This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
dt_nutrimed:
عوارض کبدی مصرف هرروزه و بی رویه
گل گاو زبان
بخصوص در خانم های باردار و شیرده، افراد مبتلا به بیماری های کبدی و کودکان
@FarazTed
عوارض کبدی مصرف هرروزه و بی رویه
گل گاو زبان
بخصوص در خانم های باردار و شیرده، افراد مبتلا به بیماری های کبدی و کودکان
نگرانی اصلی، وجود احتمالی ترکیبات کبدآسیب‌رسان به نام «آلکالوئیدهای پیرولیزیدینی» است.گل‌گاوزبان فله‌ای را نمی‌توان صرفاً به‌دلیل طبیعی‌بودن، بی‌خطر دانست.وجود آلکالوئیدهای پیرولیزیدینی در گل‌گاوزبان ایرانی هم گزارش شده است؛ بنابراین احتیاط درباره بارداری، شیردهی و بیماری کبدی اهمیت دارد. برای فرد سالم هم نمی‌توان بدون دانستن نوع گیاه و میزان این ترکیبات، تعداد فنجان «کاملاً بی‌خطر» تعیین کرد.
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC12655106
@FarazTed
🕊 فرازتد⚡️(روشنگری)
.. #توضیح_حاشیه تحلیلی بر نتیجه گیری خارج از کتاب گوینده:«جاست فرندز نداریم» The phrase "just friends" refers to a platonic relationship where two people share care, respect, and companionship without any romantic or sexual involvement. یکی از روش‌های گمراه…
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
vakil.shahadati:
#حقوقی اذن خروج زن
روح الله شهادتی
مطابق ماده ۱۸ قانون گذرنامه، همسر شما حتی اگه قبلاً موافقت کتبی هم داده باشه، بازم می‌تونه بره اداره گذرنامه و شما رو ممنوع‌الخروج کنه!
#حقوقی اذن خروج زن
روح الله شهادتی
مطابق ماده ۱۸ قانون گذرنامه، همسر شما حتی اگه قبلاً موافقت کتبی هم داده باشه، بازم می‌تونه بره اداره گذرنامه و شما رو ممنوع‌الخروج کنه!
دو راهکار:@FarazTed
قبل از ازدواج
در شروط ضمن عقد سند نکاح قید شود که زن حق خروج از کشور دارد و حق ممنوع‌الخروج نیز از مرد سلب شود.
بعد از ازدواج
وکالت بلاعزل شود به زن
در دفترخانه اسناد رسمی برای
مجوز خروج از کشور
تمدید پاسپورت
سلب حق وکالت و توکیل از خود
ScienceDaily
Just two drinks a day may be far riskier than you think
A major new study reveals that drinking just two alcoholic beverages a day is associated with a 1 in 25 lifetime risk of death from alcohol-related causes, challenging the idea that moderate drinking is harmless. Researchers also found no significant overall…
پژوهش جامع نشان داد که مصرف «متوسط» الکل نسبت به مصرف «اندک» ریسک مرگ را ۴۰ برابر می‌کند.
پژوهشگران در یک متاآنالیز با بررسی بیش از ۷۲۰۰ مقاله علمی و تحلیل داده‌های بهداشتی کلان که در ژورنال
Studies on Alcohol and Drugs
منتشر شد دریافتند که
مصرف دو واحد استاندارد در روز، (حدود ۳۰ گرم الکل خالص تقریبا معادل دو گیلاس شراب در روز) در مقایسه یا یک واحد روزانه، ریسک مرگ ناشی از عوارض الکل را در طول زندگی را از رقم ۱ در ۱۰۰۰ به رقم چشمگیر ۴۰ در ۱۰۰۰ می رساند.
👈 یعنی دوبرابر کردن مصرف روزانه، احتمال مرگ را ۲ برابر نمی کند بلکه ۴۰ برابر می کند!
این مدل‌سازی اپیدمیولوژیک، توسط پژوهشگران دانشگاه تورنتو و با استناد به داده‌های مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC) انجام شد.
برخی مطالعات اعلام می‌کردند که مصرف بسیار اندک ممکن است خطر سکته قلبی را تا حدی کاهش دهد. اما پژوهش جدید با بررسی «برآیند کلی سلامت» نشان داد که این فایده اندک، به سرعت توسط خطرات به مراتب بزرگ‌تر خنثی میشود. مصرف الکل حتی در مقادیر کم با افزایش قطعی خطر ابتلا به انواع سرطان‌ها (مانند سرطان سینه، مری و کبد)، پرفشاری خون و حوادث همراه است؛ به گونه‌ای که در جمع‌بندی نهایی، هیچ اثر محافظتی خالصی برای بدن باقی نمی‌ماند.
این یافته به این معنا نیست که همه در معرض خطر یکسانی قرار دارند زیرا ژنتیک، تغذیه و سایر فاکتورهای سبک زندگی نیز موثرند. با این حال، در استانداردهای اپیدمیولوژی، نرخ ۱ در ۲۵ یک ریسک به شدت بالا به شمار می‌رود. به همین علت، نویسندگان این مطالعه تأکید می‌کنند که راهنماهای سلامت ملی در سراسر جهان باید توصیه‌های خود را سخت‌گیرانه‌تر کرده و سقف مجاز را از ۲ به حداکثر ۱ واحد در روز یا حتی کمتر کاهش دهند.
sciencedaily.com/releases/2026/10/261024222030.htm
مطلب مرتبط
t.me/FarazTed/48539
و ببینید
t.me/FarazTed/30114
t.me/FarazTed/20327
t.me/FarazTed/14146
#توضیح_حاشیه
دودیجات از جمله سیگار نیز همچون الکل، در هر میزان مصرف مضر است و ترک آن—حتی پس از سال‌ها مصرف—خطر بیماری قلبی، سرطان، دیابت نوع ۲، بیماری ریوی و مرگ زودرس را کاهش می‌دهد.
برای ریه و سرطان ریه: سیگار خطر مستقیم و بسیار بالاتری دارد.
برای کبد اعتیاد به الکل خطر مشخص‌تری ایجاد می‌کند.
اما برای سرطان‌های دهان، گلو و مری: هر دو مضرند و ترکیبشان بسیار خطرناک‌تر است.
https://health.nih.gov/substance-use-drugs/alcohol
https://www.who.int/europe/news-room/fact-sheets/item/everyday-actions-for-better-health-who-recommendations
@FarazTed
پژوهشگران در یک متاآنالیز با بررسی بیش از ۷۲۰۰ مقاله علمی و تحلیل داده‌های بهداشتی کلان که در ژورنال
Studies on Alcohol and Drugs
منتشر شد دریافتند که
مصرف دو واحد استاندارد در روز، (حدود ۳۰ گرم الکل خالص تقریبا معادل دو گیلاس شراب در روز) در مقایسه یا یک واحد روزانه، ریسک مرگ ناشی از عوارض الکل را در طول زندگی را از رقم ۱ در ۱۰۰۰ به رقم چشمگیر ۴۰ در ۱۰۰۰ می رساند.
👈 یعنی دوبرابر کردن مصرف روزانه، احتمال مرگ را ۲ برابر نمی کند بلکه ۴۰ برابر می کند!
این مدل‌سازی اپیدمیولوژیک، توسط پژوهشگران دانشگاه تورنتو و با استناد به داده‌های مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC) انجام شد.
یک واحد استاندارد مصرف الکل (Standard Drink) بر اساس تعریف مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC) و سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA)،.
حاوی حدود ۱۴ گرم (یا ۱۷.۷ میلی‌لیتر) الکل خالص است. البته این تعریف در برخی کشورهای اروپایی و استرالیا بین ۸ تا ۱۰ گرم الکل خالص نیز متغیر است.
این میزان الکل خالص در حجم‌های مختلفی از نوشیدنی‌های مختلف وجود دارد:
آبجو (با الکل حدود ۵٪): حدود ۳۵۰ میلی‌لیتر (یک قوطی یا بطری کوچک)
شراب (با الکل حدود ۱۲٪): حدود ۱۴۰ تا ۱۵۰ میلی‌لیتر (یک گیلاس کوچک)
مشروبات تقطیری / الکل قوی مثل ودکا، ویسکی یا عرق (با الکل حدود ۴۰٪):
حدود ۴۰ تا ۴۵ میلی‌لیتر (یک شات)
برخی مطالعات اعلام می‌کردند که مصرف بسیار اندک ممکن است خطر سکته قلبی را تا حدی کاهش دهد. اما پژوهش جدید با بررسی «برآیند کلی سلامت» نشان داد که این فایده اندک، به سرعت توسط خطرات به مراتب بزرگ‌تر خنثی میشود. مصرف الکل حتی در مقادیر کم با افزایش قطعی خطر ابتلا به انواع سرطان‌ها (مانند سرطان سینه، مری و کبد)، پرفشاری خون و حوادث همراه است؛ به گونه‌ای که در جمع‌بندی نهایی، هیچ اثر محافظتی خالصی برای بدن باقی نمی‌ماند.
این یافته به این معنا نیست که همه در معرض خطر یکسانی قرار دارند زیرا ژنتیک، تغذیه و سایر فاکتورهای سبک زندگی نیز موثرند. با این حال، در استانداردهای اپیدمیولوژی، نرخ ۱ در ۲۵ یک ریسک به شدت بالا به شمار می‌رود. به همین علت، نویسندگان این مطالعه تأکید می‌کنند که راهنماهای سلامت ملی در سراسر جهان باید توصیه‌های خود را سخت‌گیرانه‌تر کرده و سقف مجاز را از ۲ به حداکثر ۱ واحد در روز یا حتی کمتر کاهش دهند.
sciencedaily.com/releases/2026/10/261024222030.htm
مطلب مرتبط
t.me/FarazTed/48539
و ببینید
t.me/FarazTed/30114
t.me/FarazTed/20327
t.me/FarazTed/14146
#توضیح_حاشیه
دودیجات از جمله سیگار نیز همچون الکل، در هر میزان مصرف مضر است و ترک آن—حتی پس از سال‌ها مصرف—خطر بیماری قلبی، سرطان، دیابت نوع ۲، بیماری ریوی و مرگ زودرس را کاهش می‌دهد.
برای ریه و سرطان ریه: سیگار خطر مستقیم و بسیار بالاتری دارد.
برای کبد اعتیاد به الکل خطر مشخص‌تری ایجاد می‌کند.
اما برای سرطان‌های دهان، گلو و مری: هر دو مضرند و ترکیبشان بسیار خطرناک‌تر است.
⚠️توصیه سازمان بهداشت جهانی عدم مصرف الکل و عدم مصرف هر نوع تنباکو، از جمله قلیان و سیگار الکترونیکی، است.https://www.who.int/europe/news-room/fact-sheets/item/effects-of-tobacco-on-health
https://health.nih.gov/substance-use-drugs/alcohol
https://www.who.int/europe/news-room/fact-sheets/item/everyday-actions-for-better-health-who-recommendations
@FarazTed
⚡5
پژوهشگران یک ژل تزریقی برای درمان تخریب دیسک کمر ساختند
کمردرد ناشی از تخریب دیسک، یکی از علل اصلی ناتوانی در سراسر جهان است. با این حال، تا به امروز درمان‌های کمی علت را هدف قرار می‌دهند و در ترمیم دیسک بین مهره‌ای (IVD) ناموفق هستند.
این پژوهش به بررسی توانایی یک هیدروژل تزریقی (NPgel) در مهار پروتئین کاتابولیک و افزایش بیان ماتریکس در سلول‌های نوکلئوس پالپوزوس (NP) انسان در یک مدل کشت بافت جدا شده از دیسک‌های دژنره می‌پردازد.
تحقیقی:
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/38160855/
@SciTecNews
کمردرد ناشی از تخریب دیسک، یکی از علل اصلی ناتوانی در سراسر جهان است. با این حال، تا به امروز درمان‌های کمی علت را هدف قرار می‌دهند و در ترمیم دیسک بین مهره‌ای (IVD) ناموفق هستند.
این پژوهش به بررسی توانایی یک هیدروژل تزریقی (NPgel) در مهار پروتئین کاتابولیک و افزایش بیان ماتریکس در سلول‌های نوکلئوس پالپوزوس (NP) انسان در یک مدل کشت بافت جدا شده از دیسک‌های دژنره می‌پردازد.
نتایج نشان داد که تزریق NPgel به دیسک‌های بین مهره‌ای انسانی که به طور طبیعی دژنره شده‌اند، ارتفاع دیسک و مدول یانگ را افزایش داد و در طول آزمایش اکستروژن حفظ شد.این نتایج، شواهد اساسی از داده‌های مفهومی را ارائه می‌دهند که از استفاده از NPgel به عنوان یک درمان تزریقی برای بازسازی دیسک پشتیبانی می‌کنند.
تحقیقی:
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/38160855/
@SciTecNews
⚡5
ScienceDaily
Scientists uncover a hidden map of the brain with 539 distinct regions
Scientists have uncovered a hidden layer of organization in the brain by creating the first detailed 3D map of its lipids, the fatty molecules essential for brain structure and communication. By analyzing millions of measurements from mouse brains, researchers…
کشف ۵۳۹ قلمرو شیمیایی ناشناخته در بافت چربی مغز
دهه‌هاست دانشمندان مغز را از طریق پالس‌های الکتریکی نورون‌ها، مسیر سیناپس‌ها و نقشه‌های ژنتیکی مطالعه کرده‌اند. اما یکی از بنیادین‌ترین ابعاد زیست‌شناسی مغز همواره نادیده گرفته می‌شد: لیپیدها یا مولکول‌های چربی. پژوهشگرانی از سوئیس در پژوهشی جریان‌ساز که در ژورنال Nature منتشر شده، با اجرای نزدیک به ۷ میلیون اندازه‌گیری لیزری روی مغز، موفق شدند نخستین اطلس سه‌بعدی چربی‌های مغز را خلق کنند و ۵۳۹ قلمرو شیمیایی متمایز را کشف نمایند که تا پیش از این از دید تمام نقشه‌های مرسوم پنهان مانده بود.
بخش بزرگی از ساختار مغز را چربی‌ها تشکیل می‌دهند؛ این مولکول‌ها غشای سلول‌های عصبی و عایق میلین را می‌سازند که برای انتقال تند و بدون خطای پیام‌های فکری حیاتی است. دانشمندان این قلمروهای شیمیایی تازه کشف‌شده را «لیپیزون» نامیده‌اند. این نواحی شبیه به یک کد پستی عمل می‌کنند؛ بخش‌های متفاوتی از مغز که در فواصل دور قرار دارند اما از طریق رشته‌های عصبی به یکدیگر متصل‌اند، امضای لیپیدی کاملاً یکسانی دارند. این کشف ثابت می‌کند چربی‌ها صرفاً موادی خنثی نیستند، بلکه سازمان‌دهی ارتباطی پیچیده‌ای در سراسر مغز هدایت می‌کنند.
این اطلس شیمیایی همچنین خط بطلانی بر یکی از فرضیات دیرینه کشید: «ماده سفید مغز» که شاهراه‌های اتصالی را شکل می‌دهد، همواره بافتی یکنواخت و ایستا در نظر گرفته می‌شد. اما داده‌های جدید نشان داد که ماده سفید سرشار از الگوهای چربی ناهمگن و متنوع است و سلول‌های تولیدکننده میلین، تنوع عملکردی فوق‌العاده بالاتری نسبت به تصویر ارائه‌شده توسط ژن‌ها دارند.
از آنجا که به هم خوردن تعادل لیپیدهای مغزی پیوندی مستقیم با زوال عقل، آلزایمر و افسردگی دارد، این اطلس ابزاری بی‌نظیر برای کشف منشأ بیماری‌های عصبی و توسعه نسل نوین داروهای محافظت از مغز به شمار می‌رود.
https://www.sciencedaily.com/releases/2026/10/261012185011.htm
@Science_Focus
دهه‌هاست دانشمندان مغز را از طریق پالس‌های الکتریکی نورون‌ها، مسیر سیناپس‌ها و نقشه‌های ژنتیکی مطالعه کرده‌اند. اما یکی از بنیادین‌ترین ابعاد زیست‌شناسی مغز همواره نادیده گرفته می‌شد: لیپیدها یا مولکول‌های چربی. پژوهشگرانی از سوئیس در پژوهشی جریان‌ساز که در ژورنال Nature منتشر شده، با اجرای نزدیک به ۷ میلیون اندازه‌گیری لیزری روی مغز، موفق شدند نخستین اطلس سه‌بعدی چربی‌های مغز را خلق کنند و ۵۳۹ قلمرو شیمیایی متمایز را کشف نمایند که تا پیش از این از دید تمام نقشه‌های مرسوم پنهان مانده بود.
بخش بزرگی از ساختار مغز را چربی‌ها تشکیل می‌دهند؛ این مولکول‌ها غشای سلول‌های عصبی و عایق میلین را می‌سازند که برای انتقال تند و بدون خطای پیام‌های فکری حیاتی است. دانشمندان این قلمروهای شیمیایی تازه کشف‌شده را «لیپیزون» نامیده‌اند. این نواحی شبیه به یک کد پستی عمل می‌کنند؛ بخش‌های متفاوتی از مغز که در فواصل دور قرار دارند اما از طریق رشته‌های عصبی به یکدیگر متصل‌اند، امضای لیپیدی کاملاً یکسانی دارند. این کشف ثابت می‌کند چربی‌ها صرفاً موادی خنثی نیستند، بلکه سازمان‌دهی ارتباطی پیچیده‌ای در سراسر مغز هدایت می‌کنند.
این اطلس شیمیایی همچنین خط بطلانی بر یکی از فرضیات دیرینه کشید: «ماده سفید مغز» که شاهراه‌های اتصالی را شکل می‌دهد، همواره بافتی یکنواخت و ایستا در نظر گرفته می‌شد. اما داده‌های جدید نشان داد که ماده سفید سرشار از الگوهای چربی ناهمگن و متنوع است و سلول‌های تولیدکننده میلین، تنوع عملکردی فوق‌العاده بالاتری نسبت به تصویر ارائه‌شده توسط ژن‌ها دارند.
از آنجا که به هم خوردن تعادل لیپیدهای مغزی پیوندی مستقیم با زوال عقل، آلزایمر و افسردگی دارد، این اطلس ابزاری بی‌نظیر برای کشف منشأ بیماری‌های عصبی و توسعه نسل نوین داروهای محافظت از مغز به شمار می‌رود.
https://www.sciencedaily.com/releases/2026/10/261012185011.htm
@Science_Focus
⚡3🕊1
Ars Technica
One with the world? A new look at brains transformed by psychedelics.
Participants meditated inside an MRI tube, with and without psilocybin.
هوش مصنوعی راز تجربیات عرفانی مغز را فاش کرد
برای بیش از یک دهه، فرض رایج در علوم اعصاب این بود که ترکیبات روان‌گردان مانند سیلوسایبین، شبکه‌های ارتباطی مغز را دچار یک آنتروپی و بی‌نظمی مطلق می‌کنند. با این حال، یک معمای بنیادین همواره بی‌پاسخ مانده بود: اگر این مواد تنها حامل آشوب هستند، چرا داوطلبان پس از تجربه از احساس وضوح فکری عمیق، درک شهودی و آرامش روانی ماندگار سخن می‌گویند؟ پژوهش نوین پژوهشگران دانشگاه موناش در ژورنال معتبر Nature نشان داده است که در لایه‌های زیرین این آشوب ظاهری، ساختاری منسجم و هدفمند نهفته است.
در اسکن‌های مرسوم مغزی، داده‌های ثبت‌شده در طول چند دقیقه با یکدیگر میانگین گرفته می‌شوند. این کار باعث می‌شد مسیرهای گذرا و لحظه‌ای مغز، مانند نویز و بی‌نظمی به نظر برسند. در این آزمایش که روی ۶۲ داوطلب در حالت‌های گوناگون (مراقبه، موسیقی، تماشای فیلم و سکوت) انجام شد، محققان با استفاده از یک الگوریتم پیشرفته هوش مصنوعی به نام CEBRA، مسیر حرکت لحظه‌به‌لحظه ۳۳۲ ناحیه مغز را به صورت سه‌بعدی ثبت کردند. هوش مصنوعی آشکار ساخت که مغز دچار هرج‌ومرج نشده، بلکه رفتاری کاملاً همگام و هماهنگ با بستر محیطی از خود نشان می‌دهد.
داده‌ها نشان دادند که تحت اثر این مولکول، مرزبندی سخت‌گیرانه میان شبکه‌های مجزای عصبی به طور موقت کمرنگ میشود. بزرگ‌ترین دگرگونی در پیوند میان دو بخش کاملاً متفاوت مغز رخ داد: «سامانه بینایی» که پردازشگر داده‌های جهان فیزیکی بیرونی است، و «شبکه حالت پیش‌فرض» که مسئول شکل‌گیری حس «من» و مرزهای هویت فردی است.
شبکه حالت پیش‌فرض همان ساختاری است که مدام قضاوت‌ها، افکار شخصی و داستان درونی «خود» را هدایت می‌کند. با کاهش تمایز میان این شبکه و سامانه‌های حسی، مغز دیگر جهان درون و واقعیت بیرون را دو موجودیت کاملاً جدا از هم درک نمی‌کند.
در این وضعیت، داوطلبان نوعی احساس یگانگی و اتصال عمیق با پیرامون خود را گزارش کردند؛ پدیده‌ای که شدت ثبت‌شده آن توسط هوش مصنوعی، ارتباط مستقیمی با عمق آرامش و تغییرات روانی مثبت افراد در روزهای بعد داشت.
https://arstechnica.com/science/2026/10/the-psychedelic-brain-looks-like-chaos-underneath-theres-order/
@Science_Focus
برای بیش از یک دهه، فرض رایج در علوم اعصاب این بود که ترکیبات روان‌گردان مانند سیلوسایبین، شبکه‌های ارتباطی مغز را دچار یک آنتروپی و بی‌نظمی مطلق می‌کنند. با این حال، یک معمای بنیادین همواره بی‌پاسخ مانده بود: اگر این مواد تنها حامل آشوب هستند، چرا داوطلبان پس از تجربه از احساس وضوح فکری عمیق، درک شهودی و آرامش روانی ماندگار سخن می‌گویند؟ پژوهش نوین پژوهشگران دانشگاه موناش در ژورنال معتبر Nature نشان داده است که در لایه‌های زیرین این آشوب ظاهری، ساختاری منسجم و هدفمند نهفته است.
در اسکن‌های مرسوم مغزی، داده‌های ثبت‌شده در طول چند دقیقه با یکدیگر میانگین گرفته می‌شوند. این کار باعث می‌شد مسیرهای گذرا و لحظه‌ای مغز، مانند نویز و بی‌نظمی به نظر برسند. در این آزمایش که روی ۶۲ داوطلب در حالت‌های گوناگون (مراقبه، موسیقی، تماشای فیلم و سکوت) انجام شد، محققان با استفاده از یک الگوریتم پیشرفته هوش مصنوعی به نام CEBRA، مسیر حرکت لحظه‌به‌لحظه ۳۳۲ ناحیه مغز را به صورت سه‌بعدی ثبت کردند. هوش مصنوعی آشکار ساخت که مغز دچار هرج‌ومرج نشده، بلکه رفتاری کاملاً همگام و هماهنگ با بستر محیطی از خود نشان می‌دهد.
داده‌ها نشان دادند که تحت اثر این مولکول، مرزبندی سخت‌گیرانه میان شبکه‌های مجزای عصبی به طور موقت کمرنگ میشود. بزرگ‌ترین دگرگونی در پیوند میان دو بخش کاملاً متفاوت مغز رخ داد: «سامانه بینایی» که پردازشگر داده‌های جهان فیزیکی بیرونی است، و «شبکه حالت پیش‌فرض» که مسئول شکل‌گیری حس «من» و مرزهای هویت فردی است.
شبکه حالت پیش‌فرض همان ساختاری است که مدام قضاوت‌ها، افکار شخصی و داستان درونی «خود» را هدایت می‌کند. با کاهش تمایز میان این شبکه و سامانه‌های حسی، مغز دیگر جهان درون و واقعیت بیرون را دو موجودیت کاملاً جدا از هم درک نمی‌کند.
در این وضعیت، داوطلبان نوعی احساس یگانگی و اتصال عمیق با پیرامون خود را گزارش کردند؛ پدیده‌ای که شدت ثبت‌شده آن توسط هوش مصنوعی، ارتباط مستقیمی با عمق آرامش و تغییرات روانی مثبت افراد در روزهای بعد داشت.
https://arstechnica.com/science/2026/10/the-psychedelic-brain-looks-like-chaos-underneath-theres-order/
@Science_Focus
⚡5
UC San Diego Today
Neurobiologists Trigger Learned Movements by Activating Just 20 Brain Cells
Scientists have identified and activated a small group of neurons responsible for the initiation of learned movements. The study used cutting-edge techniques to not only “read” brain activity down to the level of individual cells, but “write” patterns that…
تحریک تنها ۲۰ سلول عصبی یک مهارت حرکتی را فعال کرد
سال‌هاست محققان می‌دانند هنگام اجرای یک مهارت آموخته‌شده، الگوهای هماهنگی در قشر حرکتی اولیه مغز پدیدار میشود. با این حال همواره این مناقشه وجود داشت که آیا این الگوها خودشان عامل اصلی اجرای حرکت هستند، یا صرفاً بازتابی منفعل از فرامینی محسوب می‌شوند که از بخش‌های دیگر مغز سرچشمه می‌گیرند. پاسخ به این سوال نیازمند ابزاری بود که بتواند فراتر از «خواندن» امواج، پیام‌های حرکتی را به صورت مستقیم در مدار عصبی «بنویسد».
پژوهشگران با ثبت تصویربرداری پیشرفته از مغز موش‌ها هنگام فشردن ماهرانه یک اهرم، متوجه شدند دسته‌ای از سلول‌ها وجود دارند که فعالیتشان درست چند لحظه پیش از شروع حرکت اوج می‌گیرد. دانشمندان فرضیه‌ای مطرح کردند:
آیا تحریک مصنوعی همین سلول‌های انگشت‌شمار («نورون‌های زودآغازگر») برای القای کل حرکت کافی خواهد بود؟
پژوهشگران با روش اپتوژنتیک، سلول‌های عصبی را نسبت به نور حساس کردند. سپس با بهره‌گیری از لیزرهای هولوگرافیک، الگوهای نوری بسیار ظریفی را طراحی نمودند که توانست دقیقاً روی همان ۲۰ نورون برگزیده متمرکز شود و آن‌ها را با تابش نور تحریک کند؛ مانند نوازنده‌ای که فقط کلیدهای معینی از یک پیانو را لمس می‌کند، بدون آنکه به کلیدهای مجاور دست بزند.
نتیجه فوق‌العاده بود: تحریک همزمان این ۲۰ سلول توانست موجی از فعالیت را در شبکه قشر حرکتی به راه بیندازد و حیوان را به اجرای همان رفتار آموخته‌شده وادارد.
در مغزی که از ده‌ها میلیون نورون تشکیل شده، فعال‌سازی چنین گروه بسیار کوچکی از سلول‌ها برای به جریان انداختن یک رفتار کامل، کشفی شگرف است.
این پژوهش که زیربنای آن توسط دانشمند فقید «آن وو» پایه‌گذاری شده بود، دیدگاه ما را از حافظه حرکتی دگرگون کرده و افق‌های درخشانی برای ساخت رابطهای مغز و رایانه (BCI) به منظور درمان فلج و بازگرداندن توان حرکتی به بیماران باز می‌کند.
https://today.ucsd.edu/story/neurobiologists-trigger-learned-movements-by-activating-just-20-brain-cells
@Science_Focus
سال‌هاست محققان می‌دانند هنگام اجرای یک مهارت آموخته‌شده، الگوهای هماهنگی در قشر حرکتی اولیه مغز پدیدار میشود. با این حال همواره این مناقشه وجود داشت که آیا این الگوها خودشان عامل اصلی اجرای حرکت هستند، یا صرفاً بازتابی منفعل از فرامینی محسوب می‌شوند که از بخش‌های دیگر مغز سرچشمه می‌گیرند. پاسخ به این سوال نیازمند ابزاری بود که بتواند فراتر از «خواندن» امواج، پیام‌های حرکتی را به صورت مستقیم در مدار عصبی «بنویسد».
پژوهشگران با ثبت تصویربرداری پیشرفته از مغز موش‌ها هنگام فشردن ماهرانه یک اهرم، متوجه شدند دسته‌ای از سلول‌ها وجود دارند که فعالیتشان درست چند لحظه پیش از شروع حرکت اوج می‌گیرد. دانشمندان فرضیه‌ای مطرح کردند:
آیا تحریک مصنوعی همین سلول‌های انگشت‌شمار («نورون‌های زودآغازگر») برای القای کل حرکت کافی خواهد بود؟
پژوهشگران با روش اپتوژنتیک، سلول‌های عصبی را نسبت به نور حساس کردند. سپس با بهره‌گیری از لیزرهای هولوگرافیک، الگوهای نوری بسیار ظریفی را طراحی نمودند که توانست دقیقاً روی همان ۲۰ نورون برگزیده متمرکز شود و آن‌ها را با تابش نور تحریک کند؛ مانند نوازنده‌ای که فقط کلیدهای معینی از یک پیانو را لمس می‌کند، بدون آنکه به کلیدهای مجاور دست بزند.
نتیجه فوق‌العاده بود: تحریک همزمان این ۲۰ سلول توانست موجی از فعالیت را در شبکه قشر حرکتی به راه بیندازد و حیوان را به اجرای همان رفتار آموخته‌شده وادارد.
در مغزی که از ده‌ها میلیون نورون تشکیل شده، فعال‌سازی چنین گروه بسیار کوچکی از سلول‌ها برای به جریان انداختن یک رفتار کامل، کشفی شگرف است.
این پژوهش که زیربنای آن توسط دانشمند فقید «آن وو» پایه‌گذاری شده بود، دیدگاه ما را از حافظه حرکتی دگرگون کرده و افق‌های درخشانی برای ساخت رابطهای مغز و رایانه (BCI) به منظور درمان فلج و بازگرداندن توان حرکتی به بیماران باز می‌کند.
https://today.ucsd.edu/story/neurobiologists-trigger-learned-movements-by-activating-just-20-brain-cells
@Science_Focus
⚡5
ScienceDaily
Vagus Nerve Stimulation Could Help New Skills Stick
Stimulating the vagus nerve after practice helped mice develop stronger long-term motor learning, revealing a potentially important window when the brain is still locking in a new skill. The effect was linked to rhythmic changes in brain blood vessels, hinting…
تحریک عصب واگ چگونه به تثبیت مهارت‌های جدید در مغز کمک می‌کند؟
چرا برخی از مهارت‌های جدید پس از تمرین به سرعت در ذهن ما تثبیت می‌شوند، در حالی که تسلط بر برخی دیگر نیازمند تلاشی فرساینده است؟ دانشمندان دانشگاه توهوکو در ژاپن دریافته‌اند که پاسخ این معما ممکن است تنها به نورون‌های مغز محدود نباشد، بلکه به ارتباط پیوسته بدن با مغز و به‌ویژه شاهراهی به نام «عصب واگ» وابسته است.
عصب واگ یکی از طولانی‌ترین و حیاتی‌ترین اعصاب بدن است که اندام‌های داخلی مانند قلب، ریه‌ها و دستگاه گوارش را به مغز متصل می‌کند. برخلاف تصور پیشین که مغز را فرمانبخش مطلق می‌دانست، نزدیک به ۸۰ درصد فیبرهای این عصب، اطلاعات را «از اندام‌ها به سمت مغز» مخابره می‌کنند. این مسیر پیام‌رسانی، وضعیت فیزیولوژیک بدن را به مغز گزارش می‌دهد تا محیط متابولیک مغز تنظیم شود.
پژوهشگران در مطالعه‌ای که در ژورنال معتبر iScience منتشر شده، با اتصال الکترودهای مینیاتوری به عصب واگ در موش‌ها، فرآیند یادگیری حرکتی را مورد سنجش قرار دادند. نکته شگفت‌انگیز این بود که تحریک این عصب در حین تمرین هیچ بهبودی ایجاد نکرد؛ اما اعمال پالس‌های تحریک بلافاصله «پس از پایان جلسه تمرین»، موجب تقویت چشمگیر یادگیری ماندگار در روزهای بعد شد.
یادگیری واقعی زمانی رخ می‌دهد که مغز دست از تمرین کشیده و وارد فاز «تثبیت» میشود. در این مرحله، مدارهای عصبی آنچه را آموخته‌اند به اتصالات پایدار تبدیل می‌کنند. محققان کشف کردند که تحریک عصب واگ پس از تمرین، نوعی «پنجره طلایی» باز می‌کند؛ این تحریک به جای اثرگذاری صرف بر مواد شیمیایی مغز، موجب ایجاد نوسانات منظم در رگ‌های خونی بخش‌هایی از مخچه میشود. هرچه این امواج عروقی قوی‌تر بودند، مهارت حرکتی بهتر و عمیق‌تر تثبیت می‌شد.
این یافته‌ها نشان می‌دهد که تنظیم جریان خون و متابولیسم مغز از طریق سیگنال‌های دریافتی از اعصاب محیطی، نقشی کلیدی در ماندگاری حافظه حرکتی دارد. با وجود اینکه این آزمایش در مقیاس مدل‌های حیوانی انجام گرفته، دانشمندان امیدوارند با درک کامل‌تر این سازوکار، پروتکل‌های نوینی برای توانبخشی بیماران پس از سکته مغزی یا ارتقای روش‌های آموزشی مهارت‌محور در آینده طراحی کنند.
https://www.sciencedaily.com/releases/2026/10/261002080034.htm
@Science_Focus
چرا برخی از مهارت‌های جدید پس از تمرین به سرعت در ذهن ما تثبیت می‌شوند، در حالی که تسلط بر برخی دیگر نیازمند تلاشی فرساینده است؟ دانشمندان دانشگاه توهوکو در ژاپن دریافته‌اند که پاسخ این معما ممکن است تنها به نورون‌های مغز محدود نباشد، بلکه به ارتباط پیوسته بدن با مغز و به‌ویژه شاهراهی به نام «عصب واگ» وابسته است.
عصب واگ یکی از طولانی‌ترین و حیاتی‌ترین اعصاب بدن است که اندام‌های داخلی مانند قلب، ریه‌ها و دستگاه گوارش را به مغز متصل می‌کند. برخلاف تصور پیشین که مغز را فرمانبخش مطلق می‌دانست، نزدیک به ۸۰ درصد فیبرهای این عصب، اطلاعات را «از اندام‌ها به سمت مغز» مخابره می‌کنند. این مسیر پیام‌رسانی، وضعیت فیزیولوژیک بدن را به مغز گزارش می‌دهد تا محیط متابولیک مغز تنظیم شود.
پژوهشگران در مطالعه‌ای که در ژورنال معتبر iScience منتشر شده، با اتصال الکترودهای مینیاتوری به عصب واگ در موش‌ها، فرآیند یادگیری حرکتی را مورد سنجش قرار دادند. نکته شگفت‌انگیز این بود که تحریک این عصب در حین تمرین هیچ بهبودی ایجاد نکرد؛ اما اعمال پالس‌های تحریک بلافاصله «پس از پایان جلسه تمرین»، موجب تقویت چشمگیر یادگیری ماندگار در روزهای بعد شد.
یادگیری واقعی زمانی رخ می‌دهد که مغز دست از تمرین کشیده و وارد فاز «تثبیت» میشود. در این مرحله، مدارهای عصبی آنچه را آموخته‌اند به اتصالات پایدار تبدیل می‌کنند. محققان کشف کردند که تحریک عصب واگ پس از تمرین، نوعی «پنجره طلایی» باز می‌کند؛ این تحریک به جای اثرگذاری صرف بر مواد شیمیایی مغز، موجب ایجاد نوسانات منظم در رگ‌های خونی بخش‌هایی از مخچه میشود. هرچه این امواج عروقی قوی‌تر بودند، مهارت حرکتی بهتر و عمیق‌تر تثبیت می‌شد.
این یافته‌ها نشان می‌دهد که تنظیم جریان خون و متابولیسم مغز از طریق سیگنال‌های دریافتی از اعصاب محیطی، نقشی کلیدی در ماندگاری حافظه حرکتی دارد. با وجود اینکه این آزمایش در مقیاس مدل‌های حیوانی انجام گرفته، دانشمندان امیدوارند با درک کامل‌تر این سازوکار، پروتکل‌های نوینی برای توانبخشی بیماران پس از سکته مغزی یا ارتقای روش‌های آموزشی مهارت‌محور در آینده طراحی کنند.
https://www.sciencedaily.com/releases/2026/10/261002080034.htm
@Science_Focus
⚡5
ZME Science
Out-of-Body Experiment: Researchers Asked People to See Remotely Into Another Room. Things Got Weird
The controlled test failed, but two participants made strange, unplanned observations.
آزمایش علمی «تجربه خروج از بدن»:
آیا انسان واقعاً می‌تواند فراتر از چشمانش را ببیند؟
برخلاف باورهای شبه‌علمی، علوم اعصاب دهه‌هاست نشان داده که این تجربه ریشه در اختلال پردازش حسی دارد. پژوهش پیشگامانه دکتر اولاف بلانکه که در ژورنال معتبر Nature منتشر شد، نشان داد که تحریک الکتریکی ناحیه‌ای به نام شکنج زاویه‌ای (Angular Gyrus) در مغز، می‌تواند دقیقاً همان حس خروج از بدن را در فرد بیدار ایجاد کند. این بخش از مغز وظیفه دارد داده‌های بینایی، حس تعادل و موقعیت اندام‌ها را یکپارچه سازد؛ زمانی که این هماهنگی به دلیل خواب، شوک، بیماری یا مدیتیشن عمیق دچار اختلال شود، مغز احساس کاذب شناور بودن در فضا را خلق می‌کند.
احساس جدا شدن هوشیاری از کالبد مادی (OBE) یکی از عجیب‌ترین تجربیات ذهنی گزارش‌شده در تاریخ بشر است؛ وضعیتی که فرد حس می‌کند از بدن خود خارج شده و از فاصله‌ای دور یا از زاویه سقف به پیرامون می‌نگرد.
اما آیا این ادراک شگفت‌انگیز نشانه‌ای از پرواز ذهن است یا صرفاً نوعی خطای پردازشی در نورون‌ها؟
تیمی از پژوهشگران دانشگاه ویرجینیا در مطالعه‌ای کنترل‌شده که در ژورنال EXPLORE منتشر شده، این ادعا را به بوته آزمایش گذاشتند.
دانشمندان ۲۱ داوطلب را که به طور میانگین ۱۹ سال در زمینه تکنیک‌های القای خروج از بدن تمرین داشتند، مورد بررسی قرار دادند.
در اتاقی مجزا و کاملاً بسته، یک تصویر تصادفی از میان ۱۰۰ گزینه روی نمایشگر رایانه قرار گرفت، به شکلی که هیچ‌یک از حاضران و آزمایش‌گران از هویت آن باخبر نبودند. سپس ادعاهای شرکت‌کنندگان با الگوریتم‌های پردازش زبان طبیعی بررسی شد تا جلوی هرگونه تفسیر دلخواه انسانی گرفته شود. نتیجه قطعی بود:
هیچ‌کدام از افراد نتوانستند تصویری بهتر از شانس تصادفی گزارش کنند
این آزمایش بار دیگر نشان داد که تجربیات درونی انسان هر اندازه واقعی و تکان‌دهنده به نظر برسند، بازتابی از کارکرد پیچیده و گاه فریبنده شبکه‌های عصبی هستند، نه گواهی بر توانایی دیدن جهان مستقل از گیرنده‌های حسی چشم.
https://www.zmescience.com/science/news-science/out-of-body-experiment-remote-viewing/
@Science_Focus
#نظر
ما نباید انتظار داشته باشیم پیشرفت دانش علمی، به‌تنهایی اشتیاق انسان به روایت‌های غیرعلمی را از بین ببرد؛ زیرا این اشتیاق لزوماً از فقدان دانش علمی ناشی نمی‌شود.
کسی ممکن است بداند که برای اثبات یک ادعا به شواهد تجربی نیاز است، اما همچنان از شنیدن داستانی درباره روح، پیشگویی یا یک اتفاق غیرقابل‌توضیح لذت ببرد.
#پاسخ
بله عوام با باور به داستان‌ها می‌تواند به زندگی ادامه دهند بقول نیچه شاید زندگی نیازمند دروغ باشد. این اعتقادات حالت دلگرم کننده و تخدیر کننده برای کسانی نیست که تحمل حقیقت خشک و بی هم و بی‌معنایی را ندارند. انتظاری نیست. همیشه احمق ها، زودتر باوران، افراد ضعیف، آنانکه نیازمند دروغ و جعلیات و داستان برای ادامه زندگی هستند وجود داشته و خواهند داشت. اما این به آن معنا نیست که وظیفه روشنگری برای آنان که مایل به دانستن هستند را تعطیل یا ضعیف بپنداریم. بسیاری بخصوص نوجوانان با همین روشنگری ها از ته چاه نادانی خارج شدند. به همین دلیل در مبانی کانال خواستیم که معتقدان و مومنان وارد نشوند.
@FarazTed
آیا انسان واقعاً می‌تواند فراتر از چشمانش را ببیند؟
برخلاف باورهای شبه‌علمی، علوم اعصاب دهه‌هاست نشان داده که این تجربه ریشه در اختلال پردازش حسی دارد. پژوهش پیشگامانه دکتر اولاف بلانکه که در ژورنال معتبر Nature منتشر شد، نشان داد که تحریک الکتریکی ناحیه‌ای به نام شکنج زاویه‌ای (Angular Gyrus) در مغز، می‌تواند دقیقاً همان حس خروج از بدن را در فرد بیدار ایجاد کند. این بخش از مغز وظیفه دارد داده‌های بینایی، حس تعادل و موقعیت اندام‌ها را یکپارچه سازد؛ زمانی که این هماهنگی به دلیل خواب، شوک، بیماری یا مدیتیشن عمیق دچار اختلال شود، مغز احساس کاذب شناور بودن در فضا را خلق می‌کند.
احساس جدا شدن هوشیاری از کالبد مادی (OBE) یکی از عجیب‌ترین تجربیات ذهنی گزارش‌شده در تاریخ بشر است؛ وضعیتی که فرد حس می‌کند از بدن خود خارج شده و از فاصله‌ای دور یا از زاویه سقف به پیرامون می‌نگرد.
اما آیا این ادراک شگفت‌انگیز نشانه‌ای از پرواز ذهن است یا صرفاً نوعی خطای پردازشی در نورون‌ها؟
تیمی از پژوهشگران دانشگاه ویرجینیا در مطالعه‌ای کنترل‌شده که در ژورنال EXPLORE منتشر شده، این ادعا را به بوته آزمایش گذاشتند.
دانشمندان ۲۱ داوطلب را که به طور میانگین ۱۹ سال در زمینه تکنیک‌های القای خروج از بدن تمرین داشتند، مورد بررسی قرار دادند.
در اتاقی مجزا و کاملاً بسته، یک تصویر تصادفی از میان ۱۰۰ گزینه روی نمایشگر رایانه قرار گرفت، به شکلی که هیچ‌یک از حاضران و آزمایش‌گران از هویت آن باخبر نبودند. سپس ادعاهای شرکت‌کنندگان با الگوریتم‌های پردازش زبان طبیعی بررسی شد تا جلوی هرگونه تفسیر دلخواه انسانی گرفته شود. نتیجه قطعی بود:
هیچ‌کدام از افراد نتوانستند تصویری بهتر از شانس تصادفی گزارش کنند
این آزمایش بار دیگر نشان داد که تجربیات درونی انسان هر اندازه واقعی و تکان‌دهنده به نظر برسند، بازتابی از کارکرد پیچیده و گاه فریبنده شبکه‌های عصبی هستند، نه گواهی بر توانایی دیدن جهان مستقل از گیرنده‌های حسی چشم.
https://www.zmescience.com/science/news-science/out-of-body-experiment-remote-viewing/
@Science_Focus
#نظر
ما نباید انتظار داشته باشیم پیشرفت دانش علمی، به‌تنهایی اشتیاق انسان به روایت‌های غیرعلمی را از بین ببرد؛ زیرا این اشتیاق لزوماً از فقدان دانش علمی ناشی نمی‌شود.
کسی ممکن است بداند که برای اثبات یک ادعا به شواهد تجربی نیاز است، اما همچنان از شنیدن داستانی درباره روح، پیشگویی یا یک اتفاق غیرقابل‌توضیح لذت ببرد.
#پاسخ
بله عوام با باور به داستان‌ها می‌تواند به زندگی ادامه دهند بقول نیچه شاید زندگی نیازمند دروغ باشد. این اعتقادات حالت دلگرم کننده و تخدیر کننده برای کسانی نیست که تحمل حقیقت خشک و بی هم و بی‌معنایی را ندارند. انتظاری نیست. همیشه احمق ها، زودتر باوران، افراد ضعیف، آنانکه نیازمند دروغ و جعلیات و داستان برای ادامه زندگی هستند وجود داشته و خواهند داشت. اما این به آن معنا نیست که وظیفه روشنگری برای آنان که مایل به دانستن هستند را تعطیل یا ضعیف بپنداریم. بسیاری بخصوص نوجوانان با همین روشنگری ها از ته چاه نادانی خارج شدند. به همین دلیل در مبانی کانال خواستیم که معتقدان و مومنان وارد نشوند.
@FarazTed
⚡10
ScienceDaily
New drug reverses severe fatty liver disease by repairing the gut
Scientists have discovered that a potential new drug can reverse severe fatty liver disease in animal models by restoring gut health and blocking harmful substances from reaching the liver. The breakthrough could pave the way for new treatments for liver…
درمان کبد چرب از مسیر روده:
داروی آزمایشی جدید آسیب پیشرفته کبد را مهار کرد
بیماری «استئاتوهپاتیت مرتبط با اختلال متابولیک» یا MASH، خطرناک‌ترین شکل کبد چرب است که حدود ۷ درصد از جمعیت جهان با آن مواجه هستند. در این بیماری، انباشت چربی در کبد با التهاب مزمن و تخریب بافتی همراه میشود که در طول زمان به اسکار شدید (سیروز)، نارسایی کبد و سرطان منتهی می‌گردد. تاکنون گزینه‌های درمانی بسیار اندکی برای توقف یا جبران این سطح از آسیب سلولی وجود داشته است.
محققان دریافتند که در این بیماری، رشد بیش از حد باکتری خاصی به نام «کلستریدیوم پرفرنژنس» در روده، گاز آمونیاک بالایی تولید می‌کند. این ماده سد محافظتی دیواره روده را تخریب کرده و به سموم میکروبی اجازه می‌دهد وارد جریان خون منتهی به کبد شوند. این نشت سموم، سلول‌های ایمنی کبد را بیش‌ازحد فعال کرده و آن‌ها را به تخریب بافت خود کبد وادار می‌کند.
داروی آزمایشی DT-109، که یک زنجیره کوچک اسید آمینه‌ای است، با مهار این باکتری و بازسازی دیواره روده، جلوی رسیدن پیام‌های مخرب به کبد را می‌گیرد.
این مطالعه، اثربخشی موفق این دارو روی پستانداران غیرانسان است که بیولوژی کبد و میکروبیوم روده آن‌ها بیشترین شباهت را به انسان دارد. با این حال، باید در نظر داشت که این ترکیب در مرحله پیش‌بالینی قرار دارد
این رویکرد نوآورانه نشان می‌دهد که برای محافظت از یک اندام آسیب‌دیده، لزوماً نباید خود آن بافت را هدف دارو قرار داد؛ بلکه درمان اکوسیستم میکروبی گوارش و استحکام‌بخشی به روده می‌تواند کلید مهار بیماری‌های پیچیده داخلی باشد.
https://www.sciencedaily.com/releases/2026/10/261016080912.htm
@Science_Focus
داروی آزمایشی جدید آسیب پیشرفته کبد را مهار کرد
بیماری «استئاتوهپاتیت مرتبط با اختلال متابولیک» یا MASH، خطرناک‌ترین شکل کبد چرب است که حدود ۷ درصد از جمعیت جهان با آن مواجه هستند. در این بیماری، انباشت چربی در کبد با التهاب مزمن و تخریب بافتی همراه میشود که در طول زمان به اسکار شدید (سیروز)، نارسایی کبد و سرطان منتهی می‌گردد. تاکنون گزینه‌های درمانی بسیار اندکی برای توقف یا جبران این سطح از آسیب سلولی وجود داشته است.
محققان دریافتند که در این بیماری، رشد بیش از حد باکتری خاصی به نام «کلستریدیوم پرفرنژنس» در روده، گاز آمونیاک بالایی تولید می‌کند. این ماده سد محافظتی دیواره روده را تخریب کرده و به سموم میکروبی اجازه می‌دهد وارد جریان خون منتهی به کبد شوند. این نشت سموم، سلول‌های ایمنی کبد را بیش‌ازحد فعال کرده و آن‌ها را به تخریب بافت خود کبد وادار می‌کند.
داروی آزمایشی DT-109، که یک زنجیره کوچک اسید آمینه‌ای است، با مهار این باکتری و بازسازی دیواره روده، جلوی رسیدن پیام‌های مخرب به کبد را می‌گیرد.
این مطالعه، اثربخشی موفق این دارو روی پستانداران غیرانسان است که بیولوژی کبد و میکروبیوم روده آن‌ها بیشترین شباهت را به انسان دارد. با این حال، باید در نظر داشت که این ترکیب در مرحله پیش‌بالینی قرار دارد
این رویکرد نوآورانه نشان می‌دهد که برای محافظت از یک اندام آسیب‌دیده، لزوماً نباید خود آن بافت را هدف دارو قرار داد؛ بلکه درمان اکوسیستم میکروبی گوارش و استحکام‌بخشی به روده می‌تواند کلید مهار بیماری‌های پیچیده داخلی باشد.
https://www.sciencedaily.com/releases/2026/10/261016080912.htm
@Science_Focus
⚡7
Discover Wildlife
Researchers put bleached corals and healthy corals together for 5 days – and were astounded at what they saw | Discover Wildlife
Just a few days of contact with healthy coral could be enough to jumpstart recovery after bleaching – new study.
مرجان‌های در حال مرگ تنها با تماس با همتایان سالم خود نجات می‌یابند
با افزایش بی‌سابقه دمای اقیانوس‌ها به دلیل گرمایش جهانی، پدیده سفیدشدگی صخره‌های مرجانی به یکی از تلخ‌ترین بحران‌های محیط‌زیستی کره زمین تبدیل شده است. معمولاً مرجان‌هایی که سفید می‌شوند، ازدست‌رفته تلقی می‌گردند؛ اما پژوهش شگفت‌انگیز جدیدی از دانشگاه استنفورد که در ژورنال معتبر Science Advances منتشر شده، نشان می‌دهد که مرجان‌های در آستانه مرگ می‌توانند تنها پس از چند روز «تماس فیزیکی» با همتایان سالم خود، با سرعتی باورنکردنی احیا شوند و رنگ و جان دوباره بگیرند.
مرجان‌ها برخلاف ظاهر سنگ‌مانندشان، در واقع جانورانی ریز هستند که پیوندی همزیستانه با ریزجلبک‌های رنگارنگ (زوگزانتلا) دارند. این جلبک‌ها درون بافت مرجان زندگی می‌کنند و از طریق فتوسنتز، بیش از ۹۰ درصد از انرژی مورد نیاز میزبان خود را تأمین می‌نمایند. هنگامی که دمای آب بیش از حد بالا می‌رود، مرجان دچار استرس شده و جلبک‌ها را بیرون می‌راند؛ در نتیجه، اسکلت کلسیمی و سفیدرنگ آن نمایان میشود. مرجان سفیدشده نمرده است، اما بدون جلبک دچار قحطی شده و اگر شرایط زود به حالت عادی بازنگردد، از گرسنگی تلف خواهد شد.
دانشمندان متوجه شدند اگر دو قطعه مرجان متعلق به یک کلونی (کلون‌های ژنتیکی یکسان) را در کنار هم قرار دهند تا همدیگر را لمس کنند، بافت‌های آن‌ها در محل تماس به هم جوش خورده و یک کانال ارتباطی تشکیل می‌دهند. از طریق این پل بافتی، مرجان سالم مقادیر زیادی از جلبک‌های حیاتی را به درون مرجان بیمار پمپاژ می‌کند. شگفت‌آور آنکه تنها ۳ تا ۵ روز تماس فیزیکی کافی بود تا جلبک‌ها وارد بافت سفیدشده شوند و با سرعتی ۱۰ برابر سریع‌تر از حالت عادی در طبیعت تکثیر یابند؛ در نتیجه، تمام مرجان‌های بیمار ظرف ۴ تا ۷ هفته به طور کامل بهبود یافتند، در حالی که مرجان‌های بدون تماس همگی از بین رفتند.
اما این احیای معجزه‌آسا یک شرط بنیادین دارد: پیوند بافتی تنها زمانی رخ می‌دهد که مرجان‌ها از نظر ژنتیکی کاملاً یکسان باشند (مانند پیوند عضو میان دوقلوهای همسان انسان)، و تماس میان گونه‌ها یا پایه‌های ژنتیکی متفاوت به درگیری و پس‌زدگی منجر میشود. بنابراین نمی‌توان با لمس دستی، هزاران کیلومتر صخره مرجانی کف اقیانوس را نجات داد. اما این کشف بزرگ ثابت کرد که مرجان‌های سفیدشده پتانسیل خفته‌ای برای احیای سریع دارند و به دانشمندان ایده می‌دهد تا با ایجاد «بانک‌های زیستی جلبک» و تلقیح مستقیم آن‌ها به صخره‌ها پس از موج‌های گرما، روش‌های نجات نوینی ابداع کنند.
این پژوهش گواهی است بر توانایی‌های تاب‌آوری شگفت‌انگیزی که طبیعت در خود پنهان کرده است؛ پنجره‌ای رو به امید که می‌تواند با کمک ابزارهای مدرن بوم‌شناسی، از انقراض یکی از ارزشمندترین گهواره‌های حیات در اقیانوس‌ها جلوگیری کند.
https://www.discoverwildlife.com/animal-facts/marine-animals/coral-bleaching-recovery
@Science_Focus
با افزایش بی‌سابقه دمای اقیانوس‌ها به دلیل گرمایش جهانی، پدیده سفیدشدگی صخره‌های مرجانی به یکی از تلخ‌ترین بحران‌های محیط‌زیستی کره زمین تبدیل شده است. معمولاً مرجان‌هایی که سفید می‌شوند، ازدست‌رفته تلقی می‌گردند؛ اما پژوهش شگفت‌انگیز جدیدی از دانشگاه استنفورد که در ژورنال معتبر Science Advances منتشر شده، نشان می‌دهد که مرجان‌های در آستانه مرگ می‌توانند تنها پس از چند روز «تماس فیزیکی» با همتایان سالم خود، با سرعتی باورنکردنی احیا شوند و رنگ و جان دوباره بگیرند.
مرجان‌ها برخلاف ظاهر سنگ‌مانندشان، در واقع جانورانی ریز هستند که پیوندی همزیستانه با ریزجلبک‌های رنگارنگ (زوگزانتلا) دارند. این جلبک‌ها درون بافت مرجان زندگی می‌کنند و از طریق فتوسنتز، بیش از ۹۰ درصد از انرژی مورد نیاز میزبان خود را تأمین می‌نمایند. هنگامی که دمای آب بیش از حد بالا می‌رود، مرجان دچار استرس شده و جلبک‌ها را بیرون می‌راند؛ در نتیجه، اسکلت کلسیمی و سفیدرنگ آن نمایان میشود. مرجان سفیدشده نمرده است، اما بدون جلبک دچار قحطی شده و اگر شرایط زود به حالت عادی بازنگردد، از گرسنگی تلف خواهد شد.
دانشمندان متوجه شدند اگر دو قطعه مرجان متعلق به یک کلونی (کلون‌های ژنتیکی یکسان) را در کنار هم قرار دهند تا همدیگر را لمس کنند، بافت‌های آن‌ها در محل تماس به هم جوش خورده و یک کانال ارتباطی تشکیل می‌دهند. از طریق این پل بافتی، مرجان سالم مقادیر زیادی از جلبک‌های حیاتی را به درون مرجان بیمار پمپاژ می‌کند. شگفت‌آور آنکه تنها ۳ تا ۵ روز تماس فیزیکی کافی بود تا جلبک‌ها وارد بافت سفیدشده شوند و با سرعتی ۱۰ برابر سریع‌تر از حالت عادی در طبیعت تکثیر یابند؛ در نتیجه، تمام مرجان‌های بیمار ظرف ۴ تا ۷ هفته به طور کامل بهبود یافتند، در حالی که مرجان‌های بدون تماس همگی از بین رفتند.
اما این احیای معجزه‌آسا یک شرط بنیادین دارد: پیوند بافتی تنها زمانی رخ می‌دهد که مرجان‌ها از نظر ژنتیکی کاملاً یکسان باشند (مانند پیوند عضو میان دوقلوهای همسان انسان)، و تماس میان گونه‌ها یا پایه‌های ژنتیکی متفاوت به درگیری و پس‌زدگی منجر میشود. بنابراین نمی‌توان با لمس دستی، هزاران کیلومتر صخره مرجانی کف اقیانوس را نجات داد. اما این کشف بزرگ ثابت کرد که مرجان‌های سفیدشده پتانسیل خفته‌ای برای احیای سریع دارند و به دانشمندان ایده می‌دهد تا با ایجاد «بانک‌های زیستی جلبک» و تلقیح مستقیم آن‌ها به صخره‌ها پس از موج‌های گرما، روش‌های نجات نوینی ابداع کنند.
این پژوهش گواهی است بر توانایی‌های تاب‌آوری شگفت‌انگیزی که طبیعت در خود پنهان کرده است؛ پنجره‌ای رو به امید که می‌تواند با کمک ابزارهای مدرن بوم‌شناسی، از انقراض یکی از ارزشمندترین گهواره‌های حیات در اقیانوس‌ها جلوگیری کند.
https://www.discoverwildlife.com/animal-facts/marine-animals/coral-bleaching-recovery
@Science_Focus
⚡5
چرا گوشت قرمز و نخود اثر متفاوتی بر دستگاه گوارش دارند؟
تاثیرمثبت مصرف اسفرزه
دانشمندان در بررسی مدل‌های آزمایشگاهی بیماری‌های التهابی روده (مانند کولیت و کرون)، پنج منبع پروتئینی شامل:
گوشت گاو، سفیده تخم‌مرغ، کازئین شیر، سویا و پروتئین نخود را مقایسه کردند.
نتایج نشان داد رژیم غنی از پروتئین گوشت گاو به شدیدترین فرم التهاب منجر شد، در حالی که مصرف پروتئین نخود تنها التهابی بسیار خفیف ایجاد کرد. نکته مهم و اطمینان‌بخش این بود که پروتئین گوشت به تنهایی در دستگاه گوارش سالم باعث ایجاد بیماری نشد، بلکه در روده‌هایی که زمینه التهاب و بیماری را داشتند، محرک تشدید علائم بود.
این بررسی به خوبی توضیح می‌دهد که چرا شواهد پزشکی بالینی پیشین، همواره مصرف بالای گوشت قرمز را با بازگشت و عود مجدد علائم در بیماران مبتلا به التهاب روده مرتبط می‌دانستند.
تشدید التهاب نه به خاطر خود پروتئین، بلکه به دلیل نحوه پاسخ میکروبیوم (باکتری‌های روده) به آن رخ می‌دهد. هضم پروتئین گوشت گاو سبب کاهش باکتری‌های مفید، نازک شدن لایه مخاطی محافظ دیواره روده و افزایش برخی اسیدهای صفراوی تحریک‌کننده شد. با این حال، دانشمندان یک راهکار خنثی‌کننده نیز یافتند:
اضافه کردن فیبر محلول «پسیلیوم» (اسفرزه) به رژیم گوشت، باکتری‌های سودمند را احیا کرد، سطح اسیدهای صفراوی را به حالت عادی بازگرداند و روده را در برابر التهاب محافظت نمود.
https://scitechdaily.com/scientists-discover-that-one-common-protein-source-makes-gut-inflammation-much-worse/
تحقیقی
Dietary Protein Source Mediates Colitis Pathogenesis Through Bacterial Modulation of Bile Acids
https://doi.org/10.1016/j.jcmgh.2026.101825
@Science_Focus
#سوال:
آیا به طور کل منظور از تحقیق فوق، پروتئین حیوانی بود یا فقط گوشت گاو؟
#پاسخ
هدف کلی مقاله «منبع پروتئین رژیمی» بود، نه فقط گوشت گاو؛ اما گوشت گاو
beef protein isolate
به‌عنوان مهم‌ترین و بدترین منبع پروتئین در نتایج، محور اصلی تحلیل و مکانیسم‌ها قرار گرفت.
پژوهشگران می‌خواستند بررسی کنند که منبع پروتئین غذایی چگونه شدت کولیت (التهاب روده) را در مدل‌های موشی تغییر می‌دهد و آیا این اثر از طریق میکروبیوم روده و متابولیسم اسیدهای صفراوی میانجی میشود یا نه.
بنابراین، مقاله صرفاً «گوشت گاو در برابر عدم گوشت گاو» را آزمایش نکرد؛ بلکه پنج منبع پروتئین را در رژیم‌های ایزوکالریک (هم‌کالری) مقایسه کرد:
موش‌هایی که پروتئین گوشت گاو دریافت کردند شدیدترین کولیت را داشتند، در حالی که گروه پروتئین نخود کمترین التهاب را نشان داد؛ سفیده تخم‌مرغ، کازئین و سویا در حد واسط بودند.
سپس مقاله عمدتاً روی بیان مکانیسم اثر گوشت گاو تمرکز کرد: تغییر میکروبیوم، افزایش *Akkermansia muciniphila*، کاهش کیفیت و ضخامت لایه مخاطی، و افزایش اسیدهای صفراوی اولیه و کونژوگه مانند تائوروکولیک اسید.
- نتیجه‌گیری محققان آن بود که
«ممکن است بخشی از اثر زیان‌بار گوشت قرمز ناشی از جزء پروتئینی آن باشد»؛
یعنی آن‌ها گوشت گاو را به‌عنوان نماینده‌ای از گوشت قرمز/منبع حیوانی بررسی کردند، نه اینکه کل پروتئین حیوانی را یکسان و هم‌ارز بدانند.
در این مطالعه «پروتئین حیوانی» یک واحد واحد نبود؛ کازئین و سفیده تخم‌مرغ نیز حیوانی بودند، اما اثرشان از پروتئین گوشت گاو ملایم‌تر بود. بنابراین، نتیجه‌گیری درست این است که منبع پروتئین مهم است و در این مطالعه، پروتئین گوشت گاو به‌طور مشخص مضرترین بود، نه همه پروتئین‌های حیوانی.
@FarazTed
تاثیرمثبت مصرف اسفرزه
دانشمندان در بررسی مدل‌های آزمایشگاهی بیماری‌های التهابی روده (مانند کولیت و کرون)، پنج منبع پروتئینی شامل:
گوشت گاو، سفیده تخم‌مرغ، کازئین شیر، سویا و پروتئین نخود را مقایسه کردند.
نتایج نشان داد رژیم غنی از پروتئین گوشت گاو به شدیدترین فرم التهاب منجر شد، در حالی که مصرف پروتئین نخود تنها التهابی بسیار خفیف ایجاد کرد. نکته مهم و اطمینان‌بخش این بود که پروتئین گوشت به تنهایی در دستگاه گوارش سالم باعث ایجاد بیماری نشد، بلکه در روده‌هایی که زمینه التهاب و بیماری را داشتند، محرک تشدید علائم بود.
این بررسی به خوبی توضیح می‌دهد که چرا شواهد پزشکی بالینی پیشین، همواره مصرف بالای گوشت قرمز را با بازگشت و عود مجدد علائم در بیماران مبتلا به التهاب روده مرتبط می‌دانستند.
تشدید التهاب نه به خاطر خود پروتئین، بلکه به دلیل نحوه پاسخ میکروبیوم (باکتری‌های روده) به آن رخ می‌دهد. هضم پروتئین گوشت گاو سبب کاهش باکتری‌های مفید، نازک شدن لایه مخاطی محافظ دیواره روده و افزایش برخی اسیدهای صفراوی تحریک‌کننده شد. با این حال، دانشمندان یک راهکار خنثی‌کننده نیز یافتند:
اضافه کردن فیبر محلول «پسیلیوم» (اسفرزه) به رژیم گوشت، باکتری‌های سودمند را احیا کرد، سطح اسیدهای صفراوی را به حالت عادی بازگرداند و روده را در برابر التهاب محافظت نمود.
https://scitechdaily.com/scientists-discover-that-one-common-protein-source-makes-gut-inflammation-much-worse/
تحقیقی
Dietary Protein Source Mediates Colitis Pathogenesis Through Bacterial Modulation of Bile Acids
https://doi.org/10.1016/j.jcmgh.2026.101825
@Science_Focus
#سوال:
آیا به طور کل منظور از تحقیق فوق، پروتئین حیوانی بود یا فقط گوشت گاو؟
#پاسخ
هدف کلی مقاله «منبع پروتئین رژیمی» بود، نه فقط گوشت گاو؛ اما گوشت گاو
beef protein isolate
به‌عنوان مهم‌ترین و بدترین منبع پروتئین در نتایج، محور اصلی تحلیل و مکانیسم‌ها قرار گرفت.
پژوهشگران می‌خواستند بررسی کنند که منبع پروتئین غذایی چگونه شدت کولیت (التهاب روده) را در مدل‌های موشی تغییر می‌دهد و آیا این اثر از طریق میکروبیوم روده و متابولیسم اسیدهای صفراوی میانجی میشود یا نه.
بنابراین، مقاله صرفاً «گوشت گاو در برابر عدم گوشت گاو» را آزمایش نکرد؛ بلکه پنج منبع پروتئین را در رژیم‌های ایزوکالریک (هم‌کالری) مقایسه کرد:
موش‌هایی که پروتئین گوشت گاو دریافت کردند شدیدترین کولیت را داشتند، در حالی که گروه پروتئین نخود کمترین التهاب را نشان داد؛ سفیده تخم‌مرغ، کازئین و سویا در حد واسط بودند.
سپس مقاله عمدتاً روی بیان مکانیسم اثر گوشت گاو تمرکز کرد: تغییر میکروبیوم، افزایش *Akkermansia muciniphila*، کاهش کیفیت و ضخامت لایه مخاطی، و افزایش اسیدهای صفراوی اولیه و کونژوگه مانند تائوروکولیک اسید.
- نتیجه‌گیری محققان آن بود که
«ممکن است بخشی از اثر زیان‌بار گوشت قرمز ناشی از جزء پروتئینی آن باشد»؛
یعنی آن‌ها گوشت گاو را به‌عنوان نماینده‌ای از گوشت قرمز/منبع حیوانی بررسی کردند، نه اینکه کل پروتئین حیوانی را یکسان و هم‌ارز بدانند.
در این مطالعه «پروتئین حیوانی» یک واحد واحد نبود؛ کازئین و سفیده تخم‌مرغ نیز حیوانی بودند، اما اثرشان از پروتئین گوشت گاو ملایم‌تر بود. بنابراین، نتیجه‌گیری درست این است که منبع پروتئین مهم است و در این مطالعه، پروتئین گوشت گاو به‌طور مشخص مضرترین بود، نه همه پروتئین‌های حیوانی.
@FarazTed
⚡8
ScienceDaily
Chimpanzees and bonobos have human-like friend circles, study finds
Great apes appear to build friendships much like humans do. By studying grooming behavior, researchers discovered that chimpanzees and bonobos form close inner circles along with wider networks of weaker social connections. Chimpanzees focus on a few trusted…
آزمایش آناناس در جزیره نگامبا:
شامپانزه‌ها بر سر غذا با دوستانشان مدارا می‌کنند
وسوسه یک تکه آناناس تازه برای شامپانزه‌ها مقاومت‌ناپذیر است؛ با این حال، یک پژوهش تجربی شگفت‌انگیز که در ژورنال معتبر Evolution and Human Behavior منتشر شده نشان می‌دهد که حتی در رقابت بر سر منابع، پیوندهای عاطفی عمیق می‌تواند جلوی رفتارهای پرخاشگرانه را بگیرد. دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا، برکلی در پناهگاه حیات‌وحش نگامبا در اوگاندا دریافتند که شامپانزه‌ها نه تنها کمتر از دوستان نزدیک خود غذا می‌دزدند، بلکه پس از دزدی نیز با شیوه‌ای کاملاً متفاوت با یکدیگر کنار می‌آیند.
تا دهه‌ها، دانشمندان نخستی‌شناس از به کار بردن کلمه «دوستی» برای حیوانات پرهیز می‌کردند و آن را خطای نسبت دادن احساسات انسانی به جانوران می‌دانستند. در نگرش سنتی، روابط میمون‌ها صرفاً دادوستدهایی غریزی برای بقا و جفت‌گیری قلمداد می‌شد. اما داده‌های نوین ثابت کرده‌اند که ساختار پیوندهای شامپانزه‌ها درست مانند لایه‌های دوستی در انسان است؛ آن‌ها حلقه‌ای کوچک از یاران مورد اعتماد دارند، بیشترین زمان خود را صرف تیمارگری و همراهی با آنان می‌کنند و حتی مانند انسان‌ها با افزایش سن، دایره رفاقت‌های خود را محدودتر و گزیده‌تر می‌سازند.
پژوهشگران برای سنجش قدرت این پیوندها، دو شامپانزه را در اتاق‌های مجاور قرار دادند؛ جایی که یکی از آن‌ها می‌توانست با کشیدن طناب، سینی حاوی آناناس را از جلوی دیگری برباید. زمانی که طرف مقابل یک هم‌نوع ناآشنا یا بدون پیوند عاطفی بود، دزدی در ۷۰ درصد موارد رخ می‌داد؛ اما در مواجهه با یک دوست صمیمی، نرخ سرقت به ۶۱ درصد کاهش پیدا می‌کرد. این آمار نشان می‌دهد که شامپانزه‌ها توانایی مهار رفتارهای ضداجتماعی را در برابر دوستانشان دارند.
تفاوت شگفت‌انگیزتر پس از سرقت رقم خورد. وقتی غریبه‌ای غذا را می‌ربود، حیوان قربانی با فریاد، کوبیدن دست‌ها به زمین و حرکات خشمگینانه تا مدت‌ها دست از پرخاش برنمی‌داشت. اما زمانی که سارق یک دوست نزدیک بود، با وجود ناراحتی شدید اولیه، تنش و آشفتگی مال‌باخته بسیار سریع‌تر فروکش می‌کرد و سارق نیز رفتار تهاجمی کمتری نشان می‌داد. دانشمندان معتقدند این «انتظار مدارا و بخشش» در روابط نزدیک، همان ریشه دیرینه‌ای است که در مسیر تکامل انسان به مفاهیم والاتری همچون انصاف، وفاداری و اصول اخلاقی فرارویید.
این آزمایش نشان می‌دهد که تمایل به مهار خشم، در نظر گرفتن جایگاه طرف مقابل و چشم‌پوشی نسبی از منافع شخصی به خاطر حفظ پیوندها، یک ویژگی نوظهور در تمدن بشری نیست، بلکه برنامه‌ای زیستی است که میلیون‌ها سال پیش در بسترهای مشترک تکاملی ما ریشه دوانده است.
https://www.sciencedaily.com/releases/2026/05/260530053432.htm
https://scitechdaily.com/scientists-discover-that-chimpanzees-treat-friends-by-different-rules/
@Science_Focus
شامپانزه‌ها بر سر غذا با دوستانشان مدارا می‌کنند
وسوسه یک تکه آناناس تازه برای شامپانزه‌ها مقاومت‌ناپذیر است؛ با این حال، یک پژوهش تجربی شگفت‌انگیز که در ژورنال معتبر Evolution and Human Behavior منتشر شده نشان می‌دهد که حتی در رقابت بر سر منابع، پیوندهای عاطفی عمیق می‌تواند جلوی رفتارهای پرخاشگرانه را بگیرد. دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا، برکلی در پناهگاه حیات‌وحش نگامبا در اوگاندا دریافتند که شامپانزه‌ها نه تنها کمتر از دوستان نزدیک خود غذا می‌دزدند، بلکه پس از دزدی نیز با شیوه‌ای کاملاً متفاوت با یکدیگر کنار می‌آیند.
تا دهه‌ها، دانشمندان نخستی‌شناس از به کار بردن کلمه «دوستی» برای حیوانات پرهیز می‌کردند و آن را خطای نسبت دادن احساسات انسانی به جانوران می‌دانستند. در نگرش سنتی، روابط میمون‌ها صرفاً دادوستدهایی غریزی برای بقا و جفت‌گیری قلمداد می‌شد. اما داده‌های نوین ثابت کرده‌اند که ساختار پیوندهای شامپانزه‌ها درست مانند لایه‌های دوستی در انسان است؛ آن‌ها حلقه‌ای کوچک از یاران مورد اعتماد دارند، بیشترین زمان خود را صرف تیمارگری و همراهی با آنان می‌کنند و حتی مانند انسان‌ها با افزایش سن، دایره رفاقت‌های خود را محدودتر و گزیده‌تر می‌سازند.
پژوهشگران برای سنجش قدرت این پیوندها، دو شامپانزه را در اتاق‌های مجاور قرار دادند؛ جایی که یکی از آن‌ها می‌توانست با کشیدن طناب، سینی حاوی آناناس را از جلوی دیگری برباید. زمانی که طرف مقابل یک هم‌نوع ناآشنا یا بدون پیوند عاطفی بود، دزدی در ۷۰ درصد موارد رخ می‌داد؛ اما در مواجهه با یک دوست صمیمی، نرخ سرقت به ۶۱ درصد کاهش پیدا می‌کرد. این آمار نشان می‌دهد که شامپانزه‌ها توانایی مهار رفتارهای ضداجتماعی را در برابر دوستانشان دارند.
تفاوت شگفت‌انگیزتر پس از سرقت رقم خورد. وقتی غریبه‌ای غذا را می‌ربود، حیوان قربانی با فریاد، کوبیدن دست‌ها به زمین و حرکات خشمگینانه تا مدت‌ها دست از پرخاش برنمی‌داشت. اما زمانی که سارق یک دوست نزدیک بود، با وجود ناراحتی شدید اولیه، تنش و آشفتگی مال‌باخته بسیار سریع‌تر فروکش می‌کرد و سارق نیز رفتار تهاجمی کمتری نشان می‌داد. دانشمندان معتقدند این «انتظار مدارا و بخشش» در روابط نزدیک، همان ریشه دیرینه‌ای است که در مسیر تکامل انسان به مفاهیم والاتری همچون انصاف، وفاداری و اصول اخلاقی فرارویید.
این آزمایش نشان می‌دهد که تمایل به مهار خشم، در نظر گرفتن جایگاه طرف مقابل و چشم‌پوشی نسبی از منافع شخصی به خاطر حفظ پیوندها، یک ویژگی نوظهور در تمدن بشری نیست، بلکه برنامه‌ای زیستی است که میلیون‌ها سال پیش در بسترهای مشترک تکاملی ما ریشه دوانده است.
https://www.sciencedaily.com/releases/2026/05/260530053432.htm
https://scitechdaily.com/scientists-discover-that-chimpanzees-treat-friends-by-different-rules/
@Science_Focus
⚡7
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
رفتار عجیب دیسک اویلر
Eulers Disc (HD reshoot)
youtube.com/@grandillusions
یک دیسک فولادی سنگین به نام دیسک اویلر که در اواخر دهه ۱۹۸۰ توسط جوزف بندیک اختراع شد و به نام لئونارد اویلر ریاضیدان قرن هجدهم نامگذاری شد.
روی یک آینه میچرخد و با از دست دادن انرژی سریع تر و بلندتر میشود تا اینکه چرخش رو به افزایش آن ناگهان با یک توقف کامل به پایان می‌رسد.
چرا؟
در مقاله ای در سال ۲۰۰۰ در مجله نیچر کیث موفات، متخصص دینامیک سیالات کمبریج استدلال کرد که هوای به دام افتاده در زیر دیسک این تکینگی زمان محدود را هدایت می‌کند و سرعت لرزش آن را افزایش می‌دهد.
این بحث همچنان ادامه داشت و اندازه گیریهای پر سرعت محققان هاروارد در مارس ۲۰۲۶، نظریه هوا را در آن لحظات پایانی تأیید کرد.
@FarazTed 🛑
Eulers Disc (HD reshoot)
youtube.com/@grandillusions
یک دیسک فولادی سنگین به نام دیسک اویلر که در اواخر دهه ۱۹۸۰ توسط جوزف بندیک اختراع شد و به نام لئونارد اویلر ریاضیدان قرن هجدهم نامگذاری شد.
روی یک آینه میچرخد و با از دست دادن انرژی سریع تر و بلندتر میشود تا اینکه چرخش رو به افزایش آن ناگهان با یک توقف کامل به پایان می‌رسد.
چرا؟
در مقاله ای در سال ۲۰۰۰ در مجله نیچر کیث موفات، متخصص دینامیک سیالات کمبریج استدلال کرد که هوای به دام افتاده در زیر دیسک این تکینگی زمان محدود را هدایت می‌کند و سرعت لرزش آن را افزایش می‌دهد.
این بحث همچنان ادامه داشت و اندازه گیریهای پر سرعت محققان هاروارد در مارس ۲۰۲۶، نظریه هوا را در آن لحظات پایانی تأیید کرد.
@FarazTed 🛑
⚡13
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
در جریان بازی ایران و دانمارک در رقابت‌های چهارجانبه هنگ‌کنگ در فوریه سال ۲۰۰۳ پس از آنکه «علیرضا واحدی نیکبخت»، سوت یکی از تماشاچیان را با سوت داور اشتباه گرفت و توپ را در محوطه جریمه با دست لمس کرد، داور به سود دانمارک پنالتی گرفت. اما کاپیتان دانمارک، مورتن ویگهورست، بادرک اینکه این اتفاق غیرعمدی، پس از مشورت با سرمربی تیمش تصمیم گرفتند پنالتی را به گل تبدیل نکنند و توپ را بیرون بزنند؛ در شرایطی که صفر -صفر بودند. در نیمه دوم ایران صاحب یک پنالتی شد و «جواد نکونام» آن را به گل تبدیل کرد.
teammelli.com/matchdata/details/matchdetails.php
#نظر
جوامعی مثل دانمارک یا کشورهای اسکاندیناوی و ژاپن در شمار کم گرایش ترین جوامع نسبت به دین هستند. ولی در شمار اخلاقی ترین جوامع روی زمین هستند.
تجربه این کشورها چه چیزی در مورد تربیت اخلاقی جامعه به ما می آموزد؟
آیا دین تنها راه ساختن فرد و جامعه اخلاق مدار است؟ آیا بی دینی الزاما بی اخلاقی است؟
آیا اصولاً ساختن جامعه اخلاق مدار، صرفا بر اساس تربیت دینی ممکن است یا تامین معیشت، امنیت، رفاه و.. مقدم بر تربیت دینی است؟
#مهرورزی مبنای اخلاق
@FarazTed
teammelli.com/matchdata/details/matchdetails.php
#نظر
جوامعی مثل دانمارک یا کشورهای اسکاندیناوی و ژاپن در شمار کم گرایش ترین جوامع نسبت به دین هستند. ولی در شمار اخلاقی ترین جوامع روی زمین هستند.
تجربه این کشورها چه چیزی در مورد تربیت اخلاقی جامعه به ما می آموزد؟
آیا دین تنها راه ساختن فرد و جامعه اخلاق مدار است؟ آیا بی دینی الزاما بی اخلاقی است؟
آیا اصولاً ساختن جامعه اخلاق مدار، صرفا بر اساس تربیت دینی ممکن است یا تامین معیشت، امنیت، رفاه و.. مقدم بر تربیت دینی است؟
#مهرورزی مبنای اخلاق
@FarazTed
⚡26
دوبله سخنرانی شاهزاده رضا پهلوی
در مراسم اهدای جایزه آزادی ۲۰۲۶
فرانکفورت ۷ نوامبر ۲۰۲۶
بنیاد فریدریش ناومان
هفتم نوامبر، «جایزه آزادی» بنیاد فریدریش ناومان در کلیسای سنت پل فرانکفورت، یکی از نمادین‌ترین ساختمان‌های تاریخ دموکراسی آلمان، به «مردم ایران» اهدا شد.
«جایزه آزادی» از سال ۲۰۰۶ هر دو سال یک‌بار به افرادی اهدا شده که به باور بنیاد در گسترش جامعه مدنی لیبرال و دفاع از آزادی نقش داشته‌اند.
در کامنت👇
در مراسم اهدای جایزه آزادی ۲۰۲۶
فرانکفورت ۷ نوامبر ۲۰۲۶
بنیاد فریدریش ناومان
هفتم نوامبر، «جایزه آزادی» بنیاد فریدریش ناومان در کلیسای سنت پل فرانکفورت، یکی از نمادین‌ترین ساختمان‌های تاریخ دموکراسی آلمان، به «مردم ایران» اهدا شد.
«جایزه آزادی» از سال ۲۰۰۶ هر دو سال یک‌بار به افرادی اهدا شده که به باور بنیاد در گسترش جامعه مدنی لیبرال و دفاع از آزادی نقش داشته‌اند.
بنیاد «فریدریش ناومان برای آزادی» (FNF) یک بنیاد آلمانی لیبرال است که با حزب دموکرات آزاد پیوند دارد اما از آن مستقل است و بودجهٔ آنرا وزارت فدرال آموزش و پژوهش تأمین می‌کند..
این بنیاد در سال ۱۹۵۸ توسط تئودور هویس، نخستین رئیس‌جمهور جمهوری فدرال آلمان، تأسیس شد. بنیاد در سال ۲۰۰۷ عبارت «برای آزادی» را به نام خود افزود.این بنیاد از آرمان‌های فریدریش ناومان، سخنگوی پروتستان، پیروی می‌کند، جز دیدگاه‌های سوسیالیستی مسیحی او، ناومان بر این باور بود که دموکراسی کارآمد به شهروندانی آگاه و آموزش‌دیده در امور سیاسی نیاز دارد. به باور او، آموزش مدنی پیش‌شرط مشارکت عمومی و در نتیجه پیش‌شرط دموکراسی است.
در کامنت👇
🕊8
#نگاهی_به_آرشیو ۸ نوامبر ۱۷ آبان
🏮 ۹ سال پیش در چنین روزی
t.me/FarazTed/2843
🏮 ۸ سال پیش در چنین روزی
t.me/FarazTed/8159
🏮 ۷ سال پیش در چنین روزی
t.me/FarazTed/15066
🏮 ۶ سال پیش در چنین روزی
t.me/FarazTed/19133
🏮 ۵ سال پیش در چنین روزی
t.me/FarazTed/22663
🏮 ۴ سال پیش در چنین روزی
t.me/FarazTed/25935
🏮 ۳ سال پیش در چنین روزی
t.me/FarazTed/31244
🏮 ۲ سال پیش در چنین روزی
t.me/FarazTed/37770
🏮 ۱ سال پیش در چنین روزی
t.me/FarazTed/44059
🏮 ۹ سال پیش در چنین روزی
t.me/FarazTed/2843
🏮 ۸ سال پیش در چنین روزی
t.me/FarazTed/8159
🏮 ۷ سال پیش در چنین روزی
t.me/FarazTed/15066
🏮 ۶ سال پیش در چنین روزی
t.me/FarazTed/19133
🏮 ۵ سال پیش در چنین روزی
t.me/FarazTed/22663
🏮 ۴ سال پیش در چنین روزی
t.me/FarazTed/25935
🏮 ۳ سال پیش در چنین روزی
t.me/FarazTed/31244
🏮 ۲ سال پیش در چنین روزی
t.me/FarazTed/37770
🏮 ۱ سال پیش در چنین روزی
t.me/FarazTed/44059
👥 فقط در بخش نظرات این پیام، می‌‌توانید کلیه مطالب خود در حوزه علمی، فرهنگی، معرفی لینکها و طرح پرسش... را (جز سیاسی) ارسال کنید.👇
خلاصه #کتاب_صوتی
عاشقانه پیوند‌خورده
چگونه شناخت مغز و سبک دلبستگی شریک زندگی‌تان می‌تواند به فروکش کردن تعارض و ساختن یک رابطه امن کمک می‌کند
نوشتهٔ استن تاتکین
«Wired for Love: How Understanding Your Partner’s Brain and Attachment Style Can Help You Defuse Conflict and Build a Secure Relationship»
کتاب به بررسی نقش مغز و سبک‌های دلبستگی در شکل‌گیری روابط عاطفی می‌پردازد. نویسنده توضیح می‌دهد که تجربه‌های اولیه، الگوهای دلبستگی و واکنش‌های عصبی ما چگونه بر رفتارمان در رابطه تأثیر می‌گذارند. او نشان می‌دهد چرا بعضی اختلاف‌ها به‌سرعت به تنش تبدیل می‌شوند و چطور شناخت نیازهای عاطفی و واکنش‌های شریک زندگی می‌تواند به مدیریت بهتر تعارض‌ها کمک کند. کتاب همچنین دربارهٔ ایجاد احساس امنیت، اعتماد متقابل، تنظیم هیجان‌ها و تقویت پیوند میان زوج‌ها صحبت می‌کند. تاتکین با استفاده از مفاهیم روان‌شناسی و علوم اعصاب، راهکارهایی عملی برای ساختن رابطهای امن‌تر ارائه می‌دهد.
اگر به روان‌شناسی روابط و دلبستگی علاقه دارید، این کتاب را بخوانید.
🎵 در ۱۰ فصل به مدت حدود ۱.۵ ساعت
از اینجا
https://t.me/HiggsMindBk/1520
عاشقانه پیوند‌خورده
چگونه شناخت مغز و سبک دلبستگی شریک زندگی‌تان می‌تواند به فروکش کردن تعارض و ساختن یک رابطه امن کمک می‌کند
نوشتهٔ استن تاتکین
«Wired for Love: How Understanding Your Partner’s Brain and Attachment Style Can Help You Defuse Conflict and Build a Secure Relationship»
کتاب به بررسی نقش مغز و سبک‌های دلبستگی در شکل‌گیری روابط عاطفی می‌پردازد. نویسنده توضیح می‌دهد که تجربه‌های اولیه، الگوهای دلبستگی و واکنش‌های عصبی ما چگونه بر رفتارمان در رابطه تأثیر می‌گذارند. او نشان می‌دهد چرا بعضی اختلاف‌ها به‌سرعت به تنش تبدیل می‌شوند و چطور شناخت نیازهای عاطفی و واکنش‌های شریک زندگی می‌تواند به مدیریت بهتر تعارض‌ها کمک کند. کتاب همچنین دربارهٔ ایجاد احساس امنیت، اعتماد متقابل، تنظیم هیجان‌ها و تقویت پیوند میان زوج‌ها صحبت می‌کند. تاتکین با استفاده از مفاهیم روان‌شناسی و علوم اعصاب، راهکارهایی عملی برای ساختن رابطهای امن‌تر ارائه می‌دهد.
اگر به روان‌شناسی روابط و دلبستگی علاقه دارید، این کتاب را بخوانید.
🎵 در ۱۰ فصل به مدت حدود ۱.۵ ساعت
از اینجا
https://t.me/HiggsMindBk/1520