✳️تراژدی میان مایگی و یافتن منطقه طلایی
بیست سال پیش جمله ای را خواندم که نه معنای آن را به خوبی درک کردم و نه اهمیت آن را. اکنون بعد از دو دهه زندگی، کار و تجربه با خودم می گویم ایکاش به جای بسیاری از مطالب بی فایده و بی مصرفی که در مدرسه و دانشگاه به ما منتقل کردند کسی پیدا می شد تا این مفهوم را زودتر به ما منتقل می کرد و آن جمله این است: سعی نکن از دیگران بهتر باشی یا شبیه به دیگران باشی، تلاش کن تا بهترین خویشتن خویش باشی.
بگذارید با یک مثال این جمله را توضیح دهم: قرمه سبزی هم طعم و بوی خودش را دارد و هم خواص ویژه اش را، همین طور قیمه و فسنجان و کوکو و ... حالا اگر همه این ها را با هم در یک ظرف مخلوط کنیم. این ترکیب نه طعم مناسبی دارد و نه تصویر زیبایی.
تا پیش از این چهار ظرف غذا داشتیم که هر کدام رنگ، بو و طعم خاص خود را داشت اما اکنون چه داریم؟ چهار ظرف شبیه به هم که هیچ کدام نه زیباست، نه ویژه و البته هر چهار ظرف رنگ و بوی و طعم شان شده است شبیه به هم.
ما انسانها در زندگی وقتی کلیشهای رفتار میکنیم، آرام آرام همینگونه میشویم، با اینکه روز اول که هرکدام دنیا آمدهایم طعم و بوی اختصاصی خودمان را داشتیم، آرام آرام همرنگ دیگران میشویم و یکتایی و یگانگی خود را از دست میدهیم و می شویم متوسط جامعه و اطرافیان. این حالت را «میانمایگی» می نامند. همه حد متوسطی از همه انسانها را پیدا میکنیم و به تدریج «یکتایی» خود را از دست میدهیم و دچار میانمایگی میشویم.
جالب اینجاست که این نکته هم مورد اشاره فیلسوفان اگزیستانسیالیست است و هم برخی از عرفا که گفته اند در تجلی، تکراری نیست و هر کدام از ما انعکاسی ویژه از خداوندیم.
میان مایگی و متوسط بودن یعنی اینکه ما از تحقق خودمان رویگردان شدهایم و داریم چیز دیگری را که خودمان نیست، محقق میسازیم. به معنای دیگر، ما خودمان را زندگی نمیکنیم، بلکه «دیگران» را زندگی می کنیم.
✅تجویز راهبردی:
منطقه طلایی اختصاصی خود را بیابید: چه در کار و چه در تحصیل و چه در زندگی حوزه هایی را انتخاب کنید که سه ویژگی را همزمان داشته باشند:
۱: علاقه مندی و شور و شوق درونی نسبت به آن دارید. خاطرات یک رهبر ارکستر را گوش می کردم می گفت اولین باری که در پنج سالگی از سر کنجکاوی انگشتم را بر دکمه پیانو گذاشتم موجی در فضا منتشر شد و من از آن روز موسیقی را رها نکردم.
۲: توانمندی ویژه: خداوند به هر کدام از ما یک استعداد ویژه داده است. یکی می شود تئوریسین نسبیت (انیشتین) و دیگری می شود مینیاتوریست تکرارنشدنی(استاد فرشچیان). نه انیشتین می توانست فرشچیان شود و نه برعکس.
۳: ارزشمندی: حوزه ای که با ارزش های شما همخوانی داشته باشد و همچنین برای جامعه خلق ارزش کند.
منطقه ای که علاقه مندی، توانمندی و ارزشمندی شما با هم همپوشانی داشته باشند می شود منطقه طلایی و اختصاصی شما.
خداوند فرموده است شما را تنها و یکتا خلق کردیم و تنها و یکتا نیز به سوی من بازمی گردید. یافتن منطقه طلایی باعث می شود همانگونه که خلقت ما بی همتا بوده، زندگی مان نیز ویژه باشد و نه تکرار مبتذل زندگی دیگران. "بی نظیر" زندگی کنیم و فقط تلاش کنیم از خودمان بهتر شویم.
کانال استراتژیست
بیست سال پیش جمله ای را خواندم که نه معنای آن را به خوبی درک کردم و نه اهمیت آن را. اکنون بعد از دو دهه زندگی، کار و تجربه با خودم می گویم ایکاش به جای بسیاری از مطالب بی فایده و بی مصرفی که در مدرسه و دانشگاه به ما منتقل کردند کسی پیدا می شد تا این مفهوم را زودتر به ما منتقل می کرد و آن جمله این است: سعی نکن از دیگران بهتر باشی یا شبیه به دیگران باشی، تلاش کن تا بهترین خویشتن خویش باشی.
بگذارید با یک مثال این جمله را توضیح دهم: قرمه سبزی هم طعم و بوی خودش را دارد و هم خواص ویژه اش را، همین طور قیمه و فسنجان و کوکو و ... حالا اگر همه این ها را با هم در یک ظرف مخلوط کنیم. این ترکیب نه طعم مناسبی دارد و نه تصویر زیبایی.
تا پیش از این چهار ظرف غذا داشتیم که هر کدام رنگ، بو و طعم خاص خود را داشت اما اکنون چه داریم؟ چهار ظرف شبیه به هم که هیچ کدام نه زیباست، نه ویژه و البته هر چهار ظرف رنگ و بوی و طعم شان شده است شبیه به هم.
ما انسانها در زندگی وقتی کلیشهای رفتار میکنیم، آرام آرام همینگونه میشویم، با اینکه روز اول که هرکدام دنیا آمدهایم طعم و بوی اختصاصی خودمان را داشتیم، آرام آرام همرنگ دیگران میشویم و یکتایی و یگانگی خود را از دست میدهیم و می شویم متوسط جامعه و اطرافیان. این حالت را «میانمایگی» می نامند. همه حد متوسطی از همه انسانها را پیدا میکنیم و به تدریج «یکتایی» خود را از دست میدهیم و دچار میانمایگی میشویم.
جالب اینجاست که این نکته هم مورد اشاره فیلسوفان اگزیستانسیالیست است و هم برخی از عرفا که گفته اند در تجلی، تکراری نیست و هر کدام از ما انعکاسی ویژه از خداوندیم.
میان مایگی و متوسط بودن یعنی اینکه ما از تحقق خودمان رویگردان شدهایم و داریم چیز دیگری را که خودمان نیست، محقق میسازیم. به معنای دیگر، ما خودمان را زندگی نمیکنیم، بلکه «دیگران» را زندگی می کنیم.
✅تجویز راهبردی:
منطقه طلایی اختصاصی خود را بیابید: چه در کار و چه در تحصیل و چه در زندگی حوزه هایی را انتخاب کنید که سه ویژگی را همزمان داشته باشند:
۱: علاقه مندی و شور و شوق درونی نسبت به آن دارید. خاطرات یک رهبر ارکستر را گوش می کردم می گفت اولین باری که در پنج سالگی از سر کنجکاوی انگشتم را بر دکمه پیانو گذاشتم موجی در فضا منتشر شد و من از آن روز موسیقی را رها نکردم.
۲: توانمندی ویژه: خداوند به هر کدام از ما یک استعداد ویژه داده است. یکی می شود تئوریسین نسبیت (انیشتین) و دیگری می شود مینیاتوریست تکرارنشدنی(استاد فرشچیان). نه انیشتین می توانست فرشچیان شود و نه برعکس.
۳: ارزشمندی: حوزه ای که با ارزش های شما همخوانی داشته باشد و همچنین برای جامعه خلق ارزش کند.
منطقه ای که علاقه مندی، توانمندی و ارزشمندی شما با هم همپوشانی داشته باشند می شود منطقه طلایی و اختصاصی شما.
خداوند فرموده است شما را تنها و یکتا خلق کردیم و تنها و یکتا نیز به سوی من بازمی گردید. یافتن منطقه طلایی باعث می شود همانگونه که خلقت ما بی همتا بوده، زندگی مان نیز ویژه باشد و نه تکرار مبتذل زندگی دیگران. "بی نظیر" زندگی کنیم و فقط تلاش کنیم از خودمان بهتر شویم.
کانال استراتژیست
✳️ #بزرگی_می_گفت:
مردم اغلب گرسنۀ حقیقت هستند ولی به ندرت کسی پیدا می شود که طعم آن را بعد از چشیدن دوست داشته باشد !!
مردم اغلب گرسنۀ حقیقت هستند ولی به ندرت کسی پیدا می شود که طعم آن را بعد از چشیدن دوست داشته باشد !!
Forwarded from تحول درون
بزرگترین دیواری که باید از آن بالا بروی،
دیواری است که در ذهن خودت ساخته ای.
اگر نتوانی نگرش و ذهنیت خود را کنترل کنی، در این صورت آنها تو را کنترل می کنند...
🆑 @TAHAVOLDARON
دیواری است که در ذهن خودت ساخته ای.
اگر نتوانی نگرش و ذهنیت خود را کنترل کنی، در این صورت آنها تو را کنترل می کنند...
🆑 @TAHAVOLDARON
✳️ #بزرگی_می_گفت
آنچه از عمر گذشت ،
شد سرگذشت !
حیف بی دقت گذشت ،
اما گذشت .
تا که خواستیم چند روزی
فکری کنیم ،
بر در خانه نوشتند: در گذشت.
آنچه از عمر گذشت ،
شد سرگذشت !
حیف بی دقت گذشت ،
اما گذشت .
تا که خواستیم چند روزی
فکری کنیم ،
بر در خانه نوشتند: در گذشت.
✳️ #بزرگی_می_گفت
برای طولانے زیستن
لازم نیست بہ روزهای زندگےات اضافه ڪنے
تلاشت این باشد ڪہ
"زندگے" را بہ روزهایت اضافه ڪنے
برای طولانے زیستن
لازم نیست بہ روزهای زندگےات اضافه ڪنے
تلاشت این باشد ڪہ
"زندگے" را بہ روزهایت اضافه ڪنے
Forwarded from هنر مدیریت
کارکنان را آنقدر خوب آموزش دهید که بتوانند سازمان را ترک کنند. با آنها آنقدر خوب رفتار کنید مایل به اینکار نباشند.
ریچارد برانسون
@honaremodiriat
ریچارد برانسون
@honaremodiriat
✳️ #بزرگی_می_گفت
تنها اینکه سرمان شلوغ باشد اهمیتی ندارد
بلکه مهم این است هدف اصلیمان چیست؟
برای چه تلاش می کنیم و علت شلوغ بودنمان چیست؟
زنبور عسل و پشه
هر دو همیشه مشغول پرواز کردن هستند
اما یکی ستوده میشود و دیگری له!
تنها اینکه سرمان شلوغ باشد اهمیتی ندارد
بلکه مهم این است هدف اصلیمان چیست؟
برای چه تلاش می کنیم و علت شلوغ بودنمان چیست؟
زنبور عسل و پشه
هر دو همیشه مشغول پرواز کردن هستند
اما یکی ستوده میشود و دیگری له!
Forwarded from آنالیڪا
⭕️کدام مرغابی را هدف گرفته اید؟ توسعه محصول در کسب و کارهای نوپا⭕️
✍🏻نویسنده: مهدی فریمانی
#مدیریت_عملیات #استارتاپ
در دوران نوجوانی یکی از بازیهای ویدئویی مورد علاقه من شکار اردک بود که باید بعنوان یک شکارچی پشت بوتهها پنهان میشدید و اردکها را هدف قرار میدادید. در مراحل ابتدایی کار ساده بود چراکه اردکهای کمی برای هدفگیری وجود داشتند. اما در مراحل بالاتر تعداد هدفها بسیار بیشتر میشد و با سرعت از مقابل شما میگذشتند و شما باید تصمیم میگرفتید، کدام اردک را هدف قرار دهید.
وضعیتی کم و بیش مشابه آنچه ترسیم کردم، در مورد استارتاپها وجود دارد. وقتی با یک ایده محوری شروع میکنید، در ابتدا هدف نسبتا مشخصی دارید. هر چه به پیش میروید دربهای جدیدی به روی شما گشوده میشود و فرضیههای نخستین شما زیر سوال میروند. چند ماه بعد از آغاز به کار، شما معمولا با گستره وسیعی از کاربران/مشتریان بالقوه که میتوانید برای آنها ارزش ایجاد کنید مواجه میشوید. به تدریج رگههای جذابی از طلا را در قالب مدلهای درآمدزایی که قبلا به فکرتان نرسیده بوده، مییابید. در این دوره مدام بین اعضای تیم و درون ذهن تک تک اعضا کشمکش مهمی برقرار است: کدام مشتری و کدام مدل درآمدزایی را انتخاب کنیم؟
یکی از مفاهیم پایهای که هر تیم استارتاپی باید با آن آشنایی داشته باشد، حداقل محصول قابل عرضه (Minimum Viable Product -MVP) است. حداقل محصول قابل عرضه، محصولی است که حداقل قابلیتهای لازم را دارد تا شما بتوانید با آزمایش آن فرآیند یادگیری و توسعه محصول را ادامه دهید. در نگاه سنتی به توسعه یک محصول جدید (New Product Development)، فرآیند خلق محصول جدید یک فرآیند زمانبر همراه با تفکر زیاد و در جهت تلاش برای ایجاد ایدهآلترین محصول ممکن بود. اما در رویکردی نوینتر که امروزه بسیاری از کسب و کارهای نوپا آن را اتخاذ میکنند، شما وارد یک حلقه بازخورد شامل ساختن، اندازهگیری و یادگیری میشوید.
حداقل محصول قابل عرضه برخلاف پیشنمونه محصول (Prototype)، برای پاسخگویی به سوالات فنی مربوط به طراحی محصول ایجاد نمیشود، بلکه هدف اصلی آن پاسخ به فرضیات بنیادی کسب و کار است. آزمایش حداقل محصولات قابل عرضه میتواند طیف وسیعی از پیچیدگی را شامل شود؛ از سادهترین حالت که تنها شامل تبلیغات ساده باشد، مانند یک وبسایت ساده که تنها وعده آمدن یک خدمت جدید را میدهد، تا یک نمونه آزمایشی محصول که هنوز کامل نشده است. هدف از این رویکرد این است که فرآیند یادگیری سریعتر شروع شود و ریسک عدم موفقیت کاهش یابد. به زبان تخصصیتر، نرخ بازگشت روی ریسک (Return-on-Risk) خود را بیشینه کنید.
کسب و کار نوپایی را در نظر بگیرید که خدمت جدیدی را میخواهد عرضه کند. احتمالا یک سوال حیاتی که برای پیشبینی درآمد آتی در طرح کسب و کار(Business Plan) که باید به آن پاسخ داد این است اگر مشتریان تبلیغ ما را ببینند و اطلاعات کاملی از خدمات ما بدست آورند، چند درصد آنان حاضرند از خدمات رایگان وعده داده شده استفاده کنند. ممکن است در طرح اولیه کسب و کار، این عدد ۱۰ درصد فرض شده باشد. این عدد برای این کسب و کار بسیار حیاتی است و باید تا حد امکان بطور دقیق برای آن پاسخی داشته باشد. ممکن است برای این منظور آنان تصمیم بگیرند برای یک ماه خدمات خود را رایگان ارائه کنند. حداقل محصول قابل عرضه به این کسب و کار کمک میکند تا تخمین بزند چند درصد از مشتریان حاضرند از این محصول به طور رایگان استفاده کنند. هدف اصلی آن است تا هرچه سریعتر و در اوایل فرآیند توسعه محصول بفهمیم واکنش مشتریان نسبت به محصول یا خدمت جدید چیست و آیا اصلا این تمایل وجود دارد که مشتریان از چیزی که ساخته شده است، استفاده کنند. همچنین نحوه استفاده مشتریان از محصول روشن میشود. این که آیا تمام قابلیتهایی که در محصول فکر شده، مورد نیاز است؟ آیا میتوان قابلیتهای اضافی را حذف کرد؟ آیا لازم است قابلیتهای جدیدی به محصول اضافه کرد؟
@Analica
📌مقاله را به صورت کامل در در لینک زیر دنبال کنید:
https://goo.gl/FrGLFX
✍🏻نویسنده: مهدی فریمانی
#مدیریت_عملیات #استارتاپ
در دوران نوجوانی یکی از بازیهای ویدئویی مورد علاقه من شکار اردک بود که باید بعنوان یک شکارچی پشت بوتهها پنهان میشدید و اردکها را هدف قرار میدادید. در مراحل ابتدایی کار ساده بود چراکه اردکهای کمی برای هدفگیری وجود داشتند. اما در مراحل بالاتر تعداد هدفها بسیار بیشتر میشد و با سرعت از مقابل شما میگذشتند و شما باید تصمیم میگرفتید، کدام اردک را هدف قرار دهید.
وضعیتی کم و بیش مشابه آنچه ترسیم کردم، در مورد استارتاپها وجود دارد. وقتی با یک ایده محوری شروع میکنید، در ابتدا هدف نسبتا مشخصی دارید. هر چه به پیش میروید دربهای جدیدی به روی شما گشوده میشود و فرضیههای نخستین شما زیر سوال میروند. چند ماه بعد از آغاز به کار، شما معمولا با گستره وسیعی از کاربران/مشتریان بالقوه که میتوانید برای آنها ارزش ایجاد کنید مواجه میشوید. به تدریج رگههای جذابی از طلا را در قالب مدلهای درآمدزایی که قبلا به فکرتان نرسیده بوده، مییابید. در این دوره مدام بین اعضای تیم و درون ذهن تک تک اعضا کشمکش مهمی برقرار است: کدام مشتری و کدام مدل درآمدزایی را انتخاب کنیم؟
یکی از مفاهیم پایهای که هر تیم استارتاپی باید با آن آشنایی داشته باشد، حداقل محصول قابل عرضه (Minimum Viable Product -MVP) است. حداقل محصول قابل عرضه، محصولی است که حداقل قابلیتهای لازم را دارد تا شما بتوانید با آزمایش آن فرآیند یادگیری و توسعه محصول را ادامه دهید. در نگاه سنتی به توسعه یک محصول جدید (New Product Development)، فرآیند خلق محصول جدید یک فرآیند زمانبر همراه با تفکر زیاد و در جهت تلاش برای ایجاد ایدهآلترین محصول ممکن بود. اما در رویکردی نوینتر که امروزه بسیاری از کسب و کارهای نوپا آن را اتخاذ میکنند، شما وارد یک حلقه بازخورد شامل ساختن، اندازهگیری و یادگیری میشوید.
حداقل محصول قابل عرضه برخلاف پیشنمونه محصول (Prototype)، برای پاسخگویی به سوالات فنی مربوط به طراحی محصول ایجاد نمیشود، بلکه هدف اصلی آن پاسخ به فرضیات بنیادی کسب و کار است. آزمایش حداقل محصولات قابل عرضه میتواند طیف وسیعی از پیچیدگی را شامل شود؛ از سادهترین حالت که تنها شامل تبلیغات ساده باشد، مانند یک وبسایت ساده که تنها وعده آمدن یک خدمت جدید را میدهد، تا یک نمونه آزمایشی محصول که هنوز کامل نشده است. هدف از این رویکرد این است که فرآیند یادگیری سریعتر شروع شود و ریسک عدم موفقیت کاهش یابد. به زبان تخصصیتر، نرخ بازگشت روی ریسک (Return-on-Risk) خود را بیشینه کنید.
کسب و کار نوپایی را در نظر بگیرید که خدمت جدیدی را میخواهد عرضه کند. احتمالا یک سوال حیاتی که برای پیشبینی درآمد آتی در طرح کسب و کار(Business Plan) که باید به آن پاسخ داد این است اگر مشتریان تبلیغ ما را ببینند و اطلاعات کاملی از خدمات ما بدست آورند، چند درصد آنان حاضرند از خدمات رایگان وعده داده شده استفاده کنند. ممکن است در طرح اولیه کسب و کار، این عدد ۱۰ درصد فرض شده باشد. این عدد برای این کسب و کار بسیار حیاتی است و باید تا حد امکان بطور دقیق برای آن پاسخی داشته باشد. ممکن است برای این منظور آنان تصمیم بگیرند برای یک ماه خدمات خود را رایگان ارائه کنند. حداقل محصول قابل عرضه به این کسب و کار کمک میکند تا تخمین بزند چند درصد از مشتریان حاضرند از این محصول به طور رایگان استفاده کنند. هدف اصلی آن است تا هرچه سریعتر و در اوایل فرآیند توسعه محصول بفهمیم واکنش مشتریان نسبت به محصول یا خدمت جدید چیست و آیا اصلا این تمایل وجود دارد که مشتریان از چیزی که ساخته شده است، استفاده کنند. همچنین نحوه استفاده مشتریان از محصول روشن میشود. این که آیا تمام قابلیتهایی که در محصول فکر شده، مورد نیاز است؟ آیا میتوان قابلیتهای اضافی را حذف کرد؟ آیا لازم است قابلیتهای جدیدی به محصول اضافه کرد؟
@Analica
📌مقاله را به صورت کامل در در لینک زیر دنبال کنید:
https://goo.gl/FrGLFX
جعبه ابزار بازاریابی دیجیتال
توسعه محصول در کسب و کارهای نوپا | جعبه ابزار بازاریابی دیجیتال
در این نوشته با مفاهیم پایه مهمی که برای توسعه محصول نرم افزاری یا پلتفرم نرم افزاری در یک کسب و کار نوپا یا استارتاپ به آنها نیاز دارید آشنا می شوید.
✳️ چالشِ یافتن یک رهبر واقعی در سازمان خود
سایمون سینک، در کتاب مشهور خود با عنوان «رهبران آخر غذا میخورند»، به تبیین ویژگیهای شخصیتی و رفتاری رهبران بزرگ پرداخته است. مایلم برخی از این ویژگیها را در ادامه به اختصار معرفی کنم.
▫️رهبران بی محابا به پیشواز ناشناختهها و مخاطرات میروند.
▫️رهبران به خاطر حمایت از ما و رهنمون ساختنمان به آیندهای بهتر، از منافع شخصی خود میگذرند و هیچگاه اموال ما را فدای داشتههای خود نمیکنند.
▫️عملکرد رهبران، انگیزه رویاپردازی، یادگیری، رشد و ترقی را در ما افزایش میدهد.
▫️رهبران، شرکتها را به مکانی که همه مایل به کار در آن باشند، تبدیل میکنند. محیطی که ما حس کنیم در آن میتوانیم صادقانه ابراز وجود کنیم، به رسمیت شناخته شویم، به خاطر پیشرفتمان تشویق شویم و هنگام برگشتن از سرِ کار، سرشار از احساس امنیت، احساس موفقیت و احساس قدردانی باشیم.
▫️رهبران همانند والدین، خود را مسئول ارزشمندسازی زندگی ما میدانند.
▫️رهبران از سطحِ من، به سطحِ ما رسیدهاند.
▫️رهبران با بیان واقعیتها، اعتمادمان را جلب میکنند.
▫️رهبران، ما را از خود برتر میشمارند و به همین دلیل است که به جای جنگیدن با ما سرِ غذا، داوطلبانه کنار میایستند و میگذارند ما زودتر غذا بخوریم.
▫️رهبران برای روحِ قوانین، بیشتر از خودِ قوانین ارزش قائلند و میدانند حتی کجا باید مجوز نقضِ قانون را به ما بدهند.
▫️رهبران، پشت درهای بسته کار نمیکنند. آنها در راهروهای سازمان قدم میزنند و زمانی را صرف میکنند تا با ما در ارتباط باشند.
▫️رهبران جوری در کنار ما زیستهاند که کمک و خدمت به آنها، مایه افتخار و سربلندی برای ماست.
با مطالعه ویژگیهای مندرج در لیست بالا، این سوال چالشی در ذهن شکل میگیرد که چند درصد از سازمانهای کشورمان، از نعمت رهبرانی مزینِ به این ویژگیها برخوردارند؟ بهشخصه، برای این سوال، پاسخ علمیِ مبتنی بر یک پژوهشِ وسیع ندارم، اما مشاهداتم در این زمینه، در طول تجربه کاری خود، چندان امیدوارکننده نبوده است.
اگر آنقدر خوشاقبال هستید که در محیط کار خود، رهبری با این ویژگیها دارید، قدرش را بدانید و همراهیاش کنید و در تقویت وی بکوشید. اما اگر شما هم مانند بنده در چالشِ یافتنِ فردی با ویژگیهای نزدیک به موارد مذکور به نتیجه نرسیدید، لطفا" به این سوال فکر کنید که چرا از سازمانی که یک رهبرِ واقعی در آن وجود ندارد، انتظار داریم که عملکرد برجستهای از خود نشان دهد؟!
بازنشرازكانال تفكر مديريت
سایمون سینک، در کتاب مشهور خود با عنوان «رهبران آخر غذا میخورند»، به تبیین ویژگیهای شخصیتی و رفتاری رهبران بزرگ پرداخته است. مایلم برخی از این ویژگیها را در ادامه به اختصار معرفی کنم.
▫️رهبران بی محابا به پیشواز ناشناختهها و مخاطرات میروند.
▫️رهبران به خاطر حمایت از ما و رهنمون ساختنمان به آیندهای بهتر، از منافع شخصی خود میگذرند و هیچگاه اموال ما را فدای داشتههای خود نمیکنند.
▫️عملکرد رهبران، انگیزه رویاپردازی، یادگیری، رشد و ترقی را در ما افزایش میدهد.
▫️رهبران، شرکتها را به مکانی که همه مایل به کار در آن باشند، تبدیل میکنند. محیطی که ما حس کنیم در آن میتوانیم صادقانه ابراز وجود کنیم، به رسمیت شناخته شویم، به خاطر پیشرفتمان تشویق شویم و هنگام برگشتن از سرِ کار، سرشار از احساس امنیت، احساس موفقیت و احساس قدردانی باشیم.
▫️رهبران همانند والدین، خود را مسئول ارزشمندسازی زندگی ما میدانند.
▫️رهبران از سطحِ من، به سطحِ ما رسیدهاند.
▫️رهبران با بیان واقعیتها، اعتمادمان را جلب میکنند.
▫️رهبران، ما را از خود برتر میشمارند و به همین دلیل است که به جای جنگیدن با ما سرِ غذا، داوطلبانه کنار میایستند و میگذارند ما زودتر غذا بخوریم.
▫️رهبران برای روحِ قوانین، بیشتر از خودِ قوانین ارزش قائلند و میدانند حتی کجا باید مجوز نقضِ قانون را به ما بدهند.
▫️رهبران، پشت درهای بسته کار نمیکنند. آنها در راهروهای سازمان قدم میزنند و زمانی را صرف میکنند تا با ما در ارتباط باشند.
▫️رهبران جوری در کنار ما زیستهاند که کمک و خدمت به آنها، مایه افتخار و سربلندی برای ماست.
با مطالعه ویژگیهای مندرج در لیست بالا، این سوال چالشی در ذهن شکل میگیرد که چند درصد از سازمانهای کشورمان، از نعمت رهبرانی مزینِ به این ویژگیها برخوردارند؟ بهشخصه، برای این سوال، پاسخ علمیِ مبتنی بر یک پژوهشِ وسیع ندارم، اما مشاهداتم در این زمینه، در طول تجربه کاری خود، چندان امیدوارکننده نبوده است.
اگر آنقدر خوشاقبال هستید که در محیط کار خود، رهبری با این ویژگیها دارید، قدرش را بدانید و همراهیاش کنید و در تقویت وی بکوشید. اما اگر شما هم مانند بنده در چالشِ یافتنِ فردی با ویژگیهای نزدیک به موارد مذکور به نتیجه نرسیدید، لطفا" به این سوال فکر کنید که چرا از سازمانی که یک رهبرِ واقعی در آن وجود ندارد، انتظار داریم که عملکرد برجستهای از خود نشان دهد؟!
بازنشرازكانال تفكر مديريت
Forwarded from قلمرو مالی
💠گاو مش حسن و نظریههای مالی
✅ گاو شیری و گاو گوشتی: نظریهی ارزشیابی (valuation theory)
مش حسن دو سیاست متفاوت برای خرید گاوهای گوشتی و شیری دارد: وقتی قرار است گاو گوشتی بخرد، خود گاو را وزن میکند، و وقتی قرار است گاو شیری معامله کند، شیر گاو را. او میگوید گاو گوشتی به اندازهی گوشتش، و گاو شیری به اندازهی شیرش میارزد.
البته او میگوید باید از سلامت گاو اطمینان حاصل کند چراکه اگر گاو عارضه ای داشته باشد، تواناییاش در تولید شیر کاهش مییابد. مش حسن میگوید گاو شیری ای که خوب شیر نمیدهد، در بهترین حالت به اندازهی گاو گوشتی هموزنش میارزد.
🔹ظاهرا مش حسن گاو شیری را بر اساس ارزش ذاتی یعنی "ارزش فعلی شیرهای آتی گاو" و گاو گوشتی را بر اساس " ارزش بازار گوشت فعلی گاو" ارزیابی میکند. ارزش گاو شیری با کاهش توان شیردهی گاو کاهش مییابد. از این بابت مش حسن گاو شیری را شبیه "شرکت"، و گاو گوشتی را شبیه "کالا" میداند.
✅ گوساله و گاو: سهام رشدی در مقابل سهام ارزشی (growth vs. value stock)
مش حسن میگوید به خرید گوساله بیشتر علاقه دارد. او میگوید اگرچه ممکن است گوساله قبل از رسیدن به سن بلوغ تلف شود، چنانچه بالغ شود بسیار سودآور است. گوساله نسبتاً ارزان است و البته تا قبل از اینکه بالغ شود خیری هم به صاحبش نمیرساند. گاو بالغ گران است، و البته بیدلیل گران نیست. گوساله بیاد گاو شود ...
🔹از نظر مش حسن ریسک و بازده گوساله و گاو کم و بیش منصفانه است. او چیزی از سهام نمیداند، ولی میتوان استنباط کرد که مش حسن گوساله را شبیه "سهام رشدی" و گاو را شبیه "سهام ارزشی" میداند.
✅ ترکیب تأمین مالی گاو: نظریهی ساختار سرمایه ( capital structure theory)
مش حسن میگوید گاو که نمیداند منابع خریدش را از چه محلی تامین کردهاند. چه کل مبلغ خرید را خودم تامین کنم و چه بخشی از آن را از محل وام بانکی تامین کنم، میزان شیر گاو تحت تأثیر قرار نمیگیرد. از آن طرف بانک هم کاری ندارد که گاو چه عملکردی داشته است. چه خوب شیر دهد و چه بد، اصل و فرع وام را میخواهد. مش حسن میگفت: "یک سال وام بانکی گرفته بودم که چند تا از گاوها مردند و مجبور شدم دو تا گاو را بفروشم و پول بانک را بدهم. یک سال هم گاوها خوب بودند و سود خوبی کردم. اگر گاوها همکاری کنند وام خوب است و اگر کمکاری خیلی بد است ". به مش حسن گفتم با مالیاتی که میپردازید هرچه وام بیشتری بگیرید به صرفهتر است. مش حسن گفت من از این حرفها سردرنمیآورم ولی فعالیت دامداری معاف از مالیات است.
🔹ظاهرا مش حسن به نظریهی مودیلیانی و میلر در رابطه با "بیارتباطی ساختار سرمایه" بیشتر گرایش دارد.
✅ تغییرات شیردهی : سیاست تقسیم سود (dividend policy)
مش حسن میگوید گاو شیریای که مقادیر کموبیش مشخصی شیر میدهد، بهتر از گاوهایی هستند که شیرشان بالا و پایین میشود. او میگوید ما از احوال گاو چندان خبر نداریم. گاوی که ناخوش احوال است شیرش کم میشود. به خاطر همین وقتی شیر گاو کم میشود ما معمولاً فکر میکنیم که مریض است. البته همیشه اینگونه نیست چراکه بعضی اوقات شیر گاو به خاطر این کاهش مییابد که هنوز در دورهی رشد قرار دارد؛ گاهی به خاطر پرخوری شیر کم میدهد و گاهی به خاطر کمبود ویتامین و ... .
🔹ظاهرا مش حسن به نظریهی پیامدهی (signalling theory) معتقد است. گاوی که شیرش بالا و پایین میشود، گویی به صاحبش پیام (signal) میدهد که مریض است. دامداران مایلند این گاوها رو زودتر رد کنند. شاید اگر مش حسن سهامباز بود، بیشتر سهم شرکتهایی را میخرید که نوعی ثبات رویه در خط مشی تقسیم سود در پیش میگیرند.
—----------------------------
لینک کانال قلمروی مالی
https://telegram.me/FinanceTerritory
✅ گاو شیری و گاو گوشتی: نظریهی ارزشیابی (valuation theory)
مش حسن دو سیاست متفاوت برای خرید گاوهای گوشتی و شیری دارد: وقتی قرار است گاو گوشتی بخرد، خود گاو را وزن میکند، و وقتی قرار است گاو شیری معامله کند، شیر گاو را. او میگوید گاو گوشتی به اندازهی گوشتش، و گاو شیری به اندازهی شیرش میارزد.
البته او میگوید باید از سلامت گاو اطمینان حاصل کند چراکه اگر گاو عارضه ای داشته باشد، تواناییاش در تولید شیر کاهش مییابد. مش حسن میگوید گاو شیری ای که خوب شیر نمیدهد، در بهترین حالت به اندازهی گاو گوشتی هموزنش میارزد.
🔹ظاهرا مش حسن گاو شیری را بر اساس ارزش ذاتی یعنی "ارزش فعلی شیرهای آتی گاو" و گاو گوشتی را بر اساس " ارزش بازار گوشت فعلی گاو" ارزیابی میکند. ارزش گاو شیری با کاهش توان شیردهی گاو کاهش مییابد. از این بابت مش حسن گاو شیری را شبیه "شرکت"، و گاو گوشتی را شبیه "کالا" میداند.
✅ گوساله و گاو: سهام رشدی در مقابل سهام ارزشی (growth vs. value stock)
مش حسن میگوید به خرید گوساله بیشتر علاقه دارد. او میگوید اگرچه ممکن است گوساله قبل از رسیدن به سن بلوغ تلف شود، چنانچه بالغ شود بسیار سودآور است. گوساله نسبتاً ارزان است و البته تا قبل از اینکه بالغ شود خیری هم به صاحبش نمیرساند. گاو بالغ گران است، و البته بیدلیل گران نیست. گوساله بیاد گاو شود ...
🔹از نظر مش حسن ریسک و بازده گوساله و گاو کم و بیش منصفانه است. او چیزی از سهام نمیداند، ولی میتوان استنباط کرد که مش حسن گوساله را شبیه "سهام رشدی" و گاو را شبیه "سهام ارزشی" میداند.
✅ ترکیب تأمین مالی گاو: نظریهی ساختار سرمایه ( capital structure theory)
مش حسن میگوید گاو که نمیداند منابع خریدش را از چه محلی تامین کردهاند. چه کل مبلغ خرید را خودم تامین کنم و چه بخشی از آن را از محل وام بانکی تامین کنم، میزان شیر گاو تحت تأثیر قرار نمیگیرد. از آن طرف بانک هم کاری ندارد که گاو چه عملکردی داشته است. چه خوب شیر دهد و چه بد، اصل و فرع وام را میخواهد. مش حسن میگفت: "یک سال وام بانکی گرفته بودم که چند تا از گاوها مردند و مجبور شدم دو تا گاو را بفروشم و پول بانک را بدهم. یک سال هم گاوها خوب بودند و سود خوبی کردم. اگر گاوها همکاری کنند وام خوب است و اگر کمکاری خیلی بد است ". به مش حسن گفتم با مالیاتی که میپردازید هرچه وام بیشتری بگیرید به صرفهتر است. مش حسن گفت من از این حرفها سردرنمیآورم ولی فعالیت دامداری معاف از مالیات است.
🔹ظاهرا مش حسن به نظریهی مودیلیانی و میلر در رابطه با "بیارتباطی ساختار سرمایه" بیشتر گرایش دارد.
✅ تغییرات شیردهی : سیاست تقسیم سود (dividend policy)
مش حسن میگوید گاو شیریای که مقادیر کموبیش مشخصی شیر میدهد، بهتر از گاوهایی هستند که شیرشان بالا و پایین میشود. او میگوید ما از احوال گاو چندان خبر نداریم. گاوی که ناخوش احوال است شیرش کم میشود. به خاطر همین وقتی شیر گاو کم میشود ما معمولاً فکر میکنیم که مریض است. البته همیشه اینگونه نیست چراکه بعضی اوقات شیر گاو به خاطر این کاهش مییابد که هنوز در دورهی رشد قرار دارد؛ گاهی به خاطر پرخوری شیر کم میدهد و گاهی به خاطر کمبود ویتامین و ... .
🔹ظاهرا مش حسن به نظریهی پیامدهی (signalling theory) معتقد است. گاوی که شیرش بالا و پایین میشود، گویی به صاحبش پیام (signal) میدهد که مریض است. دامداران مایلند این گاوها رو زودتر رد کنند. شاید اگر مش حسن سهامباز بود، بیشتر سهم شرکتهایی را میخرید که نوعی ثبات رویه در خط مشی تقسیم سود در پیش میگیرند.
—----------------------------
لینک کانال قلمروی مالی
https://telegram.me/FinanceTerritory
Forwarded from ماهنامه ورزش و کار
#اصول_زیربنایی_مدیریت
💎 تفاوت کار تیمی و همکاری با مشارکت در چیست؟
۰
👈 معمولا از واژه مشارکت (collaboration)، هماهنگی (coordination) و همکاری (cooperation) برای توصیف کار گروهی استفاده می شود. اما معنای آنها یکسان نیست و ما با استفاده این کلمات به جای یکدیگر، معنای آنها را کم کرده و پتانسیل آنها را برای ایجاد فضای کاری قدرتمند کاهش را می دهیم.
لغت مشارکت(collaboration) جدیدا در اخبار و رسانه ها به عنوان یک واژه مهم به کار می رود. ماریسا مایر مدیرعامل یاهو از تصمیم خود در مورد کارمندانش می گوید: “برای تبدیل شدن به بهترین مکان کاری، ارتباط و همکاری ما نیاز به کار کردن دوشادوش یکدیگر داریم. “
مایر معتقد است، هنگامیکه ما باهم روابط بهتر و صمیمی تری داشته باشیم بهتر هم میتوانیم کار کنیم.
این ایجاد ارتباط زمانی راحتتر اتفاق می افتد که ارتباطات چهره به چهره وجود داشته باشد. هماهنگی و همکاری برای انجام کار موثر و کارآمد ضروری است ، برخی تحقیقات نشان می دهند که ارتباط چهره به چهره تفاوت بزرگی ایجاد می کند. تصمیم خانم مایر ممکن است کار گروهی بهتری را بر اساس همکاری، ارتباط و هماهنگی ایجاد کند، اما مشارکت ایجاد نمی کند مگر آنکه او فرهنگ آن را ایجاد نماید.
🔸 تعاریف:
👈 مشارکت(collaboration): کار کردن با یکدیگر برای خلق و ایجاد چیزی جدید، با داشتن یک دیدگاه و هدف مشترک. نکته کلیدی تلاش برای ایجاد چیزی جدید به صورت غیر فردی می باشد، و چیزی که آنها را در کنار هم به عنوان تیم نگه می دارد هدف و دیدگاه مشترک است.
👈 هماهنگی(Coordination): به اشتراک گذاری اطلاعات و منابع به طوری که هر یک از طرفین می تواند نقش خود را در حمایت از یک هدف متقابل به انجام برساند. هماهنگی در مورد کار گروهی در اجرای طرح است و ایجاد و خلق چیز جدیدی نیست.
👈 همکاری (Cooperation ): در جایی مطرح می گردد که افراد از منابع و اطلاعات خود برای هدف همدیگر استفاده کنند و یک هدف ندارند! ممکن است نتیجه ساخت چیز جدیدی باشد، اما از نتیجه کار و تلاش تیمی نیست بلکه کاملا شخصی است.
هر سه مدل جنبه کار گروهی هستند اما باهم تفاوت دارند.
نمونه های موفق کار تیمی را میتوانیم در تیمهای ورزشی، نظامی و حتی سیاسی مشاهده نماییم. همه تیم های موثر و تاثیرگذار ویژگیهای مشترکی دارند. اما بسته به هدف و نیت در نوع همکاری متفاوت می باشند.
🔸 چه زمانی مشارکت اهمیت پیدا می کند؟
👈 در یک محیط، که در آن وابستگی متقابل وجود ندارد، مشارکت (collaboration) برای ایجاد فرایند خلاقیت ضروری نیست. در این محیطها از طریق به اشتراک گذاری اطلاعات و منابع، خلاقیت به صورت انفرادی به وجود خواهد آمد، با این حال در یک سازمان که وابستگی وجود دارد، مشارکت(collaboration) سنگ بستر راه حل های خلاق و نوآورانه است.
✔️ همکاری با فرمان و دستور اتفاق نمی افتد!
آیا می توان مشارکت از طریق کار کردن از راه دور اتفاق بیفتد؟ مسلما، اگر (و این یک اگر بزرگ است) رهبران و مدیران بتوانند محیط مناسبی را فراهم کنند و شیوه های رهبری را به کار گیرند و فرصتی برای گرد هم آوردن افراد برای مکالمات و دیدار گاه به گاه چهره به چهره ایجاد کنند، امکانپذیر است.
❇️ رهبری کردن در تیم های مشارکتی بر اساس احترام، اعتماد و استفاده عاقلانه از قدرت است. مشارکت به طور طبیعی درسیستم های سنتی از بالا به پایین و محیطهای سلسله مراتبی کنترل گرا رخ نمی دهد. مردم نیاز به آزادی برای قضاوت کارهای خود و فضایی برای آزمایش، شکست و یادگیری از اشتباهات و فرصت برای فکر کردن در کنار همدیگر، ارزش نهادن به دیدگاه های یکدیگر به منظور ایجاد ایده های خلاقانه دارند.
برگرفته از كانال «مدیریت خلاقانه»
@confnews
💎 تفاوت کار تیمی و همکاری با مشارکت در چیست؟
۰
👈 معمولا از واژه مشارکت (collaboration)، هماهنگی (coordination) و همکاری (cooperation) برای توصیف کار گروهی استفاده می شود. اما معنای آنها یکسان نیست و ما با استفاده این کلمات به جای یکدیگر، معنای آنها را کم کرده و پتانسیل آنها را برای ایجاد فضای کاری قدرتمند کاهش را می دهیم.
لغت مشارکت(collaboration) جدیدا در اخبار و رسانه ها به عنوان یک واژه مهم به کار می رود. ماریسا مایر مدیرعامل یاهو از تصمیم خود در مورد کارمندانش می گوید: “برای تبدیل شدن به بهترین مکان کاری، ارتباط و همکاری ما نیاز به کار کردن دوشادوش یکدیگر داریم. “
مایر معتقد است، هنگامیکه ما باهم روابط بهتر و صمیمی تری داشته باشیم بهتر هم میتوانیم کار کنیم.
این ایجاد ارتباط زمانی راحتتر اتفاق می افتد که ارتباطات چهره به چهره وجود داشته باشد. هماهنگی و همکاری برای انجام کار موثر و کارآمد ضروری است ، برخی تحقیقات نشان می دهند که ارتباط چهره به چهره تفاوت بزرگی ایجاد می کند. تصمیم خانم مایر ممکن است کار گروهی بهتری را بر اساس همکاری، ارتباط و هماهنگی ایجاد کند، اما مشارکت ایجاد نمی کند مگر آنکه او فرهنگ آن را ایجاد نماید.
🔸 تعاریف:
👈 مشارکت(collaboration): کار کردن با یکدیگر برای خلق و ایجاد چیزی جدید، با داشتن یک دیدگاه و هدف مشترک. نکته کلیدی تلاش برای ایجاد چیزی جدید به صورت غیر فردی می باشد، و چیزی که آنها را در کنار هم به عنوان تیم نگه می دارد هدف و دیدگاه مشترک است.
👈 هماهنگی(Coordination): به اشتراک گذاری اطلاعات و منابع به طوری که هر یک از طرفین می تواند نقش خود را در حمایت از یک هدف متقابل به انجام برساند. هماهنگی در مورد کار گروهی در اجرای طرح است و ایجاد و خلق چیز جدیدی نیست.
👈 همکاری (Cooperation ): در جایی مطرح می گردد که افراد از منابع و اطلاعات خود برای هدف همدیگر استفاده کنند و یک هدف ندارند! ممکن است نتیجه ساخت چیز جدیدی باشد، اما از نتیجه کار و تلاش تیمی نیست بلکه کاملا شخصی است.
هر سه مدل جنبه کار گروهی هستند اما باهم تفاوت دارند.
نمونه های موفق کار تیمی را میتوانیم در تیمهای ورزشی، نظامی و حتی سیاسی مشاهده نماییم. همه تیم های موثر و تاثیرگذار ویژگیهای مشترکی دارند. اما بسته به هدف و نیت در نوع همکاری متفاوت می باشند.
🔸 چه زمانی مشارکت اهمیت پیدا می کند؟
👈 در یک محیط، که در آن وابستگی متقابل وجود ندارد، مشارکت (collaboration) برای ایجاد فرایند خلاقیت ضروری نیست. در این محیطها از طریق به اشتراک گذاری اطلاعات و منابع، خلاقیت به صورت انفرادی به وجود خواهد آمد، با این حال در یک سازمان که وابستگی وجود دارد، مشارکت(collaboration) سنگ بستر راه حل های خلاق و نوآورانه است.
✔️ همکاری با فرمان و دستور اتفاق نمی افتد!
آیا می توان مشارکت از طریق کار کردن از راه دور اتفاق بیفتد؟ مسلما، اگر (و این یک اگر بزرگ است) رهبران و مدیران بتوانند محیط مناسبی را فراهم کنند و شیوه های رهبری را به کار گیرند و فرصتی برای گرد هم آوردن افراد برای مکالمات و دیدار گاه به گاه چهره به چهره ایجاد کنند، امکانپذیر است.
❇️ رهبری کردن در تیم های مشارکتی بر اساس احترام، اعتماد و استفاده عاقلانه از قدرت است. مشارکت به طور طبیعی درسیستم های سنتی از بالا به پایین و محیطهای سلسله مراتبی کنترل گرا رخ نمی دهد. مردم نیاز به آزادی برای قضاوت کارهای خود و فضایی برای آزمایش، شکست و یادگیری از اشتباهات و فرصت برای فکر کردن در کنار همدیگر، ارزش نهادن به دیدگاه های یکدیگر به منظور ایجاد ایده های خلاقانه دارند.
برگرفته از كانال «مدیریت خلاقانه»
@confnews
Forwarded from مجمع فعالان اقتصادی
✅علم بهتر است یا ثروت؟ !
✍️ کیوان اسلامی
جوان 18سالهای را در نظر بگیرید که پس از پایان تحصیلات دوره متوسطه، قصد دارد درباره ورود به بازار کار یا ادامه تحصیل در دانشگاه تصمیم بگیرد. به گمان شما، نخستین پرسشی که جوان میبایست برایش پاسخی بیابد چیست؟ بهرغم همه پیشداوریهایی که ممکن است در خصوص برتری علم بر ثروت داشته باشیم، تردیدی وجود ندارد که یکی از نخستین سوالاتی که فرد باید پاسخ دهد آن است که چهار سال تحصیلات عالیه چه هزینهای برای او به همراه داشته و آیا با در نظر گرفتن فرصتهای بهتر شغلی که احتمالاً پس از این چهار سال نصیب او خواهد شد، این هزینهها صرفه اقتصادی خواهد داشت؟
آمار نشان میدهد کسی که در سال 90 از مدیران کشور بوده، بهطور میانگین دستمزدی معادل9.4میلیون تومان در سال داشته، در حالیکه یک فروشنده یا کارگر خدماتی، در همین سال، حقوقی معادل4.6میلیون تومان در سال داشته است.
در همین سال، دستمزد سالانه یک کارگر ساده، که اصولاً نیاز به تحصیلاتی بالاتر از دیپلم ندارد، 3.3میلیون تومان و یک فرد متخصص (مانند پزشک یا محقق) که احتمالاً دارای چندین سال تحصیلات عالیه است 7.1میلیون تومان بوده است. پرسش این است که آیا برای یک کارگر ساده بهصرفه خواهد بود که هزینههای تکمیل تحصیلات عالی در حوزه بهداشت و درمان را به جان بخرد تا درآمدش از 3.3میلیون تومان در سال به 7.1میلیون افزایش یابد؟
هر کس که از اندک عقل معاشی بهره برده باشد بهتر از هر اقتصاددانی میداند که پاسخ به این پرسش ساده نیست. دلیل این امر مفهومی است که اقتصاددانان به آن عنوان «ارزش فعلی» یا «ارزش کنونی» دادهاند؛ چهار میلیون تومان در سال جاری، حتی اگر نرخ تورم را صفر فرض کنیم با چهار میلیون تومان در سال آتی از نگاه فرد یکسان نخواهند بود. برای اثبات این مدعا کافی است فرض کنید که فرد چهار میلیون تومان از درآمد خود را در یک صندوق سپردهگذاری کوتاهمدت پسانداز کند. با احتساب سود سپرده ۱۰درصدی پس از کسر نرخ تورم، سال آینده مبلغی معادل4.4 میلیون تومان نصیب شخص میشود. با فرض آنکه فرد یک سال دیگر هم پول خود را در صندوق سپرده نگه دارد، این مبلغ به 4.8میلیون تومان افزایش مییابد. در سال سوم، موجودی صندوق پسانداز فرد چیزی معادل 5.3میلیون تومان خواهد بود و الخ.
فرض کنید جوان داستان ما پس از دریافت مدرک کارشناسی و در ۲۲سالگی از میان مشاغل اصلی عنوانشده مشغول به کار شود؛ یعنی تصمیم بگیرد مثلا وارد نیروهای مسلح شده، کار دفتری پیدا کند یا تکنسین شود. چنانچه تصور کنیم که وی تا ۷۰سالگی با همان میانگین حقوق این گروههای شغلی که مبلغ5.6میلیون تومان در سال است کار کند، کل درآمد وی در طول زندگیاش، با احتساب نرخ بهره، معادل 41 میلیون تومانِ سال ۱۳۹۳ خواهد بود.حال اگر همین مبلغ41 میلیون تومان را در سال ۱۳۹۳ در یک صندوق سپردهگذاری بلندمدت با نرخ سود 10 درصد قرار دهد، در سال ۱۴۴۵ مبلغی معادل کل دریافتی فرد در طول زندگی 70سالهاش در صندوق خواهد بود: یعنی پنج میلیارد و ۹۲۰ میلیون تومان.
پنج میلیارد و ۹۲۰ میلیون تومان مبلغ هنگفتی به نظر میرسد. حال فرض کنید که این جوان در همان سن ۱۸سالگی وارد بازار کار شده و در یکی از مشاغل ، مانند خردهفروشی، عمدهفروشی، ساختمان، رانندگی و... مشغول به کار شود . با احتساب متوسط دستمزد4.2میلیون تومان در سال، جوان داستان ما دریافتی معادل 45.9میلیون تومانِ سال ۱۳۹۳ در طول زندگیاش خواهد داشت که معادل شش میلیارد و ۵۲۰ میلیون تومان در سال ۱۴۴۵ است.
این محاسبه سرانگشتی و ساده نشان میدهد که تنها با صرفنظر کردن از چهار سالِ نخستینِ بازار کار برای ادامه تحصیل (زمانی که ۱۸ تا ۲۱ سال دارد)، فرد معادل9.2درصد از کل درآمد زندگیاش را از دست خواهد داد، هرچند رقم مطلق دستمزدش پس از ورود به بازار کار بیش از 33 درصد افزایش مییابد.
چنانچه گروههای شغلی مدیران و متخصصان را به این محاسبه اضافه کنیم، نتیجه تغییر خواهد کرد. در این صورت، دستمزد متوسط به رقم 6.6میلیون تومان افزایش یافته و کل دستمزد دریافتی فرد را به 49.1 میلیون تومان میرساند که هفت درصد بالاتر از کل دستمزد در سناریوی ورود به بازار کار پس از پایان دوره متوسطه است. با این حال، این سناریوی سوم دشواری اشتغال در گروههای شغلی قبل را در نظر نمیگیرد. به ندرت جوان ۲۲سالهای را سراغ داریم که پس از پایان دوران کارشناسی در سمت مدیر مشغول به کار شده باشد. همینگونه، به ندرت پزشکی را میشناسیم که توانسته باشد دوره طبابت را در طول چهار سال به پایان برساند.
اگر همین محاسبه سرانگشتی را برای کسانی تکرار کنیم که پس از ورود به بازار کار، کسبوکار خود را دایر کردهاند، نتایجی کموبیش یکسان دریافت میکنیم.
به مجمع فعالان اقتصادی بپیوندید
telegram.me/esfahaneconomy
✍️ کیوان اسلامی
جوان 18سالهای را در نظر بگیرید که پس از پایان تحصیلات دوره متوسطه، قصد دارد درباره ورود به بازار کار یا ادامه تحصیل در دانشگاه تصمیم بگیرد. به گمان شما، نخستین پرسشی که جوان میبایست برایش پاسخی بیابد چیست؟ بهرغم همه پیشداوریهایی که ممکن است در خصوص برتری علم بر ثروت داشته باشیم، تردیدی وجود ندارد که یکی از نخستین سوالاتی که فرد باید پاسخ دهد آن است که چهار سال تحصیلات عالیه چه هزینهای برای او به همراه داشته و آیا با در نظر گرفتن فرصتهای بهتر شغلی که احتمالاً پس از این چهار سال نصیب او خواهد شد، این هزینهها صرفه اقتصادی خواهد داشت؟
آمار نشان میدهد کسی که در سال 90 از مدیران کشور بوده، بهطور میانگین دستمزدی معادل9.4میلیون تومان در سال داشته، در حالیکه یک فروشنده یا کارگر خدماتی، در همین سال، حقوقی معادل4.6میلیون تومان در سال داشته است.
در همین سال، دستمزد سالانه یک کارگر ساده، که اصولاً نیاز به تحصیلاتی بالاتر از دیپلم ندارد، 3.3میلیون تومان و یک فرد متخصص (مانند پزشک یا محقق) که احتمالاً دارای چندین سال تحصیلات عالیه است 7.1میلیون تومان بوده است. پرسش این است که آیا برای یک کارگر ساده بهصرفه خواهد بود که هزینههای تکمیل تحصیلات عالی در حوزه بهداشت و درمان را به جان بخرد تا درآمدش از 3.3میلیون تومان در سال به 7.1میلیون افزایش یابد؟
هر کس که از اندک عقل معاشی بهره برده باشد بهتر از هر اقتصاددانی میداند که پاسخ به این پرسش ساده نیست. دلیل این امر مفهومی است که اقتصاددانان به آن عنوان «ارزش فعلی» یا «ارزش کنونی» دادهاند؛ چهار میلیون تومان در سال جاری، حتی اگر نرخ تورم را صفر فرض کنیم با چهار میلیون تومان در سال آتی از نگاه فرد یکسان نخواهند بود. برای اثبات این مدعا کافی است فرض کنید که فرد چهار میلیون تومان از درآمد خود را در یک صندوق سپردهگذاری کوتاهمدت پسانداز کند. با احتساب سود سپرده ۱۰درصدی پس از کسر نرخ تورم، سال آینده مبلغی معادل4.4 میلیون تومان نصیب شخص میشود. با فرض آنکه فرد یک سال دیگر هم پول خود را در صندوق سپرده نگه دارد، این مبلغ به 4.8میلیون تومان افزایش مییابد. در سال سوم، موجودی صندوق پسانداز فرد چیزی معادل 5.3میلیون تومان خواهد بود و الخ.
فرض کنید جوان داستان ما پس از دریافت مدرک کارشناسی و در ۲۲سالگی از میان مشاغل اصلی عنوانشده مشغول به کار شود؛ یعنی تصمیم بگیرد مثلا وارد نیروهای مسلح شده، کار دفتری پیدا کند یا تکنسین شود. چنانچه تصور کنیم که وی تا ۷۰سالگی با همان میانگین حقوق این گروههای شغلی که مبلغ5.6میلیون تومان در سال است کار کند، کل درآمد وی در طول زندگیاش، با احتساب نرخ بهره، معادل 41 میلیون تومانِ سال ۱۳۹۳ خواهد بود.حال اگر همین مبلغ41 میلیون تومان را در سال ۱۳۹۳ در یک صندوق سپردهگذاری بلندمدت با نرخ سود 10 درصد قرار دهد، در سال ۱۴۴۵ مبلغی معادل کل دریافتی فرد در طول زندگی 70سالهاش در صندوق خواهد بود: یعنی پنج میلیارد و ۹۲۰ میلیون تومان.
پنج میلیارد و ۹۲۰ میلیون تومان مبلغ هنگفتی به نظر میرسد. حال فرض کنید که این جوان در همان سن ۱۸سالگی وارد بازار کار شده و در یکی از مشاغل ، مانند خردهفروشی، عمدهفروشی، ساختمان، رانندگی و... مشغول به کار شود . با احتساب متوسط دستمزد4.2میلیون تومان در سال، جوان داستان ما دریافتی معادل 45.9میلیون تومانِ سال ۱۳۹۳ در طول زندگیاش خواهد داشت که معادل شش میلیارد و ۵۲۰ میلیون تومان در سال ۱۴۴۵ است.
این محاسبه سرانگشتی و ساده نشان میدهد که تنها با صرفنظر کردن از چهار سالِ نخستینِ بازار کار برای ادامه تحصیل (زمانی که ۱۸ تا ۲۱ سال دارد)، فرد معادل9.2درصد از کل درآمد زندگیاش را از دست خواهد داد، هرچند رقم مطلق دستمزدش پس از ورود به بازار کار بیش از 33 درصد افزایش مییابد.
چنانچه گروههای شغلی مدیران و متخصصان را به این محاسبه اضافه کنیم، نتیجه تغییر خواهد کرد. در این صورت، دستمزد متوسط به رقم 6.6میلیون تومان افزایش یافته و کل دستمزد دریافتی فرد را به 49.1 میلیون تومان میرساند که هفت درصد بالاتر از کل دستمزد در سناریوی ورود به بازار کار پس از پایان دوره متوسطه است. با این حال، این سناریوی سوم دشواری اشتغال در گروههای شغلی قبل را در نظر نمیگیرد. به ندرت جوان ۲۲سالهای را سراغ داریم که پس از پایان دوران کارشناسی در سمت مدیر مشغول به کار شده باشد. همینگونه، به ندرت پزشکی را میشناسیم که توانسته باشد دوره طبابت را در طول چهار سال به پایان برساند.
اگر همین محاسبه سرانگشتی را برای کسانی تکرار کنیم که پس از ورود به بازار کار، کسبوکار خود را دایر کردهاند، نتایجی کموبیش یکسان دریافت میکنیم.
به مجمع فعالان اقتصادی بپیوندید
telegram.me/esfahaneconomy
Forwarded from آکادمی مدیریت (PM Admin)
👥 5 وضعیت تعارض در سازمان
🎯 تعارض موضوعی رایج و کلیشه ای است که همواره در یک سازمان وجود دارد اما تاثیر آن در روند حرکتی سازمان بسیار زیاد و قابل توجه است، بنابراین نحوه برخورد و مدیریت مناسب تعارضات باعث ایجاد شرایط بهینه برای دستیابی به اهداف سازمان می شود ، به همین منظور 5 وضعیت در برخورد با تعارض در سازمانها وجود دارد که به شرح زیر می باشند:
1⃣ اجتناب: اولین و معمولترین راه برای مدیریت تعارض، اجتناب از آن می باشد.
2⃣ سازش: در این روش یکی از طرفین تعارض شرایط دیگری را می پذیرد، در واقع با یکدیگر سازش میکنند.
3⃣ رقابت: در این حالت، طرفین تعارض درگیر رقابت برای مغلوب کردن طرف مقابل خود می شوند، این حالت یک وضعیت مخرب برای سازمان است بدلیل آنکه طرفین تعارض از مسیر تلاش برای اهداف سازمانی خارج می شوند.
4⃣ مصالحه: در این حالت هر دو طرف تعارض بر سر یک راه حل میانه توافق میکنند تا هر دو طرف به نوعی راضی باشند.
5⃣ همکاری: در این وضعیت طرفین جهت رفع تعارض و دستیابی به شرایطی ایده آل تر در دستیابی به اهداف سازمان با یکدیگر همکاری می نمایند.
#مدیریت #تعارض
🎓 آکادمی مدیریت حرفه ای
Join👉 @pmacademy
🎯 تعارض موضوعی رایج و کلیشه ای است که همواره در یک سازمان وجود دارد اما تاثیر آن در روند حرکتی سازمان بسیار زیاد و قابل توجه است، بنابراین نحوه برخورد و مدیریت مناسب تعارضات باعث ایجاد شرایط بهینه برای دستیابی به اهداف سازمان می شود ، به همین منظور 5 وضعیت در برخورد با تعارض در سازمانها وجود دارد که به شرح زیر می باشند:
1⃣ اجتناب: اولین و معمولترین راه برای مدیریت تعارض، اجتناب از آن می باشد.
2⃣ سازش: در این روش یکی از طرفین تعارض شرایط دیگری را می پذیرد، در واقع با یکدیگر سازش میکنند.
3⃣ رقابت: در این حالت، طرفین تعارض درگیر رقابت برای مغلوب کردن طرف مقابل خود می شوند، این حالت یک وضعیت مخرب برای سازمان است بدلیل آنکه طرفین تعارض از مسیر تلاش برای اهداف سازمانی خارج می شوند.
4⃣ مصالحه: در این حالت هر دو طرف تعارض بر سر یک راه حل میانه توافق میکنند تا هر دو طرف به نوعی راضی باشند.
5⃣ همکاری: در این وضعیت طرفین جهت رفع تعارض و دستیابی به شرایطی ایده آل تر در دستیابی به اهداف سازمان با یکدیگر همکاری می نمایند.
#مدیریت #تعارض
🎓 آکادمی مدیریت حرفه ای
Join👉 @pmacademy
Forwarded from آکادمی مدیریت (PM Admin)
Forwarded from کتابخانه دانشگاهی
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📢 آیا انسانهای خوب و صاف و صادق کلاه سرشان میرود؟
📽 انیمیشنی جذاب بر اساس کتاب ژن خودخواه ریچارد داوکینز که قطعا بیش از یکبار باید به تماشای آن نشست...
➖➖➖➖➖➖➖
👉 @Academic_Library
📽 انیمیشنی جذاب بر اساس کتاب ژن خودخواه ریچارد داوکینز که قطعا بیش از یکبار باید به تماشای آن نشست...
➖➖➖➖➖➖➖
👉 @Academic_Library