دانش آموزان عزیز: چند نمونه انشای تصویرخوانی برای آشنایی بیشتر شما می آورم، پس از مطالعه دقیق یکی از تصاویر را انتخاب نمایید و انشای خود را بنویسید.
نمونه تصویر نویسی
که مقام کشوری آورده است.
بسم الله الرحمن الرحیم
تصویر نویسی برای تصویر مرحله کشوری
عنوان تصویر:درختانی که بودند!
جزئیات تصویر:
صحرایی در تصویر دیده می شود که گویی سالهاست رنگ باران را به چشم ندیده است.ترک های خشکیده ای که زمانی بالینی برای درختان گردو بوده اند و یا شاید گلدانی برای سرو ها ؛ سرو هایی که با تمام سرافرازیشان اکنون فرازی شده اند برگرمای یکی از خانه های شهر خاکستری...پیر مردی با کولباری از امید برای دو باره سبز شدن سبزه ها...بوته ای می بینم که طراوتش نوید از بهار می دهد ولی همسایه هایش رنگی از آن برگونه هایشا ن ندارند...فقط قهوه ای یا شاید هم نقره ای...پرندگانی که بوی غنچه های سبز بوته ی رز را شنیده اند و به دنبال دوباره دیدن رنگ آسمان پر می زنند.و سطل هایی از آب که شاید بر رنگ غنچه ها بیا فزایند.رد پای افرادی که با رفتن جویبار ها رفتند.و بوته را تنها گذاشتند بوته ای که فقط غنچه هایش را دارد یا پیر مردی را با دستان خسته اش را ...
پیام تصویر:
سبزه ها دارند می میرند ؛ زرد می شوند. یبایید کمکی کنیم تا شبنم، خانه ای برای سکونت داشته باشد ؛ بلغزد و دوباره از برگی به برگی دیگر چکد. کمکی کنید تا منظره ی درختانی که امروز به ما آرامش می دهند، بر چشمان فرزندانمان هم رنگ آسایش باشند.آری بیایید کمکی کنیم که سبزی باغ های زیتون یا گرمی دشت های حُسن یوسف برای همیشه پا برجا باشد.
عنوان نوشته( انشا):تنهایی غنچه ها( این عنوان ضرورت ندارد)
موضوع انشا : خشکسالی
مقدمه: هر روز و هر روز زمین تشنه تر می شود و ترک های صحراهای خشک عمیق تر...کم ابی معضلی است که راه حلّش در دست ماست.هر بار که خورشیدی می آید و می رود پله ای به پله های بالا رفته مان تا مرز نابودی حیات اضافه می شود. خشکی در کمین است تا به جان پهنه ی وسیع افق دریا بیافتد و شاید هم این پایانی باشد برای زندگی در این کره ی خاکی .آب را باید نجات داد تا شاید کودکانمان رنگ آب ، بوی جنگل های بلوط یا مزه ی خاک خیس را دوباره احساس کنند
بندهای بدنه: کم آبی سایه ایست که بر برآیینه ی آینده ی کودکان یا حتی خودمان تاریکی می افکند. چه بسیار نهال هایی بودند که با حسرت یک قطره از حیات آخرین برگ هایشان را بر زمین پاشیدند.چه بسیار اشک هایی که برگونه های طبیعت خشکیدند و حسرت را بردل ساقه های برنج انداختند.بوی مرگ ،تمام نخلستان هارا خواهد سوزاند و برگ های شکننده ی درختان خرما سایه ای می شوند برای ریگ های خسته...
مرگ موجودات زنده شاید بعید و لی نزدیک است. شاید کمی بعد دیگر نتوانیم ببینیم درختان سبز یا دشت های با طراوت و یا حاله ی ابریشمی سرخ شقایق های عاشق را ... شاید دیگر شقایقی نباشد که زندگی کنیم بیایید تا ابد...تاشقایق هست... زندگی کنیم.
نجات آب وظیفه ایست بردوش تمام کسانی که برای فردا نگرانند .شاید دیگر فرصتی برای نجات آبی که هست ولی کم هست نباشد پس بیایید قبل از نبودن آن نجاتش دهیم.
مصرف بی رویه ی آب تیشه ایست بر تنه ی درخت بشر . همان زمان که شیر آب را باز می کنید به اشکی فکرکنید که بر گونه ی کودکی خشکید چرا؟ چون آب هست ولی کم است..همان زمان که ماشین خود رامی شویید به برگی فکر کنید که زیر سیلِ بی آبی می شکند چرا؟چون آب هست ولی خیلی کم است... همان زمان که با چشمانی متحیّر به رود خانه های خشک می نگرید به این بیاندیشید که زمانی آب بود... بیایید حال که آب هست، درست مصرف کنیم.
زمین تشنه است ... لب های خشکیده ی زمین از آتش مصرف بشر می سوزد ؛ما داریم زمین را می کشیم چرا به فریاد های خاموش شن های خفته گوش نمی دهیم ؟ شاید چون همیشه می شنویم آب هست .. آب هست...امّا کم است .
بند نتیجه: فبل از اینکه آب دیگر نباشد آیینه ی حقیقت را ببینید؛ رود ها خشکیده اند،چیزی جز مرگ بر بالین خاک پرسه نمی زد.دیگر حتی گلدان های خانه ی مادربزرگ هم بوی گل نرگس نمی دهند و کم کم بوی خاکِ پس از باران هم فراموش خواهد شد.اگر آینده ی خود را دوست دارید،به خاطر لاله های تشنه ، کنده های مرده و غنچه های تنها مواذب آب باشید.
نام دانش آموز: م - پ 804
که مقام کشوری آورده است.
بسم الله الرحمن الرحیم
تصویر نویسی برای تصویر مرحله کشوری
عنوان تصویر:درختانی که بودند!
جزئیات تصویر:
صحرایی در تصویر دیده می شود که گویی سالهاست رنگ باران را به چشم ندیده است.ترک های خشکیده ای که زمانی بالینی برای درختان گردو بوده اند و یا شاید گلدانی برای سرو ها ؛ سرو هایی که با تمام سرافرازیشان اکنون فرازی شده اند برگرمای یکی از خانه های شهر خاکستری...پیر مردی با کولباری از امید برای دو باره سبز شدن سبزه ها...بوته ای می بینم که طراوتش نوید از بهار می دهد ولی همسایه هایش رنگی از آن برگونه هایشا ن ندارند...فقط قهوه ای یا شاید هم نقره ای...پرندگانی که بوی غنچه های سبز بوته ی رز را شنیده اند و به دنبال دوباره دیدن رنگ آسمان پر می زنند.و سطل هایی از آب که شاید بر رنگ غنچه ها بیا فزایند.رد پای افرادی که با رفتن جویبار ها رفتند.و بوته را تنها گذاشتند بوته ای که فقط غنچه هایش را دارد یا پیر مردی را با دستان خسته اش را ...
پیام تصویر:
سبزه ها دارند می میرند ؛ زرد می شوند. یبایید کمکی کنیم تا شبنم، خانه ای برای سکونت داشته باشد ؛ بلغزد و دوباره از برگی به برگی دیگر چکد. کمکی کنید تا منظره ی درختانی که امروز به ما آرامش می دهند، بر چشمان فرزندانمان هم رنگ آسایش باشند.آری بیایید کمکی کنیم که سبزی باغ های زیتون یا گرمی دشت های حُسن یوسف برای همیشه پا برجا باشد.
عنوان نوشته( انشا):تنهایی غنچه ها( این عنوان ضرورت ندارد)
موضوع انشا : خشکسالی
مقدمه: هر روز و هر روز زمین تشنه تر می شود و ترک های صحراهای خشک عمیق تر...کم ابی معضلی است که راه حلّش در دست ماست.هر بار که خورشیدی می آید و می رود پله ای به پله های بالا رفته مان تا مرز نابودی حیات اضافه می شود. خشکی در کمین است تا به جان پهنه ی وسیع افق دریا بیافتد و شاید هم این پایانی باشد برای زندگی در این کره ی خاکی .آب را باید نجات داد تا شاید کودکانمان رنگ آب ، بوی جنگل های بلوط یا مزه ی خاک خیس را دوباره احساس کنند
بندهای بدنه: کم آبی سایه ایست که بر برآیینه ی آینده ی کودکان یا حتی خودمان تاریکی می افکند. چه بسیار نهال هایی بودند که با حسرت یک قطره از حیات آخرین برگ هایشان را بر زمین پاشیدند.چه بسیار اشک هایی که برگونه های طبیعت خشکیدند و حسرت را بردل ساقه های برنج انداختند.بوی مرگ ،تمام نخلستان هارا خواهد سوزاند و برگ های شکننده ی درختان خرما سایه ای می شوند برای ریگ های خسته...
مرگ موجودات زنده شاید بعید و لی نزدیک است. شاید کمی بعد دیگر نتوانیم ببینیم درختان سبز یا دشت های با طراوت و یا حاله ی ابریشمی سرخ شقایق های عاشق را ... شاید دیگر شقایقی نباشد که زندگی کنیم بیایید تا ابد...تاشقایق هست... زندگی کنیم.
نجات آب وظیفه ایست بردوش تمام کسانی که برای فردا نگرانند .شاید دیگر فرصتی برای نجات آبی که هست ولی کم هست نباشد پس بیایید قبل از نبودن آن نجاتش دهیم.
مصرف بی رویه ی آب تیشه ایست بر تنه ی درخت بشر . همان زمان که شیر آب را باز می کنید به اشکی فکرکنید که بر گونه ی کودکی خشکید چرا؟ چون آب هست ولی کم است..همان زمان که ماشین خود رامی شویید به برگی فکر کنید که زیر سیلِ بی آبی می شکند چرا؟چون آب هست ولی خیلی کم است... همان زمان که با چشمانی متحیّر به رود خانه های خشک می نگرید به این بیاندیشید که زمانی آب بود... بیایید حال که آب هست، درست مصرف کنیم.
زمین تشنه است ... لب های خشکیده ی زمین از آتش مصرف بشر می سوزد ؛ما داریم زمین را می کشیم چرا به فریاد های خاموش شن های خفته گوش نمی دهیم ؟ شاید چون همیشه می شنویم آب هست .. آب هست...امّا کم است .
بند نتیجه: فبل از اینکه آب دیگر نباشد آیینه ی حقیقت را ببینید؛ رود ها خشکیده اند،چیزی جز مرگ بر بالین خاک پرسه نمی زد.دیگر حتی گلدان های خانه ی مادربزرگ هم بوی گل نرگس نمی دهند و کم کم بوی خاکِ پس از باران هم فراموش خواهد شد.اگر آینده ی خود را دوست دارید،به خاطر لاله های تشنه ، کنده های مرده و غنچه های تنها مواذب آب باشید.
نام دانش آموز: م - پ 804
انتخاب موضوع/ نام موضوع
فقط به خاطرپدر
بند مقدمه
گاهی درجامعۀما باافرادی روبرو می شویم که درکمال ناباوری هیچ مسولیتی رابه عهده نمی گیرندوبرخلاف آن بعضی افراد حتی علاوه بروطایف خود,کارهای دیگران راهم به گردن می گیرند
بند تنه/بدنه
پدر من ازدسته دوم آدم هاست.یعنی عقیده داشت که تمام کارهای خانه وخانواده را خودش انجام دهد.ولی اینکه رسمش نیست ماهم باید کاری می کردیم.یک روزجمعه بود.شب قبلش پدرم در اثرکارزیادخیلی خسته بود.صبح حدودساعت پنج بود که بیدارشدم,ابتدا وضوگرفتم وسپس نمازخواندم.مادرم قبل ازمن بیدارشده بود وداشت خانه رامرتب میکرد.بعدازنمازبرادرهایم را بیدارکردم.راستی من سه برادر دارم.همگی آرام وساکت ازخانه خارج شدیم بدون اینکه پدرم رابیدار کنیم.مادرم سریع,تقسیم کار کرد:من ازحوضچه پشت خانه آب بیاورم,دو برادربزرگترم زمین راشخم بزنند وبرادرکوچکترم به همراه مادرم علف های هرز رابچینند.به راستی که چقدر کارگروهی شیرین است.ناگهان نگاهم به حصار دورزمینمان افتاد که روزی به همراه برادرانم وپدرم آنراساختیم ونیزدرخت تنومند پشت کلبه مان که آنرا مادروپدرم به مناسبت تولد من کاشتند.هردواینهاحاصل دسترنج کل خانواده بود.کمی بعدصداهایی ازسوی خانه می آمد گویی پدرم بودکه بیدارشده بود.وای که چه خوشحال می شود اووقتی ببیند همۀ ما کاری ازانبوه کارها رابه عهده میگیریم.
بند نتیجه
درواقع این انصاف نیست که همه کارهارایک نفرانجام دهد.آن یک نفرتاچه مدت کشش خواهد داشت؟هرکسی بایدمسولیت خودرا،خودش انجام دهد،درضمن اگرکسی مشکلی داشت به اونیزکمک کند.بله،خانواده یعنی همین،یعنی:همکاری و...
تهیه و تنظیم: شهبازی
فقط به خاطرپدر
بند مقدمه
گاهی درجامعۀما باافرادی روبرو می شویم که درکمال ناباوری هیچ مسولیتی رابه عهده نمی گیرندوبرخلاف آن بعضی افراد حتی علاوه بروطایف خود,کارهای دیگران راهم به گردن می گیرند
بند تنه/بدنه
پدر من ازدسته دوم آدم هاست.یعنی عقیده داشت که تمام کارهای خانه وخانواده را خودش انجام دهد.ولی اینکه رسمش نیست ماهم باید کاری می کردیم.یک روزجمعه بود.شب قبلش پدرم در اثرکارزیادخیلی خسته بود.صبح حدودساعت پنج بود که بیدارشدم,ابتدا وضوگرفتم وسپس نمازخواندم.مادرم قبل ازمن بیدارشده بود وداشت خانه رامرتب میکرد.بعدازنمازبرادرهایم را بیدارکردم.راستی من سه برادر دارم.همگی آرام وساکت ازخانه خارج شدیم بدون اینکه پدرم رابیدار کنیم.مادرم سریع,تقسیم کار کرد:من ازحوضچه پشت خانه آب بیاورم,دو برادربزرگترم زمین راشخم بزنند وبرادرکوچکترم به همراه مادرم علف های هرز رابچینند.به راستی که چقدر کارگروهی شیرین است.ناگهان نگاهم به حصار دورزمینمان افتاد که روزی به همراه برادرانم وپدرم آنراساختیم ونیزدرخت تنومند پشت کلبه مان که آنرا مادروپدرم به مناسبت تولد من کاشتند.هردواینهاحاصل دسترنج کل خانواده بود.کمی بعدصداهایی ازسوی خانه می آمد گویی پدرم بودکه بیدارشده بود.وای که چه خوشحال می شود اووقتی ببیند همۀ ما کاری ازانبوه کارها رابه عهده میگیریم.
بند نتیجه
درواقع این انصاف نیست که همه کارهارایک نفرانجام دهد.آن یک نفرتاچه مدت کشش خواهد داشت؟هرکسی بایدمسولیت خودرا،خودش انجام دهد،درضمن اگرکسی مشکلی داشت به اونیزکمک کند.بله،خانواده یعنی همین،یعنی:همکاری و...
تهیه و تنظیم: شهبازی
جزییات تصویر(رنگ، خطوط، عناصر ...):
در کوهستان، نسیم ملایمی گونه ابرهای روان را به آرامی می نوازد و به تن خسته کشتزارها نشاطی دوباره می بخشد و دوباره سکوت، کوهستان را دربر می گیرد.
در هنگامی که زمین سرد و خاکستری با سبزه هایی با رنگ سبز و گندم هایی طلایی رنگ، بوی دیگری به خود گرفته است و در هنگامی که مه دور دست ها را بغل کرده است به جز صدای جیرجیرکی که می خواند و زمزه ای که باد در گوش کوهستان می خواند، صدایی به گوش می رسد. انگار تعدادی انسان با هم صحبت می کنند، آنها گرم کارند و فکر نکنم مرا ببینند.
بیایید ببینیم آنها چه می کنند.
پدر خانواده که بسیار شاد و پر انرژی به نظر می رسد، انگار با خود موسیقی ای محلی زمزه می کند. پسر کوچکتر هم که به زور بیل را به دست گرفته و به طور ناشیانه ای کار می کند، تنها توانسته در این مدتی که من در اینجا بودم کمی خاک را کنار بزند.
مادر خانواده که انگار مریض است، به زور سر پا مانده و به خانواده ای کمک می کند، او از این جا بسیار مهربان به نظر می رسد.
پسر کوچک خانواده هم با ذوق و شوق سبزیها را دستچین می کند و سعی می کند به مادرش کمک کند. دختر خانواده که از همه بچه ها کوچکتر است، به سختی سطل پر از آبی را به سمت برادرش می برد تا اعضای خانواده دست و صورت را شسته و خستگی را از تن بدر کنند.
راستی... از خانه شان یادم رفته بود. آنها خانه کاه گلی و ساده ای دارند و همین امسال خانه شان را ترمیم کرده اند. به دور دست ها که نگاه می کنم، یک آلاچیق می بینم که سقف آن را با پوشال پوشانده اند. کمی که دقت می کنم انگار یک خانه هم می بینم. آن خانه از اینجا به یک نقطه می ماند به زمین که نگاه می کنم، شبنم ها می گریند، به آسمان که می نگرم ابرها می خندند، به گلها که نگاه می کنم خوشحال اند. به راستی نقاش به این بزرگی سراغ دارید که بتواند ابرها را بخنداند، گلها را خوشحال کند و شبنم ها را به گریه وا دارد.
به اطرافم که می نگرم یاد شعری می افتم.
معرفت کردگار دیدن این عالم است
خوب، جهان را ببین هر چی ببینی کم است
تهیه و تنظیم: شهبازی
در کوهستان، نسیم ملایمی گونه ابرهای روان را به آرامی می نوازد و به تن خسته کشتزارها نشاطی دوباره می بخشد و دوباره سکوت، کوهستان را دربر می گیرد.
در هنگامی که زمین سرد و خاکستری با سبزه هایی با رنگ سبز و گندم هایی طلایی رنگ، بوی دیگری به خود گرفته است و در هنگامی که مه دور دست ها را بغل کرده است به جز صدای جیرجیرکی که می خواند و زمزه ای که باد در گوش کوهستان می خواند، صدایی به گوش می رسد. انگار تعدادی انسان با هم صحبت می کنند، آنها گرم کارند و فکر نکنم مرا ببینند.
بیایید ببینیم آنها چه می کنند.
پدر خانواده که بسیار شاد و پر انرژی به نظر می رسد، انگار با خود موسیقی ای محلی زمزه می کند. پسر کوچکتر هم که به زور بیل را به دست گرفته و به طور ناشیانه ای کار می کند، تنها توانسته در این مدتی که من در اینجا بودم کمی خاک را کنار بزند.
مادر خانواده که انگار مریض است، به زور سر پا مانده و به خانواده ای کمک می کند، او از این جا بسیار مهربان به نظر می رسد.
پسر کوچک خانواده هم با ذوق و شوق سبزیها را دستچین می کند و سعی می کند به مادرش کمک کند. دختر خانواده که از همه بچه ها کوچکتر است، به سختی سطل پر از آبی را به سمت برادرش می برد تا اعضای خانواده دست و صورت را شسته و خستگی را از تن بدر کنند.
راستی... از خانه شان یادم رفته بود. آنها خانه کاه گلی و ساده ای دارند و همین امسال خانه شان را ترمیم کرده اند. به دور دست ها که نگاه می کنم، یک آلاچیق می بینم که سقف آن را با پوشال پوشانده اند. کمی که دقت می کنم انگار یک خانه هم می بینم. آن خانه از اینجا به یک نقطه می ماند به زمین که نگاه می کنم، شبنم ها می گریند، به آسمان که می نگرم ابرها می خندند، به گلها که نگاه می کنم خوشحال اند. به راستی نقاش به این بزرگی سراغ دارید که بتواند ابرها را بخنداند، گلها را خوشحال کند و شبنم ها را به گریه وا دارد.
به اطرافم که می نگرم یاد شعری می افتم.
معرفت کردگار دیدن این عالم است
خوب، جهان را ببین هر چی ببینی کم است
تهیه و تنظیم: شهبازی
موضوع: تصویر نویسی صفحه 23 کتاب مهارتهای نوشتاری هشتم
به نام خدا
روز بارانی است . بوی کاه گل همه جا را پرکرده است وباعطربرگ کهنه ی بیدوگل های پایه کوه درهم آمیخته است.کوچه های باریک پراست از احساس پاییز.خانه ها با سقف های کوتاه وحداکثردر دو طبقه در کنار هم قرار گرفته اند.پنجره های کوچک وبزرگ با درهای چوبی ، همانند چشمان و دهان خانه ها جلب نظر می کنند. خانه ها ساده اند وساده تر از خانه ها درب خانه ها است. دری که بانرده درست شده است و حکایت امنیت وصمیمیت آبادی را می رساند.
.....................................................................
پشت بام خانه ها به صورت صاف ساخته شده است. مصالح سقف کاه وگل است که بر روی تیرهای چوبی قرار دارد. سقف خانه ها از چوب درختان ساخته شده است. این درخت ها بر روی دیوار و قسمتی هم بر روی ستون چوبی که ان هم روی پایه ای چوبی دیگری سوار شده است استوارند. روی سقف ها را با گون ویا شاخه های درختان پوشانده اند. معماری روستا بسیار ساده است و سادگی بسیار متناسبی دارد.
راحله ناصری/ کلاس هشتم
به نام خدا
روز بارانی است . بوی کاه گل همه جا را پرکرده است وباعطربرگ کهنه ی بیدوگل های پایه کوه درهم آمیخته است.کوچه های باریک پراست از احساس پاییز.خانه ها با سقف های کوتاه وحداکثردر دو طبقه در کنار هم قرار گرفته اند.پنجره های کوچک وبزرگ با درهای چوبی ، همانند چشمان و دهان خانه ها جلب نظر می کنند. خانه ها ساده اند وساده تر از خانه ها درب خانه ها است. دری که بانرده درست شده است و حکایت امنیت وصمیمیت آبادی را می رساند.
.....................................................................
پشت بام خانه ها به صورت صاف ساخته شده است. مصالح سقف کاه وگل است که بر روی تیرهای چوبی قرار دارد. سقف خانه ها از چوب درختان ساخته شده است. این درخت ها بر روی دیوار و قسمتی هم بر روی ستون چوبی که ان هم روی پایه ای چوبی دیگری سوار شده است استوارند. روی سقف ها را با گون ویا شاخه های درختان پوشانده اند. معماری روستا بسیار ساده است و سادگی بسیار متناسبی دارد.
راحله ناصری/ کلاس هشتم
با رعایت موارد زیر یکی از تصاویر را انتخاب کرده و انشایی در مورد آن بنویسید.
بسمه تعالی
آموزش تصویرخوانی/ تصویرنویسی ونگارش
جشنوارۀ نوجوان خوارزمی در رشتۀ زبان وادبیات فارسی در سه بخش به شرح زیر برگزار می شود.
بخش نخست :تصویرخوانی (بین7- 13سطر)
1) ابتدا دانش آموز عنوانی کوتاه، مناسب وزیبا برای تصویر انتخاب می کند.
2)توجه به جزئیات: در این مرحله دانش آموز هرآنچه را که از برون تصویر مشاهده می کند وهرآنچه را که از درون تصویر (پس زمینۀ تصویر) می بیند ومخیل می کند، در قالب یک یا دوبند به صورت انشایی وکاملاً آزاد وخلاقانه وباتوجه به ارتباط عناصر وپیکرۀ تصویر وبدون توجه به ساختار کتاب(مقدمه، بدنه ونتیجه) می نویسد. (بین 5- 8 سطر)
3) پیام تصویر: در این مرحله دانش آموز پیام ویا پیام هایی که از تصویر برداشت می کنددر یک بند( بین 2- 5 سطر ) می نویسد.
بخش دوم: نگارش (مجموع بین 15- 20 سطر)
1) ابتدا دانش آموز از تصویر ارائه شده، یک «موضوع کلی» انتخاب می کند.
2) دانش آموز برای موضوع انتخابی خود،به روش بارش مغزی ، با توجه به تصویر( برونه و درونۀ تصویر) معناسازی وخوشه سازی می کند.
3) نوشتن بند مقدمه: دانش آموز - آن چه که قرار است در بند تنه بنویسد- یعنی بخش از خوشه سازی ها و معناسازی ها را در بند مقدمه ،معرفی کلی می کند. در واقع دانش آموز ، در این بخش ،مقدمۀ متن خود را می نویسد. به بیان دیگر نویسنده ؛ بخش مقدمه را به معرفی موضوع و بیان ایدۀ اصلی خود از موضوع اختصاص می دهد.می توان گفت ؛ نویسنده در بند مقدمه طرز تفکر وبرداشت خود را از موضوع می نویسد.( بین 2- 5 سطر)
4) نوشتن بند تنه/بدنه: بند تنه بخش اصلی نوشته است.دراین بخش نیازی نیست که دانش آموز هر آنچه در تصویر می بیند؛ تمام اجزا را را بنویسد.زیرا مشاهدات خودرا از تمام اجزا وعناصر در بخش تصویرخوانی (توجه به جزئیات) نوشته است.آنچه ارزش دارد؛این است که دانش آموز، آن سه یا چهار مورد را که از تصویر،معناسازی کلی انجام داده است ودر واقع بخش یا بخش هایی ازتصویر ،ریز موضوع نوشته اش در بند های تنه قرار گرفته است؛ در بند بدنه به صورت جملۀ موضوع می نویسد وجملات موضوع را رابا شرح، تفسیر، توضیح، دلیل وتأیید و... تقویت ،پشتیبانی و حمایت می کند.
در واقع هریک از معناسازی کلی ، موضوع نوشتۀ فرد در بخش تنه خواهد بود.به طور مثال اگر دانش آموزی یک موضوع کلی انتخابی از تصویر را ،چهار واژه خوشه سازی و معناسازی کرده باشد، هریک از آن واژه ها؛ موضوع یک بند در بخش بدنه خواهد بود.(بین9- 13سطر)
5) بند نتیجه: آخرین بخش نوشتۀ دانش آموز ،بند نتیجه است. در این مرحله دانش آموز می بایست از نوشته اش جمع بندی تأثیرگذار وتفکر برانگیز داشته باشد. متن تولیدی فرد در پایان می بایست فرجام خوش ،تفکربرانگیزوتأثیرگذار باشد.(2- 4 سطر)
بخش سوم: خوانش،دانش آموز فقط بخش نگارش را اجرای خوانش داشته باشدو نیازی نیست که بخش اول نوشته (تصویرنویسی= انتخاب عنوان،توجه به جزئیات وپیام را) بخواند.
ناظرتخصصی کشوری جشنواره نوجوان خوارزمی
بسمه تعالی
آموزش تصویرخوانی/ تصویرنویسی ونگارش
جشنوارۀ نوجوان خوارزمی در رشتۀ زبان وادبیات فارسی در سه بخش به شرح زیر برگزار می شود.
بخش نخست :تصویرخوانی (بین7- 13سطر)
1) ابتدا دانش آموز عنوانی کوتاه، مناسب وزیبا برای تصویر انتخاب می کند.
2)توجه به جزئیات: در این مرحله دانش آموز هرآنچه را که از برون تصویر مشاهده می کند وهرآنچه را که از درون تصویر (پس زمینۀ تصویر) می بیند ومخیل می کند، در قالب یک یا دوبند به صورت انشایی وکاملاً آزاد وخلاقانه وباتوجه به ارتباط عناصر وپیکرۀ تصویر وبدون توجه به ساختار کتاب(مقدمه، بدنه ونتیجه) می نویسد. (بین 5- 8 سطر)
3) پیام تصویر: در این مرحله دانش آموز پیام ویا پیام هایی که از تصویر برداشت می کنددر یک بند( بین 2- 5 سطر ) می نویسد.
بخش دوم: نگارش (مجموع بین 15- 20 سطر)
1) ابتدا دانش آموز از تصویر ارائه شده، یک «موضوع کلی» انتخاب می کند.
2) دانش آموز برای موضوع انتخابی خود،به روش بارش مغزی ، با توجه به تصویر( برونه و درونۀ تصویر) معناسازی وخوشه سازی می کند.
3) نوشتن بند مقدمه: دانش آموز - آن چه که قرار است در بند تنه بنویسد- یعنی بخش از خوشه سازی ها و معناسازی ها را در بند مقدمه ،معرفی کلی می کند. در واقع دانش آموز ، در این بخش ،مقدمۀ متن خود را می نویسد. به بیان دیگر نویسنده ؛ بخش مقدمه را به معرفی موضوع و بیان ایدۀ اصلی خود از موضوع اختصاص می دهد.می توان گفت ؛ نویسنده در بند مقدمه طرز تفکر وبرداشت خود را از موضوع می نویسد.( بین 2- 5 سطر)
4) نوشتن بند تنه/بدنه: بند تنه بخش اصلی نوشته است.دراین بخش نیازی نیست که دانش آموز هر آنچه در تصویر می بیند؛ تمام اجزا را را بنویسد.زیرا مشاهدات خودرا از تمام اجزا وعناصر در بخش تصویرخوانی (توجه به جزئیات) نوشته است.آنچه ارزش دارد؛این است که دانش آموز، آن سه یا چهار مورد را که از تصویر،معناسازی کلی انجام داده است ودر واقع بخش یا بخش هایی ازتصویر ،ریز موضوع نوشته اش در بند های تنه قرار گرفته است؛ در بند بدنه به صورت جملۀ موضوع می نویسد وجملات موضوع را رابا شرح، تفسیر، توضیح، دلیل وتأیید و... تقویت ،پشتیبانی و حمایت می کند.
در واقع هریک از معناسازی کلی ، موضوع نوشتۀ فرد در بخش تنه خواهد بود.به طور مثال اگر دانش آموزی یک موضوع کلی انتخابی از تصویر را ،چهار واژه خوشه سازی و معناسازی کرده باشد، هریک از آن واژه ها؛ موضوع یک بند در بخش بدنه خواهد بود.(بین9- 13سطر)
5) بند نتیجه: آخرین بخش نوشتۀ دانش آموز ،بند نتیجه است. در این مرحله دانش آموز می بایست از نوشته اش جمع بندی تأثیرگذار وتفکر برانگیز داشته باشد. متن تولیدی فرد در پایان می بایست فرجام خوش ،تفکربرانگیزوتأثیرگذار باشد.(2- 4 سطر)
بخش سوم: خوانش،دانش آموز فقط بخش نگارش را اجرای خوانش داشته باشدو نیازی نیست که بخش اول نوشته (تصویرنویسی= انتخاب عنوان،توجه به جزئیات وپیام را) بخواند.
ناظرتخصصی کشوری جشنواره نوجوان خوارزمی
راهنمای دانش آموزانی که میخواهند در جشنوارۂ تصویر خوانی خوارزمی شرکت کنند👆