🌿"در دهلیز سنت و تجدد می گردم"، گفت و گو با داود فیرحی، اندیشه ی پویا، شهریور1396، ص111.
@Feirahi
@Feirahi
Forwarded from نامههای حوزوی
⚡️طالقانی معتقد بود چیستی استبداد مهم است نه کیستی مستبد
✔️به گزارش جماران داود فیرحی در مراسم بزرگداشت آیت الله طالقانی گفت🔻
🔹مرحوم طالقانی مثل هر متفکر دیگری وقتی صحبت میکند یک امالمسائل دارد و آن همین مساله «استبداد» است. طالقانی در شبکهای فکر میکرد که این شبکه فکری ضداستبداد بود، در این شبکه بزرگانی چون نایینی و خراسانی و مدرس در ایران و افرادی مانند عبدالرحمان کواکبی در بیرون از ایران این اندیشه را برجسته کرده بودند. اینان شبکه ای از تفکر را ساخته بودند که آن «مفهوم سازی استبداد» بود.
🔹در نظریه این متفکران تلاش شایانی پدید آمده است که عبارت است از تفکیک استبداد از مستبد. این تفکیک مفهوم استبداد از فرد مستبد بسیار مهم است. مانند تفکیک ظلم و ظالم، استبداد ناظر به یک ساختار فکری و اجتماعی غیر دموکراتیک است یعنی ساختاری که به صورت اتوماتیک آزادی را سرکوب می کند. مهم نیست چه کسی کارگزار امر سرکوب باشد مهم این است که سیستم و ساختار مستبد پرور نباشد. مرحوم طالقانی و بزرگانی که در این مکتب فکری بودند متوجه شدند که مبارزه با مستبد دچار یک چرخه باطل است؛ مستبد پیری پایین کشیده می شود و مستبد جوانی با قدرت و انرژی بیشتر جایگزین او خواهد شد. بنابراین مستبد مثل ظالم است اگر جامعه ظلم خیز باشد ظالمانی هم پیدا خواهند شد. ظالم کوچک را می گویند شورشی و به ظالم بزرگ قداست می دهند.
🔹مرحوم طالقانی ظاهرا به این قضیه بیشتر توجه کرده است و آن تفکیک استبداد به عنوان یک مفهوم و ساختار زندگی و به عنوان یک شبکه فکری اجتماعی، با شخص مستبد است. در اندیشه سیاسی امروز می گویند مستبدان را جامعه استبداد پرور تولید می کند، چون فکر دیکتاتوری هست دیکتاتور پیدا می شود.
🔹اساسا مرحوم طالقانی مثل بقیه متفکران نظریه استبداد در جهان اسلام، معتقد است باید ماهیت استبداد را شناساند و نسبت به آن آگاهی داد. چیستی استبداد مهم است نه کیستی مستبد؛ کیستی مستبد اهمیت ندارد. اگر استبداد باشد، مستبد هم هست. این موضوع که اساساً استبداد چیست و از کجا می آید و چگونه عمل می کند مهم است. بزرگان این فکر ریشه آن را در جهل و راه حل این مساله را در آزادی جریان اطلاعات توضیح می دادند.
🔹مساله دیگر چگونگی نهی یا سلب استبداد است این نظریه در پایان کتاب کوچک عبدالرحمان کواکبی آمده است. کواکبی می گوید تا کسانی استبداد را نشناسند و نچشند نمی توانند با استبداد مقابله کنند. او همچنین جمله دیگری هم دارد به این معنی که استبداد با استبداد کنار زدنی نیست. یعنی خشونت را نمی توان با خشونت مهار کرد چرا که خشونت مضاعف تولید می کند و در نهایت این که می گوید بهترین سلاح مقابله با مستبد، مقاومت نرم یا صلح آمیز است. این حرف بسیار مهمی است چون استبداد مانند تیغ است و هر چه برخورد با آن شدید تر باشد جراحت بیشتری ایجاد می کند.
🔹بحث دیگر این که می گویند قبل از این که نفی استبداد شروع شود باید جایگزین استبداد هم روشن شود تا این که بتوان ایده ای را توضیح داد. باید نظریه جایگزین وجود داشته باشد. در غیر این صورت؛ (نفی استبداد) تخریب بی هدف است و این تخریب خود شرایط بهتری را برای ظهور استبداد جدید مهیا می کند. چون جامعه ناامن می شود و مردم دوباره به مستبد جدیدی پناه می برند.
🔹از اولین بحث های طالقانی صحبت کردن از عواقب و مصائب استبداد در ایران است. او از جمله متفکرانی است که معتقد است با استعمار هم می توان با نیروی دموکراسی مواجه شد. این یعنی منطق حکمرانی مدرن را مرحوم طالقانی خوب درک کرده اند و آن این است که مهمترین ابزار مقاومت افکار عمومی است. این چیزی است که در ادبیات طالقانی وجود دارد.
🔹طالقانی در مقدمه کتاب خودش مرتباً به بزرگان نهیب می زند که چرا شما استبداد را توضیح نمی دهید. این طور نیست که استبداد عیان باشد و آنچه عیان است چه حاجت به بیان است. استبدار هزار و یک لایه و مکر دارد. استبداد از تهدید خارجی می ترساند، تقدس می سازد، منفعت ایجاد می کند و... یعنی این گونه نیست که استبداد عریان و عیان باشد بلکه احتیاج به توضیح و توجه دادن دارد🔺
@namehayehawzavi
✔️به گزارش جماران داود فیرحی در مراسم بزرگداشت آیت الله طالقانی گفت🔻
🔹مرحوم طالقانی مثل هر متفکر دیگری وقتی صحبت میکند یک امالمسائل دارد و آن همین مساله «استبداد» است. طالقانی در شبکهای فکر میکرد که این شبکه فکری ضداستبداد بود، در این شبکه بزرگانی چون نایینی و خراسانی و مدرس در ایران و افرادی مانند عبدالرحمان کواکبی در بیرون از ایران این اندیشه را برجسته کرده بودند. اینان شبکه ای از تفکر را ساخته بودند که آن «مفهوم سازی استبداد» بود.
🔹در نظریه این متفکران تلاش شایانی پدید آمده است که عبارت است از تفکیک استبداد از مستبد. این تفکیک مفهوم استبداد از فرد مستبد بسیار مهم است. مانند تفکیک ظلم و ظالم، استبداد ناظر به یک ساختار فکری و اجتماعی غیر دموکراتیک است یعنی ساختاری که به صورت اتوماتیک آزادی را سرکوب می کند. مهم نیست چه کسی کارگزار امر سرکوب باشد مهم این است که سیستم و ساختار مستبد پرور نباشد. مرحوم طالقانی و بزرگانی که در این مکتب فکری بودند متوجه شدند که مبارزه با مستبد دچار یک چرخه باطل است؛ مستبد پیری پایین کشیده می شود و مستبد جوانی با قدرت و انرژی بیشتر جایگزین او خواهد شد. بنابراین مستبد مثل ظالم است اگر جامعه ظلم خیز باشد ظالمانی هم پیدا خواهند شد. ظالم کوچک را می گویند شورشی و به ظالم بزرگ قداست می دهند.
🔹مرحوم طالقانی ظاهرا به این قضیه بیشتر توجه کرده است و آن تفکیک استبداد به عنوان یک مفهوم و ساختار زندگی و به عنوان یک شبکه فکری اجتماعی، با شخص مستبد است. در اندیشه سیاسی امروز می گویند مستبدان را جامعه استبداد پرور تولید می کند، چون فکر دیکتاتوری هست دیکتاتور پیدا می شود.
🔹اساسا مرحوم طالقانی مثل بقیه متفکران نظریه استبداد در جهان اسلام، معتقد است باید ماهیت استبداد را شناساند و نسبت به آن آگاهی داد. چیستی استبداد مهم است نه کیستی مستبد؛ کیستی مستبد اهمیت ندارد. اگر استبداد باشد، مستبد هم هست. این موضوع که اساساً استبداد چیست و از کجا می آید و چگونه عمل می کند مهم است. بزرگان این فکر ریشه آن را در جهل و راه حل این مساله را در آزادی جریان اطلاعات توضیح می دادند.
🔹مساله دیگر چگونگی نهی یا سلب استبداد است این نظریه در پایان کتاب کوچک عبدالرحمان کواکبی آمده است. کواکبی می گوید تا کسانی استبداد را نشناسند و نچشند نمی توانند با استبداد مقابله کنند. او همچنین جمله دیگری هم دارد به این معنی که استبداد با استبداد کنار زدنی نیست. یعنی خشونت را نمی توان با خشونت مهار کرد چرا که خشونت مضاعف تولید می کند و در نهایت این که می گوید بهترین سلاح مقابله با مستبد، مقاومت نرم یا صلح آمیز است. این حرف بسیار مهمی است چون استبداد مانند تیغ است و هر چه برخورد با آن شدید تر باشد جراحت بیشتری ایجاد می کند.
🔹بحث دیگر این که می گویند قبل از این که نفی استبداد شروع شود باید جایگزین استبداد هم روشن شود تا این که بتوان ایده ای را توضیح داد. باید نظریه جایگزین وجود داشته باشد. در غیر این صورت؛ (نفی استبداد) تخریب بی هدف است و این تخریب خود شرایط بهتری را برای ظهور استبداد جدید مهیا می کند. چون جامعه ناامن می شود و مردم دوباره به مستبد جدیدی پناه می برند.
🔹از اولین بحث های طالقانی صحبت کردن از عواقب و مصائب استبداد در ایران است. او از جمله متفکرانی است که معتقد است با استعمار هم می توان با نیروی دموکراسی مواجه شد. این یعنی منطق حکمرانی مدرن را مرحوم طالقانی خوب درک کرده اند و آن این است که مهمترین ابزار مقاومت افکار عمومی است. این چیزی است که در ادبیات طالقانی وجود دارد.
🔹طالقانی در مقدمه کتاب خودش مرتباً به بزرگان نهیب می زند که چرا شما استبداد را توضیح نمی دهید. این طور نیست که استبداد عیان باشد و آنچه عیان است چه حاجت به بیان است. استبدار هزار و یک لایه و مکر دارد. استبداد از تهدید خارجی می ترساند، تقدس می سازد، منفعت ایجاد می کند و... یعنی این گونه نیست که استبداد عریان و عیان باشد بلکه احتیاج به توضیح و توجه دادن دارد🔺
@namehayehawzavi
☘️طالقاني چيستي را بر كيستي استبداد ترجيح ميداد
http://www.armandaily.ir/fa/news/main/197744
@Davood_Feirahi
http://www.armandaily.ir/fa/news/main/197744
@Davood_Feirahi
✅دریافت طالقانی از رابطه قرآن و سیاست؛ گزارشی از مقاله ی داود فیرحی درباره ی طالقانی
http://www.mehrnews.com/news/4082393
@Davood_Feirahi
http://www.mehrnews.com/news/4082393
@Davood_Feirahi
خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان | Mehr News Agency
یادداشتی از داود فیرحی؛ دریافت طالقانی از رابطه قرآن و سیاست
طالقانی را می توان در رده و امتداد برجسته ترین «قرآن گرایان» معاصر شیعه قرار داد. او تلاش کرد قرآن را به عرصه زندگی و عمل سیاسی برگرداند و عمل سیاسی را نیز به قرآن ارجاع دهد.
Forwarded from مباحثات
مباحثات/ جامعهشناسی کنشگری روحانیت در انتخابات (۹): حجتالاسلام والمسلمین فیرحی
✔️ دگرگونی در مفهوم سیاست و دولت در ایران
🔹 ظهور امر ملی برخی مسائل را برای ما ظاهر کرد؛ یکی اینکه امر ملی لزوماً شرعی نیست؛ امر ملی از شریعت استقلال پیدا میکند؛ مثل دو حلقه زنجیر هستند؛ در عین حال که به شریعت وصل است، اما عین شریعت هم نیست. دیگر اینکه امر ملی ناشی از حقوق ملی است؛ که قبلاً چیزی به نام حقوق ملی نداشتیم؛ قبلاً از رعایا یا امت صحبت میکردیم.
🔹 برخی متفکرین ما معتقدند گشایش یا تأسیس چنین موضوع جدیدی (دولت ملی) و بنابراین ترتیب احکام و تحلیل جدید برای امر سیاسی، ناممکن و به همین دلیل دولت ملی یک بدعت است. برخی متفکرین نیز بر این باورند که نهتنها چنین چیزی ممکن است، بلکه ضروری است.
🔹 میتوان گفت تولد دولت ملی در ایران تولدی ناتمام است؛ یعنی هنوز نهادهای بزرگ مذهبی تصمیم یا حتی تصویر روشنی از آن ندارند و به لحاظ موضوعشناسی، اجماعی دربارهی آن وجود ندارد؛ تا چه رسد به حکم.
مشاهده متن کامل👇👇👇
http://mobahesat.ir/14585
🔻🔻🔻
@mobahesatmagz
✔️ دگرگونی در مفهوم سیاست و دولت در ایران
🔹 ظهور امر ملی برخی مسائل را برای ما ظاهر کرد؛ یکی اینکه امر ملی لزوماً شرعی نیست؛ امر ملی از شریعت استقلال پیدا میکند؛ مثل دو حلقه زنجیر هستند؛ در عین حال که به شریعت وصل است، اما عین شریعت هم نیست. دیگر اینکه امر ملی ناشی از حقوق ملی است؛ که قبلاً چیزی به نام حقوق ملی نداشتیم؛ قبلاً از رعایا یا امت صحبت میکردیم.
🔹 برخی متفکرین ما معتقدند گشایش یا تأسیس چنین موضوع جدیدی (دولت ملی) و بنابراین ترتیب احکام و تحلیل جدید برای امر سیاسی، ناممکن و به همین دلیل دولت ملی یک بدعت است. برخی متفکرین نیز بر این باورند که نهتنها چنین چیزی ممکن است، بلکه ضروری است.
🔹 میتوان گفت تولد دولت ملی در ایران تولدی ناتمام است؛ یعنی هنوز نهادهای بزرگ مذهبی تصمیم یا حتی تصویر روشنی از آن ندارند و به لحاظ موضوعشناسی، اجماعی دربارهی آن وجود ندارد؛ تا چه رسد به حکم.
مشاهده متن کامل👇👇👇
http://mobahesat.ir/14585
🔻🔻🔻
@mobahesatmagz
مباحثات
دگرگونی در مفهوم سیاست و دولت در ایران « مباحثات
ظهور امر ملی برخی مسائل را برای ما ظاهر کرد؛ یکی اینکه امر ملی لزوماً شرعی نیست؛ امر ملی از شریعت استقلال پیدا میکند؛ مثل دو حلقه زنجیر هستند؛ در عین حال که به شریعت وصل است، اما عین شریعت هم نیست. دیگر اینکه امر ملی ناشی از حقوق ملی است؛ که قبلاً چیزی…
Forwarded from کانال خبری فراتاب
20110225164029-مفهوم جنگ.pdf
363.1 KB
💫 با فراتاب با بهترین مقالات علوم سیاسی و روابط بین الملل
🔹 مفهوم جنگ و اخلاق نظامی در اسلام شیعی، دکتر داود فیرحی
@Faratab
🔹 مفهوم جنگ و اخلاق نظامی در اسلام شیعی، دکتر داود فیرحی
@Faratab
🛑الاهیات جدید یک شبه رخ نمی دهد. انقلاب سیاسی ممکن است که قابل تحمل باشد اما انقلاب های فکری بنیادین، غیر قابل تحمل است و البته شدنی نیست . همه جوامع سنت هایشان را دارند . ما باید کار ویژه سنت ها را به تدریج تغییر دهیم .
🛑عبور از فقه به اخلاق ظاهر زیبایی دارد اما باطنش تلخ است . اخلاق که نمی تواند نظام زندگی درست کند . اخلاق درونی است. شما مجبورید قانون درست کنید . قانون که نمی تواند از درون اخلاق سر به بیرون بیاورد . قانون از درون اراده می آید . در واقع برای اداره جامعه همیشه به قوانین موضوعه احتیاج داریم .
🛑اثر بعدی من بررسی مفهوم قانون در ایران معاصر است . در واقع ادامه فقه و حکمرانی حزبی است درباره این است که وقتی ما قانون می نویسیم ، آن قانون چه نسبتی با فرهنگ و جامعه و قانون گذار دارد.
#مفهوم_قانون
🍁گفتگوی استاد فیرحی با اندیشه پویا، شهریور96.
@Nedaye_siyasat
@feirahi
🛑عبور از فقه به اخلاق ظاهر زیبایی دارد اما باطنش تلخ است . اخلاق که نمی تواند نظام زندگی درست کند . اخلاق درونی است. شما مجبورید قانون درست کنید . قانون که نمی تواند از درون اخلاق سر به بیرون بیاورد . قانون از درون اراده می آید . در واقع برای اداره جامعه همیشه به قوانین موضوعه احتیاج داریم .
🛑اثر بعدی من بررسی مفهوم قانون در ایران معاصر است . در واقع ادامه فقه و حکمرانی حزبی است درباره این است که وقتی ما قانون می نویسیم ، آن قانون چه نسبتی با فرهنگ و جامعه و قانون گذار دارد.
#مفهوم_قانون
🍁گفتگوی استاد فیرحی با اندیشه پویا، شهریور96.
@Nedaye_siyasat
@feirahi
🍁 در میانه ی سنت و تجدد
🔹از سال 1378 که کتاب «قدرت، دانش و مشروعیت در اسلام» منتشر شد، نزدیک به دو دهه است که در فضای روشنفکری ایران کار می کند. از جمله اندیشمندانی است که او را می توان دارای پروژه ی فکری دانست؛ پروژه ای که با انتشار هر اثری از او همچون قطعات یک پازل کامل و کامل تر می شود. وقتی به داود فیرحی گفتم شما را باید در چه گروهی از گروه های روشنفکری دینی، نواندیش دینی یا در زمره ی متفکرانی که به دنبال فقه پویا هستند جای داد؟ گفت به این برچسب ها اعتقادی ندارد.
🔹با این حال، با توجه به آثارش فیرحی را باید از اندیشمندان تاریخ فکر در اسلام و ایران نامید. کسانی که برای توضیح مسائل امروز، در تاریخ فکر ایران به جستجو می پردازند تا شاید راهی برای بن بست های امروزی جامعه ی ایرانی بیابند. اگر او در «قدرت، دانش و مشروعیت در اسلام» و نیز کتاب «تاریخ تحول دولت در اسلام» در پی توضیح سیاست و نظم سلطانی و نسبتش با سنت بود، در کتاب دو جلدی «فقه و سیاست در ایران معاصر» در اندیشه ی ارائه تبیینی از مواجهه ی فقه شیعه با صورت تغییر یافته ای از امر سیاسی است که خود را در پوشش مفاهیم نو مطرح می کند. به عبارت دیگر، مواجهه ی فقه با اموری همانند پارلمانتاریسم، حزب، دولت ملی، دموکراسی و از همه مهم تر قانون گذاری در صد سال اخیر، دست مایه ی پژوهشی فیرحی شده است تا نوری بر نسبت فقه و سیاست بتاباند.
🔹در کتاب هایی چون آستانه ی تجدد و نیز آخرین کتابش «فقه و حکمرانی حزبی»، فیرحی این مسیر را با نشان دادن تلاش های اندیشمندانی که او «پل ساز» می نامد ادامه می دهد؛ تلاش های کسانی چون نایینی، و متفکران معاصری چون محمود طالقانی و بهشتی. آنانی که تلاش می کردند از درون سنت فقاهتی، راه های جدیدی برای رسیدن به تجدد بیابند. تلاشی که به گفته فیرحی، تنها راه برای کم کردن گسست میان سنت و تجدد است.
#خاطره
🍂علی بزرگیان، اندیشه پویا، شهریور1396.
@Feirahi
🔹از سال 1378 که کتاب «قدرت، دانش و مشروعیت در اسلام» منتشر شد، نزدیک به دو دهه است که در فضای روشنفکری ایران کار می کند. از جمله اندیشمندانی است که او را می توان دارای پروژه ی فکری دانست؛ پروژه ای که با انتشار هر اثری از او همچون قطعات یک پازل کامل و کامل تر می شود. وقتی به داود فیرحی گفتم شما را باید در چه گروهی از گروه های روشنفکری دینی، نواندیش دینی یا در زمره ی متفکرانی که به دنبال فقه پویا هستند جای داد؟ گفت به این برچسب ها اعتقادی ندارد.
🔹با این حال، با توجه به آثارش فیرحی را باید از اندیشمندان تاریخ فکر در اسلام و ایران نامید. کسانی که برای توضیح مسائل امروز، در تاریخ فکر ایران به جستجو می پردازند تا شاید راهی برای بن بست های امروزی جامعه ی ایرانی بیابند. اگر او در «قدرت، دانش و مشروعیت در اسلام» و نیز کتاب «تاریخ تحول دولت در اسلام» در پی توضیح سیاست و نظم سلطانی و نسبتش با سنت بود، در کتاب دو جلدی «فقه و سیاست در ایران معاصر» در اندیشه ی ارائه تبیینی از مواجهه ی فقه شیعه با صورت تغییر یافته ای از امر سیاسی است که خود را در پوشش مفاهیم نو مطرح می کند. به عبارت دیگر، مواجهه ی فقه با اموری همانند پارلمانتاریسم، حزب، دولت ملی، دموکراسی و از همه مهم تر قانون گذاری در صد سال اخیر، دست مایه ی پژوهشی فیرحی شده است تا نوری بر نسبت فقه و سیاست بتاباند.
🔹در کتاب هایی چون آستانه ی تجدد و نیز آخرین کتابش «فقه و حکمرانی حزبی»، فیرحی این مسیر را با نشان دادن تلاش های اندیشمندانی که او «پل ساز» می نامد ادامه می دهد؛ تلاش های کسانی چون نایینی، و متفکران معاصری چون محمود طالقانی و بهشتی. آنانی که تلاش می کردند از درون سنت فقاهتی، راه های جدیدی برای رسیدن به تجدد بیابند. تلاشی که به گفته فیرحی، تنها راه برای کم کردن گسست میان سنت و تجدد است.
#خاطره
🍂علی بزرگیان، اندیشه پویا، شهریور1396.
@Feirahi
141217_002
My Recording
🍁فایل صوتی سخنرانی در مراسم بزرگداشت مرحوم آیت الله طالقانی(نسخه کم حجم)
@Davood_Feirahi
@Davood_Feirahi
🍁در مسیر حوزه علمیه قم و دانشگاه تهران
🔹الگوی من شهید بهشتی بود. قهرمان من بود. تلاش می کردم شبیه او باشم. کسی که دروس حوزوی و دانشگاهی را هم زمان با هم ادامه داده بود. زبان بلد بود. بهشتی یک زندگی نامه ی خودنوشتی داشت بسیار کوتاه که ابتدای کتاب "پنج گفتار" ایشان منتشر شده بود. آن جا نوشته بود که بین قم و تهران، بین حوزه ی علمیه قم و دانشگاه تهران در رفت و آمد بوده است. با خواندنش من هم تصمیم به چنین کاری گرفتم. بعد از انقلاب هم زمان در کنکور شرکت کردم و در حوزه ی علمیه قم هم ثبت نام کردم.
🔹ابتدا درک خوبی از دانشگاه تهران نداشتم. دوست داشتم در دانشگاه امام صادق قبول شوم آن هم به خاطر زبان. می گفتند زبان را خوب آموزش می دهند. اما در زنجان یکی از معلمانم نصیحت جالبی به من کرد. گفت آدم وقتی می خواهد به جایی چون دانشگاه و حوزه برود، باید به مرکزش برود. مرکز دانشگاه در ایران دانشگاه تهران است و مرکز حوزه علمیه در ایران، قم است.
🔹در نهایت رشته علوم سیاسی را برگزیدم. هم زمان در قم هم تحصیلاتم را با مکاسب آغاز کردم. دو روز در هفته در تهران بودم و مابقی هفته در قم. دو روزی که در قم نبودم دوستانم جلسات را روی نوار ضبط می کردند و به دستم می رساندند.
#خاطره
🍂گفت و گو با مجله اندیشه ی پویا، شهریور96، ص108.
@Feirahi
🔹الگوی من شهید بهشتی بود. قهرمان من بود. تلاش می کردم شبیه او باشم. کسی که دروس حوزوی و دانشگاهی را هم زمان با هم ادامه داده بود. زبان بلد بود. بهشتی یک زندگی نامه ی خودنوشتی داشت بسیار کوتاه که ابتدای کتاب "پنج گفتار" ایشان منتشر شده بود. آن جا نوشته بود که بین قم و تهران، بین حوزه ی علمیه قم و دانشگاه تهران در رفت و آمد بوده است. با خواندنش من هم تصمیم به چنین کاری گرفتم. بعد از انقلاب هم زمان در کنکور شرکت کردم و در حوزه ی علمیه قم هم ثبت نام کردم.
🔹ابتدا درک خوبی از دانشگاه تهران نداشتم. دوست داشتم در دانشگاه امام صادق قبول شوم آن هم به خاطر زبان. می گفتند زبان را خوب آموزش می دهند. اما در زنجان یکی از معلمانم نصیحت جالبی به من کرد. گفت آدم وقتی می خواهد به جایی چون دانشگاه و حوزه برود، باید به مرکزش برود. مرکز دانشگاه در ایران دانشگاه تهران است و مرکز حوزه علمیه در ایران، قم است.
🔹در نهایت رشته علوم سیاسی را برگزیدم. هم زمان در قم هم تحصیلاتم را با مکاسب آغاز کردم. دو روز در هفته در تهران بودم و مابقی هفته در قم. دو روزی که در قم نبودم دوستانم جلسات را روی نوار ضبط می کردند و به دستم می رساندند.
#خاطره
🍂گفت و گو با مجله اندیشه ی پویا، شهریور96، ص108.
@Feirahi
🍁حلقه ی بزرگان
🔹گروه قدرتمندی از استادان در دانشکده ما جمع شده بودند. حسین بشیریه و جواد شیخ الاسلامی، احمد نقیب زاده و کمی بعدتر سیدجواد طباطبایی هم به این جمع پیوست. هر کدام شان گرایش فکری و دیسیپلین خاصی داشتند. بشیریه گرایش جامعه شناسانه نئومارکسیستی داشت. شیخ الاسلامی هم تاریخ تحولات فکر در ایران را پی می گرفت. یک نوع نگاه تاریخی- بومی در تاریخ اندیشه ی ایران داشت. در امتداد کسانی چون آدمیت و هما ناطق. نقیب زاده هم جامعه شناسی غیرمارکسیستی را دنبال می کرد. و البته طباطبایی که بر من بیشترین تأثیر را گذاشت. من به حوزه اندیشه در ایران علاقه داشتم و او الگوهای روش شناسانه نوینی داشت.
🔹من دانشجو با کلکسیونی از دیدگاه ها مواجه می شدم. این فضا در مقطع فوق لیسانس دیگر شاهکار بود. از احمد خالقی و جواد کاشی و احمد زیدآبادی، معینی علمداری، حمیرا مشیرزاده، شجاع احمدوند گرفته تا سعید حجاریان و ابوالفضل دلاوری و جمیله کدیور دانشجویان این مقطع بودیم. مجموعه جالبی شکل گرفت. کلاس های درس مان همچون محفل روشنفکری بود. بحث های جدی و طولانی انجام می شد. دکتر نقیب زاده اسم این حلقه را گروه دایناسورها گذاشته بود. به دو دلیل: اول این که این دانشجویان پشتکار داشتند و بسیار می خواندند و دوم این که مثل دایناسورها نسل شان در حال انقراض بود.
#خاطره
🍂گفت و گو با اندیشه پویا، شهریور۹۶، ص۱۰۸.
@Feirahi
🔹گروه قدرتمندی از استادان در دانشکده ما جمع شده بودند. حسین بشیریه و جواد شیخ الاسلامی، احمد نقیب زاده و کمی بعدتر سیدجواد طباطبایی هم به این جمع پیوست. هر کدام شان گرایش فکری و دیسیپلین خاصی داشتند. بشیریه گرایش جامعه شناسانه نئومارکسیستی داشت. شیخ الاسلامی هم تاریخ تحولات فکر در ایران را پی می گرفت. یک نوع نگاه تاریخی- بومی در تاریخ اندیشه ی ایران داشت. در امتداد کسانی چون آدمیت و هما ناطق. نقیب زاده هم جامعه شناسی غیرمارکسیستی را دنبال می کرد. و البته طباطبایی که بر من بیشترین تأثیر را گذاشت. من به حوزه اندیشه در ایران علاقه داشتم و او الگوهای روش شناسانه نوینی داشت.
🔹من دانشجو با کلکسیونی از دیدگاه ها مواجه می شدم. این فضا در مقطع فوق لیسانس دیگر شاهکار بود. از احمد خالقی و جواد کاشی و احمد زیدآبادی، معینی علمداری، حمیرا مشیرزاده، شجاع احمدوند گرفته تا سعید حجاریان و ابوالفضل دلاوری و جمیله کدیور دانشجویان این مقطع بودیم. مجموعه جالبی شکل گرفت. کلاس های درس مان همچون محفل روشنفکری بود. بحث های جدی و طولانی انجام می شد. دکتر نقیب زاده اسم این حلقه را گروه دایناسورها گذاشته بود. به دو دلیل: اول این که این دانشجویان پشتکار داشتند و بسیار می خواندند و دوم این که مثل دایناسورها نسل شان در حال انقراض بود.
#خاطره
🍂گفت و گو با اندیشه پویا، شهریور۹۶، ص۱۰۸.
@Feirahi
Forwarded from انتشارات دانشگاه مفید
كتاب تاريخ تحول دولت در اسلام به مباحثي چون ماهيت دولت در جهان اسلام، تحولات قبايلي شبه جزيرة عربستان قبل از اسلام، چگونگي تأسيس و ساختار دولت - شهر پيامبر اسلام(ص) در مدينه و پيدايي و خلافت قريش ميپردازد. همچنين سه دولت بزرگ اسلامي ، يعني دولتهاي اسماعيلي، عثماني و صفويان به گونهاي مفصل مورد مطالعه قرار گرفته است.
🍁 آشنایی با اندیشه های پست مدرن
🔹در زمان دانشجویی ما سروکله ایده های پست مدرن هم به ایران داشت باز می شد؛ اندیشمندانی چون میشل فوکو، ژاک دریدا، ژیل دلوز و دیگران. دکتر طباطبایی بیشترین تأثیر را روی کارم داشت اما نگاه ایشان، مبنای هگلی داشت و برای منِ آمده از سنت، این عینک هگلی در توضیح آنچه در تاریخ سنتمان می دیدم، چندن کاربرد نداشت و نمی توانست تاریخ فکر در ایران و اسلام را توضیح روشنی بدهد. از این منظر عینک هگلی در چشم من ترک برداشت و به این نتیجه رسیدم که باید برای توضیح تاریخ قدرت و تاریخ دولت در ایران و اسلام از روش شناسی دیگری استفاده کنم.
🔹من بر اساس مطالعاتم به این نتیجه رسیدم که تاریخ هیچ مسیر قطعی و ضروری بر خلاف آنچه هگلی ها گفته اند، ندارد. تاریخ محصول تصمیمات انسانی است. به همین دلیل به سراغ اندیشمندان پست مدرن رفتم و مهم ترینشان میشل فوکو. نحوه آشنایی من با پست مدرن ها ماجرای جالبی دارد. یک روز سیدجواد طباطبایی متنی درباره فوکو را که از دانشجویانش به دستش رسیده بود به من داد؛ نوشته هیوبرت دریفوس و پل رابینو. من هم متن را به حسین بشیریه دادم.
🔹هم زمان در قم هم تحولی ایجاد شده بود. دکتر سیدمحمد آلغفور که اتاقی در سازمان تبلیغات داشت و در آن مباحث تاریخی تحلیلی جهان اسلام و تاریخ سیاسی جریان داشت، به کوشش شخصی خودش، آن را از سازمان تبلیغات جدا کرده بود و ابتدا موسسهای تأسیس کرد به نام باقرالعلوم و سپس آن را به دانشگاه تبدیل کرد. من را نیز به عنوان معاونت پژوهشی دانشگاه گذاشت. ایده ی درخشانی را در این دانشگاه پی گرفتیم. این که استادان علوم انسانی را با هر سابقه و فکری به قم دعوت کنیم. من نیز از استادانم در دانشگاه تهران دعوت کردم تا در باقرالعلوم هم حضور یابند؛ از جمله حسین بشیریه، حاتم قادری، هاشم آغاجری و فرهنگ رجایی. آن زمان درگیر رساله دکترایم بودم و دکتر بشیریه در یکی از روزهایی که به قم آمده بود، به من گفت آن متنی را که در اختیار ایشان گذاشته بودم، ترجمه خواهد کرد. هر هفته بشیریه صفحات ترجمهشده را در قم به من میداد. همان صفحاتی که بعدها کتاب «فراسوی ساختگرایی و هرمنوتیک» را تشکیل دادند. مقدمه مفصلی هم بشیریه برای آن کتاب نوشت که میتوان آن را حاصل پرسش و پاسخهای طولانی بنده با ایشان دانست.
🔹آن زمان فهم پست مدرن ها سخت بود. تنها کتاب هایی که آن زمان در معرفی پست مدرن ها به زبان فارسی وجود داشت، نتیجه تلاش های بابک احمدی بود. با همه این تلاش ها، مقدمه بشیریه و آن دست نوشته های ترجمه او از «فراسوی ساختگرایی و هرمنوتیک» بود که راه روشنی پیش پایم گذاشت. احساس کردم فوکو آنچه را ما نمی توانیم توضیح دهیم، توضیح می دهد. قدم بعدی ام رفتن به سراغ شارحان عربزبان فوکو بود. برایم فهم ترجمه های عربی فوکو از ترجمه های فارسی روان تر بود؛ ترجمه های متفکرانی چون سالم یفود و محمد عابدالجابری.
🍂گفت و گو با اندیشه پویا، شهریور1396، ص108.
@Feirahi
🔹در زمان دانشجویی ما سروکله ایده های پست مدرن هم به ایران داشت باز می شد؛ اندیشمندانی چون میشل فوکو، ژاک دریدا، ژیل دلوز و دیگران. دکتر طباطبایی بیشترین تأثیر را روی کارم داشت اما نگاه ایشان، مبنای هگلی داشت و برای منِ آمده از سنت، این عینک هگلی در توضیح آنچه در تاریخ سنتمان می دیدم، چندن کاربرد نداشت و نمی توانست تاریخ فکر در ایران و اسلام را توضیح روشنی بدهد. از این منظر عینک هگلی در چشم من ترک برداشت و به این نتیجه رسیدم که باید برای توضیح تاریخ قدرت و تاریخ دولت در ایران و اسلام از روش شناسی دیگری استفاده کنم.
🔹من بر اساس مطالعاتم به این نتیجه رسیدم که تاریخ هیچ مسیر قطعی و ضروری بر خلاف آنچه هگلی ها گفته اند، ندارد. تاریخ محصول تصمیمات انسانی است. به همین دلیل به سراغ اندیشمندان پست مدرن رفتم و مهم ترینشان میشل فوکو. نحوه آشنایی من با پست مدرن ها ماجرای جالبی دارد. یک روز سیدجواد طباطبایی متنی درباره فوکو را که از دانشجویانش به دستش رسیده بود به من داد؛ نوشته هیوبرت دریفوس و پل رابینو. من هم متن را به حسین بشیریه دادم.
🔹هم زمان در قم هم تحولی ایجاد شده بود. دکتر سیدمحمد آلغفور که اتاقی در سازمان تبلیغات داشت و در آن مباحث تاریخی تحلیلی جهان اسلام و تاریخ سیاسی جریان داشت، به کوشش شخصی خودش، آن را از سازمان تبلیغات جدا کرده بود و ابتدا موسسهای تأسیس کرد به نام باقرالعلوم و سپس آن را به دانشگاه تبدیل کرد. من را نیز به عنوان معاونت پژوهشی دانشگاه گذاشت. ایده ی درخشانی را در این دانشگاه پی گرفتیم. این که استادان علوم انسانی را با هر سابقه و فکری به قم دعوت کنیم. من نیز از استادانم در دانشگاه تهران دعوت کردم تا در باقرالعلوم هم حضور یابند؛ از جمله حسین بشیریه، حاتم قادری، هاشم آغاجری و فرهنگ رجایی. آن زمان درگیر رساله دکترایم بودم و دکتر بشیریه در یکی از روزهایی که به قم آمده بود، به من گفت آن متنی را که در اختیار ایشان گذاشته بودم، ترجمه خواهد کرد. هر هفته بشیریه صفحات ترجمهشده را در قم به من میداد. همان صفحاتی که بعدها کتاب «فراسوی ساختگرایی و هرمنوتیک» را تشکیل دادند. مقدمه مفصلی هم بشیریه برای آن کتاب نوشت که میتوان آن را حاصل پرسش و پاسخهای طولانی بنده با ایشان دانست.
🔹آن زمان فهم پست مدرن ها سخت بود. تنها کتاب هایی که آن زمان در معرفی پست مدرن ها به زبان فارسی وجود داشت، نتیجه تلاش های بابک احمدی بود. با همه این تلاش ها، مقدمه بشیریه و آن دست نوشته های ترجمه او از «فراسوی ساختگرایی و هرمنوتیک» بود که راه روشنی پیش پایم گذاشت. احساس کردم فوکو آنچه را ما نمی توانیم توضیح دهیم، توضیح می دهد. قدم بعدی ام رفتن به سراغ شارحان عربزبان فوکو بود. برایم فهم ترجمه های عربی فوکو از ترجمه های فارسی روان تر بود؛ ترجمه های متفکرانی چون سالم یفود و محمد عابدالجابری.
🍂گفت و گو با اندیشه پویا، شهریور1396، ص108.
@Feirahi
🍁دین صلح و جهل مقدس؛ گفت و گو با داود فیرحی، چشم انداز ایران، شماره 105، شهریور و مهر96.
@Davood_Feirahi
@Davood_Feirahi
🍁چگونه پیام امام حسین (ع) گم می شود؟
🔹حضور امام حسین (ع) در زندگی سیاسی ، اجتماعی و مذهبی انسان مسلمان بحث رابطه انسان ، انسانیت و آزادگی است. این جمله که «ای مردم اگر دین ندارید لااقل آزاده باشید» یعنی زیر بار ظلم نروید. حرف ناحق را قبول نکنید. این کلامی است که مربوط به ذات بشریت است. مربوط به زمان خاصی نمی شود و اساسا به خاطر همین است که امام حسین (ع) برای همیشه زنده می ماند.
🔹امام حسین(ع) به خاطر مبارزه با یزید پسر معاویه زنده نیست بلکه به خاطر مبارزه با تحقیر، مبارزه با ظلم ، و مبارزه با تکبر زنده می ماند. زنده ماندن امام حسین(ع) به سبب پاسخ به پرسش همیشگی انسان است نه پاسخ به مسئله یک دوره. پیام امام حسین(ع) همیشه زنده است چراکه با ذات انسان عجین شده است.
🔹مشکلی که وجود دارد این است که انسان موجودی است که از یک طرف ارزش های جهان شمول و فرا تاریخی دارد و از طرف دیگر ضرورت های زندگی تاریخی نیز همراه اوست. معمولا در برخی موارد این دو با یکدیگر تداخل پیدا می کند. یکی در دیگری گم می شود. وظیفه تمیز دادن بین این دو، بر عهده کسانی است که بار فرهنگ جامعه را به دوش می کشند. آنها باید نشان دهند انسانیت غیر از انسان امروز و دیروز است. انسانیت همیشه هست. بنابراین این نوع پیام ها را به هر فردی بگوئید می شنود و آن را گوش می کند.
🔹گاهی هم پیام امام حسین (ع) گم می شود. دو اتفاق باعث گم شدن پیام جهانی امام حسین (ع) شده است. یکی صوری سازی و تکیه بر برخی از مظاهری مانند گریه بی فلسفه یا شبیه سازی و یا گسترش دین مداحان. این گونه موضوعات وقتی مرتب تکرار می شوند، انسان را خسته می کند. دو سه بار شما گریه کنید خسته می شوید. خنده هم همینطور است. در رساندن پیام امام حسین(ع) نیز این اتفاق افتاده و بر مسائلی تکیه شده که دیگر کارایی ندارد. در واقع این نوع برخورد، معرفی انحرافی امام حسین (ع) است.
🔹دومین مساله معرفی حسین و ارزش های حسین (ع) که قریب به 60 سال عمر کرده تنها در یک نیم روز عاشورا است. کمتر به امام حسین(ع) قبل از عاشورا پرداخته می شود. در واقع همه چیز به نوعی تبدیل به خاطره گویی شده است یا حتی بعضی مواقع بازسازی خاطره. من فکر می کنم مشکل در انسان امروزی قرن بیست و یکمی نیست مشکل در پیام رسانان پیام امام حسین (ع) است که هر چقدر اصلاح شوند بهتر این پیام منتقل می شود.
🍂منبع: سایت کلمه.
#امام_حسین(ع)
@feirahi
🔹حضور امام حسین (ع) در زندگی سیاسی ، اجتماعی و مذهبی انسان مسلمان بحث رابطه انسان ، انسانیت و آزادگی است. این جمله که «ای مردم اگر دین ندارید لااقل آزاده باشید» یعنی زیر بار ظلم نروید. حرف ناحق را قبول نکنید. این کلامی است که مربوط به ذات بشریت است. مربوط به زمان خاصی نمی شود و اساسا به خاطر همین است که امام حسین (ع) برای همیشه زنده می ماند.
🔹امام حسین(ع) به خاطر مبارزه با یزید پسر معاویه زنده نیست بلکه به خاطر مبارزه با تحقیر، مبارزه با ظلم ، و مبارزه با تکبر زنده می ماند. زنده ماندن امام حسین(ع) به سبب پاسخ به پرسش همیشگی انسان است نه پاسخ به مسئله یک دوره. پیام امام حسین(ع) همیشه زنده است چراکه با ذات انسان عجین شده است.
🔹مشکلی که وجود دارد این است که انسان موجودی است که از یک طرف ارزش های جهان شمول و فرا تاریخی دارد و از طرف دیگر ضرورت های زندگی تاریخی نیز همراه اوست. معمولا در برخی موارد این دو با یکدیگر تداخل پیدا می کند. یکی در دیگری گم می شود. وظیفه تمیز دادن بین این دو، بر عهده کسانی است که بار فرهنگ جامعه را به دوش می کشند. آنها باید نشان دهند انسانیت غیر از انسان امروز و دیروز است. انسانیت همیشه هست. بنابراین این نوع پیام ها را به هر فردی بگوئید می شنود و آن را گوش می کند.
🔹گاهی هم پیام امام حسین (ع) گم می شود. دو اتفاق باعث گم شدن پیام جهانی امام حسین (ع) شده است. یکی صوری سازی و تکیه بر برخی از مظاهری مانند گریه بی فلسفه یا شبیه سازی و یا گسترش دین مداحان. این گونه موضوعات وقتی مرتب تکرار می شوند، انسان را خسته می کند. دو سه بار شما گریه کنید خسته می شوید. خنده هم همینطور است. در رساندن پیام امام حسین(ع) نیز این اتفاق افتاده و بر مسائلی تکیه شده که دیگر کارایی ندارد. در واقع این نوع برخورد، معرفی انحرافی امام حسین (ع) است.
🔹دومین مساله معرفی حسین و ارزش های حسین (ع) که قریب به 60 سال عمر کرده تنها در یک نیم روز عاشورا است. کمتر به امام حسین(ع) قبل از عاشورا پرداخته می شود. در واقع همه چیز به نوعی تبدیل به خاطره گویی شده است یا حتی بعضی مواقع بازسازی خاطره. من فکر می کنم مشکل در انسان امروزی قرن بیست و یکمی نیست مشکل در پیام رسانان پیام امام حسین (ع) است که هر چقدر اصلاح شوند بهتر این پیام منتقل می شود.
🍂منبع: سایت کلمه.
#امام_حسین(ع)
@feirahi
💥آینده داعش؛ گفت و گو با داود فیرحی، فرهنگ امروز، شماره 19، مهرماه96.
@Davood_Feirahi
@Davood_Feirahi