Forwarded from اندیشه دینی معاصر (Uçar)
🟢به مناسبت نخستین سالگرد در گذشت اندیشمند فرزانه دکتر #داود_فیرحی ، پژوهشکده اندیشه دینی معاصر با همکاری دین آنلاین برگزار می کند:
✔️مروری بر زیستنامه علمی و اندیشه دکتر داود فیرحی
🔹با حضور : #رضا_تاران
🔹زمان: سه شنبه ۱۸ آبان ۱۴۰۰ _ ساعت ۲۱
🔹پخش از صفحه اینستاگرام پژوهشکده اندیشه دینی معاصر و دین آنلاین
🔸آدرس اینستاگرام برنامه :
https://instagram.com/andishedinimoaser?igshid=1duss2kutb1bt
http://www.instagram.com/dinonline
@andishedinimoaser
✔️مروری بر زیستنامه علمی و اندیشه دکتر داود فیرحی
🔹با حضور : #رضا_تاران
🔹زمان: سه شنبه ۱۸ آبان ۱۴۰۰ _ ساعت ۲۱
🔹پخش از صفحه اینستاگرام پژوهشکده اندیشه دینی معاصر و دین آنلاین
🔸آدرس اینستاگرام برنامه :
https://instagram.com/andishedinimoaser?igshid=1duss2kutb1bt
http://www.instagram.com/dinonline
@andishedinimoaser
Forwarded from پژوهشکده مطالعات استراتژیک خاورمیانه P.G 🇮🇷
🍁 پاييزِ پيش ، استاد داود فيرحي ، محقق و متفكر فقه سياست ، در اوج ناباوري ، به ديار باقي شتافت. اينك و در نخستين سالگرد درگذشت آن پژوهنده ي سخت كوش ، گروه مطالعات سياست و تمدن ایرانی به همراه گروه روندهای فکریِ مرکز مطالعات خاورمیانه ، كوشيده اند با دقت در آورده ها و اعتبار فيرحي در عالم فكر و كردار ايرانيان ، نشستي متمايز برگزار كنند؛
🍁عنوان اين همايش ؛
فیرحی ؛ اندیشمند راه سوم
🍁 با حضور و بيانِ :
🔺 دکتر سید مصطفی محقق داماد، عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
🔺 دکتر قدیر نصری، عضو هیئت علمی دانشگاه خوارزمی
🔺 دکتر سروش دباغ، پژوهشگر دین،، فلسفه و عرفان
🔺 دکتر محمد صدرا، عضو هیئت علمی دانشگاه زنجان
🔺 دکتر مسعود ادیب، عضو هیئت علمی دانشگاه مفید قم
🔺 دکتر سیدمحمدعلی حسینی زاده، عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
🔺 دکتر سیدعلی میرموسوی، عضو هیئت علمی دانشگاه مفید قم
🔺 دکتر احمد بیگلری، عضو هیئت علمی دانشگاه اراک
⏰ زمان:جمعه ۲۱ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۶
🔺 لینک حضور و بحث ؛
https://www.skyroom.online/ch/imess509/
webinar
🔺 همراه با پرسش حاضرين و مباحثه بين اعضاي پنل
🍁عنوان اين همايش ؛
فیرحی ؛ اندیشمند راه سوم
🍁 با حضور و بيانِ :
🔺 دکتر سید مصطفی محقق داماد، عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
🔺 دکتر قدیر نصری، عضو هیئت علمی دانشگاه خوارزمی
🔺 دکتر سروش دباغ، پژوهشگر دین،، فلسفه و عرفان
🔺 دکتر محمد صدرا، عضو هیئت علمی دانشگاه زنجان
🔺 دکتر مسعود ادیب، عضو هیئت علمی دانشگاه مفید قم
🔺 دکتر سیدمحمدعلی حسینی زاده، عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
🔺 دکتر سیدعلی میرموسوی، عضو هیئت علمی دانشگاه مفید قم
🔺 دکتر احمد بیگلری، عضو هیئت علمی دانشگاه اراک
⏰ زمان:جمعه ۲۱ آبان ۱۴۰۰، ساعت ۱۶
🔺 لینک حضور و بحث ؛
https://www.skyroom.online/ch/imess509/
webinar
🔺 همراه با پرسش حاضرين و مباحثه بين اعضاي پنل
🔹پژوهشکده اندیشه دینی معاصر و دپارتمان علوم سیاسی دانشگاه مفید برگزار می کتد:
🍁نکوداشت استاد داود فیرحی
🔹با سخنرانی استاد سید ضیاء مرتضوی، و استاد احمد رضا یزدانی مقدم
🔺پنج شنبه ۲۰ آبان ماه ۱۴۰۰، ساعت ۱۰
🍃پخش از صفحه اینستاگرام پژوهشکده اندیشه دینی معاصر
@andishedinimoaser
🆔 @feirahi
🍁نکوداشت استاد داود فیرحی
🔹با سخنرانی استاد سید ضیاء مرتضوی، و استاد احمد رضا یزدانی مقدم
🔺پنج شنبه ۲۰ آبان ماه ۱۴۰۰، ساعت ۱۰
🍃پخش از صفحه اینستاگرام پژوهشکده اندیشه دینی معاصر
@andishedinimoaser
🆔 @feirahi
Forwarded from اتچ بات
📗به یاد آنکه در اندیشۀ ایران زیست
✍️ سید علی محمودی
🔻داود فیرحی(1399-1343) استاد و پژوهشگر برجستۀ اندیشۀ سیاسی اسلام در بیست و یکم آبان ماه 1399 در پی ابتلا به ویروس کرونا درگذشت. اکنون به نخستین سالگرد درگذشت او نزدیک می شویم. حضور مؤثر او در دانشگاه و عرصۀ عمومی ایران با روشنگری، نقادی و گفتوگو همراه بود.
🔻جای او واقعاً خالی است، هم از جنبۀ شخصیت اخلاقی و هم تلاشهای علمیِ ارزشمند که در کلاسهای درس، سخنرانیها، مقالات و کتابهای او عینیت یافته است. مطالعه و نقد آثار فیرحی به رونق فضای فکری جامعۀ بحرانزدۀ امروز ایران کمک میکند. میتوان تأکید کرد که اهل کتاب، بهویژه دانشجویان، آثار او را یک به یک بخوانند. به باور من، آنچه تمام آثار داود فیرحی را به هم پیوند میدهد، یک کلمه است: ایران.
🔻فیرحی نمونۀ خوبی است که جوانان ما در زیست فردی و اجتماعی او به دقت بنگرند، با تأمل در اینگونه پرسشها: فیرحی که بود؟ چگونه شاگردی کرد و آموخت؟ چگونه به استادی رسید؟ هدف بنیادی او در زندگی چه بود؟ برگ برگ کارنامۀ علمی و پژوهشی او، با آنهمه تلاش بیوقفه و مسئولانه در عمری متأسفانه کوتاه، چگونه شکل گرفت؟
▪️نام، یاد و آثار روانشاد داود فیرحی گرامی و مانا باد.
🆔 @Drmahmoudi7
💢شرح تصویر:
همایش بزرگداشت استاد دکتر محمد رضوی، دانشکدۀ حقوق دانشگاه تهران، دهم اردیبهشت ماه 1398، از راست: دکتر حبیبا، دکتر فیرحی، دکتر رجایی و بنده.
✍️ سید علی محمودی
🔻داود فیرحی(1399-1343) استاد و پژوهشگر برجستۀ اندیشۀ سیاسی اسلام در بیست و یکم آبان ماه 1399 در پی ابتلا به ویروس کرونا درگذشت. اکنون به نخستین سالگرد درگذشت او نزدیک می شویم. حضور مؤثر او در دانشگاه و عرصۀ عمومی ایران با روشنگری، نقادی و گفتوگو همراه بود.
🔻جای او واقعاً خالی است، هم از جنبۀ شخصیت اخلاقی و هم تلاشهای علمیِ ارزشمند که در کلاسهای درس، سخنرانیها، مقالات و کتابهای او عینیت یافته است. مطالعه و نقد آثار فیرحی به رونق فضای فکری جامعۀ بحرانزدۀ امروز ایران کمک میکند. میتوان تأکید کرد که اهل کتاب، بهویژه دانشجویان، آثار او را یک به یک بخوانند. به باور من، آنچه تمام آثار داود فیرحی را به هم پیوند میدهد، یک کلمه است: ایران.
🔻فیرحی نمونۀ خوبی است که جوانان ما در زیست فردی و اجتماعی او به دقت بنگرند، با تأمل در اینگونه پرسشها: فیرحی که بود؟ چگونه شاگردی کرد و آموخت؟ چگونه به استادی رسید؟ هدف بنیادی او در زندگی چه بود؟ برگ برگ کارنامۀ علمی و پژوهشی او، با آنهمه تلاش بیوقفه و مسئولانه در عمری متأسفانه کوتاه، چگونه شکل گرفت؟
▪️نام، یاد و آثار روانشاد داود فیرحی گرامی و مانا باد.
🆔 @Drmahmoudi7
💢شرح تصویر:
همایش بزرگداشت استاد دکتر محمد رضوی، دانشکدۀ حقوق دانشگاه تهران، دهم اردیبهشت ماه 1398، از راست: دکتر حبیبا، دکتر فیرحی، دکتر رجایی و بنده.
Telegram
attach 📎
Forwarded from اندیشه دینی معاصر (Uçar)
#باز_نشر
#نخستین_سالگرد
⚡️دکتر فیرحی، الگوی کارآمد برای چگونگی تعامل با مهمترین دوگانههای جامعه🔻
✍#محسن_الویری
🔷رحلت جانسوز آقای دکتر داود فیرحی جامعه علمی را در بهتی تلخ نشاند. او را میتوان در زمره اندیشهورزانی نیکسرشت دانست که به گفته قرآن کریم: «از آن جا که در جستجوی خشنودی خدا بود، خداوند او را به راههای آسایش و آرامش هدایت کرد و از تاریکیهایش به سوی نور کشاند و به راه راست رهنمونش گشت.»
🔷در روایت نخست باب صفه العماء در کتاب فضل العلم، از امام صادق(ع) چنین نقل شده است: «دانش بجویید و همراه با آن خود را به شکیبایی خرمندانه (حلم) و بزرگواری آمیخته با آهستگی و آرامش (وقار) بیارایید و برای کسی که به او آموزش میدهید، فروتنی کنید و برای آن که از دانش فرامیگیرید فروتنی کنید و در شمار دانشیمردان زورگو مباشید که (این ویژگی) ناشایست شما، (ویژگیهای) شایسته شما را با خود میبرد.»
🔷بههمآمیختگی علم و حلم و وقار و فروتنی پربسامدترین ویژگی مرحوم فیرحی در انبوه نوشتهها و پیامهایی است که در مدت کوتاه پس از رحلتش در وصف او از قلمها جاری شده است. بنده حشرونشری طولانی با آن عالم فرزانه نداشتهام؛ اما بر پایه همان اندک همنشینیها در جلسات علمی یا گفتوگوهای حضوری و تلفنی اگر قرار باشد چند ویژگی او را برشمرم، بیدرنگ به همین ویژگیها اشاره خواهم کرد. در بخشی از ششمین روایت همان باب از کتاب الکافی، به نقل از حضرت عیسی(ع) آمده است: «با فروتنی است که حکمت رنگ آبادانی بگیرد نه با خودبزرگبینی، و نیز کِشتهها در دشت میروید نه در کوه.»
🔷اگر مراد از آبادانی حکمت همچون آبادانی یک دیار، رشد و بالندگی و سازندگی و رونق آن باشد، راز ماندگاری حکمت و اندیشههای حِکمی مرحوم فیرحی و این همه اقبال به او و اندیشههایش و این همه ناله و مویه در کوچیدن او، همان همراهی و بههمآمیختگی دانش و فروتنی در مدت کوتاه عمر با برکت اوست.
🔷ویژگی برجسته مرحوم دکتر فیرحی در ساحت اندیشهورزی به باور صاحب این قلم، نشان دادن الگویی کارآمد برای چگونگی تعامل با پارهای از مهمترین دوگانههای جامعه ما در دهههای اخیر است؛ دوگانههای دین و دنیای جدید، سنت و مدرنیسم، حوزه و دانشگاه، پاسداشت میراث کهن و نواندیشی، نخبگی و مردمگرایی و سرانجام دوگانه حفظ نظام جمهوری اسلامی و برنتافتن کژیها. در شرح هر یک از این دوگانهها و جایگاه دکتر فیرحی میتوان دفتری پربرگ نوشت.
🔷او در زمانهای توانست الگویی همزمان برای دانشگاهیها و حوزویها در چگونگی تعامل با این دوگانهها عرضه کند که از بدزبانیها و بیمهریهای متعارف آنان که اندیشهورزی و دینداری را تنها در دایره خوشایند خود میپسندند، دور نبود؛ اما همچنان استوار و هوشمندانه و خردورزانه به راه خود ادامه داد.
بخواهیم یا نخواهیم او نماد و سرآمد گروهی از روحانیان حوزوی است که راهی متفاوت اما کارآمد برای دینداری در دوره مدرن و گرهگشایی از دوگانههای پیشگفته برگزیدهاند و با وجود همه کوششهای رسمی و غیررسمی برای دیده نشدن و به کنار راندهشدن، راه خود را بالنده و پرتوان میپویند.
🔷امام محمد غزالی (۵۰۵ ق) در کتاب التبر المسبوک فی نصیحه الملوک وقتی اصول عدل و انصاف را در ده بند برمیشمرد، ذیل اصل دوم که حاکمان را به اشتیاق همیشگی برای دیدار عالمان و آزمندی برای شنیدن خیرخواهیهایشان فرامیخواند، به مناسبت گزارش کرده است که عمر بنعبدالعزیز (حک ۹۹ ـ ۱۰۱ ق) از تابعی بزرگ شیعیمذهب محمد بنکعب قرظی (۱۰۸ ق) خواست که عدل را برای او وصف کند و او در بخشی از پاسخ خود چنین گفت: «کل مسلم أکبر منک سنّا فکن له ولدا، ومن کان أصغر منک فکن له أبا، ومن کان مثلک فکن له أخا.» هر مسلمانی که سن او از تو بیشتر بود، برای او فرزند باش و هر که سن او از تو کمتر بود برای او پدر باش و هر که سن او با تو برابر بود، برای او برادر باش.
دکتر فیرحی فرزند خوشخوی بزرگان زمانه ما، پدر مهربان دانشجویان و دانشپژوهان جوان سرزمین ما و برادر دلسوز همترازان خود بود. رحمت و رضوان بیمنتهای الهی بر او باد.
@andishedinimoaser
#نخستین_سالگرد
⚡️دکتر فیرحی، الگوی کارآمد برای چگونگی تعامل با مهمترین دوگانههای جامعه🔻
✍#محسن_الویری
🔷رحلت جانسوز آقای دکتر داود فیرحی جامعه علمی را در بهتی تلخ نشاند. او را میتوان در زمره اندیشهورزانی نیکسرشت دانست که به گفته قرآن کریم: «از آن جا که در جستجوی خشنودی خدا بود، خداوند او را به راههای آسایش و آرامش هدایت کرد و از تاریکیهایش به سوی نور کشاند و به راه راست رهنمونش گشت.»
🔷در روایت نخست باب صفه العماء در کتاب فضل العلم، از امام صادق(ع) چنین نقل شده است: «دانش بجویید و همراه با آن خود را به شکیبایی خرمندانه (حلم) و بزرگواری آمیخته با آهستگی و آرامش (وقار) بیارایید و برای کسی که به او آموزش میدهید، فروتنی کنید و برای آن که از دانش فرامیگیرید فروتنی کنید و در شمار دانشیمردان زورگو مباشید که (این ویژگی) ناشایست شما، (ویژگیهای) شایسته شما را با خود میبرد.»
🔷بههمآمیختگی علم و حلم و وقار و فروتنی پربسامدترین ویژگی مرحوم فیرحی در انبوه نوشتهها و پیامهایی است که در مدت کوتاه پس از رحلتش در وصف او از قلمها جاری شده است. بنده حشرونشری طولانی با آن عالم فرزانه نداشتهام؛ اما بر پایه همان اندک همنشینیها در جلسات علمی یا گفتوگوهای حضوری و تلفنی اگر قرار باشد چند ویژگی او را برشمرم، بیدرنگ به همین ویژگیها اشاره خواهم کرد. در بخشی از ششمین روایت همان باب از کتاب الکافی، به نقل از حضرت عیسی(ع) آمده است: «با فروتنی است که حکمت رنگ آبادانی بگیرد نه با خودبزرگبینی، و نیز کِشتهها در دشت میروید نه در کوه.»
🔷اگر مراد از آبادانی حکمت همچون آبادانی یک دیار، رشد و بالندگی و سازندگی و رونق آن باشد، راز ماندگاری حکمت و اندیشههای حِکمی مرحوم فیرحی و این همه اقبال به او و اندیشههایش و این همه ناله و مویه در کوچیدن او، همان همراهی و بههمآمیختگی دانش و فروتنی در مدت کوتاه عمر با برکت اوست.
🔷ویژگی برجسته مرحوم دکتر فیرحی در ساحت اندیشهورزی به باور صاحب این قلم، نشان دادن الگویی کارآمد برای چگونگی تعامل با پارهای از مهمترین دوگانههای جامعه ما در دهههای اخیر است؛ دوگانههای دین و دنیای جدید، سنت و مدرنیسم، حوزه و دانشگاه، پاسداشت میراث کهن و نواندیشی، نخبگی و مردمگرایی و سرانجام دوگانه حفظ نظام جمهوری اسلامی و برنتافتن کژیها. در شرح هر یک از این دوگانهها و جایگاه دکتر فیرحی میتوان دفتری پربرگ نوشت.
🔷او در زمانهای توانست الگویی همزمان برای دانشگاهیها و حوزویها در چگونگی تعامل با این دوگانهها عرضه کند که از بدزبانیها و بیمهریهای متعارف آنان که اندیشهورزی و دینداری را تنها در دایره خوشایند خود میپسندند، دور نبود؛ اما همچنان استوار و هوشمندانه و خردورزانه به راه خود ادامه داد.
بخواهیم یا نخواهیم او نماد و سرآمد گروهی از روحانیان حوزوی است که راهی متفاوت اما کارآمد برای دینداری در دوره مدرن و گرهگشایی از دوگانههای پیشگفته برگزیدهاند و با وجود همه کوششهای رسمی و غیررسمی برای دیده نشدن و به کنار راندهشدن، راه خود را بالنده و پرتوان میپویند.
🔷امام محمد غزالی (۵۰۵ ق) در کتاب التبر المسبوک فی نصیحه الملوک وقتی اصول عدل و انصاف را در ده بند برمیشمرد، ذیل اصل دوم که حاکمان را به اشتیاق همیشگی برای دیدار عالمان و آزمندی برای شنیدن خیرخواهیهایشان فرامیخواند، به مناسبت گزارش کرده است که عمر بنعبدالعزیز (حک ۹۹ ـ ۱۰۱ ق) از تابعی بزرگ شیعیمذهب محمد بنکعب قرظی (۱۰۸ ق) خواست که عدل را برای او وصف کند و او در بخشی از پاسخ خود چنین گفت: «کل مسلم أکبر منک سنّا فکن له ولدا، ومن کان أصغر منک فکن له أبا، ومن کان مثلک فکن له أخا.» هر مسلمانی که سن او از تو بیشتر بود، برای او فرزند باش و هر که سن او از تو کمتر بود برای او پدر باش و هر که سن او با تو برابر بود، برای او برادر باش.
دکتر فیرحی فرزند خوشخوی بزرگان زمانه ما، پدر مهربان دانشجویان و دانشپژوهان جوان سرزمین ما و برادر دلسوز همترازان خود بود. رحمت و رضوان بیمنتهای الهی بر او باد.
@andishedinimoaser
🍁به مناسبت اولین سالگرد درگذشت حجت الاسلام والمسلمین دکتر داود فیرحی برگزار می شود:
🔹«همایش بزرگداشت متفکر نواندیش حجت الاسلام و المسلمین دکتر داود فیرحی»
🔹سخنرانان به ترتیب حروف الفبا:
دکتر کیومرث اشتریان
دکتر سید محمدرضا بهشتی
دکتر سید صادق حقیقت
آیت الله محمد سروش محلاتی
حجة الاسلام و المسلمین دکتر ابوالفضل شکوری
دکتر ابوالفضل دلاوری
آیت الله کاظم قاضی زاده
دکتر محمد مهدی مجاهدی
دکتر عباس منوچهری
حجة الاسلام و المسلمین دکتر منصور میراحمدی
دکتر سیدعلی میرموسوی
🍃به همت:
🔺پژوهشکده اندیشه دینی معاصر
🔺خانه اندیشمندان علوم انسانی
🔺اندیشگاه کتابخانه ملی
🔺انجمن علوم سیاسی ایران
⭕️زمان برگزاری: چهارشنبه، ۱۹ آبان ماه ۱۴۰۰، از ساعت ۹ صبح تا ۱۷
🔹پخش از:
https://www.skyroom.online/ch/hossein5092811/politicalscience
🆔@feirahi
🔹«همایش بزرگداشت متفکر نواندیش حجت الاسلام و المسلمین دکتر داود فیرحی»
🔹سخنرانان به ترتیب حروف الفبا:
دکتر کیومرث اشتریان
دکتر سید محمدرضا بهشتی
دکتر سید صادق حقیقت
آیت الله محمد سروش محلاتی
حجة الاسلام و المسلمین دکتر ابوالفضل شکوری
دکتر ابوالفضل دلاوری
آیت الله کاظم قاضی زاده
دکتر محمد مهدی مجاهدی
دکتر عباس منوچهری
حجة الاسلام و المسلمین دکتر منصور میراحمدی
دکتر سیدعلی میرموسوی
🍃به همت:
🔺پژوهشکده اندیشه دینی معاصر
🔺خانه اندیشمندان علوم انسانی
🔺اندیشگاه کتابخانه ملی
🔺انجمن علوم سیاسی ایران
⭕️زمان برگزاری: چهارشنبه، ۱۹ آبان ماه ۱۴۰۰، از ساعت ۹ صبح تا ۱۷
🔹پخش از:
https://www.skyroom.online/ch/hossein5092811/politicalscience
🆔@feirahi
🔘به مناسبت نخستین سالگرد درگذشت داود فیرحی
▪️یکشنبه ۱۶ آبان
🔰بررسی کتاب مفهوم قانون در ایران معاصر
🔸دکتر هادی حاضری
👈 »»» فیلم جلسه «««
🔹 دین آنلاین
🔹 پژوهشکده اندیشه دینی معاصر
@dinonline
@andishedinimoaser
@feirahi
▪️یکشنبه ۱۶ آبان
🔰بررسی کتاب مفهوم قانون در ایران معاصر
🔸دکتر هادی حاضری
👈 »»» فیلم جلسه «««
🔹 دین آنلاین
🔹 پژوهشکده اندیشه دینی معاصر
@dinonline
@andishedinimoaser
@feirahi
🔘به مناسبت نخستین سالگرد درگذشت دکتر داود فیرحی
▪️دوشنبه ۱۷ آبان
🔰 فیرحی و ظرفیت های فقه سیاسی
🔸استاد سید جواد ورعی
👈 »»» فیلم جلسه «««
👈 »»» صوت نشست «««
👈 »»» متن نشست «««
🔰 فیرحی و تطور تاریخی مفاهیم در اندیشه سیاسی
🔸دکتر محمد رضا بهشتی
👈 »»» فیلم جلسه «««
👈 »»» صوت جلسه «««
👈 »»» متن نشست «««
🔹 موسسه مفتاح کرامت
@meftahekeramat
@feirahi
▪️دوشنبه ۱۷ آبان
🔰 فیرحی و ظرفیت های فقه سیاسی
🔸استاد سید جواد ورعی
👈 »»» فیلم جلسه «««
👈 »»» صوت نشست «««
👈 »»» متن نشست «««
🔰 فیرحی و تطور تاریخی مفاهیم در اندیشه سیاسی
🔸دکتر محمد رضا بهشتی
👈 »»» فیلم جلسه «««
👈 »»» صوت جلسه «««
👈 »»» متن نشست «««
🔹 موسسه مفتاح کرامت
@meftahekeramat
@feirahi
Forwarded from موسسه مفتاح کرامت
iqna.ir | خبرگزاری بین المللی قرآن
فیرحی معتقد بود نادیده گرفتن فقه ممکن نیست/ حکومت به مثابه تولیت موقوفه
حجتالاسلام سیدجواد ورعی، عضو هیئت علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، گفت: مرحوم فیرحی معتقد بود جوامع اسلامی و حتی غیر اسلامی نمیتوانند بدون فقه زندگی کنند و باید رفتارهای سیاسی و اجتماعی آنها مبتنی بر شریعتی باشد که به آن معتقدند لذا نمیتوان فقه را نادیده…
Forwarded from موسسه مفتاح کرامت
iqna.ir | خبرگزاری بین المللی قرآن
فیرحی بردباری علمی بسیاری داشت
سیدمحمدرضا بهشتی، استاد دانشگاه تهران با بیان اینکه یکی از محاسن کار ایشان این بود که سرنخها را وقتی پیدا میکرد رها نمیکرد. گفت: ذهن جوال و آماده یادگیری و باز در برابر نقدها داشت و به خوبی نقدها را تحمل کرد؛ ایشان در قبال فضای باز جدلی در حوزه و دانشگاه…
Forwarded from موسسه مفتاح کرامت
https://fa.shafaqna.com/news/1259249/
گزارش شفقنا از نخستین سالگرد درگذشت دکتر فیرحی؛ بهشتی: فیرحی به تحول و تطور مفاهیم اندیشه سیاسی ایران توجه داشت/ ورعی: فیرحی دین را در تعارض با دموکراسی نمی دانست
گزارش شفقنا از نخستین سالگرد درگذشت دکتر فیرحی؛ بهشتی: فیرحی به تحول و تطور مفاهیم اندیشه سیاسی ایران توجه داشت/ ورعی: فیرحی دین را در تعارض با دموکراسی نمی دانست
🔘به مناسبت نخستین سالگرد درگذشت داود فیرحی
▪️دوشنبه ۱۷ آبان
🔰 فیرحی و معضل حاکمیت قانون
🔸دکتر سید علی میرموسوی
🔸 دکتر محسن برهانی
👈 »»» فیلم جلسه «««
🔹 موسسه فهیم
@fahiminst
@feirahi
▪️دوشنبه ۱۷ آبان
🔰 فیرحی و معضل حاکمیت قانون
🔸دکتر سید علی میرموسوی
🔸 دکتر محسن برهانی
👈 »»» فیلم جلسه «««
🔹 موسسه فهیم
@fahiminst
@feirahi
Forwarded from جماران
🔰 سیدعلی میرموسوی: فیرحی نقش برجسته ای در پیوند میان سنت و حوزه و دانشگاه داشت/ در جامعه ایران و بلکه کل جوامع اسلامی شریعت را به منزله قانون تلقی می کردند
🔰 محسن برهانی: فیرحی از سیر اسلام سیاسی شروع به اندیشیدن و نگاشتن کرد/ هنوز درگیر این مسأله هستیم که قانون چیست
🔸به مناسبت نخستین سالگرد درگذشت حجت الاسلام و المسلمین داود فیرحی، نشست مجازی «فیرحی و معضل حاکمیت قانون» با سخنرانی سیدعلی میرموسوی و محسن برهانی توسط مؤسسه فهیم برگزار شد./ جماران
📍مشروح این نشست به همراه فیلم:
https://www.jamaran.news/fa/tiny/news-1530796
🍁 @jamarannews
🔰 محسن برهانی: فیرحی از سیر اسلام سیاسی شروع به اندیشیدن و نگاشتن کرد/ هنوز درگیر این مسأله هستیم که قانون چیست
🔸به مناسبت نخستین سالگرد درگذشت حجت الاسلام و المسلمین داود فیرحی، نشست مجازی «فیرحی و معضل حاکمیت قانون» با سخنرانی سیدعلی میرموسوی و محسن برهانی توسط مؤسسه فهیم برگزار شد./ جماران
📍مشروح این نشست به همراه فیلم:
https://www.jamaran.news/fa/tiny/news-1530796
🍁 @jamarannews
🔘به مناسبت نخستین سالگرد درگذشت داود فیرحی
▪️سه شنبه ۱۸ آبان
🔰مروری بر زیست نامه علمی و اندیشه داود فیرحی
🔸رضا تاران
👈 »»» فیلم جلسه «««
🔹 دین آنلاین
🔹 پژوهشکده اندیشه دینی معاصر
@dinonline
@andishedinimoaser
@feirahi
▪️سه شنبه ۱۸ آبان
🔰مروری بر زیست نامه علمی و اندیشه داود فیرحی
🔸رضا تاران
👈 »»» فیلم جلسه «««
🔹 دین آنلاین
🔹 پژوهشکده اندیشه دینی معاصر
@dinonline
@andishedinimoaser
@feirahi
🍁روایت یک مرگ (۴)؛ گویا دگر فسانه به پایان رسیده بود
✍دکتر بهنام مِدی
🔹۱۳ آبان سال ۱۳۹۰، ساعت حدوداً ۷ صبح بود، من تنها در خانه بودم. پدر و مادر رفته بودند. ناگهان تلفن زنگ زد! مادر بود. گفت که حال پدر بد شده است، سریع خود را برسان. سریع راه افتادم و بالا رفتم. به محلِ مورد نظر رسیدم. مادر و یکی از دوستانِ پدر دور میدانچه منتظر بودند. پرسیدم چه شده است؟ جواب درستی نگرفتم. سوار ماشین شدیم و بالاتر رفتیم. به کنار پدر رسیدیم. پدر را از کوه پایین آورده بودند. روی زمین خوابانده بودند. فهمیدم چه شده است. مادر نمیدانست. مادر را به گوشهای بردند. به چهرهی پدر نگاه کردم. آرامترین حالت را داشت. تا به حال چنین آرام ندیده بودمش. با بزرگترین برادرم تماس گرفتم. بغضم ترکید...
...
🔹۹ سال بعد، آن روز بیست آبان ۹۹ بود. بیش از دو هفته از ابتلایم به کرونا می گذشت. چند روز پیش پدر را در آی سی یو دیده بودم. بیهوش بود اما چهره اش روشن و آرام بود. به نظر وضعیتش خوب میآمد. اوضاع پدر نیز رو به بهبود بود و همه خوشحال بودیم. روزهای سختی را گذارنده بودم. در ظرف ۲۴ ساعت ۳ بار زیر سرم رفته بودم تا توان سرپا ایستادن و مقاومت را داشته باشم.
🔹با توجه به زمان ابتلایم بیش از دو هفته از شروع بیماریم گذشته بود و دیگر کسی را مبتلا نمیکردم. چند روزی بود که فرزانه به خانهی خودمان برگشته بود. در این مدت جز چند دقیقه اصلا ندیده بودمش. با توجه به روندِ امور و اینکه احتمالاً مبتلایش نمیکردم، تصمیم گرفتم به خانهی خودمان برگردم. وسایلم را جمع کردم و به خانه برگشتم. کلی حرف برای گفتن داشتیم...
🔹شب را آرام خوابیدم. گوشی را خاموش کردم یا در حالت پرواز گذاشتم که راحت بخوابم. ساعت نزدیک به هشت صبح شده بود که بیدار شدم و طبق معمول اولین چیزی را که نگاه کردم گوشی بود! دیدم حامد زنگ زده است. تعجب کردم. معمولاً این ساعت تماس نمیگرفت. در جواب، با او تماس گرفتم. گفت از بیمارستان زنگ زدهاند و گفتهاند که باید دارویی را برای پدر تهیه کنیم و نیاز به حضور من دارد. باز هم تعجب کردم چون بیمارستان آن ساعت برای تهیهی دارو تماس نمیگرفت. به حامد گفتم الان راهی میشوم.
🔹راه افتادم. در مسیر نگرانیِ خاصی نداشتم ولی فکر میکردم که چه دارویی ممکن است باشد؟ حتماً برای مرحلهی بعدیِ درمان است. به بیمارستان رسیدم. خودرو را در کنار یکی از درهای بیمارستان پارک کردم. ناگهان دیدم که حامد و داییاش جلوی در بیمارستان ایستادهاند. نمیدانم چه به ذهنم آمد. مغزم متوقف شد. دایی اینجا چه میکرد؟
به پیشِ آنها رفتم. پرسیدم چه شده است؟ خیلی سریع و بی مقدمه گفتند که صبح تماس گرفتهاند و گفتهاند که پدر فوت کرده است. قلب نازنینش از حرکت ایستاده بود... نمیدانستم چه بگویم. خشک شده بودم. مغزم یخ زده بود. دهانم خشک شده بود. نمیدانستم چه بکنم. با یکی از پزشکانِ بیمارستان تماس گرفتم جواب نداد. مثل مرغ سرکنده در حیاطِ بیمارستان از این سو به آن سو میرفتم. جرأت نمیکردم به داخلِ بیمارستان بروم. حسِ شکست تمام وجودم را فراگرفته بود. مگر قرار نبود بهتر شود؟ مگر قرار نبود نجاتش دهم آن گونه که او ما را نجات میداد؟ مگر قرار نبود ارادهام در برابر چیزی کم نیاورد؟ مگر با خود عهد نبسته بودم که نجاتش دهم؟ مگر قرار نبود در این جنگ پیروز شوم؟ اکنون با این همه امیدِ ناامید شده و با این همه سؤال های بیجواب چه کنم؟ با فرزانه چه کنم؟ با فاطمه و زهرا خانم چه؟
🔹با بزرگ ترین برادرم تماس گرفتم. بغضم ترکید. گفتم چه شده است. شوکه شد. همچون ۹ سال پیش خبر مرگِ پدری را به او میدادم. با گِلِه گفت که باز هم در این اولِ وقت خبر مرگ دادی... با دیگر برادرم تماس گرفتم. او نیز وامانده بود...
چه باید میکردم؟ حامد و دایی همانجا مانده بودند و در مورد آنچه بعداً باید انجام میشد صحبت میکردند. تصمیم گرفتیم به خانه برگردیم و فعلاً به کسی چیزی نگوییم تا دایی و همسرش فرزانه را به بهانهای به خانهی پدر بیاورند. نمیدانم چگونه به خانه برگشتم تنها میدانم که سیلاب اشک امانم را بریده بود. اکنون با این چشمان سرخ چگونه باید مرگ پدر را پنهان میکردم؟
🔹به خانه رسیدم. حامد بالا رفته بود و من تنها جلوی محوطهی ساختمان ماندم. دایی و همسرش رسیدند. فرزانه هم همراهشان بود. خودم را جمع و جور کردم و لبخندی را به چهره آوردم. میدانستم که هر قدر هم نقش بازی کنم فرزانه حقیقت را از پشت آن خندهها خواهد فهمید. احوال پرسی کردیم و به بالا رفتیم.
🔹چند دقیقه ای گذشت. به اتاقی رفتم و کنار یکی از تخت ها تنها نشستم. چشمم به کیسهی داروهای پدر کنار دیوار و کاسهی کوچکی بود که بهجای قنددان استفاده میکرد. بغض تمام تلاشش را میکرد که بیرون بزند و من همه تلاشم را میکردم که خفهاش کنم. فرزانه به داخل اتاق آمد
(ادامه👇👇👇)
🆔 @feirahi
✍دکتر بهنام مِدی
🔹۱۳ آبان سال ۱۳۹۰، ساعت حدوداً ۷ صبح بود، من تنها در خانه بودم. پدر و مادر رفته بودند. ناگهان تلفن زنگ زد! مادر بود. گفت که حال پدر بد شده است، سریع خود را برسان. سریع راه افتادم و بالا رفتم. به محلِ مورد نظر رسیدم. مادر و یکی از دوستانِ پدر دور میدانچه منتظر بودند. پرسیدم چه شده است؟ جواب درستی نگرفتم. سوار ماشین شدیم و بالاتر رفتیم. به کنار پدر رسیدیم. پدر را از کوه پایین آورده بودند. روی زمین خوابانده بودند. فهمیدم چه شده است. مادر نمیدانست. مادر را به گوشهای بردند. به چهرهی پدر نگاه کردم. آرامترین حالت را داشت. تا به حال چنین آرام ندیده بودمش. با بزرگترین برادرم تماس گرفتم. بغضم ترکید...
...
🔹۹ سال بعد، آن روز بیست آبان ۹۹ بود. بیش از دو هفته از ابتلایم به کرونا می گذشت. چند روز پیش پدر را در آی سی یو دیده بودم. بیهوش بود اما چهره اش روشن و آرام بود. به نظر وضعیتش خوب میآمد. اوضاع پدر نیز رو به بهبود بود و همه خوشحال بودیم. روزهای سختی را گذارنده بودم. در ظرف ۲۴ ساعت ۳ بار زیر سرم رفته بودم تا توان سرپا ایستادن و مقاومت را داشته باشم.
🔹با توجه به زمان ابتلایم بیش از دو هفته از شروع بیماریم گذشته بود و دیگر کسی را مبتلا نمیکردم. چند روزی بود که فرزانه به خانهی خودمان برگشته بود. در این مدت جز چند دقیقه اصلا ندیده بودمش. با توجه به روندِ امور و اینکه احتمالاً مبتلایش نمیکردم، تصمیم گرفتم به خانهی خودمان برگردم. وسایلم را جمع کردم و به خانه برگشتم. کلی حرف برای گفتن داشتیم...
🔹شب را آرام خوابیدم. گوشی را خاموش کردم یا در حالت پرواز گذاشتم که راحت بخوابم. ساعت نزدیک به هشت صبح شده بود که بیدار شدم و طبق معمول اولین چیزی را که نگاه کردم گوشی بود! دیدم حامد زنگ زده است. تعجب کردم. معمولاً این ساعت تماس نمیگرفت. در جواب، با او تماس گرفتم. گفت از بیمارستان زنگ زدهاند و گفتهاند که باید دارویی را برای پدر تهیه کنیم و نیاز به حضور من دارد. باز هم تعجب کردم چون بیمارستان آن ساعت برای تهیهی دارو تماس نمیگرفت. به حامد گفتم الان راهی میشوم.
🔹راه افتادم. در مسیر نگرانیِ خاصی نداشتم ولی فکر میکردم که چه دارویی ممکن است باشد؟ حتماً برای مرحلهی بعدیِ درمان است. به بیمارستان رسیدم. خودرو را در کنار یکی از درهای بیمارستان پارک کردم. ناگهان دیدم که حامد و داییاش جلوی در بیمارستان ایستادهاند. نمیدانم چه به ذهنم آمد. مغزم متوقف شد. دایی اینجا چه میکرد؟
به پیشِ آنها رفتم. پرسیدم چه شده است؟ خیلی سریع و بی مقدمه گفتند که صبح تماس گرفتهاند و گفتهاند که پدر فوت کرده است. قلب نازنینش از حرکت ایستاده بود... نمیدانستم چه بگویم. خشک شده بودم. مغزم یخ زده بود. دهانم خشک شده بود. نمیدانستم چه بکنم. با یکی از پزشکانِ بیمارستان تماس گرفتم جواب نداد. مثل مرغ سرکنده در حیاطِ بیمارستان از این سو به آن سو میرفتم. جرأت نمیکردم به داخلِ بیمارستان بروم. حسِ شکست تمام وجودم را فراگرفته بود. مگر قرار نبود بهتر شود؟ مگر قرار نبود نجاتش دهم آن گونه که او ما را نجات میداد؟ مگر قرار نبود ارادهام در برابر چیزی کم نیاورد؟ مگر با خود عهد نبسته بودم که نجاتش دهم؟ مگر قرار نبود در این جنگ پیروز شوم؟ اکنون با این همه امیدِ ناامید شده و با این همه سؤال های بیجواب چه کنم؟ با فرزانه چه کنم؟ با فاطمه و زهرا خانم چه؟
🔹با بزرگ ترین برادرم تماس گرفتم. بغضم ترکید. گفتم چه شده است. شوکه شد. همچون ۹ سال پیش خبر مرگِ پدری را به او میدادم. با گِلِه گفت که باز هم در این اولِ وقت خبر مرگ دادی... با دیگر برادرم تماس گرفتم. او نیز وامانده بود...
چه باید میکردم؟ حامد و دایی همانجا مانده بودند و در مورد آنچه بعداً باید انجام میشد صحبت میکردند. تصمیم گرفتیم به خانه برگردیم و فعلاً به کسی چیزی نگوییم تا دایی و همسرش فرزانه را به بهانهای به خانهی پدر بیاورند. نمیدانم چگونه به خانه برگشتم تنها میدانم که سیلاب اشک امانم را بریده بود. اکنون با این چشمان سرخ چگونه باید مرگ پدر را پنهان میکردم؟
🔹به خانه رسیدم. حامد بالا رفته بود و من تنها جلوی محوطهی ساختمان ماندم. دایی و همسرش رسیدند. فرزانه هم همراهشان بود. خودم را جمع و جور کردم و لبخندی را به چهره آوردم. میدانستم که هر قدر هم نقش بازی کنم فرزانه حقیقت را از پشت آن خندهها خواهد فهمید. احوال پرسی کردیم و به بالا رفتیم.
🔹چند دقیقه ای گذشت. به اتاقی رفتم و کنار یکی از تخت ها تنها نشستم. چشمم به کیسهی داروهای پدر کنار دیوار و کاسهی کوچکی بود که بهجای قنددان استفاده میکرد. بغض تمام تلاشش را میکرد که بیرون بزند و من همه تلاشم را میکردم که خفهاش کنم. فرزانه به داخل اتاق آمد
(ادامه👇👇👇)
🆔 @feirahi
پرسید بهنام راستش را بگو چه شده است؟ دیگر نتوانستم مقاومت کنم. بغضم ترکید و رسوا شدم. زهرا خانم به دم در آمد. او نیز فهمید. گریه امانش را بریده بود. فاطمه به جمع گریانمان پیوست. همه میگریستیم.
🔹بار دیگر پایانِ یک حیات را تجربه می کردم. حیات بود یا مرگ؟ پایان بود یا آغاز؟ چرا چنین شد؟ از آن حیات چه مانده بود؟ یک خاطره؟ چند کتاب؟ «طرحی از یک زندگی»؟ چگونه مرگش را بفهمم؟ گویی همه چیز تمام شده بود، گویی خطی ممتد بود که پایان نداشت، گویی تنها یک سکوت بود، تاریکیِ محض، یک رؤیا بود شاید یا یک خیال، یا فسانهای که دیگر به پایان رسیده بود...
🔹«گویا دگر فسانه به پایان رسیده بود
دیگر نمانده بود برایم بهانه ای
جنبید مُشتِ مرگ و در آن خاك سرد گور
می خواست پر كند
روح مرا ، چو روزن تاریكخانه ای
اما بسان بازپسین پرسشی كه هیچ
دیگر نه پرسشی ست از آن پس نه پاسخی
چشمی كه خوشترین خبر سرنوشت بود
از آشیان سادهی روحی فرشته وار
كز روشنی چو پنجرهای از بهشت بود
خندید با ملامت، با مهر، با غرور
با حالتی كه خوشتر از آن كس ندیده است
كای تخته سنگ پیر
آیا دگر فسانه به پایان رسیده است؟
چشمم پرید ناگه و گوشم كشید سوت
خون در رگم دوید
امشب صلیب رسم كنید، ای ستاره ها
برخاستم ز بستر تاریكی و سكوت
گویی شنیدم از نفس گرم این پیام
عطر نوازشی كه دل از یاد برده بود
اما دریغ، كاین دل خوشباورم هنوز
باور نكرده بود
كآورده را به همره خود باد برده بود
گویی خیال بود ، شبح بود، سایه بود
یا آن ستاره بود كه یك لمحه زاد و مرد
چشمك زد و فسرد
لشكر نداشت در پی ، تنها طلایه بود
ای آخرین دریچهی زندان عمر من
ای واپسین خیال شبحوار سایهرنگ
از پشت پردههای بلورین اشك خویش
با یاد دلفریب تو بدرود می كنم
...
من ماندم و ملال و غمم، رفتهای تو شاد
با حالتی كه بدتر از آن كس ندیده است
ای چشمهی جوان
گویا دگر فسانه به پایان رسیده است»...
🆔@feirahi
🔹بار دیگر پایانِ یک حیات را تجربه می کردم. حیات بود یا مرگ؟ پایان بود یا آغاز؟ چرا چنین شد؟ از آن حیات چه مانده بود؟ یک خاطره؟ چند کتاب؟ «طرحی از یک زندگی»؟ چگونه مرگش را بفهمم؟ گویی همه چیز تمام شده بود، گویی خطی ممتد بود که پایان نداشت، گویی تنها یک سکوت بود، تاریکیِ محض، یک رؤیا بود شاید یا یک خیال، یا فسانهای که دیگر به پایان رسیده بود...
🔹«گویا دگر فسانه به پایان رسیده بود
دیگر نمانده بود برایم بهانه ای
جنبید مُشتِ مرگ و در آن خاك سرد گور
می خواست پر كند
روح مرا ، چو روزن تاریكخانه ای
اما بسان بازپسین پرسشی كه هیچ
دیگر نه پرسشی ست از آن پس نه پاسخی
چشمی كه خوشترین خبر سرنوشت بود
از آشیان سادهی روحی فرشته وار
كز روشنی چو پنجرهای از بهشت بود
خندید با ملامت، با مهر، با غرور
با حالتی كه خوشتر از آن كس ندیده است
كای تخته سنگ پیر
آیا دگر فسانه به پایان رسیده است؟
چشمم پرید ناگه و گوشم كشید سوت
خون در رگم دوید
امشب صلیب رسم كنید، ای ستاره ها
برخاستم ز بستر تاریكی و سكوت
گویی شنیدم از نفس گرم این پیام
عطر نوازشی كه دل از یاد برده بود
اما دریغ، كاین دل خوشباورم هنوز
باور نكرده بود
كآورده را به همره خود باد برده بود
گویی خیال بود ، شبح بود، سایه بود
یا آن ستاره بود كه یك لمحه زاد و مرد
چشمك زد و فسرد
لشكر نداشت در پی ، تنها طلایه بود
ای آخرین دریچهی زندان عمر من
ای واپسین خیال شبحوار سایهرنگ
از پشت پردههای بلورین اشك خویش
با یاد دلفریب تو بدرود می كنم
...
من ماندم و ملال و غمم، رفتهای تو شاد
با حالتی كه بدتر از آن كس ندیده است
ای چشمهی جوان
گویا دگر فسانه به پایان رسیده است»...
🆔@feirahi
🍁حجت مسلمانی
✍دکتر محمد رضا مرادی طادی
🔹پارسال، دقیقاً همین امروز بود. لبتاپم بالا نیامد. هر کاری کردم، نشد. بارها ری استارت کردم و نشد. رفتم تعمیرات؛ گفت ویندوز و هارد به کما رفته و بخشی از اطلاعات هم قابل بازیابی نیست. گفتم از اهالی قبیلۀ قلماَم؛ عکس و فیلم و گالری را بیخیال شو، فقط فایلهای ورد را بازیابی کن. احساس کردم در این دنیا لبتاپم را از بسیاری کسان بیشتر دوست دارم و شاید فقط دو-سه نفر را بر آن ترجیح بدهم. تعمیرکار دم غروبی زنگ زد. گفت تلاشش زیاد موفقیت آمیز نبوده، غم دنیا در دلم ریخت. سه کتاب منتشر ناشده داشتم که پرید و بسیاری از یادداشتها و فیش برداریها و خُرده مطالب. قرار شد، فردا بروم و لبتاپ را با ویندوز جدید و فرمت شده تحویل بگیرم.
🔹صبح چهارشنبه بود؛ از آبان؛ و بیست و یک روزی سپری شده از آن ماه؛ ساعت ده نشده بود. از تعمیراتی بیرون زده بودم که گوشی زنگ خورد. از جیبم درآوردم و به صفحه نگاهی انداختم، رضا [دکتر رضا نجف زاده] پشت خط بود. بند دلم پاره شد. تردید نداشتم که حامل یکی از تلخ ترین خبرهای همۀ زندگیام است. بدون سلام فقط گفتم: نه... رضا ... نه! تو را بخدا بگو که دروغه... رضا با صدایی شکسته که گویی از اعماق خلاء و هیچ بر می آمد، گفت: همۀ ما رفتنی هستیم! با هر چه در توان داشتم نعره زدم: نه! خدای من نه! دوباره یتیم شدم رضا! خدایا چرا؟ خدایا چرا؟
🔹چند روزی بود که فیرحی در بستر کرونا با مرگ دست و پنجه نرم میکرد، اوضاع وخیم شده بود و اوایل هفته درخواست پلاسما کرده بودند. صف مشتاقانی که برای اعطای پلاسما و خون و کمکهای دیگر به بیمارستان هجوم آورده بودند، تیم درمان را شگفت زده کرده بود که مگر میشود، در این دوره و زَمونه، یک «آخوند» این قدر عاشق سینهچاک داشته باشد. نمیدانستند که او از معدود آدمهای این صنف است که به راستی لباس رسول الله(ص) را پوشیده است. با آن صدای مخملین، صورتِ زیبا و سیرتِ الهی، با آن کلام همیشه مدلل، سیمایی که هیچگاه ابرو در هم نکشید و همیشه و هماره آرام و با طمأنینه و آکنده از متانت بود، فیرحی برای من (و بسیاری دیگر) تندیسِ بی بدیل اسلام عقلانی و رحمانی بود؛ او حجتی برای مسلمانی بود که به راحتی نمیشد نادیدهاش گرفت. با فیرحی تردیدی برای مومن بودن باقی نمیماند. و حالا فیرحی رفته بود. سر بلند کردم، با اینکه صبح بود اما به نظرم آسمان شهر،از هر شبِ دیجوری سیاهتر و تیرهتر بود. با خود، زیر لب، گفتم و تکرار کردم: یعنی دیگر این دنیا داود فیرحی ندارد؟ مگر میشود؟ و حال یک سالی از آن روزِ تَلخاتَلخ گذشته است. به تقریب، هفتهای نمیشود که یادی از او نکنم و اشک از دیدگانم روان نشود: ای عزیزِ رفته، در غم فراق تو تا ابد بِگریم!
🆔 @feirahi
✍دکتر محمد رضا مرادی طادی
🔹پارسال، دقیقاً همین امروز بود. لبتاپم بالا نیامد. هر کاری کردم، نشد. بارها ری استارت کردم و نشد. رفتم تعمیرات؛ گفت ویندوز و هارد به کما رفته و بخشی از اطلاعات هم قابل بازیابی نیست. گفتم از اهالی قبیلۀ قلماَم؛ عکس و فیلم و گالری را بیخیال شو، فقط فایلهای ورد را بازیابی کن. احساس کردم در این دنیا لبتاپم را از بسیاری کسان بیشتر دوست دارم و شاید فقط دو-سه نفر را بر آن ترجیح بدهم. تعمیرکار دم غروبی زنگ زد. گفت تلاشش زیاد موفقیت آمیز نبوده، غم دنیا در دلم ریخت. سه کتاب منتشر ناشده داشتم که پرید و بسیاری از یادداشتها و فیش برداریها و خُرده مطالب. قرار شد، فردا بروم و لبتاپ را با ویندوز جدید و فرمت شده تحویل بگیرم.
🔹صبح چهارشنبه بود؛ از آبان؛ و بیست و یک روزی سپری شده از آن ماه؛ ساعت ده نشده بود. از تعمیراتی بیرون زده بودم که گوشی زنگ خورد. از جیبم درآوردم و به صفحه نگاهی انداختم، رضا [دکتر رضا نجف زاده] پشت خط بود. بند دلم پاره شد. تردید نداشتم که حامل یکی از تلخ ترین خبرهای همۀ زندگیام است. بدون سلام فقط گفتم: نه... رضا ... نه! تو را بخدا بگو که دروغه... رضا با صدایی شکسته که گویی از اعماق خلاء و هیچ بر می آمد، گفت: همۀ ما رفتنی هستیم! با هر چه در توان داشتم نعره زدم: نه! خدای من نه! دوباره یتیم شدم رضا! خدایا چرا؟ خدایا چرا؟
🔹چند روزی بود که فیرحی در بستر کرونا با مرگ دست و پنجه نرم میکرد، اوضاع وخیم شده بود و اوایل هفته درخواست پلاسما کرده بودند. صف مشتاقانی که برای اعطای پلاسما و خون و کمکهای دیگر به بیمارستان هجوم آورده بودند، تیم درمان را شگفت زده کرده بود که مگر میشود، در این دوره و زَمونه، یک «آخوند» این قدر عاشق سینهچاک داشته باشد. نمیدانستند که او از معدود آدمهای این صنف است که به راستی لباس رسول الله(ص) را پوشیده است. با آن صدای مخملین، صورتِ زیبا و سیرتِ الهی، با آن کلام همیشه مدلل، سیمایی که هیچگاه ابرو در هم نکشید و همیشه و هماره آرام و با طمأنینه و آکنده از متانت بود، فیرحی برای من (و بسیاری دیگر) تندیسِ بی بدیل اسلام عقلانی و رحمانی بود؛ او حجتی برای مسلمانی بود که به راحتی نمیشد نادیدهاش گرفت. با فیرحی تردیدی برای مومن بودن باقی نمیماند. و حالا فیرحی رفته بود. سر بلند کردم، با اینکه صبح بود اما به نظرم آسمان شهر،از هر شبِ دیجوری سیاهتر و تیرهتر بود. با خود، زیر لب، گفتم و تکرار کردم: یعنی دیگر این دنیا داود فیرحی ندارد؟ مگر میشود؟ و حال یک سالی از آن روزِ تَلخاتَلخ گذشته است. به تقریب، هفتهای نمیشود که یادی از او نکنم و اشک از دیدگانم روان نشود: ای عزیزِ رفته، در غم فراق تو تا ابد بِگریم!
🆔 @feirahi