Forwarded from Behnam Zarrinkhat
🔴 بایدها و نبایدهای مدیران تازهکار
مدیریت کردن برای اغلب مدیران تازهکاری که مدت زیادی از مدیر شدنشان نمیگذرد فرآیندی مملو از آزمون و خطاست، بطوریکه افراد، تازه پس از گذشت چند سال از دوران مدیریتشان، میآموزند چه کارهایی را باید انجام داد و از چه کارهایی باید خودداری کرد. آنچه در ادامه خواهد آمد مجموعهای از بایدها و نبایدهایی است که با جمعبندی اصول و پیشنهادهای مشترک برآمده از بررسیهای کارشناسی در این زمینه شکل گرفته است .
باید اول: بهطور پیوسته با کارکنان ارتباط داشته باشید
در مورد توقعاتتان از آنها و نقاط قوت و ضعفشان با آنها سخن بگویید. اینکار میتواند به اعتمادسازی بین شما و کارکنانتان کمک شایانی کند.
باید دوم: تفویض اختیار کنید
مدیران تازهکار به شدت محافظهکار هستند و دوست دارند تمام تصمیمات را خودشان بگیرند . مدیر نباید خود را درگیر مسائل جزئی و پیش پا افتاده کند. در صورتبکه کارمندانتان خودشان تصمیمی را بگیرند، به بهترین شکل ممکن و با بیشترین تعهدپذیری آن را به مرحله اجرا درمیآورند.
باید سوم: خودتان و افرادتان را مسوولیتپذیر نگه دارید
حتما مسوولیتپذیری را به یکی از ارکان اصلی فرهنگ سازمانیتان تبدیل کنید و از پذیرش اشتباهاتتان در برابر زیردستان نهراسید.
باید چهارم: تیمسازی کنید و به پیشرفت اعضای تیم کمک کنید
حتما به کارکنانتان نشان دهید که به پیشرفت آنها علاقهمند هستید و فقط به فکر منافع خود نیستید.
باید پنجم: یک مربی یا مشاور برای خود بگیرید
هر چقدر هم در دوران دانشجویی یا کارمندی توانسته باشید اطلاعات فراوانی در زمینه مدیریت کسب کنید باز هم به یک یا چند راهنما و مشاور نیاز خواهید داشت تا به شما در مسیر دشوار مدیریت کمک کنند.
نباید اول: خود را درگیر مدیریت خرد و پرداختن به جزئیات نکنید
یکی از مهمترین عوامل منفور شدن مدیران نزد کارمندان، دخالتهای بیش از حد و بیمورد مدیران در تمام امور است. کارمندان و کارگران بهویژه آنهایی که باسابقه و باتجربهتر از بقیه هستند، به شدت نیازمند آزادی عمل هستند.
نباید دوم: با همه افرادتان به یک شکل رفتار نکنید
اگر چه اصل بر این است که مدیر همه کارکنانش را به یک چشم ببیند و با آنها عادلانه رفتار کند، اما این به آن معنا نیست که باید از یک الگوی رفتاری برای برخورد با تمام کارکنان استفاده کرد.
نباید سوم: به هیچ عنوان در اجرای تصمیمی که گرفتهاید تزلزل نشان ندهید
بدترین چیز برای یک مدیر این است از تصمیمی که گرفته عقبنشینی کند . در این حالت اعتماد کارکنان نسبت به چنین مدیری کاملا سلب شده و بعدها نیز کارکنان به دستورات و تصمیمات چنین مدیر متزلزلی گردن نمیگذارند.
نباید چهارم: اینطور وانمود نکنید که همه چیز را میدانید
ارتکاب این اشتباه مهلک میتواند هر مدیری را از پا درآورد، زیرا دیر یا زود مشخص میشود چیزهای بسیاری وجود دارد که مدیر از آنها آگاهی ندارد و این یعنی دروغگو از آب درآمدن مدیر. این ادعای گزاف از سوی مدیر موجب میشود کارکنان دیگر نیازی نبینند که مدیر را در جریان واقعیتها قرار دهند، چراکه فکر میکنند او از آنها مطلع است.
منبع : Forbes
نویسنده: پاول گراتزهوفر
مترجم: سیدحسین علوی لنگرودی
مدیریت کردن برای اغلب مدیران تازهکاری که مدت زیادی از مدیر شدنشان نمیگذرد فرآیندی مملو از آزمون و خطاست، بطوریکه افراد، تازه پس از گذشت چند سال از دوران مدیریتشان، میآموزند چه کارهایی را باید انجام داد و از چه کارهایی باید خودداری کرد. آنچه در ادامه خواهد آمد مجموعهای از بایدها و نبایدهایی است که با جمعبندی اصول و پیشنهادهای مشترک برآمده از بررسیهای کارشناسی در این زمینه شکل گرفته است .
باید اول: بهطور پیوسته با کارکنان ارتباط داشته باشید
در مورد توقعاتتان از آنها و نقاط قوت و ضعفشان با آنها سخن بگویید. اینکار میتواند به اعتمادسازی بین شما و کارکنانتان کمک شایانی کند.
باید دوم: تفویض اختیار کنید
مدیران تازهکار به شدت محافظهکار هستند و دوست دارند تمام تصمیمات را خودشان بگیرند . مدیر نباید خود را درگیر مسائل جزئی و پیش پا افتاده کند. در صورتبکه کارمندانتان خودشان تصمیمی را بگیرند، به بهترین شکل ممکن و با بیشترین تعهدپذیری آن را به مرحله اجرا درمیآورند.
باید سوم: خودتان و افرادتان را مسوولیتپذیر نگه دارید
حتما مسوولیتپذیری را به یکی از ارکان اصلی فرهنگ سازمانیتان تبدیل کنید و از پذیرش اشتباهاتتان در برابر زیردستان نهراسید.
باید چهارم: تیمسازی کنید و به پیشرفت اعضای تیم کمک کنید
حتما به کارکنانتان نشان دهید که به پیشرفت آنها علاقهمند هستید و فقط به فکر منافع خود نیستید.
باید پنجم: یک مربی یا مشاور برای خود بگیرید
هر چقدر هم در دوران دانشجویی یا کارمندی توانسته باشید اطلاعات فراوانی در زمینه مدیریت کسب کنید باز هم به یک یا چند راهنما و مشاور نیاز خواهید داشت تا به شما در مسیر دشوار مدیریت کمک کنند.
نباید اول: خود را درگیر مدیریت خرد و پرداختن به جزئیات نکنید
یکی از مهمترین عوامل منفور شدن مدیران نزد کارمندان، دخالتهای بیش از حد و بیمورد مدیران در تمام امور است. کارمندان و کارگران بهویژه آنهایی که باسابقه و باتجربهتر از بقیه هستند، به شدت نیازمند آزادی عمل هستند.
نباید دوم: با همه افرادتان به یک شکل رفتار نکنید
اگر چه اصل بر این است که مدیر همه کارکنانش را به یک چشم ببیند و با آنها عادلانه رفتار کند، اما این به آن معنا نیست که باید از یک الگوی رفتاری برای برخورد با تمام کارکنان استفاده کرد.
نباید سوم: به هیچ عنوان در اجرای تصمیمی که گرفتهاید تزلزل نشان ندهید
بدترین چیز برای یک مدیر این است از تصمیمی که گرفته عقبنشینی کند . در این حالت اعتماد کارکنان نسبت به چنین مدیری کاملا سلب شده و بعدها نیز کارکنان به دستورات و تصمیمات چنین مدیر متزلزلی گردن نمیگذارند.
نباید چهارم: اینطور وانمود نکنید که همه چیز را میدانید
ارتکاب این اشتباه مهلک میتواند هر مدیری را از پا درآورد، زیرا دیر یا زود مشخص میشود چیزهای بسیاری وجود دارد که مدیر از آنها آگاهی ندارد و این یعنی دروغگو از آب درآمدن مدیر. این ادعای گزاف از سوی مدیر موجب میشود کارکنان دیگر نیازی نبینند که مدیر را در جریان واقعیتها قرار دهند، چراکه فکر میکنند او از آنها مطلع است.
منبع : Forbes
نویسنده: پاول گراتزهوفر
مترجم: سیدحسین علوی لنگرودی
✳️ #بزرگی می گفت:
اگر از تلاش خود
نتیجه ای نمی گیرید،
احتمالا در مسیر اشتباه
قرار گرفته اید..
مسیر که اشتباه باشد،
نتیجه اش، تنها
دست و پا زدن های بیهوده
خواهد بود.
اگر از تلاش خود
نتیجه ای نمی گیرید،
احتمالا در مسیر اشتباه
قرار گرفته اید..
مسیر که اشتباه باشد،
نتیجه اش، تنها
دست و پا زدن های بیهوده
خواهد بود.
✳️ #دورهمی
عمر شما از زمانی شروع می شود كه اختیار سرنوشت خویش را در دست می گیرید و شروع مي كنيد به خود شدن و به تحقق رساندن خود...
امروز را درياب كه امروز اولین روز از بقیه عمر توست...
عمر شما از زمانی شروع می شود كه اختیار سرنوشت خویش را در دست می گیرید و شروع مي كنيد به خود شدن و به تحقق رساندن خود...
امروز را درياب كه امروز اولین روز از بقیه عمر توست...
Forwarded from شبکه توسعه
🔳⭕️تکنیک گزینه های روی میز برای تصمیم گیری و ۲۲% بهبود عملکرد
حتما تا به حال برایمان پیش آمده است که چند روز بعد از خرید از یک فروشگاه لباس، عطر، گوشی موبایل یا لپ تاپ احساس کردیم که سرمان کلاه رفته است! با این پول می شد انتخاب بهتری داشت! تحت تاثیر حرف های فروشنده قرار گرفتم! وگرنه اصلا همچین چیزی نمی خواستم! رفته بودم فلان مدل گوشی را بخرم، با یک مدل دیگر از در فروشگاه بیرون آمدم! همه دوستانم هم می گویند حالا می خواستی آن قدر پول بدهی چرا فلان مدل را نخریدی خب؟! رفته بودم فلان عطر را بخرم، فروشنده گفت چرا این عطر را امتحان نمی کنید؟ این جدید است! این شیک تر از آن است! هم پول از جیب مان رفته است و هم حس خوبی از خریدمان نداریم. یا در همین مسابقه خنداننده برتر که در برنامه خندوانه برگزار می شود، وقتی از اجرای یک شرکت کننده خوشمان آمد ممکن است فورا به او رای بدهیم، اجرای بعدی را که می بینیم، متوجه می شویم اینکه بهتر از قبلی بود! دوباره رای می دهیم و به همین صورت در خیلی از مقاطع زندگی، اشتباهات کوچک و بزرگ می کنیم!
چرا این مساله پیش می آید؟ این خاصیت مغز انسان هاست. مغز انسان ها با مقایسه کردن است که می فهمد. مغز انسانها نیاز به یک مبنا دارد برای مقایسه. «تک گزینه ای» یعنی رها کردن مغز در خلا. وقتی گزینه ها را یک به یک و جداگانه بررسی می کنیم و تصمیم می گیریم مغز با خطا روبرو می شود. جالب است که اخیرا (مارس 2017) نتیجه پژوهش مشترکی میان دانشگاه لیدز انگلستان و دانشگاهی سنگاپوری منتشر شده است. این تحقیق دقیقا به همین سوال می پردازد که چقدر اهمیت دارد وقتی می خواهیم تصمیم بگیریم، گزینه هایمان را یکی یکی بررسی کنیم یا همه را در کنار هم؟ بیش از 2700 نفر در این تحقیق شرکت داده شدند. بعضی از پرسش ها در مورد تصمیمات ساده مثل خرید یک دوربین عکاسی، لپ تاپ، مایکروفر بوده است و برخی تصمیمات کمی دشوارتر مانند اینکه مثلا شما صاحب یک رستوران هستید و می خواهید هفته ای چند بار از یک تامین کننده شیر و سس کچاپ خرید کنید. مثلا در مورد خرید لپ تاپ، شش مدل طرح شدند اما یکبار گزینه ها یکی یکی به شرکت کنندگان نشان داده شدند و یکبار همه شش مدل در کنار هم! بررسی های این گروه نشان می دهد که بطور متوسط ۲۲ درصد احتمال انتخاب بهترین گزینه بیشتر می شود، وقتی همه گزینه ها را کنار یکدیگر و در مقایسه با هم بررسی کنیم! جالب است که این گروه می گویند براساس مشاهداتشان اغلب شرکت های پیشرو خودروسازی یا بیمه عمر، گزینه مقایسه محصولات یا خدمات نداشته و هر محصول و خدمت تنها صفحه ویژه خودش را دارد!
☑️⭕️تجویز راهبردی:
شاممان را در کدام رستوران بخوریم؟ ممکن است آنقدرها هم این مساله مهم نباشد. اما وقتی مساله انتخاب رشته تحصیلی، انتخاب شغل، انتخاب شریک کاری یا انتخاب وزیر برای چهار سال آینده کشور مطرح می شود، ۱ درصد احتمال بالاتر در انتخاب بهترین گزینه نیز اهمیت بسیار زیادی دارد، چه رسد به ۲۲ درصد!
خب چه می توان کرد؟ سعی کنیم تا حد امکان برای انتخاب و تصمیم نهایی، چندین گزینه محتمل و محدود روی میز باشد: چند گزینه محتمل و محدود یعنی چه؟ یعنی اینکه نمی خواهیم برای مثال 30 گزینه مختلف را کنار هم نگه داریم و مغزمان را زیر خروارها گزینه مدفون کنیم! سعی کنیم با چند برش تعداد گزینه ها را کم کنیم: مثلا 4 تا 6 گزینه را نگه داریم و نهایتا آن ها در کنار هم مقایسه و تصمیم نهایی را بگیریم. این راهکار، امروزه به لطف فناوری، برای بسیاری از خریدهای معمولمان نیز قابل اجرا است. برای مثال وقتی می خواهیم گوشی یا لپ تاپ بخریم بسیاری از وبسایت ها به کمکمان می آیند تا مقایسه به نسبت دقیقی داشته باشیم و در آرامش به جمع بندی برسیم. پس خلاصه کنم:
1- اهداف مان را از تصمیم گیری روشن می کنیم.
2- گزینه های موجود را شناسایی می کنیم.
3- سعی می کنیم گزینه های موجود را محدود کنیم به چند گزینه (4 تا 6 گزینه)
4- بین گزینه ها مقایسه می کنیم.
5- بر مبنای اهداف مان، گزینه ای را انتخاب کنیم که در مقایسه با سایر گزینه ها بهتر باشد.
نکته کلیدی اینجاست: روی میزتان بیش از یک گزینه وجود داشته باشد وگرنه به قول یکی از اساتید مدیریت، شما تصمیم نمی گیرید بلکه تصمیمات شما را می گیرند.
مهندس وحید شامخی- دکتر مجتبی لشکربلوکی
@Dr_Lashkarbolouki
حتما تا به حال برایمان پیش آمده است که چند روز بعد از خرید از یک فروشگاه لباس، عطر، گوشی موبایل یا لپ تاپ احساس کردیم که سرمان کلاه رفته است! با این پول می شد انتخاب بهتری داشت! تحت تاثیر حرف های فروشنده قرار گرفتم! وگرنه اصلا همچین چیزی نمی خواستم! رفته بودم فلان مدل گوشی را بخرم، با یک مدل دیگر از در فروشگاه بیرون آمدم! همه دوستانم هم می گویند حالا می خواستی آن قدر پول بدهی چرا فلان مدل را نخریدی خب؟! رفته بودم فلان عطر را بخرم، فروشنده گفت چرا این عطر را امتحان نمی کنید؟ این جدید است! این شیک تر از آن است! هم پول از جیب مان رفته است و هم حس خوبی از خریدمان نداریم. یا در همین مسابقه خنداننده برتر که در برنامه خندوانه برگزار می شود، وقتی از اجرای یک شرکت کننده خوشمان آمد ممکن است فورا به او رای بدهیم، اجرای بعدی را که می بینیم، متوجه می شویم اینکه بهتر از قبلی بود! دوباره رای می دهیم و به همین صورت در خیلی از مقاطع زندگی، اشتباهات کوچک و بزرگ می کنیم!
چرا این مساله پیش می آید؟ این خاصیت مغز انسان هاست. مغز انسان ها با مقایسه کردن است که می فهمد. مغز انسانها نیاز به یک مبنا دارد برای مقایسه. «تک گزینه ای» یعنی رها کردن مغز در خلا. وقتی گزینه ها را یک به یک و جداگانه بررسی می کنیم و تصمیم می گیریم مغز با خطا روبرو می شود. جالب است که اخیرا (مارس 2017) نتیجه پژوهش مشترکی میان دانشگاه لیدز انگلستان و دانشگاهی سنگاپوری منتشر شده است. این تحقیق دقیقا به همین سوال می پردازد که چقدر اهمیت دارد وقتی می خواهیم تصمیم بگیریم، گزینه هایمان را یکی یکی بررسی کنیم یا همه را در کنار هم؟ بیش از 2700 نفر در این تحقیق شرکت داده شدند. بعضی از پرسش ها در مورد تصمیمات ساده مثل خرید یک دوربین عکاسی، لپ تاپ، مایکروفر بوده است و برخی تصمیمات کمی دشوارتر مانند اینکه مثلا شما صاحب یک رستوران هستید و می خواهید هفته ای چند بار از یک تامین کننده شیر و سس کچاپ خرید کنید. مثلا در مورد خرید لپ تاپ، شش مدل طرح شدند اما یکبار گزینه ها یکی یکی به شرکت کنندگان نشان داده شدند و یکبار همه شش مدل در کنار هم! بررسی های این گروه نشان می دهد که بطور متوسط ۲۲ درصد احتمال انتخاب بهترین گزینه بیشتر می شود، وقتی همه گزینه ها را کنار یکدیگر و در مقایسه با هم بررسی کنیم! جالب است که این گروه می گویند براساس مشاهداتشان اغلب شرکت های پیشرو خودروسازی یا بیمه عمر، گزینه مقایسه محصولات یا خدمات نداشته و هر محصول و خدمت تنها صفحه ویژه خودش را دارد!
☑️⭕️تجویز راهبردی:
شاممان را در کدام رستوران بخوریم؟ ممکن است آنقدرها هم این مساله مهم نباشد. اما وقتی مساله انتخاب رشته تحصیلی، انتخاب شغل، انتخاب شریک کاری یا انتخاب وزیر برای چهار سال آینده کشور مطرح می شود، ۱ درصد احتمال بالاتر در انتخاب بهترین گزینه نیز اهمیت بسیار زیادی دارد، چه رسد به ۲۲ درصد!
خب چه می توان کرد؟ سعی کنیم تا حد امکان برای انتخاب و تصمیم نهایی، چندین گزینه محتمل و محدود روی میز باشد: چند گزینه محتمل و محدود یعنی چه؟ یعنی اینکه نمی خواهیم برای مثال 30 گزینه مختلف را کنار هم نگه داریم و مغزمان را زیر خروارها گزینه مدفون کنیم! سعی کنیم با چند برش تعداد گزینه ها را کم کنیم: مثلا 4 تا 6 گزینه را نگه داریم و نهایتا آن ها در کنار هم مقایسه و تصمیم نهایی را بگیریم. این راهکار، امروزه به لطف فناوری، برای بسیاری از خریدهای معمولمان نیز قابل اجرا است. برای مثال وقتی می خواهیم گوشی یا لپ تاپ بخریم بسیاری از وبسایت ها به کمکمان می آیند تا مقایسه به نسبت دقیقی داشته باشیم و در آرامش به جمع بندی برسیم. پس خلاصه کنم:
1- اهداف مان را از تصمیم گیری روشن می کنیم.
2- گزینه های موجود را شناسایی می کنیم.
3- سعی می کنیم گزینه های موجود را محدود کنیم به چند گزینه (4 تا 6 گزینه)
4- بین گزینه ها مقایسه می کنیم.
5- بر مبنای اهداف مان، گزینه ای را انتخاب کنیم که در مقایسه با سایر گزینه ها بهتر باشد.
نکته کلیدی اینجاست: روی میزتان بیش از یک گزینه وجود داشته باشد وگرنه به قول یکی از اساتید مدیریت، شما تصمیم نمی گیرید بلکه تصمیمات شما را می گیرند.
مهندس وحید شامخی- دکتر مجتبی لشکربلوکی
@Dr_Lashkarbolouki
✳️ خصوصیات افراد موفق چیست؟
✅ روی فرصتها تمرکز میکنند:
افراد موفق هر وضعیتی، حتی مشکلات و کمبودها را به چشم «موقعیت» میبینند. مردم عادی در مواجهه با مشکلات فقط سختیها را میبینند، ولی افراذ موفق میدانند که حل مشکلات یعنی محصولات، خدمات، مشتریان و احتمالا موفقیتهای مالی جدید. یادتان باشد موفقیت با غلبه بر مشکل و چالش به دست میآید. بنابراین نمیتوان بدون مواجهه با مشکلات و سختیها موفق شد.
✅ چالشها را دوست دارند:
بسیاری از چالش متنفرند و به همین خاطر میکوشند از آن دوری کنند، ولی افراد موفق از آن استقبال میکنند. چالشها تجربیاتی هستند که تواناییهای افراد را تقویت میکند. برای رسیدن به اهدافتان، باید به جایی برسید که هر چالشی برایتان حکم یک موتور محرکه را داشته باشد.
✅ از تغییر استقبال میکنند:
غیرممکن است بخواهید به موفقیت برسید و در عین حال بخواهید چیزی هم تغییر نکند. افراد موفق به جهان در حال تغییر نگاه میکنند و از این تغییر به نفع خود استفاده میکنند. آنها میدانند باید با تغییرات هماهنگ شوند. استقبال از تغییر از ویژگیهای خوب افراد موفق است.
✅ اهداف و رویاهای بزرگ دارند:
گاهی بزرگترین حسرت زندگی این است که اهداف خود را واقعبینانه انتخاب کردیم در حالی که میشد رویایی بزرگ و به ظاهر دستنیافتنی در سر بپروریم. «بلندپروازی» دنیا را تغییر میدهد. پس رویای بزرگ داشته باشید، قدمهای بلند بردارید و بعد ببینید چطور میتوان از این هم بلندپروازتر بود.
بازنشراز کانال آموزشی چطور
✅ روی فرصتها تمرکز میکنند:
افراد موفق هر وضعیتی، حتی مشکلات و کمبودها را به چشم «موقعیت» میبینند. مردم عادی در مواجهه با مشکلات فقط سختیها را میبینند، ولی افراذ موفق میدانند که حل مشکلات یعنی محصولات، خدمات، مشتریان و احتمالا موفقیتهای مالی جدید. یادتان باشد موفقیت با غلبه بر مشکل و چالش به دست میآید. بنابراین نمیتوان بدون مواجهه با مشکلات و سختیها موفق شد.
✅ چالشها را دوست دارند:
بسیاری از چالش متنفرند و به همین خاطر میکوشند از آن دوری کنند، ولی افراد موفق از آن استقبال میکنند. چالشها تجربیاتی هستند که تواناییهای افراد را تقویت میکند. برای رسیدن به اهدافتان، باید به جایی برسید که هر چالشی برایتان حکم یک موتور محرکه را داشته باشد.
✅ از تغییر استقبال میکنند:
غیرممکن است بخواهید به موفقیت برسید و در عین حال بخواهید چیزی هم تغییر نکند. افراد موفق به جهان در حال تغییر نگاه میکنند و از این تغییر به نفع خود استفاده میکنند. آنها میدانند باید با تغییرات هماهنگ شوند. استقبال از تغییر از ویژگیهای خوب افراد موفق است.
✅ اهداف و رویاهای بزرگ دارند:
گاهی بزرگترین حسرت زندگی این است که اهداف خود را واقعبینانه انتخاب کردیم در حالی که میشد رویایی بزرگ و به ظاهر دستنیافتنی در سر بپروریم. «بلندپروازی» دنیا را تغییر میدهد. پس رویای بزرگ داشته باشید، قدمهای بلند بردارید و بعد ببینید چطور میتوان از این هم بلندپروازتر بود.
بازنشراز کانال آموزشی چطور
Forwarded from *حریم کبریا* (Fatemeh🌹🌹)
✅ خودگوییهای کارآمد
👈 بیست عبارت زیر به شما کمک میکنند تا با مشکلات زندگی به طرز دیگری برخورد کنید. ممکن است نتوانید گذشته را کنترل کنید، اما میتوانید شرایط امروز و فردای خود را کنترل کنید.
🍃۱. من شکست نخوردم. رفتارم شکست خورد.
🍂۲. میتوانم از شکستم پند بگیرم.
🍃۳. شکست میتواند مرا به چالش بکشد.
🍂۴. میتوانم بیشتر سعی کنم.
🍃۵. شاید این شکست نبود.
🍂۶. میتوانم به رفتارهای دیگر که میتواند موفق شود، دقیق شوم.
🍃۷. میتوانم به آنچه کنترل کنم، دقیق شوم.
🍂۸. نیازی به موفقیت در آن کار وجود نداشت.
🍃۹. رفتارهایی بودند که فایدهای دربرداشتند.
🍂۱۰. هرکس در کاری شکست میخورد.
🍃۱۱. شاید کسی متوجه نشد.
🍂۱۲. آیا هدف درستی داشتم؟
🍃۱۳. شکست، مهلک نیست.
🍂۱۴. آیا معیارهای بیش از اندازه سختگیرانه داشتم؟
🍃۱۵. آیا بهتر از قبل بودم؟
🍂۱۶. هنوز میتوانم کارم را مثل گذشتهها انجام بدهم، این یکی با مشکل روبهرو شد.
🍃۱۷. شکست خوردن در کاری معنایش این است که من سعی خودم را کردم. بدتر از آن سعی نکردن است.
🍂۱۸. تازه شروع کردهام.
🍃۱۹. فردا، روز موفقیت دیگری است.
🍂۲۰. فردا، همین امروز است.
HarimeKebria
👈 بیست عبارت زیر به شما کمک میکنند تا با مشکلات زندگی به طرز دیگری برخورد کنید. ممکن است نتوانید گذشته را کنترل کنید، اما میتوانید شرایط امروز و فردای خود را کنترل کنید.
🍃۱. من شکست نخوردم. رفتارم شکست خورد.
🍂۲. میتوانم از شکستم پند بگیرم.
🍃۳. شکست میتواند مرا به چالش بکشد.
🍂۴. میتوانم بیشتر سعی کنم.
🍃۵. شاید این شکست نبود.
🍂۶. میتوانم به رفتارهای دیگر که میتواند موفق شود، دقیق شوم.
🍃۷. میتوانم به آنچه کنترل کنم، دقیق شوم.
🍂۸. نیازی به موفقیت در آن کار وجود نداشت.
🍃۹. رفتارهایی بودند که فایدهای دربرداشتند.
🍂۱۰. هرکس در کاری شکست میخورد.
🍃۱۱. شاید کسی متوجه نشد.
🍂۱۲. آیا هدف درستی داشتم؟
🍃۱۳. شکست، مهلک نیست.
🍂۱۴. آیا معیارهای بیش از اندازه سختگیرانه داشتم؟
🍃۱۵. آیا بهتر از قبل بودم؟
🍂۱۶. هنوز میتوانم کارم را مثل گذشتهها انجام بدهم، این یکی با مشکل روبهرو شد.
🍃۱۷. شکست خوردن در کاری معنایش این است که من سعی خودم را کردم. بدتر از آن سعی نکردن است.
🍂۱۸. تازه شروع کردهام.
🍃۱۹. فردا، روز موفقیت دیگری است.
🍂۲۰. فردا، همین امروز است.
HarimeKebria
✳️چگونه فرهنگ سازمانی ایده آل محیط کار خود را بشناسیم؟
فرهنگ سازمانی و یا فرهنگ مربوط به هر شرکت تفاوت های زیادی دارد. معمولا کسانی که به دنبال کار هستند، هیچ ذهنیتی نسبت به فرهنگ شرکت مورد نظر ندارند و ممکن است از جنبه های منفی یا مثبت آن اطلاعی نداشته باشند. در واقع کار کردن در سازمانی که فرهنگ ضعیفی دارد (یا این که فرهنگ آن متناسب شما نیست) جالب به نظر نمی رسد و در طول زمان شما را آزرده خواهد کرد. کار مانند جاده ای دو طرفه است که سازمان ها از تجربه ها و استعداد نیروی انسانی خود بهره می گیرد و در قبال آن جبران خدماتی نیز برای وی در نظر می گیرد.
میزان جذابیت فرهنگ سازمانی برای افراد متفاوت است. ممکن است زمینه های مربوط به شرکتی برای شما جالب باشد، اما فرد دیگری به آن تمایلی نشان ندهد. همیشه سعی کنید محیط ایده آل را برای فعالیت خود در نظر بگیرید. ممکن است سوالات زیادی در ذهن شما باشد و پاسخ درستی هم نسبت به آنها دریافت نکنید. در همین راستا می خواهیم به 14 روش عمده برای شناسایی فرهنگ سازمانی اشاره کنیم.
1. از یک یا دو نفر از کارکنان شرکت بپرسید که آیا فعالیت در این شرکت لذتی برای آنها دارد یا خیر.
2. می توانید در روز مصاحبه شرکت را در نظر بگیرید. خنده ها و لبخندها، حقایق محیط کاری را برای شما می گویند.
3.از فردی که قبلا موقعیت شغلی در این شرکت داشته بپرسید چه کاری را درست انجام داده اند و چه کاری را می توانستند بهتر انجام دهند.
4. می توانید با استفاده از وب سایت های کاریابی و مربوط به حرفه اطلاعات کسب کنید.
5. توجه داشته باشید که فرهنگ هر بخش در شرکت نیز متمایز است. به همین جهت فرهنگ کلی آن نیز از زمینه کاری شما ممکن است تفاوت داشته باشد.
6. از آنها بخواهید که مشخص کنند چه رفتارهایی تشویق می شود و چه رفتارهای مورد تنبیه قرار می گیرند.
7. به دنبال این باشید که آیا اگر خبری در شرکت باشد، همه به یکباره متوجه می شوند یا این که به تدریج از مدیران به کارکنان انتقال داده می شود. آیا این اخبار شفاف و واضح هستند؟
8. بررسی کنید که شرکت برای کارکنان خود در طول سال چه مراسم هایی را تدارک می بیند.
9. این که اگر افرادی هستند که همچنان فعالیت و تلاش زیادی نمی کنند، دلیل ماندن و ابقا آنها چیست.
10. بپرسید که توجه به ایده ها و خلاقیت ها تا چه اندازه برایشان مهم بوده و چه سختی های در این راه وجود دارد- آیا همه اذعان دارند که به یک روش در این شرکت کار انجام می دهند؟
11. ماموریت و چشم انداز شرکت را از دیگران بپرسید. اگر فردی از کارکنان بتواند اشاره ای نسبت به آن داشته باشد (حداقل اصطلاح های کلی را بگوید) نشان می دهد که نیروی کار قوی و متحدی دارد.
12. کدهای مربوط به پوشش یا رویه های مربوط را سوال کنید. آیا این رویه ها را می توانید رعایت کنید؟
13. بررسی کنید که آیا شرکت از فرصت های آموزش و یادگیری، سمینار و یا کمک هزینه تحصیلی برای کارکنان حمایت می کند یا خیر. اگر آنها به کارکنان برجسته خود ارزش می دهند، بنابراین احتمالا این کارها را نیز انجام خواهند داد.
14. بررسی کنید آیا با کارکنانی که حریم اخلاقی آن را نقض کرده اند، برخورد شده است (آیا برای شرکت مسائل اخلاقی اولویت دارد؟).
در نظر داشته باشید که این عوامل زمانی مفید خواهند بود که شما در ابتدا تصویر روشنی از خود و محیط شغلی دلخواهتان داشته باشید. بنابراین پیشنهاد می کنیم ابتدا شناخت و خود آگاهی خودتان را بالا برده و ضمن در نظر گرفتن توانایی ها و علایق خودتان، تصویر محیط کاری متناسب با روحیاتتان را شناسایی کنید (برای شناخت بیشتر ویژگی های شخصیتی خود می توانید به آزمون شخصیت MBTI مراجعه نمایید). در ادامه این 14 روش به شما کمک خواهد کرد تا انطباق فرهنگ سازمان های مختلف با تصویر ذهنی محیط ایده آل خودتان را سنجیده و در نهایت انتخاب هوشمندانه ای داشته باشید .
فرهنگ سازمانی و یا فرهنگ مربوط به هر شرکت تفاوت های زیادی دارد. معمولا کسانی که به دنبال کار هستند، هیچ ذهنیتی نسبت به فرهنگ شرکت مورد نظر ندارند و ممکن است از جنبه های منفی یا مثبت آن اطلاعی نداشته باشند. در واقع کار کردن در سازمانی که فرهنگ ضعیفی دارد (یا این که فرهنگ آن متناسب شما نیست) جالب به نظر نمی رسد و در طول زمان شما را آزرده خواهد کرد. کار مانند جاده ای دو طرفه است که سازمان ها از تجربه ها و استعداد نیروی انسانی خود بهره می گیرد و در قبال آن جبران خدماتی نیز برای وی در نظر می گیرد.
میزان جذابیت فرهنگ سازمانی برای افراد متفاوت است. ممکن است زمینه های مربوط به شرکتی برای شما جالب باشد، اما فرد دیگری به آن تمایلی نشان ندهد. همیشه سعی کنید محیط ایده آل را برای فعالیت خود در نظر بگیرید. ممکن است سوالات زیادی در ذهن شما باشد و پاسخ درستی هم نسبت به آنها دریافت نکنید. در همین راستا می خواهیم به 14 روش عمده برای شناسایی فرهنگ سازمانی اشاره کنیم.
1. از یک یا دو نفر از کارکنان شرکت بپرسید که آیا فعالیت در این شرکت لذتی برای آنها دارد یا خیر.
2. می توانید در روز مصاحبه شرکت را در نظر بگیرید. خنده ها و لبخندها، حقایق محیط کاری را برای شما می گویند.
3.از فردی که قبلا موقعیت شغلی در این شرکت داشته بپرسید چه کاری را درست انجام داده اند و چه کاری را می توانستند بهتر انجام دهند.
4. می توانید با استفاده از وب سایت های کاریابی و مربوط به حرفه اطلاعات کسب کنید.
5. توجه داشته باشید که فرهنگ هر بخش در شرکت نیز متمایز است. به همین جهت فرهنگ کلی آن نیز از زمینه کاری شما ممکن است تفاوت داشته باشد.
6. از آنها بخواهید که مشخص کنند چه رفتارهایی تشویق می شود و چه رفتارهای مورد تنبیه قرار می گیرند.
7. به دنبال این باشید که آیا اگر خبری در شرکت باشد، همه به یکباره متوجه می شوند یا این که به تدریج از مدیران به کارکنان انتقال داده می شود. آیا این اخبار شفاف و واضح هستند؟
8. بررسی کنید که شرکت برای کارکنان خود در طول سال چه مراسم هایی را تدارک می بیند.
9. این که اگر افرادی هستند که همچنان فعالیت و تلاش زیادی نمی کنند، دلیل ماندن و ابقا آنها چیست.
10. بپرسید که توجه به ایده ها و خلاقیت ها تا چه اندازه برایشان مهم بوده و چه سختی های در این راه وجود دارد- آیا همه اذعان دارند که به یک روش در این شرکت کار انجام می دهند؟
11. ماموریت و چشم انداز شرکت را از دیگران بپرسید. اگر فردی از کارکنان بتواند اشاره ای نسبت به آن داشته باشد (حداقل اصطلاح های کلی را بگوید) نشان می دهد که نیروی کار قوی و متحدی دارد.
12. کدهای مربوط به پوشش یا رویه های مربوط را سوال کنید. آیا این رویه ها را می توانید رعایت کنید؟
13. بررسی کنید که آیا شرکت از فرصت های آموزش و یادگیری، سمینار و یا کمک هزینه تحصیلی برای کارکنان حمایت می کند یا خیر. اگر آنها به کارکنان برجسته خود ارزش می دهند، بنابراین احتمالا این کارها را نیز انجام خواهند داد.
14. بررسی کنید آیا با کارکنانی که حریم اخلاقی آن را نقض کرده اند، برخورد شده است (آیا برای شرکت مسائل اخلاقی اولویت دارد؟).
در نظر داشته باشید که این عوامل زمانی مفید خواهند بود که شما در ابتدا تصویر روشنی از خود و محیط شغلی دلخواهتان داشته باشید. بنابراین پیشنهاد می کنیم ابتدا شناخت و خود آگاهی خودتان را بالا برده و ضمن در نظر گرفتن توانایی ها و علایق خودتان، تصویر محیط کاری متناسب با روحیاتتان را شناسایی کنید (برای شناخت بیشتر ویژگی های شخصیتی خود می توانید به آزمون شخصیت MBTI مراجعه نمایید). در ادامه این 14 روش به شما کمک خواهد کرد تا انطباق فرهنگ سازمان های مختلف با تصویر ذهنی محیط ایده آل خودتان را سنجیده و در نهایت انتخاب هوشمندانه ای داشته باشید .
✳️ آیا ایده ال ها خوبند؟
اغلب ما خیلی ایده آلگرا هستیم. معیارهای بالایی برای خودمان در نظر میگیریم و بیشترین تلاشمان را صرف میکنیم.
زمان و توجه زیادی را صرف کار و علاقه مان میکنیم تا استانداردهای شخصیمان را بالا نگه داریم.
عشق ما به بهترینها باعث میشود دست به تلاشهای بیشتر بزنیم، هیچ وقت دست از کار نکشیم و هیچ وقت از پا ننشینیم. و این اختصاص دادن کامل خود به ایده آلها به ما کمک میکند تا به نتیجه دلخواهمان برسیم. این خیلی عالیست البته تازمانیکه این روش ما را اسیر خود نکند.
✅اما وقتی اسیر ایده آلگرایی شدیم چه اتفاقی میافتد؟
وقتی نتوانیم به استانداردهایی که برای خودمان تعیین کردهایم برسیم، ناامید و دلسرد میشویم و نمیتوانیم با چالش های جدید روبهرو شویم و یا حتی کاری که شروع کردهایم را تمام کنیم. اصرار ما برای رساندن همه چیز به منتهای درجه عالی بودن، باعث تاخیرهای زیاد در کارها، استرش شدید و نتیجه نامطلوب میشود.
ایده آلگراهای واقعی، کارها را سخت شروع میکنند و برای اتمام آنها هم بسیار سختی میکشند.
✅ راهحل
دنیای واقعی هیچ پاداشی به ایده آلگراها نمیدهد. دنیا به کسانی پاداش میدهد که کارها را انجام میدهند. و تنها راه برای انجام کارها این است که 99% مواقع ایده آل انجام ندهیم. فقط با سال ها تمرین و غیرایده آل انجام دادن کارهاست که میتوانیم به بارقههایی از ایده آل دست پیدا کنیم. پس تصمیم بگیرید. وارد عمل شوید. از نتیجه کار درس بگیرید. و این روش را بارها و بارها انجام دهید. این بهترین راه برای دست یافتن به ایده آلهاست.
بازنشرازکانال مدیریت کاربردی
اغلب ما خیلی ایده آلگرا هستیم. معیارهای بالایی برای خودمان در نظر میگیریم و بیشترین تلاشمان را صرف میکنیم.
زمان و توجه زیادی را صرف کار و علاقه مان میکنیم تا استانداردهای شخصیمان را بالا نگه داریم.
عشق ما به بهترینها باعث میشود دست به تلاشهای بیشتر بزنیم، هیچ وقت دست از کار نکشیم و هیچ وقت از پا ننشینیم. و این اختصاص دادن کامل خود به ایده آلها به ما کمک میکند تا به نتیجه دلخواهمان برسیم. این خیلی عالیست البته تازمانیکه این روش ما را اسیر خود نکند.
✅اما وقتی اسیر ایده آلگرایی شدیم چه اتفاقی میافتد؟
وقتی نتوانیم به استانداردهایی که برای خودمان تعیین کردهایم برسیم، ناامید و دلسرد میشویم و نمیتوانیم با چالش های جدید روبهرو شویم و یا حتی کاری که شروع کردهایم را تمام کنیم. اصرار ما برای رساندن همه چیز به منتهای درجه عالی بودن، باعث تاخیرهای زیاد در کارها، استرش شدید و نتیجه نامطلوب میشود.
ایده آلگراهای واقعی، کارها را سخت شروع میکنند و برای اتمام آنها هم بسیار سختی میکشند.
✅ راهحل
دنیای واقعی هیچ پاداشی به ایده آلگراها نمیدهد. دنیا به کسانی پاداش میدهد که کارها را انجام میدهند. و تنها راه برای انجام کارها این است که 99% مواقع ایده آل انجام ندهیم. فقط با سال ها تمرین و غیرایده آل انجام دادن کارهاست که میتوانیم به بارقههایی از ایده آل دست پیدا کنیم. پس تصمیم بگیرید. وارد عمل شوید. از نتیجه کار درس بگیرید. و این روش را بارها و بارها انجام دهید. این بهترین راه برای دست یافتن به ایده آلهاست.
بازنشرازکانال مدیریت کاربردی
Forwarded from مدیریت اجرایی (دکترامیرصادقی Business Consultant)
✳️ منطق هفتگانه زندگی؟!
۱. با گذشته خود کنار بیائید تا حال شما را خراب نکند.
۲. آنچه دیگران در مورد شما فکر می کنند به خودشان مربوط است.
۳. گذشت زمان تقریبا داروی هر دردی است؛ به زمان کمی فرصت دهید.
۴. کسی دلیل و مسئول خوشبختی شما نیست؛ خودتان مسئولید.
۵. زندگی خود را با دیگران مقایسه نکنید؛ ما هیچ خبر نداریم که زندگی آنها برای چه و چگونه است.
۶. زیاد فکر وسواسی نکنید؛ اشکالی ندارد که جواب بعضی چیزها را ندانیم.
۷. لبخند بزنید؛ شما مسول حل تمام مشکلات دنیا نیستید
۱. با گذشته خود کنار بیائید تا حال شما را خراب نکند.
۲. آنچه دیگران در مورد شما فکر می کنند به خودشان مربوط است.
۳. گذشت زمان تقریبا داروی هر دردی است؛ به زمان کمی فرصت دهید.
۴. کسی دلیل و مسئول خوشبختی شما نیست؛ خودتان مسئولید.
۵. زندگی خود را با دیگران مقایسه نکنید؛ ما هیچ خبر نداریم که زندگی آنها برای چه و چگونه است.
۶. زیاد فکر وسواسی نکنید؛ اشکالی ندارد که جواب بعضی چیزها را ندانیم.
۷. لبخند بزنید؛ شما مسول حل تمام مشکلات دنیا نیستید
Forwarded from مدیریت اجرایی (دکترامیرصادقی Business Consultant)
✳️یک روز در آینده یا نزدیکترین روز؟!
این شما هستین که تصمیم می گیرید رویاهاتون کی عملی بشن..
این شما هستین که تصمیم می گیرید رویاهاتون کی عملی بشن..
Forwarded from مدیریت اجرایی (دکترامیرصادقی Business Consultant)
Forwarded from مدیریت اجرایی (دکترامیرصادقی Business Consultant)
Forwarded from مدیریت اجرایی (دکترامیرصادقی Business Consultant)
Forwarded from مدیریت اجرایی (دکترامیرصادقی Business Consultant)
✳️ #بزرگی می گفت :
سه چیز برای شاد بودن حیاتی است؟!
کاری برای انجام دادن،
کسی برای دوست داشتن
و امید به فردای بهتر...
سه چیز برای شاد بودن حیاتی است؟!
کاری برای انجام دادن،
کسی برای دوست داشتن
و امید به فردای بهتر...
Forwarded from مدیریت اجرایی (دکترامیرصادقی Business Consultant)
✳️ #بزرگی می گفت:
در دنیای امروز اگر تعداد آنها که به دنبال خوشبختی خودشان هستند، از تعداد آنها که به دنبال بدبختی دیگران هستند کمی بیشتر بود، در عرض چند سال بهشت را به کف میآوردیم.
در دنیای امروز اگر تعداد آنها که به دنبال خوشبختی خودشان هستند، از تعداد آنها که به دنبال بدبختی دیگران هستند کمی بیشتر بود، در عرض چند سال بهشت را به کف میآوردیم.