فیرحی. اندیشه اصلاح.docx
61 KB
داود فیرحی، «آزادی، اسلام و جریانهای اسلامگرای معاصر»، ماهنامه انديشه اصلاح، شماره 4، دي ماه 1394، صفحه ٣-١١.
@Davood_Feirahi
@Davood_Feirahi
کواکبی در کتاب «طبائع الاستبداد و مصارع الإستعباد»، سه شرط برای مبارزه با استبداد میگذارد:
١- تا جامعهای درد و نتایج استبداد را درک نکرده، شایستهی آزادی نیست. آدمی تا درد نداشته به سراغ مداوا و طبیب نمیرود. حال یک عالم دینی در غیاب آگاهی در جامعه چگونه با استبداد مبارزه کند؟
٢- با استبداد نمیشود با خشونت مواجه شد.
٣- اگر شما آلترناتیو نداشته باشید، استبداد جوان را جایگزین استبداد پیر میکنید. به عنوان نمونه شما مصر را ببینید، دقیقاً قدرت ژنرال سیسی بیشتر است یا حسنی مبارک؟ ناگفته معلوم است قدرت استبداد جوان یعنی سیسی بسیار بیشتر از مبارک است.
دکتر فیرحی، «آزادی، اسلام و جریانهای اسلامگرای معاصر»، ماهنامه انديشه اصلاح، شماره 4، دي ماه 1394، صفحه ٣-١١.
@Davood_Feirahi
١- تا جامعهای درد و نتایج استبداد را درک نکرده، شایستهی آزادی نیست. آدمی تا درد نداشته به سراغ مداوا و طبیب نمیرود. حال یک عالم دینی در غیاب آگاهی در جامعه چگونه با استبداد مبارزه کند؟
٢- با استبداد نمیشود با خشونت مواجه شد.
٣- اگر شما آلترناتیو نداشته باشید، استبداد جوان را جایگزین استبداد پیر میکنید. به عنوان نمونه شما مصر را ببینید، دقیقاً قدرت ژنرال سیسی بیشتر است یا حسنی مبارک؟ ناگفته معلوم است قدرت استبداد جوان یعنی سیسی بسیار بیشتر از مبارک است.
دکتر فیرحی، «آزادی، اسلام و جریانهای اسلامگرای معاصر»، ماهنامه انديشه اصلاح، شماره 4، دي ماه 1394، صفحه ٣-١١.
@Davood_Feirahi
Forwarded from مرکز نشر آثار استاد شهید مطهری (انتشارات صدرا)
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔹سخنرانی استاد شهید مطهری به مناسبت ورود امام خمینی (ره) ۱۲بهمن ۱۳۵۷ در بهشت زهرا
🔴مرکز نشر آثار استاد شهید مطهری(انتشارات صدرا)🔻
✅ @OSTAD_MOTAHARI
🔴مرکز نشر آثار استاد شهید مطهری(انتشارات صدرا)🔻
✅ @OSTAD_MOTAHARI
Audio
دکتر فیرحی، فرهنگ سیاسی در ایران معاصر، 13 بهمن ماه 95، پژوهشکده امام خمینی و انقلاب اسلامی
@Davood_Feirahi
@Davood_Feirahi
#دیوان ها مجموعه های اداری بودند که با استفاده از تجربه ایرانیان، و به منظور تنظیم امور مالی، سیاسی، امنیتی و نظامی، به تدریج در #دولت_اسلامی پدید آمدند. به تعبیر #ابن_خلدون، این وظیفه؛ یعنی تأسیس دیوان های تخصصی، «هنگامی در دولت ها ایجاد می شود که قدرت استیلاء و جهان گشایی می یابند و به کلیه جوانب کشور و انواع اصلاحات و تجهیزات متوجه می شوند.» (#ابن_خلدون، #مقدمه، جلد اول، ص ۴۶۵).
«دیوان» واژه و سازمانی ایرانی است. و گفته می شود که نخستین بار در دولت اسلامی، از سوی #خلیفه دوم، عمر، و با اشارات هرمزان مرزبان اسیر اهواز وضع شد. (ابن خلدون، مقدمه، جلد اول، ص ۴۶۶؛ ابن طقطقی، تاریخ فخری، ص ۱۱۳).
تعداد این دیوان ها، با توجه به گسترش و ضرورت های خلافت اسلامی در دوره #اموی، به چهار دیوان مهم رسید:
۱. دیوان خاتم
۲. دیوان برید
۳. دیوان جند (ارتش)
۴. دیوان خراج
#داود_فیرحی
#تاریخ_تحول_دولت_در_اسلام
فصل ششم: دولت امویان
#دیوان
#دانشگاه_تهران
@SocietasJus
@Davood_Feirahi
«دیوان» واژه و سازمانی ایرانی است. و گفته می شود که نخستین بار در دولت اسلامی، از سوی #خلیفه دوم، عمر، و با اشارات هرمزان مرزبان اسیر اهواز وضع شد. (ابن خلدون، مقدمه، جلد اول، ص ۴۶۶؛ ابن طقطقی، تاریخ فخری، ص ۱۱۳).
تعداد این دیوان ها، با توجه به گسترش و ضرورت های خلافت اسلامی در دوره #اموی، به چهار دیوان مهم رسید:
۱. دیوان خاتم
۲. دیوان برید
۳. دیوان جند (ارتش)
۴. دیوان خراج
#داود_فیرحی
#تاریخ_تحول_دولت_در_اسلام
فصل ششم: دولت امویان
#دیوان
#دانشگاه_تهران
@SocietasJus
@Davood_Feirahi
تحلیل نظام انتخابات از منظر قانون جدید احزاب
داود فیرحی(استاد دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران)
سهشنبه 1395.11.19
ساعت 17-14
@npps_ir
@Davood_Feirahi
ثبتنام از لینک زیر
yon.ir/0f14
داود فیرحی(استاد دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران)
سهشنبه 1395.11.19
ساعت 17-14
@npps_ir
@Davood_Feirahi
ثبتنام از لینک زیر
yon.ir/0f14
اسلام و اخلاق صلح، داود فیرحی
کنفرانس صلح در آستانه قزاقستان، خرداد95
- مقدمه؛
نسبت جنگ و صلح، و دیدگاه اسلام در این باره:
سه نظریه: اصالت جنگ/ اصالت صلح/ اصالت حفظ نظام و حیات معقول
الف) قرآن و اخلاق صلح؛
ساخت و مراقبت از صلح مقدمات
و ابزارهای مهمی دارد که برخی از آیات قرآن به صراحت بدان تأکید دارد؛
1- مراقبت زبان و تکنولوژی
گفتار؛
2- نفی ظاهرگرایی و قضاوت
درباره ایمان دیگران؛
3- پرهیز از بدگمانی؛
4- عدم تجسس در زندگی و باورهای
مردم؛
5- منع از غیبت؛
6- تکثر و تفاوت؛
ب) سنّت و عقلانیت صلح؛
1- پیامبر اکرم و مشروعیت
صلح؛
2- امام علی(ع) و عقلانیت
صلح؛
- فرایند صلح؛
- اخلاق و لوازم صلح؛
پیش فرض ها و لوازم
صلح: حرمت انسان و احتیاط در
خونریزی؛ دعا برای حفظ خون دشمن؛ منع از دشنام و لعنِ
دشمن؛
ج) وظیفه فرد در ساختن/
حفاظت صلح
- خاتمه؛ امید به صلح و
بازگشت عقلانیت
@Davood_Feirahi
کنفرانس صلح در آستانه قزاقستان، خرداد95
- مقدمه؛
نسبت جنگ و صلح، و دیدگاه اسلام در این باره:
سه نظریه: اصالت جنگ/ اصالت صلح/ اصالت حفظ نظام و حیات معقول
الف) قرآن و اخلاق صلح؛
ساخت و مراقبت از صلح مقدمات
و ابزارهای مهمی دارد که برخی از آیات قرآن به صراحت بدان تأکید دارد؛
1- مراقبت زبان و تکنولوژی
گفتار؛
2- نفی ظاهرگرایی و قضاوت
درباره ایمان دیگران؛
3- پرهیز از بدگمانی؛
4- عدم تجسس در زندگی و باورهای
مردم؛
5- منع از غیبت؛
6- تکثر و تفاوت؛
ب) سنّت و عقلانیت صلح؛
1- پیامبر اکرم و مشروعیت
صلح؛
2- امام علی(ع) و عقلانیت
صلح؛
- فرایند صلح؛
- اخلاق و لوازم صلح؛
پیش فرض ها و لوازم
صلح: حرمت انسان و احتیاط در
خونریزی؛ دعا برای حفظ خون دشمن؛ منع از دشنام و لعنِ
دشمن؛
ج) وظیفه فرد در ساختن/
حفاظت صلح
- خاتمه؛ امید به صلح و
بازگشت عقلانیت
@Davood_Feirahi
Audio
فایل صوتی درسنامه "اندیشه سیاسی در ایران معاصر"، مقطع دکتری
ترم جدید(بهمن95)، جلسه نخست
#اندیشه_سیاسی
@Feirahi
ترم جدید(بهمن95)، جلسه نخست
#اندیشه_سیاسی
@Feirahi
💥 سیاستهایِ نظام، دنبالِ حکمرانیِ حزبی نیست
✔️️ داود فیرحی:🔻
🔸تحزب در جمهوری اسلامی ایران ممنوع نیست اما مهم هم نیست.... ما در جمهوری اسلامی از دیدگاه رابطه حزب و انتخابات پیشرفت ملموسی نکردهایم و تنها تعداد احزاب ما زیاد شده است.
🔸احزاب نسبتی با قانون انتخابات دارند. اگر دولتی این نسبت را به رسمیت نشناسد، احزاب دو شکل پیدا می کنند؛ یا احزاب به تدریج به هیئتهای خانوادگی و محفلی یا به احزاب دولتی تبدیل میشوند: مثل حزب جمهوری اسلامی که محفلی و یا حزب رستاخیز که دولتی شد.
🔸"سیاستهای کلی انتخابات" به جای این که از احزاب در انتخابات حمایت کند، جهتگیری کلیاش به گونهای است که مسیر کنترلی دارد. یعنی میگوید احزاب باید شفاف باشند و مثلاً به خارج وصل نباشند و به گرم شدن کانون انتخابات کمک کنند. اما اجازه نمیدهد احزاب وارد حکومت شوند.... هدفگیری عمده سیاستهای کلی نظام، کاستن تنشها و افزایش تعداد رایدهندگان است اما به دنبال این نیست که ما را به حکمرانی حزبی عبور دهد.
@faridmod
@Davood_Feirahi
✔️️ داود فیرحی:🔻
🔸تحزب در جمهوری اسلامی ایران ممنوع نیست اما مهم هم نیست.... ما در جمهوری اسلامی از دیدگاه رابطه حزب و انتخابات پیشرفت ملموسی نکردهایم و تنها تعداد احزاب ما زیاد شده است.
🔸احزاب نسبتی با قانون انتخابات دارند. اگر دولتی این نسبت را به رسمیت نشناسد، احزاب دو شکل پیدا می کنند؛ یا احزاب به تدریج به هیئتهای خانوادگی و محفلی یا به احزاب دولتی تبدیل میشوند: مثل حزب جمهوری اسلامی که محفلی و یا حزب رستاخیز که دولتی شد.
🔸"سیاستهای کلی انتخابات" به جای این که از احزاب در انتخابات حمایت کند، جهتگیری کلیاش به گونهای است که مسیر کنترلی دارد. یعنی میگوید احزاب باید شفاف باشند و مثلاً به خارج وصل نباشند و به گرم شدن کانون انتخابات کمک کنند. اما اجازه نمیدهد احزاب وارد حکومت شوند.... هدفگیری عمده سیاستهای کلی نظام، کاستن تنشها و افزایش تعداد رایدهندگان است اما به دنبال این نیست که ما را به حکمرانی حزبی عبور دهد.
@faridmod
@Davood_Feirahi
💥هرچه ایده آرمانی تر باشد ویرانگرتر است
🔹تمدن اسلامی در سال های پس از ۶-۱۸۵۵ دو تجربه تلخ دید: یک این که به منتهی الیه استبداد و بی نظمی رسید و همه نظام های سیاسی آن مستبد و همه جوامع آن نیز بی نظم شد.
دوم این که از چهار نقطه هند شرقی، استانبول، آذربایجان و قاهره مورد هجوم غرب قرار گرفت، اما این هجوم ها با حمله مغول و صلیبی ها تفاوت داشت و مهاجمان امروز، ایده جدید داشتند یعنی پشت شمشیر خود، دستاورد جدیدی داشتند و مسأله این بود که آیا ما مسلمان ها می توانیم آن ایده یعنی علم و نظم جدید را داشته باشیم و چه کار باید کرد؟
🔹به نظر سیدجمال الدین اسدآبادی مسلمانان امروز مسیر زندگی را گم کردند و نمی دانند چه باید بکنند. انسانی که جهت زندگی را گم کرد، کم کم علم، پول و نیز اخلاق خود را گم می کند و آن وقت در مسیر توحش نیز قرار می گیرد. بعد از این گم شدن، ارتباط مسلمان ها با سنت، قطع شد و احساس کردند سنت، مفید نیست چون اگر مفید بود تا به حال کمکی کرده بود.
از سوی دیگر نتوانستند رابطه خود را با غرب برقرار کنند و تا ابد هم نمی توانند چون یک انسان خاورمیانه ای، خاورمیانه ای است و غربی نمی شود. در بهترین حالت، این انسان خاورمیانه ای، غربی نما خواهد شد پس چاره ای ندارد جز این که راه خود را بیابد.
🔹برخی متفکران این دوره راه هایی پیشنهاد کردند. در این میان دو فکر در میان مسلمان ها پیدا شد که چه باید کرد؟ تفکر احیاگری(اندیشه رشید رضا که الهام بخش اخوان و تشکل های بعدی سلفی و اخوانی به شمار می رود) ، و نواندیشی دینی که این تفکر نوگرا به دنبال تأسیس دولت های مسلمان ملی بود.
🔹در این راستا مشکلاتی پیدا شد. یکی این که دولت های نظامی در جهان اسلام حاکم شد که به شدت ضد دموکراسی و شکست خورده هستند و به هیچ وجه اجازه دموکراتیک بودن چرخش قدرت را نمی دهند. بنابراین پروژه ساخت دولت های ملی مسلمان با معضلی به نام انسداد روبه روست. تجربه مصر در این راستا بسیار مهم بود. اندیشه شبیه سیل است، از جایی که جلوی آن گرفته شود، از جای دیگری بیرون می زند و ویرانگر هم می شود. اگر نتوان شبکه بزرگی برای مهار جنبش های اسلامی داشت، چهره ویرانگر خود را نشان خواهد داد.
🔹غرب نیز اگر می خواهد مسأله حل شود باید به جای فشار و دادن اسلحه، کمک کند که دولت های نظامی به قواعد دموکراتیک تن دهند. اگر این منطقه، دموکراتیک نباشد، هیچ جای جهان امن نخواهد بود. به دلیل این که فرایند دموکراتیزاسیون جهان اسلام بسته شد، نیروها نتوانستند اندیشه خود را از راه مسالمت آمیز پیش برند و ایده ای که مدت ها توسط مرحوم رشید رضا و دیگران پیدا شده بود، سر از مبارزه مسلحانه درآوردند.
🔹در متفکرانی مثل رشید رضا دو ایده تحت عنوان طرح درست حکومت و جماعت صالح یا سازمان درست برای حکومت وجود داشت. ایده درست و جماعت با پشتکار، فلسفه تاسیس اخوان است. به ایده ها اجازه داده نشد وارد تجربه شود تا خود ایده پردازان خطاهای آن را ببینند و اصلاح کنند و در شرایط انسداد، آرمانی ماند و هر چه ایده آرمانی تر باشد ویرانگرتر است.
در بخشی از کتاب «مدیریت هرج و مرج» گفته شده است که با شرایط فعلی، مسلمانان تا هزار سال هم نمی توانند از طریق فرایند دموکراتیک به نتیجه برسند. بنابراین دو حالت باقی می ماند یا فعالیت خود را آغاز می کنند و به اتهام خرابکاری و کودتا و توطئه تا ابد در زندان می پوسند یا تا اندازه ای بیرون می مانند تا مأیوس و ناامید شوند و در کمال یأس می میرند. پس تنها راه، لوله تفنگ است. این مسیر منطقی این دعواهاست. باید به قضیه دوباره فکر کرد، درست است عملیات نظامی برای مهار، مهم است اما فرض کنیم باران شدید و سیلابی در جریان است و جلوی آن را سد بسته ایم و اجازه نداده ایم در ساختارها و شبکه ها جریان پیدا کند، با چقدر نیرو می توان این کار را انجام داد؟ به نظر می رسد موج بعدی این خشونت مذهبی، ویرانگرتر از این که هست، برخواهد گشت؛ اگر به این مساله توجه جدی نکنیم. در حال حاضر، فناوری خشونت را از آن چه هست مهار ناپذیرتر می کند، یکبار هم به قضیه از این زوایه نگاه کنیم؛ غیر از «داعش چیست؟» این نیز مهم است که داعش به وجود آمد و چرا بعد نیز به وجود خواهد آمد. این بحث، مسوولیت اخلاقی محققان ماست که به عقب برگردند که از کجا این بیماری در جامعه پیدا می شود؟
دکتر فیرحی، نشست «آموزه ها و آینده ی داعش» به بهانه رونمایی از کتاب «داعش حقیقی؛ حقیقت داعش»، دیپلماسی ایرانی، 17 دی 1395
@Davood_Feirahi
🔹تمدن اسلامی در سال های پس از ۶-۱۸۵۵ دو تجربه تلخ دید: یک این که به منتهی الیه استبداد و بی نظمی رسید و همه نظام های سیاسی آن مستبد و همه جوامع آن نیز بی نظم شد.
دوم این که از چهار نقطه هند شرقی، استانبول، آذربایجان و قاهره مورد هجوم غرب قرار گرفت، اما این هجوم ها با حمله مغول و صلیبی ها تفاوت داشت و مهاجمان امروز، ایده جدید داشتند یعنی پشت شمشیر خود، دستاورد جدیدی داشتند و مسأله این بود که آیا ما مسلمان ها می توانیم آن ایده یعنی علم و نظم جدید را داشته باشیم و چه کار باید کرد؟
🔹به نظر سیدجمال الدین اسدآبادی مسلمانان امروز مسیر زندگی را گم کردند و نمی دانند چه باید بکنند. انسانی که جهت زندگی را گم کرد، کم کم علم، پول و نیز اخلاق خود را گم می کند و آن وقت در مسیر توحش نیز قرار می گیرد. بعد از این گم شدن، ارتباط مسلمان ها با سنت، قطع شد و احساس کردند سنت، مفید نیست چون اگر مفید بود تا به حال کمکی کرده بود.
از سوی دیگر نتوانستند رابطه خود را با غرب برقرار کنند و تا ابد هم نمی توانند چون یک انسان خاورمیانه ای، خاورمیانه ای است و غربی نمی شود. در بهترین حالت، این انسان خاورمیانه ای، غربی نما خواهد شد پس چاره ای ندارد جز این که راه خود را بیابد.
🔹برخی متفکران این دوره راه هایی پیشنهاد کردند. در این میان دو فکر در میان مسلمان ها پیدا شد که چه باید کرد؟ تفکر احیاگری(اندیشه رشید رضا که الهام بخش اخوان و تشکل های بعدی سلفی و اخوانی به شمار می رود) ، و نواندیشی دینی که این تفکر نوگرا به دنبال تأسیس دولت های مسلمان ملی بود.
🔹در این راستا مشکلاتی پیدا شد. یکی این که دولت های نظامی در جهان اسلام حاکم شد که به شدت ضد دموکراسی و شکست خورده هستند و به هیچ وجه اجازه دموکراتیک بودن چرخش قدرت را نمی دهند. بنابراین پروژه ساخت دولت های ملی مسلمان با معضلی به نام انسداد روبه روست. تجربه مصر در این راستا بسیار مهم بود. اندیشه شبیه سیل است، از جایی که جلوی آن گرفته شود، از جای دیگری بیرون می زند و ویرانگر هم می شود. اگر نتوان شبکه بزرگی برای مهار جنبش های اسلامی داشت، چهره ویرانگر خود را نشان خواهد داد.
🔹غرب نیز اگر می خواهد مسأله حل شود باید به جای فشار و دادن اسلحه، کمک کند که دولت های نظامی به قواعد دموکراتیک تن دهند. اگر این منطقه، دموکراتیک نباشد، هیچ جای جهان امن نخواهد بود. به دلیل این که فرایند دموکراتیزاسیون جهان اسلام بسته شد، نیروها نتوانستند اندیشه خود را از راه مسالمت آمیز پیش برند و ایده ای که مدت ها توسط مرحوم رشید رضا و دیگران پیدا شده بود، سر از مبارزه مسلحانه درآوردند.
🔹در متفکرانی مثل رشید رضا دو ایده تحت عنوان طرح درست حکومت و جماعت صالح یا سازمان درست برای حکومت وجود داشت. ایده درست و جماعت با پشتکار، فلسفه تاسیس اخوان است. به ایده ها اجازه داده نشد وارد تجربه شود تا خود ایده پردازان خطاهای آن را ببینند و اصلاح کنند و در شرایط انسداد، آرمانی ماند و هر چه ایده آرمانی تر باشد ویرانگرتر است.
در بخشی از کتاب «مدیریت هرج و مرج» گفته شده است که با شرایط فعلی، مسلمانان تا هزار سال هم نمی توانند از طریق فرایند دموکراتیک به نتیجه برسند. بنابراین دو حالت باقی می ماند یا فعالیت خود را آغاز می کنند و به اتهام خرابکاری و کودتا و توطئه تا ابد در زندان می پوسند یا تا اندازه ای بیرون می مانند تا مأیوس و ناامید شوند و در کمال یأس می میرند. پس تنها راه، لوله تفنگ است. این مسیر منطقی این دعواهاست. باید به قضیه دوباره فکر کرد، درست است عملیات نظامی برای مهار، مهم است اما فرض کنیم باران شدید و سیلابی در جریان است و جلوی آن را سد بسته ایم و اجازه نداده ایم در ساختارها و شبکه ها جریان پیدا کند، با چقدر نیرو می توان این کار را انجام داد؟ به نظر می رسد موج بعدی این خشونت مذهبی، ویرانگرتر از این که هست، برخواهد گشت؛ اگر به این مساله توجه جدی نکنیم. در حال حاضر، فناوری خشونت را از آن چه هست مهار ناپذیرتر می کند، یکبار هم به قضیه از این زوایه نگاه کنیم؛ غیر از «داعش چیست؟» این نیز مهم است که داعش به وجود آمد و چرا بعد نیز به وجود خواهد آمد. این بحث، مسوولیت اخلاقی محققان ماست که به عقب برگردند که از کجا این بیماری در جامعه پیدا می شود؟
دکتر فیرحی، نشست «آموزه ها و آینده ی داعش» به بهانه رونمایی از کتاب «داعش حقیقی؛ حقیقت داعش»، دیپلماسی ایرانی، 17 دی 1395
@Davood_Feirahi
مشخصات نسل جدید جریانات سلفی
با نگاهی به تطور جریان های سلفی، می توان این جریانات را به چهار دسته تقسیم کرد. نخست، سلفی های کلاسیک ماقبل عربستان و ابن تیمیه؛
دوم سلفی هایی که عربستان از آنها حمایت میکند(سلفی های وهابی)؛
سوم گفتمانی تحت عنوان القاعده که نگاهش به بیرون و هجومش به سمت غرب است؛
و چهارم نسل جدید و جریانی که رویکردش بهسوی داخل و به خود جهان اسلام است.
تمامی این چهار نسل در این نکته مشترک هستند که برای تأسیس زندگی روزمرهشان به سلف و به نص، یعنی به سنت و قرآن برمیگردند. بر این اساس آنها معتقدند که بهجای مراجعه به دیدگاه های مکاتب مختلف فقهی یا نظر مفتیان در خصوص استنباط احکام، مستقیم به نص مراجعه شود.
تمایزات نسل چهارم از نسل های پیشین خود:
تفاوت نسل سوم و چهارم در این است که جریاناتی چون القاعده تروریست ها را به خارج از جهان اسلام صادر میکردند اما جریاناتی چون داعش تروریست ها را به درون کشورها و مرزهای اسلامی وارد میکنند. براین اساس، «غیر» و دشمن برای القاعده غربی ها بوده و «غیر» برای داعش، شیعیان و سنی ها هستند.
بهعبارتدیگر، نسل چهارم برخلاف امثال القاعده بیشتر در پی درگیری با مسلمانان هستند و اگر هم با غربیها درگیر میشوند آنها را «دشمن بعید» میدانند. در این راستا از لحاظ ایدئولوژیک دشمنی همچون رژیم صهیونیستی نیز برای آنها دشمن بعید محسوب می شود و آنها پیش از این رژیم، در ابتدا باید با دشمنان قریب و نزدیک خود(شیعیان، سنیان سنتی و نوگرایان سنی) تسویهحساب کنند و پس از آن به کارزار دشمنان بعید خود وارد گردند.
تفاوت دیگر نسل سوم و چهارم این گروه ها در موضوع «مرز ملی» رخ می نماید. گروه القاعده بهعنوان نماینده نسل سوم، به دنبال گذر از مفهوم مرز نبود و تا حدودی مرزهای ملی
را می پذیرفت، اما نسل چهارم و در رأس آن داعش به مرزهای ملی قائل نبوده و فراملی می اندیشد.
وجه مشخصه و متمایز دیدگاه های جدید سلفی یا همان نسل چهارم، دگردیسی مفاهیمی چون تکفیر است. توضیح اینکه تکفیر در ادبیات کلاسیک مسلمانان جای داشت اما به عمل نمیرسید. در واقع، در این ادبیات درباره تکفیر توضیح داده میشد اما به ندرت مصداقاً به تکفیر حکم داده می شد. حال آن که در ادبیات نسل جدید ارهابیون، تأکید بر یک نوع تکفیر عمومی صورت میگیرد.
منبع:
«میزگرد سلفی گری- جلسه اول»، مرکز دائره المعارف بزرگ اسلامی، مرداد94
.«داعشی شدن دشوار نیست: ساز و کار نیروگیری و نحوه عمل جریان های تکفیری»، همشهری دیپلماتیک، شماره ۸۹، زمستان ۱۳۹۴
@Davood_Feirahi
با نگاهی به تطور جریان های سلفی، می توان این جریانات را به چهار دسته تقسیم کرد. نخست، سلفی های کلاسیک ماقبل عربستان و ابن تیمیه؛
دوم سلفی هایی که عربستان از آنها حمایت میکند(سلفی های وهابی)؛
سوم گفتمانی تحت عنوان القاعده که نگاهش به بیرون و هجومش به سمت غرب است؛
و چهارم نسل جدید و جریانی که رویکردش بهسوی داخل و به خود جهان اسلام است.
تمامی این چهار نسل در این نکته مشترک هستند که برای تأسیس زندگی روزمرهشان به سلف و به نص، یعنی به سنت و قرآن برمیگردند. بر این اساس آنها معتقدند که بهجای مراجعه به دیدگاه های مکاتب مختلف فقهی یا نظر مفتیان در خصوص استنباط احکام، مستقیم به نص مراجعه شود.
تمایزات نسل چهارم از نسل های پیشین خود:
تفاوت نسل سوم و چهارم در این است که جریاناتی چون القاعده تروریست ها را به خارج از جهان اسلام صادر میکردند اما جریاناتی چون داعش تروریست ها را به درون کشورها و مرزهای اسلامی وارد میکنند. براین اساس، «غیر» و دشمن برای القاعده غربی ها بوده و «غیر» برای داعش، شیعیان و سنی ها هستند.
بهعبارتدیگر، نسل چهارم برخلاف امثال القاعده بیشتر در پی درگیری با مسلمانان هستند و اگر هم با غربیها درگیر میشوند آنها را «دشمن بعید» میدانند. در این راستا از لحاظ ایدئولوژیک دشمنی همچون رژیم صهیونیستی نیز برای آنها دشمن بعید محسوب می شود و آنها پیش از این رژیم، در ابتدا باید با دشمنان قریب و نزدیک خود(شیعیان، سنیان سنتی و نوگرایان سنی) تسویهحساب کنند و پس از آن به کارزار دشمنان بعید خود وارد گردند.
تفاوت دیگر نسل سوم و چهارم این گروه ها در موضوع «مرز ملی» رخ می نماید. گروه القاعده بهعنوان نماینده نسل سوم، به دنبال گذر از مفهوم مرز نبود و تا حدودی مرزهای ملی
را می پذیرفت، اما نسل چهارم و در رأس آن داعش به مرزهای ملی قائل نبوده و فراملی می اندیشد.
وجه مشخصه و متمایز دیدگاه های جدید سلفی یا همان نسل چهارم، دگردیسی مفاهیمی چون تکفیر است. توضیح اینکه تکفیر در ادبیات کلاسیک مسلمانان جای داشت اما به عمل نمیرسید. در واقع، در این ادبیات درباره تکفیر توضیح داده میشد اما به ندرت مصداقاً به تکفیر حکم داده می شد. حال آن که در ادبیات نسل جدید ارهابیون، تأکید بر یک نوع تکفیر عمومی صورت میگیرد.
منبع:
«میزگرد سلفی گری- جلسه اول»، مرکز دائره المعارف بزرگ اسلامی، مرداد94
.«داعشی شدن دشوار نیست: ساز و کار نیروگیری و نحوه عمل جریان های تکفیری»، همشهری دیپلماتیک، شماره ۸۹، زمستان ۱۳۹۴
@Davood_Feirahi
داود فیرحی
از کارل مارکس تا ابوبکر بغدادی.docx
هادی خسروشاهین: داوود فیرحی در گفتوگو با مهرنامه اولویت داعش را توسعه سرزمینی میداند و معتقد است که اینگروهها دو گونه خلافت را تعریف میکنند:
یکی خلافت در جغرافیای واقعی که باید حفظ شود. اما برای این که خلافت گونه اول را حفظ کنند، یک نوع خلافت دیگر با نام « قلب - امارت » را تعریف میکنند. به این معنی که هرکسی در هرکجای دنیا زندگی میکند برای خودش یک امارت، نماینده و تابع خلیفه است.
به اعتقاد وی خلافت داعش به قبل از دوران عثمانی یعنی به دوران احیای عصر عباسی، عصر هارونالرشید، مامون
و... بازمیگردد. شاید به تعبیری دیگر خلافت داعش ماجرا را به کمی قبلتر از صدر اسلام بازگرداند؛ قبل از اینکه یک جهان اسلام متحد متمرکزی وجود داشت؛ بنابراین جاذبه دارد. این بازگشت به قبل از نظام وستفالی است.
فیرحی در جای دیگری از این گفت وگو ایده داعش را برگرفته از عملگرایی این گروه در جذب مقهورین شبکه جهانی میداند و میگوید: بحث داعش فراتر از مارکس، یا لنین است زیرا آن ها بشارت آزادی ملتها را ندادند اما البغدادی بشارت یک نوع سعادت یا آزادی تکتک بشریت را داد. مساله یک جوری از nationها عبور میکند. داعش مفهوم کل ملت را میشکند و روی تشکیلات نفوذ میکند.
@Davood_Feirahi
یکی خلافت در جغرافیای واقعی که باید حفظ شود. اما برای این که خلافت گونه اول را حفظ کنند، یک نوع خلافت دیگر با نام « قلب - امارت » را تعریف میکنند. به این معنی که هرکسی در هرکجای دنیا زندگی میکند برای خودش یک امارت، نماینده و تابع خلیفه است.
به اعتقاد وی خلافت داعش به قبل از دوران عثمانی یعنی به دوران احیای عصر عباسی، عصر هارونالرشید، مامون
و... بازمیگردد. شاید به تعبیری دیگر خلافت داعش ماجرا را به کمی قبلتر از صدر اسلام بازگرداند؛ قبل از اینکه یک جهان اسلام متحد متمرکزی وجود داشت؛ بنابراین جاذبه دارد. این بازگشت به قبل از نظام وستفالی است.
فیرحی در جای دیگری از این گفت وگو ایده داعش را برگرفته از عملگرایی این گروه در جذب مقهورین شبکه جهانی میداند و میگوید: بحث داعش فراتر از مارکس، یا لنین است زیرا آن ها بشارت آزادی ملتها را ندادند اما البغدادی بشارت یک نوع سعادت یا آزادی تکتک بشریت را داد. مساله یک جوری از nationها عبور میکند. داعش مفهوم کل ملت را میشکند و روی تشکیلات نفوذ میکند.
@Davood_Feirahi
دکتر احمد نقیبزاده، استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران گفت: به نظرم کتابی که به عنوان شایسته تقدیر شناخته شد، (در آستانه تجدد در «شرح تنبیه الامه و تنزیه المله» تالیف داود فیرحی میتوانست برگزیده باشد و این استحقاق را داشت. اما باید گفت سلیقه داوران مختلف است و سایر داوران با من هم نظر نبودند.
احمد نقیبزاده، استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران با اشاره به آسیبشناسی کتابهای این رشته گفت: پختهخواری و سرقت از آثار خوب علوم سیاسی، پای افراد دغلباز و سارق را به این رشته باز کرد و اساسا رشته علوم سیاسی را بیحُرمت کرد.
وی با انتقاد از ورود افراد کتابساز به رشته علوم سیاسی افزود: ما یک دوره در علوم سیاسی با ترجمهها و تالیفات خوب درخشیدیم و بعد از آن افراد پخته خواری پیدا شدند که شروع به سرقت و دزدی از کتابهای دیگران کردند. حضور چنین افراد دغلباز و سارق دلزدگی بسیاری ایجاد کرد و اساسا رشته علوم سیاسی را بیحُرمت کرده است.
این استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران ادامه داد: ورود افراد بیتجربه و ناوارد به حوزه تالیف و ترجمه کتابهای علوم سیاسی باعث دلسردی استادان، مولفان و محققان باتجربه شد و نتیجه این دلسردی رکود آثار را به دنبال داشت.
نقیبزاده بیان کرد: کنار کشیدن محققان و پژوهشگران مجرب رشته علوم سیاسی باعث شد که مولفان جدید نیز نتوانند کتابی در حد و اندازه جایزه کتاب سال تالیف یا ترجمه کنند.
وی افزود: متاسفانه جریان مدرکگرایی در ایران باعث شد تا برخی افراد که پستهای سیاسی داشتند، در رشته علوم سیاسی به تحصیل بپردازند و چون توانایی علمی تحصیل در این رشته را نداشتند از راههای غیرعلمی تلاش کردند تا بتوانند مدرک بگیرند.
این مولف و مترجم علوم سیاسی ادامه داد: بنابراین معتقدم صدمهای به علوم سیاسی وارد شده که نتیجه آن کاسته شدن آثار خوب در این رشته است.
http://www.cgie.org.ir/fa/news/155145
@Davood_Feirahi
احمد نقیبزاده، استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران با اشاره به آسیبشناسی کتابهای این رشته گفت: پختهخواری و سرقت از آثار خوب علوم سیاسی، پای افراد دغلباز و سارق را به این رشته باز کرد و اساسا رشته علوم سیاسی را بیحُرمت کرد.
وی با انتقاد از ورود افراد کتابساز به رشته علوم سیاسی افزود: ما یک دوره در علوم سیاسی با ترجمهها و تالیفات خوب درخشیدیم و بعد از آن افراد پخته خواری پیدا شدند که شروع به سرقت و دزدی از کتابهای دیگران کردند. حضور چنین افراد دغلباز و سارق دلزدگی بسیاری ایجاد کرد و اساسا رشته علوم سیاسی را بیحُرمت کرده است.
این استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران ادامه داد: ورود افراد بیتجربه و ناوارد به حوزه تالیف و ترجمه کتابهای علوم سیاسی باعث دلسردی استادان، مولفان و محققان باتجربه شد و نتیجه این دلسردی رکود آثار را به دنبال داشت.
نقیبزاده بیان کرد: کنار کشیدن محققان و پژوهشگران مجرب رشته علوم سیاسی باعث شد که مولفان جدید نیز نتوانند کتابی در حد و اندازه جایزه کتاب سال تالیف یا ترجمه کنند.
وی افزود: متاسفانه جریان مدرکگرایی در ایران باعث شد تا برخی افراد که پستهای سیاسی داشتند، در رشته علوم سیاسی به تحصیل بپردازند و چون توانایی علمی تحصیل در این رشته را نداشتند از راههای غیرعلمی تلاش کردند تا بتوانند مدرک بگیرند.
این مولف و مترجم علوم سیاسی ادامه داد: بنابراین معتقدم صدمهای به علوم سیاسی وارد شده که نتیجه آن کاسته شدن آثار خوب در این رشته است.
http://www.cgie.org.ir/fa/news/155145
@Davood_Feirahi