💥درباب فتنه و رفع فتنه
ملا محسن فیض کاشانی(977-1058ش) در رساله رفع فتنه می نویسد؛
🌾ببايد دانست كه هر كه از اهل اسلام بر جادّه شرع سلوك نموده به حسب ظاهر ملتزم اصول دين و فروع آن باشد بايد كه با ديگرى كه شريك او نباشد در اين امر مخاصمه و مجادله نكند و متوجّه لعن و طعن نشود مگر آنكه كفرى صريح و بدعتى فضيح از او هويدا و رسوا شود كه موجب تكفير [با تضليل] او تواند شد به حيثيتى كه تأويل نپذيرد به هيچ وجه، و اگر حرفى از او بشنود يا فعلى ببيند كه به ظاهر شرع درست نباشد تا مىتواند در تأويل و تصحيح آن كوشد، چنانكه در حديث آمده: «تا هفتاد محل صحيح پيدا كند» و اگر محملى پيدا نتواند كرد خود را ملامت كند كه چرا نمىتواند».
🌱حقّ تعالى مىفرمايد: «إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ» يعنى: گمان بد بردن به مؤمن گناه است.و در حديث آمده كه «ظُنُّوا بِالمُؤْمِنِينَ خَيْراً»يعنى: گمان نيكو ببريد به مؤمنان.و در حديث ديگر آمده كه:«ضَعْ أَمْرَ أَخيكَ عَلى أَحْسَنِهِ». يعنى: حمل كن كار برادر مؤمن خود را بر بهترين چيزى كه بر آن حمل توان كرد.
🌱و اين اصلى است در دين ثابت و قايم، كه تجاوز از آن جايز نيست. و هر مؤمنى كه بدى در خفيه مىكند و آن را بر خود مىپوشد جايز نيست احدى را كه تجسّس كند تا آن ظاهر شود، بلكه واجب است بر همه كس كه آن را بر او بپوشانند و اظهار ننمايند و اگرچه به چشم خود ديده باشند يا به گوش خود شنيده، چنانكه در آيات سوره حجرات و غير آن از روايات افصاح به آن شده.
و اين منافى وجوب نهى از منكر نيست، چرا كه نهى كردن با پنهان داشتن جمع مىتواند شد، با آنكه گاهى نهى از منكر واجب است كه يقين داند كه آن فعل حرام است و تأويل نمىپذيرد و فاعلش مصرّ است بر آن و نهى او اثر دارد در ترك آن و ضررى به كس نمىرسد از آن و باعث فتنه نمىشود و بدون اين شرايط واجب نيست.
منبع؛ رسايل فيض كاشانى، ج-1-رفع الفتنة، ص: 25
@Feirahi
ملا محسن فیض کاشانی(977-1058ش) در رساله رفع فتنه می نویسد؛
🌾ببايد دانست كه هر كه از اهل اسلام بر جادّه شرع سلوك نموده به حسب ظاهر ملتزم اصول دين و فروع آن باشد بايد كه با ديگرى كه شريك او نباشد در اين امر مخاصمه و مجادله نكند و متوجّه لعن و طعن نشود مگر آنكه كفرى صريح و بدعتى فضيح از او هويدا و رسوا شود كه موجب تكفير [با تضليل] او تواند شد به حيثيتى كه تأويل نپذيرد به هيچ وجه، و اگر حرفى از او بشنود يا فعلى ببيند كه به ظاهر شرع درست نباشد تا مىتواند در تأويل و تصحيح آن كوشد، چنانكه در حديث آمده: «تا هفتاد محل صحيح پيدا كند» و اگر محملى پيدا نتواند كرد خود را ملامت كند كه چرا نمىتواند».
🌱حقّ تعالى مىفرمايد: «إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ» يعنى: گمان بد بردن به مؤمن گناه است.و در حديث آمده كه «ظُنُّوا بِالمُؤْمِنِينَ خَيْراً»يعنى: گمان نيكو ببريد به مؤمنان.و در حديث ديگر آمده كه:«ضَعْ أَمْرَ أَخيكَ عَلى أَحْسَنِهِ». يعنى: حمل كن كار برادر مؤمن خود را بر بهترين چيزى كه بر آن حمل توان كرد.
🌱و اين اصلى است در دين ثابت و قايم، كه تجاوز از آن جايز نيست. و هر مؤمنى كه بدى در خفيه مىكند و آن را بر خود مىپوشد جايز نيست احدى را كه تجسّس كند تا آن ظاهر شود، بلكه واجب است بر همه كس كه آن را بر او بپوشانند و اظهار ننمايند و اگرچه به چشم خود ديده باشند يا به گوش خود شنيده، چنانكه در آيات سوره حجرات و غير آن از روايات افصاح به آن شده.
و اين منافى وجوب نهى از منكر نيست، چرا كه نهى كردن با پنهان داشتن جمع مىتواند شد، با آنكه گاهى نهى از منكر واجب است كه يقين داند كه آن فعل حرام است و تأويل نمىپذيرد و فاعلش مصرّ است بر آن و نهى او اثر دارد در ترك آن و ضررى به كس نمىرسد از آن و باعث فتنه نمىشود و بدون اين شرايط واجب نيست.
منبع؛ رسايل فيض كاشانى، ج-1-رفع الفتنة، ص: 25
@Feirahi
تکوین مفهوم «قانون» در ایران.pdf
81.2 KB
🍁تقریر بخشی از جلسه ی نخست درس «تاریخ اندیشه سیاسی در ایران»، بهمن96.
@Feirahi
@Feirahi
مقتدر و جذاب
داود فيرحي
فيرحي: در حوزه انديشه سياسي متفكران اعم از مسلمان و غيرمسلمان قديم يا جديد، تفكيك ميان افكار موقعيتي با انديشههاي بنيادين اهميت اساسي دارد.
يعني برخي انديشههاي هر متفكري تحت تاثير استرسهاي زمان و اقتضائات مكان القا شده است و برخي ديگر انديشههاي بنيادي و مستمر آن متفكر است. معمولا تفاوت متفكران برجسته با ديگران در اين است كه چندان تحت تاثير موقعيت قرار نميگيرند و كوشش ميكنند انديشههايشان چارچوب پايداري داشته باشد، يعني به مسائل بنيادي يك جامعه توجه ميكنند. مرحوم آيتالله شهيد دكتر بهشتي نيز چنين است، يعني گفتارها و صحبتها و موضعگيريهايش تحت تاثير شرايط موقعيتي است. گاهي ميتواند ايده و انديشه خود را پيش ببرد و زماني نيز نميتواند چنين كند. مثلا در بعضي از اصول قانون اساسي ديده ميشود كه مرحوم شهيد بهشتي مجبور است كه كوتاه بيايد و عقبنشينيهاي سنجيدهاي دارد، زماني نيز ايدهاش را روانتر با كمك گرفتن از برخي همفكرانش پيش ميبرد... .
متن كامل اين سرمقاله را در لينك زير بخوانيد؛
@Feirahi
http://etemadnewspaper.ir/
.................
"سياستنامه" صفحه اي از روزنامه "اعتماد" است كه به فلسفه، تاريخ، سياست و جامعه شناسي مي پردازد.
دبير؛ عظيم محمودآبادي
خبرنگار: محسن آزموده
عضويت كانال👈
@siyasatnamehetemad
داود فيرحي
فيرحي: در حوزه انديشه سياسي متفكران اعم از مسلمان و غيرمسلمان قديم يا جديد، تفكيك ميان افكار موقعيتي با انديشههاي بنيادين اهميت اساسي دارد.
يعني برخي انديشههاي هر متفكري تحت تاثير استرسهاي زمان و اقتضائات مكان القا شده است و برخي ديگر انديشههاي بنيادي و مستمر آن متفكر است. معمولا تفاوت متفكران برجسته با ديگران در اين است كه چندان تحت تاثير موقعيت قرار نميگيرند و كوشش ميكنند انديشههايشان چارچوب پايداري داشته باشد، يعني به مسائل بنيادي يك جامعه توجه ميكنند. مرحوم آيتالله شهيد دكتر بهشتي نيز چنين است، يعني گفتارها و صحبتها و موضعگيريهايش تحت تاثير شرايط موقعيتي است. گاهي ميتواند ايده و انديشه خود را پيش ببرد و زماني نيز نميتواند چنين كند. مثلا در بعضي از اصول قانون اساسي ديده ميشود كه مرحوم شهيد بهشتي مجبور است كه كوتاه بيايد و عقبنشينيهاي سنجيدهاي دارد، زماني نيز ايدهاش را روانتر با كمك گرفتن از برخي همفكرانش پيش ميبرد... .
متن كامل اين سرمقاله را در لينك زير بخوانيد؛
@Feirahi
http://etemadnewspaper.ir/
.................
"سياستنامه" صفحه اي از روزنامه "اعتماد" است كه به فلسفه، تاريخ، سياست و جامعه شناسي مي پردازد.
دبير؛ عظيم محمودآبادي
خبرنگار: محسن آزموده
عضويت كانال👈
@siyasatnamehetemad
🍁سخنرانی در همایش «حقوق و تکالیف شهرنشینی».
*شنبه 12 اسفند 96، ساعت 16 الی 20.
*مشهد، عرصه میدان شهدا، تالار شهر مشهد مقدس.
@Feirahi
*شنبه 12 اسفند 96، ساعت 16 الی 20.
*مشهد، عرصه میدان شهدا، تالار شهر مشهد مقدس.
@Feirahi
حوزه علمیه قم و علم سیاست.pdf
483.3 KB
🍁وضعیت علم سیاست در حوزه علمیه قم، داود فیرحی، همايش «وضعيت آموزش و پژوهش علوم سياسي و روابط بين الملل در ايران»، 26 و 27 ارديبهشت 1386، دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
@Feirahi
@Feirahi
Forwarded from انجمن علوم سیاسی ایران
مدير نشست: دكتر محمدتقي قزلسفلي
دكتر جهانگير معيني: اصلاح گري، احياگري، يا انكارگري؟
دكتر داود فيرحي: در ميانه علم و ايدئولوژي
دكتر محسن خليلي: علوم سياسي حرف ندارد! حرف دارد! علم سياست يا علوم سياسي؟
دكتر علي قربانپور دشتكي: نقد ساختاري برنامه نظام تحول در سرفصل هاي دوره كارشناسي علوم سياسي
دكتر حسين جمالي: تعليق علم سياست با تعميق اسلامي سازي
دكتر جهانگير معيني: اصلاح گري، احياگري، يا انكارگري؟
دكتر داود فيرحي: در ميانه علم و ايدئولوژي
دكتر محسن خليلي: علوم سياسي حرف ندارد! حرف دارد! علم سياست يا علوم سياسي؟
دكتر علي قربانپور دشتكي: نقد ساختاري برنامه نظام تحول در سرفصل هاي دوره كارشناسي علوم سياسي
دكتر حسين جمالي: تعليق علم سياست با تعميق اسلامي سازي
پیام دکتر حسین بشیریه.m4a
5.1 MB
پیام دکتر حسین بشیریه به مناسبت رو نمایی از کتاب "احیای علوم سیاسی"
یازدهمین همایش سالانه انجمن علوم سیاسی ایران با موضوع "وضعیت رشته علوم سیاسی؛ اکنون و آینده" / پنج شنبه 10 اسفند 1396
@Feirahi
یازدهمین همایش سالانه انجمن علوم سیاسی ایران با موضوع "وضعیت رشته علوم سیاسی؛ اکنون و آینده" / پنج شنبه 10 اسفند 1396
@Feirahi
💥تأملات خودمانی(9)
💢ج) دو بینش؛ مقاومت و مشارکت
🔹از جمله ناسازههای جامعه ما، دوگانه مقاومت و مشارکت در نظام جهانی است.
عمل نظام های سیاسی ، همانند خود انسان ها، تابعی از بینش آن ها است. منظور از "بینش"، تصویری است که ملت ها یا رهبران از " خویشتن" و " جهان" پیرامون خود دارند.
اگر این دو تصویر با هم منطبق باشند، وضعیتی رخ می دهد که در سطح فردی "اجتماعی شدن"و در سطح دولت، "جهانی شدن" می نامند.
لیکن، اگر این دو تصویر نامنطبق شوند، فرد و دولت، به جای مشارکت در جامعه و جهان، به وضعیت مقاومت رانده می شود؛ نتیجه این وضعیت حس فقدان امنیت؛ درون گرایی و پرخاش است.
تفسیر نادرستی از خودایمنی و حفظ منافع فرد یا دولت پیدا می شود: فرد یا دولت فکر میکند قهرمانی در محاصره جامعه و جهان است؛ همه جا پر از دشمن است، هرگونه مشارکت در جامعه و جهان، معنایی جز تسلیم و تحقیر ندارد.
بدین سان، دوگانه مقاومت_مشارکت شکل میگیرد.
🔹مقاومت حاکی از مخاصمه است؛ متضمن نفی و طرد و ایستادگی است، نه رقابت که از جنس مسابقه قاعده مند است.
اما، مشارکت به معنای جستجوی منافع فرد یا ملت، با آگاهی و تکیه بر قواعد زندگی در جامعه و جهان است.
مشارکت ، تسلیم نیست، بلکه رقابت بر سر منافع و خواسته ها، در قالب قواعد است. عقلانیت و مهارت خاص خود را دارد.
#تأملات_خودمانی
@Feirahi
💢ج) دو بینش؛ مقاومت و مشارکت
🔹از جمله ناسازههای جامعه ما، دوگانه مقاومت و مشارکت در نظام جهانی است.
عمل نظام های سیاسی ، همانند خود انسان ها، تابعی از بینش آن ها است. منظور از "بینش"، تصویری است که ملت ها یا رهبران از " خویشتن" و " جهان" پیرامون خود دارند.
اگر این دو تصویر با هم منطبق باشند، وضعیتی رخ می دهد که در سطح فردی "اجتماعی شدن"و در سطح دولت، "جهانی شدن" می نامند.
لیکن، اگر این دو تصویر نامنطبق شوند، فرد و دولت، به جای مشارکت در جامعه و جهان، به وضعیت مقاومت رانده می شود؛ نتیجه این وضعیت حس فقدان امنیت؛ درون گرایی و پرخاش است.
تفسیر نادرستی از خودایمنی و حفظ منافع فرد یا دولت پیدا می شود: فرد یا دولت فکر میکند قهرمانی در محاصره جامعه و جهان است؛ همه جا پر از دشمن است، هرگونه مشارکت در جامعه و جهان، معنایی جز تسلیم و تحقیر ندارد.
بدین سان، دوگانه مقاومت_مشارکت شکل میگیرد.
🔹مقاومت حاکی از مخاصمه است؛ متضمن نفی و طرد و ایستادگی است، نه رقابت که از جنس مسابقه قاعده مند است.
اما، مشارکت به معنای جستجوی منافع فرد یا ملت، با آگاهی و تکیه بر قواعد زندگی در جامعه و جهان است.
مشارکت ، تسلیم نیست، بلکه رقابت بر سر منافع و خواسته ها، در قالب قواعد است. عقلانیت و مهارت خاص خود را دارد.
#تأملات_خودمانی
@Feirahi