✅ تقصیر و باز اندیشی؛
🔸یاسپرس امید بسیاری برای تغییر بنیادین و احیای هویت آلمانی داشت، آن هم براساس معیارها و ارزش هایی که از سوی بهترین نیاکان به ارث رسیده بود و نه از سوی بتهای ذهنی سنتی کاذب نظير نازیسم.
🔹به عقیده ی او، اگر آلمان و آلمانی بخواهند در تاریخ بر جای بمانند باید هویت جمعی شان را از نو بسازند و مهم تر از آن، آن را مورد نقدی حقیقی و منصفانه قرار دهند.
♦️نخستین گام برای رسیدن به این هدف پذیرش و قبول تقصیر از سوی تک تک آلمانی هاست. چرا که به زعم او، پرسش از تقصیر بیش از آن که پرسشی از جانب دیگران در خصوص ما باشد، باید پرسشی باشد که خود ما از خودمان می پرسیم. این که ما چگونه به این پرسش پاسخ می دهیم، رویکرد فعلی مان را به عالم و خودمان تثبیت می کند. این پرسش برای روح آلمانی حیاتی است.
🔹یک آلمانی پس از قبول تقصير باید دست به احیای همه جانبه ی خود و تغییر بنیادین آگاهی بزند، آن هم با توجه به شرایط عالم و وظیفه ای که در قبال عالم دارد. او معتقد است که باید از اعماق شروع به پالایش کرد. این احيا باید با نهادهای فرهنگی آغاز شود و مراد او از این نهادهای فرهنگی همان دانشگاهها و مراکز علمی است.
@Feirahi
🔸یاسپرس امید بسیاری برای تغییر بنیادین و احیای هویت آلمانی داشت، آن هم براساس معیارها و ارزش هایی که از سوی بهترین نیاکان به ارث رسیده بود و نه از سوی بتهای ذهنی سنتی کاذب نظير نازیسم.
🔹به عقیده ی او، اگر آلمان و آلمانی بخواهند در تاریخ بر جای بمانند باید هویت جمعی شان را از نو بسازند و مهم تر از آن، آن را مورد نقدی حقیقی و منصفانه قرار دهند.
♦️نخستین گام برای رسیدن به این هدف پذیرش و قبول تقصیر از سوی تک تک آلمانی هاست. چرا که به زعم او، پرسش از تقصیر بیش از آن که پرسشی از جانب دیگران در خصوص ما باشد، باید پرسشی باشد که خود ما از خودمان می پرسیم. این که ما چگونه به این پرسش پاسخ می دهیم، رویکرد فعلی مان را به عالم و خودمان تثبیت می کند. این پرسش برای روح آلمانی حیاتی است.
🔹یک آلمانی پس از قبول تقصير باید دست به احیای همه جانبه ی خود و تغییر بنیادین آگاهی بزند، آن هم با توجه به شرایط عالم و وظیفه ای که در قبال عالم دارد. او معتقد است که باید از اعماق شروع به پالایش کرد. این احيا باید با نهادهای فرهنگی آغاز شود و مراد او از این نهادهای فرهنگی همان دانشگاهها و مراکز علمی است.
@Feirahi
🔘مانع اصلی در نقص ترکیب دولت است
- وقتی که قدرت روس دولت ایران را به تفوق نظم عساکر فرنگ ملتفت ساخت، وزرای ما فیالفور بنای ترتیب افواج نظام را گذاشتند و هیچ نپرسیدند که این جزء دستگاه فرنگ چه نوع اجزای دیگر لازم دارد، در حالتی که هنوز ترکیب دستگاه دیوان و کل مراسم حکمرانی را از آئین جمشید و از بربریهای سلاطین تاتار اخذ میکردند، متوقع بودند که لشگر ایران را به پایهی عساکر فرنگ برسانند. مالیات را مثل چنگیز میگرفتند و افواج را میخواستند مثل ناپلئون مشق بدهند، هنوز اسم پول کاغذی را نشنیده بودند و میخواستند قورخانه داشته باشند. غافل از این بودند که قدرت عساکر فرنگ حاصل هزار نوع دستگاه دیگر است تا جمیع آنها را نقطهبهنقطه اخذ نکنیم، ممکن نخواهد بود که معنی لشگر فرنگ در ایران ظهور نماید. وزرای ما باید مسلما بدانند که بدون اخذ اصول مملکتداری فرنگ نهتنها مثل فرنگی لشگر نخواهیم داشت بلکه محال خواهد بود که بتوانیم مثل فرنگی آهنگر داشته باشیم. با وصف این قانون کلیه، باز هنوز بعضی از اولیای دولت ما بر این اعتقاد هستند که اجزای دستگاه دولت را میتوان جداجدا ترقی داد. امان از خرابیهای این اعتقاد باطل، امان از جهالت آن وزرا که میخواهند بدون دیوانخانهی فرنگی قورخانهی فرنگی داشته باشند و با مالیات کیانی عساکر نظام برپا نمایند. (صفحه 99)
- فیلقوس، پدر اسکندر از وزیرش پرسید که به جهت فلان جنگ چه لازم داریم، جواب داد سه چیز: اول پول، دویم پول، سیم هم پول. حال میبینیم به جهت انتظام لشگر ایران، من هم باید همان جواب را بگویم. مادامی که دولت ایران صاحب سی و چهل کرور مالیات نشده است، هرچه بگوییم و هرچه بکنیم قدرت عسکریهی ایران جزو الفاظ بیمعنی خواهد بود. بنابراین به جهت استعداد عسکریهی ایران اول باید در فکر مزید استعداد مالیه باشیم. (صفحه 100)
- سوال من این است که اگر جنس انسانی ترقیپذیر است و اگر مَثَل دو هزار نفر آدم جنگلی راست است، پس چرا این بیست کرور آدم که در یکی از بهترین قطعات کرهی زمین سکنی دارند، در مدت دو هزار سال نتوانستهاند یک دینار بر اموال خود بیافزایند؟ این بیست کرور خلق هرگاه سالی فقط یک کرور تومان بر اموال خود میافزودند حالا میبایستی جمیع اموال این دولت دو هزار کرور علاوهبر اموال عهد ساسانیان باشد و حال آنکه محقق است که جمیع اموال ایران در این دو هزار سال یک بر دَه تنزل کرده است. دلیل این تنزل و این نتیجهی معکوس چیست؟ یا باید بگوییم جنس ایرانی ترقیپذیر نیست؛ یعنی از سلک انسانی خارج و داخل جنس حیوانیست یا باید بگوییم یک مانع بزرگ این قانون کلیهی طبیعت را در ایران برهم زده است. حرف اولی فرض لُغوی است، پس لابد باید حقیقت نتیجهی آخری را قبول کنیم یعنی اقرار نماییم که در این دو هزار سال در ایران بعضی موانع خارجی (منظور ملکم خارج از فطرت آدمی است) بوده که نگذاشته است اهل این مملکت به اقتضای فطرت انسانی ترقی نمایند. بنابراین هرگاه ما بتوانیم این موانع خارجی را مشخص کنیم و هر گاه این قدر همت داشته باشیم که این موانع را از ایران رفع نماییم، بیست کرور جمعیت ما ناچار به حکم قانون ترقیپذیری ساعت به ساعت ترقی خواهد کرد و اگر مقدار کار این بیست کرور خلق را با سرمایهی ملکی ایران حساب نماییم، خواهیم دید که مالیات ایران از صد کرور متجاوز خواهد بود. اما مانع اصلی و مانع مطلق و مانع واحد ترقی ایران در نقص ترکیب دولت است. هیچ نمیتوان تصور کرد که ترکیب دولت ایران مجمع چه معایب و اسباب چه ضررهای بزرگ بوده است. جمیع ذلتها و خرابیها و انقلابات ایران بلاحرف حاصل معایب این دستگاه است. (صفحات 102، 103 و 104)
@Feirahi
- خلاصه؛ حالت ما این است که در وسط طهران یک کارخانه ساختهایم و دستوپای بیست کرور خلق ایران را بستهایم به چرخهای این کارخانه، حرکت این بیست کرور خلق و زندگانی تمام ایران موقوف به گردش این کارخانه است و گردش این کارخانه بسته است به میل چند نفر عامل بیقید و بیوقوف، چرخهای کارخانه اغلب شکسته و کلا پوسیده است و مباشرین این دستگاه بیآنکه اصلا در بند احتیاج مردم و در فکر تعمیر کارخانه باشند این چرخهای پوسیده را هر طور می خواهند میگردانند و هر وقت میخواهند، میخوابانند. حال تصور بفرمایید که حالت بیست کرور خلق ایران باید چه باشد. ما که در وسط کارخانه ایستادهایم، وقتی که یک چرخ کوچکِ این دستگاه عیب میکند، خیال میکنیم که ضرر این عیب منحصر به همان است که در میان کارخانه بروز میکند؛ ولیکن اگر نتایج این عیب را در خارج ملاحظه مینمودیم وحشت میکردیم که خرابی یک چرخ کوچک در اوضاع اطراف منتج به چه قسم خرابیهای مهیب میشود. آن وزیری که محض تفنن یک روز در خانهاش میخوابد، خبر ندارد که در کارخانهی دولت چه نوع چرخهای بزرگ را میخواباند(ص104).
*میرزا ملکم خان، رساله انتظام لشگر و مجلس تنظیمات
@Feirahi
- وقتی که قدرت روس دولت ایران را به تفوق نظم عساکر فرنگ ملتفت ساخت، وزرای ما فیالفور بنای ترتیب افواج نظام را گذاشتند و هیچ نپرسیدند که این جزء دستگاه فرنگ چه نوع اجزای دیگر لازم دارد، در حالتی که هنوز ترکیب دستگاه دیوان و کل مراسم حکمرانی را از آئین جمشید و از بربریهای سلاطین تاتار اخذ میکردند، متوقع بودند که لشگر ایران را به پایهی عساکر فرنگ برسانند. مالیات را مثل چنگیز میگرفتند و افواج را میخواستند مثل ناپلئون مشق بدهند، هنوز اسم پول کاغذی را نشنیده بودند و میخواستند قورخانه داشته باشند. غافل از این بودند که قدرت عساکر فرنگ حاصل هزار نوع دستگاه دیگر است تا جمیع آنها را نقطهبهنقطه اخذ نکنیم، ممکن نخواهد بود که معنی لشگر فرنگ در ایران ظهور نماید. وزرای ما باید مسلما بدانند که بدون اخذ اصول مملکتداری فرنگ نهتنها مثل فرنگی لشگر نخواهیم داشت بلکه محال خواهد بود که بتوانیم مثل فرنگی آهنگر داشته باشیم. با وصف این قانون کلیه، باز هنوز بعضی از اولیای دولت ما بر این اعتقاد هستند که اجزای دستگاه دولت را میتوان جداجدا ترقی داد. امان از خرابیهای این اعتقاد باطل، امان از جهالت آن وزرا که میخواهند بدون دیوانخانهی فرنگی قورخانهی فرنگی داشته باشند و با مالیات کیانی عساکر نظام برپا نمایند. (صفحه 99)
- فیلقوس، پدر اسکندر از وزیرش پرسید که به جهت فلان جنگ چه لازم داریم، جواب داد سه چیز: اول پول، دویم پول، سیم هم پول. حال میبینیم به جهت انتظام لشگر ایران، من هم باید همان جواب را بگویم. مادامی که دولت ایران صاحب سی و چهل کرور مالیات نشده است، هرچه بگوییم و هرچه بکنیم قدرت عسکریهی ایران جزو الفاظ بیمعنی خواهد بود. بنابراین به جهت استعداد عسکریهی ایران اول باید در فکر مزید استعداد مالیه باشیم. (صفحه 100)
- سوال من این است که اگر جنس انسانی ترقیپذیر است و اگر مَثَل دو هزار نفر آدم جنگلی راست است، پس چرا این بیست کرور آدم که در یکی از بهترین قطعات کرهی زمین سکنی دارند، در مدت دو هزار سال نتوانستهاند یک دینار بر اموال خود بیافزایند؟ این بیست کرور خلق هرگاه سالی فقط یک کرور تومان بر اموال خود میافزودند حالا میبایستی جمیع اموال این دولت دو هزار کرور علاوهبر اموال عهد ساسانیان باشد و حال آنکه محقق است که جمیع اموال ایران در این دو هزار سال یک بر دَه تنزل کرده است. دلیل این تنزل و این نتیجهی معکوس چیست؟ یا باید بگوییم جنس ایرانی ترقیپذیر نیست؛ یعنی از سلک انسانی خارج و داخل جنس حیوانیست یا باید بگوییم یک مانع بزرگ این قانون کلیهی طبیعت را در ایران برهم زده است. حرف اولی فرض لُغوی است، پس لابد باید حقیقت نتیجهی آخری را قبول کنیم یعنی اقرار نماییم که در این دو هزار سال در ایران بعضی موانع خارجی (منظور ملکم خارج از فطرت آدمی است) بوده که نگذاشته است اهل این مملکت به اقتضای فطرت انسانی ترقی نمایند. بنابراین هرگاه ما بتوانیم این موانع خارجی را مشخص کنیم و هر گاه این قدر همت داشته باشیم که این موانع را از ایران رفع نماییم، بیست کرور جمعیت ما ناچار به حکم قانون ترقیپذیری ساعت به ساعت ترقی خواهد کرد و اگر مقدار کار این بیست کرور خلق را با سرمایهی ملکی ایران حساب نماییم، خواهیم دید که مالیات ایران از صد کرور متجاوز خواهد بود. اما مانع اصلی و مانع مطلق و مانع واحد ترقی ایران در نقص ترکیب دولت است. هیچ نمیتوان تصور کرد که ترکیب دولت ایران مجمع چه معایب و اسباب چه ضررهای بزرگ بوده است. جمیع ذلتها و خرابیها و انقلابات ایران بلاحرف حاصل معایب این دستگاه است. (صفحات 102، 103 و 104)
@Feirahi
- خلاصه؛ حالت ما این است که در وسط طهران یک کارخانه ساختهایم و دستوپای بیست کرور خلق ایران را بستهایم به چرخهای این کارخانه، حرکت این بیست کرور خلق و زندگانی تمام ایران موقوف به گردش این کارخانه است و گردش این کارخانه بسته است به میل چند نفر عامل بیقید و بیوقوف، چرخهای کارخانه اغلب شکسته و کلا پوسیده است و مباشرین این دستگاه بیآنکه اصلا در بند احتیاج مردم و در فکر تعمیر کارخانه باشند این چرخهای پوسیده را هر طور می خواهند میگردانند و هر وقت میخواهند، میخوابانند. حال تصور بفرمایید که حالت بیست کرور خلق ایران باید چه باشد. ما که در وسط کارخانه ایستادهایم، وقتی که یک چرخ کوچکِ این دستگاه عیب میکند، خیال میکنیم که ضرر این عیب منحصر به همان است که در میان کارخانه بروز میکند؛ ولیکن اگر نتایج این عیب را در خارج ملاحظه مینمودیم وحشت میکردیم که خرابی یک چرخ کوچک در اوضاع اطراف منتج به چه قسم خرابیهای مهیب میشود. آن وزیری که محض تفنن یک روز در خانهاش میخوابد، خبر ندارد که در کارخانهی دولت چه نوع چرخهای بزرگ را میخواباند(ص104).
*میرزا ملکم خان، رساله انتظام لشگر و مجلس تنظیمات
@Feirahi
🛑چرا دکتر فیرحی استاد متفاوتی است؟
جمعی از شاگردان حسین بشیریه که امروز تقریبا همگی اساتید علوم سیاسی دانشگاه های مختلف کشور هستند هر کدام خصوصیات و ویژگی هایی را از دکتر بشیریه به ارث برده اند . دکتر فیرحی هم از این قاعده مستثنی نیست . برای ما دکتر فیرحی استاد متفاوتی است از آن رو که چند خصوصیت دارد :
✅اگر بپذیریم در علوم سیاسی ما ۳ سوال مهم داریم که عبارت هستند از :
۱. انتظار ما از علوم سیاسی چیست؟
۲.چگونه میتوانیم این انتظار را محقق کنیم؟
و ۳. چه ارتباطی میان تحقق این انتظار و حوزه های دیگر وجود دارد ،
می توانیم بگوییم دکتر فیرحی جزو معدود اساتیدی است که نسبت به این موضوع فهم روشن و دقیقی پیدا کرده است اگرچه برای استاد موضوع و مساله فقه ظاهرا مهم تر از فلسفه و فلسفه سیاسی است اما به نظر می رسد که گریزی از اندیشیدن به مسائل جز با مدد گرفتن از علوم سیاسی نیست . چنان که گلن تیندر در کتاب تفکر سیاسی تاکید می کند که که برخی مسائل هستند که عملا از راهی جز تفکر و اندیشیدن سیاسی اساسا قابلیت طرح شدن ندارند.
✅بنابراین درس اولی که دانشجویان علوم سیاسی می توانند از دکتر فیرحی بیاموزند نگاه منسجم او به مسائل است. فیرحی در حقیقت به درست یا غلط برای خود یک " مساله" تعریف کرده و برای آن مداوما در جستجوی پاسخ است . این نکته یعنی پیدا کردن یک چارچوب و روش چیزی است که می تواند ما را از گرداب کتاب ها و افکار متفاوت نجات دهد و یک مبنای نظریه برای ما بسازد و این البته میراثی است که چنان که خود دکتر فیرحی چند باری به آن اشاره کرده اند از دکتر طباطبایی به دانشجویان ایشان از جمله دکتر فیرحی منتقل شده است.
✅دومین نکته در مورد دکتر فیرحی این است که او همیشه به دانشجویان تاکید می کند که نمی توان غرب را خواند و اسلام را نخواند و این دو باید همراه یکدیگر باشند. نکته ای که بسیاری اوقات ما به دلایل مختلف از آن غافل هستیم.
✅سوم آنکه دکتر فیرحی ترکیبی از یک استاد و یک معلم هستند به عبارت دیگر گاهی ما با اساتیدی روبرو هستیم که توان برقراری ارتباط کلامی و گفتاری را با دانشجویان ندارند و مخاطب اساسا متوجه سخن آنان نمی شود اما متون منتشر شده توسط آنها واضح و قابل فهم است. در برابر اما برخی اساتید نیز هستند که ترکیبی از این دو را ارائه می کنند یعنی در عین آنکه استاد و مولف هستند به خوبی نیز می توانند نتایج تاملات خود را با دانشجویان در میان بگذارند اینکه دکتر فیرحی گاهی به دانشجویان می گوید اگر شما توانستید یک موضوع در علوم سیاسی را برای مادربزرگ خودتان به زبان ساده توضیح بدهید یعنی مساله را فهمیدید نشان از همین ترکیب معلم و مولف بودن است.
✅در کنار این ویژگی ها دکتر فیرحی در کلاس تاکید فراوانی هم بر این دارند و مداوما پرسش می کنند که آیا متوجه بحث من شدید ؟ آیا توانستم حرف خودم را برای شما تشریح کنم ؟ که این خود به فهم بهتر مخاطبان کمک می کند. با حوصله بودن در پاسخ به پرسش ها نیز از ویژگی های مثبت ایشان است اگرچه گاهی اوقات کلاس حالت خطابه به خود می گیرد و عملا چندان دانشجویان در کلاس نقشی ندارند و رابطه آنها با استاد یک سویه می شود.
🛑در نهایت اینکه دانشجویان و اساتید همه در کنار یکدیگر جامعه و خانواده بزرگ علوم سیاسی را تشکیل می دهند. به نظر مهم است که ما میان این خانواده پیوندهای مستحکمی فراهم کنیم و در یک روند همیشگی و دائمی یاد اساتیدمان را زنده نگه داریم و بابت زحمتشان -صرف نظر از اختلاف نظری و سیاسی و روشی- تشکر کنیم و قدردان آنها باشیم .
#ندای_سیاست به عنوان رسانه علوم سیاسی ها تولد دکتر داود فیرحی را تبریک می گوید و برای ایشان و مجموعه اساتید علوم سیاسی آرزوی سلامتی و بهروزی دارد🌸
@Nedaye_siyasat
جمعی از شاگردان حسین بشیریه که امروز تقریبا همگی اساتید علوم سیاسی دانشگاه های مختلف کشور هستند هر کدام خصوصیات و ویژگی هایی را از دکتر بشیریه به ارث برده اند . دکتر فیرحی هم از این قاعده مستثنی نیست . برای ما دکتر فیرحی استاد متفاوتی است از آن رو که چند خصوصیت دارد :
✅اگر بپذیریم در علوم سیاسی ما ۳ سوال مهم داریم که عبارت هستند از :
۱. انتظار ما از علوم سیاسی چیست؟
۲.چگونه میتوانیم این انتظار را محقق کنیم؟
و ۳. چه ارتباطی میان تحقق این انتظار و حوزه های دیگر وجود دارد ،
می توانیم بگوییم دکتر فیرحی جزو معدود اساتیدی است که نسبت به این موضوع فهم روشن و دقیقی پیدا کرده است اگرچه برای استاد موضوع و مساله فقه ظاهرا مهم تر از فلسفه و فلسفه سیاسی است اما به نظر می رسد که گریزی از اندیشیدن به مسائل جز با مدد گرفتن از علوم سیاسی نیست . چنان که گلن تیندر در کتاب تفکر سیاسی تاکید می کند که که برخی مسائل هستند که عملا از راهی جز تفکر و اندیشیدن سیاسی اساسا قابلیت طرح شدن ندارند.
✅بنابراین درس اولی که دانشجویان علوم سیاسی می توانند از دکتر فیرحی بیاموزند نگاه منسجم او به مسائل است. فیرحی در حقیقت به درست یا غلط برای خود یک " مساله" تعریف کرده و برای آن مداوما در جستجوی پاسخ است . این نکته یعنی پیدا کردن یک چارچوب و روش چیزی است که می تواند ما را از گرداب کتاب ها و افکار متفاوت نجات دهد و یک مبنای نظریه برای ما بسازد و این البته میراثی است که چنان که خود دکتر فیرحی چند باری به آن اشاره کرده اند از دکتر طباطبایی به دانشجویان ایشان از جمله دکتر فیرحی منتقل شده است.
✅دومین نکته در مورد دکتر فیرحی این است که او همیشه به دانشجویان تاکید می کند که نمی توان غرب را خواند و اسلام را نخواند و این دو باید همراه یکدیگر باشند. نکته ای که بسیاری اوقات ما به دلایل مختلف از آن غافل هستیم.
✅سوم آنکه دکتر فیرحی ترکیبی از یک استاد و یک معلم هستند به عبارت دیگر گاهی ما با اساتیدی روبرو هستیم که توان برقراری ارتباط کلامی و گفتاری را با دانشجویان ندارند و مخاطب اساسا متوجه سخن آنان نمی شود اما متون منتشر شده توسط آنها واضح و قابل فهم است. در برابر اما برخی اساتید نیز هستند که ترکیبی از این دو را ارائه می کنند یعنی در عین آنکه استاد و مولف هستند به خوبی نیز می توانند نتایج تاملات خود را با دانشجویان در میان بگذارند اینکه دکتر فیرحی گاهی به دانشجویان می گوید اگر شما توانستید یک موضوع در علوم سیاسی را برای مادربزرگ خودتان به زبان ساده توضیح بدهید یعنی مساله را فهمیدید نشان از همین ترکیب معلم و مولف بودن است.
✅در کنار این ویژگی ها دکتر فیرحی در کلاس تاکید فراوانی هم بر این دارند و مداوما پرسش می کنند که آیا متوجه بحث من شدید ؟ آیا توانستم حرف خودم را برای شما تشریح کنم ؟ که این خود به فهم بهتر مخاطبان کمک می کند. با حوصله بودن در پاسخ به پرسش ها نیز از ویژگی های مثبت ایشان است اگرچه گاهی اوقات کلاس حالت خطابه به خود می گیرد و عملا چندان دانشجویان در کلاس نقشی ندارند و رابطه آنها با استاد یک سویه می شود.
🛑در نهایت اینکه دانشجویان و اساتید همه در کنار یکدیگر جامعه و خانواده بزرگ علوم سیاسی را تشکیل می دهند. به نظر مهم است که ما میان این خانواده پیوندهای مستحکمی فراهم کنیم و در یک روند همیشگی و دائمی یاد اساتیدمان را زنده نگه داریم و بابت زحمتشان -صرف نظر از اختلاف نظری و سیاسی و روشی- تشکر کنیم و قدردان آنها باشیم .
#ندای_سیاست به عنوان رسانه علوم سیاسی ها تولد دکتر داود فیرحی را تبریک می گوید و برای ایشان و مجموعه اساتید علوم سیاسی آرزوی سلامتی و بهروزی دارد🌸
@Nedaye_siyasat
✅ امر سیاسی در میانه کرامت و فضیلت
♦️تجدد مذهبی -سیاسی؛ خواه در اروپا یا جهان اسلام، ظاهرا" مبنای مشترکی دارد؛حاکی از جابجایی و انتقال امر سیاسی از قلمرو فضیلت به حوزه کرامت نوع بشر است.
🔹به نظر جان لاک ، تحلیل امر سیاسی جدید جزء از فیلتر تجدد مذهبی امکان ندارد. این تئوری تجدد دینی در پی فهمی جدید از امری قدیم است و می¬گوید هر انسانی دو حیث دارد:
نخست این که، انسان انسان است قطع نظر از زبان، جغرافیا، و مذهبش و هر کسی صورتی از خدا است.
دوم، انسان بما هو انسان، صاحب کرامت است یعنی هیچ کس حق ندارد به او اهانت کند و کرامت او را نادیده بگیرد. اهانت به او، اهانت به خدا است چه برسد به کشتن او.
🔸فضیلت ها(امتیاز و نابرابری) چیزی علاوه بر کرامت است. فضیلت اکتسابی است ولی کرامت ذاتی است.
به نظر او، برخلاف فیلمر، امر سیاسی مبتنی بر فضیلت نبوده بلکه مبتنی بر کرامت است.
اگر امر سیاسی بر فضایل استوار باشد در آن الیگارشی، آریستوکراسی، و سلطنت پدید می آید، اما در کرامت یک نوع تساوی وجود دارد. در این جا قبل از وظیفه، حقوق برابر پدید می آید و لاجرم راهی برای دموکراسی گشوده می شود.
انسان قطع نظر از کسب فضایل و نابرابری ناشی از آن، کرامت دارد و محترم است و حقوق بشر نیز از همین نگاه نشأت می گیرد.
🔹 از دید لاک، ما نمی توانیم از دموکراسی صحبت کنیم مگر به برابری بنیادی نوع انسان برسیم. چیزی که جز به یاری الهیات و باز اندیشی در خلقت برابر و کرامت افراد بشر ناممکن می نماید.
درس گفتار «روش شناسی در اندیشه سیاسی»، جلسه اول، مهرماه97
@Feirahi
♦️تجدد مذهبی -سیاسی؛ خواه در اروپا یا جهان اسلام، ظاهرا" مبنای مشترکی دارد؛حاکی از جابجایی و انتقال امر سیاسی از قلمرو فضیلت به حوزه کرامت نوع بشر است.
🔹به نظر جان لاک ، تحلیل امر سیاسی جدید جزء از فیلتر تجدد مذهبی امکان ندارد. این تئوری تجدد دینی در پی فهمی جدید از امری قدیم است و می¬گوید هر انسانی دو حیث دارد:
نخست این که، انسان انسان است قطع نظر از زبان، جغرافیا، و مذهبش و هر کسی صورتی از خدا است.
دوم، انسان بما هو انسان، صاحب کرامت است یعنی هیچ کس حق ندارد به او اهانت کند و کرامت او را نادیده بگیرد. اهانت به او، اهانت به خدا است چه برسد به کشتن او.
🔸فضیلت ها(امتیاز و نابرابری) چیزی علاوه بر کرامت است. فضیلت اکتسابی است ولی کرامت ذاتی است.
به نظر او، برخلاف فیلمر، امر سیاسی مبتنی بر فضیلت نبوده بلکه مبتنی بر کرامت است.
اگر امر سیاسی بر فضایل استوار باشد در آن الیگارشی، آریستوکراسی، و سلطنت پدید می آید، اما در کرامت یک نوع تساوی وجود دارد. در این جا قبل از وظیفه، حقوق برابر پدید می آید و لاجرم راهی برای دموکراسی گشوده می شود.
انسان قطع نظر از کسب فضایل و نابرابری ناشی از آن، کرامت دارد و محترم است و حقوق بشر نیز از همین نگاه نشأت می گیرد.
🔹 از دید لاک، ما نمی توانیم از دموکراسی صحبت کنیم مگر به برابری بنیادی نوع انسان برسیم. چیزی که جز به یاری الهیات و باز اندیشی در خلقت برابر و کرامت افراد بشر ناممکن می نماید.
درس گفتار «روش شناسی در اندیشه سیاسی»، جلسه اول، مهرماه97
@Feirahi
🔸سخنرانی دکتر نوبهار ، دکتر برهانی و داود فیرحی با عنوان "تبارشناسی رابطه قانون و شرع در ایران معاصر"، یکشنبه 6 آبان 97، ساعت 15، دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، سالن دفاعیه
@Feirahi
@Feirahi
💥مستشارالدوله و رابطه شریعت و قانون؛
✅ میرزا یوسف مستشارالدوله(1239-1313ق) در نامه ای به مظفرالدین میرزا ولیعهد به سال1306ق، بر دو نکته پای فشرده است؛ یکی ضرورت تاریخی حکومت قانون، و دیگری، عدم منافات قانون با « مذهب حقۀ اسلام».
✅صاحب یک کلمه می نویسد؛
این فقره از واضحات است که بعدها هیچ یک از اقوام و ملل مسلم و غیر مسلم بدون قانون زندگی نمی توانند بکنند. و هرگاه خودشان اقدام به نشر قانون ننمایند، به طوری که در مادۀ صربستان و غیرها دیگران دولت عثمانی را با آن قدرتی که داشت مجبور کردند، ما را نیز آسوده نخواهند گذاشت و مجبور خواهند کرد.
✅و باز قسم به ذات احدیت یاد می کنم که وضع قانون هرگز منافی مذهب حقۀ اسلام نیست و خلل و نقصی به دین و اسلامیان نمی رساند. بلکه به واسطۀ اجرای قانون اسلام و اسلامیان به فواید غیر مترقبه نایل می شوند و از دستبرد اجانب خلاص و آسوده شده در انظار اهل عالم به عظمت و بزرگی زندگی می نمایند.
(میرزا یوسف مستشار الدوله، پیوست رسالۀ یک کلمه، نامه 1306ق به مظفرالدین میرزا ولیعهد، ص156).
@Feirahi
✅ میرزا یوسف مستشارالدوله(1239-1313ق) در نامه ای به مظفرالدین میرزا ولیعهد به سال1306ق، بر دو نکته پای فشرده است؛ یکی ضرورت تاریخی حکومت قانون، و دیگری، عدم منافات قانون با « مذهب حقۀ اسلام».
✅صاحب یک کلمه می نویسد؛
این فقره از واضحات است که بعدها هیچ یک از اقوام و ملل مسلم و غیر مسلم بدون قانون زندگی نمی توانند بکنند. و هرگاه خودشان اقدام به نشر قانون ننمایند، به طوری که در مادۀ صربستان و غیرها دیگران دولت عثمانی را با آن قدرتی که داشت مجبور کردند، ما را نیز آسوده نخواهند گذاشت و مجبور خواهند کرد.
✅و باز قسم به ذات احدیت یاد می کنم که وضع قانون هرگز منافی مذهب حقۀ اسلام نیست و خلل و نقصی به دین و اسلامیان نمی رساند. بلکه به واسطۀ اجرای قانون اسلام و اسلامیان به فواید غیر مترقبه نایل می شوند و از دستبرد اجانب خلاص و آسوده شده در انظار اهل عالم به عظمت و بزرگی زندگی می نمایند.
(میرزا یوسف مستشار الدوله، پیوست رسالۀ یک کلمه، نامه 1306ق به مظفرالدین میرزا ولیعهد، ص156).
@Feirahi
نقدي بر سخنراني داود فيرحي در سخنراني «عاشورا و بحران خلافت»
وعظ به جاي خطابه
مختار جعفري: فوكو در 1971 در كالج فني آيندهوون هلند در مناظره با چامسكي ميگويد: «يكي از راهكارهايي كه به نظر من قبل از هر چيز ديگر عاجل و اضطراري است ازاينقرار است، دستكم در جوامع اروپايي رسم بر اين است كه تلقي كنيم كه قدرت در دستان دولت متمركزشده است و آن را از طريق تعدادي نهاد خاص مثل دستگاه اجرايي پليس و ارتش اعمال ميكند. ميدانيم كه همه اينها درستشدهاند تا فرمانها را منتقل و اجرا كنند و كساني را كه تبعيت نميكنند تنبيه كنند؛ اما به اعتقاد من قدرت سياسي از طريق نهادهايي نيز اعمال ميشود كه ظاهرا هيچوجه مشتركي باقدرت سياسي ندارد»... .
متن کامل این یادداشت را در صفحه ۱۴ امروز روزنامه اعتماد بخوانید؛
"سياستنامه" صفحه اي از روزنامه "اعتماد" است كه به فلسفه، تاريخ، سياست و جامعه شناسي مي پردازد.
دبير؛ عظيم محمودآبادي
خبرنگاران؛ مهسا علیبیگی و رضا پورحسین
ارتباط با دبير صفحه👇
@azimmahmoodabady
عضویت👇
https://t.me/siyasatnamehetemad
#امام_حسین(ع)
@Feirahi
وعظ به جاي خطابه
مختار جعفري: فوكو در 1971 در كالج فني آيندهوون هلند در مناظره با چامسكي ميگويد: «يكي از راهكارهايي كه به نظر من قبل از هر چيز ديگر عاجل و اضطراري است ازاينقرار است، دستكم در جوامع اروپايي رسم بر اين است كه تلقي كنيم كه قدرت در دستان دولت متمركزشده است و آن را از طريق تعدادي نهاد خاص مثل دستگاه اجرايي پليس و ارتش اعمال ميكند. ميدانيم كه همه اينها درستشدهاند تا فرمانها را منتقل و اجرا كنند و كساني را كه تبعيت نميكنند تنبيه كنند؛ اما به اعتقاد من قدرت سياسي از طريق نهادهايي نيز اعمال ميشود كه ظاهرا هيچوجه مشتركي باقدرت سياسي ندارد»... .
متن کامل این یادداشت را در صفحه ۱۴ امروز روزنامه اعتماد بخوانید؛
"سياستنامه" صفحه اي از روزنامه "اعتماد" است كه به فلسفه، تاريخ، سياست و جامعه شناسي مي پردازد.
دبير؛ عظيم محمودآبادي
خبرنگاران؛ مهسا علیبیگی و رضا پورحسین
ارتباط با دبير صفحه👇
@azimmahmoodabady
عضویت👇
https://t.me/siyasatnamehetemad
#امام_حسین(ع)
@Feirahi
🔘نقدي بر سخنراني داود فيرحي در سخنراني «عاشورا و بحران خلافت»؛ وعظ به جاي خطابه
🔸فوكو در 1971 در كالج فني آيندهوون هلند در مناظره با چامسكي ميگويد: «يكي از راهكارهايي كه به نظر من قبل از هر چيز ديگر عاجل و اضطراري است ازاينقرار است، دستكم در جوامع اروپايي رسم بر اين است كه تلقي كنيم كه قدرت در دستان دولت متمركز شده است و آن را از طريق تعدادي نهاد خاص مثل دستگاه اجرايي پليس و ارتش اعمال ميكند. ميدانيم كه همه اينها درستشدهاند تا فرمانها را منتقل و اجرا كنند و كساني را كه تبعيت نميكنند تنبيه كنند؛ اما به اعتقاد من قدرت سياسي از طريق نهادهايي نيز اعمال ميشود كه ظاهرا هيچوجه مشتركي باقدرت سياسي ندارد».
🔸آنچه در سخنراني فيرحي ديده نشد
فوكو وظيفه خود را روشنگري در باب قدرت و پايين كشيدن قدرت از سرير اسطورهاي خود به زير ميداند. فوكو از عامليت قدرت و سوژه ميگريزد و تنها به اعمال قدرت و شرايط آن ميپردازد. او براي اين كار بعد مقابل قدرت يعني مقاومت را به عنوان نقطه عزيمت انتخاب ميكند. اينها از بنيانهاي انديشه فوكو هستند كه در سخنراني دكتر فيرحي در 26 شهريور 1397 در دارالزهراء تهران با عنوان «عاشورا و بحران خلافت» ديده نميشود. گويي فيرحي در عبور تاريخي خويش از انديشههاي نخستينش از صندلي فوكو بلند شده و بر صندلي چامسكي نشسته است. بهزعم دكتر اردستاني در ميزگرد «روششناسي فوكو و مطالعات ايران»؛ بررسي كتاب «دانش، قدرت و مشروعيت در اسلام» (11/03/1394) دكتر فيرحي در كتاب صدرالذكر كه رساله دكتريشان است سعي كردهاند تا انديشههاي فوكو را در آن جاي دهند و از نظريه «گفتمان» استفاده كنند. بهرغم آن ديدگاه و رويه در فقه سياسي، فيرحي در اينجا از منظر اقتصاد سياسي به بحث وارد ميشود و قائل به عامليت سوژه و قدرت است. او به سراغ خليفه دوم و سوم ميرود. او از واژگان دولت رانتي، «كنترل رسانهها»-كه بهطور تصادفي نام يكي از كتابهاي چامسكي است، تماميتخواهي [توتاليتاريسم] و... استفاده ميكند و با ذهنيت طبقاتي ماركس معترضان را در برابر بهرهمندان قرار ميدهد. او با ايده اختناق و «اعتراض» بهپيش ميآيد و آزادي خواهان را در برابر فرصتطلبان مينشاند. «اعتراض» معادل كلمه لاتين Protestantism (پروتستان) است. استفاده از كلمات خاص اينچنيني خاستگاه فكري و ارجاعاتي كه دكتر در تحليل خود ميآورد را يادآور ميشود. اين ارجاعات نحوه ورود دكتر به بحث و نحوه نتيجهگيري آخر را براي مخاطب روشن ميكند. دكتر فيرحي، واقعه كربلا را همچون نهضت اصلاحات مذهبي مينگرد. او مساله قائل شدن امتياز براي دايره نزديكان و اصحاب پيامبر را در مساله غنائم در سر طناب ميگيرد و به ترديد در عملكرد خليفه و دستگاه حكومت ميرسد؛ موضوعي كه در زمان خود با اعتراض جامعه آن زمان مواجه نشده است.
🔸مساله غنائم در تحليل فيرحي از خلافت
دكتر فيرحي با بحث غنائم و ثروت به دستآمده و نحوه توزيع در زمان خلفاي دوم و سوم، با زبان ماركس دغدغههاي زمين، ثروت و سرمايه را بازگويي ميكند. فيرحي در بحث خود همچنين سيستم حكمراني شهرهاي قبيلهاي مكه و مدينه را اشرافي و شورايي دانسته و آن را ادامه دولتشهرهاي يوناني- رومي ميداند. سنت شهري يونان و دولتشهرهاي آن متاثر از شرايط طبيعي و توپوگرافي و به همان ميزان شرايط اجتماعي و فرهنگي آن، نوع خاصي از حكومت را موجب شده بودند. سنت شهري روم هم با جاده و مواصلات ارتباطي و عمارتهاي بزرگ شناخته ميشود و در سيستم حكومتي آن مجالسي همچون سنا و شوراها وجود داشت كه هرچند ادامه سنت يوناني بود اما با سازوكارهاي متفاوتي كه ايجاد كردند آن را بديل سيستم يوناني ميدانند. سازوكارهاي قدرت و اداره جوامع در عربستان آن زمان (بهويژه در مكه و مدينه) مبتني بر جغرافيا و اقليم و همچنين فرهنگ و اجتماع آن دوره است. سيستم خوني، تعصب، چادرنشيني، خرافه، رسوم عشيرهاي و...اجزايي در كنار سيستم حكومتي نيستند بلكه در آن تبلوريافتهاند. درنتيجه انتقال سيستم حكومتي يونان و روم به مكه و مدينه جاي سوال دارد. دكتر فيرحي ورود پيامبر به مدينه و انتخاب سنت مدني را علت و معلولي بيان ميكند و آنها را زنجيروار و در توالي هم قرار ميدهد. او تاريخنگاري ميكند كه دقيقا مورد انتقاد فوكو است. فوكو در مقابل اين رويه تبارشناسي را مطرح كرده است و بهجاي كشف سرچشمهها يا بازسازي تكامل خطي رويدادها، ميخواهد گذشته متناقض را واكاوي و تأثير قدرت را بر شكلگيري و توجيه حقيقت بررسي كند.
🔸مساله دولت رانتيري در خلافت
دكتر فيرحي بهجاي اينكه مستقيم به سراغ رويه خليفه دوم در توزيع غنائم ميرفت كه بهزعم او باعث فساد سيستماتيك دولتي شد، بايد به سراغ شرايطي ميرفت كه در آن همچنين رويهاي توجيه شده و حق پنداشته ميشود.
#امام_حسین(ع)
@Feirahi
ادامه👇👇👇👇
🔸فوكو در 1971 در كالج فني آيندهوون هلند در مناظره با چامسكي ميگويد: «يكي از راهكارهايي كه به نظر من قبل از هر چيز ديگر عاجل و اضطراري است ازاينقرار است، دستكم در جوامع اروپايي رسم بر اين است كه تلقي كنيم كه قدرت در دستان دولت متمركز شده است و آن را از طريق تعدادي نهاد خاص مثل دستگاه اجرايي پليس و ارتش اعمال ميكند. ميدانيم كه همه اينها درستشدهاند تا فرمانها را منتقل و اجرا كنند و كساني را كه تبعيت نميكنند تنبيه كنند؛ اما به اعتقاد من قدرت سياسي از طريق نهادهايي نيز اعمال ميشود كه ظاهرا هيچوجه مشتركي باقدرت سياسي ندارد».
🔸آنچه در سخنراني فيرحي ديده نشد
فوكو وظيفه خود را روشنگري در باب قدرت و پايين كشيدن قدرت از سرير اسطورهاي خود به زير ميداند. فوكو از عامليت قدرت و سوژه ميگريزد و تنها به اعمال قدرت و شرايط آن ميپردازد. او براي اين كار بعد مقابل قدرت يعني مقاومت را به عنوان نقطه عزيمت انتخاب ميكند. اينها از بنيانهاي انديشه فوكو هستند كه در سخنراني دكتر فيرحي در 26 شهريور 1397 در دارالزهراء تهران با عنوان «عاشورا و بحران خلافت» ديده نميشود. گويي فيرحي در عبور تاريخي خويش از انديشههاي نخستينش از صندلي فوكو بلند شده و بر صندلي چامسكي نشسته است. بهزعم دكتر اردستاني در ميزگرد «روششناسي فوكو و مطالعات ايران»؛ بررسي كتاب «دانش، قدرت و مشروعيت در اسلام» (11/03/1394) دكتر فيرحي در كتاب صدرالذكر كه رساله دكتريشان است سعي كردهاند تا انديشههاي فوكو را در آن جاي دهند و از نظريه «گفتمان» استفاده كنند. بهرغم آن ديدگاه و رويه در فقه سياسي، فيرحي در اينجا از منظر اقتصاد سياسي به بحث وارد ميشود و قائل به عامليت سوژه و قدرت است. او به سراغ خليفه دوم و سوم ميرود. او از واژگان دولت رانتي، «كنترل رسانهها»-كه بهطور تصادفي نام يكي از كتابهاي چامسكي است، تماميتخواهي [توتاليتاريسم] و... استفاده ميكند و با ذهنيت طبقاتي ماركس معترضان را در برابر بهرهمندان قرار ميدهد. او با ايده اختناق و «اعتراض» بهپيش ميآيد و آزادي خواهان را در برابر فرصتطلبان مينشاند. «اعتراض» معادل كلمه لاتين Protestantism (پروتستان) است. استفاده از كلمات خاص اينچنيني خاستگاه فكري و ارجاعاتي كه دكتر در تحليل خود ميآورد را يادآور ميشود. اين ارجاعات نحوه ورود دكتر به بحث و نحوه نتيجهگيري آخر را براي مخاطب روشن ميكند. دكتر فيرحي، واقعه كربلا را همچون نهضت اصلاحات مذهبي مينگرد. او مساله قائل شدن امتياز براي دايره نزديكان و اصحاب پيامبر را در مساله غنائم در سر طناب ميگيرد و به ترديد در عملكرد خليفه و دستگاه حكومت ميرسد؛ موضوعي كه در زمان خود با اعتراض جامعه آن زمان مواجه نشده است.
🔸مساله غنائم در تحليل فيرحي از خلافت
دكتر فيرحي با بحث غنائم و ثروت به دستآمده و نحوه توزيع در زمان خلفاي دوم و سوم، با زبان ماركس دغدغههاي زمين، ثروت و سرمايه را بازگويي ميكند. فيرحي در بحث خود همچنين سيستم حكمراني شهرهاي قبيلهاي مكه و مدينه را اشرافي و شورايي دانسته و آن را ادامه دولتشهرهاي يوناني- رومي ميداند. سنت شهري يونان و دولتشهرهاي آن متاثر از شرايط طبيعي و توپوگرافي و به همان ميزان شرايط اجتماعي و فرهنگي آن، نوع خاصي از حكومت را موجب شده بودند. سنت شهري روم هم با جاده و مواصلات ارتباطي و عمارتهاي بزرگ شناخته ميشود و در سيستم حكومتي آن مجالسي همچون سنا و شوراها وجود داشت كه هرچند ادامه سنت يوناني بود اما با سازوكارهاي متفاوتي كه ايجاد كردند آن را بديل سيستم يوناني ميدانند. سازوكارهاي قدرت و اداره جوامع در عربستان آن زمان (بهويژه در مكه و مدينه) مبتني بر جغرافيا و اقليم و همچنين فرهنگ و اجتماع آن دوره است. سيستم خوني، تعصب، چادرنشيني، خرافه، رسوم عشيرهاي و...اجزايي در كنار سيستم حكومتي نيستند بلكه در آن تبلوريافتهاند. درنتيجه انتقال سيستم حكومتي يونان و روم به مكه و مدينه جاي سوال دارد. دكتر فيرحي ورود پيامبر به مدينه و انتخاب سنت مدني را علت و معلولي بيان ميكند و آنها را زنجيروار و در توالي هم قرار ميدهد. او تاريخنگاري ميكند كه دقيقا مورد انتقاد فوكو است. فوكو در مقابل اين رويه تبارشناسي را مطرح كرده است و بهجاي كشف سرچشمهها يا بازسازي تكامل خطي رويدادها، ميخواهد گذشته متناقض را واكاوي و تأثير قدرت را بر شكلگيري و توجيه حقيقت بررسي كند.
🔸مساله دولت رانتيري در خلافت
دكتر فيرحي بهجاي اينكه مستقيم به سراغ رويه خليفه دوم در توزيع غنائم ميرفت كه بهزعم او باعث فساد سيستماتيك دولتي شد، بايد به سراغ شرايطي ميرفت كه در آن همچنين رويهاي توجيه شده و حق پنداشته ميشود.
#امام_حسین(ع)
@Feirahi
ادامه👇👇👇👇
ادامه👆👆👆
او با قائل بودن به معیار و رویکرد تأویل گرایی ملاک قضاوت را در خصوص رویکرد خلفای دوم و سوم رفتار پيامبر (در مرتبه پايينتر ابوبكر) قرار ميدهد و رفتار خليفه چهارم - امام علي(ع) - را بازگشت به اصل ميداند كه مجددا بعد از او از اصل انحراف پيدا ميكند. اصولا مشكلي در استفاده از روشهاي علمي گوناگون و اتخاذ بينشهاي متفاوت نيست. حتي ميتوان با قايل بودن به يك انديشه مشخص در زماني خاص، در زماني ديگر از روش يا بينش ديگر استفاده كرد. معالوصف استفاده همزمان از روشهاي متفاوت يعني پذيرش هستيشناسيها و معرفتشناسيهاي متفاوت كه خروجي متفاوت و گاه متعارضي به دست ميدهند؛ خروجياي كه جمعبندي آنها مصون از اشتباه و مصادره به مطلوب نخواهد بود. دكتر فيرحي در انتها با قرينهيابي براي سخنان امام حسين (ع) بهنوعي تحليل كلام ميكند و ميخواهد شرايط اجتماعي را بر اساس كلام تفسير كند. اين در حالي است كه در تحليل گفتمان رمزگشايي از كلام با رجوع به شرايط اجتماعي و تبيين مساله قدرت به دست ميآيد نه اينكه شرايط اجتماعي برحسب كلام تفسير شود.
🔸وعظ به جاي خطابه
تفاوت اين دو رويه در اين است كه محقق پيش از بررسي موضوع جواب خود را در دست دارد و به بيان بهتر بهجاي توضيح درصدد توجيه است. در واقع قسمت انتهايي بحث دكتر از تحليل علمي فاصله ميگيرد و بهنوعي به وعظ ميماند تا خطابه. هرچند شايد مكان ايراد سخنراني و تناسب زماني آن ميطلبد كه بحث اينگونه بهپيش برود و بيان شود، برند دكتر فيرحي و اينكه او را به عنوان استاد علوم سياسي و پژوهشگر علوم سياسي- بهطور خاص فقه سياسي- ميشناسند، انتظارات مخاطب را از كلام و استدلال او تغيير داده است؛ زيرا همانطور كه مولوي را بيشتر عارف ميشناسند تا شاعر، دكتر فيرحي را بيشتر استاد دانشگاهي ميدانند تا واعظ.
🔸مختار جعفری، روزنامه اعتماد، 6 آبان97، ص14.
#امام_حسین(ع)
@Feirahi
او با قائل بودن به معیار و رویکرد تأویل گرایی ملاک قضاوت را در خصوص رویکرد خلفای دوم و سوم رفتار پيامبر (در مرتبه پايينتر ابوبكر) قرار ميدهد و رفتار خليفه چهارم - امام علي(ع) - را بازگشت به اصل ميداند كه مجددا بعد از او از اصل انحراف پيدا ميكند. اصولا مشكلي در استفاده از روشهاي علمي گوناگون و اتخاذ بينشهاي متفاوت نيست. حتي ميتوان با قايل بودن به يك انديشه مشخص در زماني خاص، در زماني ديگر از روش يا بينش ديگر استفاده كرد. معالوصف استفاده همزمان از روشهاي متفاوت يعني پذيرش هستيشناسيها و معرفتشناسيهاي متفاوت كه خروجي متفاوت و گاه متعارضي به دست ميدهند؛ خروجياي كه جمعبندي آنها مصون از اشتباه و مصادره به مطلوب نخواهد بود. دكتر فيرحي در انتها با قرينهيابي براي سخنان امام حسين (ع) بهنوعي تحليل كلام ميكند و ميخواهد شرايط اجتماعي را بر اساس كلام تفسير كند. اين در حالي است كه در تحليل گفتمان رمزگشايي از كلام با رجوع به شرايط اجتماعي و تبيين مساله قدرت به دست ميآيد نه اينكه شرايط اجتماعي برحسب كلام تفسير شود.
🔸وعظ به جاي خطابه
تفاوت اين دو رويه در اين است كه محقق پيش از بررسي موضوع جواب خود را در دست دارد و به بيان بهتر بهجاي توضيح درصدد توجيه است. در واقع قسمت انتهايي بحث دكتر از تحليل علمي فاصله ميگيرد و بهنوعي به وعظ ميماند تا خطابه. هرچند شايد مكان ايراد سخنراني و تناسب زماني آن ميطلبد كه بحث اينگونه بهپيش برود و بيان شود، برند دكتر فيرحي و اينكه او را به عنوان استاد علوم سياسي و پژوهشگر علوم سياسي- بهطور خاص فقه سياسي- ميشناسند، انتظارات مخاطب را از كلام و استدلال او تغيير داده است؛ زيرا همانطور كه مولوي را بيشتر عارف ميشناسند تا شاعر، دكتر فيرحي را بيشتر استاد دانشگاهي ميدانند تا واعظ.
🔸مختار جعفری، روزنامه اعتماد، 6 آبان97، ص14.
#امام_حسین(ع)
@Feirahi
🔘 "حق بی پایان انسان"
🔹در دوران گذشته، سیاست در حوزه شرف، فضیلت، و خاص گرایی بود و لاجرم به نابرابری و اقتدار گرایی می رسید،اما در دوران تجدد، سیاست به حوزه کرامت، برابری و جهان انسان های عادی(Ordinary) منتقل می شود.
این در واقع انقلابی است در درک مدرن از سیاست. لاک چنین انقلابی را بر مبنای ایمان توجیه می کند.
🔹همزمان با جابجایی امر سیاسی از حوزه فضیلت به حوزه کرامت؛ هویت نیز از هویت جمعی به هویت فردی دگرگون می شود(انتقال هویت از کلکسیون های مبتنی بر نژاد و خون وغیره به هویت های فردی).
🔹انقلاب در امر سیاسی، و در هویت به پیدایش دوران حقوق بی پایان فرد فرد انسان ها منجر شده و بر این اساس، تکالیف انسان استثناء گشته و تکالیف مبتنی بر حقوق می شوند. در این حالت، آدمی گشایشی دارد بی انتها مگر آن که حضور "دیگران" حدی برایش ایجاد کند.
🔸درس گفتار "روش شناسی در اندیشه سیاسی"، جلسه پنجم، 6 آبان 97.
@Feirahi
🔹در دوران گذشته، سیاست در حوزه شرف، فضیلت، و خاص گرایی بود و لاجرم به نابرابری و اقتدار گرایی می رسید،اما در دوران تجدد، سیاست به حوزه کرامت، برابری و جهان انسان های عادی(Ordinary) منتقل می شود.
این در واقع انقلابی است در درک مدرن از سیاست. لاک چنین انقلابی را بر مبنای ایمان توجیه می کند.
🔹همزمان با جابجایی امر سیاسی از حوزه فضیلت به حوزه کرامت؛ هویت نیز از هویت جمعی به هویت فردی دگرگون می شود(انتقال هویت از کلکسیون های مبتنی بر نژاد و خون وغیره به هویت های فردی).
🔹انقلاب در امر سیاسی، و در هویت به پیدایش دوران حقوق بی پایان فرد فرد انسان ها منجر شده و بر این اساس، تکالیف انسان استثناء گشته و تکالیف مبتنی بر حقوق می شوند. در این حالت، آدمی گشایشی دارد بی انتها مگر آن که حضور "دیگران" حدی برایش ایجاد کند.
🔸درس گفتار "روش شناسی در اندیشه سیاسی"، جلسه پنجم، 6 آبان 97.
@Feirahi
✔ داود فیرحی:🔻
در دوره پس از انقلاب اسلامی شاهد دو گفتمان در رابطه قانون و شرع هستیم که هر دو کم و بیش اقتدارگرا هستند. یکی گفتمان حضرت امام است که عناصر دموکراتیک و اقتدارگرای بالایی دارد. این گفتمان قانون را به مصلحت ارجاع داد؛ به جای اینکه به حوزه آزادیها و حقوق مردم ارجاع دهد و چون به مصلحت ارجاع داد، مجبور شد هم شورای نگهبان و هم نهادهای جدیدی مانند مجمع تشخیص شکل بگیرد و هم اینکه مجلس در بعضی مواقع از وکلای ملت تبدیل به کارشناسانی شود که ید تقنینی فقیه حاکم تلقی میشوند و لذا از اختیارات مجلس در مشروطه کم شد.
جریان فکری دیگر که پس از مرحوم امام، در کشور رواج یافت، بیشتر شاگردان مستقیم و غیرمستقیم شهید محمد باقر صدر بودند. این جریان فکری به جای اینکه قانون را به سمت حقوق ملت و نمایندگان مردم سوق دهند، قانون را به سمت منطقهای که فراغ شریعت است، متمایل کردند و در واقع به قلمرو اجتهاد بردند. این گفتمان اقتدارگرایی بالاتری [نسبت به قبلی] دارد.
سخنرانی "تبارشناسی رابطه قانون و شریعت در ایران معاصر" ، دانشگاه تهران 6 آبان 97
@Feirahi
در دوره پس از انقلاب اسلامی شاهد دو گفتمان در رابطه قانون و شرع هستیم که هر دو کم و بیش اقتدارگرا هستند. یکی گفتمان حضرت امام است که عناصر دموکراتیک و اقتدارگرای بالایی دارد. این گفتمان قانون را به مصلحت ارجاع داد؛ به جای اینکه به حوزه آزادیها و حقوق مردم ارجاع دهد و چون به مصلحت ارجاع داد، مجبور شد هم شورای نگهبان و هم نهادهای جدیدی مانند مجمع تشخیص شکل بگیرد و هم اینکه مجلس در بعضی مواقع از وکلای ملت تبدیل به کارشناسانی شود که ید تقنینی فقیه حاکم تلقی میشوند و لذا از اختیارات مجلس در مشروطه کم شد.
جریان فکری دیگر که پس از مرحوم امام، در کشور رواج یافت، بیشتر شاگردان مستقیم و غیرمستقیم شهید محمد باقر صدر بودند. این جریان فکری به جای اینکه قانون را به سمت حقوق ملت و نمایندگان مردم سوق دهند، قانون را به سمت منطقهای که فراغ شریعت است، متمایل کردند و در واقع به قلمرو اجتهاد بردند. این گفتمان اقتدارگرایی بالاتری [نسبت به قبلی] دارد.
سخنرانی "تبارشناسی رابطه قانون و شریعت در ایران معاصر" ، دانشگاه تهران 6 آبان 97
@Feirahi
وفات پيامبر و بحرانهاي جامعه اسلامي در گفتوگو با داود فيرحي:
♦️دولت رانتير، فساد سيستماتيك
عظيم محمودآبادي: با وفات پيامبر برخي از قبايل مدينه نگران آن ميشوند كه مبادا مركزيت حكومت به مكه منتقل شود و مدينه دوباره در وضعيت يثرب پيش از اسلام قرار بگيرد و به حاشيه رانده شود. براي همين قبايل مختلف به تكاپو ميافتند. برخيشان اعلام استقلال و برخي ديگر اعلام ارتداد ميكنند. در اين ميان بني ساعده در سقيفه خود تجمع كرده و به بحث درباره آينده دولت اسلامي ميپردازند. برخي بزرگان قريش از جمله خلفاي اول و دوم نيز خودشان را به سقيفه بنيساعده ميرسانند و گويي با قبايل مدني حاضر توافق ميكنند كه مركز خلافت در مدينه بماند اما خليفه از قريش انتخاب شود. بنابراين با شيوهاي شورايي و بنا بر سنت مدني خليفه اول انتخاب ميشود اما به شيوهاي غير شورايي و مكي به تمشيت امور ميپردازد. در تداوم شيوه مكي بعد از درگذشت خليفه اول، با روش غيردموكراتيكتر خليفه دوم به حكومت ميرسد. او با رسيدن به حكومت براي دفع برخي تهديدها از دولت مستقر اسلامي، ساز و كار جديدي را در فرآيند تقسيم غنايم اجرايي ميكند كه نه در سنت پيامبر سابقهاي داشت و نه حتي در رويه خليفه اول قرينهاي براي آن وجود داشت. ساز و كاري كه در ادامه به فسادي سيستماتيك تبديل ميشود و به آغاز نارضايتيهاي عمومي ميانجامد؛ نارضايتيهايي كه در يك فرآيند بهشدت پيچيده به قتل خليفه دوم منجر ميشود. اين نارضايتيها كمكم باعث ميشود تا توجه بخشي از جامعه معطوف به مهمترين وارث بنيانگذار امت اسلام شود. اين مهمترين وارث پيامبر كسي نبود جز غايب بزرگ سقيفه عليبن ابيطالب.
داود فيرحي، استاد علوم سياسي دانشگاه تهران در شبهاي منتهي به عاشورا در دارالزهرا به ايراد سخناني در مورد تاريخ صدر اسلام - از وفات پيامبر تا حادثه عاشورا - پرداخت كه محل برخي بحثها و نقدها شد.
او در اين سخنراني به بيان فساد سيستماتيكي پرداخت كه با آغاز حكومت خليفه دوم شروع و با به قدرت رسيدن معاويه اوج گرفت و در آغاز به قدرت رسيدن يزيد به عاشورا منجر شد. نويسنده كتاب «دانش، قدرت و مشروعيت در اسلام» معتقد است اگر كسي بخواهد در مورد مسائل كلان سياست در كشور ما تامل كند، ناگزير از آن خواهد بود كه تكليف خودش را با نقاط عطف تاريخ اسلام روشن كند.
#امام_حسین(ع)
@Feirahi
متن کامل این گفتوگو را در صفحات ۷ و ۱۴ شماره امروز (سهشنبه) روزنامه “اعتماد” بخوانید.
عضویت در کانال👇
https://t.me/siyasatnamehetemad
♦️دولت رانتير، فساد سيستماتيك
عظيم محمودآبادي: با وفات پيامبر برخي از قبايل مدينه نگران آن ميشوند كه مبادا مركزيت حكومت به مكه منتقل شود و مدينه دوباره در وضعيت يثرب پيش از اسلام قرار بگيرد و به حاشيه رانده شود. براي همين قبايل مختلف به تكاپو ميافتند. برخيشان اعلام استقلال و برخي ديگر اعلام ارتداد ميكنند. در اين ميان بني ساعده در سقيفه خود تجمع كرده و به بحث درباره آينده دولت اسلامي ميپردازند. برخي بزرگان قريش از جمله خلفاي اول و دوم نيز خودشان را به سقيفه بنيساعده ميرسانند و گويي با قبايل مدني حاضر توافق ميكنند كه مركز خلافت در مدينه بماند اما خليفه از قريش انتخاب شود. بنابراين با شيوهاي شورايي و بنا بر سنت مدني خليفه اول انتخاب ميشود اما به شيوهاي غير شورايي و مكي به تمشيت امور ميپردازد. در تداوم شيوه مكي بعد از درگذشت خليفه اول، با روش غيردموكراتيكتر خليفه دوم به حكومت ميرسد. او با رسيدن به حكومت براي دفع برخي تهديدها از دولت مستقر اسلامي، ساز و كار جديدي را در فرآيند تقسيم غنايم اجرايي ميكند كه نه در سنت پيامبر سابقهاي داشت و نه حتي در رويه خليفه اول قرينهاي براي آن وجود داشت. ساز و كاري كه در ادامه به فسادي سيستماتيك تبديل ميشود و به آغاز نارضايتيهاي عمومي ميانجامد؛ نارضايتيهايي كه در يك فرآيند بهشدت پيچيده به قتل خليفه دوم منجر ميشود. اين نارضايتيها كمكم باعث ميشود تا توجه بخشي از جامعه معطوف به مهمترين وارث بنيانگذار امت اسلام شود. اين مهمترين وارث پيامبر كسي نبود جز غايب بزرگ سقيفه عليبن ابيطالب.
داود فيرحي، استاد علوم سياسي دانشگاه تهران در شبهاي منتهي به عاشورا در دارالزهرا به ايراد سخناني در مورد تاريخ صدر اسلام - از وفات پيامبر تا حادثه عاشورا - پرداخت كه محل برخي بحثها و نقدها شد.
او در اين سخنراني به بيان فساد سيستماتيكي پرداخت كه با آغاز حكومت خليفه دوم شروع و با به قدرت رسيدن معاويه اوج گرفت و در آغاز به قدرت رسيدن يزيد به عاشورا منجر شد. نويسنده كتاب «دانش، قدرت و مشروعيت در اسلام» معتقد است اگر كسي بخواهد در مورد مسائل كلان سياست در كشور ما تامل كند، ناگزير از آن خواهد بود كه تكليف خودش را با نقاط عطف تاريخ اسلام روشن كند.
#امام_حسین(ع)
@Feirahi
متن کامل این گفتوگو را در صفحات ۷ و ۱۴ شماره امروز (سهشنبه) روزنامه “اعتماد” بخوانید.
عضویت در کانال👇
https://t.me/siyasatnamehetemad
🔘گفت و گوی داود فیرحی با روزنامه اعتماد،"دولت رانتیر،فساد سیستماتیک"، 15 آبان97
#امام_حسین(ع)
@Feirahi
#امام_حسین(ع)
@Feirahi