Forwarded from مدیران فرهیخته (darabifar)
🔴برداشتهای نادرست رهبران!
@wr_management
✍️ویلیام باتلر زمانی نوشته بود، ما همه ناچاریم میان شغل کامل یا زندگی کامل یکی را برگزینیم. در نظر او، ایجاد تعادل میان کار و زندگی، خواب و خیال بوده است. نظر شما در این باره چیست؟
⭕️بیشتر رهبران کنونی، چهار برداشت نادرست از کارکنان دارند:
1️⃣همه مثل هماند. این باور نادرست است که همۀ کارکنان مایلاند(تمام یا حتی بهترین) توان خود را وقف سازمان کنند و بخش کوچکی از نیروی خود را برای افراد و علایق بیرون از سازمان بگذارند. همه مثل هم نیستند.
@wr_management
2️⃣هدف همه از کار کردن یکسان است. رهبران اغلب گمان دارند پیروان آنان همان انگیزهای را برای رسیدن به قدرت، موقعیت، و ثروت دارند که خود آنان. ولی چنین نیست. شواهد نشان میدهد برخی مردم دوست دارند در کارشان بر دیگران نفوذ داشته باشند، عدهای استقلال میخواهند، و بعضی هم دنبال فرصتیاند که بتوانند خلاقیت خود را آشکار کنند. بنابراین اهداف و انگیزهها از هم متفاوت است.
@wr_management
3️⃣همه میخواهند پیشرفت کنند. کجفهمی در این جا این است که گمان میرود همۀ کارکنان میخواهند از نردبان سلسله مراتب سازمان بالا بروند. حقیقت این است که بسیاری نمیخواهند به مراتب بالاتر صعود کنند بلکه فقط میخواهند قدرشان شناخته شود. تشخیص این تفاوت خیلی مهم است زیرا گمان ما به این که افراد همواره دنبال بالا رفتناند رابطۀ تنگاتنگ با شیوۀ پاداشدهی، انگیزش، استخدام، و اخراج آنان دارد.
@wr_management
4️⃣همه میخواهند مدیر شوند. برنامهریزی برای آیندۀ شغلی افراد در سازمانها اغلب بر این پایه است که همه میخواهند رئیس باشند. اما به باور ما، راست این است که در صورت واگذاری مسئولیتهای حتی ناچیز مدیریتی، بسیاری از کارکنان احساس خشنودی خواهند کرد. از روی همین باور نادرست، گاه از افراد میخواهیم توانمندیهای فنی خود را کنار بگذارند و به جای آن، مهارتهای مدیریتی فراگیرند غافل از اینکه در این فرآیند، گاه کارشناسان گرانمایه را تبدیل به مدیران میان مایه میکنیم.
(منبع: جستارهایی در مدیریت ترجمۀ محمد ابراهیم محجوب)
@wr_management
@wr_management
✍️ویلیام باتلر زمانی نوشته بود، ما همه ناچاریم میان شغل کامل یا زندگی کامل یکی را برگزینیم. در نظر او، ایجاد تعادل میان کار و زندگی، خواب و خیال بوده است. نظر شما در این باره چیست؟
⭕️بیشتر رهبران کنونی، چهار برداشت نادرست از کارکنان دارند:
1️⃣همه مثل هماند. این باور نادرست است که همۀ کارکنان مایلاند(تمام یا حتی بهترین) توان خود را وقف سازمان کنند و بخش کوچکی از نیروی خود را برای افراد و علایق بیرون از سازمان بگذارند. همه مثل هم نیستند.
@wr_management
2️⃣هدف همه از کار کردن یکسان است. رهبران اغلب گمان دارند پیروان آنان همان انگیزهای را برای رسیدن به قدرت، موقعیت، و ثروت دارند که خود آنان. ولی چنین نیست. شواهد نشان میدهد برخی مردم دوست دارند در کارشان بر دیگران نفوذ داشته باشند، عدهای استقلال میخواهند، و بعضی هم دنبال فرصتیاند که بتوانند خلاقیت خود را آشکار کنند. بنابراین اهداف و انگیزهها از هم متفاوت است.
@wr_management
3️⃣همه میخواهند پیشرفت کنند. کجفهمی در این جا این است که گمان میرود همۀ کارکنان میخواهند از نردبان سلسله مراتب سازمان بالا بروند. حقیقت این است که بسیاری نمیخواهند به مراتب بالاتر صعود کنند بلکه فقط میخواهند قدرشان شناخته شود. تشخیص این تفاوت خیلی مهم است زیرا گمان ما به این که افراد همواره دنبال بالا رفتناند رابطۀ تنگاتنگ با شیوۀ پاداشدهی، انگیزش، استخدام، و اخراج آنان دارد.
@wr_management
4️⃣همه میخواهند مدیر شوند. برنامهریزی برای آیندۀ شغلی افراد در سازمانها اغلب بر این پایه است که همه میخواهند رئیس باشند. اما به باور ما، راست این است که در صورت واگذاری مسئولیتهای حتی ناچیز مدیریتی، بسیاری از کارکنان احساس خشنودی خواهند کرد. از روی همین باور نادرست، گاه از افراد میخواهیم توانمندیهای فنی خود را کنار بگذارند و به جای آن، مهارتهای مدیریتی فراگیرند غافل از اینکه در این فرآیند، گاه کارشناسان گرانمایه را تبدیل به مدیران میان مایه میکنیم.
(منبع: جستارهایی در مدیریت ترجمۀ محمد ابراهیم محجوب)
@wr_management
Forwarded from هنر اوج گیری
Telegraph
چگونه با رئیس خود مخالفت کنید بدون اینکه به موقعیت شغلی خود آسیب بزنید؟
مخالفت کردن با رئیس به معنای خودکشی شغلی نیست. مدیران با اعتماد به نفس دوست دارند که کارمندانشان با آنها مخالفت کنند. در مخالفت کردن ایدههای بهتری مطرح میشود، مشکلات حل میشود، روابط مثبت و سازنده ساخته میشود و رشد و توسعه فردی افزایش مییابد. همچنین…
Forwarded from مدیریت رفتار سازمانی
چطور با یک رئیس سختگیر کار کنیم و موفق شویم؟
🔸کار کردن در هر محیطی دشواریها و مزایای خاص خود را دارد. کار کردن تحت مدیریت یک رئیس سختگیر نیز میتواند از یک سو تجربهای بهشدت سخت و ناراحتکننده باشد و از سوی دیگر فرصتی خوب برای یادگیری و کسب تجربیات جدید.
🔸بیشتر ما زمانی با یک رئیس سختگیر کار کردهایم. چنین فردی هرگز در شرایط دشوار، وضعیت افراد را در نظر نمیگیرد و باعث میشود تا تمرکز طبیعی شما بر نتایج از بین برود و هرگز نشانی از تأیید و رضایت در او احساس نکنید.
چنین رئیس سختگیری همیشه ناراضی است و گاهی اوقات تلاش میکند تا کوچکترین چیزها را نیز تحت مدیریت خود بگیرد که همین امر باعث بالا رفتن تنش در محیط کار میشود.
البته در اینجا بر رئیس سختگیر تمرکز کردهایم نه رئیسی که سوءِاستفاده میکند.
🔸از آنجا که کار کردن با این افراد تجربه لذتبخشی نیست، ضروری است که بدانیم در این شرایط چگونه دوام بیاوریم. پرسش اصلی این است که: هنگام کار کردن با یک رئیس سختگیر چگونه میتوانیم دوام بیاوریم و حتی پیشرفت کنیم؟
1⃣ شکیبایی را سرلوحه کار خود قرار دهید
گرچه ممکن است که وسوسه شوید تا به رفتارهای رئیستان یا بیتوجهیهای او نسبت به تلاشهایتان واکنش نشان بدهید یا خشم و ناامیدی خود را نسبت به رویکرد او ابراز کنید، اما تاکتیک بهتر برای فروخوردن فوران و کنترل احساسات این است که جلوی دهانتان را بگیرید و با توجه به میزان استرس خود تا ۱۰، ۱۰۰ یا ۱۰۰۰ بشمارید. با وارد کردن احساساتتان به شرایط دشوار، وضعیت را خرابتر نکنید.
2⃣ بهانهها و مشکلات را برای خودتان نگه دارید
معمولا مدیران پرتوقع فقط حرف خودشان را میفهمند. آنها فقط به یک زبان صحبت میکنند: زبان نتایج. آنها به مشکلات، بهانهها یا موانع توجهی نمیکنند و از اعضای تیمشان انتظار دارند تا با وجود مشکلات به نتایج مطلوب دست پیدا کنند.
3⃣ در غیبت کردنها مشارکت نکنید
حرف زدن پشت سر رئیس تحت هیچ شرایطی نمیتواند به سود شما باشد. همیشه در نظر داشته باشید که ممکن است حرفهایی که میزنید به گوش رئیستان برسند و هویت گوینده نیز از او پوشیده نخواهد ماند.
4⃣ سعی کنید بفهمید که چه چیزی واقعا مدیرتان را خوشحال میکند
آیا به فکر این است که در شرکت ارتقای شغلی پیدا کند؟ آیا او کارمندی قدیمی است که زندگی خود را وقف شرکت کرده است؟ آیا حوزه شما تحت نظارت دقیق مدیریت ارشد است و نتایج از اهمیت ویژهای برخوردار هستند؟
هنگامی که تمایلات واقعی رئیس سختگیرتان را متوجه شدید، میتوانید شرایطی را فراهم کنید که این علایق بهتر محقق شوند.
5⃣ برای کارهای دشوار داوطلب شوید
همیشه مشکلات دشواری وجود دارند که در منطقه خاکستریِ بین بخشهای مختلف سازمان قرار میگیرند. اگر حل کردن مشکلات در این نواحی خاکستری به نفع مدیرتان است، این مشکلات را حل کنید. گرچه ممکن است رئیستان از شما تشکر نکند، اما قطعا متوجه میشود که شما نیروی ارزشمندی برای او هستید.
6⃣ هرگز منتظر قدردانی نباشید
سختگیرترین مدیران برای افرادی ارزش قائل هستند که بتوانند نتایج لازم را محقق کنند. ممکن است رئیستان از شما تشکر نکند، اما نباید تصور کنید که کسی برای همکاری شما ارزش قائل نیست.
7⃣ برای مقابله با مدیریت جزئیات از روانشناسی معکوس استفاده کنید
اگر رئیستان اصرار دارد که بالای سر شما بایستد و همه چیز را کنترل کند، از او بپرسید که چگونه در کارش مهارت پیدا کرده است. برای مثال بپرسید: "شما واقعا در این حوزه مهارت دارید، چگونه به این سطح از مهارت دست پیدا کردهاید؟"
با این کار نشان دهید که به عنوان یک شاگرد، مشتاق خدمت کردن هستید. ممکن است که این کار چندان لذتبخش نباشد، اما از اینکه بهخاطر ایستادن رئیس بالای سرتان عصبانی شوید خیلی بهتر است.
8⃣ فکر نکنید که حتما باید با رئیس سختگیر خود دوست شوید
بسیاری از افراد ترجیح میدهند که فاصله خود را با همکارانشان حفظ کنند. تلاش ناخوشایند شما برای دوست شدن با رئیس سختگیر فقط باعث افزایش عصبانیت او و بدتر شدن اوضاع میشود.
9⃣ بخاطر چیزهایی که یاد میگیرید عمیقا سپاسگزاری کنید
با تشکر کردن از افراد سختگیر میتوانید آنها را خلع سلاح کنید. اگر واقعا درهنگام انجام کارتان چیزی یاد میگیرید، بهخاطر فرصتی که برای شما فراهم شده است از رئیستان تشکر کنید.
منبع: thebalance
@organizationalbehavior
🔸کار کردن در هر محیطی دشواریها و مزایای خاص خود را دارد. کار کردن تحت مدیریت یک رئیس سختگیر نیز میتواند از یک سو تجربهای بهشدت سخت و ناراحتکننده باشد و از سوی دیگر فرصتی خوب برای یادگیری و کسب تجربیات جدید.
🔸بیشتر ما زمانی با یک رئیس سختگیر کار کردهایم. چنین فردی هرگز در شرایط دشوار، وضعیت افراد را در نظر نمیگیرد و باعث میشود تا تمرکز طبیعی شما بر نتایج از بین برود و هرگز نشانی از تأیید و رضایت در او احساس نکنید.
چنین رئیس سختگیری همیشه ناراضی است و گاهی اوقات تلاش میکند تا کوچکترین چیزها را نیز تحت مدیریت خود بگیرد که همین امر باعث بالا رفتن تنش در محیط کار میشود.
البته در اینجا بر رئیس سختگیر تمرکز کردهایم نه رئیسی که سوءِاستفاده میکند.
🔸از آنجا که کار کردن با این افراد تجربه لذتبخشی نیست، ضروری است که بدانیم در این شرایط چگونه دوام بیاوریم. پرسش اصلی این است که: هنگام کار کردن با یک رئیس سختگیر چگونه میتوانیم دوام بیاوریم و حتی پیشرفت کنیم؟
1⃣ شکیبایی را سرلوحه کار خود قرار دهید
گرچه ممکن است که وسوسه شوید تا به رفتارهای رئیستان یا بیتوجهیهای او نسبت به تلاشهایتان واکنش نشان بدهید یا خشم و ناامیدی خود را نسبت به رویکرد او ابراز کنید، اما تاکتیک بهتر برای فروخوردن فوران و کنترل احساسات این است که جلوی دهانتان را بگیرید و با توجه به میزان استرس خود تا ۱۰، ۱۰۰ یا ۱۰۰۰ بشمارید. با وارد کردن احساساتتان به شرایط دشوار، وضعیت را خرابتر نکنید.
2⃣ بهانهها و مشکلات را برای خودتان نگه دارید
معمولا مدیران پرتوقع فقط حرف خودشان را میفهمند. آنها فقط به یک زبان صحبت میکنند: زبان نتایج. آنها به مشکلات، بهانهها یا موانع توجهی نمیکنند و از اعضای تیمشان انتظار دارند تا با وجود مشکلات به نتایج مطلوب دست پیدا کنند.
3⃣ در غیبت کردنها مشارکت نکنید
حرف زدن پشت سر رئیس تحت هیچ شرایطی نمیتواند به سود شما باشد. همیشه در نظر داشته باشید که ممکن است حرفهایی که میزنید به گوش رئیستان برسند و هویت گوینده نیز از او پوشیده نخواهد ماند.
4⃣ سعی کنید بفهمید که چه چیزی واقعا مدیرتان را خوشحال میکند
آیا به فکر این است که در شرکت ارتقای شغلی پیدا کند؟ آیا او کارمندی قدیمی است که زندگی خود را وقف شرکت کرده است؟ آیا حوزه شما تحت نظارت دقیق مدیریت ارشد است و نتایج از اهمیت ویژهای برخوردار هستند؟
هنگامی که تمایلات واقعی رئیس سختگیرتان را متوجه شدید، میتوانید شرایطی را فراهم کنید که این علایق بهتر محقق شوند.
5⃣ برای کارهای دشوار داوطلب شوید
همیشه مشکلات دشواری وجود دارند که در منطقه خاکستریِ بین بخشهای مختلف سازمان قرار میگیرند. اگر حل کردن مشکلات در این نواحی خاکستری به نفع مدیرتان است، این مشکلات را حل کنید. گرچه ممکن است رئیستان از شما تشکر نکند، اما قطعا متوجه میشود که شما نیروی ارزشمندی برای او هستید.
6⃣ هرگز منتظر قدردانی نباشید
سختگیرترین مدیران برای افرادی ارزش قائل هستند که بتوانند نتایج لازم را محقق کنند. ممکن است رئیستان از شما تشکر نکند، اما نباید تصور کنید که کسی برای همکاری شما ارزش قائل نیست.
7⃣ برای مقابله با مدیریت جزئیات از روانشناسی معکوس استفاده کنید
اگر رئیستان اصرار دارد که بالای سر شما بایستد و همه چیز را کنترل کند، از او بپرسید که چگونه در کارش مهارت پیدا کرده است. برای مثال بپرسید: "شما واقعا در این حوزه مهارت دارید، چگونه به این سطح از مهارت دست پیدا کردهاید؟"
با این کار نشان دهید که به عنوان یک شاگرد، مشتاق خدمت کردن هستید. ممکن است که این کار چندان لذتبخش نباشد، اما از اینکه بهخاطر ایستادن رئیس بالای سرتان عصبانی شوید خیلی بهتر است.
8⃣ فکر نکنید که حتما باید با رئیس سختگیر خود دوست شوید
بسیاری از افراد ترجیح میدهند که فاصله خود را با همکارانشان حفظ کنند. تلاش ناخوشایند شما برای دوست شدن با رئیس سختگیر فقط باعث افزایش عصبانیت او و بدتر شدن اوضاع میشود.
9⃣ بخاطر چیزهایی که یاد میگیرید عمیقا سپاسگزاری کنید
با تشکر کردن از افراد سختگیر میتوانید آنها را خلع سلاح کنید. اگر واقعا درهنگام انجام کارتان چیزی یاد میگیرید، بهخاطر فرصتی که برای شما فراهم شده است از رئیستان تشکر کنید.
منبع: thebalance
@organizationalbehavior
✳️در برقراری ارتباطات به صورت حرفه ای از دو جمله پرهیز کنیم؛
✅ جمله ی نخست (فرقی نمی کنه...)
اوقاتی که نظرمان را در مورد موضوعی جویا می شوند مگر می شود فرقی نکند؟ این جمله نشانِ منفعل بودن مخاطب یا بی تفاوتی اوست و از نظر آداب اجتماعی جمله مودبانه ایی نیست.
✅ جمله ی دوم (بد نیستم...)
وقتی که کسی حالمان را جویا می شود، اگر بد نیستیم چرا نمی گوییم خوبم؟ این جمله موجب می شود گمان کنیم مخاطب در ابراز احساسات مثبتش، بخل می ورزد یا انسان شاکری نیست. از همه مهمتر به خودِ ما تلقینِ احساسِ ناخوشی می کند.
👈لطفا حساس باشیم، نظر بدهیم، ابرازِ وجود کنیم و مثبت بیاندیشیم.
حساس ها نمی گویند: به من چه، فرقی نمی کنه، بد نیستم، من این مدلی ام، حوصله ندارم، نظری ندارم، که چی؟ تحمل ندارم، اعصابم خرده، همین که گفتم و... این جملات نشان دهنده فقدان هوش عاطفی هستند.
✅ جمله ی نخست (فرقی نمی کنه...)
اوقاتی که نظرمان را در مورد موضوعی جویا می شوند مگر می شود فرقی نکند؟ این جمله نشانِ منفعل بودن مخاطب یا بی تفاوتی اوست و از نظر آداب اجتماعی جمله مودبانه ایی نیست.
✅ جمله ی دوم (بد نیستم...)
وقتی که کسی حالمان را جویا می شود، اگر بد نیستیم چرا نمی گوییم خوبم؟ این جمله موجب می شود گمان کنیم مخاطب در ابراز احساسات مثبتش، بخل می ورزد یا انسان شاکری نیست. از همه مهمتر به خودِ ما تلقینِ احساسِ ناخوشی می کند.
👈لطفا حساس باشیم، نظر بدهیم، ابرازِ وجود کنیم و مثبت بیاندیشیم.
حساس ها نمی گویند: به من چه، فرقی نمی کنه، بد نیستم، من این مدلی ام، حوصله ندارم، نظری ندارم، که چی؟ تحمل ندارم، اعصابم خرده، همین که گفتم و... این جملات نشان دهنده فقدان هوش عاطفی هستند.
✳️ بزرگی می گفت :
صد در صد مثبت باشید
به همان میزان که کلمات مثبت میتوانند ما را به اهدافمان نزدیک سازند،کلمات منفی میتوانند ما را از اهدافمان دور کنند . اگر هدف ما رسیدن به ثروت باشد،کلمات ثروت ،پول،فراوانی،رحمت و بارش مثبت تلقی می شوند و ما را به هدف نزدیکتر می کنند . اما کلماتی مانند فقر،تنگدستی،بیپولی و ...مارا از اهدافمان دور می کنند . پس هیچگاه نباید به زبان بیاوریم که :"من بدبخت نیستم ."زیرا ضمیرناخودآگاه شما، بدبخت را میگیرد و به آن فکر می کند بلکه باید بگوییم:
"من خوشبختم"
صد در صد مثبت باشید
به همان میزان که کلمات مثبت میتوانند ما را به اهدافمان نزدیک سازند،کلمات منفی میتوانند ما را از اهدافمان دور کنند . اگر هدف ما رسیدن به ثروت باشد،کلمات ثروت ،پول،فراوانی،رحمت و بارش مثبت تلقی می شوند و ما را به هدف نزدیکتر می کنند . اما کلماتی مانند فقر،تنگدستی،بیپولی و ...مارا از اهدافمان دور می کنند . پس هیچگاه نباید به زبان بیاوریم که :"من بدبخت نیستم ."زیرا ضمیرناخودآگاه شما، بدبخت را میگیرد و به آن فکر می کند بلکه باید بگوییم:
"من خوشبختم"
✳️ مدیریت ارتباطات
✅ تفكر انفرادي در ارتباطات
١- حق با من است و بايستي آن را اثبات كنم.
٢- اين موضوع به من ارتباطي ندارد.
٣- اين حق من است.
٤- تو هيچ وقت كاري انجام نمي دهي و كمك نمي كني.
٥- لحن صداي او آسيب زننده است.
٦- اون حتما بايد عذر خواهي كند تا با او صحبت كنم.
٧- اين دعوا به جايي نمي رسد، ولي من عقب نمي نشينم.
٨- ما با هم تفاهم نداريم.
٩- او اين را گفت و من هم اين را گفتم.
✅ تفكر گروهي در ارتباطات
١- ما بايستي همديگر را بهتر درك كنيم.
٢- ما با هم صحبت مي كنيم تا راه حلي پيدا كنيم.
٣- تلاش مي كنم توافق شريكم را به دست آورم.
٤- من نياز به كمك و همكاري تو دارم.
٥- ما درگير هيجان و احساس شده ايم، قدري زمان بدهيم.
٦- سرزنش و انتقاد ما را به هم نزديك نخواهد كرد.
٧- اين دعوا سرانجامي در اين لحظه با فشار هيجان و احساس نخواهد داشت، بهتر است متوقف شود.
٨- به نظر من حق با او نيست. بنابراين مي توانم وقتي آرام شد صحبت كنم.
٩- او اين را گفت و شايد حق با اوست. بهتر است قبل از جواب دادن قدري فكر کنم.
✅ تفكر انفرادي در ارتباطات
١- حق با من است و بايستي آن را اثبات كنم.
٢- اين موضوع به من ارتباطي ندارد.
٣- اين حق من است.
٤- تو هيچ وقت كاري انجام نمي دهي و كمك نمي كني.
٥- لحن صداي او آسيب زننده است.
٦- اون حتما بايد عذر خواهي كند تا با او صحبت كنم.
٧- اين دعوا به جايي نمي رسد، ولي من عقب نمي نشينم.
٨- ما با هم تفاهم نداريم.
٩- او اين را گفت و من هم اين را گفتم.
✅ تفكر گروهي در ارتباطات
١- ما بايستي همديگر را بهتر درك كنيم.
٢- ما با هم صحبت مي كنيم تا راه حلي پيدا كنيم.
٣- تلاش مي كنم توافق شريكم را به دست آورم.
٤- من نياز به كمك و همكاري تو دارم.
٥- ما درگير هيجان و احساس شده ايم، قدري زمان بدهيم.
٦- سرزنش و انتقاد ما را به هم نزديك نخواهد كرد.
٧- اين دعوا سرانجامي در اين لحظه با فشار هيجان و احساس نخواهد داشت، بهتر است متوقف شود.
٨- به نظر من حق با او نيست. بنابراين مي توانم وقتي آرام شد صحبت كنم.
٩- او اين را گفت و شايد حق با اوست. بهتر است قبل از جواب دادن قدري فكر کنم.
🔴🛑⭕️📌اطلاعیه مهم:
با سلام.
دوستان و همراهان گرامی نظر به اینکه تا این ساعت فعلا میشه با تلگرام ارتباط برقرار کرد طبیعتا فعالیت ما نیز همچنان در کانال تلگرامی خواهد بود. و گروه واتس اپ و کانال ما در سروش وسایر شبکه های اجتماعی تنها در صورت قطع کامل تلگرام شروع به فعالیت خواهد کرد.
برخی از دوستان و همراهان کانال نیز پیشنهاد ایجاد صفحه فیسبوک و یا اینستاگرام و یا صفحه ای تجاری در اپلیکیشن لاین رو داشتند که بعدا با توجه به درخواست و اقبال عمومی نسبت به هر یک از این اپلیکیشن ها نیز، در این مورد تصمیمی خواهیم گرفت.
لذا خواهشمندم تا معلوم شدن قطعی اوضاع و شرایط صبر پیشه کنید.
با سپاس/ دکترامیرصادقی
کانال مدیریت اجرایی
@executivemanagement
با سلام.
دوستان و همراهان گرامی نظر به اینکه تا این ساعت فعلا میشه با تلگرام ارتباط برقرار کرد طبیعتا فعالیت ما نیز همچنان در کانال تلگرامی خواهد بود. و گروه واتس اپ و کانال ما در سروش وسایر شبکه های اجتماعی تنها در صورت قطع کامل تلگرام شروع به فعالیت خواهد کرد.
برخی از دوستان و همراهان کانال نیز پیشنهاد ایجاد صفحه فیسبوک و یا اینستاگرام و یا صفحه ای تجاری در اپلیکیشن لاین رو داشتند که بعدا با توجه به درخواست و اقبال عمومی نسبت به هر یک از این اپلیکیشن ها نیز، در این مورد تصمیمی خواهیم گرفت.
لذا خواهشمندم تا معلوم شدن قطعی اوضاع و شرایط صبر پیشه کنید.
با سپاس/ دکترامیرصادقی
کانال مدیریت اجرایی
@executivemanagement
Forwarded from آموزه های سازمانی
شرایط کاری انعطافپذیر بهرهور ماندن را سختتر میکند
🔸استقلال در کار خیلی دلپذیر است؛ اینکه زمان مشخص و تعریفشدهای برای رسیدن سر کار نداشته باشید. یا به خاطر سر زدن به مدرسه فرزندانتان و زودتر ترک کردن محل کار، مجبور به پاسخگویی نباشید. یا حتی اگر روزی حال عمومی خوبی ندارید یا ترافیک به شکلی غیرعادی شدید میشود، مشکلی وجود نداشته باشد و بتوانید از خانه کار کنید.
🔸اما آیا همه چیز به همین سادگی است؟ در خانه ماندن ممکن است حواس شما را پرت مسائل خانه مثل انبوه لباسهایی که باید به ماشین لباسشویی انداخته شوند کند، اما همه چیز به خودتان بستگی دارد. برای انجام کارها باید مهلتی برای خودتان تعیین کنید و خودتان را نسبت به آن زمان متعهد نگه دارید، چون کس دیگری قرار نیست بر شما نظارت داشته باشد.
🔸طبق یک مطالعه علمی در مورد انعطافپذیری در محیط کار، ۹۸ درصد مدیرانی که یک برنامه کاری انعطافپذیر را اجرا میکنند، نتیجه منفی نمیگیرند. آنها در عوض با بازخوردهایی مثل برقراری ارتباطات بهتر، تعامل و بهرهوری مواجه میشوند. بنابراین، مدیریت یک برنامه کاری منعطف نیازمند برقراری توازنی قوی از اعتماد مدیریت و مسوولیتپذیری شخصی است.
🔸اما مسوولیتپذیری شخصی چه شکلی است؟ چگونه میتوانید با مرزهایی که قبل از به دست آوردن چنین استقلالی شما را محدود کرده بودند، کارها را مدیریت کنید؟ چنین چیزی امکانپذیر است، فقط باید نکات زیر را مد نظر داشته باشید.
1⃣ به یک برنامه منظم و روتین از کارهایتان دست یابید. هر روز را در یک زمان مشخص شروع کنید؛ حتی اگر قرار است بعد از آن، کارهای شخصی متفاوتی انجام دهید.
وقتی ما عادتهایی را در خودمان شکل میدهیم، به یک سری الگوهای رفتاری میرسیم که باعث میشوند به اهدافمان برسیم. بنابراین، حتی اگر مدیر من پارامترهای خاصی برای انجام «بهموقع» کار نداشته باشد، خودم میتوانم برنامهای منظم و روتین ایجاد کنم.
2⃣ همه چیز را مثل یک روز کاری واقعی شروع کنید. وقتی برنامه کاری منعطفی دارید، اما مثل یک روز کاری واقعی با آن رفتار نمیکنید، از مسیر خارج میشوید. اگر به طور مداوم داخل خانه کار میکنید، میتوانید کارهایی را که به آرامش و بهرهوری بیشتر منجر میشوند انجام دهید و دائم به خودتان گوشزد کنید که «روز کاری شروع شده است!»
محققان میگویند حتی پوشیدن لباس رسمی در خانه با توانایی فرد برای درگیری کامل با کار ارتباط مستقیم دارد.
3⃣ از تقویم به عنوان لیست کارهایی که باید انجام دهید استفاده کنید. وقتی ساعات کاری از سوی کارفرما به شما دیکته نشده، ممکن است فکر کنید «خب، حالا برای انجام این کار وقت زیاد دارم» و ناگهان به خودتان میآیید و میبینید روز تمام شده است. بنابراین تقویمی برای خودتان داشته باشید و وظایف هر روز را در آن مشخص کنید.
4⃣ راههای ارتباطی را باز بگذارید. یکی از بزرگترین موانعی که باعث میشود کارفرما نخواهد برنامه کاری انعطافپذیر را در محیط کار اجرا کند، تردید در مدیریت کردن نیروها است. خیلیها معتقدند اگر نتوانند کارکنان خود را به صورت فیزیکی ببینند، آنها کار نمیکنند.
بنابراین مدیرتان را در جریان پیشرفت کاری و دستاوردهایتان بگذارید. این کار باعث اعتمادآفرینی میشود.
5⃣ گول سرخوشی ناشی از به تعویق انداختن کارها را نخورید. اگر از قبل برنامهریزی زمانی دقیقی نداشته باشید، افکاری مثل «حتما تا جمعه تمامش میکنم!» به طور طبیعی ذهنتان را پر میکند.
اسیر چنین وسوسهای نشدن، یک چالش است؛ بهخصوص در موقعیتهای حرفهای خاص.
اول از همه، هدفی را که از به دست آوردن کار انعطافپذیر داشتید، به خودتان یادآوری کنید. قرار بود وقت بیشتری داشته باشید تا به امور شخصی و خانوادهتان بیشتر رسیدگی کنید.
پس آیا درست است که صبح وسط هفته را رها کنید و گزارشتان را به تعطیلات آخر هفته موکول کنید؟
🔸همانطور که دیدیم، بدون پروتکلها و رویکرد درست، دورکاری به درستی اجرا نمیشود. این روش کار به توجه، برنامهریزی، ارتباط و توانایی اولویتبندی استراتژیک نیاز دارد.
منبع: Fast Company
@orgteachings
🔸استقلال در کار خیلی دلپذیر است؛ اینکه زمان مشخص و تعریفشدهای برای رسیدن سر کار نداشته باشید. یا به خاطر سر زدن به مدرسه فرزندانتان و زودتر ترک کردن محل کار، مجبور به پاسخگویی نباشید. یا حتی اگر روزی حال عمومی خوبی ندارید یا ترافیک به شکلی غیرعادی شدید میشود، مشکلی وجود نداشته باشد و بتوانید از خانه کار کنید.
🔸اما آیا همه چیز به همین سادگی است؟ در خانه ماندن ممکن است حواس شما را پرت مسائل خانه مثل انبوه لباسهایی که باید به ماشین لباسشویی انداخته شوند کند، اما همه چیز به خودتان بستگی دارد. برای انجام کارها باید مهلتی برای خودتان تعیین کنید و خودتان را نسبت به آن زمان متعهد نگه دارید، چون کس دیگری قرار نیست بر شما نظارت داشته باشد.
🔸طبق یک مطالعه علمی در مورد انعطافپذیری در محیط کار، ۹۸ درصد مدیرانی که یک برنامه کاری انعطافپذیر را اجرا میکنند، نتیجه منفی نمیگیرند. آنها در عوض با بازخوردهایی مثل برقراری ارتباطات بهتر، تعامل و بهرهوری مواجه میشوند. بنابراین، مدیریت یک برنامه کاری منعطف نیازمند برقراری توازنی قوی از اعتماد مدیریت و مسوولیتپذیری شخصی است.
🔸اما مسوولیتپذیری شخصی چه شکلی است؟ چگونه میتوانید با مرزهایی که قبل از به دست آوردن چنین استقلالی شما را محدود کرده بودند، کارها را مدیریت کنید؟ چنین چیزی امکانپذیر است، فقط باید نکات زیر را مد نظر داشته باشید.
1⃣ به یک برنامه منظم و روتین از کارهایتان دست یابید. هر روز را در یک زمان مشخص شروع کنید؛ حتی اگر قرار است بعد از آن، کارهای شخصی متفاوتی انجام دهید.
وقتی ما عادتهایی را در خودمان شکل میدهیم، به یک سری الگوهای رفتاری میرسیم که باعث میشوند به اهدافمان برسیم. بنابراین، حتی اگر مدیر من پارامترهای خاصی برای انجام «بهموقع» کار نداشته باشد، خودم میتوانم برنامهای منظم و روتین ایجاد کنم.
2⃣ همه چیز را مثل یک روز کاری واقعی شروع کنید. وقتی برنامه کاری منعطفی دارید، اما مثل یک روز کاری واقعی با آن رفتار نمیکنید، از مسیر خارج میشوید. اگر به طور مداوم داخل خانه کار میکنید، میتوانید کارهایی را که به آرامش و بهرهوری بیشتر منجر میشوند انجام دهید و دائم به خودتان گوشزد کنید که «روز کاری شروع شده است!»
محققان میگویند حتی پوشیدن لباس رسمی در خانه با توانایی فرد برای درگیری کامل با کار ارتباط مستقیم دارد.
3⃣ از تقویم به عنوان لیست کارهایی که باید انجام دهید استفاده کنید. وقتی ساعات کاری از سوی کارفرما به شما دیکته نشده، ممکن است فکر کنید «خب، حالا برای انجام این کار وقت زیاد دارم» و ناگهان به خودتان میآیید و میبینید روز تمام شده است. بنابراین تقویمی برای خودتان داشته باشید و وظایف هر روز را در آن مشخص کنید.
4⃣ راههای ارتباطی را باز بگذارید. یکی از بزرگترین موانعی که باعث میشود کارفرما نخواهد برنامه کاری انعطافپذیر را در محیط کار اجرا کند، تردید در مدیریت کردن نیروها است. خیلیها معتقدند اگر نتوانند کارکنان خود را به صورت فیزیکی ببینند، آنها کار نمیکنند.
بنابراین مدیرتان را در جریان پیشرفت کاری و دستاوردهایتان بگذارید. این کار باعث اعتمادآفرینی میشود.
5⃣ گول سرخوشی ناشی از به تعویق انداختن کارها را نخورید. اگر از قبل برنامهریزی زمانی دقیقی نداشته باشید، افکاری مثل «حتما تا جمعه تمامش میکنم!» به طور طبیعی ذهنتان را پر میکند.
اسیر چنین وسوسهای نشدن، یک چالش است؛ بهخصوص در موقعیتهای حرفهای خاص.
اول از همه، هدفی را که از به دست آوردن کار انعطافپذیر داشتید، به خودتان یادآوری کنید. قرار بود وقت بیشتری داشته باشید تا به امور شخصی و خانوادهتان بیشتر رسیدگی کنید.
پس آیا درست است که صبح وسط هفته را رها کنید و گزارشتان را به تعطیلات آخر هفته موکول کنید؟
🔸همانطور که دیدیم، بدون پروتکلها و رویکرد درست، دورکاری به درستی اجرا نمیشود. این روش کار به توجه، برنامهریزی، ارتباط و توانایی اولویتبندی استراتژیک نیاز دارد.
منبع: Fast Company
@orgteachings
✳️ #آموزه_های_مدیریتی
✅ ارزیابی های دانشگاه هاروارد از 85000 مدیر نشان می دهد
در میان 15 شاخصه رهبری تعریف شده، توانایی ایجاد انگیزش پایین ترین رتبه را کسب می کند.
اما وقتی همین سوال از یک میلیون فرد عادی پرسیده شد، انگیزش و الهام بخش بودن رتبه اول را به خود اختصاص داد.
✅ شاید 50 سال پیش افراد فقط به خاطر پول کار می کردند، اما حالا مردم شاخص هایی مانند انگیزه و روحیه را بیشتر ترجیح می دهند.
✅ ارزیابی های دانشگاه هاروارد از 85000 مدیر نشان می دهد
در میان 15 شاخصه رهبری تعریف شده، توانایی ایجاد انگیزش پایین ترین رتبه را کسب می کند.
اما وقتی همین سوال از یک میلیون فرد عادی پرسیده شد، انگیزش و الهام بخش بودن رتبه اول را به خود اختصاص داد.
✅ شاید 50 سال پیش افراد فقط به خاطر پول کار می کردند، اما حالا مردم شاخص هایی مانند انگیزه و روحیه را بیشتر ترجیح می دهند.
Forwarded from شبکه توسعه
🔲⭕️چرا زمامداران ناکارآمد می شوند؟ نگاه شوماخری به کشورداری
مدیران کشور نالایقند. این جمله ای است که در تاکسی، گفتگوهای خانوادگی و یا در شبکه های اجتماعی تکرار می شود. تا کنون بیش از صد بار شنیده ام و خوانده ام که مدیران ما فاسد، ناکارآمد و نالایق هستند و به همان تعداد شنیده ام که باید این ها تغییر کنند و اگر مدیران دیگری جایگزین آنان شوند اوضاع بهتر می شود.
اندیشه رایج این است: اگر فردی صالح و کارآمد در راس امور یک سازمان/شهر/وزارت یا جامعه قرار گیرد بدیهی است که وضعیت بهتر خواهد شد. به همین خاطر هم هست که در زمان انتخابات/انتصابات شور و هیجان زیادی داریم و همچنین فیلترهای متعدد می گذاریم تا افراد مناسب انتخاب شوند.
اینکه افراد صالح باید در راس حکومت/مدیریت باشند تا امور بسامان شود، ریشه در فهمی قدیمی از سنت سیاسی یونانی به خصوص افلاطون دارد. واقعیت آنست که زمام داران آن مقدار که ما فکر می کنیم، مهم نیستند. این نظام کشورداری و حکمرانی است که حکمرانان را ناکارآمد و فاسد می کند. می دانم بلافاصله در ذهن خود مصادیقی را مرور می کنید و من را متهم می کنید به کلی گویی یا اشتباه. اما چند سطر دیگر با من همراه باشید.
در همه جای دنیا مسوولان ناکارآمد و فاسد وجود دارد. کافیست به تجربه کشورهایی چون بزریل، چین، فنلاند، استرالیا و کره جنوبی و رسوایی زمام داران آنان نگاه کنیم. در همه آن ها زمام داران خطاکار وجود داشتند. پس مسوولان ناکارآمد پدیده ای جهانی هستند. آنچه مهم است این است که در برخی کشورها، نظام حکمرانی به گونه ای است که
الف) اگر زمام داران فاسد باشند، اولا فسادشان برملا می شود و ثانیا هزینه بسیار بالایی را باید بپردازند.
ب) اگر زمام داران ناکارآمد باشند، اولا تیغ تیز رسانه های منتقد ناکارآمدی آنان را افشا می کند و ثانیا به واسطه فشار افکار عمومی کنار گذاشته می شوند یا حزب متبوع شان محبوبیت خود را از دست می دهد.
ج) اگر زمام داران، سیاستی را اتخاذ کنند که برخلاف خواست اکثریت باشد، در اولین فرصت ممکن است کنار گذاشته می شوند یا حزب متبوع شان سقوط می کند.
این سه سازوکار کلیدی، باعث می شود که هیچ نقطه ضعفی بی عقوبت نباشد: نه فساد، نه ناکارآمدی و نه بی توجهی به خواست اکثریت. زمام داران با آنکه میل باطنی به استفاده از منابع دولتی و قدرت سیاسی دارند، اما به خاطر ترس از عقوبت (در مهندسی سیستم به عقوبت می گویند بازخورد یا فیدبک) یکی از سه سازوکار بالا مجبور می شوند که سالم بمانند، بر کارآمدی خود بیافزایند و بازتاب دهنده خواست اکثریت باشند. اینکه بخشی از زمام داران، فاسد، ناکارآمد و مستبد باشند ناگریز است، این نظام کشورداری است که اگر درست طراحی شده باشد زمام داران مذکور را مهار، شناسایی، اصلاح و یا جایگزین می کند.
متاسفانه درک ما از کشورداری مبتنی بر نگاه شوماخری است (مایکل شوماخر قهرمان افسانه ای رانندگی فرمول یک است). یعنی فکر می کنیم، اگر شوماخری پیدا شود که پشت فرمان این ماشین بنشیند (قدرت را به دست بگیرد) آنگاه ما به سرعت به مقصد خواهیم رسید. حالا فرض کنید که شوماخر را نیز یافته اید، اگر این ماشین سه چرخ از چهار چرخش پنجر باشد و همچنین پدال گاز و ترمزش نیز کار نکند، شوماخر قهرمان شما چه معجزه ای می تواند بکند؟
یکی از اساسی ترین آموزه هایی که از دانش مهندسی سیستم ها آموخته ام و درستی آن را به تجربه عمیقا دریافته ام این است: «در سیستمهای خوب، آدمهای بد هم خوب عمل میکنند و در سیستمهای بد آدمهای خوب هم بد عمل میکنند.» وقتی سیستم درست طراحی شده باشد حتی اگر کسی بخواهد بد باشد هم «نمیتواند» بد عمل کند و یا اگر هم بتواند به زودی فیدبک ها او را اصلاح خواهند کرد.
☑️⭕️تجویز راهبردی:
1- بیشتر از آن که در جستجوی «مدیر کارآمد» باشیم تلاش کنیم که «نظام کارآمد/سازمان کارآمد» ایجاد کنیم. کشتی را کشتی بانی دیگر باید! حرف ناقصی است. به جای آن که همیشه به فکر تعویض کشتی بان باشیم نگاه کنیم که کشتی ما کجا سوراخ شده است؟ تا برخی از قوانین ما برای 80 سال پیش و برخی از سیستم های ما مانند سیستم بودجه ریزی برای 50 سال پیش است با تعویض مدیران معجزه رخ نمی دهد
2- تجربه جهانی نشان می دهد دست کم شش مکانیزم زیر می تواند منجر به ارتقاء نظام کشورداری شود:
»رقابت بین گروههای سیاسی شناسنامه دار (احزابی که رای دوره بعد آنان در گرو کارآمدی و سلامت این دوره آنان است)،
»آزادی بیان مسوولانه
»گردش آزاد اطلاعات(دسترسی همگانی و برابر به اطلاعات و فرصت ها)
»تنوع دیدگاهها و تحمل تفاوتها (جامعه رنگارنگ)
»پاسخگو بودن تمام اشخاص حقیقی و نهادهای حقوقی که قدرت و منابع را در اختیار دارند،
»وجود رسانه های مستقل و منتقد
هر جا هستیم فقط یک قدم، تاکید می کنم یک قدم برداریم برای آن که این شش مکانیزم فعال تر و موثرتر شود.
مجتبی لشکربلوکی
@Dr_Lashkarbolouki
مدیران کشور نالایقند. این جمله ای است که در تاکسی، گفتگوهای خانوادگی و یا در شبکه های اجتماعی تکرار می شود. تا کنون بیش از صد بار شنیده ام و خوانده ام که مدیران ما فاسد، ناکارآمد و نالایق هستند و به همان تعداد شنیده ام که باید این ها تغییر کنند و اگر مدیران دیگری جایگزین آنان شوند اوضاع بهتر می شود.
اندیشه رایج این است: اگر فردی صالح و کارآمد در راس امور یک سازمان/شهر/وزارت یا جامعه قرار گیرد بدیهی است که وضعیت بهتر خواهد شد. به همین خاطر هم هست که در زمان انتخابات/انتصابات شور و هیجان زیادی داریم و همچنین فیلترهای متعدد می گذاریم تا افراد مناسب انتخاب شوند.
اینکه افراد صالح باید در راس حکومت/مدیریت باشند تا امور بسامان شود، ریشه در فهمی قدیمی از سنت سیاسی یونانی به خصوص افلاطون دارد. واقعیت آنست که زمام داران آن مقدار که ما فکر می کنیم، مهم نیستند. این نظام کشورداری و حکمرانی است که حکمرانان را ناکارآمد و فاسد می کند. می دانم بلافاصله در ذهن خود مصادیقی را مرور می کنید و من را متهم می کنید به کلی گویی یا اشتباه. اما چند سطر دیگر با من همراه باشید.
در همه جای دنیا مسوولان ناکارآمد و فاسد وجود دارد. کافیست به تجربه کشورهایی چون بزریل، چین، فنلاند، استرالیا و کره جنوبی و رسوایی زمام داران آنان نگاه کنیم. در همه آن ها زمام داران خطاکار وجود داشتند. پس مسوولان ناکارآمد پدیده ای جهانی هستند. آنچه مهم است این است که در برخی کشورها، نظام حکمرانی به گونه ای است که
الف) اگر زمام داران فاسد باشند، اولا فسادشان برملا می شود و ثانیا هزینه بسیار بالایی را باید بپردازند.
ب) اگر زمام داران ناکارآمد باشند، اولا تیغ تیز رسانه های منتقد ناکارآمدی آنان را افشا می کند و ثانیا به واسطه فشار افکار عمومی کنار گذاشته می شوند یا حزب متبوع شان محبوبیت خود را از دست می دهد.
ج) اگر زمام داران، سیاستی را اتخاذ کنند که برخلاف خواست اکثریت باشد، در اولین فرصت ممکن است کنار گذاشته می شوند یا حزب متبوع شان سقوط می کند.
این سه سازوکار کلیدی، باعث می شود که هیچ نقطه ضعفی بی عقوبت نباشد: نه فساد، نه ناکارآمدی و نه بی توجهی به خواست اکثریت. زمام داران با آنکه میل باطنی به استفاده از منابع دولتی و قدرت سیاسی دارند، اما به خاطر ترس از عقوبت (در مهندسی سیستم به عقوبت می گویند بازخورد یا فیدبک) یکی از سه سازوکار بالا مجبور می شوند که سالم بمانند، بر کارآمدی خود بیافزایند و بازتاب دهنده خواست اکثریت باشند. اینکه بخشی از زمام داران، فاسد، ناکارآمد و مستبد باشند ناگریز است، این نظام کشورداری است که اگر درست طراحی شده باشد زمام داران مذکور را مهار، شناسایی، اصلاح و یا جایگزین می کند.
متاسفانه درک ما از کشورداری مبتنی بر نگاه شوماخری است (مایکل شوماخر قهرمان افسانه ای رانندگی فرمول یک است). یعنی فکر می کنیم، اگر شوماخری پیدا شود که پشت فرمان این ماشین بنشیند (قدرت را به دست بگیرد) آنگاه ما به سرعت به مقصد خواهیم رسید. حالا فرض کنید که شوماخر را نیز یافته اید، اگر این ماشین سه چرخ از چهار چرخش پنجر باشد و همچنین پدال گاز و ترمزش نیز کار نکند، شوماخر قهرمان شما چه معجزه ای می تواند بکند؟
یکی از اساسی ترین آموزه هایی که از دانش مهندسی سیستم ها آموخته ام و درستی آن را به تجربه عمیقا دریافته ام این است: «در سیستمهای خوب، آدمهای بد هم خوب عمل میکنند و در سیستمهای بد آدمهای خوب هم بد عمل میکنند.» وقتی سیستم درست طراحی شده باشد حتی اگر کسی بخواهد بد باشد هم «نمیتواند» بد عمل کند و یا اگر هم بتواند به زودی فیدبک ها او را اصلاح خواهند کرد.
☑️⭕️تجویز راهبردی:
1- بیشتر از آن که در جستجوی «مدیر کارآمد» باشیم تلاش کنیم که «نظام کارآمد/سازمان کارآمد» ایجاد کنیم. کشتی را کشتی بانی دیگر باید! حرف ناقصی است. به جای آن که همیشه به فکر تعویض کشتی بان باشیم نگاه کنیم که کشتی ما کجا سوراخ شده است؟ تا برخی از قوانین ما برای 80 سال پیش و برخی از سیستم های ما مانند سیستم بودجه ریزی برای 50 سال پیش است با تعویض مدیران معجزه رخ نمی دهد
2- تجربه جهانی نشان می دهد دست کم شش مکانیزم زیر می تواند منجر به ارتقاء نظام کشورداری شود:
»رقابت بین گروههای سیاسی شناسنامه دار (احزابی که رای دوره بعد آنان در گرو کارآمدی و سلامت این دوره آنان است)،
»آزادی بیان مسوولانه
»گردش آزاد اطلاعات(دسترسی همگانی و برابر به اطلاعات و فرصت ها)
»تنوع دیدگاهها و تحمل تفاوتها (جامعه رنگارنگ)
»پاسخگو بودن تمام اشخاص حقیقی و نهادهای حقوقی که قدرت و منابع را در اختیار دارند،
»وجود رسانه های مستقل و منتقد
هر جا هستیم فقط یک قدم، تاکید می کنم یک قدم برداریم برای آن که این شش مکانیزم فعال تر و موثرتر شود.
مجتبی لشکربلوکی
@Dr_Lashkarbolouki
Forwarded from گفتمان های نگرش نو (زهرا مهاجر شهری kanoonmoj)
♈️هشت نوع فرهنگ سازمانی
براساس موضعگیری سازمانها نسبت به دو مقوله «تعاملات افراد» و «واکنش نسبت به تغییر»، هشت سبک فرهنگی شناسایی شده است که هم در مورد سازمانها کاربرد دارد و هم در مورد رهبران به صورت مجزا.
طی ۲۰ سال گذشته، محققان در شرکت مشاوره مدیریتی «اسپنسر استوارت»، این لیست را به طور مستقل مطالعه و بارها اصلاح کردهاند. این سبکها از این قرارند:
🔹 حمایتگر:
در این فرهنگ، تمرکز روی روابط و اعتماد متقابل است. محیط کار گرم، مشارکتی و دوستانه است. مردم به هم کمک و از هم حمایت میکنند. وفاداری، کارکنان را با هم متحد میکند؛ رهبران بر صداقت، کار تیمی و روابط مثبت تاکید میکنند.
🔹هدفمحور:
این فرهنگ، نمونه بارز آرمانگرایی و نوعدوستی است. در محیط کار، همه صبور، دلسوز و اهل مدارا هستند و تمام تلاش افراد این است که در بهبود وضع جهان در بلندمدت سهم داشته باشند. عامل اتحاد کارکنان، تمرکز بر پایداری و جامعه جهانی است؛ رهبران بر آرمانهای مشترک و مشارکت در فعالیتهای انساندوستانه تاکید دارند.
🔹یادگیری:
اکتشاف، وسعت فکر و خلاقیت از مهمترین ویژگیهای یک فرهنگ مبتنی بر یادگیری است. محیط کار، محلی برای نوآوری و آزاداندیشی است. افراد همواره در حال ایدهپردازی هستند و تمامی روشهای ممکن را بررسی و امتحان میکنند. کنجکاوی، عامل اتحاد کارکنان است؛ رهبران بر نوآوری، دانش و ماجراجویی تاکید دارند.
🔹مفرح:
تفریح و هیجان از ویژگیهای اصلی این فرهنگ است. محیط کار شاد و سرزنده است و افراد معمولا کاری را انجام میدهند که خوشحالشان میکند. شادی و انگیزه، کارکنان را دور هم جمع میکند؛ رهبران بر اقدامات خودجوش و شوخطبعی تاکید دارند.
🔹نتیجهگرا:
کامیابی و موفقیت از مهمترین ویژگیهای این فرهنگ است. محیط کار، مبتنی بر نتیجه و شایستهسالاری است. آرزوی قلبی افراد، رسیدن به عملکرد بالا است. آنچه کارکنان را با هم متحد میکند، میل به (افزایش) صلاحیت و موفقیت است؛ اولویت اصلی رهبران، نیل به اهداف است.
🔹اقتدارگرا:
فرهنگ اقتدارگرا با ویژگیهایی مثل قدرت و قاطعیت شناخته میشود. محیط کار رقابتی است. افراد برای منافع شخصی خود تلاش میکنند. کنترل و تسلط، کارکنان را با هم متحد میکند؛ دغدغه اصلی رهبران، تسلط و اعتماد است.
🔹ایمن:
برنامهریزی، احتیاط و آمادگی از جمله ویژگیهای یک فرهنگ ایمن است. محیط کار قابل پیشبینی است. افراد از خطرات آگاهند و تمامی جوانب را بررسی میکنند. میل به احساس امنیت و پیشبینی تغییرات است که کارکنان را با هم متحد میکند؛ رهبران واقعگرا هستند و از قبل همه چیز را برنامهریزی میکنند.
🔹قانونمدار:
در این فرهنگ، تمرکز اصلی روی احترام، ساختار و هنجارهای مشترک است. محیط کار باقاعده و روشمند است (هر کاری طبق روش خاص خودش انجام میشود). افراد معمولا تابع قوانین هستند و میخواهند با محیط سازگار شوند. همکاری، عامل اتحاد کارکنان است؛ رهبران به روشهای مشترک و سنتهای قدیمی و ریشهدار اهمیت میدهند.
منبع: hbr
@new_theory
براساس موضعگیری سازمانها نسبت به دو مقوله «تعاملات افراد» و «واکنش نسبت به تغییر»، هشت سبک فرهنگی شناسایی شده است که هم در مورد سازمانها کاربرد دارد و هم در مورد رهبران به صورت مجزا.
طی ۲۰ سال گذشته، محققان در شرکت مشاوره مدیریتی «اسپنسر استوارت»، این لیست را به طور مستقل مطالعه و بارها اصلاح کردهاند. این سبکها از این قرارند:
🔹 حمایتگر:
در این فرهنگ، تمرکز روی روابط و اعتماد متقابل است. محیط کار گرم، مشارکتی و دوستانه است. مردم به هم کمک و از هم حمایت میکنند. وفاداری، کارکنان را با هم متحد میکند؛ رهبران بر صداقت، کار تیمی و روابط مثبت تاکید میکنند.
🔹هدفمحور:
این فرهنگ، نمونه بارز آرمانگرایی و نوعدوستی است. در محیط کار، همه صبور، دلسوز و اهل مدارا هستند و تمام تلاش افراد این است که در بهبود وضع جهان در بلندمدت سهم داشته باشند. عامل اتحاد کارکنان، تمرکز بر پایداری و جامعه جهانی است؛ رهبران بر آرمانهای مشترک و مشارکت در فعالیتهای انساندوستانه تاکید دارند.
🔹یادگیری:
اکتشاف، وسعت فکر و خلاقیت از مهمترین ویژگیهای یک فرهنگ مبتنی بر یادگیری است. محیط کار، محلی برای نوآوری و آزاداندیشی است. افراد همواره در حال ایدهپردازی هستند و تمامی روشهای ممکن را بررسی و امتحان میکنند. کنجکاوی، عامل اتحاد کارکنان است؛ رهبران بر نوآوری، دانش و ماجراجویی تاکید دارند.
🔹مفرح:
تفریح و هیجان از ویژگیهای اصلی این فرهنگ است. محیط کار شاد و سرزنده است و افراد معمولا کاری را انجام میدهند که خوشحالشان میکند. شادی و انگیزه، کارکنان را دور هم جمع میکند؛ رهبران بر اقدامات خودجوش و شوخطبعی تاکید دارند.
🔹نتیجهگرا:
کامیابی و موفقیت از مهمترین ویژگیهای این فرهنگ است. محیط کار، مبتنی بر نتیجه و شایستهسالاری است. آرزوی قلبی افراد، رسیدن به عملکرد بالا است. آنچه کارکنان را با هم متحد میکند، میل به (افزایش) صلاحیت و موفقیت است؛ اولویت اصلی رهبران، نیل به اهداف است.
🔹اقتدارگرا:
فرهنگ اقتدارگرا با ویژگیهایی مثل قدرت و قاطعیت شناخته میشود. محیط کار رقابتی است. افراد برای منافع شخصی خود تلاش میکنند. کنترل و تسلط، کارکنان را با هم متحد میکند؛ دغدغه اصلی رهبران، تسلط و اعتماد است.
🔹ایمن:
برنامهریزی، احتیاط و آمادگی از جمله ویژگیهای یک فرهنگ ایمن است. محیط کار قابل پیشبینی است. افراد از خطرات آگاهند و تمامی جوانب را بررسی میکنند. میل به احساس امنیت و پیشبینی تغییرات است که کارکنان را با هم متحد میکند؛ رهبران واقعگرا هستند و از قبل همه چیز را برنامهریزی میکنند.
🔹قانونمدار:
در این فرهنگ، تمرکز اصلی روی احترام، ساختار و هنجارهای مشترک است. محیط کار باقاعده و روشمند است (هر کاری طبق روش خاص خودش انجام میشود). افراد معمولا تابع قوانین هستند و میخواهند با محیط سازگار شوند. همکاری، عامل اتحاد کارکنان است؛ رهبران به روشهای مشترک و سنتهای قدیمی و ریشهدار اهمیت میدهند.
منبع: hbr
@new_theory
Forwarded from گفتمان های نگرش نو (زهرا مهاجر شهری kanoonmoj)
🔰🔰 چهار نقل قول مهم و کاربردی از زبان فیلیپ کاتلر
💠 شرکتها بیش از حد نگران هزینه کارهایی که انجام میدهند، هستند. آنها باید نگران هزینه انجام ندادن آن باشند.
❇️اگر بازاریابی شما درست باشد و مطابق با نیاز جامعه، محصول و خدمت ارائه دهید، پس نباید نگران هزینه های صرف شده در مسیرتان باشید. باید نگران این باشید که اگر شما در بازار سریعتر نجنبید، مسلماً رقبا جای شما را خواهند گرفت. به خاطر بسپاریم که بازار دنیای رقابت است.
❇️ مهمترین چیز آن است که کاری انجام شود که از نظر استراتژیکی درست باشد نه اینکه کاری انجام دهیم که سود سریع به همراه داشته باشد.
❇️ يك استراتژی مناسب باید مطابق با نيازمنديهای سازمان در زمان مشخص تعريف بشه. اگر استراتژی درست انتخاب شود، سود خود به خود خواهد آمد.
❇️ همه مشتریان مهم هستند، اما بعضی از آنها از بقیه مهمترند.
بررسیها نشان داده که هزينه جذب يک مشتری جديد بين ۵ تا ۱۱ برابر نگهداری مشتری قديمی است. ۲% بهبود برای مشتری، مستلزم ۱۰% کاهش هزينه ها است. ضرر و زيان ازدست دادن يک مشتری، در حکم فرار ۱۰۰ مشتری است. رضايت مشتری پيش شرط تمام موفقيتهای بعدی شرکت است. گوش دادن به شکايت مشتری ۹۰ درصد کار است و حل کردن آن ۷ درصد و پيگيری برای اطلاع از راضی شدن مشتری ۳۰ درصد ديگر است.
@new_theory
💠 شرکتها بیش از حد نگران هزینه کارهایی که انجام میدهند، هستند. آنها باید نگران هزینه انجام ندادن آن باشند.
❇️اگر بازاریابی شما درست باشد و مطابق با نیاز جامعه، محصول و خدمت ارائه دهید، پس نباید نگران هزینه های صرف شده در مسیرتان باشید. باید نگران این باشید که اگر شما در بازار سریعتر نجنبید، مسلماً رقبا جای شما را خواهند گرفت. به خاطر بسپاریم که بازار دنیای رقابت است.
❇️ مهمترین چیز آن است که کاری انجام شود که از نظر استراتژیکی درست باشد نه اینکه کاری انجام دهیم که سود سریع به همراه داشته باشد.
❇️ يك استراتژی مناسب باید مطابق با نيازمنديهای سازمان در زمان مشخص تعريف بشه. اگر استراتژی درست انتخاب شود، سود خود به خود خواهد آمد.
❇️ همه مشتریان مهم هستند، اما بعضی از آنها از بقیه مهمترند.
بررسیها نشان داده که هزينه جذب يک مشتری جديد بين ۵ تا ۱۱ برابر نگهداری مشتری قديمی است. ۲% بهبود برای مشتری، مستلزم ۱۰% کاهش هزينه ها است. ضرر و زيان ازدست دادن يک مشتری، در حکم فرار ۱۰۰ مشتری است. رضايت مشتری پيش شرط تمام موفقيتهای بعدی شرکت است. گوش دادن به شکايت مشتری ۹۰ درصد کار است و حل کردن آن ۷ درصد و پيگيری برای اطلاع از راضی شدن مشتری ۳۰ درصد ديگر است.
@new_theory
Forwarded from آخرین اخبار فناوری
Forwarded from آخرین اخبار فناوری
Forwarded from اجتماع مدیران تضمین کیفیت ،آموزش ومنابع انسانی
۶ کارآفرین که در اواخر زندگی، کسب و کار موفق خود را آغاز کردند
بخش اول:
بر اساس راه کارها و روش هایی که امروزه استارت آپ ها در زمینه کسب و کار موفق در رسانه ها پوشش می دهند، بی دلیل نیست که فکر کنیم هر کارآفرین در نوجوانی، کسب و کار خود را آغاز کرده است. داستان ها از میلیونرهای جوان و نوجوانان کارآفرین فراوان است، اما این تنها بخشی از تصویر است. اکنون بسیاری از کارآفرینان خارج از این محدوده سنی قرار دارند که در زندگی خود “ایده های بزرگ” را در اواخر عمر خود پیدا کرده اند، شرکت هایی هستند که در بعضی از موارد بعد از گذشت سالیان سال ایده ی خود را ساخته اند.
بیشتر بخوانید: هیچ سنی برای شروع کسب و کار دیر نیست.
در این مقاله شش کارآفرین که در اواخر زندگی خود شروع به کار کردند و ثابت می کنند که موفقیت در هر سنی ممکن است.
۱. لئو گودوین
GEICO، یا شرکت بیمه کارکنان دولتی، در حال حاضر یک نام تجاری بیمه اتومبیل شناخته شده با علامت های تبلیغاتی مشهور است. اما قبل از Gecko، Caveman یا ماکسول، GEICO ایده لئو گودوین بود. گودوین به عنوان یک حسابدار در سن آنتونیو، تگزاس، در دهه ۱۹۳۰ متوجه شد که بیمه نیاز به تغییرات اساسی دار: چرا شرکت ها فقط به طور مستقیم با مشتریان ارتباط برقرار نمی کردند، این باعث صرفه جویی در تمام پولی که به طور معمول به کارگزاران داده می شد می گردید.
در سال ۱۹۳۶، در سن ۵۰ سالگی، لئو شرکت GEICO را در واشنگتن دی سی تاسیس کرد. در هنگام خروج از شرکت که با اکثر بازرگانان روز همکاری می کردند، او با همسرش لیلیان در اداره این شرکت کار می کرد. در پایان سال، او ۱۲ نفر کارمند و ۳۷۰۰ نیرو در قسمت سیاست شرکت داشت. امروزه GEICO بیش از ۲۷۰۰۰ کارمند و بیش از ۱۴ میلیون بیمه گر دارد.
۲. دیوید ساندرز
سرهنگ سندرز به عنوان ایده فردی یک تاجر موفق بود کسب و کارش را آغاز نکرد. او در سن کودکی پدرش را از دست داد، به شدت به پدربزرگش وابسته بود و از شغل های مختلف اخراج شده بود و حتی شغلش را به عنوان یک وکیل نیز از دست داد. با این حال، او مصمم بود و هرگز انگیزه ی خود را از دست نداد، و این ویژگی به موفقیت او منجر شد.
در حالی که در ایستگاه خدمت در کوربین کی کار می کند، سندرز محبوبیت محلی خود را برای دستور غذای خوشمزه خود به دست آورد. پس از آن که ایستگاه کوربین توسط یک آتش سوزی تخریب شد، سندرز این مکان را به عنوان یک متل و رستوران ۱۴۰ طبقه بازسازی کرد. در سال ۱۹۵۲، در سن ۶۲ سالگی، سندرز برای اولین بار “مرغ سرخ شده کنتاکی” خود را در اختیار مشتریان قرار داد. امروزه KFC دارای ۱۸،۸۰۰ فروشگاه در ۱۱۸ کشور و مناطق مختلف است.
۳. رابرت نویتس
اینتل رابرت نویس پس از اخذ مدرک دکترای خود در فیزیک از MIT کار خود را به عنوان مهندس تحقیقات آغاز کرد و در نهایت در Beckman Instruments به پایان رساند. در سال ۱۹۵۷ او و هفت نفر دیگر بکمن را ترک کردند و شرکت Fairchild را تاسیس کردند. در حالی که او از برخی موفقیت هایش در آن جا لذت می برد و راضی بود، اما در نهایت به همراه گوردون مور آن جا را ترک کرد. پس از آن، آن ها با هم اینتل را هنگامی که نویتس ۴۱ ساله بود، تاسیس کردند.
Noyce چشم انداز شرکت را در نظر گرفت و کارکنان را مانند خانواده تحت پوشش قرار داد. او مزایای فراوانی را که اغلب مدیران اجرایی دریافت می کردند، کاهش داد و شرکت را ساختار و سلسله مراتب کمتر و آرام تر نگه داشت. در حالی که در اینتل، او اختراع میکروپراسسور را بر عهده داشت، نوآوری ای که تکنولوژی کامپیوتر را تغییر داد و پایه و اساس دستگاه هایی شد که ما امروزه از آن ها استفاده می کنیم.
@kiq_management
بخش اول:
بر اساس راه کارها و روش هایی که امروزه استارت آپ ها در زمینه کسب و کار موفق در رسانه ها پوشش می دهند، بی دلیل نیست که فکر کنیم هر کارآفرین در نوجوانی، کسب و کار خود را آغاز کرده است. داستان ها از میلیونرهای جوان و نوجوانان کارآفرین فراوان است، اما این تنها بخشی از تصویر است. اکنون بسیاری از کارآفرینان خارج از این محدوده سنی قرار دارند که در زندگی خود “ایده های بزرگ” را در اواخر عمر خود پیدا کرده اند، شرکت هایی هستند که در بعضی از موارد بعد از گذشت سالیان سال ایده ی خود را ساخته اند.
بیشتر بخوانید: هیچ سنی برای شروع کسب و کار دیر نیست.
در این مقاله شش کارآفرین که در اواخر زندگی خود شروع به کار کردند و ثابت می کنند که موفقیت در هر سنی ممکن است.
۱. لئو گودوین
GEICO، یا شرکت بیمه کارکنان دولتی، در حال حاضر یک نام تجاری بیمه اتومبیل شناخته شده با علامت های تبلیغاتی مشهور است. اما قبل از Gecko، Caveman یا ماکسول، GEICO ایده لئو گودوین بود. گودوین به عنوان یک حسابدار در سن آنتونیو، تگزاس، در دهه ۱۹۳۰ متوجه شد که بیمه نیاز به تغییرات اساسی دار: چرا شرکت ها فقط به طور مستقیم با مشتریان ارتباط برقرار نمی کردند، این باعث صرفه جویی در تمام پولی که به طور معمول به کارگزاران داده می شد می گردید.
در سال ۱۹۳۶، در سن ۵۰ سالگی، لئو شرکت GEICO را در واشنگتن دی سی تاسیس کرد. در هنگام خروج از شرکت که با اکثر بازرگانان روز همکاری می کردند، او با همسرش لیلیان در اداره این شرکت کار می کرد. در پایان سال، او ۱۲ نفر کارمند و ۳۷۰۰ نیرو در قسمت سیاست شرکت داشت. امروزه GEICO بیش از ۲۷۰۰۰ کارمند و بیش از ۱۴ میلیون بیمه گر دارد.
۲. دیوید ساندرز
سرهنگ سندرز به عنوان ایده فردی یک تاجر موفق بود کسب و کارش را آغاز نکرد. او در سن کودکی پدرش را از دست داد، به شدت به پدربزرگش وابسته بود و از شغل های مختلف اخراج شده بود و حتی شغلش را به عنوان یک وکیل نیز از دست داد. با این حال، او مصمم بود و هرگز انگیزه ی خود را از دست نداد، و این ویژگی به موفقیت او منجر شد.
در حالی که در ایستگاه خدمت در کوربین کی کار می کند، سندرز محبوبیت محلی خود را برای دستور غذای خوشمزه خود به دست آورد. پس از آن که ایستگاه کوربین توسط یک آتش سوزی تخریب شد، سندرز این مکان را به عنوان یک متل و رستوران ۱۴۰ طبقه بازسازی کرد. در سال ۱۹۵۲، در سن ۶۲ سالگی، سندرز برای اولین بار “مرغ سرخ شده کنتاکی” خود را در اختیار مشتریان قرار داد. امروزه KFC دارای ۱۸،۸۰۰ فروشگاه در ۱۱۸ کشور و مناطق مختلف است.
۳. رابرت نویتس
اینتل رابرت نویس پس از اخذ مدرک دکترای خود در فیزیک از MIT کار خود را به عنوان مهندس تحقیقات آغاز کرد و در نهایت در Beckman Instruments به پایان رساند. در سال ۱۹۵۷ او و هفت نفر دیگر بکمن را ترک کردند و شرکت Fairchild را تاسیس کردند. در حالی که او از برخی موفقیت هایش در آن جا لذت می برد و راضی بود، اما در نهایت به همراه گوردون مور آن جا را ترک کرد. پس از آن، آن ها با هم اینتل را هنگامی که نویتس ۴۱ ساله بود، تاسیس کردند.
Noyce چشم انداز شرکت را در نظر گرفت و کارکنان را مانند خانواده تحت پوشش قرار داد. او مزایای فراوانی را که اغلب مدیران اجرایی دریافت می کردند، کاهش داد و شرکت را ساختار و سلسله مراتب کمتر و آرام تر نگه داشت. در حالی که در اینتل، او اختراع میکروپراسسور را بر عهده داشت، نوآوری ای که تکنولوژی کامپیوتر را تغییر داد و پایه و اساس دستگاه هایی شد که ما امروزه از آن ها استفاده می کنیم.
@kiq_management
Forwarded from اجتماع مدیران تضمین کیفیت ،آموزش ومنابع انسانی
در ادامه...
بخش دوم:
۴. رید هوفمن
مسلما یک شرکت مانند LinkedIn، یک شبکه اجتماعی بزرگ، توسط یک نوجوان تاسیس شده، درست است؟ اصلا این طور نیست ! رید هافمن پس از فارغ التحصیلی از استنفورد چه کار کرد. او تصمیم به کار گرفت، اما برای انجام این کار به طور استراتژیک، برنامه ریزی کرد در مورد آنچه که او قبل از تاسیس شرکت خود به آن نیاز دارد.
هنگامی که او برای اولین بار کار خودش را آغاز کرد، وی یک شبکه شبکه اجتماعی Socialnet را تاسیس کرد، که معتقد بود که داشتن یک الگوریتم تطبیق عالی، موفقیتش را تضمین می کند. او سعی کرد سایت جدید خود را از طریق مجلات و روزنامه ها تبلیغ کند، اما هیچ وقت این سایت شناخته نشد. در نهایت، او این کار را ترک کرد و به PayPal پیوست. دقیقا قبل از ترک موقعیت شغلی خود در این شرکت در سال ۲۰۰۲ برای تاسیس مشترک LinkedIn. هافمن ۳۵ ساله بود که این شرکت را بنیان گذاشت و در سن ۴۳ این شرکت جهانی شد.
۵. دنیل فلاور
اگر فکر می کنید که بستنی طعم گوجه فرنگی به معده تان نمی سازد، شما تنها نیستید. Wally Blume کارمند ۲۰ ساله موفقی بود، اما می دانست که باید تصمیم بگیرد که رئیسش را متقاعد کند تا او از این ایده استفاده کند. در سال ۱۹۹۵، او در اواسط دهه ۵۰ سالگیش، شرکت بستنی Denali Flavors را خودش تاسیس کرد، جایی که او طعم معروف «Moose Tracks » را ساخت.
امروزه این درمان روزانه به تنهایی از طریق موافقتنامه های صدور مجوز به ۸۰ میلیون دلار می رسد. در حال حاضر Denali دارای بیش از ۴۰ طعم دهنده است و Blume هم چنان در سن ۷۰ سالگی قوی به کار خود ادامه می دهد.
۶. کارول گاردنر
هنگامی که شما ۵۲ ساله باشید، و به تازگی طلاق گرفته باشید، شکست خورده و افسرده شده اید، فکر می کنید که آخرین چیزی که در ذهن شماست، تاسیس یک شرکت است.
کارول گاردنر پس از گرفتن یک سگ به توصیه پزشک خود، یک کارت دعوت کریسمس محلی را با یک عکس از سگ و یک شیرینی خنده دار برنده شد. این برنده شدن الهام بخش گاردنر برای شروع یک شرکت کارت تبریک شد که او به نام سگ خود، Zelda نام گذاری اش کرد. در سال ۲۰۱۰، Zelda Wisdom ارزش تقریبی ۵۰ میلیون دلار داشت که نشان می دهد که واقعا هیچ وقت نمی دانید که ایده عالی شما کی به سراغتان می آید و ممکن می شود.
اجرا و آغاز یک کسب و کار نو آسان نیست، کار سخت و نظم و انضباط برای رسیدن به موفقیت لازم دارد و بسیار هم طول می کشد. به عنوان یک نتیجه، باید به این نکته حیرت برانگیز توجه کرد که در بسیاری از موارد، این بزرگتر و عاقلانه تر است که در مسیر حرکت خود بهتر باشیم. بنابراین محدودیتی برای خود ایجاد نکنید، مهم نیست که چه سنی دارید. موفقیت هر کسی می تواند در هر زمانی باشد، ولو در پیری.
@kiq_management
بخش دوم:
۴. رید هوفمن
مسلما یک شرکت مانند LinkedIn، یک شبکه اجتماعی بزرگ، توسط یک نوجوان تاسیس شده، درست است؟ اصلا این طور نیست ! رید هافمن پس از فارغ التحصیلی از استنفورد چه کار کرد. او تصمیم به کار گرفت، اما برای انجام این کار به طور استراتژیک، برنامه ریزی کرد در مورد آنچه که او قبل از تاسیس شرکت خود به آن نیاز دارد.
هنگامی که او برای اولین بار کار خودش را آغاز کرد، وی یک شبکه شبکه اجتماعی Socialnet را تاسیس کرد، که معتقد بود که داشتن یک الگوریتم تطبیق عالی، موفقیتش را تضمین می کند. او سعی کرد سایت جدید خود را از طریق مجلات و روزنامه ها تبلیغ کند، اما هیچ وقت این سایت شناخته نشد. در نهایت، او این کار را ترک کرد و به PayPal پیوست. دقیقا قبل از ترک موقعیت شغلی خود در این شرکت در سال ۲۰۰۲ برای تاسیس مشترک LinkedIn. هافمن ۳۵ ساله بود که این شرکت را بنیان گذاشت و در سن ۴۳ این شرکت جهانی شد.
۵. دنیل فلاور
اگر فکر می کنید که بستنی طعم گوجه فرنگی به معده تان نمی سازد، شما تنها نیستید. Wally Blume کارمند ۲۰ ساله موفقی بود، اما می دانست که باید تصمیم بگیرد که رئیسش را متقاعد کند تا او از این ایده استفاده کند. در سال ۱۹۹۵، او در اواسط دهه ۵۰ سالگیش، شرکت بستنی Denali Flavors را خودش تاسیس کرد، جایی که او طعم معروف «Moose Tracks » را ساخت.
امروزه این درمان روزانه به تنهایی از طریق موافقتنامه های صدور مجوز به ۸۰ میلیون دلار می رسد. در حال حاضر Denali دارای بیش از ۴۰ طعم دهنده است و Blume هم چنان در سن ۷۰ سالگی قوی به کار خود ادامه می دهد.
۶. کارول گاردنر
هنگامی که شما ۵۲ ساله باشید، و به تازگی طلاق گرفته باشید، شکست خورده و افسرده شده اید، فکر می کنید که آخرین چیزی که در ذهن شماست، تاسیس یک شرکت است.
کارول گاردنر پس از گرفتن یک سگ به توصیه پزشک خود، یک کارت دعوت کریسمس محلی را با یک عکس از سگ و یک شیرینی خنده دار برنده شد. این برنده شدن الهام بخش گاردنر برای شروع یک شرکت کارت تبریک شد که او به نام سگ خود، Zelda نام گذاری اش کرد. در سال ۲۰۱۰، Zelda Wisdom ارزش تقریبی ۵۰ میلیون دلار داشت که نشان می دهد که واقعا هیچ وقت نمی دانید که ایده عالی شما کی به سراغتان می آید و ممکن می شود.
اجرا و آغاز یک کسب و کار نو آسان نیست، کار سخت و نظم و انضباط برای رسیدن به موفقیت لازم دارد و بسیار هم طول می کشد. به عنوان یک نتیجه، باید به این نکته حیرت برانگیز توجه کرد که در بسیاری از موارد، این بزرگتر و عاقلانه تر است که در مسیر حرکت خود بهتر باشیم. بنابراین محدودیتی برای خود ایجاد نکنید، مهم نیست که چه سنی دارید. موفقیت هر کسی می تواند در هر زمانی باشد، ولو در پیری.
@kiq_management
✳️ #آموزه_های_مدیریتی
✅مهارت رهبری مدیران حرفهای به این معنی است که باید آنان اغلب اوقات، تیمشان را در شرایط سخت و پیچیده هدایت کنند تا در یک بازهی زمانی محدود، کارشان را با نتایج عالی تحویل دهند.
✅مهارت رهبری مدیران حرفهای به این معنی است که باید آنان اغلب اوقات، تیمشان را در شرایط سخت و پیچیده هدایت کنند تا در یک بازهی زمانی محدود، کارشان را با نتایج عالی تحویل دهند.