آسیای میانه؛ ایران و اسلام.pdf
287.7 KB
✅آسیای میانه؛ ایران و اسلام.
🔹فصلنامه ی سیاست، مجله دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دوره ۴۶، شماره ۱، بهار ۱۳۹۵
@feirahi
🔹فصلنامه ی سیاست، مجله دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دوره ۴۶، شماره ۱، بهار ۱۳۹۵
@feirahi
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔹بیماری خود ایمنی دولت
@feirahi
@feirahi
Forwarded from اندیشه دینی معاصر (.)
🟣«چرایی عدم مشروعیت حکومتها»
📍#داود_فیرحی
🔰 اصل اولیه این است که حکومتها (به جهت تصرف در دارایی مردم) نامشروع هستند؛ مگر اینکه دلیلی بر مشروعیت داشته باشند. زوال مشروعیت دو جا رخ می دهد؛
✔️اول اینکه زوال اعتبار حاکم به دلیل فقدان شرایط یا ظلم حاکم رخ میدهد، اما حکومت همچنان وجود دارد؛ البته کارکردهای بد حاکم، خیلی زود به عدم مشروعیت حکومت تسری می یابد. عامه مردم، حاکم را حکومت مجسم میدانند و عیب حاکم را به پای حکومت می ریزند.
✔️ و دوم جایی است که انحلال حکومت، خلافت یا سلطنت اتفاق میافتد که این دو جدا هستند. در سنت فقاهتی اهل سنت، حاکم بعد از مشروعیت به دو علت ممکن است اعتبار خود را از دست بدهد و مشروعیت خود را از دست دهد؛
-یکی جسمی و مادی است؛ مثلا اگر حاکم لکنت زبان پیدا کند یا بینایی و شنوایی او زوال یابد دیگر اعتبار خود را از دست می دهد، چون کارآیی حاکم در این است که در میدان حضور داشته باشد.
- اما یکسری اوصافی حاکم باید می داشت که این اوصاف زائل شده یا کشف شده که از ابتدا در حاکم وجود نداشته است مانند عدالت، مدیریت، علم و مروّت. اینها می گفتند چون کار حاکم انشائی است و به نوعی ناظر به تصویب است و نظرش را اعمال می کند، حجت است و به این ترتیب حاکم به لحاظ خصائص غیرجسمانی قابل ارزیابی نیست.
گروه دیگری بر این اعتقاد بودند که می توان با تشخیص عقلا یا ارجاع به رضایت عامه، این زوال را تشخیص داد و لذا از تجدید بیعت سخن به میان می آوردند.
📍 حاکم اگر مشروعیت شرعی هم داشته باشد، به اعتبار تخطّی یا خیانت در حق مردم می تواند، به حوزه جور رانده شود؛ به اعتبار اهمال در امانت مردم و خیانت در امانت مردم که مرجع آن هم مردم هستند.
🔸در نظریه های گذشته می گفتند فقط به اعتبار جسمانی می توان گفت حاکم از حوزه مشروعیت به نامشروعیت کشیده شده است اما در مورد قسمت دوم چون اختلافی است، جای اجماع وجود ندارد و مناقشه بیشتر هرج و مرج ایجاد می کند و لذا فقها به سکوت می رفتند اما در نظریات جدید مانند نظریات امام چنین بر می آید که می توان بعد از حکومت، فقدان یا زوال شرایط را کشف کرد.
@andishedinimoaser
📍#داود_فیرحی
🔰 اصل اولیه این است که حکومتها (به جهت تصرف در دارایی مردم) نامشروع هستند؛ مگر اینکه دلیلی بر مشروعیت داشته باشند. زوال مشروعیت دو جا رخ می دهد؛
✔️اول اینکه زوال اعتبار حاکم به دلیل فقدان شرایط یا ظلم حاکم رخ میدهد، اما حکومت همچنان وجود دارد؛ البته کارکردهای بد حاکم، خیلی زود به عدم مشروعیت حکومت تسری می یابد. عامه مردم، حاکم را حکومت مجسم میدانند و عیب حاکم را به پای حکومت می ریزند.
✔️ و دوم جایی است که انحلال حکومت، خلافت یا سلطنت اتفاق میافتد که این دو جدا هستند. در سنت فقاهتی اهل سنت، حاکم بعد از مشروعیت به دو علت ممکن است اعتبار خود را از دست بدهد و مشروعیت خود را از دست دهد؛
-یکی جسمی و مادی است؛ مثلا اگر حاکم لکنت زبان پیدا کند یا بینایی و شنوایی او زوال یابد دیگر اعتبار خود را از دست می دهد، چون کارآیی حاکم در این است که در میدان حضور داشته باشد.
- اما یکسری اوصافی حاکم باید می داشت که این اوصاف زائل شده یا کشف شده که از ابتدا در حاکم وجود نداشته است مانند عدالت، مدیریت، علم و مروّت. اینها می گفتند چون کار حاکم انشائی است و به نوعی ناظر به تصویب است و نظرش را اعمال می کند، حجت است و به این ترتیب حاکم به لحاظ خصائص غیرجسمانی قابل ارزیابی نیست.
گروه دیگری بر این اعتقاد بودند که می توان با تشخیص عقلا یا ارجاع به رضایت عامه، این زوال را تشخیص داد و لذا از تجدید بیعت سخن به میان می آوردند.
📍 حاکم اگر مشروعیت شرعی هم داشته باشد، به اعتبار تخطّی یا خیانت در حق مردم می تواند، به حوزه جور رانده شود؛ به اعتبار اهمال در امانت مردم و خیانت در امانت مردم که مرجع آن هم مردم هستند.
🔸در نظریه های گذشته می گفتند فقط به اعتبار جسمانی می توان گفت حاکم از حوزه مشروعیت به نامشروعیت کشیده شده است اما در مورد قسمت دوم چون اختلافی است، جای اجماع وجود ندارد و مناقشه بیشتر هرج و مرج ایجاد می کند و لذا فقها به سکوت می رفتند اما در نظریات جدید مانند نظریات امام چنین بر می آید که می توان بعد از حکومت، فقدان یا زوال شرایط را کشف کرد.
@andishedinimoaser
علم و سیاست
🔷 عبور از ایدئولوژی به فلسفه، راه دشوار طباطبایی 🔹فیرحی از تحریف اندیشه های طباطبایی نگران است 🔸سخنرانی فیرحی در همایش «ایران همین جا است که ایستاده ایم» - ۱۵دی ۹۵ 👉 simafekr.tv/24603 👉 @simafekr
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🔷 عبور از ایدئولوژی به فلسفه، راه دشوار طباطبایی
🔹فیرحی از تحریف اندیشه های طباطبایی نگران است
🔸سخنرانی فیرحی در همایش «ایران همین جا است که ایستاده ایم» - ۱۵دی ۹۵
@feirahi
🔹فیرحی از تحریف اندیشه های طباطبایی نگران است
🔸سخنرانی فیرحی در همایش «ایران همین جا است که ایستاده ایم» - ۱۵دی ۹۵
@feirahi
داود فیرحی
🔷 عبور از ایدئولوژی به فلسفه، راه دشوار طباطبایی 🔹فیرحی از تحریف اندیشه های طباطبایی نگران است 🔸سخنرانی فیرحی در همایش «ایران همین جا است که ایستاده ایم» - ۱۵دی ۹۵ @feirahi
Feirahi
<unknown>
🔷 عبور از ایدئولوژی به فلسفه، راه دشوار طباطبایی
🔹فیرحی از تحریف اندیشه های طباطبایی نگران است
🔸سخنرانی فیرحی در همایش «ایران همین جا است که ایستاده ایم» - ۱۵دی ۹۵
@feirahi
🔹فیرحی از تحریف اندیشه های طباطبایی نگران است
🔸سخنرانی فیرحی در همایش «ایران همین جا است که ایستاده ایم» - ۱۵دی ۹۵
@feirahi
safavi
<unknown>
⚡️#سید_زین_العابدین_صفوی: داود فیرحی مصداق کامل «علیکم بالمتون لا بالحواشی» بود. «تمرکز» و «پرهیز از حواشی» رمز پیشرفت او در کار بود.
🎙سخنران : #سید_زینالعابدین_صفوی درباره مرحوم داود فیرحی
📍مراسم نکوداشت چهار تن از اساتید نواندیش - ۱۰ خرداد ۱۴۰۲ - دارالقرآن علامه طباطبایی
@andishedinimoaser
🎙سخنران : #سید_زینالعابدین_صفوی درباره مرحوم داود فیرحی
📍مراسم نکوداشت چهار تن از اساتید نواندیش - ۱۰ خرداد ۱۴۰۲ - دارالقرآن علامه طباطبایی
@andishedinimoaser
🍁جواد طباطبایی در حلقه منتقدان و مدافعان
🔹در اين نشست حسين آباديان، قباد منصور بخت و احمد بستاني در مقام مدافع و حاتم قادري، هاشم آقاجري و داود فيرحي در جايگاه منتقد به بررسي آثار و انديشههاي طباطبايي پرداختند.
🔹دكتر رحمانيان نيز قرار بود منتقد طباطبايي باشد، اما به بيان نكاتي كوتاه درباره او بسنده كرد، ضمن اين که خود طباطبايي در آغاز نشست گفت من خود به صف مخالفان انديشههايم پيوستهام و قرار بود در سخنرانياش به نقد ديدگاههاي پيشينش بپردازد، اما نيش نقدهاي منتقدان به ويژه آقاجري و قادري چنان تند بود كه بيشتر صحبتهاي او به پاسخ گويي به ايشان اختصاص داشت.
داود فيرحي: انديشه ايرانشهري وجود ندارد
🔹️در ميان منتقدان طباطبايي در این نشست، داود فيرحي، بیش از بقيه به او نزديك بوده است، او كه در آغاز سخن به سالهاي طولاني شاگردياش نزد طباطبايي اشاره كرد گفت كه از نقدهاي تند سايرين كه به زعم او دكانستره كردن راديكال انديشه بود، متاثر شده است و به جاي آن ميخواهد به نقد محتواي انديشه به جاي نقد مولف بپردازد.
🔹دكتر فيرحي، طباطبايي را پدر انديشه سياسي ايران خواند و گفت كه انديشههاي او اولا بسيار جدي است، ثانيا مسالهمحور است، ثالثا روشمند است و رابعا يك مسير تحولي روشن دارد. وي گفت: علم از نقل قولهاي ساده توليد نميشود، بلكه حاصل خلاقيت است و ناشي از سنتز عقلاني دادههايي است كه از گذشته و تاريخ به دست ميآيد.
🔹اين که ميگويم تئوري دكتر طباطبايي منسجم است، به اين دليل است كه من در مقام شاگرد وقتي به بررسي فرضيات ايشان پرداختم، متوجه شدم كه با برخي مفروضات مخالفم و اين مخالفت باعث ميشد كه با ساير بخشهاي انديشه ايشان نيز مخالف باشم.
🔹دكتر فيرحي سپس در بيان خلاصه نظريه طباطبايي گفت: ايشان ميگويند كه هگلي نيست، اما ما ايشان را هگلي ميفهميديم، منتها هگل را وارونه ميكرد و نزديك به چيزي بود كه آرنت و اشتراوس ميگفتند. يعني به جاي بيان تاريخ پيشرفت، از تاريخ انحطاط سخن ميراند. اين تئوري سكوهاي سه گانه داشت: نخست آغازگاه انديشه را ايران قديم و يونان باستان (به خصوص) ميخواند، دوم دوره ميانه كه انحطاط را در خود داشت و سوم تجددي كه ايشان به آن اميد داشتند. بين اين سه مرحله گذار انحطاطي از يونان به دوره ميانه است و گذار به تجدد متصور از دوره ميانه در عصر حاضر. همه كتابهاي ايشان بر اين چارچوب متكي است، البته بعدها روششناسي ايشان تلفيقي شد و از آرنت و هگل به متفكران جديدتري چون فوكو تغيير پيدا كرد و مثلا از اصطلاحي چون شرايط امتناع كه در بيان فوكو شرايط امكان است، استفاده كردند.
🔹دكتر فيرحي بعد از شرح مختصر نظر طباطبايي به انتقاد از آن پرداخت و گفت: وقتي با عينكهاي مفروضات ايشان به بررسي سنت خودمان پرداختم، به تدريج اين عينكها فرو ميريخت. ويژگي انسجام انديشه ايشان آن است كه وقتي در يك قسمت با تئوريهاي ايشان به مشكل بر ميخوريم، در ساير جاها نيز دچار اشكال ميشويم.
🔹مثلا وقتي به تقسيمبندي سهگانه مشهور ايشان از منابع انديشه سياسي به صورت فقهي، فلسفي و سياست نامهنويسي پرداختم، متوجه شدم كه جريان مستقلي به نام سياستنامهنويسي كه نماينده انديشه ايران باستان در آثار انديشه سياسي ما باشد، وجود ندارد و چيزي كه كساني چون روزنتال و فيلولوژيستهاي غربي ميگويند ناشي از آشنا نبودن با سنت ما و مقايسه ظاهر كلمات و تقسيمبنديهاي غلط است.
🔹مثلا در بررسي خواجه نظام الملك متوجه شدم كه نه تنها كار او ربطي به انديشه ايرانشهري ندارد بلكه اساسا انديشه ايرانشهري وجود ندارد. ضمن آنكه خود خواجه نظام يك مومن متعصب و معتقد به كلام اشعري و فقه شافعي است و هيچ نسبتي با انديشه باستاني ندارد و تنها اشاراتي مختصر در فصل هشتم سياستنامه به فره ايزدي دارد. ضمنا سلطنت دوره اسلامي جنس متفاوتي با سلطنت ايران باستان دارد و قابل تقليل به انديشه ايرانشهري ندارد. بنابراين جز مستشرقان كسي به تقسيمبندي سهگانه ايشان باور ندارد و عمده آثار يا فلسفي يا فقهي هستند و عمدتا هم فقهي هستند.
🔹دكتر فيرحي ابهام در مفهوم سنت در تئوري دكتر طباطبايي را ديگر نقد وارد بر انديشه او خواند و گفت: احساس ميكنم البته دكتر طباطبايي قبلا از سنت فرار ميكرد و با آن تهافت ميكرد، اما در بحثهاي اخير به اهميت سنت پي بردهاند. به همين خاطر من علقه بيشتري به بحثهاي اخير ايشان دارم. توجه اخير ايشان به دانش فقه به عنوان مهمترين دانش سنتي ما بسيار مهم است،زيرا به اعتقاد من بازانديشي در جهان اسلام جز با بازانديشي در فقه راه به جايي نميبرد.
🔹در اين نشست حسين آباديان، قباد منصور بخت و احمد بستاني در مقام مدافع و حاتم قادري، هاشم آقاجري و داود فيرحي در جايگاه منتقد به بررسي آثار و انديشههاي طباطبايي پرداختند.
🔹دكتر رحمانيان نيز قرار بود منتقد طباطبايي باشد، اما به بيان نكاتي كوتاه درباره او بسنده كرد، ضمن اين که خود طباطبايي در آغاز نشست گفت من خود به صف مخالفان انديشههايم پيوستهام و قرار بود در سخنرانياش به نقد ديدگاههاي پيشينش بپردازد، اما نيش نقدهاي منتقدان به ويژه آقاجري و قادري چنان تند بود كه بيشتر صحبتهاي او به پاسخ گويي به ايشان اختصاص داشت.
داود فيرحي: انديشه ايرانشهري وجود ندارد
🔹️در ميان منتقدان طباطبايي در این نشست، داود فيرحي، بیش از بقيه به او نزديك بوده است، او كه در آغاز سخن به سالهاي طولاني شاگردياش نزد طباطبايي اشاره كرد گفت كه از نقدهاي تند سايرين كه به زعم او دكانستره كردن راديكال انديشه بود، متاثر شده است و به جاي آن ميخواهد به نقد محتواي انديشه به جاي نقد مولف بپردازد.
🔹دكتر فيرحي، طباطبايي را پدر انديشه سياسي ايران خواند و گفت كه انديشههاي او اولا بسيار جدي است، ثانيا مسالهمحور است، ثالثا روشمند است و رابعا يك مسير تحولي روشن دارد. وي گفت: علم از نقل قولهاي ساده توليد نميشود، بلكه حاصل خلاقيت است و ناشي از سنتز عقلاني دادههايي است كه از گذشته و تاريخ به دست ميآيد.
🔹اين که ميگويم تئوري دكتر طباطبايي منسجم است، به اين دليل است كه من در مقام شاگرد وقتي به بررسي فرضيات ايشان پرداختم، متوجه شدم كه با برخي مفروضات مخالفم و اين مخالفت باعث ميشد كه با ساير بخشهاي انديشه ايشان نيز مخالف باشم.
🔹دكتر فيرحي سپس در بيان خلاصه نظريه طباطبايي گفت: ايشان ميگويند كه هگلي نيست، اما ما ايشان را هگلي ميفهميديم، منتها هگل را وارونه ميكرد و نزديك به چيزي بود كه آرنت و اشتراوس ميگفتند. يعني به جاي بيان تاريخ پيشرفت، از تاريخ انحطاط سخن ميراند. اين تئوري سكوهاي سه گانه داشت: نخست آغازگاه انديشه را ايران قديم و يونان باستان (به خصوص) ميخواند، دوم دوره ميانه كه انحطاط را در خود داشت و سوم تجددي كه ايشان به آن اميد داشتند. بين اين سه مرحله گذار انحطاطي از يونان به دوره ميانه است و گذار به تجدد متصور از دوره ميانه در عصر حاضر. همه كتابهاي ايشان بر اين چارچوب متكي است، البته بعدها روششناسي ايشان تلفيقي شد و از آرنت و هگل به متفكران جديدتري چون فوكو تغيير پيدا كرد و مثلا از اصطلاحي چون شرايط امتناع كه در بيان فوكو شرايط امكان است، استفاده كردند.
🔹دكتر فيرحي بعد از شرح مختصر نظر طباطبايي به انتقاد از آن پرداخت و گفت: وقتي با عينكهاي مفروضات ايشان به بررسي سنت خودمان پرداختم، به تدريج اين عينكها فرو ميريخت. ويژگي انسجام انديشه ايشان آن است كه وقتي در يك قسمت با تئوريهاي ايشان به مشكل بر ميخوريم، در ساير جاها نيز دچار اشكال ميشويم.
🔹مثلا وقتي به تقسيمبندي سهگانه مشهور ايشان از منابع انديشه سياسي به صورت فقهي، فلسفي و سياست نامهنويسي پرداختم، متوجه شدم كه جريان مستقلي به نام سياستنامهنويسي كه نماينده انديشه ايران باستان در آثار انديشه سياسي ما باشد، وجود ندارد و چيزي كه كساني چون روزنتال و فيلولوژيستهاي غربي ميگويند ناشي از آشنا نبودن با سنت ما و مقايسه ظاهر كلمات و تقسيمبنديهاي غلط است.
🔹مثلا در بررسي خواجه نظام الملك متوجه شدم كه نه تنها كار او ربطي به انديشه ايرانشهري ندارد بلكه اساسا انديشه ايرانشهري وجود ندارد. ضمن آنكه خود خواجه نظام يك مومن متعصب و معتقد به كلام اشعري و فقه شافعي است و هيچ نسبتي با انديشه باستاني ندارد و تنها اشاراتي مختصر در فصل هشتم سياستنامه به فره ايزدي دارد. ضمنا سلطنت دوره اسلامي جنس متفاوتي با سلطنت ايران باستان دارد و قابل تقليل به انديشه ايرانشهري ندارد. بنابراين جز مستشرقان كسي به تقسيمبندي سهگانه ايشان باور ندارد و عمده آثار يا فلسفي يا فقهي هستند و عمدتا هم فقهي هستند.
🔹دكتر فيرحي ابهام در مفهوم سنت در تئوري دكتر طباطبايي را ديگر نقد وارد بر انديشه او خواند و گفت: احساس ميكنم البته دكتر طباطبايي قبلا از سنت فرار ميكرد و با آن تهافت ميكرد، اما در بحثهاي اخير به اهميت سنت پي بردهاند. به همين خاطر من علقه بيشتري به بحثهاي اخير ايشان دارم. توجه اخير ايشان به دانش فقه به عنوان مهمترين دانش سنتي ما بسيار مهم است،زيرا به اعتقاد من بازانديشي در جهان اسلام جز با بازانديشي در فقه راه به جايي نميبرد.
🍃گزارش روزنامه اعتماد به قلم محسن آزموده از نشست نقد و بررسي انديشههاي سيد جواد طباطبايي، برگزار شده به همت پژوهشكده تاريخ اسلام، سالن مركز همايشهای كتابخانه ملی، اردیبهشت۱۳۹۳
http://yun.ir/ys6vf3
@feirahi
http://yun.ir/ys6vf3
@feirahi
www.cgie.org.ir
جواد طباطبايي در حلقه منتقدان و مدافعان
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🟢 نشست فقه و سیاست در ایران معاصر
🔻داود فیرحی، عبدالله نصری، علی اصغر محمدخانی
🔸شهر کتاب، ۲۷ مهر ۱۳۹۱
@feirahi
🔻داود فیرحی، عبدالله نصری، علی اصغر محمدخانی
🔸شهر کتاب، ۲۷ مهر ۱۳۹۱
@feirahi
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
استبداد؛ مسالهی طالقانی
سی و هشتمین یادمان مرحوم طالقانی
https://www.youtube.com/watch?v=Cyb1jwMYkQY
@feirahi
سی و هشتمین یادمان مرحوم طالقانی
https://www.youtube.com/watch?v=Cyb1jwMYkQY
@feirahi
🔹به همت بنیاد فرهنگی مهندس مهدی بازرگان، جایزهی اولین دورهی «کتاب سال مهندس مهدی بازرگان» به مرحوم دکتر داود فیرحی به سبب تالیف کتاب «دولت مدرن و بحران قانون» تعلق گرفت.
خردادماه ۱۴۰۲
@feirahi
خردادماه ۱۴۰۲
@feirahi