مقتدر و جذاب
داود فيرحي
فيرحي: در حوزه انديشه سياسي متفكران اعم از مسلمان و غيرمسلمان قديم يا جديد، تفكيك ميان افكار موقعيتي با انديشههاي بنيادين اهميت اساسي دارد.
يعني برخي انديشههاي هر متفكري تحت تاثير استرسهاي زمان و اقتضائات مكان القا شده است و برخي ديگر انديشههاي بنيادي و مستمر آن متفكر است. معمولا تفاوت متفكران برجسته با ديگران در اين است كه چندان تحت تاثير موقعيت قرار نميگيرند و كوشش ميكنند انديشههايشان چارچوب پايداري داشته باشد، يعني به مسائل بنيادي يك جامعه توجه ميكنند. مرحوم آيتالله شهيد دكتر بهشتي نيز چنين است، يعني گفتارها و صحبتها و موضعگيريهايش تحت تاثير شرايط موقعيتي است. گاهي ميتواند ايده و انديشه خود را پيش ببرد و زماني نيز نميتواند چنين كند. مثلا در بعضي از اصول قانون اساسي ديده ميشود كه مرحوم شهيد بهشتي مجبور است كه كوتاه بيايد و عقبنشينيهاي سنجيدهاي دارد، زماني نيز ايدهاش را روانتر با كمك گرفتن از برخي همفكرانش پيش ميبرد... .
متن كامل اين سرمقاله را در لينك زير بخوانيد؛
@Feirahi
http://etemadnewspaper.ir/
.................
"سياستنامه" صفحه اي از روزنامه "اعتماد" است كه به فلسفه، تاريخ، سياست و جامعه شناسي مي پردازد.
دبير؛ عظيم محمودآبادي
خبرنگار: محسن آزموده
عضويت كانال👈
@siyasatnamehetemad
داود فيرحي
فيرحي: در حوزه انديشه سياسي متفكران اعم از مسلمان و غيرمسلمان قديم يا جديد، تفكيك ميان افكار موقعيتي با انديشههاي بنيادين اهميت اساسي دارد.
يعني برخي انديشههاي هر متفكري تحت تاثير استرسهاي زمان و اقتضائات مكان القا شده است و برخي ديگر انديشههاي بنيادي و مستمر آن متفكر است. معمولا تفاوت متفكران برجسته با ديگران در اين است كه چندان تحت تاثير موقعيت قرار نميگيرند و كوشش ميكنند انديشههايشان چارچوب پايداري داشته باشد، يعني به مسائل بنيادي يك جامعه توجه ميكنند. مرحوم آيتالله شهيد دكتر بهشتي نيز چنين است، يعني گفتارها و صحبتها و موضعگيريهايش تحت تاثير شرايط موقعيتي است. گاهي ميتواند ايده و انديشه خود را پيش ببرد و زماني نيز نميتواند چنين كند. مثلا در بعضي از اصول قانون اساسي ديده ميشود كه مرحوم شهيد بهشتي مجبور است كه كوتاه بيايد و عقبنشينيهاي سنجيدهاي دارد، زماني نيز ايدهاش را روانتر با كمك گرفتن از برخي همفكرانش پيش ميبرد... .
متن كامل اين سرمقاله را در لينك زير بخوانيد؛
@Feirahi
http://etemadnewspaper.ir/
.................
"سياستنامه" صفحه اي از روزنامه "اعتماد" است كه به فلسفه، تاريخ، سياست و جامعه شناسي مي پردازد.
دبير؛ عظيم محمودآبادي
خبرنگار: محسن آزموده
عضويت كانال👈
@siyasatnamehetemad
🍁سخنرانی در همایش «حقوق و تکالیف شهرنشینی».
*شنبه 12 اسفند 96، ساعت 16 الی 20.
*مشهد، عرصه میدان شهدا، تالار شهر مشهد مقدس.
@Feirahi
*شنبه 12 اسفند 96، ساعت 16 الی 20.
*مشهد، عرصه میدان شهدا، تالار شهر مشهد مقدس.
@Feirahi
حوزه علمیه قم و علم سیاست.pdf
483.3 KB
🍁وضعیت علم سیاست در حوزه علمیه قم، داود فیرحی، همايش «وضعيت آموزش و پژوهش علوم سياسي و روابط بين الملل در ايران»، 26 و 27 ارديبهشت 1386، دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
@Feirahi
@Feirahi
Forwarded from انجمن علوم سیاسی ایران
مدير نشست: دكتر محمدتقي قزلسفلي
دكتر جهانگير معيني: اصلاح گري، احياگري، يا انكارگري؟
دكتر داود فيرحي: در ميانه علم و ايدئولوژي
دكتر محسن خليلي: علوم سياسي حرف ندارد! حرف دارد! علم سياست يا علوم سياسي؟
دكتر علي قربانپور دشتكي: نقد ساختاري برنامه نظام تحول در سرفصل هاي دوره كارشناسي علوم سياسي
دكتر حسين جمالي: تعليق علم سياست با تعميق اسلامي سازي
دكتر جهانگير معيني: اصلاح گري، احياگري، يا انكارگري؟
دكتر داود فيرحي: در ميانه علم و ايدئولوژي
دكتر محسن خليلي: علوم سياسي حرف ندارد! حرف دارد! علم سياست يا علوم سياسي؟
دكتر علي قربانپور دشتكي: نقد ساختاري برنامه نظام تحول در سرفصل هاي دوره كارشناسي علوم سياسي
دكتر حسين جمالي: تعليق علم سياست با تعميق اسلامي سازي
پیام دکتر حسین بشیریه.m4a
5.1 MB
پیام دکتر حسین بشیریه به مناسبت رو نمایی از کتاب "احیای علوم سیاسی"
یازدهمین همایش سالانه انجمن علوم سیاسی ایران با موضوع "وضعیت رشته علوم سیاسی؛ اکنون و آینده" / پنج شنبه 10 اسفند 1396
@Feirahi
یازدهمین همایش سالانه انجمن علوم سیاسی ایران با موضوع "وضعیت رشته علوم سیاسی؛ اکنون و آینده" / پنج شنبه 10 اسفند 1396
@Feirahi
💥تأملات خودمانی(9)
💢ج) دو بینش؛ مقاومت و مشارکت
🔹از جمله ناسازههای جامعه ما، دوگانه مقاومت و مشارکت در نظام جهانی است.
عمل نظام های سیاسی ، همانند خود انسان ها، تابعی از بینش آن ها است. منظور از "بینش"، تصویری است که ملت ها یا رهبران از " خویشتن" و " جهان" پیرامون خود دارند.
اگر این دو تصویر با هم منطبق باشند، وضعیتی رخ می دهد که در سطح فردی "اجتماعی شدن"و در سطح دولت، "جهانی شدن" می نامند.
لیکن، اگر این دو تصویر نامنطبق شوند، فرد و دولت، به جای مشارکت در جامعه و جهان، به وضعیت مقاومت رانده می شود؛ نتیجه این وضعیت حس فقدان امنیت؛ درون گرایی و پرخاش است.
تفسیر نادرستی از خودایمنی و حفظ منافع فرد یا دولت پیدا می شود: فرد یا دولت فکر میکند قهرمانی در محاصره جامعه و جهان است؛ همه جا پر از دشمن است، هرگونه مشارکت در جامعه و جهان، معنایی جز تسلیم و تحقیر ندارد.
بدین سان، دوگانه مقاومت_مشارکت شکل میگیرد.
🔹مقاومت حاکی از مخاصمه است؛ متضمن نفی و طرد و ایستادگی است، نه رقابت که از جنس مسابقه قاعده مند است.
اما، مشارکت به معنای جستجوی منافع فرد یا ملت، با آگاهی و تکیه بر قواعد زندگی در جامعه و جهان است.
مشارکت ، تسلیم نیست، بلکه رقابت بر سر منافع و خواسته ها، در قالب قواعد است. عقلانیت و مهارت خاص خود را دارد.
#تأملات_خودمانی
@Feirahi
💢ج) دو بینش؛ مقاومت و مشارکت
🔹از جمله ناسازههای جامعه ما، دوگانه مقاومت و مشارکت در نظام جهانی است.
عمل نظام های سیاسی ، همانند خود انسان ها، تابعی از بینش آن ها است. منظور از "بینش"، تصویری است که ملت ها یا رهبران از " خویشتن" و " جهان" پیرامون خود دارند.
اگر این دو تصویر با هم منطبق باشند، وضعیتی رخ می دهد که در سطح فردی "اجتماعی شدن"و در سطح دولت، "جهانی شدن" می نامند.
لیکن، اگر این دو تصویر نامنطبق شوند، فرد و دولت، به جای مشارکت در جامعه و جهان، به وضعیت مقاومت رانده می شود؛ نتیجه این وضعیت حس فقدان امنیت؛ درون گرایی و پرخاش است.
تفسیر نادرستی از خودایمنی و حفظ منافع فرد یا دولت پیدا می شود: فرد یا دولت فکر میکند قهرمانی در محاصره جامعه و جهان است؛ همه جا پر از دشمن است، هرگونه مشارکت در جامعه و جهان، معنایی جز تسلیم و تحقیر ندارد.
بدین سان، دوگانه مقاومت_مشارکت شکل میگیرد.
🔹مقاومت حاکی از مخاصمه است؛ متضمن نفی و طرد و ایستادگی است، نه رقابت که از جنس مسابقه قاعده مند است.
اما، مشارکت به معنای جستجوی منافع فرد یا ملت، با آگاهی و تکیه بر قواعد زندگی در جامعه و جهان است.
مشارکت ، تسلیم نیست، بلکه رقابت بر سر منافع و خواسته ها، در قالب قواعد است. عقلانیت و مهارت خاص خود را دارد.
#تأملات_خودمانی
@Feirahi
🔹"معلم گذار به دموکراسی"؛کلاس های درس حسین بشیریه به روایت محمد جواد کاشی، احمد زیدآبادی، داود فیرحی، و ابوالفضل دلاوری، اندیشه پویا، ش 49، ویژه نوروز 97
@Feirahi
@Feirahi
Forwarded from فرید مدرسی
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
💥 با انتشار استفتائی از امام خمینی
🌞 داود فیرحی:🔻
▪️ امام خمینی علوم را عرفی دانستند
▪️ بعدها فقه، ایدئولوژیک و رادیکال شد
@faridmod
🌞 داود فیرحی:🔻
▪️ امام خمینی علوم را عرفی دانستند
▪️ بعدها فقه، ایدئولوژیک و رادیکال شد
@faridmod
در میانه علم و ایدئولوژی؛
عدم تعادل تاریخی در رشته علومسیاسی در ایران
دکتر داود فیرحی
استاد علومسیاسی دانشگاه تهران؛
دانش سیاسی در ایران «ایرانی» است. علوم سیاسی، نخستین شاخه از علوم انسانی جدید است که در ایران و در سال 1317ق. چند سالی قبل از مشروطه به فرمان مظفرالدینشاه قاجار در تهران تأسیس شد. اما علومسیاسی در ایران، با وجود اهمیت اولیهای که داشت با دو مشکل اساسی مواجه شد؛
1. فشار ایدئولوژی دولتها و غلبه اقتضائات ایدئولوژی بر سویههای علمی در تدوین سرفصلها و واحدهای درسی
2. اشغال پستها و مشاغل سازمانی مختص این رشته توسط مهندسان و پزشکان و دیگر افرادی که آموزش تخصصی در این حوزه از دولت مدرن ندارند.
طبیعی است که این دو مشکل از مهمترین عوامل بیقراری و عدم تعادل تاریخی در رشته علومسیاسی در ایران است.
علومسیاسی در ایران، تاکنون سه دوره «مشروطه»، «پهلوی» و«جمهوریاسلامی» را طی کرده که «ایدئولوژی» نقطه مشترک میان همه آنها بوده است. ما مدتهاست که در معرض آسیب ایدئولوژیک شدن دین و علم قرار گرفتهایم.
«رشته سیاسی» را در قدیم ذیل عرف و بنا بر این علوم انسانی به معنی امروز قرار میدادند و بعد از دهه ۲۰ است که به تدریج وارد حوزه دین شد.
«دین» وجهی از حیات بشر در حوزه خود و در میان ادیان است. حالا دین به حوزههای فرادین کشیده شده و نوعی همهگیری و فراگیری در آن اتفاق افتاده است.
«فقه» یک دانش هنجاری و دنبال تولید حکم است و بهدنبال چیستی اشیا نیست. متفکران فقه سنتی و کلاسیک ما بر این باور بودند که «موضوعشناسی» وظیفه سازمانی فقه نیست و اگر فقیهی بر موضوعشناسی تمرکز میکند کاری اضافه بر فقه میکند. علوم انسانی از جنس عرف دقیق است و به تعبیر امام خمینی(ره) اگر بین «مجتهد» و «مقلد» در امور عرفی اختلاف باشد میزان قضاوت، عرف است.
این بحث از قبل وجود داشت اما وقتی فضا ایدئولوژیک شد بسیاری فکر کردند باید دین در همه حوزهها دخالت کند.
باید توضیح دهیم که این دانش سیاست چطور امر سیاسی را توصیف و فقه چطور داوری میکند. باید توضیح دهیم مثلا موضوع دولت مدرن چیست تا فضایی لازم برای داوری فقه از حیث احکام پنجگانه فراهم شود .
من سردبیر مجله علوم سیاسی باقرالعلوم بودم و میدانم هدف دانشگاه باقرالعلوم «اسلامیسازی علم سیاست» نبود بلکه هدفش این بود که این دو علم(علوم دینی و علم سیاست)، با هم آموخته شوند. این دانشگاه حتی بهدنبال هیأت علمی نبود بلکه میخواست مشهورترین استادان کشور را دعوت کند.
اما «اسلامیسازی علم» ایده متأخری است .در ابتدای دانشگاه باقر العلوم بنا بود که دروس دانشگاهی در کنار دروس حوزه قرار گیرد. مرحوم آیت الله موسوی اردبیلی هم دانشگاه مفید را تشویق کردند همین کار را انجام دهد. در واقع، ایده «اسلامیسازی» با «خوانش طلبهها از علم سیاست» دو ایده متفاوت است.
اسلامیسازی پروژه دیگری است که به قول پزشکها دنبال تغییر دی.ان.ای علوم است.
«آموختن همزمان دروس جدید و قدیم» و «اسلامیسازی دروس جدید» را باید از هم جدا کرد.
#تأملات_خودمانی
@Feirahi
🔹روزنامه ایران، 14 اسفند96.
http://iran-newspaper.com/Newspaper/Page/6733/Thought/15/0
@Feirahi
عدم تعادل تاریخی در رشته علومسیاسی در ایران
دکتر داود فیرحی
استاد علومسیاسی دانشگاه تهران؛
دانش سیاسی در ایران «ایرانی» است. علوم سیاسی، نخستین شاخه از علوم انسانی جدید است که در ایران و در سال 1317ق. چند سالی قبل از مشروطه به فرمان مظفرالدینشاه قاجار در تهران تأسیس شد. اما علومسیاسی در ایران، با وجود اهمیت اولیهای که داشت با دو مشکل اساسی مواجه شد؛
1. فشار ایدئولوژی دولتها و غلبه اقتضائات ایدئولوژی بر سویههای علمی در تدوین سرفصلها و واحدهای درسی
2. اشغال پستها و مشاغل سازمانی مختص این رشته توسط مهندسان و پزشکان و دیگر افرادی که آموزش تخصصی در این حوزه از دولت مدرن ندارند.
طبیعی است که این دو مشکل از مهمترین عوامل بیقراری و عدم تعادل تاریخی در رشته علومسیاسی در ایران است.
علومسیاسی در ایران، تاکنون سه دوره «مشروطه»، «پهلوی» و«جمهوریاسلامی» را طی کرده که «ایدئولوژی» نقطه مشترک میان همه آنها بوده است. ما مدتهاست که در معرض آسیب ایدئولوژیک شدن دین و علم قرار گرفتهایم.
«رشته سیاسی» را در قدیم ذیل عرف و بنا بر این علوم انسانی به معنی امروز قرار میدادند و بعد از دهه ۲۰ است که به تدریج وارد حوزه دین شد.
«دین» وجهی از حیات بشر در حوزه خود و در میان ادیان است. حالا دین به حوزههای فرادین کشیده شده و نوعی همهگیری و فراگیری در آن اتفاق افتاده است.
«فقه» یک دانش هنجاری و دنبال تولید حکم است و بهدنبال چیستی اشیا نیست. متفکران فقه سنتی و کلاسیک ما بر این باور بودند که «موضوعشناسی» وظیفه سازمانی فقه نیست و اگر فقیهی بر موضوعشناسی تمرکز میکند کاری اضافه بر فقه میکند. علوم انسانی از جنس عرف دقیق است و به تعبیر امام خمینی(ره) اگر بین «مجتهد» و «مقلد» در امور عرفی اختلاف باشد میزان قضاوت، عرف است.
این بحث از قبل وجود داشت اما وقتی فضا ایدئولوژیک شد بسیاری فکر کردند باید دین در همه حوزهها دخالت کند.
باید توضیح دهیم که این دانش سیاست چطور امر سیاسی را توصیف و فقه چطور داوری میکند. باید توضیح دهیم مثلا موضوع دولت مدرن چیست تا فضایی لازم برای داوری فقه از حیث احکام پنجگانه فراهم شود .
من سردبیر مجله علوم سیاسی باقرالعلوم بودم و میدانم هدف دانشگاه باقرالعلوم «اسلامیسازی علم سیاست» نبود بلکه هدفش این بود که این دو علم(علوم دینی و علم سیاست)، با هم آموخته شوند. این دانشگاه حتی بهدنبال هیأت علمی نبود بلکه میخواست مشهورترین استادان کشور را دعوت کند.
اما «اسلامیسازی علم» ایده متأخری است .در ابتدای دانشگاه باقر العلوم بنا بود که دروس دانشگاهی در کنار دروس حوزه قرار گیرد. مرحوم آیت الله موسوی اردبیلی هم دانشگاه مفید را تشویق کردند همین کار را انجام دهد. در واقع، ایده «اسلامیسازی» با «خوانش طلبهها از علم سیاست» دو ایده متفاوت است.
اسلامیسازی پروژه دیگری است که به قول پزشکها دنبال تغییر دی.ان.ای علوم است.
«آموختن همزمان دروس جدید و قدیم» و «اسلامیسازی دروس جدید» را باید از هم جدا کرد.
#تأملات_خودمانی
@Feirahi
🔹روزنامه ایران، 14 اسفند96.
http://iran-newspaper.com/Newspaper/Page/6733/Thought/15/0
@Feirahi