Forwarded from قدحهای نهانی
مذاکرات_مجلس_شورای_ملی_۱۰_آبان_عقرب.pdf
684.5 KB
مذاکرات مجلس شورای ملی ۱۰ آبان ۱۳۰۳ نشست ۷۶
Forwarded from قدحهای نهانی
یکی از مذاکرات بسیار جالب در مجلس ششم شورای ملی مربوط به ۲۹ شهریور ۱۳۰۵ درباره برنامه دولت مستوفیالممالک است. در این جلسه محمد مصدق به دو تن از اعضای کابینه یعنی محمدعلی فروغی و وثوقالدوله حمله تندی میکند و به آنان نسبت خیانت میدهد.
پس از این حمله مصدق، مدرس نطق بلندی درباره تفاوت خیانت با عقیده سیاسی و حاکمیت قانون اساسی سخن میگوید. این نطق از آن جهت درخشان است که مدرس عملا به دفاع از وثوقالدوله و فروغی و دیگرانی میپردازد که در جبهه مخالفان او هستند.
مدرس در این نطق میکوشد میان خطای سیاسی، اختلاف عقیده سیاسی و خیانت تفاوت قائل شود و مخالفان خود را هم از این اتهام تبرئه کند و حتی قرارداد ۱۹۱۹ را ناشی از تفاوت عقیده سیاسی میداند نه خیانت به مملکت.
پس از این حمله مصدق، مدرس نطق بلندی درباره تفاوت خیانت با عقیده سیاسی و حاکمیت قانون اساسی سخن میگوید. این نطق از آن جهت درخشان است که مدرس عملا به دفاع از وثوقالدوله و فروغی و دیگرانی میپردازد که در جبهه مخالفان او هستند.
مدرس در این نطق میکوشد میان خطای سیاسی، اختلاف عقیده سیاسی و خیانت تفاوت قائل شود و مخالفان خود را هم از این اتهام تبرئه کند و حتی قرارداد ۱۹۱۹ را ناشی از تفاوت عقیده سیاسی میداند نه خیانت به مملکت.
نطق در مذاکرات مجلس ۱۰ آبان ۱۳۰۳
سیدحسن مدرس
نطق سیدحسن مدرس در جلسه ۱۱ دوره ششم مجلس شورای ملی، شهریور ۱۳۰۵
صدای خسرو شکیبایی در تلهتئاتر مدرس
@qadahha
صدای خسرو شکیبایی در تلهتئاتر مدرس
@qadahha
Forwarded from قدحهای نهانی
Moz_6_11.pdf
4.1 MB
متن کامل مذاکرات نمایندگان مجلس در دوره ششم مجلس شورای ملی، به ۲۹ شهریور ۱۳۰۵
Forwarded from قدحهای نهانی
مجموعه اسناد مدرس.pdf
581.9 KB
مجموعه اسناد درباره مدرس، سید محمدحسین منظورالاجداد
Forwarded from قدحهای نهانی
بخشی از نطق سیدحسن مدرس در مذاکرات مجلس شورای ملی ۲۱ خرداد ۱۳۰۲ که از آن جمله "دیانت ما عین سیاست ماست سیاست ما عین دیانت ما است" شهرت یافته اما در معنایی به کلی متفاوت با آنچه مراد گوینده آن بوده است.
…بنده از جانب خودم میگویم و یقین دارم همه ملت ایران و نمایندگان هم صاحب این عقیدهاند زیرا منشاء تمام آنها یکی است منشاء سیاست ما دیانت ما است.
ما نسبت به دُوَل دنیا دوست هستیم چه همسایه چه غیر همسایه چه جنوب چه شمال چه شرق چه غرب و هر کسی معترض ما بشود معترض آن میشویم هر چه باشد هر که باشد بقدری که ازمان برمیآید و ساخته است.
همین مذاکره را با مرحوم صدراعظم شهید عثمانی کردم گفتم که اگر یک کسی از سر حد ایران بدون اجازه دولت ایران پایش را بگذارد در ایران و ما قدرت داشته باشیم او را با تیر میزنیم و هیچ نمیبینیم که کلاه پوستی سرش است یا عمامه یا شاپو بعد که گلوله خورد دست میکنم ببینم ختنه شده است یا نه اگر ختنه شده است بر او نماز میکنم و او را دفن می نمائیم و اِلا که هیچ.
پس هیچ فرق نمیکند دیانت ما عین سیاست ما هست سیاست ما عین دیانت ما است ما با همه دوستیم مادامی که با ما دوست باشند و متعرض ما نباشند همان قسم که به ما دستورالعمل داده شده است رفتار میکنیم...
بخشی از نطق سیدحسن مدرس در مذاکرات مجلس شورای ملی ۲۱ خرداد ۱۳۰۲ که از آن جمله "دیانت ما عین سیاست ماست سیاست ما عین دیانت ما است" شهرت یافته اما در معنایی به کلی متفاوت با آنچه مراد گوینده آن بوده است.
…بنده از جانب خودم میگویم و یقین دارم همه ملت ایران و نمایندگان هم صاحب این عقیدهاند زیرا منشاء تمام آنها یکی است منشاء سیاست ما دیانت ما است.
ما نسبت به دُوَل دنیا دوست هستیم چه همسایه چه غیر همسایه چه جنوب چه شمال چه شرق چه غرب و هر کسی معترض ما بشود معترض آن میشویم هر چه باشد هر که باشد بقدری که ازمان برمیآید و ساخته است.
همین مذاکره را با مرحوم صدراعظم شهید عثمانی کردم گفتم که اگر یک کسی از سر حد ایران بدون اجازه دولت ایران پایش را بگذارد در ایران و ما قدرت داشته باشیم او را با تیر میزنیم و هیچ نمیبینیم که کلاه پوستی سرش است یا عمامه یا شاپو بعد که گلوله خورد دست میکنم ببینم ختنه شده است یا نه اگر ختنه شده است بر او نماز میکنم و او را دفن می نمائیم و اِلا که هیچ.
پس هیچ فرق نمیکند دیانت ما عین سیاست ما هست سیاست ما عین دیانت ما است ما با همه دوستیم مادامی که با ما دوست باشند و متعرض ما نباشند همان قسم که به ما دستورالعمل داده شده است رفتار میکنیم...
فقه و سیاست.pdf
1.5 MB
داوود فیرحی در کتاب فقه و سیاست در ایران معاصر در توضیح دوگانه شریعت و قانون در دوران مشروطه به برخی از مواضع مدرس در این رابطه اشاره میکند که بخشی از آن در فایل پیش رو است.
در ادامه نیز صفحاتی از کتاب درمورد تحولات این مواضع که با تغییر در شرایط عمومی کشور در دوره رضاشاه پدید آمد، قرار دارد.
@feirahi
@qadahha
در ادامه نیز صفحاتی از کتاب درمورد تحولات این مواضع که با تغییر در شرایط عمومی کشور در دوره رضاشاه پدید آمد، قرار دارد.
@feirahi
@qadahha
Audio
🎧 پیامبر اکرم(ص) و قرارداد با مسیحیان نجران
1⃣ مباهله و قرارداد
2⃣ اهمیت قرارداد نجران
3⃣ مختصات میثاق نجران
4⃣ سندی در کرامت انسانی و حقوق اجتماعی اقلیت های دینی
🔸سیره سیاسی پیامبر اکرم(ص)،دوره جدید. جلسه دهم. یکشنبه 10 آذر 1398
#سیره_سیاسی_پیامبر(ص)
🆔@Feirahi
1⃣ مباهله و قرارداد
2⃣ اهمیت قرارداد نجران
3⃣ مختصات میثاق نجران
4⃣ سندی در کرامت انسانی و حقوق اجتماعی اقلیت های دینی
🔸سیره سیاسی پیامبر اکرم(ص)،دوره جدید. جلسه دهم. یکشنبه 10 آذر 1398
#سیره_سیاسی_پیامبر(ص)
🆔@Feirahi
Audio
🎧 نسبت مالکیت یا حقوق مشترک ملی با دموکراسی
1⃣ ملکیت، اشاعه و مسئله حکمرانی
2⃣ تحول مفاهیم حکمرانی
3⃣ حکومت به مثابه امانت مالکانه
🔸فقه سیاسی، دوره جدید، جلسه دهم، دوشنبه 11 آذر 1398
#فقه_سیاسی
🆔@Feirahi
1⃣ ملکیت، اشاعه و مسئله حکمرانی
2⃣ تحول مفاهیم حکمرانی
3⃣ حکومت به مثابه امانت مالکانه
🔸فقه سیاسی، دوره جدید، جلسه دهم، دوشنبه 11 آذر 1398
#فقه_سیاسی
🆔@Feirahi
Audio
🎧 شکاف پارادایمی و بحران " تأیید دولت مدرن".
1⃣ مشکل توصیف و معمای داوری
2⃣ اختلاف در نهادهای مذهبی و فرایند تغییرات پارادایمی
3⃣ مذهب و تداوم تردید در مشروعیت عصر جدید
4⃣ توازن منفی و فقدان اجماع در اصول حکمرانی
🔸 تاریخ اندیشه سیاسی در ایران معاصر،دوره جدید،جلسه نهم، دوشنبه 11 آذر 1398
#اندیشه_سیاسی
🆔@Feirahi
1⃣ مشکل توصیف و معمای داوری
2⃣ اختلاف در نهادهای مذهبی و فرایند تغییرات پارادایمی
3⃣ مذهب و تداوم تردید در مشروعیت عصر جدید
4⃣ توازن منفی و فقدان اجماع در اصول حکمرانی
🔸 تاریخ اندیشه سیاسی در ایران معاصر،دوره جدید،جلسه نهم، دوشنبه 11 آذر 1398
#اندیشه_سیاسی
🆔@Feirahi
Forwarded from داود فیرحی
✅نشست نقد و بررسی کتاب
ریشه های الهیاتی مدرنیته
با حضور داود فیرحی، شروین مقیمی، و زانیار ابراهیمی(مترجم)
دوشنبه 18 آذر 98، ساعت 16.30
انجمن علوم سیاسی ایران
🆔@feirahi
ریشه های الهیاتی مدرنیته
با حضور داود فیرحی، شروین مقیمی، و زانیار ابراهیمی(مترجم)
دوشنبه 18 آذر 98، ساعت 16.30
انجمن علوم سیاسی ایران
🆔@feirahi
Forwarded from جواد طباطبايي
🖇ادعای گزاف جدا کردن سنت از نص
📋در فقه و اصولِ فقهِ اهل سنت و جماعت و شیعی، سنتْ مفهومِ مُضیَّقی دارد. همین مفهوم مُضیَّق در الهیات مسیحی نیز به نوعی وجود دارد، با این فرق مهم که در کلام اهل سنت و جماعت، با رحلت پیامبر اسلام، دورۀ تشریع به پایان میرسد و از آن پس نیز کسی و نهادی وجود ندارد که یکی از ثَقَلَین به شمار آید. از نظر اهل سنت، هیچ یک از خلفای راشدین، و به طور طبیعی جانشینان آنان، به معنایی که شیعیان میفهمند «عِترَتِ» پیامبر به شمار نمیآیند. به این اعتبار، در نزد اهل سنت و جماعت تنها یک دورِ تشریع وجود دارد که با رحلت پیامبر نیز آن دور بسته میشود. وضع در تشیع متفاوت است : عترت، به اعتبار عصمتی که اعضای دوازدهگانۀ آن دارند، گنجینه و آموزگار معنای شریعت است و، از این حیث، میتوان گفت که آن دورِ نخست در شرح و توضیح معنای آن ادامه پیدا میکند. این وضع شباهتی به الهیات مسیحی در تفسیر کاتولیکی آن دارد که در آن نیز به سبب تجسُّد فیض الهی انقطاع پیدا نمیکند و از طریق تَنصیصِ پطرس قدیس و جانشینیان او در کلیسا ادامه پیدا میکند. به اجمال، این تداوم فیض الهی از طریق خلفای عیسیٰ مسیح و کلیسا را سنت گویند. اصلاح دینی لوتر ناظر بر جدا کردن این سنت از نصّ بود. او، با اعلام اینکه حَسبُنا کتاب اﷲ، یا sola scriptura به لاتینی، سنت کلیسا را از نصِّ کتاب مقدس جدا کرد و اعتقاد داشت که خود کتاب به عنوان کلام الهی برای رستگاری مؤمن مسیحی کافی است. از نظر شیعیان وضع عترت پیامبر قابل مقایسه با خلفای عیسیٰ مسیح نیست و، اگر بتوانیم قول و فعل و تقریر آنان را سنت در معنای موسَّع آن بدانیم، نمیتوان این سنت را از نصّ جدا کرد. لوتر از این حیث توانست نصّ را از سنت ــ به طور عمده، سنت کلیسایی ــ جدا کند که بشارت انجیلی شامل احکام اندکی میشد و بخش مهمی از احکام شرعی، بویژه معاملات و «سیاسات»، در قلمرو سنت کلیسایی قرار میگرفت. تردیدی نیست که کلیسا نمیتوانست سخن لوتر را بپذیرد و آنگاه که جدالی درگرفت لوتر حاضر به مصالحه نشد و اینجا بود که گفت : ایستادهام! او با توجه به موضعی در فهم دینی خود جایی ایستاده بود که میبایست راهی نوآئین هموار میکرد. معنای ایستادن به قرار گرفتن در موضع آگاهی نوآئین مربوط میشود. اهمیت اقدام لوتر در این موضع آگاهی نوآئین نسبت به فهم دینی پیشین بود. لوتر، با تفسیر کتاب مقدس با خود کتاب مقدس، کوشش کرد که نشان دهد نصّ کلام الهی و سنت انباشته از بدعتهای بشری است، بنابراین، بازگشت به «تنها نصّ» میتواند راه فهم متفاوتی از الهام وحیانی را باز کند. لوتر اعتقادی به نظریۀ عصمت جانشینان پولس قدیس نداشت و آن را امری متأخر در کلیسا میدانست. در تشیع، وضع یکسره متفاوت است؛ امامان، به عنوان عترت، به خلاف پاپان که با نظر اهل حلّ و عقد، یعنی کاردینالها برگزیده میشوند، منصوص هستند و سنت ناشی از آنان یکی از ثقلین است که نمیتوان آن را از نصّ جدا کرد. ابهام مفهوم سنت در توضیحات فیرحی به این وضع متعارض منجر میشود که اگر سنت را در معنای اخیر بگیریم از دیدگاه شیعی قابل دفاع نمیتواند باشد، اما اگر سنت را در تداول جامعهشناختی آن بپذیریم، در این صورت، ربطی به نصّ نخواهد داشت. این سنت اخیر شامل همۀ آداب و رسوم و آئینهایی میشود که در تحول اجتماعی پدیدار میشوند و زمانی دیگر نیز از میان میروند. اگر همۀ این سنت را هم بتوان از همۀ نصّ جدا کرد، خدشهای در آن ایجاد نمیشود. در اسلام شیعی، سنت نصّ را توضیح میدهد و تردیدی نیست که نمیتوان آن دو را از یکدیگر جدا کرد. به نظر نمیرسد که فیرحی به تالیهای فاسد ادعاهای خود التفات پیدا کرده باشد. دلیل این امر نیز روشن است؛ او نتواسته است مفهوم سنت را به درستی تنقیح کند🖊
🔸 ملاحظات درباره دانشگاه. انتشارت مینوی خرد. 1398. صفحه 114
💡كانال اختصاصي نشر آثار و آراء جواد طباطبايي
@javadtabatabai
📋در فقه و اصولِ فقهِ اهل سنت و جماعت و شیعی، سنتْ مفهومِ مُضیَّقی دارد. همین مفهوم مُضیَّق در الهیات مسیحی نیز به نوعی وجود دارد، با این فرق مهم که در کلام اهل سنت و جماعت، با رحلت پیامبر اسلام، دورۀ تشریع به پایان میرسد و از آن پس نیز کسی و نهادی وجود ندارد که یکی از ثَقَلَین به شمار آید. از نظر اهل سنت، هیچ یک از خلفای راشدین، و به طور طبیعی جانشینان آنان، به معنایی که شیعیان میفهمند «عِترَتِ» پیامبر به شمار نمیآیند. به این اعتبار، در نزد اهل سنت و جماعت تنها یک دورِ تشریع وجود دارد که با رحلت پیامبر نیز آن دور بسته میشود. وضع در تشیع متفاوت است : عترت، به اعتبار عصمتی که اعضای دوازدهگانۀ آن دارند، گنجینه و آموزگار معنای شریعت است و، از این حیث، میتوان گفت که آن دورِ نخست در شرح و توضیح معنای آن ادامه پیدا میکند. این وضع شباهتی به الهیات مسیحی در تفسیر کاتولیکی آن دارد که در آن نیز به سبب تجسُّد فیض الهی انقطاع پیدا نمیکند و از طریق تَنصیصِ پطرس قدیس و جانشینیان او در کلیسا ادامه پیدا میکند. به اجمال، این تداوم فیض الهی از طریق خلفای عیسیٰ مسیح و کلیسا را سنت گویند. اصلاح دینی لوتر ناظر بر جدا کردن این سنت از نصّ بود. او، با اعلام اینکه حَسبُنا کتاب اﷲ، یا sola scriptura به لاتینی، سنت کلیسا را از نصِّ کتاب مقدس جدا کرد و اعتقاد داشت که خود کتاب به عنوان کلام الهی برای رستگاری مؤمن مسیحی کافی است. از نظر شیعیان وضع عترت پیامبر قابل مقایسه با خلفای عیسیٰ مسیح نیست و، اگر بتوانیم قول و فعل و تقریر آنان را سنت در معنای موسَّع آن بدانیم، نمیتوان این سنت را از نصّ جدا کرد. لوتر از این حیث توانست نصّ را از سنت ــ به طور عمده، سنت کلیسایی ــ جدا کند که بشارت انجیلی شامل احکام اندکی میشد و بخش مهمی از احکام شرعی، بویژه معاملات و «سیاسات»، در قلمرو سنت کلیسایی قرار میگرفت. تردیدی نیست که کلیسا نمیتوانست سخن لوتر را بپذیرد و آنگاه که جدالی درگرفت لوتر حاضر به مصالحه نشد و اینجا بود که گفت : ایستادهام! او با توجه به موضعی در فهم دینی خود جایی ایستاده بود که میبایست راهی نوآئین هموار میکرد. معنای ایستادن به قرار گرفتن در موضع آگاهی نوآئین مربوط میشود. اهمیت اقدام لوتر در این موضع آگاهی نوآئین نسبت به فهم دینی پیشین بود. لوتر، با تفسیر کتاب مقدس با خود کتاب مقدس، کوشش کرد که نشان دهد نصّ کلام الهی و سنت انباشته از بدعتهای بشری است، بنابراین، بازگشت به «تنها نصّ» میتواند راه فهم متفاوتی از الهام وحیانی را باز کند. لوتر اعتقادی به نظریۀ عصمت جانشینان پولس قدیس نداشت و آن را امری متأخر در کلیسا میدانست. در تشیع، وضع یکسره متفاوت است؛ امامان، به عنوان عترت، به خلاف پاپان که با نظر اهل حلّ و عقد، یعنی کاردینالها برگزیده میشوند، منصوص هستند و سنت ناشی از آنان یکی از ثقلین است که نمیتوان آن را از نصّ جدا کرد. ابهام مفهوم سنت در توضیحات فیرحی به این وضع متعارض منجر میشود که اگر سنت را در معنای اخیر بگیریم از دیدگاه شیعی قابل دفاع نمیتواند باشد، اما اگر سنت را در تداول جامعهشناختی آن بپذیریم، در این صورت، ربطی به نصّ نخواهد داشت. این سنت اخیر شامل همۀ آداب و رسوم و آئینهایی میشود که در تحول اجتماعی پدیدار میشوند و زمانی دیگر نیز از میان میروند. اگر همۀ این سنت را هم بتوان از همۀ نصّ جدا کرد، خدشهای در آن ایجاد نمیشود. در اسلام شیعی، سنت نصّ را توضیح میدهد و تردیدی نیست که نمیتوان آن دو را از یکدیگر جدا کرد. به نظر نمیرسد که فیرحی به تالیهای فاسد ادعاهای خود التفات پیدا کرده باشد. دلیل این امر نیز روشن است؛ او نتواسته است مفهوم سنت را به درستی تنقیح کند🖊
🔸 ملاحظات درباره دانشگاه. انتشارت مینوی خرد. 1398. صفحه 114
💡كانال اختصاصي نشر آثار و آراء جواد طباطبايي
@javadtabatabai
Audio
🎧 تحولات پیمان نجران در دوره خلفای راشدین
1⃣ تفاوت پیمان نجران نسبت به دیگر قراردادهای پیامبر اکرم (ص)
2⃣ خلیفه اول و تأکید بر میثاق پیامبر در باره نجران
3⃣ تحولات پیمان نجران در دوره خلیفه دوم
4⃣ خلیفه سوم و پیمان نجران
5⃣ امام علی و پیمان نجران
🔸سیره سیاسی پیامبر اکرم (ص)، جلسه یازدهم، یکشنبه 17 آذر 1398
#سیره_سیاسی_پیامبر(ص)
🆔@Feirahi
1⃣ تفاوت پیمان نجران نسبت به دیگر قراردادهای پیامبر اکرم (ص)
2⃣ خلیفه اول و تأکید بر میثاق پیامبر در باره نجران
3⃣ تحولات پیمان نجران در دوره خلیفه دوم
4⃣ خلیفه سوم و پیمان نجران
5⃣ امام علی و پیمان نجران
🔸سیره سیاسی پیامبر اکرم (ص)، جلسه یازدهم، یکشنبه 17 آذر 1398
#سیره_سیاسی_پیامبر(ص)
🆔@Feirahi
Audio
🎧 مالکیت مشاع، حقوق مشترک و مسئله دموکراسی
1⃣ مقدمه؛ تحول مفهوم حکمرانی؛ از تکلیف حکمرانی تا حقوق حکمرانی
2⃣ حکمرانی سنتی؛ توانایی و تکلیف
3⃣ حکمرانی مشروطه؛ تفکیک قانون و شریعت
4⃣ مجلس شورای اسلام؛ قانون و شبه قانون
♦️فقه سیاسی، دوره جدید، جلسه یازدهم، دوشنبه 18 آذر 1398
#فقه_سیاسی
🆔@Feirahi
1⃣ مقدمه؛ تحول مفهوم حکمرانی؛ از تکلیف حکمرانی تا حقوق حکمرانی
2⃣ حکمرانی سنتی؛ توانایی و تکلیف
3⃣ حکمرانی مشروطه؛ تفکیک قانون و شریعت
4⃣ مجلس شورای اسلام؛ قانون و شبه قانون
♦️فقه سیاسی، دوره جدید، جلسه یازدهم، دوشنبه 18 آذر 1398
#فقه_سیاسی
🆔@Feirahi
Audio
🎧 شکاف پارادایمی و مشروعیت عصر جدید
1⃣ سه مفهوم تأیید،غصب و مشروعیت مشروطه
2⃣ مذهب و شکاف پارادایمی
3⃣ شکاف اعتقادی و نابردباری سیاسی
4⃣ تأملی در لوایح شیخ فضل الله نوری؛ اهمیت لایحه نخست
5⃣ دولت جدید؛ قرارداد و تحریم
🔸تاریخ اندیشه سیاسی در ایران معاصر، دوره جدید، جلسه دهم، دوشنبه 18 آذر 1398
#اندیشه_سیاسی
🆔@Feirahi
1⃣ سه مفهوم تأیید،غصب و مشروعیت مشروطه
2⃣ مذهب و شکاف پارادایمی
3⃣ شکاف اعتقادی و نابردباری سیاسی
4⃣ تأملی در لوایح شیخ فضل الله نوری؛ اهمیت لایحه نخست
5⃣ دولت جدید؛ قرارداد و تحریم
🔸تاریخ اندیشه سیاسی در ایران معاصر، دوره جدید، جلسه دهم، دوشنبه 18 آذر 1398
#اندیشه_سیاسی
🆔@Feirahi
Audio
🎧 پیمان مقنا
1⃣ ویژگیهای پیمان مقنا
2⃣ نسبت قرارداد مقنا و خیبر
3⃣ بندهای اختصاصی معاهده مقنا
⃣ سیره سیاسی پیامبر اکرم(ص)، دوره جدید، جلسه دوازدهم، 24 آذر 1398
#سیره_سیاسی_پیامبر(ص)
🆔@Feirahi
1⃣ ویژگیهای پیمان مقنا
2⃣ نسبت قرارداد مقنا و خیبر
3⃣ بندهای اختصاصی معاهده مقنا
⃣ سیره سیاسی پیامبر اکرم(ص)، دوره جدید، جلسه دوازدهم، 24 آذر 1398
#سیره_سیاسی_پیامبر(ص)
🆔@Feirahi
✅ تأملات انتخاباتی(1)؛ انتخابات و مردمسالاری
♦️انتخابات زمستان 98 در راه است و روند اجرایی آن کلید خورده است. عده ای داوطلب نمایندگی مجلس مقننه هستند، برخی اعراض کرده، گروهی سلب صلاحیت شده اند. برخی یارِ تایید در بر و عده ای چشم بر درِ نهادهای نظارتی اند. طبق معمول، شهروندان نیز به سه دسته حامیان، متحیران، و مخالفان مشارکت و رأی تقسیم شده اند.
🔹 لیکن سخن از فلسفه و غایت انتخابات، غایبِ بزرگِ حوزه عمومی است که اگر به هر جهت برای دیگران مهم نباشد علاقمندان به دانش سیاست نمی توانند بدان توجه نکنند. اخلاق حرفه ای و وجدان علمیِ سیاست-پژوهشی طرح چنین پرسشی را نه اقتضا که الزام می کند؛
❓انتخابات چیست؟ برای چیست؟ چگونه انجام می گیرد؟ چرا وچگونه "باید" انجام گیرد؟
⬅️ پژوهشگران حوزه "انتخابات"، مثل هر "عمل مدنی بشر" با پرسش های مهمی مواجه اند که برخی نظری و برخی نیز از جنس سیاستگزاری است؛
1⃣ معیار و ارکان یک "انتخاب صحیح " چیست؟ یک شهروند ایرانی چگونه می تواند انتخابات صحیح و ناصحیح، درست و نادرست، کامل و ناکامل را تشخیص دهد؟
2⃣ مختصات یک انتخابات ناقص و معیوب چیست؟ در چه صورتی و چگونه می توان تشخیص داد که یک انتخابات ناقص و معیوب است؟
3⃣ مختصات یک انتخابات فاسد و باطل چیست؟ در چه صورتی و چگونه می توان تشخیص داد که یک انتخابات ناقص و معیوب است؟
4⃣ چگونه و با چه معیارهایی می توان تشخیص داد که انتخابات خاص و مشخصی( مثل همین انتخابات زمستان 98) مصداق کدام یک از عناوین ثلاثه؛ صحیح، ناقص، و فاسد است؟
5⃣ به فرض اختلاف در داوری، چه مرجع یا مراجعی داور نهایی است و چرا چنین است و یا چنین باید باشد؟
🔹تأمل در این پرسش ها و تلاش در یافتن پاسخی معتبر و مقبول، اگر مهم تر نباشد، اهمیتی کمتر از انجام انتخابات ندارد.
🔸نیاز به توضیح نیست که هر نوع مردمسالاری، اعم از دینی و غیر آن، محتاج انتخابات است، لیکن، چنین نیست که هر انتخاباتی ملازم دموکراسی باشد. به عبارت دیگر،در دموکراسی های نمایندگی، هر نظام جمهوری مستلزم انتخاب است، اما هر انتخاباتی جمهوریت نمی آورد؛ هر گردی لزوما گردو نیست.
♦️بدین سان، یک انتخابات یا نظام انتخاباتی، اگر ارکان آن به درستی ایضاح و مراقبت نشود، چه بسا بیراهه رود و سر از جمهوری های نمایشی در آورد و سرکنگبین صفرا فزاید.
🆔@feirahi
♦️انتخابات زمستان 98 در راه است و روند اجرایی آن کلید خورده است. عده ای داوطلب نمایندگی مجلس مقننه هستند، برخی اعراض کرده، گروهی سلب صلاحیت شده اند. برخی یارِ تایید در بر و عده ای چشم بر درِ نهادهای نظارتی اند. طبق معمول، شهروندان نیز به سه دسته حامیان، متحیران، و مخالفان مشارکت و رأی تقسیم شده اند.
🔹 لیکن سخن از فلسفه و غایت انتخابات، غایبِ بزرگِ حوزه عمومی است که اگر به هر جهت برای دیگران مهم نباشد علاقمندان به دانش سیاست نمی توانند بدان توجه نکنند. اخلاق حرفه ای و وجدان علمیِ سیاست-پژوهشی طرح چنین پرسشی را نه اقتضا که الزام می کند؛
❓انتخابات چیست؟ برای چیست؟ چگونه انجام می گیرد؟ چرا وچگونه "باید" انجام گیرد؟
⬅️ پژوهشگران حوزه "انتخابات"، مثل هر "عمل مدنی بشر" با پرسش های مهمی مواجه اند که برخی نظری و برخی نیز از جنس سیاستگزاری است؛
1⃣ معیار و ارکان یک "انتخاب صحیح " چیست؟ یک شهروند ایرانی چگونه می تواند انتخابات صحیح و ناصحیح، درست و نادرست، کامل و ناکامل را تشخیص دهد؟
2⃣ مختصات یک انتخابات ناقص و معیوب چیست؟ در چه صورتی و چگونه می توان تشخیص داد که یک انتخابات ناقص و معیوب است؟
3⃣ مختصات یک انتخابات فاسد و باطل چیست؟ در چه صورتی و چگونه می توان تشخیص داد که یک انتخابات ناقص و معیوب است؟
4⃣ چگونه و با چه معیارهایی می توان تشخیص داد که انتخابات خاص و مشخصی( مثل همین انتخابات زمستان 98) مصداق کدام یک از عناوین ثلاثه؛ صحیح، ناقص، و فاسد است؟
5⃣ به فرض اختلاف در داوری، چه مرجع یا مراجعی داور نهایی است و چرا چنین است و یا چنین باید باشد؟
🔹تأمل در این پرسش ها و تلاش در یافتن پاسخی معتبر و مقبول، اگر مهم تر نباشد، اهمیتی کمتر از انجام انتخابات ندارد.
🔸نیاز به توضیح نیست که هر نوع مردمسالاری، اعم از دینی و غیر آن، محتاج انتخابات است، لیکن، چنین نیست که هر انتخاباتی ملازم دموکراسی باشد. به عبارت دیگر،در دموکراسی های نمایندگی، هر نظام جمهوری مستلزم انتخاب است، اما هر انتخاباتی جمهوریت نمی آورد؛ هر گردی لزوما گردو نیست.
♦️بدین سان، یک انتخابات یا نظام انتخاباتی، اگر ارکان آن به درستی ایضاح و مراقبت نشود، چه بسا بیراهه رود و سر از جمهوری های نمایشی در آورد و سرکنگبین صفرا فزاید.
🆔@feirahi