🖇ایرانشهری غرق خون است و نمیمیرد
📋در روزهای اخیر خبرهای بهجتاثری از برگزاری نشستی با عنوان «نگاهی به آوردهها و بایستههای ... در دانش سیاست» در فضای رسانههای مجازی پخش شد و همچون مائدهای برای روزنامههایی بود که چیزی برای گفتن ندارند. عنوان اصلی یکی از روزنامهها، با اعلامِ «نقد صریح فلانی به فلانی» چنین بود : «ایرانشهری مرده است!» ... در خلاصهای از سخنان گوینده که در کانال خود او آمده گفته شده است که «اندیشۀ ایرانشهری مرده است» و روزنامۀ دیگری نیز از جناح مقابل این عنوان را ترجیح داده اعلام کند که «سلطنت ایرانشهری مرده است» و ... قدرِ مُتیقَّن آن است که آقایان مردهای را شناسایی کردهاند که دارند بر نعش آن چوب میزنند و چون آن مردهْ مرده است، و دستش از دنیای استادان دانشگاه بومی شده کوتاه است، نمیتواند به اعلان ترحیم خود اعتراضی بکند و در مجلس ترحیمی که برای او آراستهاند فاتحهای به روح خود بخواند! من، به عنوان کسی که از سالهایی پیش دست آن مرحوم را گرفته و به میدان آورده بودم، ناچارم آستین بالا بزنم و، اگر هم نمیتوانم با دَمِ مسیحایی او را جانی دوباره بخشم، دستکم، او را با «دستهای عاشق» خود کفنـ وـ دفنی کنم، زیرا که، به قول نیچه در آغاز چنین گفت زرتشت، «او خطر کرده بوده است!» تا جایی که عقل سلیم حکم میکند، و ما مردمان عامی میتوانیم دریافت، احتمال دارد، این همه چوب زدن بر مردهای که توان دفاع از خود را ندارد، چوب زدن مردگان بر زندهای است که شبح او همچون کابوسی روح آنان را میآزارد و این اعلام مرگی که از هر طرف روانه میشود به معنای تصفیه حساب با آن موجودی است که مانند فرهاد «غرق خون بود و نمیمرد»، یعنی نمیمیرد، زیرا اگر زنندگان ایناناند، حبذا مردگان و بدا به حال زندگان که زبالهدان تاریخ جای آنان خواهد بود! 🖊
🔸ملاحظات درباره دانشگاه/ فصل ضمیمه/ تهران/ مینوی خرد/۱۳۹۸
💡كانال اختصاصي نشر آثار و آراء جواد طباطبايي
@javadtabatabai
📋در روزهای اخیر خبرهای بهجتاثری از برگزاری نشستی با عنوان «نگاهی به آوردهها و بایستههای ... در دانش سیاست» در فضای رسانههای مجازی پخش شد و همچون مائدهای برای روزنامههایی بود که چیزی برای گفتن ندارند. عنوان اصلی یکی از روزنامهها، با اعلامِ «نقد صریح فلانی به فلانی» چنین بود : «ایرانشهری مرده است!» ... در خلاصهای از سخنان گوینده که در کانال خود او آمده گفته شده است که «اندیشۀ ایرانشهری مرده است» و روزنامۀ دیگری نیز از جناح مقابل این عنوان را ترجیح داده اعلام کند که «سلطنت ایرانشهری مرده است» و ... قدرِ مُتیقَّن آن است که آقایان مردهای را شناسایی کردهاند که دارند بر نعش آن چوب میزنند و چون آن مردهْ مرده است، و دستش از دنیای استادان دانشگاه بومی شده کوتاه است، نمیتواند به اعلان ترحیم خود اعتراضی بکند و در مجلس ترحیمی که برای او آراستهاند فاتحهای به روح خود بخواند! من، به عنوان کسی که از سالهایی پیش دست آن مرحوم را گرفته و به میدان آورده بودم، ناچارم آستین بالا بزنم و، اگر هم نمیتوانم با دَمِ مسیحایی او را جانی دوباره بخشم، دستکم، او را با «دستهای عاشق» خود کفنـ وـ دفنی کنم، زیرا که، به قول نیچه در آغاز چنین گفت زرتشت، «او خطر کرده بوده است!» تا جایی که عقل سلیم حکم میکند، و ما مردمان عامی میتوانیم دریافت، احتمال دارد، این همه چوب زدن بر مردهای که توان دفاع از خود را ندارد، چوب زدن مردگان بر زندهای است که شبح او همچون کابوسی روح آنان را میآزارد و این اعلام مرگی که از هر طرف روانه میشود به معنای تصفیه حساب با آن موجودی است که مانند فرهاد «غرق خون بود و نمیمرد»، یعنی نمیمیرد، زیرا اگر زنندگان ایناناند، حبذا مردگان و بدا به حال زندگان که زبالهدان تاریخ جای آنان خواهد بود! 🖊
🔸ملاحظات درباره دانشگاه/ فصل ضمیمه/ تهران/ مینوی خرد/۱۳۹۸
💡كانال اختصاصي نشر آثار و آراء جواد طباطبايي
@javadtabatabai
عبدالرحمن کواکبی:
استبداد اگر مردی میبود و زبان میگشود و حسب و نسب خود را معرّفی میکرد، میگفت: من شرّ هستم، پدرم ظلم، مادرم بدکاری، برادرم غدر و خیانت، خواهرم بیچارگی و خانه نشینی، عمویم سختی و تضعیف، دایی من ذلت، پسرم فقر، دخترم بیگاری، عشیرت و قبیلهی من جهالت و نادانی، وطن من خرابی و ویرانگری است؛ امّا دین و شرف من مال است، مال، مال.
منبع؛طبایع الاستبداد
@Feirahi
استبداد اگر مردی میبود و زبان میگشود و حسب و نسب خود را معرّفی میکرد، میگفت: من شرّ هستم، پدرم ظلم، مادرم بدکاری، برادرم غدر و خیانت، خواهرم بیچارگی و خانه نشینی، عمویم سختی و تضعیف، دایی من ذلت، پسرم فقر، دخترم بیگاری، عشیرت و قبیلهی من جهالت و نادانی، وطن من خرابی و ویرانگری است؛ امّا دین و شرف من مال است، مال، مال.
منبع؛طبایع الاستبداد
@Feirahi
🍁لاک یک مسیحی معتقد بود
🔹لاک، به عنوان یک فیلسوف،به شدت علاقه مند به تعالیم مسیحیت بود و در باب عقلانیت، او اصرار داشت که بیشتر انسان ها نمی توانند بدون کمک تعالیم مسیحیت و حضرت عیسی(ع)، امیدی به درک کامل قانون طبیعی داشته باشند. کل مباحث کتاب "دو رساله حکومت" با مفاهیم مسیحیت غنی و اشباع شده است و شمار مسیحیان حامی کتب عهد جدید مسیحیان بسیار بیشتر از کتب عهد قدیم است.
🍂ترجمه ای از کتاب "خدا، لاک، و برابری"، جرمی والدرون، صفحه 12
@Feirahi
🔹لاک، به عنوان یک فیلسوف،به شدت علاقه مند به تعالیم مسیحیت بود و در باب عقلانیت، او اصرار داشت که بیشتر انسان ها نمی توانند بدون کمک تعالیم مسیحیت و حضرت عیسی(ع)، امیدی به درک کامل قانون طبیعی داشته باشند. کل مباحث کتاب "دو رساله حکومت" با مفاهیم مسیحیت غنی و اشباع شده است و شمار مسیحیان حامی کتب عهد جدید مسیحیان بسیار بیشتر از کتب عهد قدیم است.
🍂ترجمه ای از کتاب "خدا، لاک، و برابری"، جرمی والدرون، صفحه 12
@Feirahi
💥 از احمد نقیب زاده چه آموختم؟
✅ دیدگاه و خاطرات یک دیپلمات (1)
چندی پیش خانه اندیشمندان علوم انسانی و انجمن علوم سیاسی ایران نشست بزرگداشت دکتر احمد نقیب زاده، استاد شهیر علم سیاست را برگزار نمود[ند]. اینجانب نیز نطق سه دقیقه ای غیر رسمی ایراد کردم که ظاهرا به دل حضار خوش آمده بود. از آن روز بر آن شدم طی مطلب مختصری برخی آموخته ها و خاطرات خود را از ایشان بنگارم. بدینوسیله از توجه دانشمند عزیز، آقای دکتر فیرحی جهت درج نگاشته ام در کانال تلگرامی فاخرخود قدردانی می نمایم.
در سال 1376 که دانشجوی ترم چهارم لیسانس در دانشکده روابط بین الملل بودم ، واحد درسی به نام تاریخ روابط بین الملل ارائه شد که مدرس آن استادی به نام دکتر احمد نقیب زاده بود. در بدو ورود به کلاس با مردی قاطع، باصلابت، تیز بین و شیک پوش آشنا شدم و از آن زمان تاکنون هیچ وقت ارتباط خود را با وی قطع نکرده ام. وقتی عمق فکری وی را مشاهده کردم بلافاصله سن وی را استخراج کرده و ملاحظه کردم 44 ساله است. با خود اندیشیدم که آیا من هم در سن 44 سالگی می توانم به چنین شاخصهای شخصیتی دست یابم ! از آن تاریخ کوشیدم با اثبات قابلیتهای خود به او ، توجهش را به خود جلب و رابطه دوستی ایجاد نمایم که البته کار بسیار سختی بود.
با گذراندن 5 واحد درسی با ایشان در دانشکده روابط بین الملل، علاقه مند شدم در سالهای 1379 و 1380 در کلاسهای مقطع فوق لیسانس ایشان در دانشگاه تهران به صورت مستمع آزاد شرکت نمایم. در آن سالها با مبانی جامعه شناسی ابن خلدون ، ماکس وبر، برتراند بدیع و ربرت میخلز آشنا شده و آثار آنها را مطالعه کردم. به عنوان یک جوان اسلام گرا ، قویا تحت تاثیر تعلیمات جامعه شناسی برتراند بدیع و نقیب زاده قرار گرفتم زیرا احساس می کردم که جامعه شناسی سیاسی ایشان نسبت به جامعه شناسی دکتر حسین بشیریه جامع نگرتر، معتدل تر و کاربردی تر و با آموزه های اسلامی و هویت گرایانه ما سازگار تر است. همواره برای دوستانم جالب بود که چگونه فلسفه مرتضی مطهری و محمد تقی جعفری را با جامعه شناسی سیاسی نقیب زاده ترکیب می کنم!
❇️سه نکته از مکتب نقیب زاده؛
1. جامع نگری و اعتدال گرایی: نقیب زاده جامع رهیافتها است. او پدیده های سیاسی را با یک عینک نگاه نمی کند و این به معنای اعتدال فکری است. رهیافت او چند بعدی و حاوی معارف تاریخی ، سیاسی، جامعه شناسانه و کاربردی است. اساسا ذات رهیافت جامعه شناسی تاریخی اینگونه است. همین هم همواره به مذاق راقم این سطور به عنوان کارگزار خرد دیپلماسی خوش آمده است. نگاه متوازن او باعث شد هیچ زمان مواضع علمی چپ رادیکال اتخاذ ننموده و شاگردانشان را نیز از گرایشات رادیکال برحذر دارد. به عنوان نمونه ایشان علل عقب ماندگی ایران را در حوزه اپیستمولوژیک صرف ندید. کما اینکه برتراند بدیع هم معتقد است امتناع کثرت گرایی در میان مسلمانان ، معرفتی و دینی نیست بلکه بیشتر سیاسی و کاربردی است. نقیب زاده حتی بخت و اقبال را در بررسی علل موفقیتها و عدم موفقیت نظامهای سیاسی بی تاثیر نمی دانست. این نگرشها ، پادزهر ساده اندیشی، قطبی نگری و رادیکالیسم و رویکردهای چریکی است و پژوهشگران را وادار می کند با احتیاط و طمانینه مسائل را مطالعه و با حزم، قضاوت و عمل نمایند. وی وقتی جامعه شناسی سیاسی را در بطن تاریخ جستجو می نماید، ایضا سیاست، موضوعات کارکردی «زمینه گرایانه» و هویتی و تفاوتهای فرهنگی بین شرق و غرب و زمینه ها و شجره های غربی – اسلامی امر سیاسی را نیز لحاظ می کند و لذا از نگرشهای خطی و تک بعدی غرب محور در تجویز نسخه صائب، دوری می کند.
2. فرهنگ گرایی: نقیب زاده با الهام از ابن خلدون و وبر فرهنگ ، ایدها و هویتها را عمدتا به عنوان زیربنای تحولات سیاسی- اجتماعی می بیند. در این راستا او همواره سه علت بلند مدت ، میان مدت و کوتاه مدت را در تفهم تحولات سیاسی شناسایی می کند. راقم این سطور با الهام از این متدلوژی به مدت 4 سال تحولات ترکیه را در سفارت ج.ا.ایران در آنکارا تحلیل و به تهران منعکس نمود و با دیپلماتهای مقیم رایزنی کرده و اعتبار برای خود تولید کرد. معتقدم این رهیافت نسبت به رهیافتهای چپ، پست مدرن و لیبرال، کار آمدی بسیار بالاتری دارد. دو کتاب نفیس و ثقیل «دو دولت» و نیز «فرهنگ و سیاست» برتراند بدیع که دکتر نقیب زاده ترجمه کرده است را به مدت 10 سال به دانشجویان و دیپلماتهای ایرانی و خارجی تبلیغ کرده و از آنها محورهای مذاکراتی و نطق های دیپلماتیک استخراج کرده ام. ایندو اثر، منتقد هژمونی غرب و موجد فضای تنفس برای مسلمانان هستند. من آثار بدیع را فراهم کننده زیربناهای معنوی و واقعی صلح جهانی دیدم.
3. نقیب زاده ، خالق جملات الگو و پایه: دانشجویان آنگونه که باید وی را قدر نمی دانند زیرا قاطبه آنها استادانی را دوست می دارند که از صدر تا ذیل نظریات را تشریح می کنند.
@Feirahi
✅ دیدگاه و خاطرات یک دیپلمات (1)
چندی پیش خانه اندیشمندان علوم انسانی و انجمن علوم سیاسی ایران نشست بزرگداشت دکتر احمد نقیب زاده، استاد شهیر علم سیاست را برگزار نمود[ند]. اینجانب نیز نطق سه دقیقه ای غیر رسمی ایراد کردم که ظاهرا به دل حضار خوش آمده بود. از آن روز بر آن شدم طی مطلب مختصری برخی آموخته ها و خاطرات خود را از ایشان بنگارم. بدینوسیله از توجه دانشمند عزیز، آقای دکتر فیرحی جهت درج نگاشته ام در کانال تلگرامی فاخرخود قدردانی می نمایم.
در سال 1376 که دانشجوی ترم چهارم لیسانس در دانشکده روابط بین الملل بودم ، واحد درسی به نام تاریخ روابط بین الملل ارائه شد که مدرس آن استادی به نام دکتر احمد نقیب زاده بود. در بدو ورود به کلاس با مردی قاطع، باصلابت، تیز بین و شیک پوش آشنا شدم و از آن زمان تاکنون هیچ وقت ارتباط خود را با وی قطع نکرده ام. وقتی عمق فکری وی را مشاهده کردم بلافاصله سن وی را استخراج کرده و ملاحظه کردم 44 ساله است. با خود اندیشیدم که آیا من هم در سن 44 سالگی می توانم به چنین شاخصهای شخصیتی دست یابم ! از آن تاریخ کوشیدم با اثبات قابلیتهای خود به او ، توجهش را به خود جلب و رابطه دوستی ایجاد نمایم که البته کار بسیار سختی بود.
با گذراندن 5 واحد درسی با ایشان در دانشکده روابط بین الملل، علاقه مند شدم در سالهای 1379 و 1380 در کلاسهای مقطع فوق لیسانس ایشان در دانشگاه تهران به صورت مستمع آزاد شرکت نمایم. در آن سالها با مبانی جامعه شناسی ابن خلدون ، ماکس وبر، برتراند بدیع و ربرت میخلز آشنا شده و آثار آنها را مطالعه کردم. به عنوان یک جوان اسلام گرا ، قویا تحت تاثیر تعلیمات جامعه شناسی برتراند بدیع و نقیب زاده قرار گرفتم زیرا احساس می کردم که جامعه شناسی سیاسی ایشان نسبت به جامعه شناسی دکتر حسین بشیریه جامع نگرتر، معتدل تر و کاربردی تر و با آموزه های اسلامی و هویت گرایانه ما سازگار تر است. همواره برای دوستانم جالب بود که چگونه فلسفه مرتضی مطهری و محمد تقی جعفری را با جامعه شناسی سیاسی نقیب زاده ترکیب می کنم!
❇️سه نکته از مکتب نقیب زاده؛
1. جامع نگری و اعتدال گرایی: نقیب زاده جامع رهیافتها است. او پدیده های سیاسی را با یک عینک نگاه نمی کند و این به معنای اعتدال فکری است. رهیافت او چند بعدی و حاوی معارف تاریخی ، سیاسی، جامعه شناسانه و کاربردی است. اساسا ذات رهیافت جامعه شناسی تاریخی اینگونه است. همین هم همواره به مذاق راقم این سطور به عنوان کارگزار خرد دیپلماسی خوش آمده است. نگاه متوازن او باعث شد هیچ زمان مواضع علمی چپ رادیکال اتخاذ ننموده و شاگردانشان را نیز از گرایشات رادیکال برحذر دارد. به عنوان نمونه ایشان علل عقب ماندگی ایران را در حوزه اپیستمولوژیک صرف ندید. کما اینکه برتراند بدیع هم معتقد است امتناع کثرت گرایی در میان مسلمانان ، معرفتی و دینی نیست بلکه بیشتر سیاسی و کاربردی است. نقیب زاده حتی بخت و اقبال را در بررسی علل موفقیتها و عدم موفقیت نظامهای سیاسی بی تاثیر نمی دانست. این نگرشها ، پادزهر ساده اندیشی، قطبی نگری و رادیکالیسم و رویکردهای چریکی است و پژوهشگران را وادار می کند با احتیاط و طمانینه مسائل را مطالعه و با حزم، قضاوت و عمل نمایند. وی وقتی جامعه شناسی سیاسی را در بطن تاریخ جستجو می نماید، ایضا سیاست، موضوعات کارکردی «زمینه گرایانه» و هویتی و تفاوتهای فرهنگی بین شرق و غرب و زمینه ها و شجره های غربی – اسلامی امر سیاسی را نیز لحاظ می کند و لذا از نگرشهای خطی و تک بعدی غرب محور در تجویز نسخه صائب، دوری می کند.
2. فرهنگ گرایی: نقیب زاده با الهام از ابن خلدون و وبر فرهنگ ، ایدها و هویتها را عمدتا به عنوان زیربنای تحولات سیاسی- اجتماعی می بیند. در این راستا او همواره سه علت بلند مدت ، میان مدت و کوتاه مدت را در تفهم تحولات سیاسی شناسایی می کند. راقم این سطور با الهام از این متدلوژی به مدت 4 سال تحولات ترکیه را در سفارت ج.ا.ایران در آنکارا تحلیل و به تهران منعکس نمود و با دیپلماتهای مقیم رایزنی کرده و اعتبار برای خود تولید کرد. معتقدم این رهیافت نسبت به رهیافتهای چپ، پست مدرن و لیبرال، کار آمدی بسیار بالاتری دارد. دو کتاب نفیس و ثقیل «دو دولت» و نیز «فرهنگ و سیاست» برتراند بدیع که دکتر نقیب زاده ترجمه کرده است را به مدت 10 سال به دانشجویان و دیپلماتهای ایرانی و خارجی تبلیغ کرده و از آنها محورهای مذاکراتی و نطق های دیپلماتیک استخراج کرده ام. ایندو اثر، منتقد هژمونی غرب و موجد فضای تنفس برای مسلمانان هستند. من آثار بدیع را فراهم کننده زیربناهای معنوی و واقعی صلح جهانی دیدم.
3. نقیب زاده ، خالق جملات الگو و پایه: دانشجویان آنگونه که باید وی را قدر نمی دانند زیرا قاطبه آنها استادانی را دوست می دارند که از صدر تا ذیل نظریات را تشریح می کنند.
@Feirahi
💥 از احمد نقیب زاده چه آموختم؟
✅ دیدگاه و خاطرات یک دیپلمات (2)
اما نقیب زاده استاد بلامنازع خلق جملات پایه مختصر و کلید واژه های قصار است. به عنوان نمونه وی یک بار با اشاره به « از جا شدگی» نظام معنایی کمالیستی در ترکیه از یک سوی و جاگیر نشدن کامل نظام معنایی جدید و لذا اغتشاش و آشوب رخداده در حوزه هویت سیاست خارجی این کشور اظهار داشت« ایماژ ترکیه پاره شده است» همین کافی بود که این جمله الگو را اخذ و معارف و اطلاعات خود را بدان سوار نمایم. هر چقدر تامل کردم، ملاحظه نمودم این عبارت الگو، قابلیت حمل و سازماندهی بسیاری از معارف و پاسخگویی به بسیاری از پرسشها را دارد. او راست می گوید زیرا همین وضعیت باعث می شود ترکیه نتواند یک «ویژن» روشن از سیاست داخلی و خارجی خود ارائه دهد.
❇️ یک خاطره:
در سال 1380 رساله خود را با عنوان اختلافات ایدئولوژیک ایران و امریکا با استاد راهنمایی دکتر نقیب زاده در دانشکده روابط بین الملل به ثبت رسانده و پس از 17 ماه نگارش تحویل ایشان دادم. بلافاصله بعد از شنیدن استدلالهای اخیر مختصرا گفت: بی جهت اینقدر خود را اذیت کرده اید. وارد اجتهاد شده اید و کسی از دانشجوی فوق لیسانس انتظار اجتهاد ندارد. من از شما حمایت کرده و نمره عالی در نظر خواهم کرد. اما انتظار توجه مثبت از سوی دانشکده نداشته باش و سعی کن بحث نعل به نعل با آنها نداشته باشی زیرا اساتید آنجا خیلی در این عوالم نیستند. او افزود اساسا دانشگاه بیشتر جای تحصیل است تا دعوای فکری سخت. دقیقا این پیش بینی درست در آمد و دفاع از رساله به مشکلات حادی خورد و کسی هم به من اجازه دفاع و صحبت بیشتر نداد. در نهایت مساله با شیخوخیت ایشان و کاهش نمره حل و فصل شد. جالب اینکه این رساله پس از چند سال و مطالعات تکمیلی جهت انتشار به عنوان کتاب در شرکت انتشارات علمی و فرهنگی مورد بحث واقع شد. مجددا اختلاف نظرها و انتقادات زیاد بود ولی مدیر عامل اظهار داشت: اگر نقیب زاده تایید و مقدمه بدهد ما آنرا بدون ارزیابی دیگری، منتشر خواهیم نمود. در نهایت این رساله با عنوان « رویارویی آرمانشهرگرایان» در سال 86 با تایید و مقدمه ایشان منتشر گردید. سپس در سال 91 با حمایت وی به انگلیسی ترجمه و در نمایشگاه بین المللی فرانکفورت عرضه شد. او به مدت یک دهه ضامن علمی اثر قلیل حقیر بود. خداوند نگهدارش باد.
نعمت اله مظفرپور- وزارت امور خارجه
آذرماه 1397
@Feirahi
✅ دیدگاه و خاطرات یک دیپلمات (2)
اما نقیب زاده استاد بلامنازع خلق جملات پایه مختصر و کلید واژه های قصار است. به عنوان نمونه وی یک بار با اشاره به « از جا شدگی» نظام معنایی کمالیستی در ترکیه از یک سوی و جاگیر نشدن کامل نظام معنایی جدید و لذا اغتشاش و آشوب رخداده در حوزه هویت سیاست خارجی این کشور اظهار داشت« ایماژ ترکیه پاره شده است» همین کافی بود که این جمله الگو را اخذ و معارف و اطلاعات خود را بدان سوار نمایم. هر چقدر تامل کردم، ملاحظه نمودم این عبارت الگو، قابلیت حمل و سازماندهی بسیاری از معارف و پاسخگویی به بسیاری از پرسشها را دارد. او راست می گوید زیرا همین وضعیت باعث می شود ترکیه نتواند یک «ویژن» روشن از سیاست داخلی و خارجی خود ارائه دهد.
❇️ یک خاطره:
در سال 1380 رساله خود را با عنوان اختلافات ایدئولوژیک ایران و امریکا با استاد راهنمایی دکتر نقیب زاده در دانشکده روابط بین الملل به ثبت رسانده و پس از 17 ماه نگارش تحویل ایشان دادم. بلافاصله بعد از شنیدن استدلالهای اخیر مختصرا گفت: بی جهت اینقدر خود را اذیت کرده اید. وارد اجتهاد شده اید و کسی از دانشجوی فوق لیسانس انتظار اجتهاد ندارد. من از شما حمایت کرده و نمره عالی در نظر خواهم کرد. اما انتظار توجه مثبت از سوی دانشکده نداشته باش و سعی کن بحث نعل به نعل با آنها نداشته باشی زیرا اساتید آنجا خیلی در این عوالم نیستند. او افزود اساسا دانشگاه بیشتر جای تحصیل است تا دعوای فکری سخت. دقیقا این پیش بینی درست در آمد و دفاع از رساله به مشکلات حادی خورد و کسی هم به من اجازه دفاع و صحبت بیشتر نداد. در نهایت مساله با شیخوخیت ایشان و کاهش نمره حل و فصل شد. جالب اینکه این رساله پس از چند سال و مطالعات تکمیلی جهت انتشار به عنوان کتاب در شرکت انتشارات علمی و فرهنگی مورد بحث واقع شد. مجددا اختلاف نظرها و انتقادات زیاد بود ولی مدیر عامل اظهار داشت: اگر نقیب زاده تایید و مقدمه بدهد ما آنرا بدون ارزیابی دیگری، منتشر خواهیم نمود. در نهایت این رساله با عنوان « رویارویی آرمانشهرگرایان» در سال 86 با تایید و مقدمه ایشان منتشر گردید. سپس در سال 91 با حمایت وی به انگلیسی ترجمه و در نمایشگاه بین المللی فرانکفورت عرضه شد. او به مدت یک دهه ضامن علمی اثر قلیل حقیر بود. خداوند نگهدارش باد.
نعمت اله مظفرپور- وزارت امور خارجه
آذرماه 1397
@Feirahi
🍁مواجهه لاک با فیلمر
🔹در حال حاضر چون سررابرت فیلمر در میان فلاسفه سیاسی ما همچون گذشته مطرح و برجسته نیست، قابل درک خواهد بود نتوانیم همچون لاک از استدلال های او برخوردار باشیم. از این رو رد استدلال های فیلمر برای ما از این جهت قانع کننده خواهد بود که من می خواهم از آن به عنوان یک نهضت خاص یاد کنم که در آن لاک به سختی و با بهره گیری از آیه های کتاب مقدس توانست استدلال هایی مطابق با کتاب مقدس علیه اشتباهات فیلمر ارائه کند.
🍂ترجمه ای از کتاب "خدا، لاک، و برابری"، جرمی والدرون، صفحه17
@Feirahi
🔹در حال حاضر چون سررابرت فیلمر در میان فلاسفه سیاسی ما همچون گذشته مطرح و برجسته نیست، قابل درک خواهد بود نتوانیم همچون لاک از استدلال های او برخوردار باشیم. از این رو رد استدلال های فیلمر برای ما از این جهت قانع کننده خواهد بود که من می خواهم از آن به عنوان یک نهضت خاص یاد کنم که در آن لاک به سختی و با بهره گیری از آیه های کتاب مقدس توانست استدلال هایی مطابق با کتاب مقدس علیه اشتباهات فیلمر ارائه کند.
🍂ترجمه ای از کتاب "خدا، لاک، و برابری"، جرمی والدرون، صفحه17
@Feirahi
💥تأملات خودمانی(20)
✅ "ایران" غیر از "ایرانشهری" است
چندی قبل، به اقتضای پرسشی در نسبت خواجه نظام الملک طوسی و سیاست نامه او با سنت شاهی ایرانی، به اجمال اشاره کردم؛ "سلطنت ایرانشهری مرده است".
این جمله، بازتاب گسترده ای داشت و واکنشهایی بر انگیخت؛ برخی روزنامه ها نوشتند"ایرانشهری مرده است"و برخی نیز تیتر کردند "سلطنت مرده است ".سرانجام، تعدادی شبکههای اجتماعی نیز به اشتباه دو "چیز متفاوت"را خلط نمودند؛ " ایران" و " ایرانشهری" .
❇️ توضیح ضروری؛
همین جا که ایستاده ایم، ایران است نه ایرانشهر.
🔹"ایران"، سرزمین اینجا و اکنون ماست؛ سرزمین مرکب از قومیت ها، نژادها، گویشها، زبان ها، مذاهب و ادیان؛ با همه تاریخ و فرهنگ ؛ سرگذشت تلخ و شیرین آن.
♦️"ایرانشهر"، اما، یک " روایت" است؛ روایتی در کنار دیگر روایت ها، از ایران اینجا و اکنون ما. روایتی که "امکان های" فراوان دارد؛ می تواند همراه دیگر روایت ها در "تجدد ایران"مشارکت نماید؛ اگر از مدار تأملات فلسفی خارج نشود و بر زورق احساس ننشیند.
همچنین، استعداد آن را دارد که بر مرکب ایدئولوژی سوار شود، سر از ناسیونالیسم باستانی ، احیاء گرا و رادیکال درآورد و تقابل ها و دوگانه های جدیدی، بویژه بین دیانت و ملیت بزاید.
♦️ احیاء گری ایرانشهری هم سنگ احیای خلافت، مخاطره انگیز است؛ بیشتر "گسل ساز" است تا مرهمی بر "بحران ایران"
#تأملات_خودمانی
@Feirahi
✅ "ایران" غیر از "ایرانشهری" است
چندی قبل، به اقتضای پرسشی در نسبت خواجه نظام الملک طوسی و سیاست نامه او با سنت شاهی ایرانی، به اجمال اشاره کردم؛ "سلطنت ایرانشهری مرده است".
این جمله، بازتاب گسترده ای داشت و واکنشهایی بر انگیخت؛ برخی روزنامه ها نوشتند"ایرانشهری مرده است"و برخی نیز تیتر کردند "سلطنت مرده است ".سرانجام، تعدادی شبکههای اجتماعی نیز به اشتباه دو "چیز متفاوت"را خلط نمودند؛ " ایران" و " ایرانشهری" .
❇️ توضیح ضروری؛
همین جا که ایستاده ایم، ایران است نه ایرانشهر.
🔹"ایران"، سرزمین اینجا و اکنون ماست؛ سرزمین مرکب از قومیت ها، نژادها، گویشها، زبان ها، مذاهب و ادیان؛ با همه تاریخ و فرهنگ ؛ سرگذشت تلخ و شیرین آن.
♦️"ایرانشهر"، اما، یک " روایت" است؛ روایتی در کنار دیگر روایت ها، از ایران اینجا و اکنون ما. روایتی که "امکان های" فراوان دارد؛ می تواند همراه دیگر روایت ها در "تجدد ایران"مشارکت نماید؛ اگر از مدار تأملات فلسفی خارج نشود و بر زورق احساس ننشیند.
همچنین، استعداد آن را دارد که بر مرکب ایدئولوژی سوار شود، سر از ناسیونالیسم باستانی ، احیاء گرا و رادیکال درآورد و تقابل ها و دوگانه های جدیدی، بویژه بین دیانت و ملیت بزاید.
♦️ احیاء گری ایرانشهری هم سنگ احیای خلافت، مخاطره انگیز است؛ بیشتر "گسل ساز" است تا مرهمی بر "بحران ایران"
#تأملات_خودمانی
@Feirahi
وحدت .pdf
191 KB
🍁پیرامون "وحدت حوزه و دانشگاه"، مصاحبه با روزنامه ایران، 26 آذر97
@Feirahi
@Feirahi
Forwarded from موسسه فهیم
297 مین نشست علمی موسسه فهیم - "تشیع و دولت، نه سکولار، نه رادیکال" - استاد داود فیرحی -
از طریق سایت www.fahimco.com
و https://www.instagram.com/m_p_f_fahim/
پخش زنده خواهد شد
از طریق سایت www.fahimco.com
و https://www.instagram.com/m_p_f_fahim/
پخش زنده خواهد شد
خلاصه نشست علمی موسسه فهیم
تشیع و دولت، نه سکولار، نه رادیکال
حجتالاسلام فیرحی در نشست علمی تشیع و دولت، نه سکولار، نه رادیکال
نیابت امام منازعه جامعه کنونی نیست/ رابطه تعاملی دین و دولت
گروه حوزههای علمیه ــ استاد دانشگاه تهران با بیان اینکه مسئله «نیابت امامت» منازعه جامعه کنونی نیست، زیرا اکثریت به اتفاق مردم این مسئله را باور و به آن اعتقاد دارند، گفت: شیعی کردن دولت به نفع کشور نیست بلکه تعامل دین و دولت بهترین مدل برای تعریف رابطه این دو نهاد است.
حجتالاسلام والمسلمین فیرحی شب گذشته، ۱۵ دی ماه، در نشست علمی «تشیع و دولت - نه سکولار، نه رادیکال» در مؤسسه فهیم گفت: امروز در جامعه ما رابطه دین و دولت در یک منگنه قرار گرفته و گفتهاند که دولتها یا سکولار و یا دینی هستند و شکل سومی هم ندارد و چون سکولاریسم بد است، بحث ضرورتاً سراغ دولت دینی میرود و انتخابی هم غیر از آن وجود ندارد.
@fahimInst
@feirahi
تشیع و دولت، نه سکولار، نه رادیکال
حجتالاسلام فیرحی در نشست علمی تشیع و دولت، نه سکولار، نه رادیکال
نیابت امام منازعه جامعه کنونی نیست/ رابطه تعاملی دین و دولت
گروه حوزههای علمیه ــ استاد دانشگاه تهران با بیان اینکه مسئله «نیابت امامت» منازعه جامعه کنونی نیست، زیرا اکثریت به اتفاق مردم این مسئله را باور و به آن اعتقاد دارند، گفت: شیعی کردن دولت به نفع کشور نیست بلکه تعامل دین و دولت بهترین مدل برای تعریف رابطه این دو نهاد است.
حجتالاسلام والمسلمین فیرحی شب گذشته، ۱۵ دی ماه، در نشست علمی «تشیع و دولت - نه سکولار، نه رادیکال» در مؤسسه فهیم گفت: امروز در جامعه ما رابطه دین و دولت در یک منگنه قرار گرفته و گفتهاند که دولتها یا سکولار و یا دینی هستند و شکل سومی هم ندارد و چون سکولاریسم بد است، بحث ضرورتاً سراغ دولت دینی میرود و انتخابی هم غیر از آن وجود ندارد.
@fahimInst
@feirahi