👆👆👆یکی از مهمترین نتایج این بود که کسانی که ادبیات استاد را میشنیدند به دو گروه تقسیم شدند؛ یعنی هیجان مطالعه در تاریخ فکر در جامعۀ ما چه در درون یا بیرون حکومت چه در درون یا بیرون دانشگاه پیدا شد، حتی در درون حوزه هم موضوع گفتوگو شده بود.
اما این دو گروه: عدهای بودند که طرفدار تفسیرها و برداشتهای دکتر بودند، این ادبیات را بیشتر مستند کردند و در قالب پایاننامه تلاش کردند آن را بسط دهند؛ و عدهای که بهتدریج در مخالفت با دیدگاه دکتر قرار گرفتند، موجی از تولیدات را داشتند؛ درست است که بخشی از این تولیدات به آن حد از پایۀ علمی نرسیده باشد، اما بالاخره اندیشهپژوهی جریانی شد که وجود داشت و این از نعمت وجود استاد بود.
دومین چیزی که در ادبیات ایشان جالب بود ادبیات تندوتیز و بدون تعارف ایشان بود. این شاید به ذهن تعارفآمیز جامعه ما بعید بیاید، اما باید توجه داشت که بحث یک مسئلۀ علمی بود. شما چه واژهای میخواهید به کار ببرید که بیان کند فلانی دیدگاهش خطاست؟ این ادبیات خیلی شفاف بود و جنبوجوشی را در خود دانشگاه ایجاد کرد. تا زمانی که ایشان در دانشگاه بودند تحرک زیادی هم در دانشگاه به وجود آمد. ایشان مدتی هم در فرانسه بودند و نوشتههایشان به طور موقت کم شد، جالب این بود که این بحثها هم در دانشگاه کم شد.
این نعمت بزرگی است که یک اندیشمند جریانهای مخالف و موافق را برانگیزاند و درعینحال خود به دیدگاههایی که اساساً برای جامعۀ ما ضرورت دارد، بپردازد، به خصوص تأمل فلسفی در مورد مسئلۀ ایران؛ ایران دیروز تا ایران امروز و به خصوص ایران آینده بحث جدی بود. به نظر میآید که اندیشههای بزرگ درعینحال که انرژی را در جامعه ایجاد میکنند با مشکلاتی هم مواجه میشوند، یکی از آن اندیشهها این است که تفکر یک متفکر را گروهی این قسمت را بگیرند و گروهی آن قسمت را؛ در واقع به تعبیر حوزوی نؤمن ببعض و نکفر ببعض باشد.
جالب این است که این اتفاق در همۀ اندیشههای بزرگ رخ داده است. حرف من این است که این اتفاق دارد در مورد ادبیات دکتر هم رخ میدهد؛ یعنی بخشی از علاقهمندان جوان دکتر ایرانی گری غلیظ را میگیرند و برخی قسمتهای دیگر. اما باید توجه داشت که این اندیشه یک پکیج است؛ یعنی این کتابها حلقههای بههمپیوسته هستند، تلفیق اینها نه تنها به ادبیات دکتر کمک نخواهد کرد، بلکه آن را با چالشهای احساسی هم مواجه خواهد کرد. از همین جا از آقای دکتر تقاضا میکنم بعضی مواقع به این پیوستگیها بیشتر تأکید کنند، شاید برای شاگردان جوانی مثل ما راهنماییهای خوبی باشد.
من یک طلبه هستم و آخر سخنرانیها همیشه دعا میکنم: خدا را دعاگوییم و سپاسگزاریم که در این مرحله از تاریخ ما این اندیشمند بزرگ و نقاد و زمانشناس را به ما عطا کردند، آرزو میکنیم که همیشه سالم باشند و اندیشههایشان همچنان روان و جاری باشد.
🌱سخنرانی دکتر فیرحی در نشست «ایران همین جاست که ایستادهایم»؛ تجلیل از سیدجواد طباطبایی، ۱۵ دی ماه 1395، خانه اندیشمندان علوم انسانی(متن پیاده شده سخنرانی به نقل از فرهنگ امروز).
@Davood_Feirahi
اما این دو گروه: عدهای بودند که طرفدار تفسیرها و برداشتهای دکتر بودند، این ادبیات را بیشتر مستند کردند و در قالب پایاننامه تلاش کردند آن را بسط دهند؛ و عدهای که بهتدریج در مخالفت با دیدگاه دکتر قرار گرفتند، موجی از تولیدات را داشتند؛ درست است که بخشی از این تولیدات به آن حد از پایۀ علمی نرسیده باشد، اما بالاخره اندیشهپژوهی جریانی شد که وجود داشت و این از نعمت وجود استاد بود.
دومین چیزی که در ادبیات ایشان جالب بود ادبیات تندوتیز و بدون تعارف ایشان بود. این شاید به ذهن تعارفآمیز جامعه ما بعید بیاید، اما باید توجه داشت که بحث یک مسئلۀ علمی بود. شما چه واژهای میخواهید به کار ببرید که بیان کند فلانی دیدگاهش خطاست؟ این ادبیات خیلی شفاف بود و جنبوجوشی را در خود دانشگاه ایجاد کرد. تا زمانی که ایشان در دانشگاه بودند تحرک زیادی هم در دانشگاه به وجود آمد. ایشان مدتی هم در فرانسه بودند و نوشتههایشان به طور موقت کم شد، جالب این بود که این بحثها هم در دانشگاه کم شد.
این نعمت بزرگی است که یک اندیشمند جریانهای مخالف و موافق را برانگیزاند و درعینحال خود به دیدگاههایی که اساساً برای جامعۀ ما ضرورت دارد، بپردازد، به خصوص تأمل فلسفی در مورد مسئلۀ ایران؛ ایران دیروز تا ایران امروز و به خصوص ایران آینده بحث جدی بود. به نظر میآید که اندیشههای بزرگ درعینحال که انرژی را در جامعه ایجاد میکنند با مشکلاتی هم مواجه میشوند، یکی از آن اندیشهها این است که تفکر یک متفکر را گروهی این قسمت را بگیرند و گروهی آن قسمت را؛ در واقع به تعبیر حوزوی نؤمن ببعض و نکفر ببعض باشد.
جالب این است که این اتفاق در همۀ اندیشههای بزرگ رخ داده است. حرف من این است که این اتفاق دارد در مورد ادبیات دکتر هم رخ میدهد؛ یعنی بخشی از علاقهمندان جوان دکتر ایرانی گری غلیظ را میگیرند و برخی قسمتهای دیگر. اما باید توجه داشت که این اندیشه یک پکیج است؛ یعنی این کتابها حلقههای بههمپیوسته هستند، تلفیق اینها نه تنها به ادبیات دکتر کمک نخواهد کرد، بلکه آن را با چالشهای احساسی هم مواجه خواهد کرد. از همین جا از آقای دکتر تقاضا میکنم بعضی مواقع به این پیوستگیها بیشتر تأکید کنند، شاید برای شاگردان جوانی مثل ما راهنماییهای خوبی باشد.
من یک طلبه هستم و آخر سخنرانیها همیشه دعا میکنم: خدا را دعاگوییم و سپاسگزاریم که در این مرحله از تاریخ ما این اندیشمند بزرگ و نقاد و زمانشناس را به ما عطا کردند، آرزو میکنیم که همیشه سالم باشند و اندیشههایشان همچنان روان و جاری باشد.
🌱سخنرانی دکتر فیرحی در نشست «ایران همین جاست که ایستادهایم»؛ تجلیل از سیدجواد طباطبایی، ۱۵ دی ماه 1395، خانه اندیشمندان علوم انسانی(متن پیاده شده سخنرانی به نقل از فرهنگ امروز).
@Davood_Feirahi
جستاری_در_تاریخ_و_ادوار_فقه_سیاسی.pdf
460.7 KB
🔹نوشتاری بسیار مفید از محقق اندیشمند جناب آقای سیدجواد ورعی؛
"جستاری در تاریخ و ادوار فقه سیاسی شیعه"، فصلنامه «شیعه پژوهی»، ش ۷، تابستان ۹۵
@Davood_Feirahi
@seyyedjavadvaraei
"جستاری در تاریخ و ادوار فقه سیاسی شیعه"، فصلنامه «شیعه پژوهی»، ش ۷، تابستان ۹۵
@Davood_Feirahi
@seyyedjavadvaraei
🔹روزنامه خاطرات اعتماد السلطنه:
ناصر الدين شاه و مرگ سپهسالار؛ قهرمان اصلاحات در عصر تنظیمات
@Davood_Feirahi
ناصر الدين شاه و مرگ سپهسالار؛ قهرمان اصلاحات در عصر تنظیمات
@Davood_Feirahi
🔹روزنامه خاطرات اعتماد السلطنه:
ناصر الدين شاه و مرگ سپهسالار؛ قهرمان اصلاحات در عصر تنظیمات
@Davood_Feirahi
ناصر الدين شاه و مرگ سپهسالار؛ قهرمان اصلاحات در عصر تنظیمات
@Davood_Feirahi
☘ چند برگ بسیار مهم از خاطرات اعتماد السلطنه؛
بحران تنباکو و رابطه دین و دولت در عصر ناصری
👇👇👇
@Davood_Feirahi
بحران تنباکو و رابطه دین و دولت در عصر ناصری
👇👇👇
@Davood_Feirahi
🔹 به من حکم شده یا امروز قلیان بکشم یا از شهر بروم والحال با شما وداع می نمایم و خواهم رفت.
@Davood_Feirahi
@Davood_Feirahi