✳️ مدل تجاری انسان با انسان (H2H)
مدل تجاری B2B , B2C و امثال اینها مدت هاست که در تقسیم بندی انواع تجارت به خصوص از دیدگاه به کارگیری روش های بازاریابی مورد توجه قرار گرفته اند.
حتما مستحضرید که این نوع مدل ها به تجارت بین سازمان و مشتری به عنوان فرد (B2C) و تجارت بین دو سازمان (B2B) دلالت دارند.
اما این روزها بحثی شروع شده که می گوید در این نوع از تجارت نقش نیازهای افراد در انجام یک معامله مغفول مانده اند. خرید و فروش نوعی تعامل است. فروشنده کالا یا خدمتی دارد که مورد نیاز خریدار است و خریدار هم منابعی دارد که حاضر است برای تامین آن دسته از نیازهایش مصرف کند. وقتی آن کالا یا خدمت، در مقابل جابجا شدن آن منبع (مثلاً پول) جذاب باشد، معامله رخ می دهد.
سوال این است که در این میان، تکلیف نیازهای این دو طرف از این تعامل چه می شود؟ چطور می شود که کاری کرد که این نیازهم دیده شود و در این تعامل اثرات آن هم ملحوظ شود تا تعامل برای هر دو طرف باز هم لذت بخش تر شود.
نویسنده کتابی که آن را از سایت آمازون دریافت کرده ام، بر این باور است که اصل تجارت بر پایه روابط میان فردی در طول فرایند معامله باید استوار شود.
راستی وقتی شما به عنوان یک مشتری قلمداد می شوید، انتظار ندارید که دیده شوید؟ انتظار ندارید که کسی با شما صحبت کند؟ در نوشته های قبلی که نقش نیروی انسانی در تجارتهای الکترونیکی را نگاه کردم، بحث این بود که برخی از این شرکت ها بیش از متوسط ها از منابع انسانی برای ارتباط با مشتری بهره می برند. به نظر می رسد که این نوشته و آن دیگری، به نوعی در تناقض هستند. اما به نظر من چنین نیست.
اگر مدل کسب و کار ما الکترونیکی است، ما بخشی از نیاز مخاطب را حذف میکنیم، اما باید به جای آن بتوانیم به او ارزش و نیاز دیگری را ارائه کنیم. اگر نه این باشد و نه آن، آن وقت یک جای کار می لنگد.
نویسنده می گوید که این وظیفه بازاریابان است که نیازهای انسانی را که بسیار هم پیچیده است، ببینند، درک کنند و آن را طوری بیان کنند که پاسخگوی نیازهای انسانی مشتری یا مخاطب، باشد. این را هنر بازاریابان در دنیای جدید میداند. مفهوم جدیدی است، باید به آن فکر کنیم و ببینیم چه میتوان کرد.
به حرفه و کسب و کار خودمان فکر کنیم و ببینیم که جای این ارتباط در آن خالی نیست؟
بازنشراز: دانش کسب و کار
مدل تجاری B2B , B2C و امثال اینها مدت هاست که در تقسیم بندی انواع تجارت به خصوص از دیدگاه به کارگیری روش های بازاریابی مورد توجه قرار گرفته اند.
حتما مستحضرید که این نوع مدل ها به تجارت بین سازمان و مشتری به عنوان فرد (B2C) و تجارت بین دو سازمان (B2B) دلالت دارند.
اما این روزها بحثی شروع شده که می گوید در این نوع از تجارت نقش نیازهای افراد در انجام یک معامله مغفول مانده اند. خرید و فروش نوعی تعامل است. فروشنده کالا یا خدمتی دارد که مورد نیاز خریدار است و خریدار هم منابعی دارد که حاضر است برای تامین آن دسته از نیازهایش مصرف کند. وقتی آن کالا یا خدمت، در مقابل جابجا شدن آن منبع (مثلاً پول) جذاب باشد، معامله رخ می دهد.
سوال این است که در این میان، تکلیف نیازهای این دو طرف از این تعامل چه می شود؟ چطور می شود که کاری کرد که این نیازهم دیده شود و در این تعامل اثرات آن هم ملحوظ شود تا تعامل برای هر دو طرف باز هم لذت بخش تر شود.
نویسنده کتابی که آن را از سایت آمازون دریافت کرده ام، بر این باور است که اصل تجارت بر پایه روابط میان فردی در طول فرایند معامله باید استوار شود.
راستی وقتی شما به عنوان یک مشتری قلمداد می شوید، انتظار ندارید که دیده شوید؟ انتظار ندارید که کسی با شما صحبت کند؟ در نوشته های قبلی که نقش نیروی انسانی در تجارتهای الکترونیکی را نگاه کردم، بحث این بود که برخی از این شرکت ها بیش از متوسط ها از منابع انسانی برای ارتباط با مشتری بهره می برند. به نظر می رسد که این نوشته و آن دیگری، به نوعی در تناقض هستند. اما به نظر من چنین نیست.
اگر مدل کسب و کار ما الکترونیکی است، ما بخشی از نیاز مخاطب را حذف میکنیم، اما باید به جای آن بتوانیم به او ارزش و نیاز دیگری را ارائه کنیم. اگر نه این باشد و نه آن، آن وقت یک جای کار می لنگد.
نویسنده می گوید که این وظیفه بازاریابان است که نیازهای انسانی را که بسیار هم پیچیده است، ببینند، درک کنند و آن را طوری بیان کنند که پاسخگوی نیازهای انسانی مشتری یا مخاطب، باشد. این را هنر بازاریابان در دنیای جدید میداند. مفهوم جدیدی است، باید به آن فکر کنیم و ببینیم چه میتوان کرد.
به حرفه و کسب و کار خودمان فکر کنیم و ببینیم که جای این ارتباط در آن خالی نیست؟
بازنشراز: دانش کسب و کار
✳️ پول تاثیری در شادی انسانها ندارد؟!
یک مطالعه جدید نشان میدهد افرادی که برای زمان نسبت به پول اهمیت بیشتری قائلاند نسبت به افرادی که بیشتر به جمع کردن ثروت بها میدهند افراد خوشحالتریاند.
یافتههای این پژوهش بیانکننده این موضوع است که خیلی فرقی نمیکند که فرد از کدام از این دو منبع (پول و زمان) بیشتر در اختیار دارد، در عوض آنچه مهم است ذهنیت او نسبت به این دو موضوع است، از این رو فردی که به زمان بیش از پول اهمیت میدهد زندگی و روحیه خوشتری نسبت به فردی دارد که جیبش پرپول است و به آن بهای زیادی میدهد.
پژوهشگران دانشگاه پنسیلوانیا و دانشگاه کالیفرنیا (UCLA) از ۴۴۰۰ نفر یک سوال ساده پرسیدند: «از کدام بیشتر در اختیار دارید: پول یا زمان؟» پس از آن از افراد حاضر در این مطالعه پرسشهایی پرسیده شد که هدف آنها سنجش میزان خوشحالی و خوشبختی افراد بود.
پس از پایان پژوهش، نتایج نشان میداد که بیشتر افراد، یعنی حدود ۶۴ درصد، خواهان پول بودند، در صورتی که افرادی که بیشتر زمان و وقت را جستوجو میکردند آدمهای خوشحالتری بودند. نتایج نشان میدهد که خیلی مهم نیست افراد چه چیزی در حال حاضر دارند بلکه آنچه مهم است چیزی است که به دنبال آناند و در نتیجه فکر میکنند از اهمیت بیشتری برخوردار است.
در مقاله این مطالعه که در مجله Social Psychological and Personality Science به چاپ رسیده، آمده: «چیزی که در این مسئله حائز اهمیت است ارزشی است که افراد برای هر منبع قائلاند. خوشحالی و شادی بیشتر به چیزی که به دنبال آناند وابسته است نه میزان منبعی که در اختیار دارند».
به طور کلی این پژوهش نشان میدهد که پول زیاد داشتن به معنای شادتر بودن نیست. پولدار و فقیر فرقی ندارد، آنکه به زمان بیش از پول اهمیت میدهد زندگی شادتری دارد.
منبع: ScienceAlert
یک مطالعه جدید نشان میدهد افرادی که برای زمان نسبت به پول اهمیت بیشتری قائلاند نسبت به افرادی که بیشتر به جمع کردن ثروت بها میدهند افراد خوشحالتریاند.
یافتههای این پژوهش بیانکننده این موضوع است که خیلی فرقی نمیکند که فرد از کدام از این دو منبع (پول و زمان) بیشتر در اختیار دارد، در عوض آنچه مهم است ذهنیت او نسبت به این دو موضوع است، از این رو فردی که به زمان بیش از پول اهمیت میدهد زندگی و روحیه خوشتری نسبت به فردی دارد که جیبش پرپول است و به آن بهای زیادی میدهد.
پژوهشگران دانشگاه پنسیلوانیا و دانشگاه کالیفرنیا (UCLA) از ۴۴۰۰ نفر یک سوال ساده پرسیدند: «از کدام بیشتر در اختیار دارید: پول یا زمان؟» پس از آن از افراد حاضر در این مطالعه پرسشهایی پرسیده شد که هدف آنها سنجش میزان خوشحالی و خوشبختی افراد بود.
پس از پایان پژوهش، نتایج نشان میداد که بیشتر افراد، یعنی حدود ۶۴ درصد، خواهان پول بودند، در صورتی که افرادی که بیشتر زمان و وقت را جستوجو میکردند آدمهای خوشحالتری بودند. نتایج نشان میدهد که خیلی مهم نیست افراد چه چیزی در حال حاضر دارند بلکه آنچه مهم است چیزی است که به دنبال آناند و در نتیجه فکر میکنند از اهمیت بیشتری برخوردار است.
در مقاله این مطالعه که در مجله Social Psychological and Personality Science به چاپ رسیده، آمده: «چیزی که در این مسئله حائز اهمیت است ارزشی است که افراد برای هر منبع قائلاند. خوشحالی و شادی بیشتر به چیزی که به دنبال آناند وابسته است نه میزان منبعی که در اختیار دارند».
به طور کلی این پژوهش نشان میدهد که پول زیاد داشتن به معنای شادتر بودن نیست. پولدار و فقیر فرقی ندارد، آنکه به زمان بیش از پول اهمیت میدهد زندگی شادتری دارد.
منبع: ScienceAlert
Forwarded from مدیریت رفتار سازمانی
چه کنید تا کارکنان به شما احترام بگذارند؟
آرزوی هر مدیری است که بر کارکنانش تاثیر بگذارد تا به اهداف مورد نظر سازمان تحت رهبری او دست یابند و از سویی دیگر مورد احترام افرادش نیز باشد. یکی از هنرهای مدیران بزرگ و موفق این است که به هر دوی این دو ایدهآلها بهطور همزمان دست یافتهاند و در این مسیر اصول و راهکارهایی را مورد توجه داشتهاند که در این مطلب به آنها پرداخته خواهد شد.
1) سبک مدیریتی خودتان را پیدا کنید: اینکه شما به روشنی بدانید که سازمان یا تیم تحت رهبری تان را با دانش فنیتان کنترل میکنید یا اینکه از کاریزما و کیش شخصیتیتان برای هدایت و انگیزه دادن به کارکنانتان بهره میگیرید، باعث خواهد شد افرادتان شما را قبول داشته باشند و برای شما احترام قائل شوند.
2) نسبت به افرادتان دلسوز باشید و این دلسوزی را به آنها نشان دهید : هیچچیزی بیشتر از بیاعتنایی به کارکنان و ارزش قائل نشدن به شخصیت افراد موجب از بین رفتن نفوذ و احترام مدیر نزد کارکنانش نمیشود.
3) تا آنجا که میتوانید اطلاعاتتان را افزایش دهید: هرچه دانش و آگاهی یک مدیر از شرایط و مسائل پیرامون سازمان بیشتر و عمیقتر باشد، بر میزان کارآیی و تصمیمگیریهای درست و بجای او افزوده خواهد شد و همین مساله باعث افزایش منزلت و اعتبار او نزد افرادش خواهد شد.
4) روی خودتان سرمایهگذاری کنید: رهبران بزرگ همیشه در حال یادگیری هستند و از طریق آموختن چیزهای جدید است که روی خود سرمایهگذاری میکنند.
5) برندتان را مدیریت کنید: شما بهعنوان رهبر یک شرکت یا سازمان باید مدیریت کاملی بر برندتان داشته باشید و برای این کار بايد از طریق بازخورد گرفتن از مشتریان و کسانی که با شرکتتان در ارتباط هستند، نام و شهرت مجموعه تحت رهبریتان را بهبود ببخشید.
6) روی آینده تمرکز کنید: هنر رهبران بزرگ، تصویرسازی از آینده و متمرکز ساختن تمام قوای سازمانی بر تحقق اهداف آتی است.
7) افرادتان را بهطور دقیق بشناسید: این هنر یک مدیر خوب است که بداند افرادش به چه چیزی علاقه دارند، سرگرمی مورد علاقه شان چیست، نام فرزندشان چیست و از همه مهمتر اینکه آنها در چه چیزی عالی و توانمند هستند.کارکنان عاشق مدیری هستند که رهبرشان شناخت دقیقی از آنها دارد .
8) به رشد و ارتقای حرفهای کارکنان تان توجه کنید: شما بهعنوان یک رهبر حتما بايد زمینه رشد و ترقی افرادتان را نیز فراهم آورید، چرا که موفقیت فردی تک تک افراد باعث موفقیت کل سازمان خواهد شد.
9) بهطور نامحدود افرادتان را مورد ستایش قرار دهید: وقتی افرادتان عملکرد خوبی از خود نشان دادند، حتما از آنها تقدیر کنید و در این زمینه به هیچ عنوان کم کاری و خساست نورزید. شما میتوانید تعریف و تشکر از کارکنانتان را هم به صورت حضوری و در مقابل دیگران انجام دهید و هم به صورت مجازی و از طریق فرستادن ایمیلهای حاوی سپاس و قدردانی و در صورت امکان دادن هدایایی کوچک اما معجزه گر به آنها.
10) به افرادتان ثابت کنید که هوای آنها را دارید: مطمئن باشید در این صورت آنها هم در مواقع بحرانی هوای شما را خواهند داشت.
11) بهترینها را در اطرافتان جمع کنید: از قدیم گفتهاند «همه چیز را همگان دانند» پس شما هم باید از غرور بیجا دست بردارید و با جمع کردن بهترین نیروها و کسانی که نقاط ضعف شما را پوشش میدهند و جبران میکنند یک من برتر و کاملتر به وجود بیاورید.
12) اول بشنوید بعد سخن بگویید: رهبران بزرگ بیشتر گوش میکنند و کمتر حرف میزنند. آنها همچنین قبل از هر اظهارنظری خوب در مورد آن پرس و جو میکنند و پس از تفکر کافی تصمیمگیری میکنند.
13) همیشه خطر کنید: چرا که تا ریسک و مخاطرهای نباشد خبری از موفقیت و پاداش نخواهد بود. افرادی که تحت مدیریت رهبران جسور و بی باک کار میکنند هم آنها را تحسین میکنند و هم برای آنها فداکاری خواهند كرد.
14) همیشه به دنبال بزرگ ترینها و بهترینها باشید.
رهبران بزرگ و محبوب همیشه به دنبال تکامل هستند. آنها به درستی بر این اعتقادند که بهترین روز کاری شان فردا خواهد بود و بزرگترین موفقیتها در آینده انتظارشان را میکشد.
منبع: entrepreneur @organizationalbehavior
آرزوی هر مدیری است که بر کارکنانش تاثیر بگذارد تا به اهداف مورد نظر سازمان تحت رهبری او دست یابند و از سویی دیگر مورد احترام افرادش نیز باشد. یکی از هنرهای مدیران بزرگ و موفق این است که به هر دوی این دو ایدهآلها بهطور همزمان دست یافتهاند و در این مسیر اصول و راهکارهایی را مورد توجه داشتهاند که در این مطلب به آنها پرداخته خواهد شد.
1) سبک مدیریتی خودتان را پیدا کنید: اینکه شما به روشنی بدانید که سازمان یا تیم تحت رهبری تان را با دانش فنیتان کنترل میکنید یا اینکه از کاریزما و کیش شخصیتیتان برای هدایت و انگیزه دادن به کارکنانتان بهره میگیرید، باعث خواهد شد افرادتان شما را قبول داشته باشند و برای شما احترام قائل شوند.
2) نسبت به افرادتان دلسوز باشید و این دلسوزی را به آنها نشان دهید : هیچچیزی بیشتر از بیاعتنایی به کارکنان و ارزش قائل نشدن به شخصیت افراد موجب از بین رفتن نفوذ و احترام مدیر نزد کارکنانش نمیشود.
3) تا آنجا که میتوانید اطلاعاتتان را افزایش دهید: هرچه دانش و آگاهی یک مدیر از شرایط و مسائل پیرامون سازمان بیشتر و عمیقتر باشد، بر میزان کارآیی و تصمیمگیریهای درست و بجای او افزوده خواهد شد و همین مساله باعث افزایش منزلت و اعتبار او نزد افرادش خواهد شد.
4) روی خودتان سرمایهگذاری کنید: رهبران بزرگ همیشه در حال یادگیری هستند و از طریق آموختن چیزهای جدید است که روی خود سرمایهگذاری میکنند.
5) برندتان را مدیریت کنید: شما بهعنوان رهبر یک شرکت یا سازمان باید مدیریت کاملی بر برندتان داشته باشید و برای این کار بايد از طریق بازخورد گرفتن از مشتریان و کسانی که با شرکتتان در ارتباط هستند، نام و شهرت مجموعه تحت رهبریتان را بهبود ببخشید.
6) روی آینده تمرکز کنید: هنر رهبران بزرگ، تصویرسازی از آینده و متمرکز ساختن تمام قوای سازمانی بر تحقق اهداف آتی است.
7) افرادتان را بهطور دقیق بشناسید: این هنر یک مدیر خوب است که بداند افرادش به چه چیزی علاقه دارند، سرگرمی مورد علاقه شان چیست، نام فرزندشان چیست و از همه مهمتر اینکه آنها در چه چیزی عالی و توانمند هستند.کارکنان عاشق مدیری هستند که رهبرشان شناخت دقیقی از آنها دارد .
8) به رشد و ارتقای حرفهای کارکنان تان توجه کنید: شما بهعنوان یک رهبر حتما بايد زمینه رشد و ترقی افرادتان را نیز فراهم آورید، چرا که موفقیت فردی تک تک افراد باعث موفقیت کل سازمان خواهد شد.
9) بهطور نامحدود افرادتان را مورد ستایش قرار دهید: وقتی افرادتان عملکرد خوبی از خود نشان دادند، حتما از آنها تقدیر کنید و در این زمینه به هیچ عنوان کم کاری و خساست نورزید. شما میتوانید تعریف و تشکر از کارکنانتان را هم به صورت حضوری و در مقابل دیگران انجام دهید و هم به صورت مجازی و از طریق فرستادن ایمیلهای حاوی سپاس و قدردانی و در صورت امکان دادن هدایایی کوچک اما معجزه گر به آنها.
10) به افرادتان ثابت کنید که هوای آنها را دارید: مطمئن باشید در این صورت آنها هم در مواقع بحرانی هوای شما را خواهند داشت.
11) بهترینها را در اطرافتان جمع کنید: از قدیم گفتهاند «همه چیز را همگان دانند» پس شما هم باید از غرور بیجا دست بردارید و با جمع کردن بهترین نیروها و کسانی که نقاط ضعف شما را پوشش میدهند و جبران میکنند یک من برتر و کاملتر به وجود بیاورید.
12) اول بشنوید بعد سخن بگویید: رهبران بزرگ بیشتر گوش میکنند و کمتر حرف میزنند. آنها همچنین قبل از هر اظهارنظری خوب در مورد آن پرس و جو میکنند و پس از تفکر کافی تصمیمگیری میکنند.
13) همیشه خطر کنید: چرا که تا ریسک و مخاطرهای نباشد خبری از موفقیت و پاداش نخواهد بود. افرادی که تحت مدیریت رهبران جسور و بی باک کار میکنند هم آنها را تحسین میکنند و هم برای آنها فداکاری خواهند كرد.
14) همیشه به دنبال بزرگ ترینها و بهترینها باشید.
رهبران بزرگ و محبوب همیشه به دنبال تکامل هستند. آنها به درستی بر این اعتقادند که بهترین روز کاری شان فردا خواهد بود و بزرگترین موفقیتها در آینده انتظارشان را میکشد.
منبع: entrepreneur @organizationalbehavior
✳️ نیروهای مستعد با ایده های عالی و سازنده چرا شرکت خود را ترک می کنند ؟
بر اساس تحقیقات بعمل آمده و مصاحبه با نیروهای مستعد ، عمده دلایل که بیشترین فراوانی را داشت شامل موارد زیر است:
1. عدم موفقیت در دنبال کردن علاقه مندی های آنها
2. شکست در به چالش کشیدن هوش و خردمندی آنها
3. استفاده نکردن از خلاقیت آنها
4. پرورش ندادن مهارت های آنها
5. فرصت ندادن به آنها برای صحبت
6. نداشتن توجه کافی به آنها
7. داشتن ضعف مدیریتی
8. نادیده گرفتن تلاش های آنها
9. افزایش ندادن مسوولیت های آنها
10.سر قول خود نبودن
بر اساس تحقیقات بعمل آمده و مصاحبه با نیروهای مستعد ، عمده دلایل که بیشترین فراوانی را داشت شامل موارد زیر است:
1. عدم موفقیت در دنبال کردن علاقه مندی های آنها
2. شکست در به چالش کشیدن هوش و خردمندی آنها
3. استفاده نکردن از خلاقیت آنها
4. پرورش ندادن مهارت های آنها
5. فرصت ندادن به آنها برای صحبت
6. نداشتن توجه کافی به آنها
7. داشتن ضعف مدیریتی
8. نادیده گرفتن تلاش های آنها
9. افزایش ندادن مسوولیت های آنها
10.سر قول خود نبودن
✳️ # بزرگی_ می گفت
مشكل كمبود زمان نيست . . .
نداشتن مسير است . . .
وگرنه همه ما 24 ساعت
در شبانه روز وقت داريم.
مشكل كمبود زمان نيست . . .
نداشتن مسير است . . .
وگرنه همه ما 24 ساعت
در شبانه روز وقت داريم.
✳️ # بزرگی _ می گفت
تمرکز و دقت بر روی یک هدف عالی است، اما به شرطی که اول از همه مطمئن باشیم هدف را درست انتخاب کردهایم...
تمرکز و دقت بر روی یک هدف عالی است، اما به شرطی که اول از همه مطمئن باشیم هدف را درست انتخاب کردهایم...
✳️ #آموزه های _ مدیریتی
(زمان مطالعه ۳۰ ثانیه)
✅ دو برابر کردن حقوق و دستمزد؛
تصمیمی که هنری فورد را میلیاردر کرد!
هنری فورد با یک مشکل مواجه بود! رشد روزافزون شهرت خودرو مدل T کارخانه فورد، موجب شد او دوباره به تولید انبوه فکر کند. آقای فورد قبلا در سال ۱۹۱۳ خط مونتاژ متحرک را در "هایلند پارک" خود واقع در ایالت میشیگان راه اندازی کرده بود که خیلی بهتر از آنچه تصور می کرد، کار می کرد. سال قبل از نصب این خط مونتاژ، با دوبرابر کردن تعداد نیروی کار، توانسته بود تولید این خودرو را دوبرابر کند. اما پس از نصب خط مونتاژ ، تقریبا تعداد خودرو تولیدی را با همان تعداد نیروی کار دوبرابر کرد. خط مونتاژ آنقدر کارایی کارخانه را بالابرد که به دلیل ماشین محور شدن کار، در واقع میزان دستمزد پرداختی به کارگران افت کرد!
مشکل اینجا بود که نرخ جابجایی (استخدام و استعفا) کارگران به طرز هشدارآمیزی افزایش یافت. کار کسل کننده و تکراری روی خط مونتاژ موجب دلسردی کارگران می شد و پاسخ آنها به این کارهای تکراری که نیاز به فکر کردن هم نداشت، استعفا و ترک کار بود.
در نتیجه فورد با معاون خود "جِیمز کوزِنس" وارد مشورت شده و تصمیم به انجام یک کار اساسی می گیرد. روز پنجم ژانویه ۱۹۱۴ فورد و کوزنس خبرنگاران را به کارخانه فراخواندند تا تغییرات سیاست های استخدامی خود را به منظور بهبود اوضاع و حفظ کارکنان ، در "هایلند پارک" به اطلاع عموم برسانند.
1.اول اینکه شرکت ساعات کاری را از ۹ ساعت به ۸ ساعت کاهش می دهد.
2.دوم اینکه به جای دو شیفت کاری، سه شیفت کاری خواهد بود؛ که این به معنی خلق فرصت های شغلی فراوان است.
3.اما خبر بزرگ در بخش سوم اعلام عمومی آمد! به دلیل شرایط خاص، شرکت فورد میزان دستمزد روزانه را به ۵ دلار یعنی بیش از دو برابر افزایش می دهد! این به معنای خرج کردن سالانه ۱۰ میلیون دلار اضافی به منظور نگه داشتن، افزایش بهره وری و بهبود اوضاع زندگی کارگران بود!
خبر به سرعت در جنوب شرقی میشیگان پیچید تا جایی که تیتر خبری روزنامه ای این بود: "یک کار سخاوتمندانه باشکوه"!
اما ۵ دلار در روز تبدیل به یک سرمایه گذاری عالی شد! طی یک سال، میزان جابجایی کارگران از ۳۷۰ درصد به ۱۶ درصد کاهش یافت و همزمان؛ بهره وری از ۴۰ درصد به ۷۰ درصد افزایش یافت!
بین سالهای ۱۹۱۰ تا ۱۹۱۹ هنری فورد توانست قیمت خودرو مدل T را از ۸۰۰ دلار به ۳۵۰ دلار کاهش داده، و با افزایش تولید از ۱۸هزار خودرو در سال ۱۹۰۹ به ۱میلیون خودرو در سال ۱۹۲۰؛ موقعیت خود را به عنوان بزرگترین خودروساز جهان تثبیت و خودش را میلیاردر کند!
فورد در مصاحبه با خبرنگاران در همان روز اعلام عمومی گفت:
"ما بجای میلیونر کردن چند کارفرما که از کارگران سخت کار می کشند، به خوشبخت و خشنود کردن ۲۰ هزار انسان (کارگران و کارکنان) اعتقاد داریم."
هنری فورد خوب فهمیده بود که پول باید بچرخد و با توزیع پول میان ۲۰ هزار نفر کارگر و کارمند، علاوه بر بالابردن اشتیاق و وفاداری در آنها؛ به جهت سهیم بودن؛ آنها تبدیل به ۲۰ هزار خریدار خودرو اضافی (علاوه بر فروش روتین) خواهند شد و هر خودرو روی جاده به معنای جذب ده ها مشتری جدید برای محصولات کارخانه فورد خواهد بود که همین برای خلق ثروت ۲۰۰ میلیارد دلاری (به ارزش امروز) فورد کافی بود!
بجای تمرکز روی سخت کار کشیدن از کارکنان و کاهش حقوق و تعدیل به منظور انباشتن ثروت برای چند شریک و سهامدار شرکت، می توانیم تمرکزمان را در "قدم اول" روی توانمندسازی نیروها و کسب ثروت مستقیم از محل بالا رفتن بهره وری و هزینه کردن یا سرمایه گذاری مشتاقانه کارکنان برای محصولاتمان (و یا غیر مستقیم از طریق رونق اقتصادی حاصل از افزایش مصرف)، و سپس روی ترغیب مشتریان عمومی بازار قرار دهیم!
(زمان مطالعه ۳۰ ثانیه)
✅ دو برابر کردن حقوق و دستمزد؛
تصمیمی که هنری فورد را میلیاردر کرد!
هنری فورد با یک مشکل مواجه بود! رشد روزافزون شهرت خودرو مدل T کارخانه فورد، موجب شد او دوباره به تولید انبوه فکر کند. آقای فورد قبلا در سال ۱۹۱۳ خط مونتاژ متحرک را در "هایلند پارک" خود واقع در ایالت میشیگان راه اندازی کرده بود که خیلی بهتر از آنچه تصور می کرد، کار می کرد. سال قبل از نصب این خط مونتاژ، با دوبرابر کردن تعداد نیروی کار، توانسته بود تولید این خودرو را دوبرابر کند. اما پس از نصب خط مونتاژ ، تقریبا تعداد خودرو تولیدی را با همان تعداد نیروی کار دوبرابر کرد. خط مونتاژ آنقدر کارایی کارخانه را بالابرد که به دلیل ماشین محور شدن کار، در واقع میزان دستمزد پرداختی به کارگران افت کرد!
مشکل اینجا بود که نرخ جابجایی (استخدام و استعفا) کارگران به طرز هشدارآمیزی افزایش یافت. کار کسل کننده و تکراری روی خط مونتاژ موجب دلسردی کارگران می شد و پاسخ آنها به این کارهای تکراری که نیاز به فکر کردن هم نداشت، استعفا و ترک کار بود.
در نتیجه فورد با معاون خود "جِیمز کوزِنس" وارد مشورت شده و تصمیم به انجام یک کار اساسی می گیرد. روز پنجم ژانویه ۱۹۱۴ فورد و کوزنس خبرنگاران را به کارخانه فراخواندند تا تغییرات سیاست های استخدامی خود را به منظور بهبود اوضاع و حفظ کارکنان ، در "هایلند پارک" به اطلاع عموم برسانند.
1.اول اینکه شرکت ساعات کاری را از ۹ ساعت به ۸ ساعت کاهش می دهد.
2.دوم اینکه به جای دو شیفت کاری، سه شیفت کاری خواهد بود؛ که این به معنی خلق فرصت های شغلی فراوان است.
3.اما خبر بزرگ در بخش سوم اعلام عمومی آمد! به دلیل شرایط خاص، شرکت فورد میزان دستمزد روزانه را به ۵ دلار یعنی بیش از دو برابر افزایش می دهد! این به معنای خرج کردن سالانه ۱۰ میلیون دلار اضافی به منظور نگه داشتن، افزایش بهره وری و بهبود اوضاع زندگی کارگران بود!
خبر به سرعت در جنوب شرقی میشیگان پیچید تا جایی که تیتر خبری روزنامه ای این بود: "یک کار سخاوتمندانه باشکوه"!
اما ۵ دلار در روز تبدیل به یک سرمایه گذاری عالی شد! طی یک سال، میزان جابجایی کارگران از ۳۷۰ درصد به ۱۶ درصد کاهش یافت و همزمان؛ بهره وری از ۴۰ درصد به ۷۰ درصد افزایش یافت!
بین سالهای ۱۹۱۰ تا ۱۹۱۹ هنری فورد توانست قیمت خودرو مدل T را از ۸۰۰ دلار به ۳۵۰ دلار کاهش داده، و با افزایش تولید از ۱۸هزار خودرو در سال ۱۹۰۹ به ۱میلیون خودرو در سال ۱۹۲۰؛ موقعیت خود را به عنوان بزرگترین خودروساز جهان تثبیت و خودش را میلیاردر کند!
فورد در مصاحبه با خبرنگاران در همان روز اعلام عمومی گفت:
"ما بجای میلیونر کردن چند کارفرما که از کارگران سخت کار می کشند، به خوشبخت و خشنود کردن ۲۰ هزار انسان (کارگران و کارکنان) اعتقاد داریم."
هنری فورد خوب فهمیده بود که پول باید بچرخد و با توزیع پول میان ۲۰ هزار نفر کارگر و کارمند، علاوه بر بالابردن اشتیاق و وفاداری در آنها؛ به جهت سهیم بودن؛ آنها تبدیل به ۲۰ هزار خریدار خودرو اضافی (علاوه بر فروش روتین) خواهند شد و هر خودرو روی جاده به معنای جذب ده ها مشتری جدید برای محصولات کارخانه فورد خواهد بود که همین برای خلق ثروت ۲۰۰ میلیارد دلاری (به ارزش امروز) فورد کافی بود!
بجای تمرکز روی سخت کار کشیدن از کارکنان و کاهش حقوق و تعدیل به منظور انباشتن ثروت برای چند شریک و سهامدار شرکت، می توانیم تمرکزمان را در "قدم اول" روی توانمندسازی نیروها و کسب ثروت مستقیم از محل بالا رفتن بهره وری و هزینه کردن یا سرمایه گذاری مشتاقانه کارکنان برای محصولاتمان (و یا غیر مستقیم از طریق رونق اقتصادی حاصل از افزایش مصرف)، و سپس روی ترغیب مشتریان عمومی بازار قرار دهیم!
✳️ #آموزه _ مدیریتی
✅ انتظاراتتان را بیان کنید
مدیران موفق در بیان و انتقال پیام و مفاهیم آن بسیار قوی عمل می کنند. به خصوص وقتی که درباره توقعات خود، از عملکرد دیگران صحبت می کنند.
آنها همواره به کارمندان خود، چشم انداز و ارزش های شرکت را یادآوری می کنند تا مطمئن شوند درست درک شده و اجرایی خواهند شد.
این مدیران همیشه توقعات خودشان را به وضوح و کاملا شفاف و رسا بیان می کنند چون به خوبی می دانند این کار باعث تمرکز کارکنان بر کارهای اصلی می شود.
آنها معیارهایی برای ارزیابی کارها ارائه می دهند تا هم خودشان و هم کارکنان بتوانند کیفیت کار انجام شده را ارزیابی کنند.
بازنشر ازکانال نخبگان کارآفرین
✅ انتظاراتتان را بیان کنید
مدیران موفق در بیان و انتقال پیام و مفاهیم آن بسیار قوی عمل می کنند. به خصوص وقتی که درباره توقعات خود، از عملکرد دیگران صحبت می کنند.
آنها همواره به کارمندان خود، چشم انداز و ارزش های شرکت را یادآوری می کنند تا مطمئن شوند درست درک شده و اجرایی خواهند شد.
این مدیران همیشه توقعات خودشان را به وضوح و کاملا شفاف و رسا بیان می کنند چون به خوبی می دانند این کار باعث تمرکز کارکنان بر کارهای اصلی می شود.
آنها معیارهایی برای ارزیابی کارها ارائه می دهند تا هم خودشان و هم کارکنان بتوانند کیفیت کار انجام شده را ارزیابی کنند.
بازنشر ازکانال نخبگان کارآفرین
✳️ #آموزه_مدیریتی
✅چطور روابط کاری موفقی با همکارانمان داشته باشیم؟
گاهی در محل کار گفتگوهایی میان همکاران به وجود میآید که در نهایت به چالشهای حل نشدنی تبدیل میشود. اگر از جمله افرادی هستید که خیلی رابطه عمیقی با همکارانتان ندارید و در روابط کاری موفق نیستید، باید هنر گفتگو را بیاموزید و بدانید چگونه بر این مشکل غالب شوید.
معمولاً در ادارات و سازمانها همکاران به بهانههای مختلف با هم بحثوجدل میکنند و در گفتگوهایشان دچار مشکل هستند.
در ادامه نکاتی را بیان میکنیم که هنر گفتگو با همکاران را به شما میآموزد.
احترام متقابل را در نظر بگیرید
باید با ذهنی مثبت و باز وارد گفتگو شوید و در رابطه با همکارانتان، احترام را برای خود و طرف مقابل بخواهید. گاهی برای جلوگیری از بحثوجدل، مدام حرفهایی که میخواهیم بزنیم را در ذهنمان مرور میکنیم. باید در گفتگو با همکارانتان شنونده خوب، جواب دهنده خوب و ناظر خوبی نیز باشید.
صادقانه حرف بزنید
با همکاران خود رابطه صادقانه و محترمانه داشته باشید تا یک رابطه متقابل میان شما ایجاد شود. شاید گفتگویی میان شما به وجود آید که از نظر فرهنگی و شخصیتی با طرف مقابل اختلاف زیادی داشته باشید، در این مواقع از او بخواهید بگوید چه درکی از حرفهای شما داشته و در زمان تکرار صحبتها، تلاش کنید گفتگویتان را به سمتی ببرید که نتیجه آن مشخص شود.
به سادگی از مسائل با اهمیت نگذرید
شاید در گفتگوها از برخی مسائل مهم عبور کنید و به خود بگویید بعداً این موضوع را مطرح خواهم کرد، در این صورت باید دیدگاه خود را تغییر دهید و همان موقع تمام مسائل را بازگو کنید. باید هر چیزی که نیاز است را به زبان آورید تا به یک راه حل مناسب برسید. البته این کار کمی ریسک دارد، اما باید به طرف مقابل هم اجازه دهید در مورد مسائل مطرح شده فکر کند تا به یک نتیجه مناسب دست یابید. سعی کنید در گفتگوها محترمانه، صادقانه و خلاقانه رفتار کنید و جلو بروید.
منتظر نتایج مثبت باشید
در گفتگوهای خود مدام در ذهنتان بگویید: "نتیجه این گفتگو تأثیر فوقالعادهای در بهبود روابط خواهد داشت." روی نتایج گفتگوهایتان که سبب ایجاد روابط متقابل میشود تمرکز کنید. وقتی روی خروجی مثبت متمرکز شوید، در گفتگو با همکارانتان که با آنها مشکل دارید و مدام از شما انتقاد می کنند موفق خواهید شد، زیرا ذهن شما به دنبال دست یابی به این هدف است.
بازنشراز کانال آموزه های سازمانی
✅چطور روابط کاری موفقی با همکارانمان داشته باشیم؟
گاهی در محل کار گفتگوهایی میان همکاران به وجود میآید که در نهایت به چالشهای حل نشدنی تبدیل میشود. اگر از جمله افرادی هستید که خیلی رابطه عمیقی با همکارانتان ندارید و در روابط کاری موفق نیستید، باید هنر گفتگو را بیاموزید و بدانید چگونه بر این مشکل غالب شوید.
معمولاً در ادارات و سازمانها همکاران به بهانههای مختلف با هم بحثوجدل میکنند و در گفتگوهایشان دچار مشکل هستند.
در ادامه نکاتی را بیان میکنیم که هنر گفتگو با همکاران را به شما میآموزد.
احترام متقابل را در نظر بگیرید
باید با ذهنی مثبت و باز وارد گفتگو شوید و در رابطه با همکارانتان، احترام را برای خود و طرف مقابل بخواهید. گاهی برای جلوگیری از بحثوجدل، مدام حرفهایی که میخواهیم بزنیم را در ذهنمان مرور میکنیم. باید در گفتگو با همکارانتان شنونده خوب، جواب دهنده خوب و ناظر خوبی نیز باشید.
صادقانه حرف بزنید
با همکاران خود رابطه صادقانه و محترمانه داشته باشید تا یک رابطه متقابل میان شما ایجاد شود. شاید گفتگویی میان شما به وجود آید که از نظر فرهنگی و شخصیتی با طرف مقابل اختلاف زیادی داشته باشید، در این مواقع از او بخواهید بگوید چه درکی از حرفهای شما داشته و در زمان تکرار صحبتها، تلاش کنید گفتگویتان را به سمتی ببرید که نتیجه آن مشخص شود.
به سادگی از مسائل با اهمیت نگذرید
شاید در گفتگوها از برخی مسائل مهم عبور کنید و به خود بگویید بعداً این موضوع را مطرح خواهم کرد، در این صورت باید دیدگاه خود را تغییر دهید و همان موقع تمام مسائل را بازگو کنید. باید هر چیزی که نیاز است را به زبان آورید تا به یک راه حل مناسب برسید. البته این کار کمی ریسک دارد، اما باید به طرف مقابل هم اجازه دهید در مورد مسائل مطرح شده فکر کند تا به یک نتیجه مناسب دست یابید. سعی کنید در گفتگوها محترمانه، صادقانه و خلاقانه رفتار کنید و جلو بروید.
منتظر نتایج مثبت باشید
در گفتگوهای خود مدام در ذهنتان بگویید: "نتیجه این گفتگو تأثیر فوقالعادهای در بهبود روابط خواهد داشت." روی نتایج گفتگوهایتان که سبب ایجاد روابط متقابل میشود تمرکز کنید. وقتی روی خروجی مثبت متمرکز شوید، در گفتگو با همکارانتان که با آنها مشکل دارید و مدام از شما انتقاد می کنند موفق خواهید شد، زیرا ذهن شما به دنبال دست یابی به این هدف است.
بازنشراز کانال آموزه های سازمانی
✳️ # آموزه_ های _مدیریتی
✅ درس های اقتصاد رفتاری: مشت اول در مذاکره!
گفته می شود که در مسابقه مشت زنی کسی که مشت اول را میزند، به احتمال بیشتری پیروز مسابقه خواهد بود؛ در مذاکره هم قضیه مشابهی وجود دارد. گفته می شود کسی که نخستین پیشنهاد را مطرح می کند، احتمال بیشتری دارد که مذاکره را بیشتر از دیگری به نفع خود تمام کند؛ علت را در خطای ذهنی به نام "اثر لنگری" جستجو می کنند.
پیشنهاد اول به نوعی ترسیم حدود زمین بازی است؛ یک "لنگر" در واقع جایی را مشخص می کند که طرفین باید نسبت خودشان را با آن تعریف کنند و دستور کار آینده را تعیین می کند.
پیشنهاد مرکز مذاکره هاروارد اینست که اگر حد و حدود مذاکره مشخص نیست، یک راه خوب می تواند این باشد که برای پیشبرد اهداف خود گاهی از پیش نویس یک قرارداد استفاده کنید.
اگر ممکن بود می توانید برای نشان دادن حسن نیت خود، پیش نویسی از قرارداد را به طرف مقابل ارائه دهید و نظر او را بگیرید؛ با این کار در واقع مسیر آینده مذاکره را شما تعیین کرده اید. بد نیست این روش کمتر رایج را استفاده کنید، شاید به کارتان آمد!
✅ درس های اقتصاد رفتاری: مشت اول در مذاکره!
گفته می شود که در مسابقه مشت زنی کسی که مشت اول را میزند، به احتمال بیشتری پیروز مسابقه خواهد بود؛ در مذاکره هم قضیه مشابهی وجود دارد. گفته می شود کسی که نخستین پیشنهاد را مطرح می کند، احتمال بیشتری دارد که مذاکره را بیشتر از دیگری به نفع خود تمام کند؛ علت را در خطای ذهنی به نام "اثر لنگری" جستجو می کنند.
پیشنهاد اول به نوعی ترسیم حدود زمین بازی است؛ یک "لنگر" در واقع جایی را مشخص می کند که طرفین باید نسبت خودشان را با آن تعریف کنند و دستور کار آینده را تعیین می کند.
پیشنهاد مرکز مذاکره هاروارد اینست که اگر حد و حدود مذاکره مشخص نیست، یک راه خوب می تواند این باشد که برای پیشبرد اهداف خود گاهی از پیش نویس یک قرارداد استفاده کنید.
اگر ممکن بود می توانید برای نشان دادن حسن نیت خود، پیش نویسی از قرارداد را به طرف مقابل ارائه دهید و نظر او را بگیرید؛ با این کار در واقع مسیر آینده مذاکره را شما تعیین کرده اید. بد نیست این روش کمتر رایج را استفاده کنید، شاید به کارتان آمد!