✳️ #با_هم_بیندیشیم
«آیا اتحاد های استراتژیک با کشور های غربی(مثلا قرارداد با توتال و رنو و۰۰۰)،ایران را صاحب صنعت می کند؟»
«معمای چارلی یا جرج؟!»
اتحاد استراتژیک،مانند این است که دو نفر بخواهند با هم درس بخوانند،یکی در فیزیک قوی است و دیگری در شیمی۰
قرار براین است که با هم متحد شوند و به هم شیمی و فیزیک یاد دهند۰ مثلا جاسم به قاسم شیمی یاد می دهد و قاسم به جاسم فیزیک۰
در ظاهر موضوع ساده است و هر دو از هم یاد می گیرند و نمره بیست می گیرند ۰ اما مساله اصلی قدری متفاوت است۰ مساله این است که ایا قاسم و جاسم استعداد و علاقه یادگیری برابری دارند یا نه۰
مثلا ممکن است قاسم شیمی را حسابی یاد بگیرد اما جاسم بی استعداد یا بی علاقه باشد۰در این حالت اتحاد استراتژیک به نفع قاسم است و نه جاسم
مساله کشور هم همین است۰
در کشور شما چقدر علم و دانایی مهم است؟
ظاهراً زیادچون امروزه همه دنبال این هستند دکتری بگیرند.
علم چقدر مهم است؟؟؟و شاخصش چیست؟
میزان مطالعه سرانه کشور چقدر است؟
برخی آمارها حکایت از آن دارندکه هفت دقیقه
پس مردم ما نقش جاسم را دارند و نه قاسم۰
چرا فکر می کنیم در کشوری که ۷ دقیقه سرانه مطالعه دارد،مردمانش ظرفیت جذب بالایی دارند؟
کلا احتمالا همه کار را به خارجی ها می سپارند و راه را نشان آنهامی دهند ومدیران ایرانی می گویند «آنها (کارشناسان و مدیران خارجی)وارد ترند،بگذار بعدا یاد می گیریم۰»
این بعدا هیچ گاه نمی آید۰
وکشور تاکنون خودروساز نشده است و در استخراج نفت هم همیشه پای خارجی ها در میان هست۰
قاسم ها(فرانسوی ها) آرام آرام کل بازار را به دست می گیرند و از این رابطه سود می برند و نه طرف ایرانی(جاسم ها).
⭕️ آیا اگر قرارداد سفت و محکمی ببندیم که ما را مصون تر کند،کافی نیست۰
آیا ما را ایمن نمی کند؟
آیا فرانسوی ها را مجبور به آموزش تکنولوژی و یادگیری نمی کند؟
اگرچه بدک نیست اما در کل بی فایده است،مساله نوشتن قرارداد سفت و محکم نیست۰
مساله یک چیز دیگر است:
فرهنگ۰
«فرهنگ یادگیری و مطالعه۰»
«فرهنگ اینکه مساله مردمان کشور شما علم اندوزی باشد نه مدرک گرایی۰»
«مساله فرهنگ است۰»
«فرهنگ یادگیری است که قدرت جذب ناشی از اتحاد های استراتژیک را تعیین می کند و نه قرارداد های سفت و محکم انتقال تکنولوژی»
بازنشراز کانالIBM
«آیا اتحاد های استراتژیک با کشور های غربی(مثلا قرارداد با توتال و رنو و۰۰۰)،ایران را صاحب صنعت می کند؟»
«معمای چارلی یا جرج؟!»
اتحاد استراتژیک،مانند این است که دو نفر بخواهند با هم درس بخوانند،یکی در فیزیک قوی است و دیگری در شیمی۰
قرار براین است که با هم متحد شوند و به هم شیمی و فیزیک یاد دهند۰ مثلا جاسم به قاسم شیمی یاد می دهد و قاسم به جاسم فیزیک۰
در ظاهر موضوع ساده است و هر دو از هم یاد می گیرند و نمره بیست می گیرند ۰ اما مساله اصلی قدری متفاوت است۰ مساله این است که ایا قاسم و جاسم استعداد و علاقه یادگیری برابری دارند یا نه۰
مثلا ممکن است قاسم شیمی را حسابی یاد بگیرد اما جاسم بی استعداد یا بی علاقه باشد۰در این حالت اتحاد استراتژیک به نفع قاسم است و نه جاسم
مساله کشور هم همین است۰
در کشور شما چقدر علم و دانایی مهم است؟
ظاهراً زیادچون امروزه همه دنبال این هستند دکتری بگیرند.
علم چقدر مهم است؟؟؟و شاخصش چیست؟
میزان مطالعه سرانه کشور چقدر است؟
برخی آمارها حکایت از آن دارندکه هفت دقیقه
پس مردم ما نقش جاسم را دارند و نه قاسم۰
چرا فکر می کنیم در کشوری که ۷ دقیقه سرانه مطالعه دارد،مردمانش ظرفیت جذب بالایی دارند؟
کلا احتمالا همه کار را به خارجی ها می سپارند و راه را نشان آنهامی دهند ومدیران ایرانی می گویند «آنها (کارشناسان و مدیران خارجی)وارد ترند،بگذار بعدا یاد می گیریم۰»
این بعدا هیچ گاه نمی آید۰
وکشور تاکنون خودروساز نشده است و در استخراج نفت هم همیشه پای خارجی ها در میان هست۰
قاسم ها(فرانسوی ها) آرام آرام کل بازار را به دست می گیرند و از این رابطه سود می برند و نه طرف ایرانی(جاسم ها).
⭕️ آیا اگر قرارداد سفت و محکمی ببندیم که ما را مصون تر کند،کافی نیست۰
آیا ما را ایمن نمی کند؟
آیا فرانسوی ها را مجبور به آموزش تکنولوژی و یادگیری نمی کند؟
اگرچه بدک نیست اما در کل بی فایده است،مساله نوشتن قرارداد سفت و محکم نیست۰
مساله یک چیز دیگر است:
فرهنگ۰
«فرهنگ یادگیری و مطالعه۰»
«فرهنگ اینکه مساله مردمان کشور شما علم اندوزی باشد نه مدرک گرایی۰»
«مساله فرهنگ است۰»
«فرهنگ یادگیری است که قدرت جذب ناشی از اتحاد های استراتژیک را تعیین می کند و نه قرارداد های سفت و محکم انتقال تکنولوژی»
بازنشراز کانالIBM
Forwarded from هاشم راعی ،مشاور و مدرس مدیریت + جعبه ابزار مدیریت نوین (Hashemraei.com)
💠✨💠 رفتارهای پیونددهنده در ارتباط موثر
✨حمایت: ابراز علاقه و توجه خالص و واقعی به دیگران
( همکاران ، مشتری و ... )
✨تشویق: دلگرمی و امیدبخشی به طرف مقابل برای گام های موثری که برداشته است.
✨گوش فرا دادن: گوش دادن فعال بدون تفسیر یا نتیجه گیری شتابزده به آنچه که مخاطبتان به شما می گوید.
✨پذیرش: پذیرفتن طرف مقابل با همه ی نواقص و نقاط قوتش همان گونه که هست.
✨اعتماد: باور و اطمینان داشتن نسبت به صداقت و شفافیت طرف مقابل و نشان دادن این احساس به او.
✨احترام: میزان منزلت و شانی که طرف مقابل در چشم شما دارد، برای خصایص و ویژگی های بیرونی و درونی او ارزش قایل شدن.
✨بحث، گفتگو و کنار آمدن با اختلافات: مذاکره و گفتگو بر سر موضوع اختلاف بدون تهدید و تنبیه برای رسیدن به یک توافق دوجانبه.
✨حمایت: ابراز علاقه و توجه خالص و واقعی به دیگران
( همکاران ، مشتری و ... )
✨تشویق: دلگرمی و امیدبخشی به طرف مقابل برای گام های موثری که برداشته است.
✨گوش فرا دادن: گوش دادن فعال بدون تفسیر یا نتیجه گیری شتابزده به آنچه که مخاطبتان به شما می گوید.
✨پذیرش: پذیرفتن طرف مقابل با همه ی نواقص و نقاط قوتش همان گونه که هست.
✨اعتماد: باور و اطمینان داشتن نسبت به صداقت و شفافیت طرف مقابل و نشان دادن این احساس به او.
✨احترام: میزان منزلت و شانی که طرف مقابل در چشم شما دارد، برای خصایص و ویژگی های بیرونی و درونی او ارزش قایل شدن.
✨بحث، گفتگو و کنار آمدن با اختلافات: مذاکره و گفتگو بر سر موضوع اختلاف بدون تهدید و تنبیه برای رسیدن به یک توافق دوجانبه.
✳️ علل ریشه ای بحران های ایجاد شده در مدیریت بلایای طبیعی وحواث ملی وبومی؟!
در زلزله کرمانشاه، نه فقط شاهد بحران زلزله که حتی بیش از آن، نظاره گر بحران های رفتاری و مدیریتی بودیم. نه مسؤولان می دانستند که در آن شرایط بحرانی چه باید کنند، نه مردمی که به آسیب دیدگان کمک می کردند و نه زلزله زدگان.
اکنون نیز که چند روزی از زلزله می گذرد، باز شاهد هرج و مرج در منطقه هستیم.
🔺می توان این مشکلات را ناشی از سوء مدیریت ستاد بحران دانست، که هست.
🔺می توان سخن از ناکارآمدی هلال احمر به میان آورد، که می توان.
🔺می توان نقدهایی بر نیروهای مسلح، وزارت نیرو، وزارت ارتباطات و اطلاعات، وزارت بهداشت ، استانداری و ... وارد کرد که می توان.
🔺حتی می توان رفتار مردم را مورد انتقاد قرار داد که باز می توان.
همه این ها درست است ولی می خواهم بزرگ ترین متهم این بلبشو را معرفی کنم:
نظام آموزش و پرورش؟!.
شاید تعجب کنید که مشکلات ناشی از زلزله و امدادرسانی چه ربطی به آموزش و پرورش دارد؟
پاسخ من این است: همه مشکلات کشور، ریشه در نظام آموزشی فشل و ناکارآمد ایران دارد چرا که آموزش و پرورش هرگز نتوانسته است کودکانی که تحویل می گیرد و در اوایل جوانی تحویل جامعه و دانشگاه می دهد را "توانمند" کند.
خروجی آموزش و پرورش، تازه جوانانی هستند که 12 سال در یک سیستم پادگانی، تحت گسترده ترین فشارهای آموزشی و روانی قرار می گیرند و به جز چند آموزه کاربردی مانند خواندن و نوشتن (آن هم ناقص) و چهار عمل اصلی ریاضی (آن هم ناقص تر) چیزی یاد نمی گیرند و به عنوان یک شهروند ناتوان وارد جامعه می شوند.
فقط بخش کوچکی از این شهروندان ناتوان به واسطه خانواده، شرایط خاص زندگی، طی کردن دوره های توانمندسازی در بیرون از مدرسه و دانشگاه و نظایر این ها، تبدیل به انسان های توانمند می شوند، اما بقیه -یعنی اکثریت- همچنان ناتوان می مانند و همین ناتوان ها، عهده دار نقش ها و مسؤولیت های جامعه می شوند: شهروند ناتوان، پدر ناتوان، مادر ناتوان، همسر ناتوان، مدیر ناتوان، مهندس ناتوان، پزشک ناتوان، معلم ناتوان، فروشنده ناتوان، راننده ناتوان، روزنامه نگار ناتوان، تاجر ناتوان، تکنسین ناتوان، صنعتگر ناتوان، کشاورز ناتوان، کارگر ناتوان و ... .
معلوم است که در چنین جامعه ناتوانی، هم طلاق زیاد می شود، هم منابع آب هدر می رود، هم هوا آلوده می شود، هم ارزش پول ملی کاهش می یابد، هم ترافیک گره سردرگم می شود، هم دانشگاه ها افت علمی پیدا می کنند، هم افسردگی فراگیر می شود، هم بازارهای جهانی به دست رقبا می افتد و ... .
حال همین جامعه ناتوان -که در حالت عادی اش هم بحرانی است- وقتی با بحرانی مزید بر وضعیت عمومی مواجه می شود، بیش از پیش به هم می ریزد، آشفته تر می شود، هرج مرج وجودش را فرا می گیرد و همه انگشت اتهام را به سوی یکدیگر دراز می کنند.
اگر آموزش و پرورش، به جای مجبور کردن کودکان و نوجوانان به حفظ کردن هزاران صفحه مطلب بیهوده و درگیر کردن آنها در چرخه کنکور، "راهبرد"ش را تغییر دهد و "توانمندسازی" افراد را "هدف اصلی" قرار دهد، آنگاه در سال های نه چندان نزدیک، می توانیم امیدوار باشیم که مردم ایران، با توانمندی زندگی کنند و به عنوان مثال بدانند که در موقعیتی مانند زلزله چه کنند و بتوانند آنچه می دانند را عمل نمایند.
بی هیچ تعارفی می گویم: هر زلزله ای در هر ساحتی از ایران می بینید، کانون آن زلزله، آموزش و پرورش است.
مادام که آموزش و پرورش ایران اصلاح نشود، کشور اصلاح نخواهد شد.
بازنشراز کانال IBM
در زلزله کرمانشاه، نه فقط شاهد بحران زلزله که حتی بیش از آن، نظاره گر بحران های رفتاری و مدیریتی بودیم. نه مسؤولان می دانستند که در آن شرایط بحرانی چه باید کنند، نه مردمی که به آسیب دیدگان کمک می کردند و نه زلزله زدگان.
اکنون نیز که چند روزی از زلزله می گذرد، باز شاهد هرج و مرج در منطقه هستیم.
🔺می توان این مشکلات را ناشی از سوء مدیریت ستاد بحران دانست، که هست.
🔺می توان سخن از ناکارآمدی هلال احمر به میان آورد، که می توان.
🔺می توان نقدهایی بر نیروهای مسلح، وزارت نیرو، وزارت ارتباطات و اطلاعات، وزارت بهداشت ، استانداری و ... وارد کرد که می توان.
🔺حتی می توان رفتار مردم را مورد انتقاد قرار داد که باز می توان.
همه این ها درست است ولی می خواهم بزرگ ترین متهم این بلبشو را معرفی کنم:
نظام آموزش و پرورش؟!.
شاید تعجب کنید که مشکلات ناشی از زلزله و امدادرسانی چه ربطی به آموزش و پرورش دارد؟
پاسخ من این است: همه مشکلات کشور، ریشه در نظام آموزشی فشل و ناکارآمد ایران دارد چرا که آموزش و پرورش هرگز نتوانسته است کودکانی که تحویل می گیرد و در اوایل جوانی تحویل جامعه و دانشگاه می دهد را "توانمند" کند.
خروجی آموزش و پرورش، تازه جوانانی هستند که 12 سال در یک سیستم پادگانی، تحت گسترده ترین فشارهای آموزشی و روانی قرار می گیرند و به جز چند آموزه کاربردی مانند خواندن و نوشتن (آن هم ناقص) و چهار عمل اصلی ریاضی (آن هم ناقص تر) چیزی یاد نمی گیرند و به عنوان یک شهروند ناتوان وارد جامعه می شوند.
فقط بخش کوچکی از این شهروندان ناتوان به واسطه خانواده، شرایط خاص زندگی، طی کردن دوره های توانمندسازی در بیرون از مدرسه و دانشگاه و نظایر این ها، تبدیل به انسان های توانمند می شوند، اما بقیه -یعنی اکثریت- همچنان ناتوان می مانند و همین ناتوان ها، عهده دار نقش ها و مسؤولیت های جامعه می شوند: شهروند ناتوان، پدر ناتوان، مادر ناتوان، همسر ناتوان، مدیر ناتوان، مهندس ناتوان، پزشک ناتوان، معلم ناتوان، فروشنده ناتوان، راننده ناتوان، روزنامه نگار ناتوان، تاجر ناتوان، تکنسین ناتوان، صنعتگر ناتوان، کشاورز ناتوان، کارگر ناتوان و ... .
معلوم است که در چنین جامعه ناتوانی، هم طلاق زیاد می شود، هم منابع آب هدر می رود، هم هوا آلوده می شود، هم ارزش پول ملی کاهش می یابد، هم ترافیک گره سردرگم می شود، هم دانشگاه ها افت علمی پیدا می کنند، هم افسردگی فراگیر می شود، هم بازارهای جهانی به دست رقبا می افتد و ... .
حال همین جامعه ناتوان -که در حالت عادی اش هم بحرانی است- وقتی با بحرانی مزید بر وضعیت عمومی مواجه می شود، بیش از پیش به هم می ریزد، آشفته تر می شود، هرج مرج وجودش را فرا می گیرد و همه انگشت اتهام را به سوی یکدیگر دراز می کنند.
اگر آموزش و پرورش، به جای مجبور کردن کودکان و نوجوانان به حفظ کردن هزاران صفحه مطلب بیهوده و درگیر کردن آنها در چرخه کنکور، "راهبرد"ش را تغییر دهد و "توانمندسازی" افراد را "هدف اصلی" قرار دهد، آنگاه در سال های نه چندان نزدیک، می توانیم امیدوار باشیم که مردم ایران، با توانمندی زندگی کنند و به عنوان مثال بدانند که در موقعیتی مانند زلزله چه کنند و بتوانند آنچه می دانند را عمل نمایند.
بی هیچ تعارفی می گویم: هر زلزله ای در هر ساحتی از ایران می بینید، کانون آن زلزله، آموزش و پرورش است.
مادام که آموزش و پرورش ایران اصلاح نشود، کشور اصلاح نخواهد شد.
بازنشراز کانال IBM
Forwarded from اجتماع مدیران تضمین کیفیت ،آموزش ومنابع انسانی
تفاوت مزیت رقابتی و شایستگی کلیدی
مزیت رقابتی مفهومی بود که مایکل پورتر در سال 1985 برای تشریح نظریه استراتژی رقابتی خود معرفی کرد. او توضیح داد که صرفنظر از ساختار بازار که تعیین کننده سودآوری بالقوه یک صنعت است آنچه تعیین کننده نهایی بازده سرمایه یک شرکت است جایگاه آن در صنعت اش است. منظور از جایگاه، عملکرد شرکت نسبت به رقبایش است. پورتر معتقد است که عملکرد بالاتر از متوسط صنعت فقط و فقط با برخورداری از مزیت رقابتی پایدار بدست می آید. در توضیح اینکه مزیت رقابتی یک شرکت نسبت به رقبایش چگونه بدست می آید پورتر به دو عامل اساسی اشاره می کند: هزینه پایین و تمایز. از نظر او اهمیت هر قوت و ضعفی در شرکت در نهایت به اثر آن بر هزینه شرکت یا تمایزی که برای آن ایجاد می کند بستگی دارد. با درنظر گرفتن عوامل ایجادکننده مزیت رقابتی و نیز گستره ای از بازار که شرکت قصد رقابت درآن را دارد (وسیع یا محدود) پورتر استراتژی های معروف ژنریک را معرفی می کند. این استراتژی ها شامل رهبری هزینه، تمایز، و تمرکز هستند.
مزیت رقابتی می تواند از طریق دسترسی به مواد خام ارزانتر، حقوق مالکیت فکری، برند برتر، نزدیکی جغرافیایی، … بدست آید. یک مثال معروف مزیت رقابتی برتری ای است که موتور جستجوی گوگل نسبت به سایر موتورهای جستجو دارد. گوگل از نظر بهینه کردن جستجو از همه بهتر عمل کرده است و تکنولوژی جستجو را فراتر از تصور رقبایش توسعه داده است.
اگرچه پورتر با معرفی نظریه استراتژی رقابتی و مفهوم مزیت رقابتی دست بالاتر را در نظریه های استراتژی کسب و کار در دهه 80 میلادی داشت در آغاز دهه نود گری همل و سی. کی. پراهالاد جای خالی نظریه پورتر برای توضیح اینکه شرکتها چطور می توانند در ایجاد این مزیت نقش داشته باشند را پر کردند. آنها با معرفی مفهوم شایستگی اصلی توضیح دادند که آنچه شرکتهای پیشرو را از رقبایشان متمایز کرده و به آنها پایداری می بخشد شایستگی (هایی) است که آنها در طول زمان رشد داده و آن را تبدیل به هسته اصلی کسب و کار خود کرده اند. این شایستگی ها می توانند فرم های مختلفی داشته باشند: مهارت های فنی، فرایندهای تولید یا تأمین، یک سیستم مدیریت خدمات مشتریان، روابط خوب با تأمین کنندگان و نظایر آن. همل و پراهالاد مفهوم شایستگی اصلی را دانش کسب شده جمعی در سازمان تعریف می کنند. دانشی که چگونگی هماهنگ کردن مهارت های مختلف تولید و یکپارچه کردن جریان های مختلف تکنولوژی را شامل است. آنها برای زمان خود توانایی شرکت سونی در تکنولوژی های مینیاتوری را مثال زدند که با قدرت سازماندهی آن شرکت برای ایجاد درک مشترک بین مخترعان، مهندسان و بازاریابان آن از نیاز مشتری همراه شده بود. از دیدگاه این دو، در شرکت های بزرگ شایستگی اصلی نقش ریشه مزیت رقابتی را ایفا می کند که محصولات اصلی (Core Products) از آنها نشأت گرفته و به نوبه خود این محصولات اصلی کسب و کارهای مختلفی ایجاد می کند که هر کدام می توانند محصولات نهایی مبتنی بر شایستگی اصلی را به بازار ارائه دهند.
برای آنکه مهارتی را بتوان شایستگی اصلی شرکت نامید همل و پراهالاد سه شرط برشمردند: اول اینکه آن مهارت یا ویژگی کسب و کار به شرکت امکان دسترسی به بازارهای متنوعی را بدهد، دوم اینکه آن مهارت ارزش ویژه ای برای مشتریان ایجاد کند، و سوم اینکه این مهارت یکتا باشد و تقلید آن برای رقبا دشوار باشد. مهمترین جنبه شایستگی اصلی این است که بتوان از آن برای ورود به بازارهای مصرف متنوعی استفاده کرد. شایستگی اصلی می باید به مشتریان از نظر هزینه پایین تر یا کیفیت بالاتر به مشتریان سود برساند.
همانطور که از توضیحات بالا مشخص است تفاوت های زیادی بین دو مفهوم شایستگی اصلی و مزیت رقابتی وجود دارد. شایستگی اصلی مجموعه مهارت یا خبرگی خاصی است که می تواند به مزیت رقابتی منجر شود. مثلا شایستگی اصلی شرکتی سیستم نوآورانه تأمین آن باشد آنگاه هزینه پایین می تواند مزیت رقابتی آن باشد. شایستگی اصلی شرکت ولوو در توسعه و تولید خودروهایی است که استانداردهای ایمنی بالایی دارند. مزیت رقابتی آن شرکت در ارائه محصول متمایزی است که استانداردهای ایمنی آن بالاتر از سایر رقباست.
@kiq_management
www.kiqco.ir
مزیت رقابتی مفهومی بود که مایکل پورتر در سال 1985 برای تشریح نظریه استراتژی رقابتی خود معرفی کرد. او توضیح داد که صرفنظر از ساختار بازار که تعیین کننده سودآوری بالقوه یک صنعت است آنچه تعیین کننده نهایی بازده سرمایه یک شرکت است جایگاه آن در صنعت اش است. منظور از جایگاه، عملکرد شرکت نسبت به رقبایش است. پورتر معتقد است که عملکرد بالاتر از متوسط صنعت فقط و فقط با برخورداری از مزیت رقابتی پایدار بدست می آید. در توضیح اینکه مزیت رقابتی یک شرکت نسبت به رقبایش چگونه بدست می آید پورتر به دو عامل اساسی اشاره می کند: هزینه پایین و تمایز. از نظر او اهمیت هر قوت و ضعفی در شرکت در نهایت به اثر آن بر هزینه شرکت یا تمایزی که برای آن ایجاد می کند بستگی دارد. با درنظر گرفتن عوامل ایجادکننده مزیت رقابتی و نیز گستره ای از بازار که شرکت قصد رقابت درآن را دارد (وسیع یا محدود) پورتر استراتژی های معروف ژنریک را معرفی می کند. این استراتژی ها شامل رهبری هزینه، تمایز، و تمرکز هستند.
مزیت رقابتی می تواند از طریق دسترسی به مواد خام ارزانتر، حقوق مالکیت فکری، برند برتر، نزدیکی جغرافیایی، … بدست آید. یک مثال معروف مزیت رقابتی برتری ای است که موتور جستجوی گوگل نسبت به سایر موتورهای جستجو دارد. گوگل از نظر بهینه کردن جستجو از همه بهتر عمل کرده است و تکنولوژی جستجو را فراتر از تصور رقبایش توسعه داده است.
اگرچه پورتر با معرفی نظریه استراتژی رقابتی و مفهوم مزیت رقابتی دست بالاتر را در نظریه های استراتژی کسب و کار در دهه 80 میلادی داشت در آغاز دهه نود گری همل و سی. کی. پراهالاد جای خالی نظریه پورتر برای توضیح اینکه شرکتها چطور می توانند در ایجاد این مزیت نقش داشته باشند را پر کردند. آنها با معرفی مفهوم شایستگی اصلی توضیح دادند که آنچه شرکتهای پیشرو را از رقبایشان متمایز کرده و به آنها پایداری می بخشد شایستگی (هایی) است که آنها در طول زمان رشد داده و آن را تبدیل به هسته اصلی کسب و کار خود کرده اند. این شایستگی ها می توانند فرم های مختلفی داشته باشند: مهارت های فنی، فرایندهای تولید یا تأمین، یک سیستم مدیریت خدمات مشتریان، روابط خوب با تأمین کنندگان و نظایر آن. همل و پراهالاد مفهوم شایستگی اصلی را دانش کسب شده جمعی در سازمان تعریف می کنند. دانشی که چگونگی هماهنگ کردن مهارت های مختلف تولید و یکپارچه کردن جریان های مختلف تکنولوژی را شامل است. آنها برای زمان خود توانایی شرکت سونی در تکنولوژی های مینیاتوری را مثال زدند که با قدرت سازماندهی آن شرکت برای ایجاد درک مشترک بین مخترعان، مهندسان و بازاریابان آن از نیاز مشتری همراه شده بود. از دیدگاه این دو، در شرکت های بزرگ شایستگی اصلی نقش ریشه مزیت رقابتی را ایفا می کند که محصولات اصلی (Core Products) از آنها نشأت گرفته و به نوبه خود این محصولات اصلی کسب و کارهای مختلفی ایجاد می کند که هر کدام می توانند محصولات نهایی مبتنی بر شایستگی اصلی را به بازار ارائه دهند.
برای آنکه مهارتی را بتوان شایستگی اصلی شرکت نامید همل و پراهالاد سه شرط برشمردند: اول اینکه آن مهارت یا ویژگی کسب و کار به شرکت امکان دسترسی به بازارهای متنوعی را بدهد، دوم اینکه آن مهارت ارزش ویژه ای برای مشتریان ایجاد کند، و سوم اینکه این مهارت یکتا باشد و تقلید آن برای رقبا دشوار باشد. مهمترین جنبه شایستگی اصلی این است که بتوان از آن برای ورود به بازارهای مصرف متنوعی استفاده کرد. شایستگی اصلی می باید به مشتریان از نظر هزینه پایین تر یا کیفیت بالاتر به مشتریان سود برساند.
همانطور که از توضیحات بالا مشخص است تفاوت های زیادی بین دو مفهوم شایستگی اصلی و مزیت رقابتی وجود دارد. شایستگی اصلی مجموعه مهارت یا خبرگی خاصی است که می تواند به مزیت رقابتی منجر شود. مثلا شایستگی اصلی شرکتی سیستم نوآورانه تأمین آن باشد آنگاه هزینه پایین می تواند مزیت رقابتی آن باشد. شایستگی اصلی شرکت ولوو در توسعه و تولید خودروهایی است که استانداردهای ایمنی بالایی دارند. مزیت رقابتی آن شرکت در ارائه محصول متمایزی است که استانداردهای ایمنی آن بالاتر از سایر رقباست.
@kiq_management
www.kiqco.ir
✳️ #با_هم_بیاموزیم
✅مشتری واقعا چه چیزی از یک شرکت میخواهد؟
▪️در بیست سال اخیر، گالوپ با بیش از یک میلیارد مشتری از سراسر جهان مصاحبه کرد و از آنها در مورد اینکه یک مشتری واقعا چه چیزی از یک شرکت میخواهد پرسید و همانطور که انتظار میرفت توقعات مشتریان از شرکتها، از صنعتی به صنعت دیگر و در هر بخشی متفاوت بود.
اما آنچه در این میان جالب توجهتر بود اینکه همه مشتریان روی چهار مقوله کلیدی بیش از سایر موضوعات تاکید داشتند و در صورت برآورده شدن این انتظارات چهارگانه، به طرفداران دائمی و مبلغان محصولات و خدماتی که استفاده میکردند، تبدیل میشدند.
این چهار مقوله در سطوح زیر طبقهبندی میشوند:
🔹 سطح یک: در نازلترین سطح، مشتریان از یک شرکت انتظار «دقت» دارند.
به عنوان مثال: اگر به رستورانی رفتند، همان غذایی که سفارش دادند به آنها تحویل شود. در این سطح، چنانچه شرکتها نتوانند این انتظارات حداقلی را برآورده سازند، صرفنظر از اینکه کارکنان، تا چه میزان برخورد دوستانهای با آنها داشته باشند و مواردی از این دست، نارضایتی مشتریان امری اجتنابناپذیر خواهد بود.
🔹 سطح دو: سطح بعدی، «فراهم بودن» است.
در این سطح مشتریان توقع دارند، مثلا بانک منتخبشان، در ساعات طولانیتر به خدمترسانی برای مشتریان پرداخته و کارمندان بیشتری جهت پاسخگویی حضور داشته باشند یا رستورانی که انتخاب کردهاند از امکانات بیشتری برخوردار باشد.
▪️مشتریان معتقدند که فراهم آوردن این امکانات از وظایف بدیهی شرکتها محسوب میشود و دقت و فراهم بودن امکانات شرط لازم برای کسب رضایت مشتری هستند، اما کافی نیستند و برای برآورده ساختن آنها از سوی شرکتها نمیتواند از مشتریان معمولی، طرفداران دوآتشه و همیشگی بسازد.
🔹سطح سوم: در این سطح، مشتریان، توقع شراکت و همراهی دارند.
آنها از شرکتها انتظار دارند که به آنها گوش فرا دهند، نسبت به خواستههایشان واکنش نشان داده و به گونهای رفتار کنند که مشتری مطمئن شود شرکت در کنار آنهاست و نه در مقابلشان. بهخاطر وجود همین انتظارات است که بانکها در پیامکهایشان روز تولد مشتریان را تبریک میگویند.
🔹سطح چهارم: پیشرفتهترین سطح انتظارات مشتریان، مشاوره است.
شرکت مشهور آمازون، همیشه به مشتریان خود فهرستی دقیق و کامل از کتابهایی را توصیه میکند که ممکن است برایشان جذاب و خواندنی باشد. آمازون با این مشاورهها، در واقع به آنها آموزشهای رایگانی میدهد که ارزش و کاربردهای فراوانی برای آنها دارد.
▪️بهطور کلی، سطوح سوم و چهارم انتظارات مشتریان یعنی همکاری و مشاوره، اگر به خوبی و با دقت برآورده شوند، باعث تبدیل مشتریان معمولی به طرفداران دوآتشه و همیشگی خواهند شد.
حال سوال اینجاست که چگونه میتوان این انتظارات سطح بالا را برآورده ساخت؟
▪️واقعیت آن است که پاسخ به این سوال فقط در مواردی همچون استفاده از پیشرفتهای تکنولوژیک یا تنظیم دقیق مراحل کار خلاصه نمیشود و برای تحقق آنها به کارمندان زبده، با استعداد و باانگیزه در خط مقدم ارتباط با مشتریان نیاز هست که با استفاده از واژگان درست و با انتخاب لحنی مناسب برای هر کدام از مشتریان به گونهای با آنها برخورد کنند که به آنها حس همکار و همیار بودن و همچنین مشاوره دادن القا کرده و پس از مدتی آنها را به مشتریان پروپاقرص و وفادار شرکت تبدیل کنند.
▪️بررسیهای موسسه گالوپ، نشان داده که مدیران بزرگ به خوبی توانستهاند کارمندانشان را بهگونهای هدایت کنند که در وهله اول، از ایجاد و گسترش نارضایتی بین مشتریان جلوگیری کنند و در گام بعدی با تقویت مهارتهای گوش کردن و آموزش دادن به دیگران، بهگونهای با مشتریان برخورد کنند که به آنها از یکسو حس همیاری و از سویی دیگر حس یادگیری القا کنند و به این ترتیب از آنها طرفدارانی دوآتشه و دائمی بسازند.
بازنشرازکانالIBM
✅مشتری واقعا چه چیزی از یک شرکت میخواهد؟
▪️در بیست سال اخیر، گالوپ با بیش از یک میلیارد مشتری از سراسر جهان مصاحبه کرد و از آنها در مورد اینکه یک مشتری واقعا چه چیزی از یک شرکت میخواهد پرسید و همانطور که انتظار میرفت توقعات مشتریان از شرکتها، از صنعتی به صنعت دیگر و در هر بخشی متفاوت بود.
اما آنچه در این میان جالب توجهتر بود اینکه همه مشتریان روی چهار مقوله کلیدی بیش از سایر موضوعات تاکید داشتند و در صورت برآورده شدن این انتظارات چهارگانه، به طرفداران دائمی و مبلغان محصولات و خدماتی که استفاده میکردند، تبدیل میشدند.
این چهار مقوله در سطوح زیر طبقهبندی میشوند:
🔹 سطح یک: در نازلترین سطح، مشتریان از یک شرکت انتظار «دقت» دارند.
به عنوان مثال: اگر به رستورانی رفتند، همان غذایی که سفارش دادند به آنها تحویل شود. در این سطح، چنانچه شرکتها نتوانند این انتظارات حداقلی را برآورده سازند، صرفنظر از اینکه کارکنان، تا چه میزان برخورد دوستانهای با آنها داشته باشند و مواردی از این دست، نارضایتی مشتریان امری اجتنابناپذیر خواهد بود.
🔹 سطح دو: سطح بعدی، «فراهم بودن» است.
در این سطح مشتریان توقع دارند، مثلا بانک منتخبشان، در ساعات طولانیتر به خدمترسانی برای مشتریان پرداخته و کارمندان بیشتری جهت پاسخگویی حضور داشته باشند یا رستورانی که انتخاب کردهاند از امکانات بیشتری برخوردار باشد.
▪️مشتریان معتقدند که فراهم آوردن این امکانات از وظایف بدیهی شرکتها محسوب میشود و دقت و فراهم بودن امکانات شرط لازم برای کسب رضایت مشتری هستند، اما کافی نیستند و برای برآورده ساختن آنها از سوی شرکتها نمیتواند از مشتریان معمولی، طرفداران دوآتشه و همیشگی بسازد.
🔹سطح سوم: در این سطح، مشتریان، توقع شراکت و همراهی دارند.
آنها از شرکتها انتظار دارند که به آنها گوش فرا دهند، نسبت به خواستههایشان واکنش نشان داده و به گونهای رفتار کنند که مشتری مطمئن شود شرکت در کنار آنهاست و نه در مقابلشان. بهخاطر وجود همین انتظارات است که بانکها در پیامکهایشان روز تولد مشتریان را تبریک میگویند.
🔹سطح چهارم: پیشرفتهترین سطح انتظارات مشتریان، مشاوره است.
شرکت مشهور آمازون، همیشه به مشتریان خود فهرستی دقیق و کامل از کتابهایی را توصیه میکند که ممکن است برایشان جذاب و خواندنی باشد. آمازون با این مشاورهها، در واقع به آنها آموزشهای رایگانی میدهد که ارزش و کاربردهای فراوانی برای آنها دارد.
▪️بهطور کلی، سطوح سوم و چهارم انتظارات مشتریان یعنی همکاری و مشاوره، اگر به خوبی و با دقت برآورده شوند، باعث تبدیل مشتریان معمولی به طرفداران دوآتشه و همیشگی خواهند شد.
حال سوال اینجاست که چگونه میتوان این انتظارات سطح بالا را برآورده ساخت؟
▪️واقعیت آن است که پاسخ به این سوال فقط در مواردی همچون استفاده از پیشرفتهای تکنولوژیک یا تنظیم دقیق مراحل کار خلاصه نمیشود و برای تحقق آنها به کارمندان زبده، با استعداد و باانگیزه در خط مقدم ارتباط با مشتریان نیاز هست که با استفاده از واژگان درست و با انتخاب لحنی مناسب برای هر کدام از مشتریان به گونهای با آنها برخورد کنند که به آنها حس همکار و همیار بودن و همچنین مشاوره دادن القا کرده و پس از مدتی آنها را به مشتریان پروپاقرص و وفادار شرکت تبدیل کنند.
▪️بررسیهای موسسه گالوپ، نشان داده که مدیران بزرگ به خوبی توانستهاند کارمندانشان را بهگونهای هدایت کنند که در وهله اول، از ایجاد و گسترش نارضایتی بین مشتریان جلوگیری کنند و در گام بعدی با تقویت مهارتهای گوش کردن و آموزش دادن به دیگران، بهگونهای با مشتریان برخورد کنند که به آنها از یکسو حس همیاری و از سویی دیگر حس یادگیری القا کنند و به این ترتیب از آنها طرفدارانی دوآتشه و دائمی بسازند.
بازنشرازکانالIBM
Forwarded from شبکه توسعه
🔳⭕️متاسفانه شما هم یک ژن خوب دارید!
یکی از باورهای بسیار غلطی که از کودکی در ذهن ما جای گرفته است این است که برخی ها ژن خوبی دارند. برخی آی کیو دارند و باقی آدم ها متوسط و پایین است. فقط چند نفر در عالم هستند که می توانند طلای المپیاد بگیرند و می توانند استاد دانشگاه هاروارد شوند و کارهای خارق العاده کنند و بقيه هم باید آن ها را تحسین کنند و به آن ها غبطه بخورند. به همین خاطر بر اساس تست هایی برخی را انتخاب می کنند و می برند مدرسه تیزهوشان و باقی مردم هم باید در مدارس کندهوشان تحصیل کنند! از همان ابتدا برچسب می زنیم به آدم ها. برخی جوگیر تیزهوشی شان می شوند و برخی نیز تا آخر عمر ننگ کندهوشی را به دوش می کشند. اما این باور نه تنها اشتباه است بلکه بسیار فاجعه آمیز است.
واقعیت چیست؟
استاد برجسته دانشگاه هاروارد نظریه ای داری به نام هوش های چندگانه. بر اساس تئوری هوشهای چندگانه دیدگاههای روانسنجی سنتی نسبت به هوش، بسیار محدود و ضعیف است و برداشت درستی از میزان باهوش بودن انسان ها ندارد. به عقیده او همه انسانها دارای انواع مختلفی از هوش هستند. او در کتاب خود، 9 نوع مختلف هوش را معرفی کرده است شامل هوش موسیقیایی، هوش درون فردی، هوش تصویری-فضایی و هوش کلامی- زبانی و ...
☑️⭕️تجویز راهبردی:
در ادامه سه تکنیک کلیدی برای شناسایی هوش ويژه معرفی میکنم که می تواند راهگشا باشد.
1- تکنیک "ای کاش دیگران"
همه ما فکر می کنیم کارهایی را که خوب انجام می دهیم کارهای ساده ای هستند، به همین خاطر ارزش و اعتبار چندانی برای آنها قائل نیستیم و برعکس به چیزهایی ارزش میگذاریم که انجام دادن آن برایمان دشوار است و برای بقیه افراد ساده است. به چیزهایی فکر کنید که به طور طبیعی انجام میدهید و بقیه میگویند، “کاش میتوانستم من هم اینکار را به خوبی تو بکنم”. همان می تواند استعداد ذاتی شما باشد.
2- تکنیک یادآوری موفقیت ها
گاهی اوقات استعدادهای ما به این دلیل پنهان میشوند که ما خودمان را مشغول کارهای دیگری می شویم (به جبر روزگار مثلا می شویم کارمند اداره ثبت احوال تا پول دربیاوریم). به جای این باید به کارهایی فکر کنیم که واقعاً در آن توانمندیم. مثلاً کسی می گفت من همیشه نویسنده خیلی خوبی بودم ولی هیچ وقت فکر نمی کردم که این میتواند شغلم باشد. در دانشگاه محیط زیست خواندم و بعد از فارغ التحصیلی در صنعت محیط زیست وارد کار شدم. آنجا بود که موقع نوشتن گزارش های کاری و حرفه ای فهمیدم استعداد واقعی من نویسندگی است و از آنجا بود که وارد این کار شدم.
3- تکنیک سه ستونی
این تکنیک باید بعد از تکنیکهای دیگر انجام شود. یک تکه کاغذ بردارید سه ستون بکشید. در ستون اول چیزهایی که دیگران در مورد شما میگویند را بیان کنید. در ستون دوم چیزهایی که برای شما ساده است اما برای دیگران سخت است را بنویسید. در ستون سوم موفقیت های خود را یادداشت کنید. حالا چک کنید که چه چیزی در همۀ این موارد مشترک است و یا به هم نزدیک است؟ آنهایی که در هر سه ستون هستند. هوش ويژه شما و ژن خوب شما هستند!
ممکن است یک نفر با هوش ریاضی-منطقی بتواند محاسبات پیچیده نرخ انبساط جهان را محاسبه کند. اما ما برای زندگی بهتر نیازمند خیلی هوش های دیگر هستیم؛ از جمله هوش مذاکره با کشورهای متخاصم. هوشی که آن ریاضیدان از آن بی بهره است. هر کدام از ما یک نابغه منحصر به فرد است و جامعه ما برای پیشرفت نیاز به انواع و اقسام نابغه ها دارد و نه فقط یک نوع نابغه. خداوند از روح خود در نفس ما دمیده است و او بی پایان است. لذا همه ما یکتا و ويژه آفریده شده ایم. نخواهیم که جای دیگری باشیم. چرا که جای ما در هستی خالی خواهد ماند. هوش ويژه ای که خداوند در درون هر کدام از ما نهاده است را بیابیم و بر اساس آن مسیر جدیدی را بپیماییم.
دکتر مجتبی لشکربلوکی
@Dr_Lashkarbolouki
یکی از باورهای بسیار غلطی که از کودکی در ذهن ما جای گرفته است این است که برخی ها ژن خوبی دارند. برخی آی کیو دارند و باقی آدم ها متوسط و پایین است. فقط چند نفر در عالم هستند که می توانند طلای المپیاد بگیرند و می توانند استاد دانشگاه هاروارد شوند و کارهای خارق العاده کنند و بقيه هم باید آن ها را تحسین کنند و به آن ها غبطه بخورند. به همین خاطر بر اساس تست هایی برخی را انتخاب می کنند و می برند مدرسه تیزهوشان و باقی مردم هم باید در مدارس کندهوشان تحصیل کنند! از همان ابتدا برچسب می زنیم به آدم ها. برخی جوگیر تیزهوشی شان می شوند و برخی نیز تا آخر عمر ننگ کندهوشی را به دوش می کشند. اما این باور نه تنها اشتباه است بلکه بسیار فاجعه آمیز است.
واقعیت چیست؟
استاد برجسته دانشگاه هاروارد نظریه ای داری به نام هوش های چندگانه. بر اساس تئوری هوشهای چندگانه دیدگاههای روانسنجی سنتی نسبت به هوش، بسیار محدود و ضعیف است و برداشت درستی از میزان باهوش بودن انسان ها ندارد. به عقیده او همه انسانها دارای انواع مختلفی از هوش هستند. او در کتاب خود، 9 نوع مختلف هوش را معرفی کرده است شامل هوش موسیقیایی، هوش درون فردی، هوش تصویری-فضایی و هوش کلامی- زبانی و ...
☑️⭕️تجویز راهبردی:
در ادامه سه تکنیک کلیدی برای شناسایی هوش ويژه معرفی میکنم که می تواند راهگشا باشد.
1- تکنیک "ای کاش دیگران"
همه ما فکر می کنیم کارهایی را که خوب انجام می دهیم کارهای ساده ای هستند، به همین خاطر ارزش و اعتبار چندانی برای آنها قائل نیستیم و برعکس به چیزهایی ارزش میگذاریم که انجام دادن آن برایمان دشوار است و برای بقیه افراد ساده است. به چیزهایی فکر کنید که به طور طبیعی انجام میدهید و بقیه میگویند، “کاش میتوانستم من هم اینکار را به خوبی تو بکنم”. همان می تواند استعداد ذاتی شما باشد.
2- تکنیک یادآوری موفقیت ها
گاهی اوقات استعدادهای ما به این دلیل پنهان میشوند که ما خودمان را مشغول کارهای دیگری می شویم (به جبر روزگار مثلا می شویم کارمند اداره ثبت احوال تا پول دربیاوریم). به جای این باید به کارهایی فکر کنیم که واقعاً در آن توانمندیم. مثلاً کسی می گفت من همیشه نویسنده خیلی خوبی بودم ولی هیچ وقت فکر نمی کردم که این میتواند شغلم باشد. در دانشگاه محیط زیست خواندم و بعد از فارغ التحصیلی در صنعت محیط زیست وارد کار شدم. آنجا بود که موقع نوشتن گزارش های کاری و حرفه ای فهمیدم استعداد واقعی من نویسندگی است و از آنجا بود که وارد این کار شدم.
3- تکنیک سه ستونی
این تکنیک باید بعد از تکنیکهای دیگر انجام شود. یک تکه کاغذ بردارید سه ستون بکشید. در ستون اول چیزهایی که دیگران در مورد شما میگویند را بیان کنید. در ستون دوم چیزهایی که برای شما ساده است اما برای دیگران سخت است را بنویسید. در ستون سوم موفقیت های خود را یادداشت کنید. حالا چک کنید که چه چیزی در همۀ این موارد مشترک است و یا به هم نزدیک است؟ آنهایی که در هر سه ستون هستند. هوش ويژه شما و ژن خوب شما هستند!
ممکن است یک نفر با هوش ریاضی-منطقی بتواند محاسبات پیچیده نرخ انبساط جهان را محاسبه کند. اما ما برای زندگی بهتر نیازمند خیلی هوش های دیگر هستیم؛ از جمله هوش مذاکره با کشورهای متخاصم. هوشی که آن ریاضیدان از آن بی بهره است. هر کدام از ما یک نابغه منحصر به فرد است و جامعه ما برای پیشرفت نیاز به انواع و اقسام نابغه ها دارد و نه فقط یک نوع نابغه. خداوند از روح خود در نفس ما دمیده است و او بی پایان است. لذا همه ما یکتا و ويژه آفریده شده ایم. نخواهیم که جای دیگری باشیم. چرا که جای ما در هستی خالی خواهد ماند. هوش ويژه ای که خداوند در درون هر کدام از ما نهاده است را بیابیم و بر اساس آن مسیر جدیدی را بپیماییم.
دکتر مجتبی لشکربلوکی
@Dr_Lashkarbolouki
✳️ #با_هم_بیندیشیم
✅از خودمان آدم بهتری بسازیم.
بیاییم تصمیم بگیریم اطلاعاتی را که به مغزمان میدهیم، مثل خوراکمان و مثل هوایی که نفس میکشیم، انتخاب کنیم.
همانطور که جای آلوده نمیرویم، فکر آلوده را هم به وجودمان راه ندهیم.
بگذاریم چیزی در روانمان راه پیدا کند که از ما موجود بهتری میسازد.
موسیقی، کتاب، شعر، فیلم ،کانال تلگرام و... از میان اینها، آنهایی را انتخاب کنید که از شما "انسان بهتری" میسازد.
دنیا نیازمند انسانهای بهتری است!
و دنیا خانوادههای من و شماست.
احتیاج نیست کس دیگری در جای دیگری از دنیا کاری بکند، کافی است من و شما همین امروز –همین لحظه- از خودمان شروع کنیم، از خانهمان.
خانههایمان که به هم بچسبد میشود شهرمان، جامعهمان، کشورمان و دنیا.
همین امروز تصمیم بگیریم از خودمان آدمهای بهتری بسازیم، چیزهای مثبت را نگاه کنیم، چیزهای مثبت را ارج بگذاریم. منفیها را اگر میتوانیم درست کنیم که چه بهتر، اگر نمیتوانیم بگذاریمشان کنار و بهواقع و با عزمی راسخ تصمیم بگیریم که دنیا را به جای بهتری برای زندگی خودمان، فرزندانمان و دیگران تبدیل کنیم.
❤️باورکنیم که " ما میتوانیم!
✅از خودمان آدم بهتری بسازیم.
بیاییم تصمیم بگیریم اطلاعاتی را که به مغزمان میدهیم، مثل خوراکمان و مثل هوایی که نفس میکشیم، انتخاب کنیم.
همانطور که جای آلوده نمیرویم، فکر آلوده را هم به وجودمان راه ندهیم.
بگذاریم چیزی در روانمان راه پیدا کند که از ما موجود بهتری میسازد.
موسیقی، کتاب، شعر، فیلم ،کانال تلگرام و... از میان اینها، آنهایی را انتخاب کنید که از شما "انسان بهتری" میسازد.
دنیا نیازمند انسانهای بهتری است!
و دنیا خانوادههای من و شماست.
احتیاج نیست کس دیگری در جای دیگری از دنیا کاری بکند، کافی است من و شما همین امروز –همین لحظه- از خودمان شروع کنیم، از خانهمان.
خانههایمان که به هم بچسبد میشود شهرمان، جامعهمان، کشورمان و دنیا.
همین امروز تصمیم بگیریم از خودمان آدمهای بهتری بسازیم، چیزهای مثبت را نگاه کنیم، چیزهای مثبت را ارج بگذاریم. منفیها را اگر میتوانیم درست کنیم که چه بهتر، اگر نمیتوانیم بگذاریمشان کنار و بهواقع و با عزمی راسخ تصمیم بگیریم که دنیا را به جای بهتری برای زندگی خودمان، فرزندانمان و دیگران تبدیل کنیم.
❤️باورکنیم که " ما میتوانیم!
✳️افرادی را استخدام کن که از خودت بهترند
گای کاواساکی چهار سال رهبر معنوی شرکت اپل بود؛ او می گوید:
📌افراد سطح «الف» کسانی را که حتی از خودشان هم بهترند استخدام می کنند. اما واضح است که افراد سطح «ب» افراد سطح «ج» را استخدام می کنند تا بتوانند نسبت به آنها حس برتری داشته باشند و افراد سطح «ج» افراد «د» را به خدمت می گیرند.
📍اگر استخدام به استخدام افراد سطح «ب» کرده ای، منتظر باش تا آنچه استیو جابز آن را «انفجار ابله ها» نامید در سازمان تو رخ بدهد.
🚩به بیان دیگر ، با شروع به استخدام افراد سطح «ب»، دست آخر به جایی می رسی که افراد پایین ترین سطح سروکار خواهی داشت.
✅توصیه: افرادی را استخدام کن که از خودت بهترند؛ در غیر این صورت خیلی زود رییس گروهی از افراد ضعیف خواهی بود.
برگرفته از کتاب هنر شفاف اندیشیدن
گای کاواساکی چهار سال رهبر معنوی شرکت اپل بود؛ او می گوید:
📌افراد سطح «الف» کسانی را که حتی از خودشان هم بهترند استخدام می کنند. اما واضح است که افراد سطح «ب» افراد سطح «ج» را استخدام می کنند تا بتوانند نسبت به آنها حس برتری داشته باشند و افراد سطح «ج» افراد «د» را به خدمت می گیرند.
📍اگر استخدام به استخدام افراد سطح «ب» کرده ای، منتظر باش تا آنچه استیو جابز آن را «انفجار ابله ها» نامید در سازمان تو رخ بدهد.
🚩به بیان دیگر ، با شروع به استخدام افراد سطح «ب»، دست آخر به جایی می رسی که افراد پایین ترین سطح سروکار خواهی داشت.
✅توصیه: افرادی را استخدام کن که از خودت بهترند؛ در غیر این صورت خیلی زود رییس گروهی از افراد ضعیف خواهی بود.
برگرفته از کتاب هنر شفاف اندیشیدن
Forwarded from l رادیواستراتژی l Strategy Radio l
Forwarded from l رادیواستراتژی l Strategy Radio l
اصل اول۰در خطر پذیری
با ۷۰ درصد شناخت ،از هر موضوع کار را شروع کنید۰
در دنیای پیچیده امروز شناخت کامل(بالای ۹۰ درصد) بی معنا است۰
#ریسک_پذیر
#خطر_پذیر
🆔
@strategyradio
با ۷۰ درصد شناخت ،از هر موضوع کار را شروع کنید۰
در دنیای پیچیده امروز شناخت کامل(بالای ۹۰ درصد) بی معنا است۰
#ریسک_پذیر
#خطر_پذیر
🆔
@strategyradio