مدیریت اجرایی
3.04K subscribers
12.9K photos
788 videos
1.32K files
4.6K links
ارایه به روز ترین اطلاعات ، دانش، مهارت وتوانایی در خصوص مدیریت ،سازمان واقتصاد زیر نظر دکتر امیرصادقی(پژوهشگر،مشاور و مدرس درزمینه کسب وکار) تاسیس کانال ۲۰۱۵
(۰۹۱۲۳۱۱۶۴۷۳) تلفن همراه
Download Telegram
✳️ چین را چه کسانی اداره می‌کنند؟(بخش اول)


◀️ سیاست در چین صرفا به‌دست سیاستمداران اداره نمی‌شود، بلکه تاجران بانفوذ نیز می‌کوشند تا در این عرصه سهمی بگیرند. سی‌ان‌ان، با توجه به در پیش بودن کنگره حزب کمونیست چین (۲۶ مهرماه) از ۱۰ متخصص چینی یک سوال مشترک پرسیده: «۵ نفر اول قدرتمند در چین چه کسانی هستند؟» این کارشناسان، «شی‌جین‌پینگ» رئیس‌جمهور، «جک ما» پایه‌گذار شرکت«علی‌بابا»، «وانگ کیشان» شهردار سابق پکن، «ما هواتنگ» بنیان‌گذار ویچت و «لی‌ککیانگ» نفر دوم حزب کمونیست را به‌عنوان مردان قدرتمند چین معرفی کرده‌اند./کانال مدیریت اجرایی

◀️ بر خلاف جوامع دموکراتیک و باز غربی که همه چیز «رو» است، منابع قدرت هویداست و صاحبان قدرت عیانند، در چین چنین نیست و معلوم نیست چه کسی سیاست ابهام آلود این کشور را در دست دارد. «بن وسکات»، گزارشگر سی‌ان‌ان، در گزارش ۱۰ اکتبر ۲۰۱۷ می‌نویسد چین کشوری است که حزب کمونیست در یک نظام سیاسی تک‌حزبی زمام آن را در دست دارد و مشخص می‌کند که چه کسی «باید» و «می‌تواند» در مراتب بالای قدرت حضور یابد. با این حال، سیاست به‌دست سیاستمداران اداره نمی‌شود اما تاجران بانفوذ و کارآفرینان به منزله پیشگامان رشد اقتصادی چین نیز سخت می‌کوشند تا در این «میز» کرسی‌ای بگیرند.

۱- «شی جین پینگ»: «جفری واسرستورم»، استاد تاریخ دانشگاه کالیفرنیا، می‌گوید «شی» یکی از ۵ بازیگر متفاوت و قدرتمند در چین است. این استاد تاریخ می‌گوید: «۵ مرد قدرتمند چین عبارتند از: رئیس حزب، رئیس‌جمهور، فرمانده کل ارتش، نویسنده کتابی که این روزها در کتاب‌فروشی‌ها بهترین فروش را دارد و مردی که روزنامه‌های خلق او را قوی‌ترین مفسر جهانی‌سازی می‌نامند یعنی شی، شی، شی، شی، شی.» تحلیلگران می‌گویند رئیس‌جمهور چین (و مهم‌تر از همه دبیرکل حزب کمونیست) از زمان دنگ شیائوپینگ (در دهه‌های ۸۰ و ۹۰) به این سو قدرتمندترین رهبر چین است. /کانال مدیریت اجرایی

۲- «جک ما»: آنچه ظاهرا دیده می‌شود این است که او فردی جذاب است و معلم انگلیسی است و دوست دارد با آهنگ‌های مایکل جکسون برقصد. اما «جک ما» بی‌تردید یکی از قدرتمندترین مردان چین است و احتمالا در کنار رئیس‌جمهور «شی» شناخته‌شده‌ترین چهره بین‌المللی است. «ما» که نام چینی‌اش «ما یون» است رئیس و پایه‌گذار شرکت «علی بابا» است که یک شرکت تجارت الکترونیک چینی است. این شرکت صدها میلیارد دلار فروش دارد و در سپتامبر ۲۰۱۷ او ثروتمندترین مرد چین نام گرفت. او کسی است که با دو رئیس‌جمهور آمریکا «اوباما» و «ترامپ» دیدار چهره به چهره داشته و به تنهایی یک تعطیلی ملی در چین به راه انداخته است. سیاست قدرت در چین بر همه چیز غالب است. اما «ما» نگران نیست. او می‌گوید: «امروز بسیار ستمگر است، فردا ستمگرتر است و پس فردا زیبا است. بسیاری از مردم نمی‌توانند پس فردا را ببینند.»( ادامه دارد)
⁣بازنشراز بیزینس مانیتور ایران
✳️ چین را چه کسانی اداره می‌کنند؟(بخش دوم)

۳- «وانگ کیشان»: رئیس‌جمهور شی اندکی پس از به‌دست گرفتن قدرت در سال ۲۰۱۲ اعلام کرد که به‌دنبال مبارزه با فساد است. او به مقام‌های رده بالا و پایین یا «پرنده‌ها و ببرها» در چین هشدارهای اکید داد که ممکن است در سیبل قرار گیرند. به این منظور رئیس‌جمهور، شهردار سابق پکن و برگزار‌کننده المپیک ۲۰۰۸ در این کشور یعنی «وانگ کیشان» را به‌عنوان «شکارچی ببر» برای مبارزه با فساد برگزید. از آن زمان او به چهره‌ای قدرتمند در چین تبدیل شد که مقام‌های چینی از او وحشت دارند. او به‌عنوان «شکارچی ببر» برخی از مقام‌های رده بالای چین را دستگیر کرد از جمله «ژو یونگ کانگ» که «تزار امنیتی» نام داشت و «سان ژنگ کای» که دبیر کل منطقه «چونگ کینگ» و عضو پولیتبوروی قدرتمند بود. روزگاری گفته می‌شد که «کای» جانشین احتمالی «شی» خواهد شد. برخی می‌گویند او «دومین سیاستمدار قدرتمند» در چین است. او را «دست راست شی» لقب داده‌اند که «رئیس‌جمهور بدون او هیچ به‌حساب می‌آید.» در نتیجه اقدامات «شی- کیشان» ولخرجی‌های اقتصادی در چین به‌شدت کاهش یافت و اعتبار سیاسی او همچنان درحال افزایش است. اما سن و سال می‌تواند یک عامل بازدارنده در برابر ارتقای قدرتش باشد. او هنگام برگزاری کنگره نوزدهم ۶۹ ساله خواهد شد. /کانال مدیریت اجرایی

۴- «ما هواتنگ»: وقتی در چین زندگی کنید فقط یک نرم‌افزار هست که باید روی گوشی خود نصب کنید زیرا همه آن را دارند. در کشوری که فیس‌بوک و توییتر ندارد «وی‌چت» ابزاری است محبوب و ترکیبی است از هر دو. بنا بر اعلام فوربس، «ما» پایه‌گذار این شرکت، سومین مرد ثروتمند چین (پس از «جک ما» و «دالیان واندا» پایه‌گذار وانگ جیانلین) است. «تام رافرتی»، مدیر منطقه‌ای واحد اطلاعات اکونومیست، که «ما» را در رتبه سوم فهرست خود قرار داده است، می‌گوید: «او به دلیل استفاده از وی چت نفوذ فراوانی دارد.» او همچنین شرکت « Tencent» را در سال ۱۹۹۸ - که مالک وی‌چت است- همراه با همکلاسی‌های دانشگاهی‌اش تاسیس کرد. دو دهه بعد، او رئیس شرکتی شد که ارزش آن سر به فلک زده است. «وی‌چت»- نرم‌افزار Tencent- اکنون بزرگ‌ترین و متداول‌ترین سیستم پیام‌رسانی در جهان است که یک میلیارد کاربر دارد. رافرتی می‌گوید: «یک چالش برای غول‌های تکنولوژی مانند هواتنگ در سال‌های آینده این است که آیا آنها می‌توانند با مقام‌ها کنار آیند یا خیر زیرا ثروت و نفوذشان روزبه‌روز در حال افزایش است»./کانال مدیریت اجرایی

۵- «لی ککیانگ»: به لحاظ نظری، در ساختار قدرت چین او جایگاه دوم را دارد اما نفوذ او آن‌گونه که باید نیست. در سال ۲۰۱۲ او به‌عنوان «رئیس دولت» در چین انتخاب شد و در کمیته دائمی و قدرتمند پولیتبورو به‌عنوان نخست‌وزیر برگزیده شد و در کنار «شی» قرار گرفت. «ژی یو بو»، متخصص مسائل چین به سی‌ان‌ان، می‌گوید: «او به‌عنوان مدیر و سردمدار دومین اقتصاد بزرگجهان با دگرگونی‌های پیچیده اقتصادی، اجتماعی و تکنولوژیک در این کشور بزرگ دنیا دست و پنجه نرم کرده است.» پس چرا در جایگاه آخر این فهرست چند نفره قرار دارد؟ «کری براون»، استاد سیاست چین در کینگ کالج لندن، می‌گوید: «او دارای اعتباری اندک است زیرا در چین نخست‌وزیر یک سمت تشریفاتی است و چندان نفوذ و نقشی ندارد.» او به‌عنوان فرماندار سابق «هنان» دکترای خود را از دانشگاه پکن گرفت و از حواریون «هو جین تائو» رئیس‌جمهور سابق بود که زیر لوای او وارد اتحادیه جوانان کمونیست شد و سلسله مراتب قدرت را یکی پس از دیگری پیمود. براون معتقد است که بسیاری از شبکه‌های حمایتی «لی» مانند اتحادیه جوانان کمونیست در دوران «شی» قدرت خود را از دست دادند زیرا پایگاه حمایتی «شی» متشکل از فرزندان رهبران حزبی سابق یا «شاهزاده‌ها» است.
بازنشراز بیزینس مانیتور ایران
DTG_REP_13960308.pdf
DTG_REP_13960308.pdf
3.2 MB
تغییر فرهنگ در سازمان های دیجیتال👆
✳️ #نکات_مدیریتی

✅مدیران، رهبران آینده نیستند !

«مدیران کسانی هستند که کارها را به درستی انجام می‌دهند، رهبران کسانی هستند که کارهای درست را انجام می‌دهند.»
این جمله را بارها شنیده‌ایم، جمله‌ای که عرف شده است. چنین برخوردی با مدیریت باعث می‌شود مدیران تلاش کنند مبدل به رهبرانی تاثیرگذار شوند که کارکنان می‌توانند به آنها تکیه کنند.

مهم‌ترین تفاوت بین یک مدیر بزرگ و یک رهبر بزرگ در میزان تمرکز آنها نهفته است.
مدیران بزرگ به درون می‌نگرند. آنها بر درون شرکت‌ها، افراد، تفاوت سبک‌های کاری کارمندان، اهداف و نیازهای آنها و انگیزه‌های متفاوت افراد تمرکز می‌کنند. آگاهی کامل از این تفاوت‌ها می‌تواند مدیران را به سوی راه درست برای آزاد کردن استعدادهای منحصربه‌فرد هرکدام از کارکنان و تبدیل آنها به بهترین عملکرد ممکن راهنمایی کند.

در نقطه مقابل، رهبران بزرگ قرار دارند؛ کسانی که به برون می‌نگرند. آنها توجه زیادی بر رقابت‌های آینده و مسیرهای جایگزین دارند. این رهبران می‌کوشند استعدادها و توانمندی‌های کارمندان را به هم پیوند بزنند. رهبران سازمانی بزرگ افرادی پر از اندیشه‌های استراتژیک هستند.
همچنین، مدیران بزرگ مانند مجریان خرده‌پایی که به شدت به رهبران سازمان وابسته‌اند، نیستند؛ همان‌طور که رهبران بزرگ نیز صرفا مدیرانی دارای تجربیات و دانش فردی نیستند.
واقعیت آن است که فعالیت‌های هسته‌ای یک مدیر و یک رهبر سازمانی، با هم تفاوت دارند. به همین دلیل این احتمال وجود دارد که یک نفر، مدیری فوق‌العاده باشد، اما در رهبری سازمان ناتوان و عاجز. عکس این حالت هم امکان‌پذیر است.
در دنیای کسب و کار، کسانی که هم مدیران بزرگی هستند و هم رهبرانی تاثیرگذار، افرادی استثنایی به حساب می‌آیند. بنابراین ترکیب کورکورانه نقش‌های مدیریتی و رهبری در یک فرد، در هر شرکتی می‌تواند به فروپاشی آن شرکت منجر شود.
آنچه شرکت‌ها می‌توانند برای حمایت از مدیران ‌بکار گیرند، کمک به آنها برای متمرکز شدن روی چهار فعالیت محوری است که عبارتند از:
انتخاب افراد مناسب، مشخص کردن انتظارات از افراد، انگیزه دادن به افراد و کمک به پیشرفت آنها.
لذا صرف‌نظر از سبک مدیریتی هر مدیر، چنانچه او بتواند در انجام این چهار نقش موفق باشد و بتواند استعدادهای کارمندان را به عملکرد مطلوب تبدیل کند، آن مدیر، مدیر موفقی خواهد بود.
✳️ #با_هم_بیاموزیم

✅عصر داده های بزرگ
داده‌های عظیم، ابر داده، بزرگ‌داده یا داده‌های بزرگ (Big data)اصطلاحی است که به مجموعهٔ داده‌هایی اطلاق می‌شود که مدیریت، کنترل و پردازش آنها فراتر از توانایی ابزارهای نرم‌افزاری دریک زمان قابل تحمل و موردانتظار است.مقیاس بزرگ‌داده، به طور مداوم در حال رشد از محدودهٔ چند ۱۰ ترابایت به چندین پتابایت، دریک مجموعهٔ داده واحد است.

◾ نـمونه‌هایی از بزرگ‌داده، گــزارش‌های وبی، سامانه‌های بازشناسی با امواج رادیویی،شبکه‌های حسگر،شبکه‌های اجتماعی،متون و اسناداینترنتی، نمایه‌های جستجوهای اینترنتی، نجوم، مدارک پزشکی، آرشیو عکس، آرشیو ویدیو، پژوهش‌های زمین‌شناسی و تجارت در مقیاس بزرگ هستند.

♻️ امروزه داده ها در زندگی روزمره ی ما نقش مهم و اساسی دارند.از تلفن ها گرفته تا کارت های اعتباری،کامپیوترهاوسنسورهای ساختمانی.شرکت IBM اطلاعاتی را ازنقطه نظرآماری منتشر کرده مبنی بر اینکه ۹۰ درصد داده های دنیا در دو سال اخیر تولید شده اند.

◾بشر بطورروزانه در زمین ۲.۵ کوینتیلیون بایت دیتا تولیدمی کنند، اگرنمی دانید چقدرهست بگذارید این طور بگوییم: نود درصد کل داده ای که درجهان هست، دردوسال گذشته تولید شده! سیگنال های جی پی اس، سوشیال مدیا،‌ کلیک‌ها، سنسورها، ویدئوها، عکسها،خریدها، رفتارها و هر چیزی که فکرش را بکنید دیتا است و تمامی اینها داده های عظیم(big data) را تشکیل می دهد.

♻️برای اشاره به توان رشد داده های آنلاین می توان به مشخصه هایی همچون ظهور و بالغ شدن رسانه های گروهی، پایگاه های آنالیزی و فناوری های در حال رشد موبایل از آنالوگ به دیجیتال اشاره کرد. گری کینگ پروفسور دانشگاه واترهد می گوید: این یک انقلاب بزرگ داده ای است. اما منظور از انقلاب داده ای حجم وسیعی از داده ها و اطلاعات نیست، بلکه کلمه ی انقلاب به کارهایی که ما امروزه می توانیم با این داده ها انجام دهیم، اشاره کرد.

◾این رشد داده ای همچنین از پایگاه های داده ای فتاوری هایی نظیر No SQL (مجموعه‌ای از پایگاه‌های داده) که قادر به پاسخ گویی سریع و طبقه بندی حرفه ای و تکنولوژی پردازش سریع هستند، گفته می شود. از سوی دیگر بیش از یک سوم که حدود ۷٫۹ زتا بایت از داده های تولید شده می شود، درون خودابرداده ها دیده خواهند شد.

▫️▫️▫️چگونه از داده های خود استفاده کنیم؟
سوال جالب توجه این است: هم اکنون که ما در انقلاب داده ای هستیم، این انقلاب چه چیزی را برای شما و یا شرکت شما به ارمغان می آورد؟ چگونه میتوانید حجم وسیعی از اطلاعات را به نفع خود استفاده کنید؟ شرکت IBM اشاره می ۷کند که معمولا شرکت ها، داده های بزرگ را برای تصمیم گیری خود، دو بار استفاده می کنند. این تصمیم گیری ها مثلا “تحکیم قرارداد با شرکت های همتا “می باشند. در واقع این داده ها می توانند به تصمیم گیری های تجاری در واحد زمان سرعت بخشند؛ حتی اگر این تصمیمات توسط افرادی نظیر آشپز، بخش بازاریابی، فروش و یا مالی، گرفته شده باشند.

◾اما مشکل اینجاست که یک شرکت بطور متوسط معمولا از ۵ تا ۹ راه حل مختلف برای تصمیم گیری های مدیریتی(saas) خود استفاده میکند که البته تعداد این راه حل ها در چند سال گذشته تقریبا دو برابر شده است.

◾معمولابرخی شرکتهابه علت فقدان یکپارچگی در تصمیمات، به طور منظم کاهش فروش دارند. همچنین شمار تصمیمات اخذ شده تجاری(راه کار های تجاری) آنها به مرور افزایش می یابد. در واقع این شرکت ها به علت عدم تصمیمات منظم و یکپارچه اغلب دچار سر در گمی و اتلاف وقت و هزینه هستند و باید به استفاده از داده ها و ایده های نو به دنبال راه کاری برای رونق گیری بازارشان باشند.

🔘صنایع ای که بیشتر نیازمند داده کاوی و داده های عظیم(Big Data) هستند شامل:

1⃣تجارت الکترونیک: شرکتها با استفاده از آنالیز رفتار مشتریان خود می توانند محصولات بهتری را در اختیارشان قرار دهند که در این زمینه می توان به شرکت آمازون اشاره نمود.

2⃣تبلیغات دیجیتالی: در حوزه تبلیغات کارفرمایان می توانند بر اساس علایق مشتریان خود تبلیغات مناسب را نشان دهند.

3⃣ در صنعت بازی سازی: با استفاده از جمع آوری داده و تحلیل رفتاری جامعه می توان بازی مناسب تولید کرد کنسول هایی مثل ایکس باکس با تعریف یک حساب کاربری آنلاین به تحلیل رفتاری کاربران خود می پردازد و …
✍دکتر سعید خزائی
پاییز رنگارنگ...
چه زیباست...
✳️ #با_هم_بیاموزیم

✅ویژگی مدیران عالی گوگل مشخص شد

در پروژه اکسیژن، مشخص شد که مدیران موفق این ویژگی ها را به ترتیب اهمیت داشتند:

1⃣ آنها مربیان خوبی هستند.

2⃣ آنها تیم خود را توانمند ساخته و از مدیریت ذره‌بینی به دورند.

3⃣ موفقیت اعضای تیم و حال خوش آنها برایشان مهم است.

4⃣ آنها پربازده و هدفمند هستند.

5⃣ آنها فرد خوش معاشرتی بوده و به تیم خود گوش می‌دهند.

6⃣ آنها در پیشرفت شغلی به کارمندان کمک می‌کنند.

7⃣ آنها دیدگاه و استراتژی مشخصی برای تیم دارند.

8⃣ آنها مهارت‌های تکنیکی کلیدی دارند که به آنها کمک می‌کند تا به تیم خود مشاوره دهند.

چیزی که در بیشتر این رفتارها قابل توجه است تعهد عمیق مدیران نسبت به موفقیت کارمندان است. مهم‌ترین فعالیت برای موفقیت در مدیریت را در نظر بگیرید، که همان مربی خوب بودن است. گوگل بر تمرین متد پرسشگری رو در رو، تشویق به حرف زدن و تحت فشار نگذاشتن افراد، و ارائه بازخورد‌های سازنده که میان جنبه های مثبت و منفی تعادل ایجاد کند، تاکید دارد.
در عصر دیجیتال حاضر، به شدت تمرین رو در رو که رو به انقراض است اهمیت دارد چراکه یک پلتفرمی ایده آل برای ارائه بازخورد می‌باشد ( بخصوص وقتی قرار است مدیران راجع به کارمند بد خود بازخوردی را ارائه کنند). این شیوه همچنان یکی از بهترین و موثرترین استراتژی‌ها برای بهبود عملکرد کارمندان است./کانال مدیریت اجرایی

همچنین متوجه شده اید که شماره 8⃣ فهرست، مهارت‌های تکنیکی می باشد، که در گوگل (بخصوص در بخش مهندسی)، مدیران بخش عمده‌ای از وقت خود را در آن سپری می‌کنند.
لزلو باک، یکی از مدیران سابق منابع انسانی، به نیویورک تایمز گفته است، "به نظر می‌رسد که مهارت های تکنیکی کمترین میزان اهمیت را داشته باشد. مهمتر از آن، ایجاد آن ارتباط و در دسترس بودن است."
این مساله همچنان به افراد مربوط می‌شود، و اطمینان از اینکه نیازهای انسانی برآورده می‌شود برابر است با موفقیت کل سازمان.
✳️ قاعده 20 درصد گوگل(به افراد برای نوآوری زمان بدهید)

رهبران نوآور می‌دانند که نوآوری ناگهانی اتفاق نمی‌افتد، بلکه مستلزم یک تعهد زمانی طولانی است. درنتیجه مدیران نوآور می دانند که باید منابع مالی و انسانی بیشتری به فعالیت‌های نوآورانه اختصاص ‌دهند. برای نمونه، گوگل برای تقویت این فلسفه درون سازمان، از قاعده ی 20 درصد استفاده می‌کند به این معنا که مهندسان شرکت را تشویق می‌کند تا 20 درصد زمان کاری (یک روز کاری در هر هفته کاری) را به کار روی پروژه ی شخصی خود اختصاص دهند. حتی مدیران رده‌بالای گوگل (مانند برین، پیج و اشمیت) هم سعی می‌کنند به این قاعده پایبند باشند. مدیر تعیین نمی‌کند که این زمان چگونه باید صرف شود، اما این پروژه باید به تصویب رسیده باشد و در نهایت هم افراد باید در برابر این مدت‌زمان پاسخگو باشند. ازآنجاکه این پروژه‌ها باید مستند و دارای گزارش باشند، خودبه‌خود یک سازوکار به اشتراک‌گذاری ایده‌ها درون شرکت شکل می‌گیرد. /کانال مدیریت اجرایی

پروژه‌های موفق بسیاری در گوگل از دل این قاعده ی 20 درصد متولد شده‌اند که برای نمونه می‌توان به جی‌میل، گوگل نیوز، اَدسِنس (سرویس تبلیغات زمینه‌ای گوگل) و اورکات اشاره کرد. تقریباً منشأ نیمی از محصولات جدید گوگل در سال های اخیر، همین پروژه‌های تعریف‌شده بر مبنای قاعده ی 20 درصد است. این قاعده ی 20 درصدی، آشکارا این پیام را از مدیریت به تمام سازمان منتقل می‌کند که همه‌ی افراد سازمان می‌توانند و باید نوآور باشند. /کانال مدیریت اجرایی

پی نوشت: سایر شرکت های نوآور نیز قاعده های مشابهی برای این منظور دارند برای نمونه می توان به قاعده Pet project شرکت تری ام نام برد که در قالب آن هر فرد باید یک پروژه شخصی داشته باشد و اجازه دارد 15 درصد زمان کاری خود را به آن اختصاص دهد. یا شرکت پروکتر اند گمبل قاعده 25 درصد را در این زمینه وضع نموده است.
بازنشراز مدیریت حرفه ای
Forwarded from a@ Z.k
🔳⭕️پاراداکس تمرکز پویا

«مایک تایسون»، قهرمان اسبق بوکس جهان جمله ای دارد که قابل توجه است: هرکسی برای خودش برنامه دارد، تا وقتی که اولین مشت می‌خورد توی فکش! بازیکن واقعی، از آن لحظه به بعد مشخص می‌شود!» آیا این فقط حرف یک بوکسور جسور است. نه!
مدیرعامل شرکت جنرال الکتریک چندی پیش بعد از 16 سال مدیریت جایش را به نفر بعدی داد. او بعد از سال های طولانی مدیریت، دانسته هایش را در هفت درس خلاصه کرده است. وی توانست این شرکت را متحول کند و کاری کند که امروز جنرال الکتریک از شرکتی صنعتی و سنتی به شرکتی با دو ویژگی متضاد تبدیل شود: هم کهن سال (125 ساله) و هم نوآور و شاداب به همین خاطر است که به این شرکت می گویند استارت آپ ١٢٥‌ساله! فکر نکنید کار ساده ای است. جنرال الکتریک، یکی از غول‌های صنعتی دنیاست. شرکتی است که بیش از ٣٣٠‌ هزار نفر پرسنل دارد و در بیش از ١٣٠ کشور دنیا فعالیت می‌کند. حوزه‌های فعالیت این شرکت نیز بسیار متنوع و عمدتا دارای فناوری پیشرفته است. از موتورهای هواپیما گرفته تا سلامت، انرژی، حمل‌ونقل ریلی، آب، نرم‌افزار و اینترنت اشیا و...! درآمد این شرکت در سال ٢٠١٦، بیش از ١٢٣‌ میلیارد دلار بوده است که جزء ١٠ شرکت برتر آمریکا و ٣٥ شرکت برتر دنیا محسوب می‌شود. «جفری ایملت»، یکی از مهم‌ترین آموخته‌هایش (یکی از هفت درس) را «انعطاف‌پذیری» می‌داند و جالب است که به گفته مایک تایسون اشاره می کند و می گوید که هیچ کس نمی تواند آینده و اتفاقات آن را به خوبی پیش بینی کند. پس باید آماده و منعطف بود. انعطاف‌پذیری که نتیجه‌اش، برنامه‌داشتن بعد از خوردن اولین مشت است.

این شرکت نفوذ به بازارهای نوظهور مثل هند و چین را هدف قرار داده بود. روند معمول این بود که محصولات جدید در کشورهای توسعه یافته ساخته می شدند و بعد در بازارهای دیگر دنیا فروخته می شد. اما هر چه استراتژی معمولشان را تکرار کردند به نتیجه نمی رسید. تا اینکه متوجه شدند محصولاتشان برای بازارهای نوظهور گران قیمت و ناکارآمد است. روش جدیدی اتخاذ کردند. محصولات برای روستاها، بازارهای کوچک محلی و نوظهور با قیمت پایین و امکانات کمتر طراحی و ساخته شد و حتی بعدها همان محصولات به بازارهای توسعه یافته نیز وارد شد. یکی از این محصولاتی که اینگونه شکل گرفت، دستگاه های قابل حمل نوار قلب بود.

☑️⭕️تجویز راهبردی:
یکی از اصول تفکر استراتژیک چه در زندگی شخصی و چه در اداره سازمان و کشورداری، اصل تمرکز پویاست. تمرکز پویا یعنی اینکه من هدفی را تعیین می کنم. در این هدف، دست به انتخاب می زنم و گزینه های دیگر را کنار می گذارم بنابراین بر گزینه منتخب، متمرکز می شوم. تا دست یابی به هدف یا تعیین هدف جدید بر هدفم متمرکز می مانم. اما تمرکز کافی نیست. تمرکز به معنای ایستایی نیست. پویایی به چه معناست؟ پویایی دو بعد دارد. بعد اول: هدف گیری ماهیتی پویا دارد و اهداف استراتژیک باید در طی زمان، تغییر پیدا کنند. بعد دوم پویایی برمی گردد به اقدامات. به این معنا که برای آنکه بتوانم روی هدفم متمرکز بمانم. اگر اقدام یک به نتیجه نرسید اقدام دوم را در دستور کار قرار دهم و اگر آن هم به نتیجه نرسید با تغییراتی، مسیر دیگری را برای تحقق هدفم انتخاب کنم.

ما چه در زندگی فردی، چه سازمانی و چه ملی، اهداف و آرزوهایی داریم که بی‌صبرانه منتظر تحقق‌شان هستیم؛ اما طبیعتا مشکلات، موانع، سختی‌ها، شکست‌ها، همراه ناخواسته مسیر تحقق اهداف و آرزوهای ما هستند. نمره بد گرفتن برای یک دانش‌آموز، بیماری، بی‌پولی، قبول‌نشدن در کنکور، از دست دادن شغل و درآمد، مشکلات خانوادگی، استراتژی‌های شکست‌خورده یک سازمان، سرمایه‌گذاری اشتباه در یک حوزه، نقض برجام توسط طرف مقابل، تیره شدن روابط با همسایگان و ده‌ها مورد دیگر، همه از همان مشت‌هایی هستند که «مایک تایسون» می‌گوید. وقتی اولین مشت به فک مان خورد، به‌سرعت به فکر کوچک‌سازی یا رهاسازی اهداف و آرزوهایمان می‌افتیم.
برای تمرکز پویا چهار اصل را باید رعایت کنیم:

1- اهدافی را برای زندگی مان/سازمان مان/کشورمان تعیین کنیم.
2- برای تحقق اهداف مان، پله های کوچک و گام های کوتاه (اقدامات عملی مشخص) طراحی کنیم و آن ها را اجرا کنیم.
3- برای لحظات بعد از خوردن اولین مشت آماده باشیم و باور کنیم که هر مشتی که می خوریم، نشانه مثبت شروع راه است، نه پایانش! مشت های احتمالی و واکنش های اقتضایی را در ذهن خود مرور کنیم.
4- در بازه های زمانی و در زمان آرامش (و نه بعد از مشت خوردن) اهداف خود را بازبینی کنیم.

نوشته مشترک مجتبی لشکربلوکی و وحید شامخی
Forwarded from HRyar.com
وقتی که رئیستان جوان‌تر از شماست!
@HRyar
بخشی از کار هر کسی به حمایت و خدمت‌رسانی به #رئیس خود اختصاص دارد. اما وقتی رئیستان جوان‌تر از شما باشد، این کار کمی مسئله‌انگیز خواهد بود. اگر شما با این موضوع مواجه شوید چه کار می‌کنید؟ چگونه با رئیسی که از خودتان جوان‌تر است ارتباط برقرار می‌کنید و چطور می‌توانید از به وجود آمدن چالش و #تعارض بین خود جلوگیری کنید؟ در اینجا شما را با چند توصیه مهم، آشنا می‌کنیم:

◼️#بازاندیشی و تأمل کنید. اگر حس می‌کنید که سن کمِ رئیستان شما را آزار می‌دهد، بدون آن که این احساس را بدون آگاهی تعمیم دهید، از خودتان سؤال کنید که چه چیزی سبب ایجاد این احساس منفی شده است؟ برای مثال، آیا موضوع آن است که شما خود را لایق‌تر از رئیستان برای تصدی پست حاضر می‌دانید؟ با پرسیدن این سؤال‌ها از خودتان، می‌توانید دلیل چیزی که شما را آزار می‌دهد را پیدا کنید.

◼️آگاه باشید که دچار خطای #کلیشه‌سازی نشوید. جای آنکه بر اختلاف‌های بین خود و رئیستان تمرکز کنید، بر ویژگی‌های مشترکی که دارید، متمرکز شوید. مراقب باشید سن کم رئیستان را به سایر ویژگی‌های او نسبت ندهید و تحت تأثیر این ویژگیِ منحصر به فرد، تصمیم نگیرید.

◼️متشخص باشید و #احترام همدیگر را نگه دارید. ممکن است رئیس جوانِ شما، از تجربه بالای شما کمی بترسد یا احساس ناراحتی کند. لذا سعی کنید فروتن باشید و بدانید که اگر همکاری و ارتباطات #اثربخشی بین خود ایجاد کنید، می‌توانید مکمل‌های خوبی برای یکدیگر باشید و با ترکیب تجربه و شور جوانی، موفقیت شرکت خود را تسریع کنید.

◼️هدف خود را همکاری و تبدیل شدن به شریکِ اثربخش قرار دهید. هدفتان باید آن باشد که با رئیستان تبدیل به شریک شوید. تجربه‌ای که شما دارید، می‌تواند اعتبار برای شما همرا داشته باشد، لذا از تجربه خود برای فرآهم کردن اطلاعات و ارائه #مشاوره استفاده کنید.
@HRyar
با #اچ_آر_يار همراه باشيد.
www.HRyar.com
در نقل مطالب امانت‌‌دار باشیم.
https://goo.gl/F1NJSx
✳️ پارادکس درد یعنی خوشبختی

همه دوست دارند حالشان خوب باشد. زندگی‌شان شاد و شیک باشد، عاشق شوند و روابط عاطفی‌شان معرکه باشد، اندامی جذاب داشته باشند پولشان از پارو بالا برود و محبوب و محترم باشند و با خدا رابطه ای عمیق و آسمانی داشته باشند. دلشان می‌خواهد چنان مشهور باشندکه وقتی واردجمعی می‌شوند حاضران مثل دریای سرخ که به فرمان حضرت موسی دوتکه شد، برایشان راه باز کنند. این‌چیزها را همه دوست دارند. کار سختی نیست که بخواهی زیبا، پولدار، موفق، محترم بودن را دوست باشی! دوست داشتن این جور چیزها راحت است./کانال مدیریت اجرایی

اگر از شما بپرسم «از زندگی چه می‌خواهید؟» و شما هم جوابی بدهید مثل این که «می‌خواهم شاد و خوشبخت باشم و خانواده‌ای خوب و شغلی داشته باشم که دوستش بدارم»، باید بگویم پاسختان کاملا بی معناست! نکته دقیقا همین جاست. این سوال کاملا گمراه کننده است! پرسش مربوط به لذایذ آسان است و جوابش نیز گمراه کننده. کمی گیج کننده به نظر می رسد، بگذارید بیشتر توضیح دهم.

پرسش درستی که باید از خودمان بپرسیم این است: در چه حوزه ای می خواهید «درد» بکشید و می خواهید برای چه چیزی «مبارزه» کنید؟ این پرسش نقش اساسی در موفقیت ما دارد. چرا این پرسش درست تر است؟ همه می‌خواهند شغلی عالی و استقلال مالی داشته باشند ولی همه نمی‌خواهند رنج و درد شصت ساعت کار در هفته، رفت‌وآمدهای طولانی، کاغذبازی‌های منزجرکننده، سلسله مراتب اداری و ملال روزمرۀ حضور در جهنمی مکعب‌شکل (اتاق اداره) را تحمل کنند. مردم می‌خواهند بدون خطرکردن، بدون فداکردن و بدون موکول کردن لذت‌ها و ولخرجی‌ها به آینده موفق و ثروتمند شوند./کانال مدیریت اجرایی

داشتن احساسات و تجربیات مثبت راحت است ولی همۀ ما در مدیریت احساسات و تجربیات منفی دچار مشکلیم. بنابراین احساسات خوبی که در اثر آرزوها و رویاها در وجود ما شکل می گیرد تعیین کننده موفقیت ما نیست! بلکه احساسات بدی که مایلیم و قادریم برای رسیدن به آن احساسات خوب تحمل کنیم تعییین‌کننده اند. ما بدن‌هایی فوق‌العاده می‌خواهیم با سیکس پک! ولی به چنین اندامی نمی‌رسیم مگر آن‌که رنج حضور چندین ساعته در باشگاه ورزشی را بپذیریم، کالری غذایی که می‌خوریم را بسنجیم و لقمه هامان را کوچک تر کنیم. می‌خواهیم کسب‌وکار خودمان را راه بیاندازیم ولی فقط زمانی می‌توانیم یک کارآفرین موفق شویم که خطر کردن، بلاتکلیفی، شکست‌های متوالی و کار طولانی روی چیزی که هنوز نمی‌دانیم موفق خواهد بود یا نه را بپذیریم. پس تا بدین جا متوجه شدیم اینکه «از چه چیزی لذت می بریم» موفقیت ما را تعیین نمی‌کند. بلکه «چه درد و رنجی را می‌خواهیم تحمل کنیم؟» آینده ما را می سازد. /کانال مدیریت اجرایی

✅ تجویز راهبردی:
این مساله هم برای زندگی شخصی است کاربرد دارد و هم برای سازمان و کشور. همه سازمان ها می خواهند که سودآور، ماندگار، خوش نام و بزرگ شوند. اما مساله این نیست. مساله این است که حاضرند برای چه چیزی مبارزه کنند (مثلا ارایه محصولات استاندارد با قیمت پایین مانند آیکیا) و چه رنجی را تحمل کنند (مثلا استفاده از نیروی انسانی ارزان قیمت آسیایی). همه ملت ها و کشورها نیز می خواهند که رفاه، آموزش، سلامت و امنیت بالایی داشته باشند. به همین خاطر این بی معناست. مهم این است که بگویند حاضرند برای چه مبارزه کنند؟ (مثلا دستیابی به بالاترین نرخ پذیرش گردشگر خارجی) یا حاضرند چه دردی را تحمل کنند (صرف نظر کردن از بهترین مواد غذایی که تولید می کنند و به جای مصرف داخلی، صادرات می کنند).
با خود خلوت کنید و سه سوال از خود بپرسید:
1- موفقیت را در سطح زندگی شخصی/سازمان/کشور چه چیزی تعریف می کنم؟
2-برای رسیدن به چنین موفقیتی، حاضرم برای چه چیزی مبارزه کنم؟
3- برای رسیدن به چنین موفقیتی، حاضرم چه دردی را تا کجا تحمل کنم؟
اهمیت دو سؤال آخر برای این است که بسیار بیشتر از آرزوها و رویاها دربارۀ عمیق ترین خواسته هایمان اطلاعات به ما می‌دهد. به‌هرحال هرکسی/سازمانی/کشوری باید چیزی را انتخاب کند و دردش را نیز تحمل کند. فرهاد شیرین را انتخاب کرد و کوه را تراشید. نمی‌توان زندگی بی‌دردی داشت. پرسش مربوط به لذایذ آسان است و تقریباً همۀ ما پاسخ مشابهی برای آن داریم. پرسش از درد و مبارزه است که راهگشاست.