🔘گفت و گوی داود فیرحی با روزنامه اعتماد،"دولت رانتیر،فساد سیستماتیک"، 15 آبان97
#امام_حسین(ع)
@Feirahi
#امام_حسین(ع)
@Feirahi
گزیدهای از اظهارات دکتر فیرحی در مصاحبه امروز ایشان با روزنامه اعتماد؛
⚫️ رحلت پيامبر و بحرانهاي جامعه اسلامي
دولت رانتیر و فساد سیستماتیک
- عاشورا نيز براي ما مانند مساله سقيفه، مساله غدير و مساله غيبت امام عصر (عج) جزئي از نقطههاي عطف تاريخ اسلام است كه در فرهنگ ما مرتبا مورد بازتفسير قرار ميگيرند. حوادثي از اين دست انگار تاريخي نيستند بلكه مسائلي به غايت زندهاند.
- همين كه كسي بخواهد در مورد مسائل كلان سياست در كشور ما تامل كند، ناگزير از آن خواهد بود كه تكليف خودش را با نقاط عطف تاريخ اسلام روشن كند.
- تاريخ، ماهيت يك جامعه را تغيير نميدهد و تنها ميتواند چهرههاي آن را عوض كند.
- غنيمت مساله به شدت مهمي است. غنايم آن زمان به هيچ وجه با درآمدهاي منابعي مثل نفت اصلا قابل مقايسه نيست. يعني بهره اين غنايم براي حكومت اسلامي خيلي خيلي بيشتر از آن چيزي بوده است كه امروز عايد كشورهاي صاحب نفت ميشود.
- وقتي به زمان خلافت يزيد هم ميرسيم دقيقا امام حسين ميخواستند بر همين مبنا عمل كنند. يعني ايشان اين حق را براي خودشان قائل بودند كه بيعت نكنند.
- نويسنده كتاب «حياة الصحابه» ميگويد كه روش تقسيم غنايم خليفه اول ادامه سنت پيامبر بوده است.
- بعد از رحلت پيامبر قدرت در مدينه باقي ماند اما اين قدرت ديگر نه بر اساس سنت مدني بلكه بر اساس سنت مكي اداره ميشود.
- كار ديگر خليفه دوم مساله «تنصيف» بود. بر اساس آن وقتي يكي از صحابه از دنيا ميرفت اموال او را نصف ميكردند؛ نصف آن به دولت و نصف ديگر به وارثاناش تعلق ميگرفت. همين اصل بعدها به دست معاويه افتاد و به خيلي جاهاي ديگر آن را تسري داد. مثلا اگر يك دولتمردي در حكومت معاويه عزل ميشد يا تصميم ميگرفت با او همكاري نكند، ميگفت اين فرد به لحاظ سياسي مرده است و بايد اموال او مشمول اصل «تنصيف» شود. در واقع يكي از تضمينهايي بود كه افراد را مجبور ميكرد تا آخر با او بمانند.
- مهمترين شرط شوراي شش نفره براي امام علي، حفظ همان ساز و كاري بود كه بر اساس فرمول خليفه دوم براي تقسيم غنايم و پستهاي سياسي و قضايي در جامعه اسلامي رواج پيدا كرده بود.
- مساله تقسيم غنايم با اين شيوه وقتي اهميت بيشتري پيدا ميكند كه توجه داشته باشيم غنايم از زمان خليفه دوم حجم بسيار بالايي پيدا ميكند. چرا كه امپراتوريهاي بزرگي مثل ايران و رم در حال زوال هستند و ثروت آنها در حال جاري شدن به سمت دولت اسلامي است. علاوه بر اينها دو دولت كوچك «حيره» و «غسان» كه يكي وابسته به امپراتوري ايران و ديگري به امپراتوري رم بود نيز ثروتشان به مدينه سرازير ميشد.
#امام_حسین(ع)
@Feirahi
🔹روزنامه اعتماد، 15آبان 97.
متن کامل این گفتوگو را در صفحات ۷ و ۱۴ شماره امروز (سهشنبه) روزنامه “اعتماد” بخوانید.
عضویت در کانال👇
https://t.me/siyasatnamehetemad
⚫️ رحلت پيامبر و بحرانهاي جامعه اسلامي
دولت رانتیر و فساد سیستماتیک
- عاشورا نيز براي ما مانند مساله سقيفه، مساله غدير و مساله غيبت امام عصر (عج) جزئي از نقطههاي عطف تاريخ اسلام است كه در فرهنگ ما مرتبا مورد بازتفسير قرار ميگيرند. حوادثي از اين دست انگار تاريخي نيستند بلكه مسائلي به غايت زندهاند.
- همين كه كسي بخواهد در مورد مسائل كلان سياست در كشور ما تامل كند، ناگزير از آن خواهد بود كه تكليف خودش را با نقاط عطف تاريخ اسلام روشن كند.
- تاريخ، ماهيت يك جامعه را تغيير نميدهد و تنها ميتواند چهرههاي آن را عوض كند.
- غنيمت مساله به شدت مهمي است. غنايم آن زمان به هيچ وجه با درآمدهاي منابعي مثل نفت اصلا قابل مقايسه نيست. يعني بهره اين غنايم براي حكومت اسلامي خيلي خيلي بيشتر از آن چيزي بوده است كه امروز عايد كشورهاي صاحب نفت ميشود.
- وقتي به زمان خلافت يزيد هم ميرسيم دقيقا امام حسين ميخواستند بر همين مبنا عمل كنند. يعني ايشان اين حق را براي خودشان قائل بودند كه بيعت نكنند.
- نويسنده كتاب «حياة الصحابه» ميگويد كه روش تقسيم غنايم خليفه اول ادامه سنت پيامبر بوده است.
- بعد از رحلت پيامبر قدرت در مدينه باقي ماند اما اين قدرت ديگر نه بر اساس سنت مدني بلكه بر اساس سنت مكي اداره ميشود.
- كار ديگر خليفه دوم مساله «تنصيف» بود. بر اساس آن وقتي يكي از صحابه از دنيا ميرفت اموال او را نصف ميكردند؛ نصف آن به دولت و نصف ديگر به وارثاناش تعلق ميگرفت. همين اصل بعدها به دست معاويه افتاد و به خيلي جاهاي ديگر آن را تسري داد. مثلا اگر يك دولتمردي در حكومت معاويه عزل ميشد يا تصميم ميگرفت با او همكاري نكند، ميگفت اين فرد به لحاظ سياسي مرده است و بايد اموال او مشمول اصل «تنصيف» شود. در واقع يكي از تضمينهايي بود كه افراد را مجبور ميكرد تا آخر با او بمانند.
- مهمترين شرط شوراي شش نفره براي امام علي، حفظ همان ساز و كاري بود كه بر اساس فرمول خليفه دوم براي تقسيم غنايم و پستهاي سياسي و قضايي در جامعه اسلامي رواج پيدا كرده بود.
- مساله تقسيم غنايم با اين شيوه وقتي اهميت بيشتري پيدا ميكند كه توجه داشته باشيم غنايم از زمان خليفه دوم حجم بسيار بالايي پيدا ميكند. چرا كه امپراتوريهاي بزرگي مثل ايران و رم در حال زوال هستند و ثروت آنها در حال جاري شدن به سمت دولت اسلامي است. علاوه بر اينها دو دولت كوچك «حيره» و «غسان» كه يكي وابسته به امپراتوري ايران و ديگري به امپراتوري رم بود نيز ثروتشان به مدينه سرازير ميشد.
#امام_حسین(ع)
@Feirahi
🔹روزنامه اعتماد، 15آبان 97.
متن کامل این گفتوگو را در صفحات ۷ و ۱۴ شماره امروز (سهشنبه) روزنامه “اعتماد” بخوانید.
عضویت در کانال👇
https://t.me/siyasatnamehetemad
Forwarded from مطالعات ايران
🔘دغدغه ی این روزهای تجدد گرای سنت دوست
▪️هادي خسروشاهين
🔹پروژه فکری داود فیرحی در سال های اخیر آشتی سنت ایرانی با تجدد غربی بوده است. او می خواهد برای تجددی که از بیرون پای به ایران شهرمان گذاشته؛ بستری سنتی بیافریند تا امر خارجی این چنین قصد عزیمت به اندرونی کند. همه هراس این روزهای استاد غلطیدن جامعه ایرانی به دور باطل خشونت مضاعف است. ترس از تکرار انقلاب فرانسه و زایش خشونت آمیز تجدد از مادری پشت کرده به سنت، فیرحی را به تکاپو واداشته تا شریعت سهله و سمحه را با تجدد همراه سازد. او برای این پروژه گوهری در چنته دارد: تجربه فکری بریتانیا.بریتانیایی ها برخلاف فرانسوی ها در طول تاریخ دیروز و امروزشان تندمزاج نبوده اند، نه انقلاب می خواستند و نه دم به دم رادیکالیسم می دادند.
🔹بریتانیا حتی امروز نیز به آن طبع نرم و معتدلش پایبند مانده است. آخرین گزارش موسسه پیو نشان می دهد که بریتانیا متساهل ترین کشور نسبت به مسلمانان مهاجر در اروپاست.او مانند جان لاک بریتانیایی، می اندیشد که اقتضای قدم گذاشتن در دنیای جدید این نیست که بقایای عصر قدیم را ویران کرد و بر فراز آن خرابه ها آواز خوش الحان تجدد را سرداد. در کانون درس تاریخ اندیشه سیاسی در ایران استاد چنین پروژه و آرزویی بزرگ خفته است. فیرحی در این درس بیشتر به سراغ متون آکادمیک اندیشمندان بریتانیایی می رود. به همین دلیل نیز تمرکز وی بر آثار بریان تیرنی است؛ اندیشمندی که علاقه مند است تجربه تجددگرایی بریتانیایی ها و غرب را از دریچه و بستر سنت توضیح دهد.
🔹استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران چنین تمرکز فکری را بر آثار کلاسیک ایرانی نیز تکرار می کند. بدین سان اثرات فصیح و نفیس فیض کاشانی، علامه نائینی و محمد علی فروغی را مورد توجه قرار می دهد تا امکان گفت و گو و دیالوگ آن سنت غربی با این رسم مالوف گذشتگان در سرزمین پارسی برقرار شود. چنین گفت و گویی احتمالا باعث خواهد شد که سنت توان آن را بازبیابد تا به مساله تجددی که بیرون از خودش هست، پاسخ دهد و این پاسخ در فرجام اش به درونی سازی تجدد می انجامد. توسل به راهی جز این، سرسپردن به آینده ای تاریک است. چرا که ظهور رادیکالیسم دوسویه قطعی خواهد بود. در این پیکره به نظم درنیامده، عده ای در پی سنت و احیای گذشته خواهند رفت و در مقابل کسانی طمع آن خواهند کرد که تجددی را بی پشتوانه سنت بجویند؛ در حالی که زمینه ای برای آن در جامعه ایرانی وجود ندارد و این بازی دو سر باخت است و پیامدش دور باطل خشونت خواهد بود. آن وقت آن جمله توکویل شان نزول خود را می یابد که آن همه تلاش برای انقلاب فرانسه، پایان اش دموکراسی نبود.
@Feirahi
@IRANPOLITICALSTUDIES
▪️هادي خسروشاهين
🔹پروژه فکری داود فیرحی در سال های اخیر آشتی سنت ایرانی با تجدد غربی بوده است. او می خواهد برای تجددی که از بیرون پای به ایران شهرمان گذاشته؛ بستری سنتی بیافریند تا امر خارجی این چنین قصد عزیمت به اندرونی کند. همه هراس این روزهای استاد غلطیدن جامعه ایرانی به دور باطل خشونت مضاعف است. ترس از تکرار انقلاب فرانسه و زایش خشونت آمیز تجدد از مادری پشت کرده به سنت، فیرحی را به تکاپو واداشته تا شریعت سهله و سمحه را با تجدد همراه سازد. او برای این پروژه گوهری در چنته دارد: تجربه فکری بریتانیا.بریتانیایی ها برخلاف فرانسوی ها در طول تاریخ دیروز و امروزشان تندمزاج نبوده اند، نه انقلاب می خواستند و نه دم به دم رادیکالیسم می دادند.
🔹بریتانیا حتی امروز نیز به آن طبع نرم و معتدلش پایبند مانده است. آخرین گزارش موسسه پیو نشان می دهد که بریتانیا متساهل ترین کشور نسبت به مسلمانان مهاجر در اروپاست.او مانند جان لاک بریتانیایی، می اندیشد که اقتضای قدم گذاشتن در دنیای جدید این نیست که بقایای عصر قدیم را ویران کرد و بر فراز آن خرابه ها آواز خوش الحان تجدد را سرداد. در کانون درس تاریخ اندیشه سیاسی در ایران استاد چنین پروژه و آرزویی بزرگ خفته است. فیرحی در این درس بیشتر به سراغ متون آکادمیک اندیشمندان بریتانیایی می رود. به همین دلیل نیز تمرکز وی بر آثار بریان تیرنی است؛ اندیشمندی که علاقه مند است تجربه تجددگرایی بریتانیایی ها و غرب را از دریچه و بستر سنت توضیح دهد.
🔹استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران چنین تمرکز فکری را بر آثار کلاسیک ایرانی نیز تکرار می کند. بدین سان اثرات فصیح و نفیس فیض کاشانی، علامه نائینی و محمد علی فروغی را مورد توجه قرار می دهد تا امکان گفت و گو و دیالوگ آن سنت غربی با این رسم مالوف گذشتگان در سرزمین پارسی برقرار شود. چنین گفت و گویی احتمالا باعث خواهد شد که سنت توان آن را بازبیابد تا به مساله تجددی که بیرون از خودش هست، پاسخ دهد و این پاسخ در فرجام اش به درونی سازی تجدد می انجامد. توسل به راهی جز این، سرسپردن به آینده ای تاریک است. چرا که ظهور رادیکالیسم دوسویه قطعی خواهد بود. در این پیکره به نظم درنیامده، عده ای در پی سنت و احیای گذشته خواهند رفت و در مقابل کسانی طمع آن خواهند کرد که تجددی را بی پشتوانه سنت بجویند؛ در حالی که زمینه ای برای آن در جامعه ایرانی وجود ندارد و این بازی دو سر باخت است و پیامدش دور باطل خشونت خواهد بود. آن وقت آن جمله توکویل شان نزول خود را می یابد که آن همه تلاش برای انقلاب فرانسه، پایان اش دموکراسی نبود.
@Feirahi
@IRANPOLITICALSTUDIES
Audio
درسگفتار "فقه سیاسی"
جلسه اول. دوشنبه 2/مهر/97
دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
#فقه_سیاسی
@Feirahi
جلسه اول. دوشنبه 2/مهر/97
دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
#فقه_سیاسی
@Feirahi