فروش اینترنتی محصولات انجام می دهد و مردم را فریب می دهد].
هرگاه درستی گزارهای بر مبنای مرجعیتی قرار دارد که فاقد شایستگی ویژه در آن حوزه و موضوع است، استناد به چنینی مرجعی خطا و فریب است.
✅ تجویز راهبردی:
باورهایمان منشا تصمیمات ما هستند و برخی تصمیمات (تصمیمات استراتژیک) سرنوشت ما را رقم می زنند. اینکه چه رشته ای بخوانیم؟ کجا کار کنیم؟ در کدام حوزه سرمایه گذاری کنیم؟ به چه کاندیدایی رای بدهیم؟ به کدام استان بودجه بیشتری تخصیص دهیم؟ در کدام صنعت سرمایه گذاری استراتژیک کنیم؟ به چه کسانی یارانه بدهیم؟ با چه کشوری رابطه برقرار کنیم؟ همه و همه تصمیماتی هستند که ریشه در باورهای ما دارد. بنابراین لازم است که باورهای درست داشته باشیم.
چه بخواهیم چه نخواهیم بخش عمدهای از باورهای ما متکی بر دیگران است. ما بسیاری از باورهای خود را به این دلیل میپذیریم که مرجعیت متخصصان را در زمینههای گوناگون قبول داریم. از این پس برای پذیرفتن یک حرف از یک فرد (هر چقدر که محبوب و برجسته باشد) سه شرط بگذارید:
1- آن فرد صلاحیت سخن گفتن در آن موضوع را دارد یا نه؟
2- آن فرد حقیقت را می گوید و آیا تمام حقیقت را می گوید (چون ممکن است به دلایلی حقیقت یا تمام واقعیت را نگوید)
3- آیا خبره های دیگر نیز گفته وی را تایید می کنند؟ اگر آری که می توان حرفش را پذیرفت اگر نه از آن خبره و خبره های دیگر باید خواست که دلایل، شواهد، مدارک خود را برای تایید نظر خود را بیان کنند.
بازنشر از شبکه استراتژیست
✳️ ویژگی های سازمان اخلاقمدار
۱) مواجهه عادلانه در توزیع فرصتها و امکانات:
در سازمان نهتنها تبعیض نباشد، بلکه احساس تبعیض (چه واهی چه واقعی) نیز نباشد.
- سازمان باید در همه شئون حرفهای به گونهای باشد که کارکنان و سهامداران آن احساس ارزشمند بودن داشته باشند.
۲) شایستهسالاری در واگذاری مسوولیتها
۳) نقدپذیری، ایجاد سیستمی برای اخذ دیدگاهها، تحلیل آنها و ارائه پاسخ و اقدام مقتضی نسبت به انتقادات و پیشنهادات
۴) پیشبینیپذیری:
یعنی سازمان به لحاظ سیاستگذاری و برنامهریزی رفتار آن به گونهای باشد که ذینفعان بتوانند بر مبنای استحکام و ثبات سیاستها و رویهها سازمان، قدرت پیشبینی و برنامهریزی داشته باشند.
۵) تامین امنیت شغلی:
تعریف سنتی امنیت شغلی، یک تعریف حقوقی و قانونی است یعنی تداوم شغل در چارچوب قرارداد یا قانون مگر به ادله محکمهپسند. در حالیکه تعریف جدید امنیت شغلی چنین است: تواناسازی منابع انسانی یک سازمان بهگونهای که در این حرفه یا حرفههای مشابه همیشه به این فرد نیاز باشد.
۶) حمایت از جایگاه حرفهای و ایجاد زمینه و ابزار برای ارتقای توانایی حرفهای
۷) جبران خدمت مکفی و عادلانه و تلاش برای ارتقای امنیت معیشتی و رفاه همکاران
۸) پایبندی به راهبردهای توسعه حرفهای و ایجاد زمینه و ابزار برای ایفای کیفی وظایف و ارتقای مهارتها و توان حرفهای
۹) تقویت ارتباط آسان و صمیمی کارکنان با مدیران سازمان و تقویت مدیریت مشارکتی
۱۰) وفاداری و تعهد به اهداف و رسالت سازمان
۱۱) تقویت چابکی سازمانی و ایجاد زمینه برای افزایش چابکی کارکنان:
چابکی به معنای تغییر جهت در حین سرعت است. سازمان چابک سازمانی است سریع، دقیق، بهرهور، منعطف و به روز در تصمیمگیری و اجرا.
۱۲) حمایت و حراست از جایگاه، منزلت و حقوق کارکنان سازمان:
کارکنان ما حق خطا دارند و باید حق
خطا به رسمیت شناخته شود و اگر کارکنان در راستای ایفای وظیفه شغلی و حفظ منافع سازمان خود هم پای آنها به محاکم قضایی کشیده شد، سازمان او باید تمام قد پشت او باشد و از او حمایت کند.
۱۳) توجه به بهداشت روانی کارکنان سازمان
۱۴) امانتداری:
امانتداری رفتار ارتباطی با امری است مبتنی بر استفاده بهینه از آن امر. استفاده بهینه به مفهوم اقتصادی با کارایی و اثر بخشی ارتباط پیدا میکند. جمع کارایی و اثربخشی هم یعنی بهرهوری. بنابراین مفهوم امانتداری در اخلاق حرفهای به بهرهوری مربوط میشود. مواجهه حقوق با امانتداری یک مواجهه حداقلی است اما مواجهه اخلاقی با امانتداری یک مواجهه حداکثری است. به این ترتیب، تلاش برای ارتقای ویژگیهای فوق در هر سازمان یا شرکت، تلاش در جهت بهبود بنیه اخلاق حرفهای در آن سازمان یا شرکت خواهد بود؛ فرآیندی که باعث افزایش بهرهوری، تقویت بنیه رقابتی، تبدیل تهدیدها به فرصتها، مدیریت تعارضها، همافزایی سازمانی، اعتمادآفرینی و بهبود مناسبات در ارتباطات انسانی و تعالی و سرآمدی سازمانی خواهد شد.
بازنشراز مدیریت رفتارسازمانی
۱) مواجهه عادلانه در توزیع فرصتها و امکانات:
در سازمان نهتنها تبعیض نباشد، بلکه احساس تبعیض (چه واهی چه واقعی) نیز نباشد.
- سازمان باید در همه شئون حرفهای به گونهای باشد که کارکنان و سهامداران آن احساس ارزشمند بودن داشته باشند.
۲) شایستهسالاری در واگذاری مسوولیتها
۳) نقدپذیری، ایجاد سیستمی برای اخذ دیدگاهها، تحلیل آنها و ارائه پاسخ و اقدام مقتضی نسبت به انتقادات و پیشنهادات
۴) پیشبینیپذیری:
یعنی سازمان به لحاظ سیاستگذاری و برنامهریزی رفتار آن به گونهای باشد که ذینفعان بتوانند بر مبنای استحکام و ثبات سیاستها و رویهها سازمان، قدرت پیشبینی و برنامهریزی داشته باشند.
۵) تامین امنیت شغلی:
تعریف سنتی امنیت شغلی، یک تعریف حقوقی و قانونی است یعنی تداوم شغل در چارچوب قرارداد یا قانون مگر به ادله محکمهپسند. در حالیکه تعریف جدید امنیت شغلی چنین است: تواناسازی منابع انسانی یک سازمان بهگونهای که در این حرفه یا حرفههای مشابه همیشه به این فرد نیاز باشد.
۶) حمایت از جایگاه حرفهای و ایجاد زمینه و ابزار برای ارتقای توانایی حرفهای
۷) جبران خدمت مکفی و عادلانه و تلاش برای ارتقای امنیت معیشتی و رفاه همکاران
۸) پایبندی به راهبردهای توسعه حرفهای و ایجاد زمینه و ابزار برای ایفای کیفی وظایف و ارتقای مهارتها و توان حرفهای
۹) تقویت ارتباط آسان و صمیمی کارکنان با مدیران سازمان و تقویت مدیریت مشارکتی
۱۰) وفاداری و تعهد به اهداف و رسالت سازمان
۱۱) تقویت چابکی سازمانی و ایجاد زمینه برای افزایش چابکی کارکنان:
چابکی به معنای تغییر جهت در حین سرعت است. سازمان چابک سازمانی است سریع، دقیق، بهرهور، منعطف و به روز در تصمیمگیری و اجرا.
۱۲) حمایت و حراست از جایگاه، منزلت و حقوق کارکنان سازمان:
کارکنان ما حق خطا دارند و باید حق
خطا به رسمیت شناخته شود و اگر کارکنان در راستای ایفای وظیفه شغلی و حفظ منافع سازمان خود هم پای آنها به محاکم قضایی کشیده شد، سازمان او باید تمام قد پشت او باشد و از او حمایت کند.
۱۳) توجه به بهداشت روانی کارکنان سازمان
۱۴) امانتداری:
امانتداری رفتار ارتباطی با امری است مبتنی بر استفاده بهینه از آن امر. استفاده بهینه به مفهوم اقتصادی با کارایی و اثر بخشی ارتباط پیدا میکند. جمع کارایی و اثربخشی هم یعنی بهرهوری. بنابراین مفهوم امانتداری در اخلاق حرفهای به بهرهوری مربوط میشود. مواجهه حقوق با امانتداری یک مواجهه حداقلی است اما مواجهه اخلاقی با امانتداری یک مواجهه حداکثری است. به این ترتیب، تلاش برای ارتقای ویژگیهای فوق در هر سازمان یا شرکت، تلاش در جهت بهبود بنیه اخلاق حرفهای در آن سازمان یا شرکت خواهد بود؛ فرآیندی که باعث افزایش بهرهوری، تقویت بنیه رقابتی، تبدیل تهدیدها به فرصتها، مدیریت تعارضها، همافزایی سازمانی، اعتمادآفرینی و بهبود مناسبات در ارتباطات انسانی و تعالی و سرآمدی سازمانی خواهد شد.
بازنشراز مدیریت رفتارسازمانی
Forwarded from هنر مدیریت
3 اشتباه رایج در مذاکره که حتما باید از آن اجتناب کنید
بخش اول:
برخی از افراد به طور ذاتی قادر به صحبت کردن در مورد قابلیتها و موفقیتهای خود نیستند و با وجود اینکه دستاوردهای قابل توجهی داشتهاند، به دلیل ناتوانی در بیان آنها، به جایگاهی که شایستگی آن را دارند، نمیرسند. اگر نمیدانید چگونه باید قابلیتها و ویژگیهای خوب خود را بیان کنید (البته بدون اینکه در نظر دیگران خودنما به نظر برسید)، باید بدانید افراد زیادی با این مشکل مواجهاند، بنابراین شما تنها نیستید. در اینجا ۳ اشتباه رایج در مذاکره را بیان میکنیم و روش اجتناب از این اشتباهات را نیز شرح میدهیم.
در مورد ویژگی های مثبت خود صحبت کنید.
فروتنی ویژگی بدی نیست ولی وقتی مسئلهی حمایت کردن از خودتان در میان باشد، هیچ کس به جز خودتان، برای شما قدمی برنخواهد داشت. وقتی در صحبت از ویژگیهای مثبت خود، دلایل محکمی بیان میکنید، در مذاکره نیز موفقیت بیشتری به دست میآورید. یعنی باید شواهدی داشته باشید و بدانید که چگونه باید این شواهد را برای دیگران نیز بیان کنید. ولی انجام این کار برای همه آسان نیست. در ادامه ۳ اشتباه رایج در مذاکره را با استفاده از ۳ مثالی که در واقعیت رخ داده است، شرح میدهیم:
@honaremodiriat
بخش اول:
برخی از افراد به طور ذاتی قادر به صحبت کردن در مورد قابلیتها و موفقیتهای خود نیستند و با وجود اینکه دستاوردهای قابل توجهی داشتهاند، به دلیل ناتوانی در بیان آنها، به جایگاهی که شایستگی آن را دارند، نمیرسند. اگر نمیدانید چگونه باید قابلیتها و ویژگیهای خوب خود را بیان کنید (البته بدون اینکه در نظر دیگران خودنما به نظر برسید)، باید بدانید افراد زیادی با این مشکل مواجهاند، بنابراین شما تنها نیستید. در اینجا ۳ اشتباه رایج در مذاکره را بیان میکنیم و روش اجتناب از این اشتباهات را نیز شرح میدهیم.
در مورد ویژگی های مثبت خود صحبت کنید.
فروتنی ویژگی بدی نیست ولی وقتی مسئلهی حمایت کردن از خودتان در میان باشد، هیچ کس به جز خودتان، برای شما قدمی برنخواهد داشت. وقتی در صحبت از ویژگیهای مثبت خود، دلایل محکمی بیان میکنید، در مذاکره نیز موفقیت بیشتری به دست میآورید. یعنی باید شواهدی داشته باشید و بدانید که چگونه باید این شواهد را برای دیگران نیز بیان کنید. ولی انجام این کار برای همه آسان نیست. در ادامه ۳ اشتباه رایج در مذاکره را با استفاده از ۳ مثالی که در واقعیت رخ داده است، شرح میدهیم:
@honaremodiriat
Forwarded from هنر مدیریت
3 اشتباه رایج در مذاکره که حتما باید از آن اجتناب کنید
بخش دوم:
اشتباه اول: واضح صحبت نکردن درمورد دستاوردهایتان
بهتراست که بگویید: «متوجه شدیم که در برههی خاصی از روند کاری خود، دچار ضرر و زیان شدهایم. بنابراین با تیمهای فراوانی کار کردیم تا روشهایی را برای ساده کردنِ فرآیند فروش پیدا کنیم. اخیرا با نیروهای واحد فنیمان کار کردهایم تا تغییراتی جزئی در وبسایت ایجاد کنیم که منجر به صرفهجویی ۱۵ درصدی در زمان هر یک از اعضای تیم شده است.»
در نسخهی دوم، گوینده توجه طرف مقابل را به نقشی که داشته است، جلب میکند. او از چارچوب سادهی زیر استفاده میکند تا مثال خاصی را بیان کند و نقش خود را در نتیجهی بهدست آمده، برجسته کند:
وضعیت (مواجهه با ضرر و زیان در کسبوکار)؛
وظیفه (کار کردن با تیمهای مختلف)؛
اقدام (ایجاد تغییرات جزئی در وبسایت)؛
نتیجه (صرفهجویی ۱۵ درصدی در وقت اعضای تیم).
@honaremodiriat
بخش دوم:
اشتباه اول: واضح صحبت نکردن درمورد دستاوردهایتان
بهتراست که بگویید: «متوجه شدیم که در برههی خاصی از روند کاری خود، دچار ضرر و زیان شدهایم. بنابراین با تیمهای فراوانی کار کردیم تا روشهایی را برای ساده کردنِ فرآیند فروش پیدا کنیم. اخیرا با نیروهای واحد فنیمان کار کردهایم تا تغییراتی جزئی در وبسایت ایجاد کنیم که منجر به صرفهجویی ۱۵ درصدی در زمان هر یک از اعضای تیم شده است.»
در نسخهی دوم، گوینده توجه طرف مقابل را به نقشی که داشته است، جلب میکند. او از چارچوب سادهی زیر استفاده میکند تا مثال خاصی را بیان کند و نقش خود را در نتیجهی بهدست آمده، برجسته کند:
وضعیت (مواجهه با ضرر و زیان در کسبوکار)؛
وظیفه (کار کردن با تیمهای مختلف)؛
اقدام (ایجاد تغییرات جزئی در وبسایت)؛
نتیجه (صرفهجویی ۱۵ درصدی در وقت اعضای تیم).
@honaremodiriat
Forwarded from هنر مدیریت
3 اشتباه رایج در مذاکره که حتما باید از آن اجتناب کنید
بخش سوم:
اشتباه دوم: تصور اینکه سابقهی کاریتان گویاست و نیازی به توضیح اضافه ندارد
بهتر است که بگویید: «سال بسیار خوبی داشتیم. با وجود تغییرات و جایگزینی بعضی از کارکنان، فروش ما در این سهماهه انتظارات را برآورده کرد. من ترتیبی دادم تا ۲ کارمندی که به تازگی استخدام شدهاند با فرهنگ سازمانی و روندهای کاریمان آشنا شوند. متأسفانه تصمیم گرفتیم که به یکی از کارکنان اجازه بدهیم تا به دنبال چند اقدام ناموفق برود تا عملکرد او را به حد استاندارد برسانیم، ولی پس از آن تلاشهای بیشتری کردهایم تا زمانی را به ساخت تیم اختصاص بدهیم.»
هرگز تصور نکنید که مدیر شما تمام جزئیات کارهایی را که در پشت صحنه انجام دادهاید، میداند. معمولا زنان برای دستاوردهایی که در کار گروهی داشتهاند، کمتر مورد توجه قرار میگیرند. پس کاری کنید که دستاوردهایتان مورد توجه قرار بگیرند و نقش و کمکهای خود در کار گروهی را بیان کنید.
@honaremodiriat
بخش سوم:
اشتباه دوم: تصور اینکه سابقهی کاریتان گویاست و نیازی به توضیح اضافه ندارد
بهتر است که بگویید: «سال بسیار خوبی داشتیم. با وجود تغییرات و جایگزینی بعضی از کارکنان، فروش ما در این سهماهه انتظارات را برآورده کرد. من ترتیبی دادم تا ۲ کارمندی که به تازگی استخدام شدهاند با فرهنگ سازمانی و روندهای کاریمان آشنا شوند. متأسفانه تصمیم گرفتیم که به یکی از کارکنان اجازه بدهیم تا به دنبال چند اقدام ناموفق برود تا عملکرد او را به حد استاندارد برسانیم، ولی پس از آن تلاشهای بیشتری کردهایم تا زمانی را به ساخت تیم اختصاص بدهیم.»
هرگز تصور نکنید که مدیر شما تمام جزئیات کارهایی را که در پشت صحنه انجام دادهاید، میداند. معمولا زنان برای دستاوردهایی که در کار گروهی داشتهاند، کمتر مورد توجه قرار میگیرند. پس کاری کنید که دستاوردهایتان مورد توجه قرار بگیرند و نقش و کمکهای خود در کار گروهی را بیان کنید.
@honaremodiriat