Forwarded from Deleted Account
🔶🔶 دولت دینی و دولت ایدئولوژیک
۱) دولت دینی برخلاف دولت ایدئولوژیک تنها یک روایت ندارد. دولت دینی بنا به التزام ذاتی اجتهاد، نظام از درون متغیر است و هرگز نمی¬تواند به یک روایت واحد و رسمی محدود شود.
2) دولت های ایدئولوژیک همواره تمایل دارند که فهم خود از دین یا اجتماع را فهم نهایی دانسته، تمام ابزارها و نهادهای رسمی و غیررسمی دولت را برای تحقق و دفاع از آن به کار ببندند.
3) ایدئولوژی نظریه رقیب را به چشم توطئه و رقیب می بیند. دولت ایدئولوژیک دولتی مستدل نیست.
4) دولت دینی بر پیش فرض خطا پذیر بودن هر گونه آرا استوار است. اما دولت های ایدئولوژیک دچار توهم استغنا و گرفتار پندار کمال هستند .
5) دولت دینی بر بنیاد نقد و اجتهاد استوار است و در نظریه حداقل چیزی به نام کیش شخصیت در آن وجود ندارد اما در دولت ایدئولوژیک «اعتبار نظریه ها به شخصیت هاست».
«نظام سیاسی و دولت در اسلام»؛ دکتر فیرحی
👇👇👇👇👇
@enterpolitics
@Feirahi
۱) دولت دینی برخلاف دولت ایدئولوژیک تنها یک روایت ندارد. دولت دینی بنا به التزام ذاتی اجتهاد، نظام از درون متغیر است و هرگز نمی¬تواند به یک روایت واحد و رسمی محدود شود.
2) دولت های ایدئولوژیک همواره تمایل دارند که فهم خود از دین یا اجتماع را فهم نهایی دانسته، تمام ابزارها و نهادهای رسمی و غیررسمی دولت را برای تحقق و دفاع از آن به کار ببندند.
3) ایدئولوژی نظریه رقیب را به چشم توطئه و رقیب می بیند. دولت ایدئولوژیک دولتی مستدل نیست.
4) دولت دینی بر پیش فرض خطا پذیر بودن هر گونه آرا استوار است. اما دولت های ایدئولوژیک دچار توهم استغنا و گرفتار پندار کمال هستند .
5) دولت دینی بر بنیاد نقد و اجتهاد استوار است و در نظریه حداقل چیزی به نام کیش شخصیت در آن وجود ندارد اما در دولت ایدئولوژیک «اعتبار نظریه ها به شخصیت هاست».
«نظام سیاسی و دولت در اسلام»؛ دکتر فیرحی
👇👇👇👇👇
@enterpolitics
@Feirahi
🖼 حجت الاسلام فیرحی: ظاهر مساله و اصل اولیه این است که حکومتها نامشروع هستند مگر اینکه دلیلی بر مشروعیت داشته باشند
❇️ @Feirahi
https://fa.shafaqna.com/news/669131/
🎆 به شفقنا بپیوندید👇
https://t.me/joinchat/AAAAADxmSVT8_wl7XRRvVQ
❇️ @Feirahi
https://fa.shafaqna.com/news/669131/
🎆 به شفقنا بپیوندید👇
https://t.me/joinchat/AAAAADxmSVT8_wl7XRRvVQ
🌞
✔ داوود فیرحی در نشست "چرایی عدم مشروعیت حکومتها" در سالن اجتماعات موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی در قم:🔻
🔸️ اصل اولیه این است که حکومتها (به جهت تصرف در دارایی مردم) نامشروع هستند؛ مگر اینکه دلیلی بر مشروعیت داشته باشند. زوال مشروعیت دو جا رخ می دهد؛ 🔹اول اینکه زوال اعتبار حاکم به دلیل فقدان شرایط یا ظلم حاکم رخ میدهد، اما حکومت همچنان وجود دارد؛ البته کارکردهای بد حاکم، خیلی زود به عدم مشروعیت حکومت تسری می یابد. عامه مردم، حاکم را حکومت مجسم میدانند و عیب حاکم را به پای حکومت می ریزند.
🔹 و دوم جایی است که انحلال حکومت، خلافت یا سلطنت اتفاق میافتد که این دو جدا هستند.
🔸 در سنت فقاهتی اهل سنت، حاکم بعد از مشروعیت به دو علت ممکن است اعتبار خود را از دست بدهد و مشروعیت خود را از دست دهد؛
-یکی جسمی و مادی است؛ مثلا اگر حاکم لکنت زبان پیدا کند یا بینایی و شنوایی او زوال یابد دیگر اعتبار خود را از دست می دهد، چون کارآیی حاکم در این است که در میدان حضور داشته باشد.
- اما یکسری اوصافی حاکم باید می داشت که این اوصاف زائل شده یا کشف شده که از ابتدا در حاکم وجود نداشته است مانند عدالت، مدیریت، علم و مروّت. اینها می گفتند چون کار حاکم انشائی است و به نوعی ناظر به تصویب است و نظرش را اعمال می کند، حجت است و به این ترتیب حاکم به لحاظ خصائص غیرجسمانی قابل ارزیابی نیست.
♦️ گروه دیگری بر این اعتقاد بودند که می توان با تشخیص عقلا یا ارجاع به رضایت عامه، این زوال را تشخیص داد و لذا از تجدید بیعت سخن به میان می آوردند.
🔸 حاکم اگر مشروعیت شرعی هم داشته باشد، به اعتبار تخطّی یا خیانت در حق مردم می تواند، به حوزه جور رانده شود؛ به اعتبار اهمال در امانت مردم و خیانت در امانت مردم که مرجع آن هم مردم هستند.
🔸در نظریه های گذشته می گفتند فقط به اعتبار جسمانی می توان گفت حاکم از حوزه مشروعیت به نامشروعیت کشیده شده است اما در مورد قسمت دوم چون اختلافی است، جای اجماع وجود ندارد و مناقشه بیشتر هرج و مرج ایجاد می کند و لذا فقها به سکوت می رفتند اما در نظریات جدید مانند نظریات امام چنین بر می آید که می توان بعد از حکومت، فقدان یا زوال شرایط را کشف کرد.
@Feirahi
✔ داوود فیرحی در نشست "چرایی عدم مشروعیت حکومتها" در سالن اجتماعات موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی در قم:🔻
🔸️ اصل اولیه این است که حکومتها (به جهت تصرف در دارایی مردم) نامشروع هستند؛ مگر اینکه دلیلی بر مشروعیت داشته باشند. زوال مشروعیت دو جا رخ می دهد؛ 🔹اول اینکه زوال اعتبار حاکم به دلیل فقدان شرایط یا ظلم حاکم رخ میدهد، اما حکومت همچنان وجود دارد؛ البته کارکردهای بد حاکم، خیلی زود به عدم مشروعیت حکومت تسری می یابد. عامه مردم، حاکم را حکومت مجسم میدانند و عیب حاکم را به پای حکومت می ریزند.
🔹 و دوم جایی است که انحلال حکومت، خلافت یا سلطنت اتفاق میافتد که این دو جدا هستند.
🔸 در سنت فقاهتی اهل سنت، حاکم بعد از مشروعیت به دو علت ممکن است اعتبار خود را از دست بدهد و مشروعیت خود را از دست دهد؛
-یکی جسمی و مادی است؛ مثلا اگر حاکم لکنت زبان پیدا کند یا بینایی و شنوایی او زوال یابد دیگر اعتبار خود را از دست می دهد، چون کارآیی حاکم در این است که در میدان حضور داشته باشد.
- اما یکسری اوصافی حاکم باید می داشت که این اوصاف زائل شده یا کشف شده که از ابتدا در حاکم وجود نداشته است مانند عدالت، مدیریت، علم و مروّت. اینها می گفتند چون کار حاکم انشائی است و به نوعی ناظر به تصویب است و نظرش را اعمال می کند، حجت است و به این ترتیب حاکم به لحاظ خصائص غیرجسمانی قابل ارزیابی نیست.
♦️ گروه دیگری بر این اعتقاد بودند که می توان با تشخیص عقلا یا ارجاع به رضایت عامه، این زوال را تشخیص داد و لذا از تجدید بیعت سخن به میان می آوردند.
🔸 حاکم اگر مشروعیت شرعی هم داشته باشد، به اعتبار تخطّی یا خیانت در حق مردم می تواند، به حوزه جور رانده شود؛ به اعتبار اهمال در امانت مردم و خیانت در امانت مردم که مرجع آن هم مردم هستند.
🔸در نظریه های گذشته می گفتند فقط به اعتبار جسمانی می توان گفت حاکم از حوزه مشروعیت به نامشروعیت کشیده شده است اما در مورد قسمت دوم چون اختلافی است، جای اجماع وجود ندارد و مناقشه بیشتر هرج و مرج ایجاد می کند و لذا فقها به سکوت می رفتند اما در نظریات جدید مانند نظریات امام چنین بر می آید که می توان بعد از حکومت، فقدان یا زوال شرایط را کشف کرد.
@Feirahi
اندیشه ایرانشهری مرده است؟!.pdf
326.7 KB
💥درباره " سلطنت یا ایرانشهر"
نقد احسان تاجیک بر مطلبی از اینجانب در نشست "کجا ایستاده ایم"
🔹سلام آقای تاجیک عزیز
متن و نقد خوب شما را خواندم. اما من نگفته ام اندیشه ایران شهری مرده است!!! بلکه گفته ام ؛ سلطنت مرده است؛ سلطنت ایران شهری.
@Feirahi
نقد احسان تاجیک بر مطلبی از اینجانب در نشست "کجا ایستاده ایم"
🔹سلام آقای تاجیک عزیز
متن و نقد خوب شما را خواندم. اما من نگفته ام اندیشه ایران شهری مرده است!!! بلکه گفته ام ؛ سلطنت مرده است؛ سلطنت ایران شهری.
@Feirahi
🌾حکومت در دوره جدید، بیشتر ماهیت(امانت) مالکانه پیدا کرده است
🎤 #دکتر_داوود_فیرحی استاد دانشگاه تهران و عضو مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم گفت: حاکم اگر مشروعیت شرعی هم داشته باشد، به اعتبار تخطّی یا خیانت در حق مردم می تواند به حوزه جور رانده شود به اعتبار اهمال در امانت مردم و خیانت در امانت مردم که مرجع آن هم مردم هستند.
🔻حجت الاسلام والمسلمین فیرحی در نشست علمی چرایی عدم مشروعیت حکومتها در سالن اجتماعات موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(ره) در سخنانی ابراز داشت: ظاهر مساله و اصل اولیه این است که حکومتها نامشروع هستند مگر اینکه دلیلی بر مشروعیت داشته باشند. او عدم مشروعیت حکومتها را به دو بخش اولیه و ثانویه تقسیم کرد و ادامه داد: باید بین دو چیز تفاوت قائل شد؛ زوال مشروعیت دو جا رخ می دهد، اول اینکه زوال اعتبار حاکم به دلیل ظلم حاکم رخ می دهد اما حکومت همچنان وجود دارد و دوم جایی است که انحلال حکومت یا سلطنت اتفاق می افتد که این دو جدا هستند.
🔻وی بیان داشت: این دو(حاکم و حکومت) در عین حال که به لحاظ تحلیلی از هم فاصله دارند اما پیوستگی عملی در افکار عمومی دارند یعنی کارکردهای بد حاکم خیلی زود به عدم مشروعیت حکومت تسری می یابد. اما در تضاد نگاه داشتن حکومت و حاکم باید کدامیک را اولویت قرار داد؟ اینجا جامعه دچار دگرگونی هایی می شود که در برخی سیستمها تفکیک آن آسان و در برخی سیستمها تفکیک آن دشوار است. اما در هرحال، عامه مردم، حاکم را حکومت مجسم می دانند و عیب حاکم را به پای حکومت می ریزند.... ادامه مطلب در لینک زیر
🍀http://www.majmaqom.ir/index.php/2017-02-15-08-53-25/2017-02-15-09-05-01/item/2239-2018-11-30-09-42-25
✅ @Feirahi
✳ لینک کانال مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم در سروش تلگرام و ایتا @majmaqomh
✳ ارتباط با مدیر majmaqom@gmail.com
🎤 #دکتر_داوود_فیرحی استاد دانشگاه تهران و عضو مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم گفت: حاکم اگر مشروعیت شرعی هم داشته باشد، به اعتبار تخطّی یا خیانت در حق مردم می تواند به حوزه جور رانده شود به اعتبار اهمال در امانت مردم و خیانت در امانت مردم که مرجع آن هم مردم هستند.
🔻حجت الاسلام والمسلمین فیرحی در نشست علمی چرایی عدم مشروعیت حکومتها در سالن اجتماعات موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(ره) در سخنانی ابراز داشت: ظاهر مساله و اصل اولیه این است که حکومتها نامشروع هستند مگر اینکه دلیلی بر مشروعیت داشته باشند. او عدم مشروعیت حکومتها را به دو بخش اولیه و ثانویه تقسیم کرد و ادامه داد: باید بین دو چیز تفاوت قائل شد؛ زوال مشروعیت دو جا رخ می دهد، اول اینکه زوال اعتبار حاکم به دلیل ظلم حاکم رخ می دهد اما حکومت همچنان وجود دارد و دوم جایی است که انحلال حکومت یا سلطنت اتفاق می افتد که این دو جدا هستند.
🔻وی بیان داشت: این دو(حاکم و حکومت) در عین حال که به لحاظ تحلیلی از هم فاصله دارند اما پیوستگی عملی در افکار عمومی دارند یعنی کارکردهای بد حاکم خیلی زود به عدم مشروعیت حکومت تسری می یابد. اما در تضاد نگاه داشتن حکومت و حاکم باید کدامیک را اولویت قرار داد؟ اینجا جامعه دچار دگرگونی هایی می شود که در برخی سیستمها تفکیک آن آسان و در برخی سیستمها تفکیک آن دشوار است. اما در هرحال، عامه مردم، حاکم را حکومت مجسم می دانند و عیب حاکم را به پای حکومت می ریزند.... ادامه مطلب در لینک زیر
🍀http://www.majmaqom.ir/index.php/2017-02-15-08-53-25/2017-02-15-09-05-01/item/2239-2018-11-30-09-42-25
✅ @Feirahi
✳ لینک کانال مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم در سروش تلگرام و ایتا @majmaqomh
✳ ارتباط با مدیر majmaqom@gmail.com
www.majmaqom.ir
حکومت در دوره جدید، بیشتر ماهیت مالکانه پیدا کرده است
دکتر داوود فیرحی استاد دانشگاه تهران و عضو مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم گفت: حاکم اگر مشروعیت شرعی هم داشته باشد، به اعتبار تخطّی یا خیانت در حق...
🍁 بخشش و مالکیت!؟
🔹از نظر ادیان ابراهیمی خداوند جهان را به طور مشترک به همه انسان ها بخشیده است. آیا این بخشش به معنای دادن مالکیت به انسان ها است؟ چند تفسیر وجود دارد؛
🔹یکم) تفسیر یوتوپیک می گوید که مالکیت زمین و جهان از آن همه بشر است و همگان حق تصرف همگانی در آن دارند. البته توانایی انسان ها در استفاده از جهان مساوی نیست. عده ای دارا و برخی نیز برده و محروم از مالکیت شده اند. فلذا در هر مالکیت خصوصی یک درجه ای از عدم مشروعیت وجود دارد و کمابیش در این تفسیر ثروتمند متهم است. براین اساس، باید توسط یک دولت اقتدارگرا، دارایی ها مجددا توزیع شوند.
در این حالت، عموم انسان ها بر عموم طبیعت حاکمیت دارند.
این تفسیری اشتراکی و سوسیالیستی از مالکیت است.
🔹دوم) مطابق تفسیر سنتی: کل زمین را خداوند به انسان ها بخشیده است اما از آن جا که نمی توانند از آن بهینه استفاده کنند؛ زمین به پادشاهان به امانت داده می شود. اصل مالکیت متعلق به عموم است و شاه به عنوان امین، بر زمین های عمومی ولایت دارد.
در این جا حاکم است که ایجاد مالکیت خصوصی می کند. مالکیت از رابطه طبیعی انسان و طبیعت تولید نمی شود بلکه از اراده سلطان به وجود می آید. بنابراین، مالکیت در این جا یک امر اعطایی است و مبتنی بر فرمان های سیاسی(political order) و مجوزهای دولت و حاکم.
🔹سوم) اما لاک و دیگر نو اندیشان بر این باورند که مالکیت نه یک استثناء بلکه اصل است و از رابطه فرد فرد انسان با طبیعت ناشی می شود و یک ضرورت هستی شناسانه و الهیاتی است. رابطه انسان با دارایی خودش شبیه رابطه خدا با مخلوق خودش است.
طبق این تفسیر، هیچگاه از ابتدا مالکیت اشتراکی وجود نداشت و ندارد، بلکه در وضع اولیه، هر کس که متولد می شود دست به اختصاص می زند. مالکیت اعطایی نیست بلکه ذاتی و ابدی و مقدس است و مشروعیت دولت به حراست از مالکیت برمی گردد. دولت حافظ مالکیت است نه اعطا کننده مالکیت. استعاره غصب در ادبیات دینی نیز به همین نگاه برمی گردد.
در واقع، وقتی می توان از مفهوم غصب و دولت غاصب سخن گفت که بپذیریم مالکیت افراد بشر ذاتی است و گرنه غصب معنا ندارد.
🍂 درس گفتار "روش شناسی در اندیشه سیاسی"، جلسه هشتم، 27 آبان 97.
@Feirahi
🔹از نظر ادیان ابراهیمی خداوند جهان را به طور مشترک به همه انسان ها بخشیده است. آیا این بخشش به معنای دادن مالکیت به انسان ها است؟ چند تفسیر وجود دارد؛
🔹یکم) تفسیر یوتوپیک می گوید که مالکیت زمین و جهان از آن همه بشر است و همگان حق تصرف همگانی در آن دارند. البته توانایی انسان ها در استفاده از جهان مساوی نیست. عده ای دارا و برخی نیز برده و محروم از مالکیت شده اند. فلذا در هر مالکیت خصوصی یک درجه ای از عدم مشروعیت وجود دارد و کمابیش در این تفسیر ثروتمند متهم است. براین اساس، باید توسط یک دولت اقتدارگرا، دارایی ها مجددا توزیع شوند.
در این حالت، عموم انسان ها بر عموم طبیعت حاکمیت دارند.
این تفسیری اشتراکی و سوسیالیستی از مالکیت است.
🔹دوم) مطابق تفسیر سنتی: کل زمین را خداوند به انسان ها بخشیده است اما از آن جا که نمی توانند از آن بهینه استفاده کنند؛ زمین به پادشاهان به امانت داده می شود. اصل مالکیت متعلق به عموم است و شاه به عنوان امین، بر زمین های عمومی ولایت دارد.
در این جا حاکم است که ایجاد مالکیت خصوصی می کند. مالکیت از رابطه طبیعی انسان و طبیعت تولید نمی شود بلکه از اراده سلطان به وجود می آید. بنابراین، مالکیت در این جا یک امر اعطایی است و مبتنی بر فرمان های سیاسی(political order) و مجوزهای دولت و حاکم.
🔹سوم) اما لاک و دیگر نو اندیشان بر این باورند که مالکیت نه یک استثناء بلکه اصل است و از رابطه فرد فرد انسان با طبیعت ناشی می شود و یک ضرورت هستی شناسانه و الهیاتی است. رابطه انسان با دارایی خودش شبیه رابطه خدا با مخلوق خودش است.
طبق این تفسیر، هیچگاه از ابتدا مالکیت اشتراکی وجود نداشت و ندارد، بلکه در وضع اولیه، هر کس که متولد می شود دست به اختصاص می زند. مالکیت اعطایی نیست بلکه ذاتی و ابدی و مقدس است و مشروعیت دولت به حراست از مالکیت برمی گردد. دولت حافظ مالکیت است نه اعطا کننده مالکیت. استعاره غصب در ادبیات دینی نیز به همین نگاه برمی گردد.
در واقع، وقتی می توان از مفهوم غصب و دولت غاصب سخن گفت که بپذیریم مالکیت افراد بشر ذاتی است و گرنه غصب معنا ندارد.
🍂 درس گفتار "روش شناسی در اندیشه سیاسی"، جلسه هشتم، 27 آبان 97.
@Feirahi
🍁توضیح روش شناسی بند23 رساله دوم لاک؛ در باب آزادی از بردگی
🔹"آزادی" از بند قدرت مطلق خودسر چنان ضروری است و چنان با اساس هستی ما در ارتباط است که اگر آن را از دست بدهیم، بقا و هستی خود را از دست داده ایم.زیرا حق بقای انسان با خود او نیست که بتواند بر اساس یک قرارداد یا با رضا و رغبت، خود را در قید بندگی دیگری درآورد و خود را تحت انقیاد قدرت مطلقی قرار دهد که هر وقت هوس کند حیاتش را از او بستاند.((مقدمه))
🔹هیچ کس حق ندارد به دیگری اختیاری بیش از اختیار خود بدهد((پایه استدلال – گزاره بر مبنای خرد و عقل))
🔹و چون انسان حق ندارد با اراده خودش به حیات خود پایان دهد((گزاره بر مبنای نص مقدس/همانند آیه شریفه 29 سوره نساء در قرآن))،
🔹پس حق ندارد حیات خود را در اختیار شخص دیگر بگذارد.((نتیجه استدلال))
@Feirahi
🔹"آزادی" از بند قدرت مطلق خودسر چنان ضروری است و چنان با اساس هستی ما در ارتباط است که اگر آن را از دست بدهیم، بقا و هستی خود را از دست داده ایم.زیرا حق بقای انسان با خود او نیست که بتواند بر اساس یک قرارداد یا با رضا و رغبت، خود را در قید بندگی دیگری درآورد و خود را تحت انقیاد قدرت مطلقی قرار دهد که هر وقت هوس کند حیاتش را از او بستاند.((مقدمه))
🔹هیچ کس حق ندارد به دیگری اختیاری بیش از اختیار خود بدهد((پایه استدلال – گزاره بر مبنای خرد و عقل))
🔹و چون انسان حق ندارد با اراده خودش به حیات خود پایان دهد((گزاره بر مبنای نص مقدس/همانند آیه شریفه 29 سوره نساء در قرآن))،
🔹پس حق ندارد حیات خود را در اختیار شخص دیگر بگذارد.((نتیجه استدلال))
@Feirahi
💥 اقسام سلطنت از دیدگاه شیخ محمد اسماعیل محلاتی
🔶 شیخ محمد اسماعیل محلاتی اقسام سلطنت را به سه قسم اساسی تقسیم می کند: سلطنت مشروطه، سلطنت مطلقه الهی و سلطنت مطلقۀ استبدادی. وی نوع دوم سلطنت را مختص پیامبران و امامان می داند. محلاتی سپس با نظر به انحصار حکومت در دورۀ غیبت به دو قسم از سلطنت مطلقه استبدادی و سلطنت مشروطه، به وجوب مشروطه «در راستای تقلیل ظلم» حکم می کند. محلاتی می نویسد: «مشروطیت سلطنت غیر از محدود شدن تصرفات دولت به حدود کلیه نافعه چیز دیگر نیست. و ثمرۀ آن دو چیز است: یکی تحدید جور و تقیید ظلم؛ دیگری جلو گرفتن از نفوذ تدریجی کفار و استیلای آن ها بر مسلمین».
🔹 منبع: دکتر فیرحی؛ نظام سیاسی و دولت در اسلام
👇👇👇👇👇
@enterpolitics
@Feirahi
🔶 شیخ محمد اسماعیل محلاتی اقسام سلطنت را به سه قسم اساسی تقسیم می کند: سلطنت مشروطه، سلطنت مطلقه الهی و سلطنت مطلقۀ استبدادی. وی نوع دوم سلطنت را مختص پیامبران و امامان می داند. محلاتی سپس با نظر به انحصار حکومت در دورۀ غیبت به دو قسم از سلطنت مطلقه استبدادی و سلطنت مشروطه، به وجوب مشروطه «در راستای تقلیل ظلم» حکم می کند. محلاتی می نویسد: «مشروطیت سلطنت غیر از محدود شدن تصرفات دولت به حدود کلیه نافعه چیز دیگر نیست. و ثمرۀ آن دو چیز است: یکی تحدید جور و تقیید ظلم؛ دیگری جلو گرفتن از نفوذ تدریجی کفار و استیلای آن ها بر مسلمین».
🔹 منبع: دکتر فیرحی؛ نظام سیاسی و دولت در اسلام
👇👇👇👇👇
@enterpolitics
@Feirahi
🍁برابری بنیادین
🔹لاک برابری بنیادین را قوی ترین پایه می داند که یک اصل می تواند داشته باشد. بر این اساس، وی برابری بنیادین را پذیرفته است. برابری بنیادین برای او معرفت الهی بود، شاید مهم ترین حقیقت در مورد نحوه ارتباط خدا با جهان که با اعتقاد به مفهوم سیاسی اجتماعی آفرینش و خلقت هر انسانی مطرح می شود.
🔹"خدا همه ما انسان ها را بر مبنای اصلی اخلاقی در قالب "برابری در دولت" که شامل برابری تمام وجوه قدرت ، حوزه اختیارات و قلمرو قضایی متقابل است، خلق کرده و هیچ کس بیش از دیگری بهره ای نمی برد".
🍂ترجمه ای از "خدا، لاک، و برابری"، جرمی والدرون، صفحه6.
@Feirahi
🔹لاک برابری بنیادین را قوی ترین پایه می داند که یک اصل می تواند داشته باشد. بر این اساس، وی برابری بنیادین را پذیرفته است. برابری بنیادین برای او معرفت الهی بود، شاید مهم ترین حقیقت در مورد نحوه ارتباط خدا با جهان که با اعتقاد به مفهوم سیاسی اجتماعی آفرینش و خلقت هر انسانی مطرح می شود.
🔹"خدا همه ما انسان ها را بر مبنای اصلی اخلاقی در قالب "برابری در دولت" که شامل برابری تمام وجوه قدرت ، حوزه اختیارات و قلمرو قضایی متقابل است، خلق کرده و هیچ کس بیش از دیگری بهره ای نمی برد".
🍂ترجمه ای از "خدا، لاک، و برابری"، جرمی والدرون، صفحه6.
@Feirahi
🍁انسان ها بر این اساس که با یکدیگر برابرند به طور طبیعی شایسته احترام هستند
🔹لاک و اقلیتی از معاصران رادیکالش همانند ما تصور کرده بودند که ارزش تحقیقاتشان درباره چیزی، به "استدلال" های با ارزش درباره آن چیزهاست.
🔹در حال حاضر این واقعیت که لاک در جست وجوی این بود که انسان ها به طور طبیعی از احترام و کرامت در برابر یکدیگر برخوردار باشند نه تنها در سیاست انگلستان قرن هفدهم، بلکه این واقعیت، در مفاهیم عدالت و حقوق نیز تبلور یافته است. بر این مبنا که انسان ها بر این اساس که با یکدیگر برابرند به طور طبیعی شایسته احترام هستند نه در چارچوب برابری با دیگری همانند آنچه در سیاست قرن بیست و یکم امریکا مطرح است.
🍂ترجمه ای از کتاب "خدا، لاک، و برابری"، جرمی والدرون، صفحه 9
🔹لاک و اقلیتی از معاصران رادیکالش همانند ما تصور کرده بودند که ارزش تحقیقاتشان درباره چیزی، به "استدلال" های با ارزش درباره آن چیزهاست.
🔹در حال حاضر این واقعیت که لاک در جست وجوی این بود که انسان ها به طور طبیعی از احترام و کرامت در برابر یکدیگر برخوردار باشند نه تنها در سیاست انگلستان قرن هفدهم، بلکه این واقعیت، در مفاهیم عدالت و حقوق نیز تبلور یافته است. بر این مبنا که انسان ها بر این اساس که با یکدیگر برابرند به طور طبیعی شایسته احترام هستند نه در چارچوب برابری با دیگری همانند آنچه در سیاست قرن بیست و یکم امریکا مطرح است.
🍂ترجمه ای از کتاب "خدا، لاک، و برابری"، جرمی والدرون، صفحه 9
🖇ایرانشهری غرق خون است و نمیمیرد
📋در روزهای اخیر خبرهای بهجتاثری از برگزاری نشستی با عنوان «نگاهی به آوردهها و بایستههای ... در دانش سیاست» در فضای رسانههای مجازی پخش شد و همچون مائدهای برای روزنامههایی بود که چیزی برای گفتن ندارند. عنوان اصلی یکی از روزنامهها، با اعلامِ «نقد صریح فلانی به فلانی» چنین بود : «ایرانشهری مرده است!» ... در خلاصهای از سخنان گوینده که در کانال خود او آمده گفته شده است که «اندیشۀ ایرانشهری مرده است» و روزنامۀ دیگری نیز از جناح مقابل این عنوان را ترجیح داده اعلام کند که «سلطنت ایرانشهری مرده است» و ... قدرِ مُتیقَّن آن است که آقایان مردهای را شناسایی کردهاند که دارند بر نعش آن چوب میزنند و چون آن مردهْ مرده است، و دستش از دنیای استادان دانشگاه بومی شده کوتاه است، نمیتواند به اعلان ترحیم خود اعتراضی بکند و در مجلس ترحیمی که برای او آراستهاند فاتحهای به روح خود بخواند! من، به عنوان کسی که از سالهایی پیش دست آن مرحوم را گرفته و به میدان آورده بودم، ناچارم آستین بالا بزنم و، اگر هم نمیتوانم با دَمِ مسیحایی او را جانی دوباره بخشم، دستکم، او را با «دستهای عاشق» خود کفنـ وـ دفنی کنم، زیرا که، به قول نیچه در آغاز چنین گفت زرتشت، «او خطر کرده بوده است!» تا جایی که عقل سلیم حکم میکند، و ما مردمان عامی میتوانیم دریافت، احتمال دارد، این همه چوب زدن بر مردهای که توان دفاع از خود را ندارد، چوب زدن مردگان بر زندهای است که شبح او همچون کابوسی روح آنان را میآزارد و این اعلام مرگی که از هر طرف روانه میشود به معنای تصفیه حساب با آن موجودی است که مانند فرهاد «غرق خون بود و نمیمرد»، یعنی نمیمیرد، زیرا اگر زنندگان ایناناند، حبذا مردگان و بدا به حال زندگان که زبالهدان تاریخ جای آنان خواهد بود! 🖊
🔸ملاحظات درباره دانشگاه/ فصل ضمیمه/ تهران/ مینوی خرد/۱۳۹۸
💡كانال اختصاصي نشر آثار و آراء جواد طباطبايي
@javadtabatabai
📋در روزهای اخیر خبرهای بهجتاثری از برگزاری نشستی با عنوان «نگاهی به آوردهها و بایستههای ... در دانش سیاست» در فضای رسانههای مجازی پخش شد و همچون مائدهای برای روزنامههایی بود که چیزی برای گفتن ندارند. عنوان اصلی یکی از روزنامهها، با اعلامِ «نقد صریح فلانی به فلانی» چنین بود : «ایرانشهری مرده است!» ... در خلاصهای از سخنان گوینده که در کانال خود او آمده گفته شده است که «اندیشۀ ایرانشهری مرده است» و روزنامۀ دیگری نیز از جناح مقابل این عنوان را ترجیح داده اعلام کند که «سلطنت ایرانشهری مرده است» و ... قدرِ مُتیقَّن آن است که آقایان مردهای را شناسایی کردهاند که دارند بر نعش آن چوب میزنند و چون آن مردهْ مرده است، و دستش از دنیای استادان دانشگاه بومی شده کوتاه است، نمیتواند به اعلان ترحیم خود اعتراضی بکند و در مجلس ترحیمی که برای او آراستهاند فاتحهای به روح خود بخواند! من، به عنوان کسی که از سالهایی پیش دست آن مرحوم را گرفته و به میدان آورده بودم، ناچارم آستین بالا بزنم و، اگر هم نمیتوانم با دَمِ مسیحایی او را جانی دوباره بخشم، دستکم، او را با «دستهای عاشق» خود کفنـ وـ دفنی کنم، زیرا که، به قول نیچه در آغاز چنین گفت زرتشت، «او خطر کرده بوده است!» تا جایی که عقل سلیم حکم میکند، و ما مردمان عامی میتوانیم دریافت، احتمال دارد، این همه چوب زدن بر مردهای که توان دفاع از خود را ندارد، چوب زدن مردگان بر زندهای است که شبح او همچون کابوسی روح آنان را میآزارد و این اعلام مرگی که از هر طرف روانه میشود به معنای تصفیه حساب با آن موجودی است که مانند فرهاد «غرق خون بود و نمیمرد»، یعنی نمیمیرد، زیرا اگر زنندگان ایناناند، حبذا مردگان و بدا به حال زندگان که زبالهدان تاریخ جای آنان خواهد بود! 🖊
🔸ملاحظات درباره دانشگاه/ فصل ضمیمه/ تهران/ مینوی خرد/۱۳۹۸
💡كانال اختصاصي نشر آثار و آراء جواد طباطبايي
@javadtabatabai
عبدالرحمن کواکبی:
استبداد اگر مردی میبود و زبان میگشود و حسب و نسب خود را معرّفی میکرد، میگفت: من شرّ هستم، پدرم ظلم، مادرم بدکاری، برادرم غدر و خیانت، خواهرم بیچارگی و خانه نشینی، عمویم سختی و تضعیف، دایی من ذلت، پسرم فقر، دخترم بیگاری، عشیرت و قبیلهی من جهالت و نادانی، وطن من خرابی و ویرانگری است؛ امّا دین و شرف من مال است، مال، مال.
منبع؛طبایع الاستبداد
@Feirahi
استبداد اگر مردی میبود و زبان میگشود و حسب و نسب خود را معرّفی میکرد، میگفت: من شرّ هستم، پدرم ظلم، مادرم بدکاری، برادرم غدر و خیانت، خواهرم بیچارگی و خانه نشینی، عمویم سختی و تضعیف، دایی من ذلت، پسرم فقر، دخترم بیگاری، عشیرت و قبیلهی من جهالت و نادانی، وطن من خرابی و ویرانگری است؛ امّا دین و شرف من مال است، مال، مال.
منبع؛طبایع الاستبداد
@Feirahi
🍁لاک یک مسیحی معتقد بود
🔹لاک، به عنوان یک فیلسوف،به شدت علاقه مند به تعالیم مسیحیت بود و در باب عقلانیت، او اصرار داشت که بیشتر انسان ها نمی توانند بدون کمک تعالیم مسیحیت و حضرت عیسی(ع)، امیدی به درک کامل قانون طبیعی داشته باشند. کل مباحث کتاب "دو رساله حکومت" با مفاهیم مسیحیت غنی و اشباع شده است و شمار مسیحیان حامی کتب عهد جدید مسیحیان بسیار بیشتر از کتب عهد قدیم است.
🍂ترجمه ای از کتاب "خدا، لاک، و برابری"، جرمی والدرون، صفحه 12
@Feirahi
🔹لاک، به عنوان یک فیلسوف،به شدت علاقه مند به تعالیم مسیحیت بود و در باب عقلانیت، او اصرار داشت که بیشتر انسان ها نمی توانند بدون کمک تعالیم مسیحیت و حضرت عیسی(ع)، امیدی به درک کامل قانون طبیعی داشته باشند. کل مباحث کتاب "دو رساله حکومت" با مفاهیم مسیحیت غنی و اشباع شده است و شمار مسیحیان حامی کتب عهد جدید مسیحیان بسیار بیشتر از کتب عهد قدیم است.
🍂ترجمه ای از کتاب "خدا، لاک، و برابری"، جرمی والدرون، صفحه 12
@Feirahi
💥 از احمد نقیب زاده چه آموختم؟
✅ دیدگاه و خاطرات یک دیپلمات (1)
چندی پیش خانه اندیشمندان علوم انسانی و انجمن علوم سیاسی ایران نشست بزرگداشت دکتر احمد نقیب زاده، استاد شهیر علم سیاست را برگزار نمود[ند]. اینجانب نیز نطق سه دقیقه ای غیر رسمی ایراد کردم که ظاهرا به دل حضار خوش آمده بود. از آن روز بر آن شدم طی مطلب مختصری برخی آموخته ها و خاطرات خود را از ایشان بنگارم. بدینوسیله از توجه دانشمند عزیز، آقای دکتر فیرحی جهت درج نگاشته ام در کانال تلگرامی فاخرخود قدردانی می نمایم.
در سال 1376 که دانشجوی ترم چهارم لیسانس در دانشکده روابط بین الملل بودم ، واحد درسی به نام تاریخ روابط بین الملل ارائه شد که مدرس آن استادی به نام دکتر احمد نقیب زاده بود. در بدو ورود به کلاس با مردی قاطع، باصلابت، تیز بین و شیک پوش آشنا شدم و از آن زمان تاکنون هیچ وقت ارتباط خود را با وی قطع نکرده ام. وقتی عمق فکری وی را مشاهده کردم بلافاصله سن وی را استخراج کرده و ملاحظه کردم 44 ساله است. با خود اندیشیدم که آیا من هم در سن 44 سالگی می توانم به چنین شاخصهای شخصیتی دست یابم ! از آن تاریخ کوشیدم با اثبات قابلیتهای خود به او ، توجهش را به خود جلب و رابطه دوستی ایجاد نمایم که البته کار بسیار سختی بود.
با گذراندن 5 واحد درسی با ایشان در دانشکده روابط بین الملل، علاقه مند شدم در سالهای 1379 و 1380 در کلاسهای مقطع فوق لیسانس ایشان در دانشگاه تهران به صورت مستمع آزاد شرکت نمایم. در آن سالها با مبانی جامعه شناسی ابن خلدون ، ماکس وبر، برتراند بدیع و ربرت میخلز آشنا شده و آثار آنها را مطالعه کردم. به عنوان یک جوان اسلام گرا ، قویا تحت تاثیر تعلیمات جامعه شناسی برتراند بدیع و نقیب زاده قرار گرفتم زیرا احساس می کردم که جامعه شناسی سیاسی ایشان نسبت به جامعه شناسی دکتر حسین بشیریه جامع نگرتر، معتدل تر و کاربردی تر و با آموزه های اسلامی و هویت گرایانه ما سازگار تر است. همواره برای دوستانم جالب بود که چگونه فلسفه مرتضی مطهری و محمد تقی جعفری را با جامعه شناسی سیاسی نقیب زاده ترکیب می کنم!
❇️سه نکته از مکتب نقیب زاده؛
1. جامع نگری و اعتدال گرایی: نقیب زاده جامع رهیافتها است. او پدیده های سیاسی را با یک عینک نگاه نمی کند و این به معنای اعتدال فکری است. رهیافت او چند بعدی و حاوی معارف تاریخی ، سیاسی، جامعه شناسانه و کاربردی است. اساسا ذات رهیافت جامعه شناسی تاریخی اینگونه است. همین هم همواره به مذاق راقم این سطور به عنوان کارگزار خرد دیپلماسی خوش آمده است. نگاه متوازن او باعث شد هیچ زمان مواضع علمی چپ رادیکال اتخاذ ننموده و شاگردانشان را نیز از گرایشات رادیکال برحذر دارد. به عنوان نمونه ایشان علل عقب ماندگی ایران را در حوزه اپیستمولوژیک صرف ندید. کما اینکه برتراند بدیع هم معتقد است امتناع کثرت گرایی در میان مسلمانان ، معرفتی و دینی نیست بلکه بیشتر سیاسی و کاربردی است. نقیب زاده حتی بخت و اقبال را در بررسی علل موفقیتها و عدم موفقیت نظامهای سیاسی بی تاثیر نمی دانست. این نگرشها ، پادزهر ساده اندیشی، قطبی نگری و رادیکالیسم و رویکردهای چریکی است و پژوهشگران را وادار می کند با احتیاط و طمانینه مسائل را مطالعه و با حزم، قضاوت و عمل نمایند. وی وقتی جامعه شناسی سیاسی را در بطن تاریخ جستجو می نماید، ایضا سیاست، موضوعات کارکردی «زمینه گرایانه» و هویتی و تفاوتهای فرهنگی بین شرق و غرب و زمینه ها و شجره های غربی – اسلامی امر سیاسی را نیز لحاظ می کند و لذا از نگرشهای خطی و تک بعدی غرب محور در تجویز نسخه صائب، دوری می کند.
2. فرهنگ گرایی: نقیب زاده با الهام از ابن خلدون و وبر فرهنگ ، ایدها و هویتها را عمدتا به عنوان زیربنای تحولات سیاسی- اجتماعی می بیند. در این راستا او همواره سه علت بلند مدت ، میان مدت و کوتاه مدت را در تفهم تحولات سیاسی شناسایی می کند. راقم این سطور با الهام از این متدلوژی به مدت 4 سال تحولات ترکیه را در سفارت ج.ا.ایران در آنکارا تحلیل و به تهران منعکس نمود و با دیپلماتهای مقیم رایزنی کرده و اعتبار برای خود تولید کرد. معتقدم این رهیافت نسبت به رهیافتهای چپ، پست مدرن و لیبرال، کار آمدی بسیار بالاتری دارد. دو کتاب نفیس و ثقیل «دو دولت» و نیز «فرهنگ و سیاست» برتراند بدیع که دکتر نقیب زاده ترجمه کرده است را به مدت 10 سال به دانشجویان و دیپلماتهای ایرانی و خارجی تبلیغ کرده و از آنها محورهای مذاکراتی و نطق های دیپلماتیک استخراج کرده ام. ایندو اثر، منتقد هژمونی غرب و موجد فضای تنفس برای مسلمانان هستند. من آثار بدیع را فراهم کننده زیربناهای معنوی و واقعی صلح جهانی دیدم.
3. نقیب زاده ، خالق جملات الگو و پایه: دانشجویان آنگونه که باید وی را قدر نمی دانند زیرا قاطبه آنها استادانی را دوست می دارند که از صدر تا ذیل نظریات را تشریح می کنند.
@Feirahi
✅ دیدگاه و خاطرات یک دیپلمات (1)
چندی پیش خانه اندیشمندان علوم انسانی و انجمن علوم سیاسی ایران نشست بزرگداشت دکتر احمد نقیب زاده، استاد شهیر علم سیاست را برگزار نمود[ند]. اینجانب نیز نطق سه دقیقه ای غیر رسمی ایراد کردم که ظاهرا به دل حضار خوش آمده بود. از آن روز بر آن شدم طی مطلب مختصری برخی آموخته ها و خاطرات خود را از ایشان بنگارم. بدینوسیله از توجه دانشمند عزیز، آقای دکتر فیرحی جهت درج نگاشته ام در کانال تلگرامی فاخرخود قدردانی می نمایم.
در سال 1376 که دانشجوی ترم چهارم لیسانس در دانشکده روابط بین الملل بودم ، واحد درسی به نام تاریخ روابط بین الملل ارائه شد که مدرس آن استادی به نام دکتر احمد نقیب زاده بود. در بدو ورود به کلاس با مردی قاطع، باصلابت، تیز بین و شیک پوش آشنا شدم و از آن زمان تاکنون هیچ وقت ارتباط خود را با وی قطع نکرده ام. وقتی عمق فکری وی را مشاهده کردم بلافاصله سن وی را استخراج کرده و ملاحظه کردم 44 ساله است. با خود اندیشیدم که آیا من هم در سن 44 سالگی می توانم به چنین شاخصهای شخصیتی دست یابم ! از آن تاریخ کوشیدم با اثبات قابلیتهای خود به او ، توجهش را به خود جلب و رابطه دوستی ایجاد نمایم که البته کار بسیار سختی بود.
با گذراندن 5 واحد درسی با ایشان در دانشکده روابط بین الملل، علاقه مند شدم در سالهای 1379 و 1380 در کلاسهای مقطع فوق لیسانس ایشان در دانشگاه تهران به صورت مستمع آزاد شرکت نمایم. در آن سالها با مبانی جامعه شناسی ابن خلدون ، ماکس وبر، برتراند بدیع و ربرت میخلز آشنا شده و آثار آنها را مطالعه کردم. به عنوان یک جوان اسلام گرا ، قویا تحت تاثیر تعلیمات جامعه شناسی برتراند بدیع و نقیب زاده قرار گرفتم زیرا احساس می کردم که جامعه شناسی سیاسی ایشان نسبت به جامعه شناسی دکتر حسین بشیریه جامع نگرتر، معتدل تر و کاربردی تر و با آموزه های اسلامی و هویت گرایانه ما سازگار تر است. همواره برای دوستانم جالب بود که چگونه فلسفه مرتضی مطهری و محمد تقی جعفری را با جامعه شناسی سیاسی نقیب زاده ترکیب می کنم!
❇️سه نکته از مکتب نقیب زاده؛
1. جامع نگری و اعتدال گرایی: نقیب زاده جامع رهیافتها است. او پدیده های سیاسی را با یک عینک نگاه نمی کند و این به معنای اعتدال فکری است. رهیافت او چند بعدی و حاوی معارف تاریخی ، سیاسی، جامعه شناسانه و کاربردی است. اساسا ذات رهیافت جامعه شناسی تاریخی اینگونه است. همین هم همواره به مذاق راقم این سطور به عنوان کارگزار خرد دیپلماسی خوش آمده است. نگاه متوازن او باعث شد هیچ زمان مواضع علمی چپ رادیکال اتخاذ ننموده و شاگردانشان را نیز از گرایشات رادیکال برحذر دارد. به عنوان نمونه ایشان علل عقب ماندگی ایران را در حوزه اپیستمولوژیک صرف ندید. کما اینکه برتراند بدیع هم معتقد است امتناع کثرت گرایی در میان مسلمانان ، معرفتی و دینی نیست بلکه بیشتر سیاسی و کاربردی است. نقیب زاده حتی بخت و اقبال را در بررسی علل موفقیتها و عدم موفقیت نظامهای سیاسی بی تاثیر نمی دانست. این نگرشها ، پادزهر ساده اندیشی، قطبی نگری و رادیکالیسم و رویکردهای چریکی است و پژوهشگران را وادار می کند با احتیاط و طمانینه مسائل را مطالعه و با حزم، قضاوت و عمل نمایند. وی وقتی جامعه شناسی سیاسی را در بطن تاریخ جستجو می نماید، ایضا سیاست، موضوعات کارکردی «زمینه گرایانه» و هویتی و تفاوتهای فرهنگی بین شرق و غرب و زمینه ها و شجره های غربی – اسلامی امر سیاسی را نیز لحاظ می کند و لذا از نگرشهای خطی و تک بعدی غرب محور در تجویز نسخه صائب، دوری می کند.
2. فرهنگ گرایی: نقیب زاده با الهام از ابن خلدون و وبر فرهنگ ، ایدها و هویتها را عمدتا به عنوان زیربنای تحولات سیاسی- اجتماعی می بیند. در این راستا او همواره سه علت بلند مدت ، میان مدت و کوتاه مدت را در تفهم تحولات سیاسی شناسایی می کند. راقم این سطور با الهام از این متدلوژی به مدت 4 سال تحولات ترکیه را در سفارت ج.ا.ایران در آنکارا تحلیل و به تهران منعکس نمود و با دیپلماتهای مقیم رایزنی کرده و اعتبار برای خود تولید کرد. معتقدم این رهیافت نسبت به رهیافتهای چپ، پست مدرن و لیبرال، کار آمدی بسیار بالاتری دارد. دو کتاب نفیس و ثقیل «دو دولت» و نیز «فرهنگ و سیاست» برتراند بدیع که دکتر نقیب زاده ترجمه کرده است را به مدت 10 سال به دانشجویان و دیپلماتهای ایرانی و خارجی تبلیغ کرده و از آنها محورهای مذاکراتی و نطق های دیپلماتیک استخراج کرده ام. ایندو اثر، منتقد هژمونی غرب و موجد فضای تنفس برای مسلمانان هستند. من آثار بدیع را فراهم کننده زیربناهای معنوی و واقعی صلح جهانی دیدم.
3. نقیب زاده ، خالق جملات الگو و پایه: دانشجویان آنگونه که باید وی را قدر نمی دانند زیرا قاطبه آنها استادانی را دوست می دارند که از صدر تا ذیل نظریات را تشریح می کنند.
@Feirahi
💥 از احمد نقیب زاده چه آموختم؟
✅ دیدگاه و خاطرات یک دیپلمات (2)
اما نقیب زاده استاد بلامنازع خلق جملات پایه مختصر و کلید واژه های قصار است. به عنوان نمونه وی یک بار با اشاره به « از جا شدگی» نظام معنایی کمالیستی در ترکیه از یک سوی و جاگیر نشدن کامل نظام معنایی جدید و لذا اغتشاش و آشوب رخداده در حوزه هویت سیاست خارجی این کشور اظهار داشت« ایماژ ترکیه پاره شده است» همین کافی بود که این جمله الگو را اخذ و معارف و اطلاعات خود را بدان سوار نمایم. هر چقدر تامل کردم، ملاحظه نمودم این عبارت الگو، قابلیت حمل و سازماندهی بسیاری از معارف و پاسخگویی به بسیاری از پرسشها را دارد. او راست می گوید زیرا همین وضعیت باعث می شود ترکیه نتواند یک «ویژن» روشن از سیاست داخلی و خارجی خود ارائه دهد.
❇️ یک خاطره:
در سال 1380 رساله خود را با عنوان اختلافات ایدئولوژیک ایران و امریکا با استاد راهنمایی دکتر نقیب زاده در دانشکده روابط بین الملل به ثبت رسانده و پس از 17 ماه نگارش تحویل ایشان دادم. بلافاصله بعد از شنیدن استدلالهای اخیر مختصرا گفت: بی جهت اینقدر خود را اذیت کرده اید. وارد اجتهاد شده اید و کسی از دانشجوی فوق لیسانس انتظار اجتهاد ندارد. من از شما حمایت کرده و نمره عالی در نظر خواهم کرد. اما انتظار توجه مثبت از سوی دانشکده نداشته باش و سعی کن بحث نعل به نعل با آنها نداشته باشی زیرا اساتید آنجا خیلی در این عوالم نیستند. او افزود اساسا دانشگاه بیشتر جای تحصیل است تا دعوای فکری سخت. دقیقا این پیش بینی درست در آمد و دفاع از رساله به مشکلات حادی خورد و کسی هم به من اجازه دفاع و صحبت بیشتر نداد. در نهایت مساله با شیخوخیت ایشان و کاهش نمره حل و فصل شد. جالب اینکه این رساله پس از چند سال و مطالعات تکمیلی جهت انتشار به عنوان کتاب در شرکت انتشارات علمی و فرهنگی مورد بحث واقع شد. مجددا اختلاف نظرها و انتقادات زیاد بود ولی مدیر عامل اظهار داشت: اگر نقیب زاده تایید و مقدمه بدهد ما آنرا بدون ارزیابی دیگری، منتشر خواهیم نمود. در نهایت این رساله با عنوان « رویارویی آرمانشهرگرایان» در سال 86 با تایید و مقدمه ایشان منتشر گردید. سپس در سال 91 با حمایت وی به انگلیسی ترجمه و در نمایشگاه بین المللی فرانکفورت عرضه شد. او به مدت یک دهه ضامن علمی اثر قلیل حقیر بود. خداوند نگهدارش باد.
نعمت اله مظفرپور- وزارت امور خارجه
آذرماه 1397
@Feirahi
✅ دیدگاه و خاطرات یک دیپلمات (2)
اما نقیب زاده استاد بلامنازع خلق جملات پایه مختصر و کلید واژه های قصار است. به عنوان نمونه وی یک بار با اشاره به « از جا شدگی» نظام معنایی کمالیستی در ترکیه از یک سوی و جاگیر نشدن کامل نظام معنایی جدید و لذا اغتشاش و آشوب رخداده در حوزه هویت سیاست خارجی این کشور اظهار داشت« ایماژ ترکیه پاره شده است» همین کافی بود که این جمله الگو را اخذ و معارف و اطلاعات خود را بدان سوار نمایم. هر چقدر تامل کردم، ملاحظه نمودم این عبارت الگو، قابلیت حمل و سازماندهی بسیاری از معارف و پاسخگویی به بسیاری از پرسشها را دارد. او راست می گوید زیرا همین وضعیت باعث می شود ترکیه نتواند یک «ویژن» روشن از سیاست داخلی و خارجی خود ارائه دهد.
❇️ یک خاطره:
در سال 1380 رساله خود را با عنوان اختلافات ایدئولوژیک ایران و امریکا با استاد راهنمایی دکتر نقیب زاده در دانشکده روابط بین الملل به ثبت رسانده و پس از 17 ماه نگارش تحویل ایشان دادم. بلافاصله بعد از شنیدن استدلالهای اخیر مختصرا گفت: بی جهت اینقدر خود را اذیت کرده اید. وارد اجتهاد شده اید و کسی از دانشجوی فوق لیسانس انتظار اجتهاد ندارد. من از شما حمایت کرده و نمره عالی در نظر خواهم کرد. اما انتظار توجه مثبت از سوی دانشکده نداشته باش و سعی کن بحث نعل به نعل با آنها نداشته باشی زیرا اساتید آنجا خیلی در این عوالم نیستند. او افزود اساسا دانشگاه بیشتر جای تحصیل است تا دعوای فکری سخت. دقیقا این پیش بینی درست در آمد و دفاع از رساله به مشکلات حادی خورد و کسی هم به من اجازه دفاع و صحبت بیشتر نداد. در نهایت مساله با شیخوخیت ایشان و کاهش نمره حل و فصل شد. جالب اینکه این رساله پس از چند سال و مطالعات تکمیلی جهت انتشار به عنوان کتاب در شرکت انتشارات علمی و فرهنگی مورد بحث واقع شد. مجددا اختلاف نظرها و انتقادات زیاد بود ولی مدیر عامل اظهار داشت: اگر نقیب زاده تایید و مقدمه بدهد ما آنرا بدون ارزیابی دیگری، منتشر خواهیم نمود. در نهایت این رساله با عنوان « رویارویی آرمانشهرگرایان» در سال 86 با تایید و مقدمه ایشان منتشر گردید. سپس در سال 91 با حمایت وی به انگلیسی ترجمه و در نمایشگاه بین المللی فرانکفورت عرضه شد. او به مدت یک دهه ضامن علمی اثر قلیل حقیر بود. خداوند نگهدارش باد.
نعمت اله مظفرپور- وزارت امور خارجه
آذرماه 1397
@Feirahi