Forwarded from فردای بهتر (مصطفی تاجزاده)
🔊 فایل صوتی
سخنرانی داود فیرحی
پیامبر و میلاد یک اندیشه آغازی برای یک آرمان
۲۴ آبان ۹۸
✅داوود فیرحی: دین را نمیشود با زور به کسی تحمیل کرد
✅داوود فیرحی، عضو هیئت علمی دانشگاه تهران گفت: فرق اسلام جهادی با اسلام قراردادی این است که قرارداد در دلها جاری میشود اما در اسلام جهادی، کسانی که مغلوب میشوند، دچار نفاق میشوند. دلشان با اسلام نیست. به ضرب شمشیر مسلمان شدهاند و هر روز این شمشیر نباشد، اعتراضها شروع خواهد شد. این منطق تاریخ است: دین را نمیشود با زور به کسی تحمیل کرد و هر کسی هم تحمیل کرده، سرانجام خودش آسیب دیده است.
✅به گزارش دریافتی انصاف نیوز، شامگاه جمعه ۲۴ آبان ماه و به مناسبت میلاد پیامبر (ص)، مسجد الحسین – میرنشانه کاشان میزبان دکتر داوود فیرحی، پژوهشگر اندیشه اسلام بود. این استاد دانشگاه که موضوع سخنرانی خود را پیامبر و میلاد یک اندیشه: آغازی برای یک آرمان انتخاب کرده بود گفت:
✅در آیات قرآن و روایات، پیامبر اسلام را بهعنوان خلق عظیم و بهعنوان پیامبر صلح معرفی کردهاند. پیامبر دو معجزه بزرگ دارد؛ یکی قرآن و دیگری که برای ما کمتر شناخته شده است، نظام گفتگو، قرارداد و صلح است. او از ذرهذره فرصتها برای برقراری صلح استفاده میکرد.
✅فیرحی ضمن اشاره به اینکه در قرآن و روایات ما، بیش از بحث از جنگ و دفاع، بحث از صلح است بیان کرد:
✅امروز نزد افکار عمومی معمولاً وقتیکه صحبت از اسلام و مسلمانها میشود، با شمشیر و تفنگ و خشونت آن را میشناسند و این یک معضل است. باید پرسید چه شده که مسلمانها دین اسلام را دین جنگ معرفی کردهاند؟
✅کسی که تفنگ در دست دارد، حوصلهای برای گفتگو ندارد
✅او ادامه داد: دو فرمول برای حکومت داری هست؛ فرمول اول اینکه سیاستمداران قدر و باهوش اگر ببینند که در داخل دچار بحران هستند، سعی میکنند که بحران را به بیرون هدایت کنند، بنابراین جنگی را میسازند و پیش میبرند.
✅فرمول دوم اینکه وقتی شرایط جنگ هست، معمولاً نظامیان بر سیاست و فرهنگ مسلط میشوند. ذهن نظامی، ذهن اقتدارگرا است. کسی که تفنگ در دست دارد، ذهن دموکراتیک و حوصلهای برای گفتگو ندارد. این در علم سیاست تجربه شده است که هر کجا نظامیان در قدرت یا در نفوذ بودهاند، ما شاهد شکلگیری اقتدارگرایی و تخاصم بودهایم.
✅این پژوهشگر دینی گفت: بعضی بزرگان به درستی گفتهاند که شیعه در قضیه جنگ بهنوعی تابع سامانه اهل سنت است یعنی جهاد را به ابتدایی و دفاعی تقسیم میکند، با این تفاوت که معتقد است جهاد ابتدایی از اختیارات معصوم است. این خیلی خوب است یعنی شیعه را به جنگ ابتدایی نمیکشاند، اما دردسر دیگری دارد و آن این است که تشیع هم مثل اهل تسنن هرچند با کفار نمیجنگد، اما سر آشتی و دوستی هم ندارد، یعنی یک نوع وتو شدگی، بستن نگاه دیگران و قطع کردن ارتباط با دیگران و با جهان.
✅با این دیدگاه، شیعیان گشودگی به جهان را از دست دادند و نتوانستند جهانی فکر کنند و چون نتوانستند جهانی فکر کنند، چند تکه شدند. هر فرقهای دیگری را تکفیر و علیه آن شمشیر کشید.
✅چنین شد که ما پیامبر اسلام را که پیامبر رحمت بود، پیامبر جنگ معرفی کردیم و آنقدر تکرار کردیم که خودمان هم باورمان شد که اسلام دین جنگ است و پیامبر، رسول شمشیر. نتیجه این شد که بسیار سخت است که عادت به گفتگو با مخالفان پیدا کرده و آنها را تحمل کنیم.
✅پیامبر آزادی مذهبی غیرمسلمانان را به رسمیت می شناخت
حالا سوال این است که آیا خود پیامبر هم اینگونه بود؟
پیامبر اسلام بالای ۱۳۰ پیمان و قرارداد دارد که سه تای آن بسیار مشهور است، یکی از آنها قرارداد تأسیس دولت مدینه است.
قراردادی ۴۸ مادهای که اساس دولت مدینه را بهصورت دموکراتیک شکل میدهد. در پیشنویس این قانون اساسی پیامبر چند نکته بود.
📌ادامه متن اینجا
@sokhanranihaa
🆔 @MostafaTajzadeh
سخنرانی داود فیرحی
پیامبر و میلاد یک اندیشه آغازی برای یک آرمان
۲۴ آبان ۹۸
✅داوود فیرحی: دین را نمیشود با زور به کسی تحمیل کرد
✅داوود فیرحی، عضو هیئت علمی دانشگاه تهران گفت: فرق اسلام جهادی با اسلام قراردادی این است که قرارداد در دلها جاری میشود اما در اسلام جهادی، کسانی که مغلوب میشوند، دچار نفاق میشوند. دلشان با اسلام نیست. به ضرب شمشیر مسلمان شدهاند و هر روز این شمشیر نباشد، اعتراضها شروع خواهد شد. این منطق تاریخ است: دین را نمیشود با زور به کسی تحمیل کرد و هر کسی هم تحمیل کرده، سرانجام خودش آسیب دیده است.
✅به گزارش دریافتی انصاف نیوز، شامگاه جمعه ۲۴ آبان ماه و به مناسبت میلاد پیامبر (ص)، مسجد الحسین – میرنشانه کاشان میزبان دکتر داوود فیرحی، پژوهشگر اندیشه اسلام بود. این استاد دانشگاه که موضوع سخنرانی خود را پیامبر و میلاد یک اندیشه: آغازی برای یک آرمان انتخاب کرده بود گفت:
✅در آیات قرآن و روایات، پیامبر اسلام را بهعنوان خلق عظیم و بهعنوان پیامبر صلح معرفی کردهاند. پیامبر دو معجزه بزرگ دارد؛ یکی قرآن و دیگری که برای ما کمتر شناخته شده است، نظام گفتگو، قرارداد و صلح است. او از ذرهذره فرصتها برای برقراری صلح استفاده میکرد.
✅فیرحی ضمن اشاره به اینکه در قرآن و روایات ما، بیش از بحث از جنگ و دفاع، بحث از صلح است بیان کرد:
✅امروز نزد افکار عمومی معمولاً وقتیکه صحبت از اسلام و مسلمانها میشود، با شمشیر و تفنگ و خشونت آن را میشناسند و این یک معضل است. باید پرسید چه شده که مسلمانها دین اسلام را دین جنگ معرفی کردهاند؟
✅کسی که تفنگ در دست دارد، حوصلهای برای گفتگو ندارد
✅او ادامه داد: دو فرمول برای حکومت داری هست؛ فرمول اول اینکه سیاستمداران قدر و باهوش اگر ببینند که در داخل دچار بحران هستند، سعی میکنند که بحران را به بیرون هدایت کنند، بنابراین جنگی را میسازند و پیش میبرند.
✅فرمول دوم اینکه وقتی شرایط جنگ هست، معمولاً نظامیان بر سیاست و فرهنگ مسلط میشوند. ذهن نظامی، ذهن اقتدارگرا است. کسی که تفنگ در دست دارد، ذهن دموکراتیک و حوصلهای برای گفتگو ندارد. این در علم سیاست تجربه شده است که هر کجا نظامیان در قدرت یا در نفوذ بودهاند، ما شاهد شکلگیری اقتدارگرایی و تخاصم بودهایم.
✅این پژوهشگر دینی گفت: بعضی بزرگان به درستی گفتهاند که شیعه در قضیه جنگ بهنوعی تابع سامانه اهل سنت است یعنی جهاد را به ابتدایی و دفاعی تقسیم میکند، با این تفاوت که معتقد است جهاد ابتدایی از اختیارات معصوم است. این خیلی خوب است یعنی شیعه را به جنگ ابتدایی نمیکشاند، اما دردسر دیگری دارد و آن این است که تشیع هم مثل اهل تسنن هرچند با کفار نمیجنگد، اما سر آشتی و دوستی هم ندارد، یعنی یک نوع وتو شدگی، بستن نگاه دیگران و قطع کردن ارتباط با دیگران و با جهان.
✅با این دیدگاه، شیعیان گشودگی به جهان را از دست دادند و نتوانستند جهانی فکر کنند و چون نتوانستند جهانی فکر کنند، چند تکه شدند. هر فرقهای دیگری را تکفیر و علیه آن شمشیر کشید.
✅چنین شد که ما پیامبر اسلام را که پیامبر رحمت بود، پیامبر جنگ معرفی کردیم و آنقدر تکرار کردیم که خودمان هم باورمان شد که اسلام دین جنگ است و پیامبر، رسول شمشیر. نتیجه این شد که بسیار سخت است که عادت به گفتگو با مخالفان پیدا کرده و آنها را تحمل کنیم.
✅پیامبر آزادی مذهبی غیرمسلمانان را به رسمیت می شناخت
حالا سوال این است که آیا خود پیامبر هم اینگونه بود؟
پیامبر اسلام بالای ۱۳۰ پیمان و قرارداد دارد که سه تای آن بسیار مشهور است، یکی از آنها قرارداد تأسیس دولت مدینه است.
قراردادی ۴۸ مادهای که اساس دولت مدینه را بهصورت دموکراتیک شکل میدهد. در پیشنویس این قانون اساسی پیامبر چند نکته بود.
📌ادامه متن اینجا
@sokhanranihaa
🆔 @MostafaTajzadeh
Telegram
attach 📎
Forwarded from سخنرانیها
🔊 فایل صوتی
سخنرانی داود فیرحی
پیامبر و میلاد یک اندیشه آغازی برای یک آرمان
24 آبان 98
✅ داوود فیرحی: دین را نمیشود با زور به کسی تحمیل کرد
داوود فیرحی، عضو هیئت علمی دانشگاه تهران گفت: فرق اسلام جهادی با اسلام قراردادی این است که قرارداد در دلها جاری میشود اما در اسلام جهادی، کسانی که مغلوب میشوند، دچار نفاق میشوند. دلشان با اسلام نیست. به ضرب شمشیر مسلمان شدهاند و هر روز این شمشیر نباشد، اعتراضها شروع خواهد شد. این منطق تاریخ است: دین را نمیشود با زور به کسی تحمیل کرد و هر کسی هم تحمیل کرده، سرانجام خودش آسیب دیده است.
@sokhanranihaa
به گزارش دریافتی انصاف نیوز، شامگاه جمعه ۲۴ آبان ماه و به مناسبت میلاد پیامبر (ص)، مسجد الحسین – میرنشانه کاشان میزبان دکتر داوود فیرحی، پژوهشگر اندیشه اسلام بود. این استاد دانشگاه که موضوع سخنرانی خود را پیامبر و میلاد یک اندیشه: آغازی برای یک آرمان انتخاب کرده بود گفت:
در آیات قرآن و روایات، پیامبر اسلام را بهعنوان خلق عظیم و بهعنوان پیامبر صلح معرفی کردهاند. پیامبر دو معجزه بزرگ دارد؛ یکی قرآن و دیگری که برای ما کمتر شناخته شده است، نظام گفتگو، قرارداد و صلح است. او از ذرهذره فرصتها برای برقراری صلح استفاده میکرد.
فیرحی ضمن اشاره به اینکه در قرآن و روایات ما، بیش از بحث از جنگ و دفاع، بحث از صلح است بیان کرد:
امروز نزد افکار عمومی معمولاً وقتیکه صحبت از اسلام و مسلمانها میشود، با شمشیر و تفنگ و خشونت آن را میشناسند و این یک معضل است. باید پرسید چه شده که مسلمانها دین اسلام را دین جنگ معرفی کردهاند؟
کسی که تفنگ در دست دارد، حوصلهای برای گفتگو ندارد
او ادامه داد: دو فرمول برای حکومت داری هست؛ فرمول اول اینکه سیاستمداران قدر و باهوش اگر ببینند که در داخل دچار بحران هستند، سعی میکنند که بحران را به بیرون هدایت کنند، بنابراین جنگی را میسازند و پیش میبرند.
فرمول دوم اینکه وقتی شرایط جنگ هست، معمولاً نظامیان بر سیاست و فرهنگ مسلط میشوند. ذهن نظامی، ذهن اقتدارگرا است. کسی که تفنگ در دست دارد، ذهن دموکراتیک و حوصلهای برای گفتگو ندارد. این در علم سیاست تجربه شده است که هر کجا نظامیان در قدرت یا در نفوذ بودهاند، ما شاهد شکلگیری اقتدارگرایی و تخاصم بودهایم.
این پژوهشگر دینی گفت: بعضی بزرگان به درستی گفتهاند که شیعه در قضیه جنگ بهنوعی تابع سامانه اهل سنت است یعنی جهاد را به ابتدایی و دفاعی تقسیم میکند، با این تفاوت که معتقد است جهاد ابتدایی از اختیارات معصوم است. این خیلی خوب است یعنی شیعه را به جنگ ابتدایی نمیکشاند، اما دردسر دیگری دارد و آن این است که تشیع هم مثل اهل تسنن هرچند با کفار نمیجنگد، اما سر آشتی و دوستی هم ندارد، یعنی یک نوع وتو شدگی، بستن نگاه دیگران و قطع کردن ارتباط با دیگران و با جهان.
با این دیدگاه، شیعیان گشودگی به جهان را از دست دادند و نتوانستند جهانی فکر کنند و چون نتوانستند جهانی فکر کنند، چند تکه شدند. هر فرقهای دیگری را تکفیر و علیه آن شمشیر کشید.
چنین شد که ما پیامبر اسلام را که پیامبر رحمت بود، پیامبر جنگ معرفی کردیم و آنقدر تکرار کردیم که خودمان هم باورمان شد که اسلام دین جنگ است و پیامبر، رسول شمشیر. نتیجه این شد که بسیار سخت است که عادت به گفتگو با مخالفان پیدا کرده و آنها را تحمل کنیم.
پیامبر آزادی مذهبی غیرمسلمانان را به رسمیت می شناخت
حالا سوال این است که آیا خود پیامبر هم اینگونه بود؟
پیامبر اسلام بالای ۱۳۰ پیمان و قرارداد دارد که سه تای آن بسیار مشهور است، یکی از آنها قرارداد تأسیس دولت مدینه است.
قراردادی ۴۸ مادهای که اساس دولت مدینه را بهصورت دموکراتیک شکل میدهد. در پیشنویس این قانون اساسی پیامبر چند نکته بود؛
اولین نکته این بود که این قراردادی است بین مهاجرین مسلمان قریش و مردم یثرب و کسانی که همپیمان مردم یثرباند.
در بند دوم آمده، چه مسلمان و غیرمسلمان که قرارداد بستهاند امت واحد هستند. پیامبر نهتنها اصرار نمیکرد که آنها مسلمان شوند، بلکه آزادی مذهبی آنها را به رسمیت میشناخت.
در بند ۲۵ این قرارداد میگوید:
یهود امتی هستند به همراه مؤمنان؛ یعنی آنها شهروندان مدینه هستند و تفاوت مذهب آنها هیچ ربطی به حقوق شهروندی آنها ندارد. آزادند که عرف و دین خودشان را داشته باشند. پیامبر میگوید هیچکس حق ندارد به دین دیگری تعرض کند. هیچکس حق ندارد اختلاف خود را با شمشیر حل کند و باید از طریق داوری حل کند. ادامه متن اینجا
🆔 @sokhanranihaa
🆔 @sokhanranihaa
🆑کانال سخنرانی ها
🌹
سخنرانی داود فیرحی
پیامبر و میلاد یک اندیشه آغازی برای یک آرمان
24 آبان 98
✅ داوود فیرحی: دین را نمیشود با زور به کسی تحمیل کرد
داوود فیرحی، عضو هیئت علمی دانشگاه تهران گفت: فرق اسلام جهادی با اسلام قراردادی این است که قرارداد در دلها جاری میشود اما در اسلام جهادی، کسانی که مغلوب میشوند، دچار نفاق میشوند. دلشان با اسلام نیست. به ضرب شمشیر مسلمان شدهاند و هر روز این شمشیر نباشد، اعتراضها شروع خواهد شد. این منطق تاریخ است: دین را نمیشود با زور به کسی تحمیل کرد و هر کسی هم تحمیل کرده، سرانجام خودش آسیب دیده است.
@sokhanranihaa
به گزارش دریافتی انصاف نیوز، شامگاه جمعه ۲۴ آبان ماه و به مناسبت میلاد پیامبر (ص)، مسجد الحسین – میرنشانه کاشان میزبان دکتر داوود فیرحی، پژوهشگر اندیشه اسلام بود. این استاد دانشگاه که موضوع سخنرانی خود را پیامبر و میلاد یک اندیشه: آغازی برای یک آرمان انتخاب کرده بود گفت:
در آیات قرآن و روایات، پیامبر اسلام را بهعنوان خلق عظیم و بهعنوان پیامبر صلح معرفی کردهاند. پیامبر دو معجزه بزرگ دارد؛ یکی قرآن و دیگری که برای ما کمتر شناخته شده است، نظام گفتگو، قرارداد و صلح است. او از ذرهذره فرصتها برای برقراری صلح استفاده میکرد.
فیرحی ضمن اشاره به اینکه در قرآن و روایات ما، بیش از بحث از جنگ و دفاع، بحث از صلح است بیان کرد:
امروز نزد افکار عمومی معمولاً وقتیکه صحبت از اسلام و مسلمانها میشود، با شمشیر و تفنگ و خشونت آن را میشناسند و این یک معضل است. باید پرسید چه شده که مسلمانها دین اسلام را دین جنگ معرفی کردهاند؟
کسی که تفنگ در دست دارد، حوصلهای برای گفتگو ندارد
او ادامه داد: دو فرمول برای حکومت داری هست؛ فرمول اول اینکه سیاستمداران قدر و باهوش اگر ببینند که در داخل دچار بحران هستند، سعی میکنند که بحران را به بیرون هدایت کنند، بنابراین جنگی را میسازند و پیش میبرند.
فرمول دوم اینکه وقتی شرایط جنگ هست، معمولاً نظامیان بر سیاست و فرهنگ مسلط میشوند. ذهن نظامی، ذهن اقتدارگرا است. کسی که تفنگ در دست دارد، ذهن دموکراتیک و حوصلهای برای گفتگو ندارد. این در علم سیاست تجربه شده است که هر کجا نظامیان در قدرت یا در نفوذ بودهاند، ما شاهد شکلگیری اقتدارگرایی و تخاصم بودهایم.
این پژوهشگر دینی گفت: بعضی بزرگان به درستی گفتهاند که شیعه در قضیه جنگ بهنوعی تابع سامانه اهل سنت است یعنی جهاد را به ابتدایی و دفاعی تقسیم میکند، با این تفاوت که معتقد است جهاد ابتدایی از اختیارات معصوم است. این خیلی خوب است یعنی شیعه را به جنگ ابتدایی نمیکشاند، اما دردسر دیگری دارد و آن این است که تشیع هم مثل اهل تسنن هرچند با کفار نمیجنگد، اما سر آشتی و دوستی هم ندارد، یعنی یک نوع وتو شدگی، بستن نگاه دیگران و قطع کردن ارتباط با دیگران و با جهان.
با این دیدگاه، شیعیان گشودگی به جهان را از دست دادند و نتوانستند جهانی فکر کنند و چون نتوانستند جهانی فکر کنند، چند تکه شدند. هر فرقهای دیگری را تکفیر و علیه آن شمشیر کشید.
چنین شد که ما پیامبر اسلام را که پیامبر رحمت بود، پیامبر جنگ معرفی کردیم و آنقدر تکرار کردیم که خودمان هم باورمان شد که اسلام دین جنگ است و پیامبر، رسول شمشیر. نتیجه این شد که بسیار سخت است که عادت به گفتگو با مخالفان پیدا کرده و آنها را تحمل کنیم.
پیامبر آزادی مذهبی غیرمسلمانان را به رسمیت می شناخت
حالا سوال این است که آیا خود پیامبر هم اینگونه بود؟
پیامبر اسلام بالای ۱۳۰ پیمان و قرارداد دارد که سه تای آن بسیار مشهور است، یکی از آنها قرارداد تأسیس دولت مدینه است.
قراردادی ۴۸ مادهای که اساس دولت مدینه را بهصورت دموکراتیک شکل میدهد. در پیشنویس این قانون اساسی پیامبر چند نکته بود؛
اولین نکته این بود که این قراردادی است بین مهاجرین مسلمان قریش و مردم یثرب و کسانی که همپیمان مردم یثرباند.
در بند دوم آمده، چه مسلمان و غیرمسلمان که قرارداد بستهاند امت واحد هستند. پیامبر نهتنها اصرار نمیکرد که آنها مسلمان شوند، بلکه آزادی مذهبی آنها را به رسمیت میشناخت.
در بند ۲۵ این قرارداد میگوید:
یهود امتی هستند به همراه مؤمنان؛ یعنی آنها شهروندان مدینه هستند و تفاوت مذهب آنها هیچ ربطی به حقوق شهروندی آنها ندارد. آزادند که عرف و دین خودشان را داشته باشند. پیامبر میگوید هیچکس حق ندارد به دین دیگری تعرض کند. هیچکس حق ندارد اختلاف خود را با شمشیر حل کند و باید از طریق داوری حل کند. ادامه متن اینجا
🆔 @sokhanranihaa
🆔 @sokhanranihaa
🆑کانال سخنرانی ها
🌹
Telegram
attach 📎
Forwarded from 📚✏️ندای سیاست
Audio
🎧 خطبه و منشور پیامبر اکرم (ص) در حجة الوداع
1. منشور برابری انسان ها
2. حرمت جان و مال و ناموس بنی آدم
3. تأکید بر حقوق زنان
4. برخی موارد مهم دیگر
🔸سیره سیاسی پیامبر اسلام، دوره جدید. جلسه سیزدهم، یکشنبه 1 دی 1398.
#سیره_سیاسی_پیامبر(ص)
🆔@feirahi
1. منشور برابری انسان ها
2. حرمت جان و مال و ناموس بنی آدم
3. تأکید بر حقوق زنان
4. برخی موارد مهم دیگر
🔸سیره سیاسی پیامبر اسلام، دوره جدید. جلسه سیزدهم، یکشنبه 1 دی 1398.
#سیره_سیاسی_پیامبر(ص)
🆔@feirahi
Audio
🎧 فقه، انتخابات و نمایندگی
1⃣ فقه و انتخابات در دوره مشروطه
2⃣ مشروطیت و نظام انجمنی انتخابات
3⃣ تبار و تحولات انجمن ها در دوره مشروطه
4⃣ حدود اختیارات وکلای ملت در دوره مشروطه
5⃣ درآمدی بر مقایسه "فقه نمایندگی و نظام انتخاباتی" در دو دوره مشروطه و ج.ا.ایران
فقه سیاسی،دوره جدید، جلسه دوازدهم، دوشنبه 2 دی 1398
#فقه_سیاسی
🆔@Feirahi
1⃣ فقه و انتخابات در دوره مشروطه
2⃣ مشروطیت و نظام انجمنی انتخابات
3⃣ تبار و تحولات انجمن ها در دوره مشروطه
4⃣ حدود اختیارات وکلای ملت در دوره مشروطه
5⃣ درآمدی بر مقایسه "فقه نمایندگی و نظام انتخاباتی" در دو دوره مشروطه و ج.ا.ایران
فقه سیاسی،دوره جدید، جلسه دوازدهم، دوشنبه 2 دی 1398
#فقه_سیاسی
🆔@Feirahi
Audio
🎧 دین و دولت جدید؛ مکانیسم تأیید
1⃣ مفهوم غصب یا مشروعیت دولت جدید ؛ دولت ممکن و ناممکن
2⃣ تفکیک سنت سیاسی از نص؛ نفی مشروعیت سنت
3⃣ پیوند تجدد با نص؛ مشروعیت دولت ملی
4⃣ مقایسه دو مفهوم سنت و نص در ادبیات اسلامی و مسیحی
🔸تاریخ اندیشه سیاسی در ایران معاصر. دوره جدید، جلسه یازدهم، دوشنبه 2 آذر 1398.
#اندیشه_سیاسی
🆔@feirahi
1⃣ مفهوم غصب یا مشروعیت دولت جدید ؛ دولت ممکن و ناممکن
2⃣ تفکیک سنت سیاسی از نص؛ نفی مشروعیت سنت
3⃣ پیوند تجدد با نص؛ مشروعیت دولت ملی
4⃣ مقایسه دو مفهوم سنت و نص در ادبیات اسلامی و مسیحی
🔸تاریخ اندیشه سیاسی در ایران معاصر. دوره جدید، جلسه یازدهم، دوشنبه 2 آذر 1398.
#اندیشه_سیاسی
🆔@feirahi
Audio
💠سخنرانی دکتر داود فیرحی با عنوان «تبارشناسی رابطه قانون و شرع در ایران معاصر» در نشست افتتاحیه
🌐 همایش بینالمللی تحولات حقوق کیفری کشورهای اسلامی در پرتو تعامل شرع و حقوق، اسفند ۹۷، دانشگاه تهران
@sharia_law
🌐 همایش بینالمللی تحولات حقوق کیفری کشورهای اسلامی در پرتو تعامل شرع و حقوق، اسفند ۹۷، دانشگاه تهران
@sharia_law
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
✅ سه فرضیه ممکن برای حل بحران مناسبات بین قوانین مدرن و احکام شریعت در جامعه ایران
📹 بخشی از سخنرانی دکتر داود فیرحی با عنوان «تبارشناسی رابطه قانون و شرع در ایران معاصر» در نشست افتتاحیه
🌐 همایش بینالمللی تحولات حقوق کیفری کشورهای اسلامی در پرتو تعامل شرع و حقوق، اسفند ۹۷، دانشگاه تهران
@sharia_law
📹 بخشی از سخنرانی دکتر داود فیرحی با عنوان «تبارشناسی رابطه قانون و شرع در ایران معاصر» در نشست افتتاحیه
🌐 همایش بینالمللی تحولات حقوق کیفری کشورهای اسلامی در پرتو تعامل شرع و حقوق، اسفند ۹۷، دانشگاه تهران
@sharia_law
Forwarded from نگارستان اندیشه
شب غلامحسين زرگری نژاد.pdf
1.1 MB
گزارش روزنامه سازندگي از سخنرانی خانیکی، تکمیل همایون، اکبری و فیرحی در شب غلامحسين زرگری نژاد که دوم دی ماه سال جاری به همت مجله بخارا، موسسه نگارستان اندیشه و کتابخانه ملی ایران برگزار شد. تاریخ انتشار گزارش: چهارشنبه یازدهم دی ماه ١٣٩٨
مِّنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُم مَّن قَضَىٰ نَحْبَهُ وَمِنْهُم مَّن يَنتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا (احزاب/ ٢٣)
شهادت مظلومانه سردار سلیمانی، این مالک اشتر دوران، تسلیت باد. خداوند ایران عزیز و جهان اسلام را از خطرات و شرارتها صیانت نماید. آمین
🆔@Feirahi
شهادت مظلومانه سردار سلیمانی، این مالک اشتر دوران، تسلیت باد. خداوند ایران عزیز و جهان اسلام را از خطرات و شرارتها صیانت نماید. آمین
🆔@Feirahi
Audio
🎧 فقه و انتخابات در گفتمان جمهوری اسلامی ایران
1⃣ نسبت سنجی فقهی اصول 6، 26،و 99 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران
2⃣ فقدان رابطه تولیدی و عدم ملازمه بین اصول سهگانه
3⃣ بی توجهی به نسبت حزب و انتخابات در قانون انتخابات و نیز قانون احزاب سال 1395
4⃣ عدم تصریح بر نقش احزاب در سند سیاست های کلان انتخاباتی ، ابلاغ شده در سال 95
5⃣ تأملی بر بحران حزب و انتخابات در جمهوری اسلامی ایران
🔸فقه سیاسی، دوره جدید، جلسه سیزدهم، دوشنبه 9 دی 1398.
#فقه_سیاسی
🆔@feirahi
1⃣ نسبت سنجی فقهی اصول 6، 26،و 99 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران
2⃣ فقدان رابطه تولیدی و عدم ملازمه بین اصول سهگانه
3⃣ بی توجهی به نسبت حزب و انتخابات در قانون انتخابات و نیز قانون احزاب سال 1395
4⃣ عدم تصریح بر نقش احزاب در سند سیاست های کلان انتخاباتی ، ابلاغ شده در سال 95
5⃣ تأملی بر بحران حزب و انتخابات در جمهوری اسلامی ایران
🔸فقه سیاسی، دوره جدید، جلسه سیزدهم، دوشنبه 9 دی 1398.
#فقه_سیاسی
🆔@feirahi
Audio
🎧 ادامه بحث در "مکانیسم تأیید"
🔸مکانیسم مشروعیت زدایی از حکمرانی قدیم و مشروعیت نظم جدید.
♦️فرایند دوگانه؛ تفکیک سنت سیاسی از نص و ارجاع تجدد به نص.
🔸سه مفهوم و برداشت متمایز از "سنت"
🔹تاریخ اندیشه سیاسی در ایران معاصر، دوره جدید. جلسه دوازدهم، دوشنبه 9 دی 1398.
#اندیشه_سیاسی
🆔@Feirahi
🔸مکانیسم مشروعیت زدایی از حکمرانی قدیم و مشروعیت نظم جدید.
♦️فرایند دوگانه؛ تفکیک سنت سیاسی از نص و ارجاع تجدد به نص.
🔸سه مفهوم و برداشت متمایز از "سنت"
🔹تاریخ اندیشه سیاسی در ایران معاصر، دوره جدید. جلسه دوازدهم، دوشنبه 9 دی 1398.
#اندیشه_سیاسی
🆔@Feirahi
Audio
🎧 غدیر، امامت و سیره پیامبر اکرم(ص)
🔸 نسبت عترت و سنت سیاسی پیامبر
♦️تفکیک بین دو نوع سنت؛ سنت سیاسی پیامبر و سنت سیاسی خلفا.
🔹امام علی(ع) و سنت سیاسی پیامبر اسلام
🔸سیره سیاسی پیامبر اکرم(ص)، دوره جدید، جلسه چهاردهم، یکشنبه 8 دی 1398.
#سیره_سیاسی_پیامبر(ص)
🆔@feirahi
🔸 نسبت عترت و سنت سیاسی پیامبر
♦️تفکیک بین دو نوع سنت؛ سنت سیاسی پیامبر و سنت سیاسی خلفا.
🔹امام علی(ع) و سنت سیاسی پیامبر اسلام
🔸سیره سیاسی پیامبر اکرم(ص)، دوره جدید، جلسه چهاردهم، یکشنبه 8 دی 1398.
#سیره_سیاسی_پیامبر(ص)
🆔@feirahi
Audio
♦️ قرآن و حکمرانی؛ تأملی روش شناختی
1. مقدمه؛
الف) نسبت سنجی دو آیه اطاعت و شورا
ب) مفهوم نص، ماهیت و واحد بنیادین نص
ج) مختصات نصوص الزام ساز و حکم آفرین.
2. نسبت نص،تفسیر و فقه در حوزه حکمرانی؛ فرایند تولید پرسش و حکم در حوزه حکمرانی.
3. دو روش تفسیری- فقهی در حوزه حکمرانی؛ اهل سنت و شیعه.
4. تأملی در تعامل ذهن و نص؛ آینه سانی و مداخله گری.
5. نقش دو گفتمان سنت و تجدد در تنظیم نصوص حکمرانی؛ اولویت سازی هر یک از آیات شورا و اطاعت.
6. دو نمونه از دو تفسیر قدیم و جدید از نصوص حکمرانی؛ امام محمد شافعی و محقق نائینی.
🔸تهران، باشگاه اندیشه. پنجشنبه 3 بهمن 1398.
🆔@feirahi
1. مقدمه؛
الف) نسبت سنجی دو آیه اطاعت و شورا
ب) مفهوم نص، ماهیت و واحد بنیادین نص
ج) مختصات نصوص الزام ساز و حکم آفرین.
2. نسبت نص،تفسیر و فقه در حوزه حکمرانی؛ فرایند تولید پرسش و حکم در حوزه حکمرانی.
3. دو روش تفسیری- فقهی در حوزه حکمرانی؛ اهل سنت و شیعه.
4. تأملی در تعامل ذهن و نص؛ آینه سانی و مداخله گری.
5. نقش دو گفتمان سنت و تجدد در تنظیم نصوص حکمرانی؛ اولویت سازی هر یک از آیات شورا و اطاعت.
6. دو نمونه از دو تفسیر قدیم و جدید از نصوص حکمرانی؛ امام محمد شافعی و محقق نائینی.
🔸تهران، باشگاه اندیشه. پنجشنبه 3 بهمن 1398.
🆔@feirahi
Audio
♦️فاطمه؛ زن و حکمرانی:
🔸تأملی بر موقعیت فاطمه(س) و بحران حکمرانی در سال یازده هجرت
1⃣ مقدمه؛
-تاریخ قدسی و تاریخ تحلیلی
- هجرت و بلوغ فاطمه
- فاطمه و جامعه مردسالار عربستان
- وضع متضاد حرمت و محرومیت زن
2⃣ زمینه تاریخی - سیاسی؛
- سال یازده؛ رحلت پیامبر و بحران دولت النبی (ص)
- وضع واقع؛ خلافت و پرسش از مشروعیت
- جایگاه فاطمه؛ زنی که وارث بنیانگذار است.
3⃣ خطبه فدکیه
- ماهیت و اهمیت فدک
- بندها و نکات دهگانه در خطبه فدک
🔸قم. مؤسسه فهیم. دوشنبه 7 بهمن 1398.
🆔@feirahi
🔸تأملی بر موقعیت فاطمه(س) و بحران حکمرانی در سال یازده هجرت
1⃣ مقدمه؛
-تاریخ قدسی و تاریخ تحلیلی
- هجرت و بلوغ فاطمه
- فاطمه و جامعه مردسالار عربستان
- وضع متضاد حرمت و محرومیت زن
2⃣ زمینه تاریخی - سیاسی؛
- سال یازده؛ رحلت پیامبر و بحران دولت النبی (ص)
- وضع واقع؛ خلافت و پرسش از مشروعیت
- جایگاه فاطمه؛ زنی که وارث بنیانگذار است.
3⃣ خطبه فدکیه
- ماهیت و اهمیت فدک
- بندها و نکات دهگانه در خطبه فدک
🔸قم. مؤسسه فهیم. دوشنبه 7 بهمن 1398.
🆔@feirahi
Forwarded from سخنرانیها
✍️ داود فیرحی
🖊 راهکارهايى براى اصلاح نظام
1- نظام ارزشگذاری ما در دوره بعد از انقلاب اسلامی بر اساس تضاد بوده است به این معنا که هر چیزی که غرب می گوید بد و عکس آن درست است. این نظام، سه مشکل درست کرده است؛ مشکل اول مشکل دانایی است به این معنا که بهخصوص در حوزه علوم انسانی هر آن چیزی را که دیگران دانش می دانند، دانش تلقی نمی شود. دوم اینکه در سیاست خارجی کار ما عملاً درگیری با کشورهای دیگر است. موضوع سوم مسئله امنیتی بودن است چراکه احساس می شود که دشمن هرلحظه در کمین ماست. باید رویکرد نظام ارزشی در کشور به حق گرایی تغییر کند.
@sokhanranihaa
2- به دلیل وجود نگاه امنیتی در کشور، فرصت و اجازه کالبدشناسی سیاست های داخلی برای ما ایجاد نمی شود چون احساس می کنیم که هر تحلیلی ما را آسیب پذیرتر می کند. باید رویکرد افراطی امنیتی را در مسائل مختلف کنار گذاشت.
3- بودجه زیادی به مسائل خارجی در کشور اختصاص دادهشده است. این همان اشتباهی است که شوروی هم مرتکب شد و درحالیکه در آنسوی کره زمین با آمریکا در حال جنگ بود، از درون فروپاشید. اولویت در تقسیم بودجه باید مسائل داخلی باشد.
4- درک روشنی در حوزه ماهیت حکمرانی در کشور وجود ندارد. باید در این حوزه تولید فکر بیشتری صورت گیرد.
5- مشکلی که در طراحی نهادهای کشور وجود دارد این است که همدیگر را خنثی می کنند. بعضی از نهادهای کشور به دلیل نظام ارزشگذاری که وجود دارد، اینقدر مقدس شده اند که کسی نمی تواند به آنها دست زند. درحالیکه تغییرات نهادی باید عادی باشد و جامعه هم نشان داده است که در برابر این تغییرات مشکل زیادی ندارد.
6- باید نظام ما از حالت دوقطبی بودن و حاکمیت دوگانه خارج شود. همچنین باید از حالت شخصی بودن عبور کرده و به حکمرانی غیرشخصی رسد. تنها راه این کار، فعال کردن نهاد حزب است که این موضوع هم مگر با اصلاحات اساسی در شورای نگهبان اتفاق نمی افتد.
7- متأسفانه در شورای نگهبان افرادی عضو هستند که با جمهوریت موافق نیستند که باید اصلاحاتی در این رابطه صورت گیرد چون در هر کاری باید کسی مسئول باشد که خودش همدلی با اصل کار را داشته باشد. همچنین تأیید صلاحیت کاندیداهای احزاب باید از طریق شورای مرکزی احزاب یا در فرایندی شبیه آن انجام شود.
8- سیاست نظارت استصوابی اجازه نمی دهد که مدیران شایسته به مدارج بالا رسند و اگر هم خطا کردند، با مردم مواجه شوند. نظارت استصوابی، هم مدیران شایسته را به حاشیه می راند و هم باعث می شود که اگر مدیران پذیرفتهشده خطایی کردند، اجازه علنی شدن آن داده نشود. باید در این قانون تجدیدنظر شود.
9- همیشه مشکلات کشور بهجای افتادن به دوش احزاب، به دوش رهبری می افتد و ازآنجا هم به اصل مذهب منتقل می شود. باید احزاب قوی در کشور ایجاد شود تا مانند ضربه گیر عمل کنند و اصل نظام تهدید نشود.
10- برای برونرفت از مشکلات نظام، بهترین کار این است که اصلاحات سیستم به دست رهبری انجام گیرد تا هم رهبری و هم جمهوری اسلامی را نجات دهد. چراکه دیگران چنین توانایی را ندارند و اگر هم داشته باشند این کار با خونریزی یا مشکلات بیشتری انجام خواهد شد. یکی از این پیرابند باید اصلاح مکانیزم شورای نگهبان باشد تا نظام انتخاباتی هم اصلاح شود. قانون انتخابات، قانون اساسی دوم است اما مهمتر از قانون اساسی اول است چراکه قانون انتخابات است که قانون اساسی را فعال یا غیرفعال می کند.
11- در دوره انقلاب وقتی مردم از نخبگان سیاسی، شاه و دربار رویگردان شدند، پناهگاه مذهب و روحانیت را داشتند اما این بار اگر انقلابی صورت گیرد، با توجه به نبود یک هویت واحد در کشور، احتمالاً کشور به سمت یک نوع فروپاشی خواهد رفت. نخبگان کشور باید بهشدت نسبت به این موضوع هوشیار باشند.
12- سیستم های حکومتی در دنیا 2 گونه هستند: سیستم های خوداصلاح کننده و غیر خوداصلاح کننده. هرچند وقت یکبار باید یک احیا کننده، سیستم حکومتی ما را اصلاح کند. اگر به سیستم خوداصلاح کننده تبدیل شود که عالی است ولی در غیر این صورت، بعد از 40 سال مطمئناً نیاز به تغییرات اساسی وجود دارد. دولت جمهوری اسلامی باید خود را اُبژه کند و از بیرون به خود نگاه کرده و ارزیابی کند. همه باید به این نائل شوند که اصل و اساس سیستم احتیاج به فکر کردن دارد.
13- بعضی از افراد مرتب سعی می کنند که در کشور نهاد جدید تأسیس کنند. بهجای این کار، باید به کاستن این نهادها فکر کرد. مثلاً در حوزه فرهنگ، 25 نهاد هم ارز در امور خارجه در حال فعالیت هستند که باید تعدیل شود. متن کامل اینجا
🆔 @sokhanranihaa
🆑کانال سخنرانی ها
🌹
🖊 راهکارهايى براى اصلاح نظام
1- نظام ارزشگذاری ما در دوره بعد از انقلاب اسلامی بر اساس تضاد بوده است به این معنا که هر چیزی که غرب می گوید بد و عکس آن درست است. این نظام، سه مشکل درست کرده است؛ مشکل اول مشکل دانایی است به این معنا که بهخصوص در حوزه علوم انسانی هر آن چیزی را که دیگران دانش می دانند، دانش تلقی نمی شود. دوم اینکه در سیاست خارجی کار ما عملاً درگیری با کشورهای دیگر است. موضوع سوم مسئله امنیتی بودن است چراکه احساس می شود که دشمن هرلحظه در کمین ماست. باید رویکرد نظام ارزشی در کشور به حق گرایی تغییر کند.
@sokhanranihaa
2- به دلیل وجود نگاه امنیتی در کشور، فرصت و اجازه کالبدشناسی سیاست های داخلی برای ما ایجاد نمی شود چون احساس می کنیم که هر تحلیلی ما را آسیب پذیرتر می کند. باید رویکرد افراطی امنیتی را در مسائل مختلف کنار گذاشت.
3- بودجه زیادی به مسائل خارجی در کشور اختصاص دادهشده است. این همان اشتباهی است که شوروی هم مرتکب شد و درحالیکه در آنسوی کره زمین با آمریکا در حال جنگ بود، از درون فروپاشید. اولویت در تقسیم بودجه باید مسائل داخلی باشد.
4- درک روشنی در حوزه ماهیت حکمرانی در کشور وجود ندارد. باید در این حوزه تولید فکر بیشتری صورت گیرد.
5- مشکلی که در طراحی نهادهای کشور وجود دارد این است که همدیگر را خنثی می کنند. بعضی از نهادهای کشور به دلیل نظام ارزشگذاری که وجود دارد، اینقدر مقدس شده اند که کسی نمی تواند به آنها دست زند. درحالیکه تغییرات نهادی باید عادی باشد و جامعه هم نشان داده است که در برابر این تغییرات مشکل زیادی ندارد.
6- باید نظام ما از حالت دوقطبی بودن و حاکمیت دوگانه خارج شود. همچنین باید از حالت شخصی بودن عبور کرده و به حکمرانی غیرشخصی رسد. تنها راه این کار، فعال کردن نهاد حزب است که این موضوع هم مگر با اصلاحات اساسی در شورای نگهبان اتفاق نمی افتد.
7- متأسفانه در شورای نگهبان افرادی عضو هستند که با جمهوریت موافق نیستند که باید اصلاحاتی در این رابطه صورت گیرد چون در هر کاری باید کسی مسئول باشد که خودش همدلی با اصل کار را داشته باشد. همچنین تأیید صلاحیت کاندیداهای احزاب باید از طریق شورای مرکزی احزاب یا در فرایندی شبیه آن انجام شود.
8- سیاست نظارت استصوابی اجازه نمی دهد که مدیران شایسته به مدارج بالا رسند و اگر هم خطا کردند، با مردم مواجه شوند. نظارت استصوابی، هم مدیران شایسته را به حاشیه می راند و هم باعث می شود که اگر مدیران پذیرفتهشده خطایی کردند، اجازه علنی شدن آن داده نشود. باید در این قانون تجدیدنظر شود.
9- همیشه مشکلات کشور بهجای افتادن به دوش احزاب، به دوش رهبری می افتد و ازآنجا هم به اصل مذهب منتقل می شود. باید احزاب قوی در کشور ایجاد شود تا مانند ضربه گیر عمل کنند و اصل نظام تهدید نشود.
10- برای برونرفت از مشکلات نظام، بهترین کار این است که اصلاحات سیستم به دست رهبری انجام گیرد تا هم رهبری و هم جمهوری اسلامی را نجات دهد. چراکه دیگران چنین توانایی را ندارند و اگر هم داشته باشند این کار با خونریزی یا مشکلات بیشتری انجام خواهد شد. یکی از این پیرابند باید اصلاح مکانیزم شورای نگهبان باشد تا نظام انتخاباتی هم اصلاح شود. قانون انتخابات، قانون اساسی دوم است اما مهمتر از قانون اساسی اول است چراکه قانون انتخابات است که قانون اساسی را فعال یا غیرفعال می کند.
11- در دوره انقلاب وقتی مردم از نخبگان سیاسی، شاه و دربار رویگردان شدند، پناهگاه مذهب و روحانیت را داشتند اما این بار اگر انقلابی صورت گیرد، با توجه به نبود یک هویت واحد در کشور، احتمالاً کشور به سمت یک نوع فروپاشی خواهد رفت. نخبگان کشور باید بهشدت نسبت به این موضوع هوشیار باشند.
12- سیستم های حکومتی در دنیا 2 گونه هستند: سیستم های خوداصلاح کننده و غیر خوداصلاح کننده. هرچند وقت یکبار باید یک احیا کننده، سیستم حکومتی ما را اصلاح کند. اگر به سیستم خوداصلاح کننده تبدیل شود که عالی است ولی در غیر این صورت، بعد از 40 سال مطمئناً نیاز به تغییرات اساسی وجود دارد. دولت جمهوری اسلامی باید خود را اُبژه کند و از بیرون به خود نگاه کرده و ارزیابی کند. همه باید به این نائل شوند که اصل و اساس سیستم احتیاج به فکر کردن دارد.
13- بعضی از افراد مرتب سعی می کنند که در کشور نهاد جدید تأسیس کنند. بهجای این کار، باید به کاستن این نهادها فکر کرد. مثلاً در حوزه فرهنگ، 25 نهاد هم ارز در امور خارجه در حال فعالیت هستند که باید تعدیل شود. متن کامل اینجا
🆔 @sokhanranihaa
🆑کانال سخنرانی ها
🌹
✍ حزب و نظام انتخابات
مشکل احزاب و انتخابات در ایران، به فقدان ارتباط ارگانیک بین دو قانون انتخابات و قانون احزاب برمیگردد. وظیفه محققین است که این ناسازه را اصلاح کنند. قانون احزاب مصوب سال 95 از جهاتی درست تنظیم شده است اما راه اجرا ندارد و از لحاظ حقوقی جزو قوانین معلق است. از جمله قوانینی است که معمولا نوشته می شوند تا اصلاً اجرا نشوند.
سیاستهای کلی انتخابات أبلاغ شده در سال 95 نیز به احزاب تکلیف میدهد اما امتیاز نمیدهد. ماده 11 یکی از مواد سنگین سیاستهای کلی است اما هیچ اشارهای به حزب نکرده و حزب غائب بزرگ انتخابات است.
حزب دو کار بزرگ میکند: یکی اینکه انسان طبیعی را تبدیل به شهروند قاعدهمند میکند و دوم اینکه همانند پلیس که قواعدی در خیابان دارد تا ماشینها تصادف نکنند، قواعدی درست میکند که فعالیتهای سیاسی ایمن باشند.
اگر به احزاب تکلیف بدهید اما امتیاز ندهید، کسانی که به دنبال فعالیت سیاسی هستند، از حزب فرار میکنند.
یک مشکل ساختاری در نظام سیاسی ما این است که مناصب سیاسی به دو قسمت دموکراتیک و انتصابی تقسیم شده و معمولاً فعالین سیاسی سود خود را در این میبینند که به قسمتهای انتصابی کشیده شوند. خیلی علاقه ندارند که قسمت پرخطر انتخابات را دنبال کنند که ریسکش هم بالا باشد. یعنی هم در معرض انتخاب مردمی باشند که فردا نظرشان عوض میشود و هم اینکه نفس فعالیت در احزاب، در سیستم انتخابات پوپولیستی باعث بدبینی به افراد میشود.
سیستم پوپولیستی، سرنوشت انتخابات را به دو هفته آخر گره میزند. درحالیکه در سیستمهای نهادی، باید یک سال قبل، کاندیداها به تدریج مطرح شوند، ایدههایشان روشن شود و شبکههای تولید رأی آنها شناسایی شود و بتوانند خود را به افکار عمومی عرضه کنند.
در نظام انتخاباتی ما، احزاب با توجه به فیلتر شورای نگهبان نمیتوانند نیروهایشان را رو کنند چون میترسند حذف شوند.
بنابراین باید منتظر ماند تا آدم ناشناختهای بیاید و مردم ظرف 12، 10 روز تصمیم بگیرند به کدام یک از این ناشناخته ها رأی بدهند.
شورای نگهبان معمولاً جایی رودست میخورد که کاندیدا ناشناخته است و کاندیدای ناشناخته مثل هندوانه نبریده است که نه برای حزب و نه برای مردم اعتماد آور نیست.
قانون اساسی و عادی، شورای نگهبان را مکلف نکرده که احزاب را رعایت کند و در انتخابات دخیل نماید.
چندین نهاد نظارتی وجود دارد و تأسیس احزاب از این فیلترها عبور میکند تا یک شورای مرکزی با تمام تعهداتش شکل بگیرد. وقتی اینها به شورای نگهبان کاندیدا معرفی میکنند، شورای نگهبان به رغم این نظارتها از احزاب برای تأیید کاندیدها شهود نمیگیرد و به سراغ شهود خودش میرود.
شورای نگهبان معمولا دنبال کشف خلاف نیست، بلکه دنبال احراز صلاحیت است. بهجای کنترل سوءپیشینه به سمت احراز صلاحیت رفته است!!! درحالیکه این کاندیدا است که باید بگوید شما دلایلی بیاورید که من دچار سوءپیشینه هستم.
ما حزب داریم اما قانون انتخابات پوپولیستی طراحی شده است. در نظامهای اینچنینی احزاب در بهترین شرایط، فقط مجاز میشوند اما چرخ و دندهشان درگیر دولت نمیشود. چرا احزاب ما محفلی میشوند؟ چون قانون انتخابات کارکرد نهادیشان را از دستشان میگیرد. این گونه نظامهای انتخاباتی، نوعا انتخابات را نمایشی میکنند.
یک بیماری در پارلمان ایران مثل اکثر پارلمان های دنیا وجود دارد و آن تورم و تعارض قوانین است. در اکثر کشورهای دنیا، احزاب قوی دفتری دارند که به انطباق طرحها و لوایح جدید با سابقه آن قوانین میپردازد. بنابراین وقتی نماینده ای رأی میدهد، رزومه قانون در برابر چشمانش است. اینکه قانون فعلی تا کجا آمده و قانون جدید میخواهد چه چیزی را اصلاح یا تکمیل کند. کارشناسان حرفهای وجود دارند که به نماینده میگویند کدام طرح و لایحه تعارضآفرین است و کدام مواد باید با بندهای قانون قبلی منطبق شود. اینگونه است که شبکه قانونگذاری ایجاد میشود؛ وگرنه قانون جزیرهای به وجود میآید و تولید تعارض می کند.
قانونگذاری یک تکنیک است. ما متخصص تقنین نداریم که به یک نماینده یاد بدهد چگونه ارادهاش را تبدیل به قانون کند. اگر مثلا در سایت کنگره آمریکا یا ژاپن و آلمان، یک قانون را تصادفی انتخاب کنید تاریخچهاش آورده میشود؛ یعنی این قانون کی تصویب شده است، عملکرد و بازخوردهای اجتماعیاش به چه نحو بوده است و چگونه به شبکههای قوانین و نهادهای اجرایی چنگ انداخته است. بنابراین به نماینده هشدار میدهد که اگر قانون «الف» را تغییر بدهد، به دلیل همبستگی باید روی قانون «ب» هم فکر کند. ما در کشورمان این بررسی ها را نداریم.
🔸 تهران. پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی / 6 آذر 98
🆔@Feirahi
مشکل احزاب و انتخابات در ایران، به فقدان ارتباط ارگانیک بین دو قانون انتخابات و قانون احزاب برمیگردد. وظیفه محققین است که این ناسازه را اصلاح کنند. قانون احزاب مصوب سال 95 از جهاتی درست تنظیم شده است اما راه اجرا ندارد و از لحاظ حقوقی جزو قوانین معلق است. از جمله قوانینی است که معمولا نوشته می شوند تا اصلاً اجرا نشوند.
سیاستهای کلی انتخابات أبلاغ شده در سال 95 نیز به احزاب تکلیف میدهد اما امتیاز نمیدهد. ماده 11 یکی از مواد سنگین سیاستهای کلی است اما هیچ اشارهای به حزب نکرده و حزب غائب بزرگ انتخابات است.
حزب دو کار بزرگ میکند: یکی اینکه انسان طبیعی را تبدیل به شهروند قاعدهمند میکند و دوم اینکه همانند پلیس که قواعدی در خیابان دارد تا ماشینها تصادف نکنند، قواعدی درست میکند که فعالیتهای سیاسی ایمن باشند.
اگر به احزاب تکلیف بدهید اما امتیاز ندهید، کسانی که به دنبال فعالیت سیاسی هستند، از حزب فرار میکنند.
یک مشکل ساختاری در نظام سیاسی ما این است که مناصب سیاسی به دو قسمت دموکراتیک و انتصابی تقسیم شده و معمولاً فعالین سیاسی سود خود را در این میبینند که به قسمتهای انتصابی کشیده شوند. خیلی علاقه ندارند که قسمت پرخطر انتخابات را دنبال کنند که ریسکش هم بالا باشد. یعنی هم در معرض انتخاب مردمی باشند که فردا نظرشان عوض میشود و هم اینکه نفس فعالیت در احزاب، در سیستم انتخابات پوپولیستی باعث بدبینی به افراد میشود.
سیستم پوپولیستی، سرنوشت انتخابات را به دو هفته آخر گره میزند. درحالیکه در سیستمهای نهادی، باید یک سال قبل، کاندیداها به تدریج مطرح شوند، ایدههایشان روشن شود و شبکههای تولید رأی آنها شناسایی شود و بتوانند خود را به افکار عمومی عرضه کنند.
در نظام انتخاباتی ما، احزاب با توجه به فیلتر شورای نگهبان نمیتوانند نیروهایشان را رو کنند چون میترسند حذف شوند.
بنابراین باید منتظر ماند تا آدم ناشناختهای بیاید و مردم ظرف 12، 10 روز تصمیم بگیرند به کدام یک از این ناشناخته ها رأی بدهند.
شورای نگهبان معمولاً جایی رودست میخورد که کاندیدا ناشناخته است و کاندیدای ناشناخته مثل هندوانه نبریده است که نه برای حزب و نه برای مردم اعتماد آور نیست.
قانون اساسی و عادی، شورای نگهبان را مکلف نکرده که احزاب را رعایت کند و در انتخابات دخیل نماید.
چندین نهاد نظارتی وجود دارد و تأسیس احزاب از این فیلترها عبور میکند تا یک شورای مرکزی با تمام تعهداتش شکل بگیرد. وقتی اینها به شورای نگهبان کاندیدا معرفی میکنند، شورای نگهبان به رغم این نظارتها از احزاب برای تأیید کاندیدها شهود نمیگیرد و به سراغ شهود خودش میرود.
شورای نگهبان معمولا دنبال کشف خلاف نیست، بلکه دنبال احراز صلاحیت است. بهجای کنترل سوءپیشینه به سمت احراز صلاحیت رفته است!!! درحالیکه این کاندیدا است که باید بگوید شما دلایلی بیاورید که من دچار سوءپیشینه هستم.
ما حزب داریم اما قانون انتخابات پوپولیستی طراحی شده است. در نظامهای اینچنینی احزاب در بهترین شرایط، فقط مجاز میشوند اما چرخ و دندهشان درگیر دولت نمیشود. چرا احزاب ما محفلی میشوند؟ چون قانون انتخابات کارکرد نهادیشان را از دستشان میگیرد. این گونه نظامهای انتخاباتی، نوعا انتخابات را نمایشی میکنند.
یک بیماری در پارلمان ایران مثل اکثر پارلمان های دنیا وجود دارد و آن تورم و تعارض قوانین است. در اکثر کشورهای دنیا، احزاب قوی دفتری دارند که به انطباق طرحها و لوایح جدید با سابقه آن قوانین میپردازد. بنابراین وقتی نماینده ای رأی میدهد، رزومه قانون در برابر چشمانش است. اینکه قانون فعلی تا کجا آمده و قانون جدید میخواهد چه چیزی را اصلاح یا تکمیل کند. کارشناسان حرفهای وجود دارند که به نماینده میگویند کدام طرح و لایحه تعارضآفرین است و کدام مواد باید با بندهای قانون قبلی منطبق شود. اینگونه است که شبکه قانونگذاری ایجاد میشود؛ وگرنه قانون جزیرهای به وجود میآید و تولید تعارض می کند.
قانونگذاری یک تکنیک است. ما متخصص تقنین نداریم که به یک نماینده یاد بدهد چگونه ارادهاش را تبدیل به قانون کند. اگر مثلا در سایت کنگره آمریکا یا ژاپن و آلمان، یک قانون را تصادفی انتخاب کنید تاریخچهاش آورده میشود؛ یعنی این قانون کی تصویب شده است، عملکرد و بازخوردهای اجتماعیاش به چه نحو بوده است و چگونه به شبکههای قوانین و نهادهای اجرایی چنگ انداخته است. بنابراین به نماینده هشدار میدهد که اگر قانون «الف» را تغییر بدهد، به دلیل همبستگی باید روی قانون «ب» هم فکر کند. ما در کشورمان این بررسی ها را نداریم.
🔸 تهران. پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی / 6 آذر 98
🆔@Feirahi
✍چرا امسال علوم سیاسی برگزیدهای در جایزه کتاب سال ندارد؟
چند سالی است که چنین است. شاید هم توقع از این حوزه بالا است. چند نکته به ذهن می آید؛
1⃣. وقتی به ویژه به حوزه تالیف نگاه میکنیم، برداشتم این است که کتاب سال یا هر مسابقهای باید نسبی باشد، یعنی کسی که بالاترین نمره را به او بدهند، برای کتاب سال معرفی کنند. در واقع در اینجا هدف تشویق تالیف است و نوشتنها نیز استانداردهای خیلی دقیقی ندارند که شما اصل را بر این بگذارید که حتما مثلاً از 100 نمره، 90 نمره را کسب کند.
به نظرم لحاظ کردن چنین استانداردی در حوزه کتاب شاید خیلی جواب روشنی نداشته باشد. همین که متنی در حوزه خودش از رقبای خودش جلو افتاد آن را برگزیده اعلام کنند شاید منطقی و مفیدتر باشد.
2⃣. اطلاع دقیق ندارم. شاید نکته دیگر اینکه قرار دادن آثار در دو عنوان شایسته تقدیر و برگزیده شاید به برخی از ملاحظات مالی نیز برگردد. این البته مشکل همگانی است و خاص یک رشته نیست. این که جایزه همچنان برقرار باشد و هزینه خیلی هم افزایش نیابد. برای همین برگزیدهها را کاهش میدهند و به رده شایسته تقدیر میبرند بالاخره تابلو جایزه سال به برگزیده هاست و نه شایسته ها.
3⃣. سومین مشکلی که در جایزه کتاب سال بویژه در حوزه علوم سیاسی داریم، اختلاف سلیقه و مبانی مختلف است که در استادان و نویسندگان علوم سیاسی وجود دارد و داوریها را تا حد زیادی تحت شعاع قرار داده است.
برای مثال کسانی که یک مبنای فکری سنتی یا بومیگرایانه دارند، وقتی کتابی را بررسی کنند که قدری گرایشهای متفاوتی داشته باشد، به آن نمره پایینی میدهند و بر عکس. بنابراین افرادی که در حوزههای داوری نگاههای متفاوتی دارند، شاید نگاهشان به دنبال معیارهای مشترک در حوزه علوم سیاسی نیست و این خود نکته بسیار مهمی است.
در حوزه علوم سیاسی نه همیشه اما کم و بیش ما شاهد چنین روندی به طور نسبی هستیم، یعنی اختلاف مبانی، مبادی و دیدگاهها باعث شده که دوستان از مطرح شدن یکسری کتابها امتناع کنند.
4⃣. نکته چهارم به برخی مواضع سیاسی-ایدئولوژیک بر می گردد؛ به یاد دارم چند سال پیش، یکی از کتابهای جناب دکتر سید جواد طباطبایی امتیاز خیلی بالایی در جایزه کتاب سال یا شاید فارابی آورده بود و قبل از اینکه اخیراً جایزه بگیرند، ابتدا یکی از کتابهایش در آن جایزه مطرح شد و امتیاز بالایی را کسب کرد. اتفاقا یادم است که دکتر عالم و دیگر داوران نمره خوبی داده بودند و برای همین یک بار از دکتر طباطبایی پرسیدم بالاخره سراغ شما آمدند که بگویند کتاب شما برگزیده شده است؟
گفت: بله آمدند و از من عکس و کپی شناسنامه هم گرفتند، اما بعد کتاب را از برگزیدهها حذف کردند! قصدم از اشاره به ماجرا این بود که باید یک بندی را هم اضافه کنیم که گاهاً چنین دید و مواضعی هم وجود دارد و مانع از رسیدن برخی آثار به این گونه جایزه ها شده است. چنین اتفاقی در تهران بود و در خصوص کتاب سال حوزه هم خودم شاهد بودم که اثر بنده و جناب آقای مرتضوی و یک نفر دیگر دچار چنین سرنوشتی شدند. یکی از کتابهای بنده،فکر کنم کتاب «فقه و سیاست» بود که به عنوان برگزیده انتخاب شد و حتی کتاب روی پوستر جشنواره هم چاپ شد و بعدا آنرا حذف کردند و هنوز روی پوسترهایی که به جا مانده جای کتاب خالی است. این موضوع را میتوانید از طریق اسناد و پوستر کتاب سال حوزه در چند سال پیش رصد کنید. در این جایزه سه نفر را به دلیل گرایش های نظری متفاوت که داشتند. حذف کردند ، در حالی که در رشته ها و جاهای دیگر چنین چیزی نیست. در سایر حوزههای دانش معمولاً این نوع سختگیریها را نسبت به نویسندگان ندارند.
5⃣. نکته پنجمی هم به ذهنم آمد که خوب است اشاره کنم؛ یکسری تداخلها و تعارضهایی که بین جشنواره های متعدد گاهاً پیدا شده است، موجب شده است که اثر برگزیده ای بالا نیاید و یا بعد از انتخاب حذف شود. نمونه آن درباره کتاب « آستانه تجدد» رخ داد.
🆔@feirahi
چند سالی است که چنین است. شاید هم توقع از این حوزه بالا است. چند نکته به ذهن می آید؛
1⃣. وقتی به ویژه به حوزه تالیف نگاه میکنیم، برداشتم این است که کتاب سال یا هر مسابقهای باید نسبی باشد، یعنی کسی که بالاترین نمره را به او بدهند، برای کتاب سال معرفی کنند. در واقع در اینجا هدف تشویق تالیف است و نوشتنها نیز استانداردهای خیلی دقیقی ندارند که شما اصل را بر این بگذارید که حتما مثلاً از 100 نمره، 90 نمره را کسب کند.
به نظرم لحاظ کردن چنین استانداردی در حوزه کتاب شاید خیلی جواب روشنی نداشته باشد. همین که متنی در حوزه خودش از رقبای خودش جلو افتاد آن را برگزیده اعلام کنند شاید منطقی و مفیدتر باشد.
2⃣. اطلاع دقیق ندارم. شاید نکته دیگر اینکه قرار دادن آثار در دو عنوان شایسته تقدیر و برگزیده شاید به برخی از ملاحظات مالی نیز برگردد. این البته مشکل همگانی است و خاص یک رشته نیست. این که جایزه همچنان برقرار باشد و هزینه خیلی هم افزایش نیابد. برای همین برگزیدهها را کاهش میدهند و به رده شایسته تقدیر میبرند بالاخره تابلو جایزه سال به برگزیده هاست و نه شایسته ها.
3⃣. سومین مشکلی که در جایزه کتاب سال بویژه در حوزه علوم سیاسی داریم، اختلاف سلیقه و مبانی مختلف است که در استادان و نویسندگان علوم سیاسی وجود دارد و داوریها را تا حد زیادی تحت شعاع قرار داده است.
برای مثال کسانی که یک مبنای فکری سنتی یا بومیگرایانه دارند، وقتی کتابی را بررسی کنند که قدری گرایشهای متفاوتی داشته باشد، به آن نمره پایینی میدهند و بر عکس. بنابراین افرادی که در حوزههای داوری نگاههای متفاوتی دارند، شاید نگاهشان به دنبال معیارهای مشترک در حوزه علوم سیاسی نیست و این خود نکته بسیار مهمی است.
در حوزه علوم سیاسی نه همیشه اما کم و بیش ما شاهد چنین روندی به طور نسبی هستیم، یعنی اختلاف مبانی، مبادی و دیدگاهها باعث شده که دوستان از مطرح شدن یکسری کتابها امتناع کنند.
4⃣. نکته چهارم به برخی مواضع سیاسی-ایدئولوژیک بر می گردد؛ به یاد دارم چند سال پیش، یکی از کتابهای جناب دکتر سید جواد طباطبایی امتیاز خیلی بالایی در جایزه کتاب سال یا شاید فارابی آورده بود و قبل از اینکه اخیراً جایزه بگیرند، ابتدا یکی از کتابهایش در آن جایزه مطرح شد و امتیاز بالایی را کسب کرد. اتفاقا یادم است که دکتر عالم و دیگر داوران نمره خوبی داده بودند و برای همین یک بار از دکتر طباطبایی پرسیدم بالاخره سراغ شما آمدند که بگویند کتاب شما برگزیده شده است؟
گفت: بله آمدند و از من عکس و کپی شناسنامه هم گرفتند، اما بعد کتاب را از برگزیدهها حذف کردند! قصدم از اشاره به ماجرا این بود که باید یک بندی را هم اضافه کنیم که گاهاً چنین دید و مواضعی هم وجود دارد و مانع از رسیدن برخی آثار به این گونه جایزه ها شده است. چنین اتفاقی در تهران بود و در خصوص کتاب سال حوزه هم خودم شاهد بودم که اثر بنده و جناب آقای مرتضوی و یک نفر دیگر دچار چنین سرنوشتی شدند. یکی از کتابهای بنده،فکر کنم کتاب «فقه و سیاست» بود که به عنوان برگزیده انتخاب شد و حتی کتاب روی پوستر جشنواره هم چاپ شد و بعدا آنرا حذف کردند و هنوز روی پوسترهایی که به جا مانده جای کتاب خالی است. این موضوع را میتوانید از طریق اسناد و پوستر کتاب سال حوزه در چند سال پیش رصد کنید. در این جایزه سه نفر را به دلیل گرایش های نظری متفاوت که داشتند. حذف کردند ، در حالی که در رشته ها و جاهای دیگر چنین چیزی نیست. در سایر حوزههای دانش معمولاً این نوع سختگیریها را نسبت به نویسندگان ندارند.
5⃣. نکته پنجمی هم به ذهنم آمد که خوب است اشاره کنم؛ یکسری تداخلها و تعارضهایی که بین جشنواره های متعدد گاهاً پیدا شده است، موجب شده است که اثر برگزیده ای بالا نیاید و یا بعد از انتخاب حذف شود. نمونه آن درباره کتاب « آستانه تجدد» رخ داد.
🆔@feirahi