hezartology:
مدالین موری اوهیر
Madalyn Murray O'Hair
از فعالان آتئیست در تاریخ آمریکا، به یکی از رایج‌ترین #کژفهمی‌ ها درباره بیخدایی پاسخ می‌دهد.

آتئیسم (از نوع نرم) به معنای ادعای
«خدا وجود ندارد»
نیست؛ بلکه به معنای این است که:
«تاکنون شواهد قانع‌کننده‌ای برای پذیرش ادعای وجود خدا، ارایه نشده است.»
@FarazTed

elin.zonoziyan:
شعر به نام خداوند بخشنده بی خیال
اجرا :الین زنوزیان
.

#نگاهی_به_آرشیو ۴ اکتبر ۱۲ مهر

🏮 ۹ سال پیش در چنین روزی
t.me/FarazTed/2049
🏮 ۸ سال پیش در چنین روزی
t.me/FarazTed/7535
🏮 ۷ سال پیش در چنین روزی
t.me/FarazTed/14376
🏮 ۶ سال پیش در چنین روزی
t.me/FarazTed/18766
🏮 ۵ سال پیش در چنین روزی
t.me/FarazTed/22424
🏮 ۴ سال پیش در چنین روزی
t.me/FarazTed/25702
🏮 ۳ سال پیش در چنین روزی
t.me/FarazTed/30572
🏮 ۲ سال پیش در چنین روزی
t.me/FarazTed/37142
🏮 ۱ سال پیش در چنین روزی
t.me/FarazTed/43472

👥 فقط در بخش نظرات این پیام، می‌‌توانید کلیه مطالب خود در حوزه علمی، فرهنگی، معرفی لینکها و طرح پرسش... را (جز سیاسی) ارسال کنید.👇

ترجمه‌ی این سخنانِ نوام چامسکی و توضیحاتی درباره‌ی آن را در اینجا بخوانید.

https://t.me/FarazTed/49038

#کژفهمی
زبان صرفا برای برقراری ارتباط است.


#بررسی عبدالرضا شهبازی
زبان صرفا برای برقراری ارتباط نیست.
گونه‌ای عقیده‌ی جزمی درباره‌ی زبان وجود دارد که می‌گوید زبان‌ها برای ارتباط طراحی شده‌اند یا برای برقراری ارتباط به تکامل رسیده‌اند. هر معنایی ممکن است از این عبارات مراد کنند و شاید هم این‌ها هیچ معنایی نداشته باشند. اما این عقیده‌ی جزمی را تا جایی که می‌توانیم بفهمیم، به‌نظر می‌رسد انگار از بیخ و بن اشتباه باشد. چنین می‌نماید که بیرونی‌سازی، یکسره، و برقراری ارتباط، خصوصاً، هم احتمالاً در طراحی زبان و هم احتمالاً در تکامل آن، فرایندهایی جنبی بوده‌اند.»
نوم چامسکی، بنیان‌گذار مکتب صورت‌گرای زایشی‌، همان‌گونه که اینجا هم تلویحاً می‌گوید اعتقاد دارد انقلاب شناختی حدوداً در هفتاد هزار سال قبل مغز نیاکان ما را به‌لحاظ ژنتیکی تغییر داد و قوه‌ی نطق (language faculty) را ذاتی انسان کرد که مهم‌ترین کارکردش تا ۹۹ درصد، زبان درونی است و شناخت و تفکر از همین حادث می‌شوند و صرفاً یکی از محصولات فرعی این قوه‌ی ذاتی در مغز برقراریِ ارتباط (communication) با یکدیگر است که بروز یک‌درصدیِ بیرونی آن محسوب می‌شود و همان است که به‌نام زبان (language) می‌شناسیم.

سخن چامسکی، که بارها به اَشکال مختلف طی سال‌ها به‌صراحت عنوان شده، در رد این پیش‌فرض‌ ریشه‌دار درباره‌ی زبان است که «زبان برای ارتباط ساخته شده است». این گزاره چنان بدیهی به نظر می‌رسد که معمولاً و عموماً آن را تبیینی نهایی قلمداد می‌کنند، این‌که انسان‌ها برای انتقال معنا به یکدیگر زبان دارند، پس زبان اساساً ابزاری ارتباطی است، یعنی یکی از پیش‌فرض‌های محوریِ رویکردهای نقش‌گرا به زبان.

اما نخست باید میان «کارکرد» و «ماهیت» زبان تمایز بگذاریم.
این‌که ما امروز از زبان برای گفت‌وگو، نوشتن و انتقال اطلاعات استفاده می‌کنیم، لزوماً به این معنا نیست که زبان در اصل برای همین هدف پدید آمده است. کارکرد کنونی هر نظامی، لزوماً منشأ آن را توضیح نمی‌دهد.

اگر زبان صرفاً ابزاری برای ارتباط بود، انتظار می‌رفت ساختاری بهینه (optimal) برای انتقال سریع، شفاف و کم‌ابهام معنا داشته باشد. اما می‌دانیم که زبان‌های طبیعی سرشار از ابهام، پیچیدگی‌های ظاهراً غیرضروری و ساختارهایی هستند که از منظر ارتباطی چندان کارآمد به نظر نمی‌رسند. این ناهمخوانی ما را به این پرسش زیربنایی می‌رساند که آیا ارتباط واقعاً عامل اصلی برای شکل‌گیری زبان بوده است؟

بر اساس نگاهی بدیل، زبان در هسته‌ی خود بیش از آنکه ابزار انتقال فکر باشد، سامانه‌ای برای سازمان‌دهی فکر است. جمله، پیش از آنکه پیامی برای دیگری باشد، صورت‌بندی‌ای برای خودِ ذهن است. گفتار، نوشتار و اشاره در این چارچوب، شکل‌های ثانویه‌ی بیرونی‌سازی ساختارهای درونی‌اند. از این منظر، پیچیدگی نحوی و ابهام نه لزوماً نقص ارتباطی، بلکه بازتاب سازوکارهای نظامی شناختی‌اند که هدف اصلی آن بهینه‌سازی ارتباط نبوده است. از همین رو، ارتباط را می‌توان کارکردی ثانویه دانست که بر بستری شناختی و درونی قرار دارد.

با پذیرش این دیدگاه، پرسش اصلی را باید به‌گونه‌ای دیگر صورت‌بندی کنیم: به‌جای اینکه بپرسیم زبان چگونه برای ارتباط تکامل یافته است، باید بپرسیم چه نوع معماری ذهنی می‌تواند ساختارهایی پدید آورد که در مراحل بعد قابلیت ارتباط پیدا کنند. در این صورت، زبان دیگر صرفاً پلی میان ذهن‌ها نیست، بلکه پیش از هر چیز، پنجره‌ای به ساختار خودِ ذهن است.
@LingBrain

➖➖
#نظر
در این قرن ۶۰ تا ۹۰ درصد زبان های دنیا از بین رفته اند و اکثر مردم دنیا به کمتر از ۱۰ زبان فراگیر صحبت میکنند مثل انگلیسی، اسپانیایی، چینی و...زبان وسیله ایست برای ارتباط، غصه چی رو می‌خوری ولش کن بزار از بین بره!

#نظر
این بی‌قیدی در ازبین رفتن زبانها که با خود فرهنگی را (و درنتیجه تجربیات و احساسات گروهی از مردم را در قالب ادبیات و هنر) حمل می‌کند کمی شبیه آنست که به علت انقراض گونه‌های جانوری در این قرن، نسبت به انقراض باقیمانده بی‌تفاوت باشیم و رابطه ارگانیک در اکوسیستم را فراموش کنیم.

#نظر مصور
زبان خیلی بیشتر از وسیله ارتباطی ارزش دارد. کافی است به توصیفاتی که از فارسی بیان می‌شود، مراجعه بکنید یا یک کتاب شعر به زبان فارسی بخوانید. شما شعر را برای ارتباط می‌خوانید؟
می‌گویند این حساسیت اشتباه است. اگر این طور است همه به جای فارسی، انگلیسی بخوانند و با تمام دنیا ارتباط برقرار بکنند!


مباحث در باره اهمیت زبان مادری
https://t.me/FarazTed/38932

#Book
Cognitive Psychology (2026)
ویراست ششم (آخرین ویرایش)

کتاب یکی از معتبرترین درس‌نامه‌های دانشگاهی در تشریح و تبیین جنبه‌های مختلف روان‌شناسی شناختی است.
این درس‌نامه آن‌قدر معتبر و شاخص است که دانشگاه‌های متعددی در آمریکا، کانادا، بریتانیا و دیگر کشورها آن را کتاب درسیِ اصلی (core textbook) برای درس روان‌شناسی شناختی در نظر می‌گیرند.

نویسنده‌ی اصلی - گولدستاین - از شناخته‌شده‌ترین پژوهشگران روان‌شناسی شناختی است و آثارش به‌ویژه در حوزه‌ی ادراک، توجه و حافظه سال‌هاست در دانشگاه‌های مختلف محل اعتناست و تدریس می‌شوند.

فصل‌های مربوط به حافظه، توجه، ادراک، زبان، حل مسئله و آگاهی از نقاط قوت این درس‌نامه‌ هستند.
کتاب را هم Cengage Learning منتشر کرده که یکی از معتبرترین ناشران کتاب‌های دانشگاهی در جهان است.

@Englishnutsbolts / @LingBrain

NewScientist

مخاطبِ این هفته‌نامه، که از دهه‌ی پنجاه میلادی در انگلستان چاپ می‌شود، در وهله‌ی نخست، عموم کسانی‌اند که به علم و فناوری علاقه دارند ولی تحصیلاتشان لزوماً در رشته‌های علمی نبوده است.
این نشریه از جدیدترین پژوهش‌ها و یافته‌های تمامی عرصه‌های علوم طبیعی و فنی‌مهندسی گزارش‌های کوتاه و تقریباً غیرفنی می‌نویسد.

معادل آمریکایی این مجله، ماهنامه‌ی
Scientific American
است که از دهه‌ی ۱۸۴۰ منتشر می‌شود (یعنی با قدمتی حدوداً ۱۸۰ ساله).

مطالبِ New Scientist عموماً کوتاه و بیشتر به‌شکل گزارش‌های خبری‌اند و فهمشان هم راحت‌تر است چون کمتر از زبان فنی استفاده می‌شود و خیلی به عمق نمی‌پردازند.
در مقابل، Scientific American حاوی مقالاتی طولانی‌تر و عمیق‌تر و گاه حتی فنی‌تر است.
@Englishnutsbolts

#مجله
ویژه‌نامه‌ نشریه‌ New Scientist
درباره‌ی ذهن انسان

دسامبر ۲۰۲۳

این ویژه‌نامه‌ی صدصفحه‌ای شامل شش فصل است:
Chapter 1: The Building Blocks of the Mind
Chapter 2: The Mind-Body Connection
Chapter 3: Tricks of the Mind
Chapter 4: Different Minds
Chapter 5: When Things Go Wrong
Chapter 6: Mending the Mind

▪️ا Essential Guides کتابچه‌هایی هستند که نشریه‌ی نیوساینتیست جدا از روند هفتگی خود هر از گاهی منتشر می‌کند. هر یک از این ویژه‌نامه‌ها به موضوعی خاص اختصاص دارد و با مقالات متعدد و کوتاه به جنبه‌های مختلفِ آن موضوع می‌پردازد. ویژه‌نامه‌ی بالا بیستمین کتابچه از این مجموعه است.

▪️پیش‌تر درباره‌ی هفته‌نامه‌ی New Scientist اینجا نوشته‌ام.
@LingBrain

The Neural Mind (2025)

من که در چارچوب زبان‌شناسی زایشی نوم چامسکی می‌اندیشم با دیدگاه جورج لیکاف، از بنیان‌گذاران زبان‌شناسی شناختی، در کتاب بالا همسویی ندارم زیرا او می‌کوشد ذهن و زبان آدمی را صرفاً به شبکه‌های عصبی فروبکاهد
- عبدالرضا شهبازی

@LingBrain

#Cinema
فیلم کره ای امید
.

خلاصه #کتاب_صوتی
روان‌شناسی هوش مصنوعی
نوشته تونی پرسکات
«The Psychology of Artificial Intelligence»
کتاب به بررسی این پرسش می‌پردازد که هوش مصنوعی از نگاه روان‌شناسی چه معنایی دارد و رابطه ما با ماشین‌های هوشمند چگونه می‌تواند تغییر کند. پرسکات با استفاده از روان‌شناسی، علوم شناختی و پژوهش‌های مربوط به هوش مصنوعی، موضوعاتی مثل ادراک، یادگیری، تصمیم‌گیری، زبان و مفهوم ذهن را بررسی می‌کند. کتاب همچنین به تفاوت میان هوش انسانی و هوش مصنوعی می‌پردازد و این سؤال را مطرح می‌کند که آیا سیستم‌های مصنوعی می‌توانند چیزی شبیه ذهن، خودآگاهی یا درک انسانی داشته باشند. بخش دیگری از بحث به تأثیر حضور AI بر انسان‌ها و روابط اجتماعی اختصاص دارد؛ از اعتماد به ماشین‌ها گرفته تا نحوه تعامل ما با آن‌ها.

اگر به تقاطع روان‌شناسی، ذهن و هوش مصنوعی علاقه دارید، این کتاب می‌تواند شروع خوبی برای این بحث باشد.

🎵 در ۶ فصل به مدت حدود ۱ ساعت
از اینجا
https://t.me/HiggsMindBk/1242
‌

در باره نام هوش مصنوعی
مصاحبه با راجر پنروز ++

راجر پنروز، فیزیکدان برجسته و برنده جایزه نوبل، دیدگاهی بنیادین و بدبینانه نسبت به هوش مصنوعی دارد. او معتقد است کامپیوترها هرگز نمی‌توانند به هوشیاری و فهم واقعی دست یابند و آنچه امروز می‌بینیم صرفاً نوعی «زیرکیِ مصنوعی» است، نه هوش واقعی.

سه پایهٔ اصلی استدلال پنروز:
· محدودیت‌های الگوریتمی (قضیهٔ گودل): پنروز با تکیه بر قضیهٔ ناتمامیت گودل استدلال می‌کند که درک انسان از مفاهیم ریاضی فراتر از یک سیستم محاسباتیِ صرفاً الگوریتمی است، در حالی که کامپیوترها در اجرای الگوریتم‌ها محدودند. به عقیدهٔ او، ذهن انسان توانایی درک حقیقتی را دارد که هیچ سیستم الگوریتمیِ بسته‌ای نمی‌تواند به آن برسد.
· فقدان آگاهی (هوشیاری): پنروز معتقد است که آگاهی برای هوشمندیِ واقعی ضروری است، در حالی که هوش مصنوعی فعلی کاملاً فاقد آن است و «نمی‌داند چه کاری انجام می‌دهد یا چرا». حتی داده‌های عظیم و شبکه‌های پیچیده هم «به فهم و آگاهی انسان شباهتی ندارند».
· نیاز به فیزیک جدید (نقش مکانیک کوانتوم): به باور پنروز، برای توجیه هوشیاری غیرالگوریتمیِ مغز، به فیزیک جدیدی نیاز است.
@FarazTed

خلاصه‌ #کتاب_صوتی
«دیروز که به دنیا نیامده‌ایم: علمِ این‌که به چه کسانی اعتماد می‌کنیم و چه چیزهایی را باور می‌کنیم»

#Nolan 55

ذلت و خواری «هالوهای متوهم جنگ طلب»

چین هم آمریکا را انتخاب کرد و از خیر این دون مایگان گروگانگیر ولایت مدار گذشت.

چین ارسال تصاویر ماهواره‌ای به ایران را متوقف کرد و به ایران گفته ابتدا مشکل خود را با آمریکایی‌ها حل کنید.

خراتیان: چین می گوید حداکثر یک رابطه مخفیانه محدود با شما خواهم داشت، که لو نرود و افشا نشود، چون اگر افشا شود، باید به آمریکا پاسخگو باشم.

چین ارسال تصاویر ماهواره‌ای به ایران را متوقف کرده است.
چینی ها می گویند اگر وقت ملاقات می خواهید اول بگویید حرف جدیدی دارید یا نه؟

علی الاصول! با هدایت آسمانی آن نادیده زیرزمینی کاری کردند که که تنگه برای همه گشاده اما برای ایران بسته و دلار درحال پرواز.اعتراف یکی از اوباش ولایی در کامنت.

➖
نقش محاسبات الهی در قیمت دلار!
امروز با دلار ۲۶۰ هزار تومنی صبحانه خوردم؛ با دلار ۲۶۵ هزار‌ تومنی ناهار و الان هم با دلار ۲۷۰ هزار تومنی میخوام شام بخورم.
اگه این فتح قله نیست پس چیه؟!

سه تغییر ساده در میانسالی می‌تواند ۱۳ سال دیگر بدون زوال عقل به شما بدهد

یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که کنترل فشار خون، جلوگیری از دیابت و عدم استعمال دخانیات بین سنین ۴۵ تا ۶۵ سال می‌تواند ۱۳ سال دیگر شما را از زوال عقل دور نگه دارد.

این تحقیق، که حاصل یک مطالعه‌ی چند دهه‌ای است و اخیراً در مجله‌ی نورولوژی منتشر شده است، به بررسی این موضوع می‌پردازد که چگونه مدیریت این عوامل خطر در میانسالی بر سلامت مغز در درازمدت تأثیر می‌گذارد.
این عوامل ارتباط اثبات‌شده‌ای با زوال شناختی دارند، اما آنچه کمتر مشخص شده است این است که چقدر بر میزان ابتلا به زوال عقل تأثیر می‌گذارند.
اگرچه هر کدام از این عوامل یک عنصر ژنتیکی دارند، اما فشار خون و دیابت به شدت تحت تأثیر عوامل رفتاری، به ویژه رژیم غذایی و فعالیت بدنی، قرار دارند و سیگار کشیدن یک انتخاب سبک زندگی است.
sciencefocus.com/news/13-years-dementia

@SciTecNews