Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
ویدیویی کوتاه وکاربردی در مورد مدیریت زمان
✳️داستان های مدیریتی
✅(صید ماهی) چرا ماهی هایی راکه صید می کنی به دریا میاندازی؟!
دو مرد در کنار درياچه اي مشغول ماهيگيري بودند، يکي از آنها ماهيگير ماهري بود اما ديگري اینگونه به نظر نمی رسید هر بار که مرد ماهر ماهي بزرگ مي گرفت، آنرا در ظرف يخي که در کنار دستش بود مي انداخت تا ماهي ها تازه بمانند.
اما ديگري وقتی ماهي بزرگ می گرفت نگاهی به آن می کرد و آنرا به دريا می انداخت، ماهيگير ماهر از اينکه مي ديد آن مرد چگونه ماهي را از دست مي دهد بسيار متعجب بود.
تا اینکه طاقت نیاورد و از او پرسيد: چرا ماهي هاي به اين بزرگي را به دريا پرت مي کني؟
مرد جواب داد: ظرف ام کوچک است! ماهی های بزرگ جا نمی شوند، مجبورم آنها را در دریا رها کنم؟!
✅نتیجه گیری راهبردی:
محدودیت هایی که آدم ها برای خود ایجاد می کنند از عوامل اصلی توفیق آنهاست، این محدودیت ها به صور مختلف ایجاد می شوند از جمله:
1⃣محدودیت های ذهنی که مربوط به نگرش ها و باورهای اشتباه و محدود کننده است
2⃣محدودیت های وضعی قوانین خود ساخته که افراد برای خود وضع می کنند مانند من با فلانی نمی تونم کار بکنم یا برای شروع کار باید سرمایه کافی داشته باشم و...
3⃣محدودیت ناشی از عدم کسب آمادگی
4⃣محدودیت ناشی از برنامه ریزی اشتباه
✅این محدودیت ها و محدودیت های مشابه موجب می شود که:
1⃣نتوانیم فرصت هایی که در پیرامون زندگی ما یا محیط کسب و کار ما وجود دارند را ببینیم و تشخیص دهیم.
2⃣نتوانیم از آنها بهره برداری مناسب داشته باشیم.
3⃣توانمندی های خود را دست کم بگیریم و نتوانیم استفاده مناسبی از آنها داشته باشیم.
به طور مرتب باورها، اعتقادات، قوانین و استانداردهای خود را بازبینی کنید تا اطمینان حاصل کنید که زنجیرهای سنگین محدود کننده خودبافته به فکر و دست و پای خود نبسته باشید.
✅(صید ماهی) چرا ماهی هایی راکه صید می کنی به دریا میاندازی؟!
دو مرد در کنار درياچه اي مشغول ماهيگيري بودند، يکي از آنها ماهيگير ماهري بود اما ديگري اینگونه به نظر نمی رسید هر بار که مرد ماهر ماهي بزرگ مي گرفت، آنرا در ظرف يخي که در کنار دستش بود مي انداخت تا ماهي ها تازه بمانند.
اما ديگري وقتی ماهي بزرگ می گرفت نگاهی به آن می کرد و آنرا به دريا می انداخت، ماهيگير ماهر از اينکه مي ديد آن مرد چگونه ماهي را از دست مي دهد بسيار متعجب بود.
تا اینکه طاقت نیاورد و از او پرسيد: چرا ماهي هاي به اين بزرگي را به دريا پرت مي کني؟
مرد جواب داد: ظرف ام کوچک است! ماهی های بزرگ جا نمی شوند، مجبورم آنها را در دریا رها کنم؟!
✅نتیجه گیری راهبردی:
محدودیت هایی که آدم ها برای خود ایجاد می کنند از عوامل اصلی توفیق آنهاست، این محدودیت ها به صور مختلف ایجاد می شوند از جمله:
1⃣محدودیت های ذهنی که مربوط به نگرش ها و باورهای اشتباه و محدود کننده است
2⃣محدودیت های وضعی قوانین خود ساخته که افراد برای خود وضع می کنند مانند من با فلانی نمی تونم کار بکنم یا برای شروع کار باید سرمایه کافی داشته باشم و...
3⃣محدودیت ناشی از عدم کسب آمادگی
4⃣محدودیت ناشی از برنامه ریزی اشتباه
✅این محدودیت ها و محدودیت های مشابه موجب می شود که:
1⃣نتوانیم فرصت هایی که در پیرامون زندگی ما یا محیط کسب و کار ما وجود دارند را ببینیم و تشخیص دهیم.
2⃣نتوانیم از آنها بهره برداری مناسب داشته باشیم.
3⃣توانمندی های خود را دست کم بگیریم و نتوانیم استفاده مناسبی از آنها داشته باشیم.
به طور مرتب باورها، اعتقادات، قوانین و استانداردهای خود را بازبینی کنید تا اطمینان حاصل کنید که زنجیرهای سنگین محدود کننده خودبافته به فکر و دست و پای خود نبسته باشید.
✳️رابطه بین استراتژی، وسوسه و هوس بازی.
یکی از اندیشمندان مدیریت می گوید شرکتی که استراتژی ندارد تمایل به آزمودن هر پیشنهادی دارد. و این یعنی آغاز پراکندگی منابع، سر درگمی کارکنان، گیج شدن مدیران.
اما برعکس، سازمانی که استراتژی دارد، می تواند در برابر پیشنهادهای وسوسه انگیز ایستادگی کند.
✅تفاوت این دو سازمان در چیست؟ اولی (سازمان هوس باز سر به هوا) به راحتی بله می گوید و دومی (سازمان با انضباط استراتژیک) به راحتی «نه» می گوید.
در زندگی شخصی و در کشورداری نیز اوضاع چنین است. کشور/شخصی که استراتژی ندارد هر چیزی را می آزماید و هر چیزی را مزمزه می کند و ناتمام باقی می گذارد. بر هیچ چیزی تمرکز نمی کند. از این شاخ به آن شاخ می پرد. همیشه در حال کار کردن و زحمت کشیدن است اما به جایی نمی رسد.
❓سوال: ممکن این سوال پیش بیاید که بنابراین سازمان هایی که دارای استراتژی هستند بسیار منضبط عمل می کنند و ممکن است دچار تصلب شوند و درجه نوآوری و ریسک پذیری آنان کاهش پیدا کند؟!
جواب منفی است. سازمان ها/کشورها/اشخاص دارای استراتژی خلاق، نوآور، آزمایشگر، تجربه ورز هستند اما در چارچوب استراتژی. به شرکت های بزرگ جهان نگاه کنید مانند آمازون و یا وال مارت. هم استراتژی مشخصی دارند و هم اینکه تجربه ورز هستند. اما به پیشنهادهایی بله می گویند که در راستای استراتژی آنان باشد.
موفقیت حاصل تمرکز بر یک نقطه درست است و استراتژی آن نقطه درست را به شما می دهد و انضباط به شما کمک می کند که متمرکز بمانید.
🛅سخن آخر: نقطه تمرکز خود را انتخاب کنید، منضبط بمانید و از پیشنهادهایی که مرتبط است با نقطه تمرکز خود با آغوش باز استقبال کنید و قدرتمندانه وسوسه هوس بازانه پیشنهادهای پراکنده را کنار بگذارید.
یکی از اندیشمندان مدیریت می گوید شرکتی که استراتژی ندارد تمایل به آزمودن هر پیشنهادی دارد. و این یعنی آغاز پراکندگی منابع، سر درگمی کارکنان، گیج شدن مدیران.
اما برعکس، سازمانی که استراتژی دارد، می تواند در برابر پیشنهادهای وسوسه انگیز ایستادگی کند.
✅تفاوت این دو سازمان در چیست؟ اولی (سازمان هوس باز سر به هوا) به راحتی بله می گوید و دومی (سازمان با انضباط استراتژیک) به راحتی «نه» می گوید.
در زندگی شخصی و در کشورداری نیز اوضاع چنین است. کشور/شخصی که استراتژی ندارد هر چیزی را می آزماید و هر چیزی را مزمزه می کند و ناتمام باقی می گذارد. بر هیچ چیزی تمرکز نمی کند. از این شاخ به آن شاخ می پرد. همیشه در حال کار کردن و زحمت کشیدن است اما به جایی نمی رسد.
❓سوال: ممکن این سوال پیش بیاید که بنابراین سازمان هایی که دارای استراتژی هستند بسیار منضبط عمل می کنند و ممکن است دچار تصلب شوند و درجه نوآوری و ریسک پذیری آنان کاهش پیدا کند؟!
جواب منفی است. سازمان ها/کشورها/اشخاص دارای استراتژی خلاق، نوآور، آزمایشگر، تجربه ورز هستند اما در چارچوب استراتژی. به شرکت های بزرگ جهان نگاه کنید مانند آمازون و یا وال مارت. هم استراتژی مشخصی دارند و هم اینکه تجربه ورز هستند. اما به پیشنهادهایی بله می گویند که در راستای استراتژی آنان باشد.
موفقیت حاصل تمرکز بر یک نقطه درست است و استراتژی آن نقطه درست را به شما می دهد و انضباط به شما کمک می کند که متمرکز بمانید.
🛅سخن آخر: نقطه تمرکز خود را انتخاب کنید، منضبط بمانید و از پیشنهادهایی که مرتبط است با نقطه تمرکز خود با آغوش باز استقبال کنید و قدرتمندانه وسوسه هوس بازانه پیشنهادهای پراکنده را کنار بگذارید.
✳️ #بزرگی_می_گفت
اگر اکثریت مردم درکشورهای آن طرف آب راستگو هستند بخاطر این نیست که دوره های طولانی اخلاق و معنویت گذرانده اند بلکه به واسطه این است که سیستمی ساخته اند که در آن دروغ، کاربرد ندارد؟!...
اگر اکثریت مردم درکشورهای آن طرف آب راستگو هستند بخاطر این نیست که دوره های طولانی اخلاق و معنویت گذرانده اند بلکه به واسطه این است که سیستمی ساخته اند که در آن دروغ، کاربرد ندارد؟!...
✳️ مدیریت سطح خدمات (قسمت اول)
تا به حال چند بار برای شما پیش آمده که به عنوان مشتری به خدمات یک مجموعه اعتماد کرده باشید و در حساسترین شرایط، متوجه شوید که امکان سرویسدهی به شما را ندارند؟ مثلا بر اساس دریافت سرویس خوب از اپلیکیشنهای جدید مثل اسنپ، مشتری دائم آنها میشوید و کم کم گزینههای دیگر مانند آژانس را کنار میگذارید.
با اعتماد به در دسترس بودن این سرویس، حرکت از منزل را هم به آخرین دقایق ممکن موکول میکنید، ولی در یک روزی که جلسه کاری بسیار مهمی در ساعت پیک ترافیک دارید، متوجه میشوید که هنگام درخواست خودرو، اپلیکیشن در دسترس نیست، یا خطای محاسبه قیمت میدهد.
با آژانس محل که مدتی است دچار کم لطفی شما شده تماس میگیرید و متوجه میشوید آنها هم ماشین ندارند. احتمالا بخش قابل توجهی از رانندگان آن آژانس هم به خاطر اعتماد به این سرویس، آنجا را ترک کردهاند و الان در گوشه و کنار شهر، منتظر تماس شما هستند ولی خطای مشابهی را از اپلیکیشن دریافت میکنند.
موارد مشابه را هم در برخورد با ISPها یا اپراتورهای ارائه دهنده خدمات اینترنت مشاهده کرده اید. گاهی اوقات در متن قراردادها، سطح در دسترس بودن را تا 99.9% هم بیان میکنند، ولی شما به عنوان مشتری به خوبی میتوانید در مورد این عدد قضاوت کنید.
این که سرویسها در حساسترین مواقع از دسترس خارج میشوند، اتفاقی نیست، بلکه با پیک ترافیک و میزان پاسخگویی سیستم به بار درخواست بالا توسط مشتریان، رابطه مستقیم دارد. در این سری نوشته، به مدیریت سطح خدمات یا Service Level Management میپردازیم و از زوایای مختلف این مفهوم را بررسی میکنیم.
ادامه دارد...
بازنشرازDrCRM
تا به حال چند بار برای شما پیش آمده که به عنوان مشتری به خدمات یک مجموعه اعتماد کرده باشید و در حساسترین شرایط، متوجه شوید که امکان سرویسدهی به شما را ندارند؟ مثلا بر اساس دریافت سرویس خوب از اپلیکیشنهای جدید مثل اسنپ، مشتری دائم آنها میشوید و کم کم گزینههای دیگر مانند آژانس را کنار میگذارید.
با اعتماد به در دسترس بودن این سرویس، حرکت از منزل را هم به آخرین دقایق ممکن موکول میکنید، ولی در یک روزی که جلسه کاری بسیار مهمی در ساعت پیک ترافیک دارید، متوجه میشوید که هنگام درخواست خودرو، اپلیکیشن در دسترس نیست، یا خطای محاسبه قیمت میدهد.
با آژانس محل که مدتی است دچار کم لطفی شما شده تماس میگیرید و متوجه میشوید آنها هم ماشین ندارند. احتمالا بخش قابل توجهی از رانندگان آن آژانس هم به خاطر اعتماد به این سرویس، آنجا را ترک کردهاند و الان در گوشه و کنار شهر، منتظر تماس شما هستند ولی خطای مشابهی را از اپلیکیشن دریافت میکنند.
موارد مشابه را هم در برخورد با ISPها یا اپراتورهای ارائه دهنده خدمات اینترنت مشاهده کرده اید. گاهی اوقات در متن قراردادها، سطح در دسترس بودن را تا 99.9% هم بیان میکنند، ولی شما به عنوان مشتری به خوبی میتوانید در مورد این عدد قضاوت کنید.
این که سرویسها در حساسترین مواقع از دسترس خارج میشوند، اتفاقی نیست، بلکه با پیک ترافیک و میزان پاسخگویی سیستم به بار درخواست بالا توسط مشتریان، رابطه مستقیم دارد. در این سری نوشته، به مدیریت سطح خدمات یا Service Level Management میپردازیم و از زوایای مختلف این مفهوم را بررسی میکنیم.
ادامه دارد...
بازنشرازDrCRM
✳️ مدیریت سطح خدمات (قسمت دوم)
هدف از استقرار سیستمهای مدیریت سطح خدمات این است که به کسب و کارها کمک کند تا کیفیت فعالیتهایشان مطابق با انتظارات و تعهدات ارائه شده به مشتریان باشد. مراحل زیر در طراحی این سیستم انجام میشود:
- تعریف، مستندسازی، اندازه گیری، گزارشدهی و بازنگری سطح مورد انتظار خدمات ارائه شده به مشتریان
- برقراری ارتباطات اثربخش با کسب و کارها و مشتریان
- افزایش رضایتمندی مشتریان
- تعریف نمودن انتظارات تصریح شده و حتی تصریح نشده مشتریان
- فراتر رفتن از انتظارات مشتری در صورت توجیه مالی
مهمترین مستندی که در این سیستم به تشریح انتظارات مشتریان از خدمات مورد نظر میپردازند را Service Level Agreement یا به اختصار SLA مینامند. توجه داشته باشید که این سطح کیفیت توافق شده، باید منافع هر دو طرف را به صورت برد برد در نظر بگیرد و به صورت یک طرفه و جانبدارانه تنظیم نشود.
سازمان میتواند یک توافقنامه SLA به صورت عمومی برای تمامی خدماتی که ارائه میدهد، طراحی کند و به صورت اختصاصی، ملاحظات ویژه مربوط به هر خدمات را هم تعیین نماید.
مدیریت سطح خدمات فقط به شرکتهایی مانند بیمهها، بانکها، مراکز آموزشی و... که به ارائه خدمات میپردازند، محدود نمیشود. شرکتهای تولیدی هم که محصولات و تجهیزاتشان نیاز به خدمات پس از فروش دارد، میتوانند از این سیستم استفاده کنند.
طراحی سیستم در این سازمانها فقط به واحد پشتیبانی فنی یا خدمات پس از فروش محدود نمیشود و سایر واحدهای مرتبط را هم در بر میگیرد. به عنوان مثال، برای تامین قطعات یدکی مورد نیاز برای تعمیرات یک دستگاه صنعتی لازم است واحدهای تولید، کنترل کیفیت، انبار، مالی و... نیز با حل مساله مشتری درگیر شوند.
سازمانهای بزرگتر، برای ارائه خدمات پس از فروش، شبکه نمایندگی راه اندازی میکنند و از بین تعمیرکاران آن محصول، نمایندههای مجاز معرفی مینمایند. تعیین SLA در این موارد که مشتری با تامین کننده ثالث در ارائه خدمات مواجه میشود، ضرورت بیشتری پیدا میکند.
ادامه دارد...
هدف از استقرار سیستمهای مدیریت سطح خدمات این است که به کسب و کارها کمک کند تا کیفیت فعالیتهایشان مطابق با انتظارات و تعهدات ارائه شده به مشتریان باشد. مراحل زیر در طراحی این سیستم انجام میشود:
- تعریف، مستندسازی، اندازه گیری، گزارشدهی و بازنگری سطح مورد انتظار خدمات ارائه شده به مشتریان
- برقراری ارتباطات اثربخش با کسب و کارها و مشتریان
- افزایش رضایتمندی مشتریان
- تعریف نمودن انتظارات تصریح شده و حتی تصریح نشده مشتریان
- فراتر رفتن از انتظارات مشتری در صورت توجیه مالی
مهمترین مستندی که در این سیستم به تشریح انتظارات مشتریان از خدمات مورد نظر میپردازند را Service Level Agreement یا به اختصار SLA مینامند. توجه داشته باشید که این سطح کیفیت توافق شده، باید منافع هر دو طرف را به صورت برد برد در نظر بگیرد و به صورت یک طرفه و جانبدارانه تنظیم نشود.
سازمان میتواند یک توافقنامه SLA به صورت عمومی برای تمامی خدماتی که ارائه میدهد، طراحی کند و به صورت اختصاصی، ملاحظات ویژه مربوط به هر خدمات را هم تعیین نماید.
مدیریت سطح خدمات فقط به شرکتهایی مانند بیمهها، بانکها، مراکز آموزشی و... که به ارائه خدمات میپردازند، محدود نمیشود. شرکتهای تولیدی هم که محصولات و تجهیزاتشان نیاز به خدمات پس از فروش دارد، میتوانند از این سیستم استفاده کنند.
طراحی سیستم در این سازمانها فقط به واحد پشتیبانی فنی یا خدمات پس از فروش محدود نمیشود و سایر واحدهای مرتبط را هم در بر میگیرد. به عنوان مثال، برای تامین قطعات یدکی مورد نیاز برای تعمیرات یک دستگاه صنعتی لازم است واحدهای تولید، کنترل کیفیت، انبار، مالی و... نیز با حل مساله مشتری درگیر شوند.
سازمانهای بزرگتر، برای ارائه خدمات پس از فروش، شبکه نمایندگی راه اندازی میکنند و از بین تعمیرکاران آن محصول، نمایندههای مجاز معرفی مینمایند. تعیین SLA در این موارد که مشتری با تامین کننده ثالث در ارائه خدمات مواجه میشود، ضرورت بیشتری پیدا میکند.
ادامه دارد...
✳️ مدیریت سطح خدمات (قسمت سوم)
یکی از مشتریان ما که خدمات نگهداری شبکه کامپیوتری را به صورت برونسپاری به کسب و کارها ارائه میدهد تعریف میکرد که: «در حال حاضر و بدون استفاده از راهکارهای نرم افزاری مدیریت خدمات، ظرفیت ایده آل عملکردی شرکت ما، اجرای پنج پروژه به صورت همزمان است. تا این سقف پروژه، برنامهریزی بازدیدهای دورهای مشتریان و رسیدگی به درخواست خدمات اضطراری به خوبی انجام میشود. با اضافه شدن پروژه ششم، تمامی برنامهها به هم میریزد و همه مشتریان به صورت همزمان ناراضی میشوند!».
مدیریت سطح خدمات، ارتباط تنگاتنگی با مدیریت ظرفیتها و منابع سازمان در ارائه خدمات دارد. جذب بیش از ظرفیت مشتری، باعث میشود که کیفیت ارائه خدمات، به صورت همزمان برای تمامی مشتریان کاهش یابد.
برای مدیریت سطح خدمات در کسب و کارهای حوزه IT، چهارچوب ITIL طراحی شده است که بر مبنای تجربههای موفق یا Best Practice، به تشریح اجزای سیستم ارائه خدمات میپردازد. این چهارچوب به مدیران فناوری اطلاعات کمک میکند که در قالب پنج فرآیند، خدمات مورد نیاز مشریان را طراحی نمایند:
1- استراتژی خدمات (Service Strategy): شناسایی اهداف سازمان و نیازهای مشتریان
2- طراحی خدمات (Service Design): تبدیل استراتژی خدمات به برنامهای اجرایی برای ارائه خدمات
3- تحول خدمات (Service Transition): توسعه توانمندیها جهت معرفی خدمات جدید
4- ارائه خدمات (Service Operation): مدیریت مشتریان و خدمات ارائه شده به آنان
5- بهبود مستمر خدمات (Continual Service Improvement): ارتقاء شاخصهای حوزه خدمات
ابزارهای مختلفی مانند راهکارهای Help Desk و Service Desk برای مدیریت ارائه خدمات به صورت آنلاین به مشتریان طراحی شده که تامین کنندگان داخلی خوبی هم در این زمینه در کشور فعالیت میکنند. این نرم افزارها معمولا با فراهم کردن امکان ثبت تیکیت، ارجاع آن به کارشناسان فنی، برقراری ارتباط با مشتری از طریق ایمیل، پیامک و... بستر مطمئنی را برای ارائه خدمات خوب به مشتریان فراهم میکنند.
بخش اتوماسیون خدمات در نرم افزارهای CRM هم ابزارهای قابل سفارشیسازی در اختیار کسب و کارها قرار میدهد که در قسمت بعدی این نوشته به آن میپردازیم.
ادامه دارد
یکی از مشتریان ما که خدمات نگهداری شبکه کامپیوتری را به صورت برونسپاری به کسب و کارها ارائه میدهد تعریف میکرد که: «در حال حاضر و بدون استفاده از راهکارهای نرم افزاری مدیریت خدمات، ظرفیت ایده آل عملکردی شرکت ما، اجرای پنج پروژه به صورت همزمان است. تا این سقف پروژه، برنامهریزی بازدیدهای دورهای مشتریان و رسیدگی به درخواست خدمات اضطراری به خوبی انجام میشود. با اضافه شدن پروژه ششم، تمامی برنامهها به هم میریزد و همه مشتریان به صورت همزمان ناراضی میشوند!».
مدیریت سطح خدمات، ارتباط تنگاتنگی با مدیریت ظرفیتها و منابع سازمان در ارائه خدمات دارد. جذب بیش از ظرفیت مشتری، باعث میشود که کیفیت ارائه خدمات، به صورت همزمان برای تمامی مشتریان کاهش یابد.
برای مدیریت سطح خدمات در کسب و کارهای حوزه IT، چهارچوب ITIL طراحی شده است که بر مبنای تجربههای موفق یا Best Practice، به تشریح اجزای سیستم ارائه خدمات میپردازد. این چهارچوب به مدیران فناوری اطلاعات کمک میکند که در قالب پنج فرآیند، خدمات مورد نیاز مشریان را طراحی نمایند:
1- استراتژی خدمات (Service Strategy): شناسایی اهداف سازمان و نیازهای مشتریان
2- طراحی خدمات (Service Design): تبدیل استراتژی خدمات به برنامهای اجرایی برای ارائه خدمات
3- تحول خدمات (Service Transition): توسعه توانمندیها جهت معرفی خدمات جدید
4- ارائه خدمات (Service Operation): مدیریت مشتریان و خدمات ارائه شده به آنان
5- بهبود مستمر خدمات (Continual Service Improvement): ارتقاء شاخصهای حوزه خدمات
ابزارهای مختلفی مانند راهکارهای Help Desk و Service Desk برای مدیریت ارائه خدمات به صورت آنلاین به مشتریان طراحی شده که تامین کنندگان داخلی خوبی هم در این زمینه در کشور فعالیت میکنند. این نرم افزارها معمولا با فراهم کردن امکان ثبت تیکیت، ارجاع آن به کارشناسان فنی، برقراری ارتباط با مشتری از طریق ایمیل، پیامک و... بستر مطمئنی را برای ارائه خدمات خوب به مشتریان فراهم میکنند.
بخش اتوماسیون خدمات در نرم افزارهای CRM هم ابزارهای قابل سفارشیسازی در اختیار کسب و کارها قرار میدهد که در قسمت بعدی این نوشته به آن میپردازیم.
ادامه دارد
✳️مدیریت سطح خدمات (قسمت چهارم)
ابزارهای اتوماسیون خدمات در نرم افزارهای CRM، قابلیت Case Management را در دسترس کاربران قرار میدهند. درخواستهای خدمات مشتریان به صورت یک Case در سیستم ثبت میشوند که امکان تعریف گردش کار مکانیزه برای تمام مراحل رسیدگی به آن فراهم شده است.
سیستم مکانیزه ارائه خدمات، این امکان را ایجاد میکند که مراحل انجام کار به درخواست کننده اطلاع رسانی شود. به عنوان یک مثال عمومی میتوان به مراحل درخواست صدور یا تمدید گذرنامه اشاره کرد که شما را از تکمیل مدارک، چاپ گذرنامه و زمان حدودی تحویل توسط پست مطلع مینماید.
اگر مشتریان کسب و کارتان را بر اساس ارزشی که برایتان ایجاد میکنند، طبقه بندی کرده باشید، بهتر است سطح کیفیت خدمات را برای طبقات مختلف به صورت متفاوت تعریف کنید. به عنوان مثال میتوان به اختصاص باجهای ویژه مشتریان VIP در بانکها اشاره کرد.
اتوماسیون خدمات این امکان را میدهد که شاخصهای عملکردی متناسب با SLA را کنترل کنید. مثلا اگر درخواست خدمات توسط تیکت ارائه شود، باید طی یک ساعت و اگر با ایمیل اعلام شود، حداکثر در مدت دو ساعت پاسخ داده شود.
ابزارهای کنترلی میتواند به این شکل تعریف شود که اگر یک تیکت حدود 45 دقیقه بدون پاسخ ماند، یک پیامک برای کارشناس مربوطه ارسال شود و به او یادآوری کند که تنها 15 دقیقه برای پاسخ به درخواست یک مشتری زمان دارد. اگر طی یک ساعت به درخواست پاسخ داده نشد، یک نوتیفیکیشن روی گوشی مدیر واحد خدمات ارسال شود و او را در جریان موضوع قرار بدهد.
برای مدیریت صحیح خدمات، باید عوامل مختلفی از جمله دادههای مشتری، فرآیندها، تجزیه و تحلیل پیشرفته، تعهدات قراردادی، تعامل نیروی انسانی و... با هماهنگی بالا و به صورت یکپارچه عمل کنند. گزارشهای دقیق آماری به مدیران کمک میکند تا شاخصهای کلیدی عملکرد کسب و کارشان را در زمینه خدمات، اندازه گیری کنند و اقدامات لازم را برای بهود آن در سازمان تعریف نمایند.
ابزارهای اتوماسیون خدمات در نرم افزارهای CRM، قابلیت Case Management را در دسترس کاربران قرار میدهند. درخواستهای خدمات مشتریان به صورت یک Case در سیستم ثبت میشوند که امکان تعریف گردش کار مکانیزه برای تمام مراحل رسیدگی به آن فراهم شده است.
سیستم مکانیزه ارائه خدمات، این امکان را ایجاد میکند که مراحل انجام کار به درخواست کننده اطلاع رسانی شود. به عنوان یک مثال عمومی میتوان به مراحل درخواست صدور یا تمدید گذرنامه اشاره کرد که شما را از تکمیل مدارک، چاپ گذرنامه و زمان حدودی تحویل توسط پست مطلع مینماید.
اگر مشتریان کسب و کارتان را بر اساس ارزشی که برایتان ایجاد میکنند، طبقه بندی کرده باشید، بهتر است سطح کیفیت خدمات را برای طبقات مختلف به صورت متفاوت تعریف کنید. به عنوان مثال میتوان به اختصاص باجهای ویژه مشتریان VIP در بانکها اشاره کرد.
اتوماسیون خدمات این امکان را میدهد که شاخصهای عملکردی متناسب با SLA را کنترل کنید. مثلا اگر درخواست خدمات توسط تیکت ارائه شود، باید طی یک ساعت و اگر با ایمیل اعلام شود، حداکثر در مدت دو ساعت پاسخ داده شود.
ابزارهای کنترلی میتواند به این شکل تعریف شود که اگر یک تیکت حدود 45 دقیقه بدون پاسخ ماند، یک پیامک برای کارشناس مربوطه ارسال شود و به او یادآوری کند که تنها 15 دقیقه برای پاسخ به درخواست یک مشتری زمان دارد. اگر طی یک ساعت به درخواست پاسخ داده نشد، یک نوتیفیکیشن روی گوشی مدیر واحد خدمات ارسال شود و او را در جریان موضوع قرار بدهد.
برای مدیریت صحیح خدمات، باید عوامل مختلفی از جمله دادههای مشتری، فرآیندها، تجزیه و تحلیل پیشرفته، تعهدات قراردادی، تعامل نیروی انسانی و... با هماهنگی بالا و به صورت یکپارچه عمل کنند. گزارشهای دقیق آماری به مدیران کمک میکند تا شاخصهای کلیدی عملکرد کسب و کارشان را در زمینه خدمات، اندازه گیری کنند و اقدامات لازم را برای بهود آن در سازمان تعریف نمایند.
✳️تفاوت ریسک و عدم قطعیت
دو جعبه داریم. جعبه الف حاوی صد توپ است، پنجاه تا قرمز و پنجاه تا مشکی. جعبه ب هم صد تا توپ دارد، اما نمی دانی چندتای شان قرمزند و چندتای شان مشکی. اگر بدون نگاه کردن یکی از جعبه ها را برداری و توپ قرمز از آن بیرون بیاوری، صد دلار برنده می شوی. کدام جعبه را انتخاب می کنی؟ الف یا ب؟ اکثر مردم جعبه الف را انتخاب می کنند.
بیایید با همین جعبه ها یکبار دیگر بازی کنیم. این دفعه اگر توپ مشکی برداری، صد دلار می بری. الان سراغ کدام جعبه می روی؟ اغلب مردم دوباره جعبه الف را انتخاب می کنند. اما این غیر منطقی است! در دور اول، تو فرض کردی جعبه ب توپ قرمز کمتر (و توپ مشکی بیشتری) دارد. بنابراین، به لحاظ منطقی باید این بار جعبه ب را انتخاب کنی. نگران نباش. بر خلاف انتظار در این خطا تنها نیستی. به این نتیجه پارادوکس السبرگ می گویند که به احترام دانیل السبرگ (Daniel Ellsberg)، روان شناس سابق هاروارد، این طور نامگذاری شده است. پارادوکس السبرگ به طور تجربی ثابت می کند ما احتمالات معلوم را به احتمالات نامعلوم ترجیح می دهیم. بنابراین به مباحث ریسک و عدم قطعیت (یا ابهام) و تفاوت بین آنها می رسیم.
ریسک یعنی این که احتمالات معلوم اند. عدم قطعیت یعنی احتمالات نامعلوم اند. بر اساس ریسک، شما می توانید تصمیم بگیرید قمار بکنید یا نه، اما در قلمرو عدم قطعیت اتخاذ تصمیم بسیار دشوارتر است. واژه های ریسک و عدم قطعیت به اندازه کاپوچینو و اسپرسو اشتباه گرفته می شوند، البته با عواقب جدی تر. تو با ریسک می توانی محاسباتت را انجام بدهی، ولی با عدم قطعیت نمی توانی. دانش سیصد ساله ریسک، آمار نامیده می شود. استادان فراوانی با آن سروکار دارند، اما حتی یک کتاب درسی هم درباره موضوع عدم قطعیت وجود ندارد. به همین دلیل، تلاش می کنیم عدم قطعیت را در طبقه بندی های ریسک وارد کنیم، اما واقعاً جایی برایش نیست. به این دو مثال دقت کن: یکی درباره پزشکی (که صدق می کند) و یکی از اقتصاد (که صدق نمی کند).
میلیاردها انسان روی زمین زندگی می کنند. اندام های ما تفاوت زیادی با هم ندارند. همه مان قامت تقریباً یکسانی داریم (قد هیچ کس سی متر نیست) و سن و سال مشابه (هیچ کس ده هزار سال یا یک هزارم ثانیه عمر نمی¬ کند). اغلب ما دو چشم، چهار دریچه قلب و سی و دو دندان داریم. در واقع، متجانس هستیم؛ شبیه به همدیگر، همان طور که موش ها شبیه هم اند. به همین دلیل، بیماری های مشابهی هم وجود دارند و کاملاً منطقی است اگر مثلاً بگوییم «سی درصد ریسک وجود دارد که به خاطر سرطان بمیری.»
به عبارت دیگر، این ادعا بی معناست «سی درصد احتمال دارد ارزش یورو ظرف پنج سال آینده با کاهش مواجه شود.» چرا؟ چون اقتصاد در حوزه عدم قطعیت قرار می گیرد. میلیاردها واحد پولی قابل مقایسه وجود ندارد که از پیشینه تاریخی آنها بتوانیم چنین احتمالاتی را محاسبه کنیم. تفاوت بین ریسک و عدم قطعیت تفاوت بین بیمه عمر و قرارداد معاوضه اعتباری (CDS) را توصیف می کند. CDS نوعی سیاست بیمه ای در قبال مشکلات خاص مانند ناتوانی شرکت در پرداخت هاست. در مورد اول (بیمه عمر)، در حوزه قابل محاسبه ریسک هستیم؛ در مورد دوم (سی.دی.اس)، با عدم قطعیت مواجه ایم. این سردرگمی در ایجاد بحران مالی سال ۲۰۰۸ نقش داشت. اگر چنین عباراتی را شنیدید، نگران نشوید «ریسک تورم حاد فلان درصد است» یا «ریسک ارزش خالص دارایی بهمان است».
برای اجتناب از قضاوت عجولانه، باید یاد بگیری عدم قطعیت را تحمل کنی، کار سختی است و نمی توانی همواره بر آن تأثیر بگذاری. آمیگدال تو نقشی حیاتی ایفا می کند. آمیگدال منطقه ای به اندازه بادام در وسط مغز انسان است که مسئولیت پردازش احساسات و خاطرات را بر عهده دارد. بسته به ساختار آمیگدال ذهنت، عدم قطعیت را آسان تر یا دشوارتر تحمل می کنی. این به خصوص در جهت گیری های سیاسی ات آشکار است. هر چه از عدم قطعیت متنفرتر باشی، محافظه کارانه تر رأی می دهی. دیدگاه های سیاسی تو تا حدی ریشه های بیولوژیکی هم دارند.
در هر دو حالت، هر کسی که امیدوار است شفاف فکر کند باید تفاوت بین ریسک و عدم قطعیت را متوجه بشود. فقط در چند حوزه محدود می توانیم روی احتمالات حساب کنیم: کازینوها، پرتاپ سکه و کتاب های احتمالات. اغلب اوقات با مشکل عدم قطعیت مواجه ایم. یاد بگیر با آن کنار بیایی.
برگرفته از کتاب هنر شفاف اندیشیدن، نوشته رولف دوبلی، ترجمه ی عادل فردوسی پور و همکاران، نشر چشمه
دو جعبه داریم. جعبه الف حاوی صد توپ است، پنجاه تا قرمز و پنجاه تا مشکی. جعبه ب هم صد تا توپ دارد، اما نمی دانی چندتای شان قرمزند و چندتای شان مشکی. اگر بدون نگاه کردن یکی از جعبه ها را برداری و توپ قرمز از آن بیرون بیاوری، صد دلار برنده می شوی. کدام جعبه را انتخاب می کنی؟ الف یا ب؟ اکثر مردم جعبه الف را انتخاب می کنند.
بیایید با همین جعبه ها یکبار دیگر بازی کنیم. این دفعه اگر توپ مشکی برداری، صد دلار می بری. الان سراغ کدام جعبه می روی؟ اغلب مردم دوباره جعبه الف را انتخاب می کنند. اما این غیر منطقی است! در دور اول، تو فرض کردی جعبه ب توپ قرمز کمتر (و توپ مشکی بیشتری) دارد. بنابراین، به لحاظ منطقی باید این بار جعبه ب را انتخاب کنی. نگران نباش. بر خلاف انتظار در این خطا تنها نیستی. به این نتیجه پارادوکس السبرگ می گویند که به احترام دانیل السبرگ (Daniel Ellsberg)، روان شناس سابق هاروارد، این طور نامگذاری شده است. پارادوکس السبرگ به طور تجربی ثابت می کند ما احتمالات معلوم را به احتمالات نامعلوم ترجیح می دهیم. بنابراین به مباحث ریسک و عدم قطعیت (یا ابهام) و تفاوت بین آنها می رسیم.
ریسک یعنی این که احتمالات معلوم اند. عدم قطعیت یعنی احتمالات نامعلوم اند. بر اساس ریسک، شما می توانید تصمیم بگیرید قمار بکنید یا نه، اما در قلمرو عدم قطعیت اتخاذ تصمیم بسیار دشوارتر است. واژه های ریسک و عدم قطعیت به اندازه کاپوچینو و اسپرسو اشتباه گرفته می شوند، البته با عواقب جدی تر. تو با ریسک می توانی محاسباتت را انجام بدهی، ولی با عدم قطعیت نمی توانی. دانش سیصد ساله ریسک، آمار نامیده می شود. استادان فراوانی با آن سروکار دارند، اما حتی یک کتاب درسی هم درباره موضوع عدم قطعیت وجود ندارد. به همین دلیل، تلاش می کنیم عدم قطعیت را در طبقه بندی های ریسک وارد کنیم، اما واقعاً جایی برایش نیست. به این دو مثال دقت کن: یکی درباره پزشکی (که صدق می کند) و یکی از اقتصاد (که صدق نمی کند).
میلیاردها انسان روی زمین زندگی می کنند. اندام های ما تفاوت زیادی با هم ندارند. همه مان قامت تقریباً یکسانی داریم (قد هیچ کس سی متر نیست) و سن و سال مشابه (هیچ کس ده هزار سال یا یک هزارم ثانیه عمر نمی¬ کند). اغلب ما دو چشم، چهار دریچه قلب و سی و دو دندان داریم. در واقع، متجانس هستیم؛ شبیه به همدیگر، همان طور که موش ها شبیه هم اند. به همین دلیل، بیماری های مشابهی هم وجود دارند و کاملاً منطقی است اگر مثلاً بگوییم «سی درصد ریسک وجود دارد که به خاطر سرطان بمیری.»
به عبارت دیگر، این ادعا بی معناست «سی درصد احتمال دارد ارزش یورو ظرف پنج سال آینده با کاهش مواجه شود.» چرا؟ چون اقتصاد در حوزه عدم قطعیت قرار می گیرد. میلیاردها واحد پولی قابل مقایسه وجود ندارد که از پیشینه تاریخی آنها بتوانیم چنین احتمالاتی را محاسبه کنیم. تفاوت بین ریسک و عدم قطعیت تفاوت بین بیمه عمر و قرارداد معاوضه اعتباری (CDS) را توصیف می کند. CDS نوعی سیاست بیمه ای در قبال مشکلات خاص مانند ناتوانی شرکت در پرداخت هاست. در مورد اول (بیمه عمر)، در حوزه قابل محاسبه ریسک هستیم؛ در مورد دوم (سی.دی.اس)، با عدم قطعیت مواجه ایم. این سردرگمی در ایجاد بحران مالی سال ۲۰۰۸ نقش داشت. اگر چنین عباراتی را شنیدید، نگران نشوید «ریسک تورم حاد فلان درصد است» یا «ریسک ارزش خالص دارایی بهمان است».
برای اجتناب از قضاوت عجولانه، باید یاد بگیری عدم قطعیت را تحمل کنی، کار سختی است و نمی توانی همواره بر آن تأثیر بگذاری. آمیگدال تو نقشی حیاتی ایفا می کند. آمیگدال منطقه ای به اندازه بادام در وسط مغز انسان است که مسئولیت پردازش احساسات و خاطرات را بر عهده دارد. بسته به ساختار آمیگدال ذهنت، عدم قطعیت را آسان تر یا دشوارتر تحمل می کنی. این به خصوص در جهت گیری های سیاسی ات آشکار است. هر چه از عدم قطعیت متنفرتر باشی، محافظه کارانه تر رأی می دهی. دیدگاه های سیاسی تو تا حدی ریشه های بیولوژیکی هم دارند.
در هر دو حالت، هر کسی که امیدوار است شفاف فکر کند باید تفاوت بین ریسک و عدم قطعیت را متوجه بشود. فقط در چند حوزه محدود می توانیم روی احتمالات حساب کنیم: کازینوها، پرتاپ سکه و کتاب های احتمالات. اغلب اوقات با مشکل عدم قطعیت مواجه ایم. یاد بگیر با آن کنار بیایی.
برگرفته از کتاب هنر شفاف اندیشیدن، نوشته رولف دوبلی، ترجمه ی عادل فردوسی پور و همکاران، نشر چشمه
✳️برنامه ریزی ،اجراومدیریت زمان
✅آیا افرادی که فکر می کنند می توانند چندین کار را انجام دهند خودشان را فریب می دهند؟
🔹همه ما سعی کرده ایم چندین کار در یک دفعه انجام بدهیم. این درست است، یا بهتر این است تنها روی یک کار در یک زمان تمرکز داشته باشیم؟ آیا انجام دادن چندین کار با هم واقعاً ایده خوبی است یا اینکه ما را متقاعد می کند که اگر در یک زمان بر روی یک کار تمرکز کنیم آن را آهسته تر و بهتر انجام خواهیم داد؟
🔹 راه حل
روانشناسان استدلال می کنند که انسان ها وظایف (کارهای) به سرعت پشت سرهم را نسبت به وظایف همزمان به خوبی انجام می دهند. تیم تحقیقاتی استنفورد در یک سری از آزمایشات کسانی که وظایف چندگانه رسانه ای سنگین و سبک را انجام می دهند را مقایسه کردند. آنهافکر می کردند کسانی که وظایف چندگانه سنگینی را انجام می دهند باید در سازماندهی، ذخیره اطلاعات بهتر باشند و حافظه فوق العاده ای نیز داشته باشند، اما مشخص شد که خلاف آن درست بود. وقتی گروه ها ترتیبی از شکل های رنگی را نشان دادند و از آنها خواستند موقعیت آنها را به یاد بیاورند و دیگران را نادیده بگیرند، کسانی که چندین کار را باهم انجام می دانند نتوانستند چنین کاری را انجام دهند. آنها به طور مداوم پریشان بودندو توانایی آنها در تغییر بین وظایف، فیلتر کردن اطلاعات بی ربط و به یادآوردن آنچه دیده بودند بدتر از کسانی بود که وظایف چندگانه سبکی انجام می دهند.
🔹تیمی از دانشگاه یوتا افرادی را که در حین رانندگی از تلفن همراه استفاده می کردند، بررسی کرده اند و پی برده اند که بیشتر از دوبار احتمال داشت که علایم توقف را نادیده بگیرند. در بررسی بعدی، پی بردند افرادی که بیشتر احتمال دارد چندین کار با هم انجام دهند آنهایی هستند که فکر می کنند در این کار ماهر هستند. 70 درصد از 310 دانشجوی مورد بررسی آنها فکر می کردند بالاتر از حد متوسط در وظایف چندگانه بودند.
🔹تحقیقات فوق نشان می دهد که ما باید 20 دقیقه را صرف یک کار بکنیم و بعد به کار دیکری بپردازیم، به جای اینکه بین دوکار با سرعت هر چه بیشتر حرکت کنیم. شواهد نشان می دهند که ما خودمان را فریب می دهیم اگر فکر کنیم در زمان واحد بتوانیم بیشتر از یک کار را به خوبی انجام دهیم.
تحقیقات اندکی نشان می دهند که زنان ممکن است تاحدود کمی در این کار بهتر باشند، اما تعداد کمی از ما بطور طبیعی اینگونه هستیم.
همچنین تحقیقات نشان می دهد که برخی افراد دراجرای چند کارهمزمان فوق العاده هستند، کسی که به بهترین نحو می تواند چندین کار را با هم انجام دهد. بقیه فقط می توانند در یک زمان به یک کار بچسبند.
بازنشرازجایزه مدیریت ایران
✅آیا افرادی که فکر می کنند می توانند چندین کار را انجام دهند خودشان را فریب می دهند؟
🔹همه ما سعی کرده ایم چندین کار در یک دفعه انجام بدهیم. این درست است، یا بهتر این است تنها روی یک کار در یک زمان تمرکز داشته باشیم؟ آیا انجام دادن چندین کار با هم واقعاً ایده خوبی است یا اینکه ما را متقاعد می کند که اگر در یک زمان بر روی یک کار تمرکز کنیم آن را آهسته تر و بهتر انجام خواهیم داد؟
🔹 راه حل
روانشناسان استدلال می کنند که انسان ها وظایف (کارهای) به سرعت پشت سرهم را نسبت به وظایف همزمان به خوبی انجام می دهند. تیم تحقیقاتی استنفورد در یک سری از آزمایشات کسانی که وظایف چندگانه رسانه ای سنگین و سبک را انجام می دهند را مقایسه کردند. آنهافکر می کردند کسانی که وظایف چندگانه سنگینی را انجام می دهند باید در سازماندهی، ذخیره اطلاعات بهتر باشند و حافظه فوق العاده ای نیز داشته باشند، اما مشخص شد که خلاف آن درست بود. وقتی گروه ها ترتیبی از شکل های رنگی را نشان دادند و از آنها خواستند موقعیت آنها را به یاد بیاورند و دیگران را نادیده بگیرند، کسانی که چندین کار را باهم انجام می دانند نتوانستند چنین کاری را انجام دهند. آنها به طور مداوم پریشان بودندو توانایی آنها در تغییر بین وظایف، فیلتر کردن اطلاعات بی ربط و به یادآوردن آنچه دیده بودند بدتر از کسانی بود که وظایف چندگانه سبکی انجام می دهند.
🔹تیمی از دانشگاه یوتا افرادی را که در حین رانندگی از تلفن همراه استفاده می کردند، بررسی کرده اند و پی برده اند که بیشتر از دوبار احتمال داشت که علایم توقف را نادیده بگیرند. در بررسی بعدی، پی بردند افرادی که بیشتر احتمال دارد چندین کار با هم انجام دهند آنهایی هستند که فکر می کنند در این کار ماهر هستند. 70 درصد از 310 دانشجوی مورد بررسی آنها فکر می کردند بالاتر از حد متوسط در وظایف چندگانه بودند.
🔹تحقیقات فوق نشان می دهد که ما باید 20 دقیقه را صرف یک کار بکنیم و بعد به کار دیکری بپردازیم، به جای اینکه بین دوکار با سرعت هر چه بیشتر حرکت کنیم. شواهد نشان می دهند که ما خودمان را فریب می دهیم اگر فکر کنیم در زمان واحد بتوانیم بیشتر از یک کار را به خوبی انجام دهیم.
تحقیقات اندکی نشان می دهند که زنان ممکن است تاحدود کمی در این کار بهتر باشند، اما تعداد کمی از ما بطور طبیعی اینگونه هستیم.
همچنین تحقیقات نشان می دهد که برخی افراد دراجرای چند کارهمزمان فوق العاده هستند، کسی که به بهترین نحو می تواند چندین کار را با هم انجام دهد. بقیه فقط می توانند در یک زمان به یک کار بچسبند.
بازنشرازجایزه مدیریت ایران
✳️ #آموزه_مدیریتی
✅برای تحلیل مسائل سازمانی ابزار بسازیم: معرفی یک ابزار برای تحلیل پرتفوی
در بسیاری از مواقع برای تحلیل مسائل سازمانی به ابزار نیاز داریم و گاهی ابزارهایی که در کتابهای مدیریتی و گزارشهای تحلیلی وجود دارند نمیتوانند به نیازمان پاسخ مناسبی بدهند. تحلیل پرتفوی هلدینگها (پرتفوی کسبوکارها یا شرکتهای زیرمجموعه) یکی از مهمترین مسائلی است که به ابزاری برای ترسیم وضعیت فعلی پرتفوی و به تصویرکشیدن کسبوکارها نیاز دارد. با وجود آنکه ابزارهای متعددی مانند ماتریس بیسیجی، ماتریس جیای، ماتریس اِیدیاِل یا ماتریس دیپیاِم برای مدیریت پرتفوی هلدینگها در دسترس هستند؛ اما هرکدام از این ابزارها کارکردهای ویژهای داشته و در کنار مزیتهایشان، نقاط ضعف یا کاستیهای خاص خود را هم دارند. برای مثال، عمده ابزارهایی که برای تحلیل پرتفوی طراحی شدهاند، به مسئله همافزایی میان کسبوکارها بیتوجه هستند و بهکارگیری آنها در هلدینگهایی که مجموعه همگن و درهمتنیدهای از کسبوکارها را در اختیار دارند، چندان کارایی ندارد.
برای تحلیل پرتفوی این دسته هلدینگها میتوان از ابزاری با دو محور عملکرد کسبوکار و اهمیت استراتژیک کسبوکار استفاده کرد. ایده محوری این ماتریس دو در دو از کارهای شرکت مشاوره مدیریت بِین گرفته شده است. محور افقی یا عملکرد کسبوکار پذیرنده دادههایی از جنس کمّی بر مبنای عملکرد مالی، سهم بازار و نرخهای بازده رایج است. محور عمودی یا اهمیت استراتژیک کسبوکار پذیرنده دادههایی از جنس کیفیست که همافزایی میان کسبوکارها مهمترین شاخصه در این محور است (اما تنها شاخصه نیست).
تلفیق این دو محور، چهار منطقه میسازد (شکل زیر 👇):
🔸منطقه A : کسبوکارهای عامل تمایز شرکت که میتوان از برچسب Consolidate با مفهوم تحکیمبخشی و بهرهبرداری حداکثری برایشان استفاده کرد.
🔸منطقه B : کسبوکارهای فراموششده که میتوانند عامل بالقوه تمایز باشند و میتوان از برچسب Focus با مفهوم تمرکز برای یافتن فرصتهای رشد و بهرهبرداری بیشتر (مثلاً با جستوجوی فرصتهای همافزایی) برایشان استفاده کرد.
🔸منطقه C : کسبوکارهایی که بیش از حد به آنها توجه شده است و میتوان از برچسب Be Realist با مفهوم نیاز به واقعگرایی نسبت به آنها استفاده کرد.
🔸منطقه D : کسبوکارهای بیاهمیت که نه عملکرد قابلتوجهی دارند و نه به لحاظ استراتژیک ارزشمندند و میتوان از برچسب Divest برایشان استفاده کرد.
ابزارهایی مانند این ماتریس میتوانند تصویر روشنتر و جامعتری برای هلدینگها بسازند، اما باید به خاطر داشته باشیم که ماتریسها فقط برای جمعبندی و طبقهبندی دادهها مفیدند و نمیتوانند برایمان استراتژی بسازند.
بازنشراز تفكر استراتژيك
✅برای تحلیل مسائل سازمانی ابزار بسازیم: معرفی یک ابزار برای تحلیل پرتفوی
در بسیاری از مواقع برای تحلیل مسائل سازمانی به ابزار نیاز داریم و گاهی ابزارهایی که در کتابهای مدیریتی و گزارشهای تحلیلی وجود دارند نمیتوانند به نیازمان پاسخ مناسبی بدهند. تحلیل پرتفوی هلدینگها (پرتفوی کسبوکارها یا شرکتهای زیرمجموعه) یکی از مهمترین مسائلی است که به ابزاری برای ترسیم وضعیت فعلی پرتفوی و به تصویرکشیدن کسبوکارها نیاز دارد. با وجود آنکه ابزارهای متعددی مانند ماتریس بیسیجی، ماتریس جیای، ماتریس اِیدیاِل یا ماتریس دیپیاِم برای مدیریت پرتفوی هلدینگها در دسترس هستند؛ اما هرکدام از این ابزارها کارکردهای ویژهای داشته و در کنار مزیتهایشان، نقاط ضعف یا کاستیهای خاص خود را هم دارند. برای مثال، عمده ابزارهایی که برای تحلیل پرتفوی طراحی شدهاند، به مسئله همافزایی میان کسبوکارها بیتوجه هستند و بهکارگیری آنها در هلدینگهایی که مجموعه همگن و درهمتنیدهای از کسبوکارها را در اختیار دارند، چندان کارایی ندارد.
برای تحلیل پرتفوی این دسته هلدینگها میتوان از ابزاری با دو محور عملکرد کسبوکار و اهمیت استراتژیک کسبوکار استفاده کرد. ایده محوری این ماتریس دو در دو از کارهای شرکت مشاوره مدیریت بِین گرفته شده است. محور افقی یا عملکرد کسبوکار پذیرنده دادههایی از جنس کمّی بر مبنای عملکرد مالی، سهم بازار و نرخهای بازده رایج است. محور عمودی یا اهمیت استراتژیک کسبوکار پذیرنده دادههایی از جنس کیفیست که همافزایی میان کسبوکارها مهمترین شاخصه در این محور است (اما تنها شاخصه نیست).
تلفیق این دو محور، چهار منطقه میسازد (شکل زیر 👇):
🔸منطقه A : کسبوکارهای عامل تمایز شرکت که میتوان از برچسب Consolidate با مفهوم تحکیمبخشی و بهرهبرداری حداکثری برایشان استفاده کرد.
🔸منطقه B : کسبوکارهای فراموششده که میتوانند عامل بالقوه تمایز باشند و میتوان از برچسب Focus با مفهوم تمرکز برای یافتن فرصتهای رشد و بهرهبرداری بیشتر (مثلاً با جستوجوی فرصتهای همافزایی) برایشان استفاده کرد.
🔸منطقه C : کسبوکارهایی که بیش از حد به آنها توجه شده است و میتوان از برچسب Be Realist با مفهوم نیاز به واقعگرایی نسبت به آنها استفاده کرد.
🔸منطقه D : کسبوکارهای بیاهمیت که نه عملکرد قابلتوجهی دارند و نه به لحاظ استراتژیک ارزشمندند و میتوان از برچسب Divest برایشان استفاده کرد.
ابزارهایی مانند این ماتریس میتوانند تصویر روشنتر و جامعتری برای هلدینگها بسازند، اما باید به خاطر داشته باشیم که ماتریسها فقط برای جمعبندی و طبقهبندی دادهها مفیدند و نمیتوانند برایمان استراتژی بسازند.
بازنشراز تفكر استراتژيك