Forwarded from سید صادق حقیقت
پروژه دکتر فیرحی و اندیشه سیاسی اهل سنت
(وبینار بررسی کتاب قدرت، دانش و مشروعیت در اسلام)
(نشست مشترک با شیخ سعدالدین صدیقی، به همت مدرسه عالی احمدیه اوز، 25 آذرماه 1400)
دکتر فیرحی در گفتگو با شماره ۴۵ مجله اندیشه پویا: ایده اصلی «قدرت، دانش و مشروعیت در اسلام» دو جمله بود: بین نصوص دینی و سنت سیاسی مسلمانان چه نسبتی وجود دارد؟ این سنت چگونه خود را بر نص تحمیل کرده و ضمن اخذ تأیید از آن، وجوه دموکراتیک نص را به حاشیه رانده و پنهان کرده است؟ فصل ششم این کتاب به «فقه سیاسی اهل سنت» می پردازد. وی به روش شناسی جابری در «تکوین عقل عربی» و به ابوزید در «الامام الشافعی و تأسیس الایدئولوجیه الوسطیه» اشاره می کند. اهل سنت مفسر کتاب را عمل صحابه می دانند. وی نقش مدارس نظامیه را بازتولید اقتدار می داند.
هدف این سخنرانی بررسی نسبت پروژه فکری دکتر فیرحی و اندیشه سیاسی اهل سنت با نگاهی انتقادی به کتاب قدرت، دانش و مشروعیت در اسلام است:
1- اهمیت فقه (سیاسی): به قول جابری فربه ترین دانش در تاریخ مسلمانان فقه بوده است. پروژه دکتر فیرحی بر فقه سیاسی متمرکز است.
2- اهمیت گفتمان نواندیشی دینی: این گفتمان در کنار روشنفکری (دینی و غیردینی) می تواند در عالم اهل سنت نیز مطرح باشد.
3- ارتباط بین اسلام یک و اسلام دو و سه: پاسخ به این سؤال: بین نصوص دینی و سنت سیاسی مسلمانان چه نسبتی وجود دارد؟
4- نقش قدرت و دانش: دیسپوزیتیف بین برنامه ریزی شهری و فضای انضباطی میانجیگری می کند. دیسپوزیتیف عبارت است از: تدارکات مادی که راه را به روی یک عمل استراتژیک می گشاید. اشکال قدرت مویرگی در نهادهای دینی، اجتماعی، حقوقی، تربیتی و مانند درهم تنیده است. پس، نه تنها قدرت فقط منفی نیست، بلکه تولیدکنندگی هم دارد. «حکومت مندی» که به عنوان روش در کتاب فقه و حکمرانی حزبی استفاده شده، به دخالت ذهنیتها و یکه تاز نبودن قدرت مادی دولت اشاره دارد. دانش قدرت است، و می تواند به جای ویژگی محافظه کارانه، مثبت و همراه با نقد و اصلاح مستمر باشد. دانش همان قدرت است، نه این که نسبت قدرت/ دانش همان نسبت شمشیر/ قلم باشد.
نتیجه: پروژه دکتر فیرحی همان گونه که می تواند الگویی برای نواندیشی دینی در شیعه باشد، می تواند به پویایی اندیشه سیاسی اهل سنت نیز کمک کند. جهان اهل سنت به تقویت گفتمان نواندیشی دینی، در کنار گفتمان روشنفکری، نیاز دارد.
🆔@s_sadegh_haghighat
(وبینار بررسی کتاب قدرت، دانش و مشروعیت در اسلام)
(نشست مشترک با شیخ سعدالدین صدیقی، به همت مدرسه عالی احمدیه اوز، 25 آذرماه 1400)
دکتر فیرحی در گفتگو با شماره ۴۵ مجله اندیشه پویا: ایده اصلی «قدرت، دانش و مشروعیت در اسلام» دو جمله بود: بین نصوص دینی و سنت سیاسی مسلمانان چه نسبتی وجود دارد؟ این سنت چگونه خود را بر نص تحمیل کرده و ضمن اخذ تأیید از آن، وجوه دموکراتیک نص را به حاشیه رانده و پنهان کرده است؟ فصل ششم این کتاب به «فقه سیاسی اهل سنت» می پردازد. وی به روش شناسی جابری در «تکوین عقل عربی» و به ابوزید در «الامام الشافعی و تأسیس الایدئولوجیه الوسطیه» اشاره می کند. اهل سنت مفسر کتاب را عمل صحابه می دانند. وی نقش مدارس نظامیه را بازتولید اقتدار می داند.
هدف این سخنرانی بررسی نسبت پروژه فکری دکتر فیرحی و اندیشه سیاسی اهل سنت با نگاهی انتقادی به کتاب قدرت، دانش و مشروعیت در اسلام است:
1- اهمیت فقه (سیاسی): به قول جابری فربه ترین دانش در تاریخ مسلمانان فقه بوده است. پروژه دکتر فیرحی بر فقه سیاسی متمرکز است.
2- اهمیت گفتمان نواندیشی دینی: این گفتمان در کنار روشنفکری (دینی و غیردینی) می تواند در عالم اهل سنت نیز مطرح باشد.
3- ارتباط بین اسلام یک و اسلام دو و سه: پاسخ به این سؤال: بین نصوص دینی و سنت سیاسی مسلمانان چه نسبتی وجود دارد؟
4- نقش قدرت و دانش: دیسپوزیتیف بین برنامه ریزی شهری و فضای انضباطی میانجیگری می کند. دیسپوزیتیف عبارت است از: تدارکات مادی که راه را به روی یک عمل استراتژیک می گشاید. اشکال قدرت مویرگی در نهادهای دینی، اجتماعی، حقوقی، تربیتی و مانند درهم تنیده است. پس، نه تنها قدرت فقط منفی نیست، بلکه تولیدکنندگی هم دارد. «حکومت مندی» که به عنوان روش در کتاب فقه و حکمرانی حزبی استفاده شده، به دخالت ذهنیتها و یکه تاز نبودن قدرت مادی دولت اشاره دارد. دانش قدرت است، و می تواند به جای ویژگی محافظه کارانه، مثبت و همراه با نقد و اصلاح مستمر باشد. دانش همان قدرت است، نه این که نسبت قدرت/ دانش همان نسبت شمشیر/ قلم باشد.
نتیجه: پروژه دکتر فیرحی همان گونه که می تواند الگویی برای نواندیشی دینی در شیعه باشد، می تواند به پویایی اندیشه سیاسی اهل سنت نیز کمک کند. جهان اهل سنت به تقویت گفتمان نواندیشی دینی، در کنار گفتمان روشنفکری، نیاز دارد.
🆔@s_sadegh_haghighat
Audio
پروژه دکتر فیرحی و اندیشه سیاسی اهل سنت
(وبینار بررسی کتاب قدرت، دانش و مشروعیت در اسلام)
(نشست مشترک با شیخ سعدالدین صدیقی، به همت مدرسه عالی احمدیه اوز، 25 آذرماه 1400)
🆔@s_sadegh_haghighat
(وبینار بررسی کتاب قدرت، دانش و مشروعیت در اسلام)
(نشست مشترک با شیخ سعدالدین صدیقی، به همت مدرسه عالی احمدیه اوز، 25 آذرماه 1400)
🆔@s_sadegh_haghighat
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🍁وظیفه ی دانشجویان علم سیاست
@feirahi
@feirahi
Audio
♦️فاطمه؛ زن و حکمرانی:
🔸تأملی بر موقعیت فاطمه(س) و بحران حکمرانی در سال یازده هجرت
1⃣ مقدمه؛
-تاریخ قدسی و تاریخ تحلیلی
- هجرت و بلوغ فاطمه
- فاطمه و جامعه مردسالار عربستان
- وضع متضاد حرمت و محرومیت زن
2⃣ زمینه تاریخی - سیاسی؛
- سال یازده؛ رحلت پیامبر و بحران دولت النبی (ص)
- وضع واقع؛ خلافت و پرسش از مشروعیت
- جایگاه فاطمه؛ زنی که وارث بنیانگذار است.
3⃣ خطبه فدکیه
- ماهیت و اهمیت فدک
- بندها و نکات دهگانه در خطبه فدک
🔸قم. مؤسسه فهیم. دوشنبه 7 بهمن 1398.
🆔@feirahi
🔸تأملی بر موقعیت فاطمه(س) و بحران حکمرانی در سال یازده هجرت
1⃣ مقدمه؛
-تاریخ قدسی و تاریخ تحلیلی
- هجرت و بلوغ فاطمه
- فاطمه و جامعه مردسالار عربستان
- وضع متضاد حرمت و محرومیت زن
2⃣ زمینه تاریخی - سیاسی؛
- سال یازده؛ رحلت پیامبر و بحران دولت النبی (ص)
- وضع واقع؛ خلافت و پرسش از مشروعیت
- جایگاه فاطمه؛ زنی که وارث بنیانگذار است.
3⃣ خطبه فدکیه
- ماهیت و اهمیت فدک
- بندها و نکات دهگانه در خطبه فدک
🔸قم. مؤسسه فهیم. دوشنبه 7 بهمن 1398.
🆔@feirahi
Forwarded from داود فیرحی
⬅️ برگی از نهج البلاغه؛
✅ ای پیامبر خدا (ص)، صبر و بردبارى من با از دست دادن دخترت فاطمه کم شده، و توان خویشتندارى ندارم، امّا براى من که سختى جدایى تو را دیده، و سنگینى مصیبت تو را کشیدم، شکیبایى ممکن است.
✅ این من بودم که با دست خود تو را در میان قبر نهادم، و هنگام رحلت، جان گرامى تو میان سینه و گردنم پرواز کرد «پس همه ما از خداییم و به خدا باز مى گردیم».
✅ پس امانتى که به من سپرده بودى برگردانده شد، و به صاحبش رسید، از این پس اندوه من جاودانه، و شبهایم، شب زنده دارى است، تا آن روز که خدا خانه زندگى تو را براى من برگزیند.
✅ به زودى دخترت تو را آگاه خواهد ساخت که امّت تو چگونه در ستمکارى بر او اجتماع کردند، از فاطمه علیها السّلام بپرس، و احوال اندوهناک ما را از او خبر گیر، که هنوز روزگارى سپرى نشده، و یاد تو فراموش نگشته است.
✅ سلام من به هر دوى شما، سلام وداع کننده اى که از روى خشنودى یا خسته دلى سلام نمى کند. اگر از خدمت تو باز مى گردم از روى خستگى نیست، و اگر در کنار قبرت مى نشینم از بدگمانى بدانچه خدا صابران را وعده داده نمى باشد
✅متن عربی خطبه ۲۰۲؛
وَ مِنْ کَلَامٍ لَهُ (علیه السلام) رُوِیَ عَنْهُ أَنَّهُ قَالَهُ عِنْدَ دَفْنِ سَیِّدَهِ النِّسَاءِ فَاطِمَهَ ( علیها السلام ) کَالْمُنَاجِی بِهِ رَسُولَ اللَّهِ (صلى الله علیه وآله) عِنْدَ قَبْرِهِ :
السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا رَسُولَ اللَّهِ عَنِّی وَ عَنِ ابْنَتِکَ النَّازِلَهِ فِی جِوَارِکَ وَ السَّرِیعَهِ اللَّحَاقِ بِکَ قَلَّ یَا رَسُولَ اللَّهِ عَنْ صَفِیَّتِکَ صَبْرِی وَ رَقَّ عَنْهَا تَجَلُّدِی إِلَّا أَنَّ فِی التَّأَسِّی لِی بِعَظِیمِ فُرْقَتِکَ وَ فَادِحِ مُصِیبَتِکَ مَوْضِعَ تَعَزٍّ فَلَقَدْ وَسَّدْتُکَ فِی مَلْحُودَهِ قَبْرِکَ وَ فَاضَتْ بَیْنَ نَحْرِی وَ صَدْرِی نَفْسُکَ فَ إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ فَلَقَدِ اسْتُرْجِعَتِ الْوَدِیعَهُ وَ أُخِذَتِ الرَّهِینَهُ أَمَّا حُزْنِی فَسَرْمَدٌ وَ أَمَّا لَیْلِی فَمُسَهَّدٌ إِلَى أَنْ یَخْتَارَ اللَّهُ لِی دَارَکَ الَّتِی أَنْتَ بِهَا مُقِیمٌ وَ سَتُنَبِّئُکَ ابْنَتُکَ بِتَضَافُرِ أُمَّتِکَ عَلَى هَضْمِهَا فَأَحْفِهَا السُّؤَالَ وَ اسْتَخْبِرْهَا الْحَالَ هَذَا وَ لَمْ یَطُلِ الْعَهْدُ وَ لَمْ یَخْلُ مِنْکَ الذِّکْرُ وَ السَّلَامُ عَلَیْکُمَا سَلَامَ مُوَدِّعٍ لَا قَالٍ وَ لَا سَئِمٍ فَإِنْ أَنْصَرِفْ فَلَا عَنْ مَلَالَهٍ وَ إِنْ أُقِمْ فَلَا عَنْ سُوءِ ظَنٍّ بِمَا وَعَدَ اللَّهُ الصَّابِرِینَ .
✅ ای پیامبر خدا (ص)، صبر و بردبارى من با از دست دادن دخترت فاطمه کم شده، و توان خویشتندارى ندارم، امّا براى من که سختى جدایى تو را دیده، و سنگینى مصیبت تو را کشیدم، شکیبایى ممکن است.
✅ این من بودم که با دست خود تو را در میان قبر نهادم، و هنگام رحلت، جان گرامى تو میان سینه و گردنم پرواز کرد «پس همه ما از خداییم و به خدا باز مى گردیم».
✅ پس امانتى که به من سپرده بودى برگردانده شد، و به صاحبش رسید، از این پس اندوه من جاودانه، و شبهایم، شب زنده دارى است، تا آن روز که خدا خانه زندگى تو را براى من برگزیند.
✅ به زودى دخترت تو را آگاه خواهد ساخت که امّت تو چگونه در ستمکارى بر او اجتماع کردند، از فاطمه علیها السّلام بپرس، و احوال اندوهناک ما را از او خبر گیر، که هنوز روزگارى سپرى نشده، و یاد تو فراموش نگشته است.
✅ سلام من به هر دوى شما، سلام وداع کننده اى که از روى خشنودى یا خسته دلى سلام نمى کند. اگر از خدمت تو باز مى گردم از روى خستگى نیست، و اگر در کنار قبرت مى نشینم از بدگمانى بدانچه خدا صابران را وعده داده نمى باشد
✅متن عربی خطبه ۲۰۲؛
وَ مِنْ کَلَامٍ لَهُ (علیه السلام) رُوِیَ عَنْهُ أَنَّهُ قَالَهُ عِنْدَ دَفْنِ سَیِّدَهِ النِّسَاءِ فَاطِمَهَ ( علیها السلام ) کَالْمُنَاجِی بِهِ رَسُولَ اللَّهِ (صلى الله علیه وآله) عِنْدَ قَبْرِهِ :
السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا رَسُولَ اللَّهِ عَنِّی وَ عَنِ ابْنَتِکَ النَّازِلَهِ فِی جِوَارِکَ وَ السَّرِیعَهِ اللَّحَاقِ بِکَ قَلَّ یَا رَسُولَ اللَّهِ عَنْ صَفِیَّتِکَ صَبْرِی وَ رَقَّ عَنْهَا تَجَلُّدِی إِلَّا أَنَّ فِی التَّأَسِّی لِی بِعَظِیمِ فُرْقَتِکَ وَ فَادِحِ مُصِیبَتِکَ مَوْضِعَ تَعَزٍّ فَلَقَدْ وَسَّدْتُکَ فِی مَلْحُودَهِ قَبْرِکَ وَ فَاضَتْ بَیْنَ نَحْرِی وَ صَدْرِی نَفْسُکَ فَ إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ فَلَقَدِ اسْتُرْجِعَتِ الْوَدِیعَهُ وَ أُخِذَتِ الرَّهِینَهُ أَمَّا حُزْنِی فَسَرْمَدٌ وَ أَمَّا لَیْلِی فَمُسَهَّدٌ إِلَى أَنْ یَخْتَارَ اللَّهُ لِی دَارَکَ الَّتِی أَنْتَ بِهَا مُقِیمٌ وَ سَتُنَبِّئُکَ ابْنَتُکَ بِتَضَافُرِ أُمَّتِکَ عَلَى هَضْمِهَا فَأَحْفِهَا السُّؤَالَ وَ اسْتَخْبِرْهَا الْحَالَ هَذَا وَ لَمْ یَطُلِ الْعَهْدُ وَ لَمْ یَخْلُ مِنْکَ الذِّکْرُ وَ السَّلَامُ عَلَیْکُمَا سَلَامَ مُوَدِّعٍ لَا قَالٍ وَ لَا سَئِمٍ فَإِنْ أَنْصَرِفْ فَلَا عَنْ مَلَالَهٍ وَ إِنْ أُقِمْ فَلَا عَنْ سُوءِ ظَنٍّ بِمَا وَعَدَ اللَّهُ الصَّابِرِینَ .
🍁جدال دو استاد، دکتر مهدی فدایی مهربانی، آگاهی نو، شماره ۵، پاییز ۱۴۰۰، صص۷۳-۷۰.
@feirahi
@feirahi
https://www.instagram.com/mghochani/p/CY7IFJXspYg/?utm_medium=share_sheet
🍁 بررسی آخرین اثر زنده یاد استاد فیرحی در مجله آگاهی نو، شماره پنجم، پاییز ۱۴۰۰
@feirahi
🍁 بررسی آخرین اثر زنده یاد استاد فیرحی در مجله آگاهی نو، شماره پنجم، پاییز ۱۴۰۰
@feirahi
🍁ویژه نامه ای برای داود فیرحی، ماهنامه رخ نگار، شماره ششم و هفتم، آذر و دی ۱۴۰۰.
@feirahi
@feirahi
Forwarded from فصلنامهٔ فرهنگی-هنری (کسرینیا)
شمارهی ششم و هفتم #ماهنامه_فرهنگی_هنری
#رخ_نگار بهزودی منتشر میشود.
اینستاگرام:
@sharghulmelal
@Sharghulmelal_Group
#رخ_نگار بهزودی منتشر میشود.
اینستاگرام:
@sharghulmelal
@Sharghulmelal_Group
✍محمد رضا مرادی طادی
مقالۀ «لحظۀ فِیرحیَّن» صرفاً یک ادای احترام اخلاقی و مرامی به استادی نیست که هم از او آموختهام و هم به او صمیمانه و دیوانهوار علاقه مند بودهام؛ بلکه ورای ملاحظات عاطفی و احساسی، در واقع تلاشی بوده است برای نامگذاری تقاطعی که از تقابل و مواجهۀ سنت و تجدد در تاریخ اندیشۀ معاصر در ذهنیّت انسان ایرانی ایجاد شده است، و پیشنهاد کردهام تا این مومِنت (moment) را به دلیل نوع تأملی که فیرحی درباب کلیّت این پروبلماتیک داشته است (بی توجه به این که تا چه حد کامروا بوده یا ناکام) به نام او کنیم. این نامگذاری فی الواقع نوعی فراخواندن نیز هست، فراخوان به اندیشیدن در فراسوی مرزبندیهایی همچون سنت و تجدد، حوزه و دانشگاه، آتن و اورشلیم، و دیگر دوگانهسازیهایی که امکان گشایش افقهای جدید فکری را برای ما مسدود و محدود میکند. لذا این مقاله اگر ارزشی داشته باشد، صرفاً در همین تلاشِ حداقلیاش است به فراخواندن به «امکان»ی که اگر چه «امتناع» را آغازگاه خود داشته است، ولی به فراسوی آن خطر کرده است.
🍁ویژه نامه ای برای داود فیرحی، ماهنامه رخ نگار، شماره ششم و هفتم، آذر و دی ۱۴۰۰.
@feirahi
مقالۀ «لحظۀ فِیرحیَّن» صرفاً یک ادای احترام اخلاقی و مرامی به استادی نیست که هم از او آموختهام و هم به او صمیمانه و دیوانهوار علاقه مند بودهام؛ بلکه ورای ملاحظات عاطفی و احساسی، در واقع تلاشی بوده است برای نامگذاری تقاطعی که از تقابل و مواجهۀ سنت و تجدد در تاریخ اندیشۀ معاصر در ذهنیّت انسان ایرانی ایجاد شده است، و پیشنهاد کردهام تا این مومِنت (moment) را به دلیل نوع تأملی که فیرحی درباب کلیّت این پروبلماتیک داشته است (بی توجه به این که تا چه حد کامروا بوده یا ناکام) به نام او کنیم. این نامگذاری فی الواقع نوعی فراخواندن نیز هست، فراخوان به اندیشیدن در فراسوی مرزبندیهایی همچون سنت و تجدد، حوزه و دانشگاه، آتن و اورشلیم، و دیگر دوگانهسازیهایی که امکان گشایش افقهای جدید فکری را برای ما مسدود و محدود میکند. لذا این مقاله اگر ارزشی داشته باشد، صرفاً در همین تلاشِ حداقلیاش است به فراخواندن به «امکان»ی که اگر چه «امتناع» را آغازگاه خود داشته است، ولی به فراسوی آن خطر کرده است.
🍁ویژه نامه ای برای داود فیرحی، ماهنامه رخ نگار، شماره ششم و هفتم، آذر و دی ۱۴۰۰.
@feirahi
Forwarded from سید صادق حقیقت
پروژه دکتر فیرحی و اندیشه سیاسی اهل سنت
(وبینار بررسی کتاب قدرت، دانش و مشروعیت در اسلام)
(نشست مشترک با شیخ سعدالدین صدیقی، به همت مدرسه عالی احمدیه اوز، 25 آذرماه 1400)
دکتر فیرحی در گفتگو با شماره ۴۵ مجله اندیشه پویا: ایده اصلی «قدرت، دانش و مشروعیت در اسلام» دو جمله بود: بین نصوص دینی و سنت سیاسی مسلمانان چه نسبتی وجود دارد؟ این سنت چگونه خود را بر نص تحمیل کرده و ضمن اخذ تأیید از آن، وجوه دموکراتیک نص را به حاشیه رانده و پنهان کرده است؟ فصل ششم این کتاب به «فقه سیاسی اهل سنت» می پردازد. وی به روش شناسی جابری در «تکوین عقل عربی» و به ابوزید در «الامام الشافعی و تأسیس الایدئولوجیه الوسطیه» اشاره می کند. اهل سنت مفسر کتاب را عمل صحابه می دانند. وی نقش مدارس نظامیه را بازتولید اقتدار می داند.
هدف این سخنرانی بررسی نسبت پروژه فکری دکتر فیرحی و اندیشه سیاسی اهل سنت با نگاهی انتقادی به کتاب قدرت، دانش و مشروعیت در اسلام است:
1- اهمیت فقه (سیاسی): به قول جابری فربه ترین دانش در تاریخ مسلمانان فقه بوده است. پروژه دکتر فیرحی بر فقه سیاسی متمرکز است.
2- اهمیت گفتمان نواندیشی دینی: این گفتمان در کنار روشنفکری (دینی و غیردینی) می تواند در عالم اهل سنت نیز مطرح باشد.
3- ارتباط بین اسلام یک و اسلام دو و سه: پاسخ به این سؤال: بین نصوص دینی و سنت سیاسی مسلمانان چه نسبتی وجود دارد؟
4- نقش قدرت و دانش: دیسپوزیتیف بین برنامه ریزی شهری و فضای انضباطی میانجیگری می کند. دیسپوزیتیف عبارت است از: تدارکات مادی که راه را به روی یک عمل استراتژیک می گشاید. اشکال قدرت مویرگی در نهادهای دینی، اجتماعی، حقوقی، تربیتی و مانند درهم تنیده است. پس، نه تنها قدرت فقط منفی نیست، بلکه تولیدکنندگی هم دارد. «حکومت مندی» که به عنوان روش در کتاب فقه و حکمرانی حزبی استفاده شده، به دخالت ذهنیتها و یکه تاز نبودن قدرت مادی دولت اشاره دارد. دانش قدرت است، و می تواند به جای ویژگی محافظه کارانه، مثبت و همراه با نقد و اصلاح مستمر باشد. دانش همان قدرت است، نه این که نسبت قدرت/ دانش همان نسبت شمشیر/ قلم باشد.
نتیجه: پروژه دکتر فیرحی همان گونه که می تواند الگویی برای نواندیشی دینی در شیعه باشد، می تواند به پویایی اندیشه سیاسی اهل سنت نیز کمک کند. جهان اهل سنت به تقویت گفتمان نواندیشی دینی، در کنار گفتمان روشنفکری، نیاز دارد.
🆔@s_sadegh_haghighat
(وبینار بررسی کتاب قدرت، دانش و مشروعیت در اسلام)
(نشست مشترک با شیخ سعدالدین صدیقی، به همت مدرسه عالی احمدیه اوز، 25 آذرماه 1400)
دکتر فیرحی در گفتگو با شماره ۴۵ مجله اندیشه پویا: ایده اصلی «قدرت، دانش و مشروعیت در اسلام» دو جمله بود: بین نصوص دینی و سنت سیاسی مسلمانان چه نسبتی وجود دارد؟ این سنت چگونه خود را بر نص تحمیل کرده و ضمن اخذ تأیید از آن، وجوه دموکراتیک نص را به حاشیه رانده و پنهان کرده است؟ فصل ششم این کتاب به «فقه سیاسی اهل سنت» می پردازد. وی به روش شناسی جابری در «تکوین عقل عربی» و به ابوزید در «الامام الشافعی و تأسیس الایدئولوجیه الوسطیه» اشاره می کند. اهل سنت مفسر کتاب را عمل صحابه می دانند. وی نقش مدارس نظامیه را بازتولید اقتدار می داند.
هدف این سخنرانی بررسی نسبت پروژه فکری دکتر فیرحی و اندیشه سیاسی اهل سنت با نگاهی انتقادی به کتاب قدرت، دانش و مشروعیت در اسلام است:
1- اهمیت فقه (سیاسی): به قول جابری فربه ترین دانش در تاریخ مسلمانان فقه بوده است. پروژه دکتر فیرحی بر فقه سیاسی متمرکز است.
2- اهمیت گفتمان نواندیشی دینی: این گفتمان در کنار روشنفکری (دینی و غیردینی) می تواند در عالم اهل سنت نیز مطرح باشد.
3- ارتباط بین اسلام یک و اسلام دو و سه: پاسخ به این سؤال: بین نصوص دینی و سنت سیاسی مسلمانان چه نسبتی وجود دارد؟
4- نقش قدرت و دانش: دیسپوزیتیف بین برنامه ریزی شهری و فضای انضباطی میانجیگری می کند. دیسپوزیتیف عبارت است از: تدارکات مادی که راه را به روی یک عمل استراتژیک می گشاید. اشکال قدرت مویرگی در نهادهای دینی، اجتماعی، حقوقی، تربیتی و مانند درهم تنیده است. پس، نه تنها قدرت فقط منفی نیست، بلکه تولیدکنندگی هم دارد. «حکومت مندی» که به عنوان روش در کتاب فقه و حکمرانی حزبی استفاده شده، به دخالت ذهنیتها و یکه تاز نبودن قدرت مادی دولت اشاره دارد. دانش قدرت است، و می تواند به جای ویژگی محافظه کارانه، مثبت و همراه با نقد و اصلاح مستمر باشد. دانش همان قدرت است، نه این که نسبت قدرت/ دانش همان نسبت شمشیر/ قلم باشد.
نتیجه: پروژه دکتر فیرحی همان گونه که می تواند الگویی برای نواندیشی دینی در شیعه باشد، می تواند به پویایی اندیشه سیاسی اهل سنت نیز کمک کند. جهان اهل سنت به تقویت گفتمان نواندیشی دینی، در کنار گفتمان روشنفکری، نیاز دارد.
🆔@s_sadegh_haghighat
Audio
پروژه دکتر فیرحی و اندیشه سیاسی اهل سنت
(وبینار بررسی کتاب قدرت، دانش و مشروعیت در اسلام)
(نشست مشترک با شیخ سعدالدین صدیقی، به همت مدرسه عالی احمدیه اوز، 25 آذرماه 1400)
🆔@s_sadegh_haghighat
(وبینار بررسی کتاب قدرت، دانش و مشروعیت در اسلام)
(نشست مشترک با شیخ سعدالدین صدیقی، به همت مدرسه عالی احمدیه اوز، 25 آذرماه 1400)
🆔@s_sadegh_haghighat
Forwarded from سید صادق حقیقت
4_5778443150292945752.docx
31.6 KB
فیرحی؛ احیاگر فقه سیاسی
مصاحبه با دکتر حقیقت، مجله رخ نگار، ش 6 و 7، آذر و دی 1400
@s_sadegh_haghighat
مصاحبه با دکتر حقیقت، مجله رخ نگار، ش 6 و 7، آذر و دی 1400
@s_sadegh_haghighat
فیرحی حقیقت.pdf
281 KB
🍁فیرحی؛ احیاگر فقه سیاسی(فایل pdf)
مصاحبه با دکتر حقیقت، مجله رخ نگار، ش 6 و 7، آذر و دی 1400
@s_sadegh_haghighat
@feirahi
مصاحبه با دکتر حقیقت، مجله رخ نگار، ش 6 و 7، آذر و دی 1400
@s_sadegh_haghighat
@feirahi
امام_علیع؛_حکمرانی_و_بحران_های_اجتماعی
<unknown>
🟢 إمام علی(ع)؛ حکمرانی و بحران های اجتماعی
🎙#داود_فیرحی
♦️1. ماهیت و هستی شناسی بحران
🔸2. وظایف حکومتها در شرایط بحران؛
1- آگاهیبخشی؛
وظیفه حکومت است که مردم را نسبت به گذرا بودن این دوران آگاه سازد. انسان فراموشکار است و تاریخچه خود را فراموش میکند، بر این اساس فکر میکند که بحرانی که با آن مواجه است، سختترین بحرانی است که بشر تا کنون با آن مواجه بوده است. این آگاهی بخشی برای حفظ آرامش تمامی مردم ضروری است.
2- تلاش برای حفظ زندگی مردم گرفتار؛
افراد و اقشار آسیبپذیر ، باید مورد توجه خاص حکومت قرار گیرند. نگرانیهای دارویی و غذایی و بهداشتی باید به حداقل برسد.
3- تلاش برای ختم قطعی بحران؛
حکومتها و نباید به گونهای مدیریت کنند که بحران به بعد از خودشان منتقل شود. باید برای خاتمه قطعی بحران تلاش کنند، نه اینکه مرهم موقتی بگذارند، ولی ریشه بحران همچنان پابرجا باشد.
4- ارزیابی و هشیاری برای آینده؛
حکومت باید به این فکر کند که اگر شهر مجدداً گرفتار بحران شد، چه باید کرد؟ باید برای آینده راهحل داشته باشد.
🔹 سیزدهمین نشست سالانه موسسه رحمان/22. اردیبهشت 99.
#امام_علی
@Feirahi
@andishedinimoaser
🎙#داود_فیرحی
♦️1. ماهیت و هستی شناسی بحران
🔸2. وظایف حکومتها در شرایط بحران؛
1- آگاهیبخشی؛
وظیفه حکومت است که مردم را نسبت به گذرا بودن این دوران آگاه سازد. انسان فراموشکار است و تاریخچه خود را فراموش میکند، بر این اساس فکر میکند که بحرانی که با آن مواجه است، سختترین بحرانی است که بشر تا کنون با آن مواجه بوده است. این آگاهی بخشی برای حفظ آرامش تمامی مردم ضروری است.
2- تلاش برای حفظ زندگی مردم گرفتار؛
افراد و اقشار آسیبپذیر ، باید مورد توجه خاص حکومت قرار گیرند. نگرانیهای دارویی و غذایی و بهداشتی باید به حداقل برسد.
3- تلاش برای ختم قطعی بحران؛
حکومتها و نباید به گونهای مدیریت کنند که بحران به بعد از خودشان منتقل شود. باید برای خاتمه قطعی بحران تلاش کنند، نه اینکه مرهم موقتی بگذارند، ولی ریشه بحران همچنان پابرجا باشد.
4- ارزیابی و هشیاری برای آینده؛
حکومت باید به این فکر کند که اگر شهر مجدداً گرفتار بحران شد، چه باید کرد؟ باید برای آینده راهحل داشته باشد.
🔹 سیزدهمین نشست سالانه موسسه رحمان/22. اردیبهشت 99.
#امام_علی
@Feirahi
@andishedinimoaser
Forwarded from اندیشه دینی معاصر (.)
🟢"بعثت و مدنیّت"
✍#داود_فیرحی
🔻از دیدگاه تفکر سیاسی،«قرآن کریم» و «دولتِ مدینه» دو معجزۀ بزرگ اسلام و پیامبر اعظم(ص) است. اگر یکی راهنمای مکتوب بشر است،دوّمی، البته الگوی عمل سیاسی است. آیۀ 21 سورۀ احزاب، رسول خدا را «اسوۀ عمل صالح» معرفی می کند؛"لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كَانَ يَرْجُو اللَّهَ وَالْيَوْمَ الْآخِرَ وَذَكَرَ اللَّهَ كَثِيرًا؛ به یقین براى شما در [روش و عمل] رسول خدا سرمشقى نيكوست براى آن كس كه به خدا و روز بازپسين اميد دارد و خدا را فراوان ياد مى كند"
🔻نخستین اقدام چنین پیامبری، پس از پیام توحید،اعتماد به مردم و تأسیس دولتِ مدینه، بر أساس قرارداد و رضایت عموم است. تأسیس شهر، و دولت-شهری که در آن مسلمان و غیر مسلمان حقوق سیاسی برابر دارند. پیامبر خدا، نه تنها هجرت از مکه را در قالب شبکه ای از قراردادها فراهم نمود، بلکه با ورود به یثرب، «پیش نویس قراردادی» را تنظیم کرد که «صحيفة النبي»، «وثیقه» يا «قانون اساسي مدينه»معروف است. قراردادی در 47 اصل، بین مسلمانان مهاجر و مردم یثرب، اعم از مسلمان و غیرمسلمان( اهل کتاب و دیگر هم پیمانان)بند/ اصل دوم این صحیفه، همۀ طرف های قرارداد را، فارغ از باورهای مذهبی شان، "امت واحد" می خواند که حقوق و سهمی مشترک در سرنوشت مدینه دارند؛«انَّهمْ اُمَّةٌ واحدةٌ مِن دُونِ الناسِ»
🔻بدین سان، دولت- شهر پیامبر بر بنیاد رضایت و قرارداد شکل گرفت وبالید و ثمر داد. الگویی از عمل صالح که توسط پیامبری اسوه ساخته شد اما نه تنها پیروانش آن را بسط و توسعه ندادند، بلکه به سنّتی فراموش شده در غبار زمان، و رواج "عادت واره های اقتدارگرا" بدل شد.
@andishedinimoaser
✍#داود_فیرحی
🔻از دیدگاه تفکر سیاسی،«قرآن کریم» و «دولتِ مدینه» دو معجزۀ بزرگ اسلام و پیامبر اعظم(ص) است. اگر یکی راهنمای مکتوب بشر است،دوّمی، البته الگوی عمل سیاسی است. آیۀ 21 سورۀ احزاب، رسول خدا را «اسوۀ عمل صالح» معرفی می کند؛"لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كَانَ يَرْجُو اللَّهَ وَالْيَوْمَ الْآخِرَ وَذَكَرَ اللَّهَ كَثِيرًا؛ به یقین براى شما در [روش و عمل] رسول خدا سرمشقى نيكوست براى آن كس كه به خدا و روز بازپسين اميد دارد و خدا را فراوان ياد مى كند"
🔻نخستین اقدام چنین پیامبری، پس از پیام توحید،اعتماد به مردم و تأسیس دولتِ مدینه، بر أساس قرارداد و رضایت عموم است. تأسیس شهر، و دولت-شهری که در آن مسلمان و غیر مسلمان حقوق سیاسی برابر دارند. پیامبر خدا، نه تنها هجرت از مکه را در قالب شبکه ای از قراردادها فراهم نمود، بلکه با ورود به یثرب، «پیش نویس قراردادی» را تنظیم کرد که «صحيفة النبي»، «وثیقه» يا «قانون اساسي مدينه»معروف است. قراردادی در 47 اصل، بین مسلمانان مهاجر و مردم یثرب، اعم از مسلمان و غیرمسلمان( اهل کتاب و دیگر هم پیمانان)بند/ اصل دوم این صحیفه، همۀ طرف های قرارداد را، فارغ از باورهای مذهبی شان، "امت واحد" می خواند که حقوق و سهمی مشترک در سرنوشت مدینه دارند؛«انَّهمْ اُمَّةٌ واحدةٌ مِن دُونِ الناسِ»
🔻بدین سان، دولت- شهر پیامبر بر بنیاد رضایت و قرارداد شکل گرفت وبالید و ثمر داد. الگویی از عمل صالح که توسط پیامبری اسوه ساخته شد اما نه تنها پیروانش آن را بسط و توسعه ندادند، بلکه به سنّتی فراموش شده در غبار زمان، و رواج "عادت واره های اقتدارگرا" بدل شد.
@andishedinimoaser