مدیریت اجرایی
3.04K subscribers
12.9K photos
788 videos
1.32K files
4.6K links
ارایه به روز ترین اطلاعات ، دانش، مهارت وتوانایی در خصوص مدیریت ،سازمان واقتصاد زیر نظر دکتر امیرصادقی(پژوهشگر،مشاور و مدرس درزمینه کسب وکار) تاسیس کانال ۲۰۱۵
(۰۹۱۲۳۱۱۶۴۷۳) تلفن همراه
Download Telegram
✳️ چرا آموزش‌های رهبری نتیجه بخش نیست؟

شرکت ها به امید بهبود مهارتهای رهبری در بین مدیران خود و یا افراد با پتانسیل شرکت، هزینه های زیادی را صرف آموزش می کنند. اما بعد چند بار تکرار این آموزش ها به این نتیجه می رسند که تغییری در رفتار مدیران به وجود نیامده است. بنابراین از تکرار این دوره ها صرف نظر می کنند. اما چرا؟

اغلب دوره های رهبری در بهترین حالت به صورت کارگاه آموزشی دو یا سه روزه انچام می پذیرد. در این دوره کارآموزان، چیزهای زیادی را در مورد رفتار مورد نظر یاد می گیرند و در دوره با خودشان می گویند که من حتما این موارد را در محیط کار به کار خواهم بست. اما بعد از دو الی سه هفته فقط مفاهیمی از کلاس در ذهن شان است و نمی دانند چگونه آن را به کار بگیرند. اگر بخواهیم صادق باشیم، طراحی اغلب دوره های رهبری به گونه ای است که مدیریت کردن آن آسان و همچنین درآمدزایی آن سریع باشد. بنابراین از دوره هایی که بر اساس “شکل دهی رفتار” طراحی شده باشند خبری نیست.

ایده ساده است. تغییر رفتار از طریق آموزش شامل دو مرحله اساسی است:

۱- یادگیری: که در کلاس اتفاق می افتد.

۲-بکارگیری: که در محیط کار اتفاق می افتد.

اغلب دوره های آموزشی مرحله دوم را به سازمان ها می سپارند اما واقعیت این است که شرکت ها توانایی مدیریت کردن این فرایند تغییر را ندارند. برای اینکه دوره های رهبری جواب بدهد، آموزش دهندگان می بایست آستین ها را بالا بزنند و در به نتیجه رسیدن “بکارگیری یادگیری” شرکت ها را یاری کنند.

البته شرکت ها نیز باید توجه خود را از “نفر ساعت آموزش” به “تغییر رفتار مثبت” معطوف کنند. شاید هزینه بیشتری داشته باشد ولی بهتر از برگزاری سال های سال آموزش های بی اثر است. از امروز روی طراحی و اجرای برنامه های آموزشی “بلندمدت” تغییر رفتاری متمرکز شوید تا نتیجه بگیرید. حتما در این طرحی سعی کنید سایر کارکردهای منابع انسانی نیز با آموزش شما هم خوان باشد. برای مثال اگر کار تیمی را آموزش می دهید، روی پاداش تیمی هم کار کنید.
HRyarبازنشرازکانال
🌱 هیچ سازمانی نمی تواند کاری بیشتر از توانایی کارکنانش انجام دهد.

‎پیتر دراکر
لال شو، چشمانت را هم ببند! می خواهم مدیریت کنم

مهماندار هواپیما همیشه قبل از پرواز توضیحاتی می دهد مثلاً از مسافران می‌خواهد لوازم الکترونیکی خود را در طول پرواز خاموش کنند. یکی از توصیه‌هایی که سال‌ها در پروازها شنیده‌ام این است: «پنجره‌های هواپیما را به هنگام برخاستن و نشستن هواپیما باز نگه‌ دارید.»
در همه این سال‌ها بارها پیش خودم فکر کردم چرا از مسافران خواسته می‌شود درپوش پنجره‌ها را باز نگه دارند، تا بالاخره دیشب در پرواز سرمهماندار خوش‌خلقی حضور داشت و از او پرسیدم او پاسخ داد «ما از مسافران می‌خواهیم پنجره‌ها را باز نگه دارند تا بتوانند بیرون را ببینند و اگر حادثه‌ای اتفاق افتاد و تهدیدی متوجه پرواز شد، سریع ما را خبر کنند.

صنعت هوا و فضا بسیار حساس و دقیق است. مطمئنم در این صنعت، مطالعاتی انجام‌شده و مسافران در مواردی توانسته‌اند حوادث یا تهدیداتی را به کادر پرواز اطلاع دهند که باز نگه داشتن پنجره‌ها به رویه معمول تبدیل شده است. این توصیه هم‌چنین به این معناست که حتی در صنعتی به دقت و حساسیت صنعت هوایی که کادر پرواز از سلامت هواپیما مطمئن می‌شوند تا پرواز کنند، باز هم از مسافران می‌خواهند دید خود را کور نکنید و در مواقع حساسی نظیر برخاستن و فرود، با دقت وضعیت را تحت نظر داشته باشند و هر اشکالی را به مسئولین خبر دهند.

پرواز یک هواپیما به داستان مدیریت سازمان و بیش از همه به اداره کشور شباهت دارد. هر مدیر ارشدی در هر سطحی، به نفع خودش و افراد تحت فرمانش است که از آن‌ها بخواهد پنجره‌ها را باز نگه دارید و دید خود را کور نکنید؛ و به محض مشاهده هر تهدیدی، تیم اداره دستگاه، سازمان یا کشور را مطلع کنید (برگرفته از نوشته دکتر محمدفاضلی، جامعه پژوه و ژرف اندیش معاصر).

🔻تجویز راهبردی:
استاد برجسته دانشگاه استنفورد [دکتر جیم کالینز] می گوید که ما سازمان های عالی را با سازمان های معمولی مقایسه کردیم و ﻫﯿﭻ ﻣﺪرﮐﯽ ﭘﯿﺪا ﻧﮑﺮدﯾﻢ ﮐﻪ ﻧﺸﺎن دﻫﺪ سازمان‌های عالی «اﻃﻼﻋﺎت ﺑﯿﺸﺘﺮ» ﯾﺎ ﺑﻬﺘـﺮی ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ سازمان‌های ﻫﻢ ﺗﺮاز ﺧﻮد داﺷﺘﻨﺪ. ﻫﺮ دو ﮔﺮوه سازمان‌ها ﺑﻪ ﻃﻮر ﯾﮑﺴﺎن ﺑﻪ اﻃﻼﻋﺎت ﻣﻨﺎﺳﺐ دﺳﺘﺮﺳﯽ داﺷﺘﻨﺪ. اما آن ها تصمیمات و واکنش های بهتر و سریع تری داشتند. ﮐﻠﯿﺪ اﯾﻦ ﻣﻌﻤﺎ ﻧﻪ در اﻃﻼﻋﺎت ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻠﮑﻪ در ﺗﺒﺪﯾﻞ اﻃﻼﻋﺎت ﺑﻪ اﻃﻼﻋﺎت ﻏﯿﺮﻗﺎﺑﻞ اﻏﻤﺎض اﺳﺖ. سازمان‌های عالی سازوکارهایی دارند که حقایق ناخوشایند را می توانند افشا کنند و در مورد آن صحبت و تصمیم گیری کنند. آن ها می دانند كه كارمندان به دلایل مختلف تمایل دارند که واقعيات ناخوشايند را پنهان سازند.

وی تکنیک پرچم قرمز را پیشنهاد می‌کند: در این تکنیک، افراد اجازه دارند به تعداد محدودی هرگونه اطلاعات/دیدگاه/سیگنالی را مطرح کنند و تصمیم‌گیران موظفند که به آن اطلاعات توجه نشان دهند و سریعاً به آن رسیدگی کنند. خود وی این تکنیک را سر کلاس خود اینگونه اجرا می کند: او یک پرچم قرمز ابتدای ترم به دانشجویان می دهد و به آن ها می گوید که می توانید یک بار هر زمانی که خواستید آن را بلند کنید. اگر آنرا بلند کنید، کلاس به یک باره متوقف خواهد شد و نظر شما بیان خواهد شد. در ازای نظری که می دهید هیچ بازخواستی نخواهید شد و کاملا آزادید که نظر خود را بیان کنید و من موظم به آن نظر شما رسیدگی کنم و پاسخ روشن دهم.

دروغ های شیرین یا حقایق تلخ کدام یک را انتخاب می کنید؟ شنیدن حقایق تلخ، سخت است و از آن سخت تر، بیان آن. چون کسانی که حقایق تلخ را بیان می کنند معمولا پاداشی دریافت نمی کنند. هزینه بیان واقعیات را پایین بیاورید تا در معرض اطلاعات دست اول واقعی قرار بگیرید. ناراحت شدن از یک حقیقت، بهتر از تسکین یافتن با یک دروغ است!

از این منظر، راهبری هر جایی را بر عهده دارید، چه یک خانواده سه نفره، یک مدرسه سی نفره یک سازمان سیصد نفره و یا یک استان یا کشور دو نکته را باید رعایت کنیم:
1-دید همکاران، اعضای خانواده، شهروندان و همراهان خود را کور نکنید!
2-هزینه انتقاد یا بیان دیدگاه را پایین بیاورید به عبارت دیگر آن ها را لال نکنید!

بگذارید فرزندتان، همکارتان، شهروندتان، زیردست تان نیز به واقعیت ها دسترسی داشته باشد و بگذارید تحلیل و نگاه خودش را آزادانه به اشتراک بگذارد. اداره شهر کورها و لال ها ممکن است در کوتاه مدت آسان به نظر برسد اما در بلندمدت فاجعه آفرین است. بگذارید پنجره ها (دید همراهان) و حنجره ها (زبان همراهان) باز و گویا باشد تا همه خطرها را گوشزد کنند و گزینه ها را طرح کنند.
آن هایی که اجازه بالا آمدن پرچم های قرمز را نمی دهند، دیر یا زود با کارت قرمز از صحنه روزگار محو خواهند شد.
💭 مجتبی_لشکربلوکی

@economistfarsi
🌐کانال اکونومیست فارسی
✳️ ده روش کاربردی براى مغلوب كردن نگرانى ها

1️⃣ خطاهاى فكرى (شناختى) خود را شناسايى كنيد.

2️⃣ مشخص كنيد با چه احتمالى ممكن است آنچه را نگرانش هستيد به واقع اتفاق افتد.

3️⃣ بدترين نتيجه، محتمل ترين نتيجه و بهترين نتيجه را مشخص كنيد.

4️⃣ براى خود داستانى درباره نتايج بهتر تعريف كنيد.

5️⃣ مدرك و نشانه اى ثبت كنيد كه ثابت كند اتفاق بسيار بدى نخواهد افتاد.

6️⃣ پيش بينى خود را آزمون كنيد.

7️⃣ با پيش بينى هاى خود برخورد عاقلانه كنيد.

8️⃣ به اين فكر كنيد اگر حادثه ناخوشايندى كه شما پيش بينى مي كنيد اتفاق افتد، از شما چه كارى ساخته است.

9️⃣ فرض كنيد دوست شما با مشكل روبرو شود، به او چه توصيه اى مي كنيد.

🔟 به خودتان نشان دهيد كه اين به واقع مسئله خاصى نيست.
@ExecutiveManagement
✳️ فرهیختگان ارجمند،مدیران و فراگیران گرانقدر

سلام ووقت به خیر

مفتخریم کماکان به منظورارتقای دانش و مهارت عزیزان در کانال تلگرامی"مدیریت اجرایی" به آدرس :
@ExecutiveManagement
در خدمتتان هستیم.ازاینکه با معرفی کانال به سایرعزیزان مارادر انجام رسالت خود که همانا رشدوتوسعه سرمایه های انسانی کشور عزیزمان ایران است یاری می فرمایید، سپاسگزاریم.
مهارت های قابل انتقال را به منظور تغییر مسیر شغلی پرورش دهید

#پیشرفت‌شخصی ‌
@zoomit
✳️ چگونه یک مدیر کاریزماتیک باشیم؟

جذبه‌‌ مدیریتی داشتن فراتر از محبوبیت و قدرت پیدا کردن در بین دیگران است. یکی از مهم‌ترین فوایدش اینست که در کاهش استرس به مدیر کمک می‌کند. مدیرانی که جذبه‌ی مدیریتی دارند و بر لحظه تمرکز می‌کنند، بهتر می‌توانند به روش‌های مختلف با انواع چالش‌ها روبه‌رو شوند. سه عامل "جذبه‌ مدیریتی" را بوجود می‌آورد:
➊ متانت: چطور رفتار می‌کنید؟
➋ ظاهر: چطور به نظر می‌رسید؟
➌ ارتباط: چطور صحبت می‌کنید؟

هیولت می‌گوید: طرز رفتار شما نشان ‌دهنده‌ اعتمادبنفس و توانایی‌تان برای منتقل کردن افکار و ایده‌هایتان است. او می‌گوید: این‌روزها ما برای رهبرانی ارزش قائلیم که آرام و با اعتمادبنفس هستند، نه آنهایی که از سخت‌گیری برای پیدا کردن دنباله‌رو استفاده می‌کنند.

وی معتقد است این مدیران:

• آرام‌تر هستند.
• درک و تفکر شفافی دارند.
• شجاعت بیشتری می‌یابند.
• انرژی و اشتیاق بیشتری دارند.
• بهتر با تغییرات مواجه می‌شوند.
• تمرکز بیشتری بر اولویت‌ها دارند.
• قدرت مجاب کردن ‌شان بالاتر است.
• توانایی بیشتری در کنترل اختلافات دارند.
بازنشراز: آکادمی مدیریت حرفه ای
Forwarded from عکس نگار
‍ ❇️ مدل رشد اخلاقی شرکت‌ها و مراحل ۵گانه آن از دید رایدن‌باخ و رابین

🏢 شرکتی که آقای ابراهیمی در آن کار می‌کند؛ وارد کننده‌ و فروشنده‌ی لباس از خارج از کشور است و او به تازگی متوجه شده است که تأمین کننده‌ی خارجی‌، بچه مدرسه‌ای‌ها را در کارخانه‌اش استخدام کرده است.
💭 هنگامی که آقای ابراهیمی این مسئله را مطرح می‌کند، رئیس‌اش به او می‌گوید که نگران این موضوع نباشد. او می‌گوید که شرکت‌شان در یک بازار با حاشیه‌ی سود کم در حال رقابت است و باید هزینه‌های تأمین را به شکلی مؤثر کاهش دهد و تا زمانی که مشکلی پیش نیامده باید به این موضوع به صورت یک کسب‌وکار نگاه کند.
@tiheac
👈 بسیاری از سازمان‌ها مانند سازمان آقای ابراهیمی هستند، یعنی سود را به افراد و رشد را به اخلاق ترجیح می‌دهند.
🔑 با وجود این سازمان‌هایی وجود دارند که فهمیده‌اند می‌توانند علاوه بر پایبندی به ارزش‌های اخلاقی از راه صحیح کسب سود کنند. این ارزش‌ها می‌توانند شامل مسئولیت داشتن در برابر محیط زیست، جوامع و نیز کارمندان باشد.
@tiheac
💡 با اخلاقی‌تر شدن سازمان‌ها آنها می‌توانند وارد مراحل تازه‌ای شوند. در این مقاله توضیح می‌دهیم که این مراحل چه هستند. همچنین توضیح می‌دهیم که چگونه می‌توانید مرحله‌ای را که هم اکنون سازمان‌تان در آن قرار دارد، تشخیص دهید و برای رفتن به سطوح بالاتر چه کارهایی باید انجام دهید.
🔺 https://t.me/joinchat/AAAAADu8W1iNWAO_rSOmGw
🔻 tihe.ac.ir
Forwarded from عکس نگار
‍ 🔍 درباره‌ی مدل
👔 آر. اریک رایدن‌باخ (R. Eric Reidenbach) و دونالد رابین (Donald Robin) مدلی مفهومی برای رشد اخلاقی شرکت ایجاد کردند و آن را در سال ۱۹۹۱ در «Journal of Business Ethics» منتشر کرده‌اند.
🔺 این مدل پنج مرحله را مشخص می‌کند که یک سازمان با طی کردن هر کدام، گامی به سمت اخلاقی‌تر شدن برمی‌دارد:

🔻 مرحله‌ی ۱– سازمان غیراخلاقی
🔻 مرحله‌ی ۲– سازمان قانونی
🔻 مرحله‌ی ۳– سازمان پاسخ‌گو
🔻 مرحله‌ی ۴– سازمان اخلاقی نوظهور
🔻 مرحله‌ی ۵– سازمان اخلاقی

👔 با توجه به اینکه رهبران در کنار سود چقدر به موضوعات اخلاقی توجه نشان می‌دهند، سازمان‌ها در مراحل متفاوتی قرار می‌گیرند. در مرحله‌ی ۵ رهبران برای این دو دسته از عوامل ارزش یکسانی قائل هستند.
@tiheac
5️⃣ پنج مرحله‌ی رشد اخلاقی سازمان
🤓 بیایید با دقت نگاهی به هر یک از این مراحل بیندازیم. این کار به شما کمک می‌کند که تشخیص دهید سازمان‌تان در چه مر‌حله‌ای قرار دارد و چه اتفاقی باید بیفتد تا به مرحله‌ی بالاتری منتقل شود.
@tiheac
⭕️ مرحله‌ی ۱:‌ سازمان غیراخلاقی
👈 سازمان‌های غیراخلاقی به اینکه فعالیت‌هایشان چه تأثیری بر جهان دارد، توجه بسیار کمی دارند. رهبران این سازمان‌ها ممکن است معتقد باشند که این رفتار غیراخلاقی «بهای کسب‌وکارشان است» و فقط زمانی که کارشان با مشکل روبه‌رو شود به مسائل اخلاقی توجه می‌کنند.
@tiheac
⭕️ مرحله‌ی ۲: سازمان قانونی
👈 سازمان‌هایی که در مرحله‌ی قانونی قرار دارند به قوانین و دستورالعمل‌هایی که به صنعت‌شان مربوط است پای‌بند هستند. علاوه بر این آنها بر روی نص قانون تمرکز می‌کنند و به روح آن توجهی ندارند.
این سازمان‌ها ارزش‌های خاص شرکت خودشان یا حتی مأموریت یا بیانیه‌ی چشم‌انداز دارند. در کل آنها معمولا کم‌ترین کار لازم را فقط برای همراهی با قانون انجام می‌دهند.
@tiheac
⭕️ مرحله‌ی ۳: سازمان‌های پاسخ‌گو
👈 سازمان‌های پاسخ‌گو کارشان را با ایجاد تعادل میان قانون‌گرایی و باروری اخلاقی شروع کرده‌اند. آنها فشار اجتماعی را برای اقدام جهت منافع جامعه و محیط زیست درک کرده‌اند و به آن پاسخ می‌دهند. البته این امر بیشتر به خاطر انتظاری است که از آنها می‌رود و نه باور آنها برای انجام کار درست.
@tiheac
⭕️ مرحله‌ی ۴: سازمان اخلاقی نوظهور
👈 سازمان‌های اخلاقی نوظهور در حال تجربه‌ی یک تغییر فرهنگی هستند و رهبران آنها رویکرد فعالی نسبت به مسائل اخلاقی دارند. سازمان‌های اخلاقی نوظهور تازه در این راه قدم گذاشته‌اند. کارمندان در این سازما‌ن‌ها به تازگی به این مسائل توجه می‌کنند و هنگامی که مسئولیت فردی و پاسخ‌گویی مطرح می‌شود به قریحه‌شان اعتماد می‌کنند.
@tiheac
⭕️ مرحله‌ی ۵: سازمان اخلاقی
👈 سازمان‌های اخلاقی با ارزش‌های بنیادین و اخلاق‌شان زندگی می‌کنند. آنها همچنان به دنبال سود‌شان هستند، اما کسب‌وکارهایی را انتخاب می‌کنند که به آنها اجازه بدهد در کنار حفظ استاندارد‌های اخلاقی بالا، سود خوبی هم به دست آورند.
🔺 https://t.me/joinchat/AAAAADu8W1iNWAO_rSOmGw
🔻 tihe.ac.ir
https://www.zoomit.ir/2018/5/12/271881/worlds-10-most-powerful-ceos/
قدرتمندترین مدیران جهان از طرف نشریه‌ی فوربز معرفی شدند
✳️ #آموزه_های_مدیریتی

✅ سندورم های سازمانی را بشناسید.

1- تروریسم سازمانی (Organizational Terrorism Syndrome)
در تعدادی از سازمان های سلسله مراتبی که افراد در سطوح سازمانی مختلف اشتغال دارند، این احتمال وجود دارد که کارکنان به خاطر حفظ موقعیت خویش و هم چنین آماده‌ سازی زمینه‌ی لازم برای ارتقای شغلی خود، افراد هم ردیف خود را نزد مدیر سازمان بد جلوه دهند، که به این عمل ترور شخصیت یا تروریسم سازمانی می‌گویند.

2- سندرم گروه اندیشی (Group Thinking Syndrome)
گروه اندیشی یک نحوه‌ ی تفکر است که در آن اعضاء گروه تحت فشار گروهی، آن چنان محو جو می شوند که از ارزیابی های واقع بینانه باز می‌ مانند و به یک راه حل که مورد نظر گروه است دل می بندند و آن را باور می کنند.
مهم‌ترین نشانه‌ها و عوارض ناشی از گروه اندیشی عبارت است از:
توهّم آسیب ناپذیری
گریز از نقد منطقی
یک سو نگری و تعصب گروهی
کلیشه گرایی و تفکر قالبی
اِعمال فشار بر اعضا
چشم پوشی مفرط از لغزش های گروه
اتفاق آراء و توافق جمعی بی منطق و
نادیده گرفتن اطلاعات مخالف.

3- سندرم آپولو (Apollo Syndrome)
این سندرم اشاره به حالتی دارد که در آن افراد با قابلیت‌ های بسیار بالا در جمع عملکرد ضعیفی دارند. در مبحث مدیریت منابع انسانی، موضوع Apollo Syndrome به فردی اشاره می کند که در رزومه خود، به طور اغراق آمیزی نتیجه و موفقیت تیم هایی که در آن حضور داشته را به خود نسبت می دهد و کارفرمایان پس از استخدام متوجه می شوند چه کلاه بزرگی سرشان رفته است!/کانال مدیریت اجرایی

4- سندرم استکهلم (Stockholm Syndrome)
در این سندرم کارکنان سازمان که سرخورده از بی عدالتی در سازمان خود می باشند، با به اصطلاح «آدم بدها» که می‌توان آنها را رقبای خونین سازمان دانست احساس همبستگی بیشتری می‌کنند و در جهت تامین منافع رقیب بر‌ می آیند.

5- سندرم تغییر مکرر (Repetitive Change Syndrome)
زمانی که سازمانها بیش از توان معقول کارکنان خود در پذیرش تغییر اقدام به بمباران تغییرات می‌کنند تقریبا هیچ یک از این تغییرات به ثمر نخواهد نشست و یا به صورت ناقص اجرا خواهد شد. فرسایش کارکنان نیز از پیامد های اینگونه تغییرات است. شرکت‌ هایی که از این سندرم رنج می‌برند، بیش از حد روی تغییرات داخلی تمرکز می‌کنند و از نیازهای مشتریان خود غفلت می‌کنند.

6- پارادوکس آبلین (Abeliene Paradox)
پارادوکس یا تناقض آبلین اشاره به مواقعی دارد که گروهی از افراد به صورت جمعی تصمیمی می‌ گیرند که بر خلاف تمایلات تمامی افراد گروه است! گاهی اعضا پیشنهادات و نظراتی را می دهند و بر سر آن توافق می‌ کنند که مد نظر هیچ یک نبوده است، و نتیجه بالطبع رضایت بخش نخواهد بود.

7- سندرم در اینجا اختراع نشده است (Not Invented Here Syndrome)
گاهی اوقات برخی تیم‌ ها از پذیرش تکنیک‌ ها و فناوری‌ هایی که خود ایجاد نکرده‌اند سر باز می‌ زنند. روانشناسان اعتقاد دارند که در این سندرم، کارکنان سازمان به دنبال مطرح شدن در سازمان بوده و تلاش دارند تا برای خود اعتبار شخصیتی کسب نمایند. دراین شرایط کارکنان آنقدر کوچک و حقیر می‌شوند که حتی از انجام بهترين روش‌ها و ایده‌ ها امتناع می‌ورزند. این سندرم موجب بسته ‌شدن فضای سازمان می‌ شود و روابط سازمان با نهادهای دیگر را دچار خدشه می‌کند./کانال مدیریت اجرایی

8- سندرم غفلت جمعی (Pluralistic Ignorance Syndrome)
گاهی اوقات می بینیم که یک موقعیت اظطراری و یا ابهام آمیز در سازمان بوجود آمده، ولی موقتا دست نگه میداریم و طوری رفتار کنیم که گوئی اتفاقی نیفتاده است و به دور و بر خود نگاه می کنیم، ببینیم دیگران چه واکنشی نشان می‌ دهند. در چنین وضعی افراد دیگر نیز به همان دلایل طوری رفتار می‌کنند که گوئی اتفاقی نیفتاده است و به دور و بر خود نگاه می کنند که ببینند دیگران چه واکنشی نشان می‌ دهند. این نمونه‌ ای بارز از پدیده‌ ی غفلت جمعی است که در سازمانهای دور بر خود نیز کم و بیش شاهد آن هستیم.

9- سندرم سیب لک‌ دار (Bad Apple Syndrome)
می دانیم که اندازه ‌ی گروه، هدف گروه، اتکاء متقابل اعضاء گروه به یکدیگر و هویت گروه همگی عواملی هستند که بر چگونگی عملکرد جمعی گروه اثر می‌گذارند.
چنانچه عضوی از گروه این عوامل را خدشه دار و به آن آسیب برساند، این آسیب به کل گروه سرایت خواهد کرد. همچون سیبی که با نمایان شدن لکه خرابی بر آن، فساد و تخریب در آن گسترش یافته و سیب از بین خواهد رفت. فلذا به محض مشاهده‌ ی فساد می‌توان ابتدا اقدامات درمانی را صورت داد و در صورت تایید درمان ناپذیر بودن آن، باید عضو دچار شده را اخراج تا بیماری کل سازمان را فرا گیرد.
بازنشراز کانالIBM
🔺 ۱۰۰ فرد تاثیرگذار در سال 2018 به انتخاب مجله تایم☝️☝️
✳ #آموزه_های_مدیریتی

✅ رموز موفقیت درکسب وکسب و کار

۱- اگر از کاری که انجام می دهید لذت نمی برید آن را رها کنید.

۲- خلاق باشید .

۳- غرور سازمانی ایجاد نمایید.

۴- رهبری سازمان با گوش دادن به نظرات تیم ها.

5. دردسترس باشید.
✳️ #نکات_مدیریتی

✅ دوستی باهمکاران در محیط کار یک راهکار برای ارتقای اشتیاق شغلی

✅ یکی از سوال های پرسش نامه ۱۲ گانه اشتیاق شغلی گالوپ این است:”آیا یکی از بهترین دوستان من در محل کارم هست؟” بنظر عجیب می رسد که پاسخ به چنین پرسشی بتواند نشان دهنده میزان تعلق و دلبستگی افراد به شغل و سازمانشان باشد. اما باید بخاطر بیاوریم که موسسه گالوپ با صدها گزینه و پرسش از میلیون ها کارمند و مدیر در سراسر جهان به این پرسش ها رسیده است و از سوی دیگر ارتباط قطعی آنها را با نتایج نهایی مورد نظر سازمان ها شامل: بهره وری مالی، رضایت مشتریان، نرخ ترک کار کارمندان و … اثبات نموده است. بنظر می رسد داشتن یک دوست خوب در محل کار اثر واقعی و قطعی بر بهره وری ما دارد.
بررسی های گالوپ نشان می دهد که افرادی که در محل کار یک دوست صمیمی دارند:

🔺۴۳ درصد بیشتر تشویق شدن و مورد توجه قرار گرفتن در محیط کار را گزارش کرده اند.
🔺۳۷ درصد بیش از سایرین اعلام کرده اند که کسی در محل کار آنها را برای پیشرفت تشویق کرده است.
🔺۳۵ درصد بیش از دیگران مشارکت همکاران در انجام امور را اعلام نموده اند.
🔺۲۷ درصد بیشتر معتقد بوده اند که ماموریت سازمان به آنها حس مهم بودن می دهد.
🔺۲۷ درصد بیشتر اعتقاد دارند که نظر آنها در محیط کار مورد توجه قرار می گیرد.
🔺۲۱ درصد بیش از سایرین اعلام کرده اند که می توانند بهترین توانایی خود را در محل کار بکار ببرند.
بنابراین ترغیب وتشویق دوستی ها در محیط کار در قالب کارتیمی توسط مدیران چاره ساز ارتقای اشتیاق شغلی وبه طبع آن وفاداری سازمانی می تواند باشد.