مدیریت اجرایی
3.04K subscribers
12.9K photos
788 videos
1.32K files
4.6K links
ارایه به روز ترین اطلاعات ، دانش، مهارت وتوانایی در خصوص مدیریت ،سازمان واقتصاد زیر نظر دکتر امیرصادقی(پژوهشگر،مشاور و مدرس درزمینه کسب وکار) تاسیس کانال ۲۰۱۵
(۰۹۱۲۳۱۱۶۴۷۳) تلفن همراه
Download Telegram
Forwarded from هنر مدیریت
مدیران عاملی که همه گزینه‌های ممکن را پیش روی خود نگاه می‌دارند، معمولا هیچ‌کدام را اجرا نخواهند کرد!

بنگاه‌هایی که همه قسمت‌های بازار را هدف می‌گیرند معمولا دست‌آخر به هیچ‌کدام دست نمی‌یابند. فروشنده‌ای که همه معامله‌ها را تعقیب می‌کند در انتها هیچ معامله‌ای را جوش نخواهد داد.

ما گرفتار یک اجبار وسواسی برای برداشتن هر تعداد هندوانه ممکن با یک دست هستیم و سوار هیچ کاری نیستیم؛ ولی گزینه‌ها را پیش رویمان باز نگه می داریم. این موضوع به‌ راحتی می‌تواند به‌ قیمت موفقیت‌مان تمام شود. باید یاد بگیریم که درها را ببندیم.

یک استراتژی کسب‌و‌کار در درجه اول بیانیه‌ای است برای چیزهایی که نباید مشغول‌شان شویم.

یک استراتژی مشابه برای زندگی‌تان قرار دهید:

چیزهایی را که نباید در زندگی دنبال کنید، روی کاغذ بیاورید. به عبارت دیگر به یک تصمیم حساب‌شده برای آزاد کردن برخی امکانات برسید و هر وقت گزینه‌ای مطرح شد آن را با فهرست آنچه که نباید سراغ‌شان بروید و درگیرشان شوید بسنجید.

این کار نه ‌تنها شما را از به دردسر افتادن حفظ می‌کند، بلکه کلی از زمانتان را برای اندیشیدن آزاد خواهد کرد. یک بار این فکر سخت را به سرانجام برسانید و بعد به‌ جای آنکه هر بار که دری گشوده‌شد بنشینید و ذهن‌تان را مشغول کنید، فقط به این لیست مراجعه کنید.

بسیاری از دروازه‌ها ارزش وارد شدن را ندارند حتی وقتی که دستگیره‌های درشان به‌راحتی بچرخد و باز شود.

رولف دوبلی



@honaremodiriat
✳️ درس آموخته ای از کار گروهی در ژاپن

✅ مقصر نه، راه حل آری

همین چند سال پیش بود که زحمات دوساله گروهی که در آن کار می کردم بر باد هوا رفت و خودرو و تمام تجهیزات پیشرفته آن، بیش از دو سال کد نویسی و تست، به یکباره از کار افتاد و کسی نمی دانست که دقیقا چه اتفاقی افتاده و هیچکس نمی توانست دلیل قانع کننده ای برای آن پیدا کند.  بطور خودکار اولین فکری که از ذهن من گذشت این بود که مقصر از کار افتادن سیستم کیست؟ سیستم و خودرو بسیار خوب و دقیق عمل می کرد و مشکلی نداشت و پس باید کسی در جایی خراب کاری انجام داده باشد!!
🔸در این میان برخورد مدیران پروژه بسیار جالب و آموزنده بود. در جلسات متعددی که بلافاصله تشکیل شد، اصلا صحبتی از سرزنش و پیدا کردن فرد مقصر و خاطی نبود و تنها صحبت از این بود که به چه دلیل این مشکل بوجود آمده است. در حالی که من همچنان بر وجود یک مقصر و خطاکار تاکید داشتم، سایر اعضای گروه بر یافتن مشکل اصلی تمرکز داشتند و سعی می کردند که پای کسی را به عنوان خطاکار به میان نیاورند و صحبت ها در جلسات به حاشیه نرود.
🔸پس از انجام تست ها و بررسی های مختلف ، سرانجام به مشکل اصلی پی بردیم که از تصور ما خارج بود و به پیچیدگی زیاد سیستم برمی گشت ( به قولی به عقل جن هم نمی رسید!!) و بر همین اساس به نوشتن چند حق اختراع خوب و اساسی پرداختیم. من از ذهنیت اولیه خودم بسیار شرمنده شدم که بدون تفکر لازم و با هیجان بسیار، تنها بدنبال مقصر بودم که در حالی که مقصری وجود نداشت و مشکل اصلی عدم درک کامل ما از پیچیدگی های سیستم بود.
🔸یادم می آید در ایران در پروژه پیچیده و مشکل لوله گزاری زیر آب و تست های مربوطه، با مشکلات و تاخیرات فراوانی مواجه بودیم . با اینکه مهندسین و نیروهای پروژه از افراد بسیار کارآمدی تشکیل شده بودند، ولی پیچیدگی های فنی و عدم تجربه، مشکلات و تاخیرات زیادی بوجود آورده بود. متاسفانه برخورد مدیر پروژه در مواجهه با این تاخیرات، تنها پیدا کردن مقصر و خراب کردن آوار بر سر او بود. با این روش مدیریت، نه تنها وقت زیادی از اعضای گروه صرف دعواهای بدون سرانجام می شد، بلکه با ایجاد جو سرخوردگی، بسیاری از نیروهای کارآمد پروژه را ترک کردند و عملا چندین بار کل تیم پروژه تغییر پیدا کرد، ولی مشکلات و تاخیرات نه تنها حل نشد بلکه به مراتب اوضاع بدتر و وخیم تر شد!!
🔸اززبان محقق ارشد ایرانی شرکت تویوتا
⚛شکست یک کسب و کار زمانی اتفاق می‌افتد که یکی از فرضیات کلیدی آن تغییر می‌کند اما مدیران آن کسب و کار هنوز بر اساس فرضیات قدیمی به فعالیت ادامه دهند.

پیتر دراکر
چطور موفقیت و شادی را در محیط کار تجربه کنیم؟

🔸نوع شغل شما با این که چطور می خواهید وظایفتان را انجام دهید، مقوله‌ای متفاوت است. در واقع سِمَت نقش بسیار مهمی در میزان موفقیت شغلی‌تان دارد، اما عاداتی که دارید هم روی احساس خشنودی و کارآمدی تأثیرگذار است. عادات و آداب شما همان کارهایی است که قبل و بعد از سرکار رفتن و در طول روزهای کاری خود انجام می دهید.

🔸اگر هفت عادت روزانه زیر را تمرین کنید، قطعاً موفقیت خود در محیط کار را تضمین کرده‌اید:

1️⃣ روی نقاط قوت خود متمرکز شوید، نه نقاط ضعف

گاهی در پروسه‌ تلاش برای این که کامل و بدون نقص باشیم، مقدار زیادی از زمان و انرژی خود را صرف بهتر شدن در کارهایی می کنیم که استعداد ذاتی ما بحساب نمی آید.
هر کارمندی کاری را باید انجام دهد که به او انگیزه و انرژی می دهد، نه کاری که سبب می شود احساس پوچی و بی‌ارزشی کند. پس در محیط کار خود این عادت را به وجود آورید تا جای ممکن روی مهارت‌ها و نقاط قوت خود تمرکز کنید نه روی نقاط ضعفتان.

2️⃣ به گونه‌ای کار کنید که بهترین عملکرد را از خود نشان دهید

برخی افراد ترجیح می دهند در فضاهای باز کار کنند اما بعضی دیگر به کار کردن در اتاق‌های در بسته علاقه دارند. پس تمام افراد در شرایط مشابه کار نمی کنند. اگر شرکت شما کارمندان را برای کار کردن به فضای باز می برد، شما نمی توانید کار کردن پشت درهای بسته را انتخاب کنید؛ اما برخی عادت‌های شغلی وجود دارد که می توانید در جهت منافع خود از آن‌ها استفاده کنید و تمرکزتان را بالا ببرید.
اگر شرکت شما فضای مناسبی در اختیار کارمندان قرار نمی دهد، به دنبال تغییرات کوچکی باشید که می توانید در محیط کار خود ایجاد کنید. مثلا اگر نیاز است کار مهمی انجام دهید، هدفون درون گوشتان بگذارید یا در گوشه‌ دنجی بنشینید که مزاحمتی برای انجام کارهایتان وجود ندارد.

3️⃣ کنترل نگرشتان را در دست بگیرید

ضرب‌المثلی قدیمی می گوید خوشبختی از ذهن شما به دست می آید. برای اینکه رضایتمندی بیشتری از شغل خود داشته باشید باید مرتب طرز تفکر خود را مورد بررسی قرار دهید، زیرا منفی گرایی تمام زندگی‌تان را خراب می کند. علاوه بر آن، منفی گرایی باعث می شود ذهن، جسم و روحتان افسرده و ناتوان شود و کارایی‌تان به طور قابل توجهی پایین بیاید.

4️⃣ مواد غذایی سالم مصرف کنید

اینکه چه مواد غذایی مصرف می کنید و بدن خود را چطور قبل، حین و بعد از کار کردن تغذیه می کنید، تأثیر قابل توجهی روی توانایی شما در انجام وظایفتان دارد.
اکنون چند توصیه‌ مهم برای تغذیه مناسب در محل کار بیان می کنیم: تا یک ساعت بعد از بلند شدن از خواب صبحانه بخورید و هر سه یا چهار ساعت غذا یا میان وعده‌ای مصرف کنید. در اولین وعده‌ غذایی روزانه‌ خود به سراغ یک غذای کم کالری و سرشار از پروتئین مانند تخم مرغ یا ماست یونانی بروید. با مصرف حداقل چهار تا شش فنجان نوشیدنی بدون شکر در محل کار، آب کافی به بدنتان برسانید و از چند ساعت قبل از ترک محل کار، از مصرف نوشیدنی‌های کافئین دار مانند چای و قهوه خودداری کنید تا خوابتان دچار اختلال نشود.

5️⃣ به کارمندان کمک کنید

باید در محل کار به نیازهای جسمی و روحی خود رسیدگی کنید. اگر عادت کنید کار خیرخواهانه‌ای در حق همکارتان انجام دهید، حال بهتری خواهید داشت. خیرخواهی می تواند انجام کارهای ساده برای یک همکار دستپاچه و ناشی باشد یا تعارف قهوه در اول صبح. وقتی به تیمتان کمک کنید به طور شگفت انگیزی احساس خوشحالی خواهید کرد.

6️⃣ فکر خودتان را مشغول نکنید

وقتی یک روز بد را پشت سر می گذارید، در مسیر خانه مدام اتفاقات آن روز را در ذهنتان مرور می کنید.
شما آن رویداد را به طور فیزیکی در بدن خود بازسازی می کنید و سطح هورمون‌های استرس خود را افزایش می دهید. اگر می بینید ذهنتان هنوز درگیر آن قضیه است، 10 دقیقه آن اتفاق را در ذهن خود مرور کنید. ببینید چه تجربه‌ای به دست می آورید، سپس دست از خیال‌بافی بکشید و اتفاق رخ داده را فراموش کنید.

7️⃣ ساعتی از عصر را به تفکر و مدیتیشن اختصاص دهید

یک عادت مؤثر که می تواند به شما کمک کند از فکر و خیال‌های منفی رها شوید، اینست یک مراسم عصرگاهی به تفکر و اندیشیدن اختصاص بدهید.
هر روز عصر پیش از اینکه وسایل خود را جمع و جور کرده و محل کار را ترک کنید، کمی وقت بگذارید و به سه اتفاق خوبی که در طول روز اتفاق افتاده یا سه چیزی که باید برای آن‌ها شکرگزاری کنید، بیاندیشید.
مهم نیست چه روز سختی را پشت سر گذاشته‌اید، مهم این است هر روز را با نگرشی مثبت به پایان برسانید.

منبع: usnews
@orgteachings
⭕️ کارِت عالیه!

🔹شاید فکر کنید که چه کسی از شنیدن چنین تمجید ارزشمندی بدش می آید، اما بدانید که استفاده زیاد از چنین عباراتی انگیزه پیشرفت و بهتر شدن را از بهترین کارمندان شما سلب خواهد کرد.

🔹بر اساس یک تحقیق جدید حدود ۷۲ درصد از کارمندان باور دارند که بازخوردهای اصلاح گرایانه از جانب مدیران بالاسری به بهبود عملکرد آنها کمک شایانی خواهد کرد.

🔹تمجید از عملکرد کارمندان - حتی پیش از حصول نتیجه نهایی- منجر به ایجاد انگیزه بیشتر در آنها و افزایش حس رضایتمندی خواهد شد، اما به هیچ وجه نباید در این کار زیاده روی یا اغراق کرد.
@orgteachings
Forwarded from مدیران فرهیخته (darabifar)
🔴راهی جز مدیریت نیست.
@wr_management
فلسفۀ وجودی انسان حرکت است و رسالتی جزء توسعه و استفاده از ظرفیت نامحدود انسانی تا تعالی و کمال برای وی تعریف نشده است

✍️مبنای حرکت بشر، «علم مدیریت» است و سامان دهندۀ او و متعالی کنندۀ اوست، و مدیریت، علم خداوندی است!
ابنای بشر ناگزیر از حرکت در مسیر ابدی خویش، مسیری جز «حرکت جمعی » را نیافت و چنین بود که «اجتماع» را بنیان نهاد.
@wr_management
ظرف لایزال بشری «شناخت» را جستجو نمود و «علوم» را پدید آورد و هر مسیر را علمی بدان ساخت: اقتصاد، جامعه شناسی، علوم زیستی، ریاضی، فلسفه، جبر و منطق!

توسعۀ جوامع بشری نیز مستلزم «تقسیم کار» بشر در علوم و بسط آن گردید که شاهراه طلایی «بقا، توسعه، شکوفایی» وی را رقم زد. تعالی نهایی این تفکر «بنگاههای اقتصادی» را پدید آورد و آنرا تا سرحد «بقا، توسعه، شکوفایی» وی را رقم زد و اجزای تشکیل دهنده «جوامع بشری» مطرح ساخت!
@wr_management
📝بشر ناگزیر از «بقا، توسعه، شکوفایی» ، مدیریت را به خدمت گرفت، پرورش داد، علوم سازماندهی و برنامه ریزی را گسترده نمود تا کمال «بنگاه های اقتصادی» را ممکن سازد. پویایی روز به روز پیرامونی اما، مسیر بقا، رشد و شکوفایی او را ناهموار کرد تا آنجا که به ناچار از بقا ، اخلاق را فدا نمود و ناگزیر از رشد، ستیز را پیشه ساخت. و در نهایت به مسیر تعقل بازگشت و «مدیریت» را سرلوحه ساخت. و اینچنین سرنوشت بشر به «علم مدیریت» پیوندی ناگسستنی و گره ای محکم خورد! و بشر محکوم به تعقل، منطق، گفتگو و مدیریت گردید!
@wr_management
Forwarded from Project Management Office (Mohammad Reza Mehrjou)
شاخص عملکرد زمانبندی :
شاخص عملکرد زمانبندی (SPI) ، یک سنجش از کارایی زمانبندی است که به صورت نسبت ارزش حاصله به ارزش برنامه ریزی شده ، بیان میشود. این شاخص نحوه استفاده اثر بخش تیم پروژه از زمانش را مورد سنجش قرار میدهد. گاهی اوقات در ترکیب با شاخص عملکرد هزینه (CPI) جهت پیش بینی برآورد های نهایی تکمیل پروژه استفاده می شود . مقدار SPI کمتر از 1 بیانگر کار تکمیل شده کمتری نسبت به آنچه برنامه ریزی شده است ، می باشد و از طرفی دیگر SPI بزرگتر از 1 بیانگر آن است که کار بیشتری از آنچه برنامه ریزی شده است ، تکمیل گردیده است . از آنجا که SPI تمام کار پروژه را می سنجد، عملکرد مسیر بحرانی نیز باید تحلیل گرددتا مشخص شود آیا پروژه ، زودتر یا دیر تر از تاریخ برنامه ریزی شده ، پایان می یابد. SPI برابر است با نسبت EV به PV ، در نتیجه : SPI = EV/PV از طرفی دیگر داریم : CPI = EV / AC
با کانال بین المللی دفتر مدیریت پروژه همراه باشید و به علاقه مندان معرفی بفرمائید :
https://t.me/PMOServices
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
منحنی رتبه بندی و اخراج کارکنان جک ولش

منتقدان نام آن را «رتبه‌بندی و اخراج» (rank and yank) گذاشته‌اند اما نام اصلی این مدل، «منحنی سرزندگی» است که نخستین بار توسط «جک ولش»، مدیرعامل سابق شرکت جنرال الکتریک مطرح شد. براساس این مدل، مدیران باید هر سال کارکنان خود را ارزیابی و به سه گروه تقسیم کنند: کارکنان نمونه که ۲۰ درصد جمعیت سازمان را تشکیل می‌دهند، کارکنان متوسط که ۷۰ درصد جمعیت سازمان را تشکیل می‌دهند و کارکنان ضعیف که تنها ۱۰درصد از جمعیت کارکنان هستند. ۲۰ درصد اول، باید از هرگونه پاداش و امتیازات ویژه به‌طور سخاوتمندانه بهره‌مند شوند و تا جایی که ممکن است از آنها قدردانی شود. به اعتقاد آقای «ولش»، از آنجایی که منابع مالی محدود هستند، تمام کارکنان سازمان نباید به یک اندازه پاداش دریافت کنند. او اعطای پاداش مالی به‌طور یکسان به همه کارکنان را به آبیاری گیاهان با «آبپاش» تشبیه می‌کند و معتقد است که این کار، هدر دادن منابع مالی است.
افراد متوسط یا طبقه میانه باید زیر نظر مربیان آموزش ببینند و اهداف آنها کاملا مشخص شود. باید برای این افراد فرصت‌هایی فراهم شود تا بتوانند به کارکنان نمونه نزدیک شوند. به باور آقای «ولش»، سخت‌ترین مسوولیت مدیران در برابر این افراد، ایجاد انگیزه در آنها است. او در کتاب خود تحت عنوان «آیین پیروزی» در این رابطه می‌گوید: «بخش اعظمی از جمعیت کارکنان شما در این گروه قرار دارند پس مراقب باشید آنها را از دست ندهید. باید کمک کنید تا پیشرفت کنند». «ولش» معتقد است که جمعیت ۱۰ درصدی یا همان افراد ضعیف، اساسا اصلاح شدنی نیستند و باید اخراج شوند. اما منتقدان این روش معتقدند که رتبه‌بندی اجباری، جایگاه کار گروهی را زیر سوال می‌برد و باعث می‌شود کار تیمی تاثیر خود را از دست بدهد. در چنین شرایطی، کارکنان ناخودآگاه وارد بازی‌های مخربی می‌شوند که توسط مدیران طراحی شده تا دغدغه هر کارمندی کسب اعتبار برای خودش باشد و به دیگران اجازه پیشرفت ندهد.
«جفری ففر»، استاد دانشگاه استنفورد و «رابرت ساتن» از منتقدان سرسخت این مدل هستند. آنها برای اثبات مخالفت خود با رتبه‌بندی اجباری، میان بیش از ۲۰۰ کارشناس منابع انسانی یک نظرسنجی برگزار کردند تا درباره تاثیرات به‌کارگیری این روش از آنها سوال کنند. این کارشناسان که با بیش از ۲۵۰۰ کارمند سر‌و‌کار داشتند و اغلب آنها شاهد اعمال این روش در شرکت‌های خود بودند اقرار کردند که رتبه‌بندی اجباری، پیامدهای مخربی به دنبال دارد، ازجمله: افزایش بی‌عدالتی، کاهش بهره‌وری، ایجاد بستر بی‌اعتمادی میان کارکنان، کاهش همکاری و وظیفه‌شناسی کارکنان، تضعیف روحیه کارکنان و بی‌اعتمادی آنها نسبت به رهبری سازمان. چه از حامیان این مدل باشید و چه از مخالفان آن، بهتر است چند نکته را در این رابطه در نظر داشته باشید.
نخست آنکه، کارمندان نمونه را شناسایی کنید و از آنها با دست و دلبازی تقدیر کنید اما تنها به دنبال قدردانی از افرادی نباشید که همیشه در مرکز توجه بوده‌اند. این اشتباه است. دوم اینکه برای یک مدیر، اخراج یک کارمند به خاطر عملکرد ضعیفش، کار آسانی نیست؛ چرا که پیامدهای انسانی بزرگی به دنبال دارد و به نوعی نشانگر ضعف سیستم مدیریتی است، به‌خصوص اگر مدیر سازمان شخصا کارمند مربوطه را استخدام کرده باشد. به همین علت، مدیران اغلب از اخراج کارکنان ضعیف امتناع می‌کنند. اخراج ۱۰ درصد از کارکنان در سال، جادو نمی‌کند اما بسیاری از مدیران معتقدند که برای شناسایی و غربال کردن کارمندان ضعیف، باید قانون و نظم مشخصی وجود داشته باشد. اگر واقعا ناچارید کارمندی را اخراج کنید و دوست دارید همه چیز خوب پیش برود، بهتر است همه چیز را به روز اخراج موکول نکنید. در حقیقت، گفته‌ها و رفتار شما در ماه‌های منتهی به اخراج یک کارمند است که فرآیند اخراج را سخت یا آسان می‌کند.
در یک محیط کاری سالم، انتظارات مدیران و مسوولیت‌های کارمندان کاملا مشخص است و بازخوردها صریح و صادقانه هستند. در چنین بستری، اخراج کردن و اخراج شدن ممکن است اتفاق ناخوشایندی باشد اما دور از انتظار یا غافلگیرکننده نیست. از آنجا که در چنین فضایی، همه چیز قابل پیش‌بینی است، کارمندان ضعیف، پیش از آنکه کسی تصمیم بگیرد اخراجشان کند، خودشان استعفا می‌دهند. این اولین قانون اخراج یک کارمند است: «قابل پیش‌بینی بودن». «جک ولش» در این رابطه می‌گوید: «در شرایط ایده‌آل آخرین مکالمه میان مدیر و کارمند به این شکل خواهد بود»:
مدیر: بسیار خوب، فکر کنم که حدس می‌زنید این جلسه درباره چیست.
کارمند: بله، حدس می‌زدم. فقط بگویید چه زمانی باید بروم و برنامه شما چیست؟

قانون دوم آقای «ولش»: «تحقیر را به حداقل برسانید».

حتی پس از اخراج یک کارمند، شما به‌عنوان یک مدیر در برابر او مسئولید و باید کمک کنید قدم بعدی را بردارد.

https://t.me/joinchat/AAAAAEBKNHg93-Axj8-oIw
✳️ بررسی «ایران» از آخرین گزارش مجمع جهانی اقتصاد

چرا اقتصاد ایران در رتبه ۸۹ است؟

🔹تمام کشورهای پیشرفته رتبه زیر 40 دارند و در کشورهای منطقه ما هم رتبه شان در سطح بین‌المللی خوب است اما اوضاع ما تعریف چندانی ندارد و از حد وسط هم پایین‌تر هستیم.

🔹اگر عوامل کارآیی بازار، ثبات اقتصاد، ایده پردازی و... را در این گزارش بررسی کنید، می‌بینید که ما برای مدیریت محیط کسب و کار در میان 140 کشور دیگر کارآیی خوبی نداریم و بنابراین رتبه مان هم خوب نیست.»  گزارش مجمع جهانی اقتصاد نشان می‌دهد که بدترین عملکرد ایران با رتبه 136 برای «بازار کار»، 134 برای «بازار تولید»، 121 برای «نهادهای مربوط به کسب و کار» و 117 برای «ثبات اقتصاد کلان» است.

🔹مجمع جهانی اقتصاد از دولت‌ها می خواهد کسانی را که از روند جهانی شدن دور افتاده‌اند، حمایت کنند.

🔹به جز بحث باز و بسته بودن اقتصادها، نتایج نهایی مجمع نشان می‌دهد که بین میزان رقابت پذیری با درآمد بالای کشور همبستگی قوی وجود دارد.  20 کشور اول رقابت پذیر، اقتصادهایی با درآمد بالا هستند.

http://www.ion.ir/News/418868

@Irannewspaper
‏🔻سهم هر کشور از کیک اقتصادی

‏🔹کیک ⁧ اقتصاد ⁩ جهان حدود ۸۰ هزار میلیارد دلار ارزش دارد که تقریبا یک‌چهارم آن نصیب ⁧ آمریکا ⁩ شده است. سهم بقیه را در نقشه ببینید.

@Irannewspaper