Forwarded from صدانت تیوی
🎥 امام علی؛ حکمرانی و بحران های اجتماعی
👤 سخنرانی زنده #داود_فیرحی
۲۲ اردیبهشت ۹۹
به همت موسسه رحمان
مشاهده در یوتیوب
مشاهده در آپارات
@Feirahi
@rahmaninstitute
🌾 @Sedanettv
👤 سخنرانی زنده #داود_فیرحی
۲۲ اردیبهشت ۹۹
به همت موسسه رحمان
مشاهده در یوتیوب
مشاهده در آپارات
@Feirahi
@rahmaninstitute
🌾 @Sedanettv
YouTube
سخنرانی داود فیرحی: امام علی؛ حکمرانی و بحران های اجتماعی
امام علی؛ حکمرانی و بحران های اجتماعی دوشنبه 17 رمضان المبارک 1441/ 22 اردیبهشت ماه 1399. ساعت 18 - موسسه رحمان
Forwarded from حزب اتحاد ملت ایران اسلامی
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎥 ببینید:
🔴سخنرانی دکتر داوود فیرحی در برنامه "حلقه وصل" حزب اتحاد ملت ایران اسلامی، که در شب بیست و یکم ماه رمضان امسال،به صورت لایو از صفحه اینستاگرام حزب پخش شد.
#حلقه_وصل
@etehadmellatiran
🔴سخنرانی دکتر داوود فیرحی در برنامه "حلقه وصل" حزب اتحاد ملت ایران اسلامی، که در شب بیست و یکم ماه رمضان امسال،به صورت لایو از صفحه اینستاگرام حزب پخش شد.
#حلقه_وصل
@etehadmellatiran
Forwarded from داود فیرحی
🌿حقوق مخالفان در سیره علی(ع)
🔹هر جا شهری شکل گرفته با کثرت و اختلاف سلیقهها مواجه بوده است. کوفه هم چنین شهری است، شهری متشکل از 360 قبیله که تحت مدیریت علی ابن ابی طالب(ع) قرار داشت. کوفه شهر بزرگی بود و در آن گروههای بزرگی جمع شده بودند. مردمانی از ایران، حجاز، شامات و قبایلی از مصر در آنجا حضور داشتند. بنابراین کوفه به تعبیر امروز شهری چند ملیتی محسوب میشد.
🔹وقتی شهر گسترده است و اختلاف دیدگاه وجود دارد، ممکن است که سه نوع کنش و رفتار در آن شکل بگیرد. یک نوع از این رفتارها از جنس اعراض هستند، یعنی برخی کوشش میکنند که خود را از مسائل اجتماعی دور نگاه دارند، مسالهای که هم اکنون هم جریان دارد.
🔹یک قسمتی از مردم شهر هم اهل اعتراض هستند و نظر و ایده، و طرحی برای اداره زندگی دارند. برای صلح یا امنیت پیشنهاد دارند و این گونه افراد ممکن است در قدرت یا ناراضی از آن باشند. از درون این شهر، گروههای کوچکی هم هستند که دست به خشونت میزنند یعنی اهل تعرض و خشونت هستند. کوفه زمان امام علی(ع) هم چنین شهری بود.
🔹جنگ صفین هفتادهزار کشته داشت، یعنی شهر، زخم خورده است، و شهری است که هفتادهزار مرد در آن کشته شده و هر کدام از آنها متوسط سرپرست حدود چهار نفر عائله هستند. امام علی(ع) حاکم چنین جامعه ای است که در آن مخالف، معاند و افراد آسیب دیده دارای توقع هستند و چنین شهری باید اداره شود.
🔹شاید هر سیاستمداری در آن دوران شرایط ایجاد فضای امنیتی را در پیش میگرفت. با این حال، اسناد و روایاتی از امام علی(ع) وجود دارد که وی سیاست آزاد سازی را به جای امنیتی کردن جامعه دنبال کرد، آن هم در شهری که تازه از جنگ خلاص شده و دشمن هم پشت دروازههای شهر قرار داشت.
🔹حق شهروند سه نوع است. یک نوع حق کرامت و آزادی یک شهروند است یعنی فرد احساس احترام کند. احترام بدون آزادی معنا ندارد و آزادی هم بدون آزادی عقیده بیپایه است و این یک نوع حق شهروندی است و مساوی حقوق بشر هم هست. دومین نوع حق شهروندی، حق بهره مندی از ثروت ملی است. در هر جامعهای افراد یک ثروت شخصی دارند اما بخش بزرگی از ثروت برای همگان است، مثل نفت، و معادن. سومین نوع حق برخورداری از منافع شهروندی است، این که آدمی بتواند با دیگران آزادانه رقابت کند در اشتغال و به دست آوردن پستهای عمومی و پرهیز از بیکاری و فقر. این موارد از حقوق یک شهروند است. آن کسی که مخالف سیاسی حاکم جامعه است، نباید از این سه حق محروم باشد و این کاری است که امام علی علیه السلام نیز انجام داد.
🔹امام علی(ع) در مقابل خوارج، به دفاع از حقوق آن ها پرداخت و ایشان معتقد بود که هر شهروندی حق دارد با سیاستهای دولت خود مخالفت کند و مخالف حقوقی دارد که باید رعایت شود. تحمل مخالف یکی از ویژگیهای شاخص امام علی(ع) به شمار می آمد.
🔹در روایتی از امام علی(ع) آمده است که دولت، دولت است چه مومن و چه کافر. شهروندان حق دارند از خدمات دولت استفاده کنند. امام تأکید داشت که جامعه نیاز به حکومت دارد و این حکومت چه خوب و چه بد باید این کارها را انجام دهد و از آن حیث که دولت است چنین وظیفهای دارد. در مقابل این دیدگاه، برخی نظریهپردازان ایرانی معتقدند که حکومت ملک حاکم و شخص است و او به هر کسی خواست امتیاز میدهد و از هر کسی هم خواست میگیرد. این یکی از مشکلات جدی جامعهی ما هست، اما امام علی(ع) چنین نمیگوید.
🔹این امام همام میفرماید لازم داریم حکومتی باشد که آنهایی که دین دارند راحت بتوانند به دینداری خود ادامه دهند، غیرمومنان هم بتوانند متاع خود را پیدا کرده و از زندگی بهره ببرند. امام علی(ع) اضافه میکند در چنین حکومتی درآمدهای عمومی باید بتواند جمع آوری و توزیع شود، جلوی مهاجمان به ممکلت سد شود، یعنی نیروی مسلحی درست شود که نیروی مسلح حاکم در مقابل شهروندان نباشد بلکه برای دفاع از جامعه باشد، راه ها امن شود و از آنهایی که حقوق ضعیفان را میخورند حقوق ضعیفان پس گرفته شود. این ویژگیهایی است که امام در خصوص حکومت مطرح میکند و هر کسی که شهروند آن حکومت است این حقوق را دارد اگر چه از میان خوارج باشد.
🔹 از نظر امام علی(ع) تا زمانی که شهروند دست به سلاح و هجوم به دیگران نبرده کسی حق ندارد به حقوق وی تعرض کند. وی در هنگام جنگ با خوارج هم سه دستور دارد: نخست آنکه هر گروهی از خوارج هر لحظه که سلاح خود را زمین گذاشت؛ خونش محترم است. دومین دستور، هر گروهی از خوارج که تشکیلاتی ندارد که آنها را دوباره جمع کنند به آنها حمله نکنید، دستور سوم شاهکار است و در آن می فرماید این افراد کافر نیستند و بلکه قرائت متفاوتی از دین دارند و به این طریق آن حضرت از همین جا جلوی مکانیزم تکفیر را گرفتند.
@Feirahi
🔹هر جا شهری شکل گرفته با کثرت و اختلاف سلیقهها مواجه بوده است. کوفه هم چنین شهری است، شهری متشکل از 360 قبیله که تحت مدیریت علی ابن ابی طالب(ع) قرار داشت. کوفه شهر بزرگی بود و در آن گروههای بزرگی جمع شده بودند. مردمانی از ایران، حجاز، شامات و قبایلی از مصر در آنجا حضور داشتند. بنابراین کوفه به تعبیر امروز شهری چند ملیتی محسوب میشد.
🔹وقتی شهر گسترده است و اختلاف دیدگاه وجود دارد، ممکن است که سه نوع کنش و رفتار در آن شکل بگیرد. یک نوع از این رفتارها از جنس اعراض هستند، یعنی برخی کوشش میکنند که خود را از مسائل اجتماعی دور نگاه دارند، مسالهای که هم اکنون هم جریان دارد.
🔹یک قسمتی از مردم شهر هم اهل اعتراض هستند و نظر و ایده، و طرحی برای اداره زندگی دارند. برای صلح یا امنیت پیشنهاد دارند و این گونه افراد ممکن است در قدرت یا ناراضی از آن باشند. از درون این شهر، گروههای کوچکی هم هستند که دست به خشونت میزنند یعنی اهل تعرض و خشونت هستند. کوفه زمان امام علی(ع) هم چنین شهری بود.
🔹جنگ صفین هفتادهزار کشته داشت، یعنی شهر، زخم خورده است، و شهری است که هفتادهزار مرد در آن کشته شده و هر کدام از آنها متوسط سرپرست حدود چهار نفر عائله هستند. امام علی(ع) حاکم چنین جامعه ای است که در آن مخالف، معاند و افراد آسیب دیده دارای توقع هستند و چنین شهری باید اداره شود.
🔹شاید هر سیاستمداری در آن دوران شرایط ایجاد فضای امنیتی را در پیش میگرفت. با این حال، اسناد و روایاتی از امام علی(ع) وجود دارد که وی سیاست آزاد سازی را به جای امنیتی کردن جامعه دنبال کرد، آن هم در شهری که تازه از جنگ خلاص شده و دشمن هم پشت دروازههای شهر قرار داشت.
🔹حق شهروند سه نوع است. یک نوع حق کرامت و آزادی یک شهروند است یعنی فرد احساس احترام کند. احترام بدون آزادی معنا ندارد و آزادی هم بدون آزادی عقیده بیپایه است و این یک نوع حق شهروندی است و مساوی حقوق بشر هم هست. دومین نوع حق شهروندی، حق بهره مندی از ثروت ملی است. در هر جامعهای افراد یک ثروت شخصی دارند اما بخش بزرگی از ثروت برای همگان است، مثل نفت، و معادن. سومین نوع حق برخورداری از منافع شهروندی است، این که آدمی بتواند با دیگران آزادانه رقابت کند در اشتغال و به دست آوردن پستهای عمومی و پرهیز از بیکاری و فقر. این موارد از حقوق یک شهروند است. آن کسی که مخالف سیاسی حاکم جامعه است، نباید از این سه حق محروم باشد و این کاری است که امام علی علیه السلام نیز انجام داد.
🔹امام علی(ع) در مقابل خوارج، به دفاع از حقوق آن ها پرداخت و ایشان معتقد بود که هر شهروندی حق دارد با سیاستهای دولت خود مخالفت کند و مخالف حقوقی دارد که باید رعایت شود. تحمل مخالف یکی از ویژگیهای شاخص امام علی(ع) به شمار می آمد.
🔹در روایتی از امام علی(ع) آمده است که دولت، دولت است چه مومن و چه کافر. شهروندان حق دارند از خدمات دولت استفاده کنند. امام تأکید داشت که جامعه نیاز به حکومت دارد و این حکومت چه خوب و چه بد باید این کارها را انجام دهد و از آن حیث که دولت است چنین وظیفهای دارد. در مقابل این دیدگاه، برخی نظریهپردازان ایرانی معتقدند که حکومت ملک حاکم و شخص است و او به هر کسی خواست امتیاز میدهد و از هر کسی هم خواست میگیرد. این یکی از مشکلات جدی جامعهی ما هست، اما امام علی(ع) چنین نمیگوید.
🔹این امام همام میفرماید لازم داریم حکومتی باشد که آنهایی که دین دارند راحت بتوانند به دینداری خود ادامه دهند، غیرمومنان هم بتوانند متاع خود را پیدا کرده و از زندگی بهره ببرند. امام علی(ع) اضافه میکند در چنین حکومتی درآمدهای عمومی باید بتواند جمع آوری و توزیع شود، جلوی مهاجمان به ممکلت سد شود، یعنی نیروی مسلحی درست شود که نیروی مسلح حاکم در مقابل شهروندان نباشد بلکه برای دفاع از جامعه باشد، راه ها امن شود و از آنهایی که حقوق ضعیفان را میخورند حقوق ضعیفان پس گرفته شود. این ویژگیهایی است که امام در خصوص حکومت مطرح میکند و هر کسی که شهروند آن حکومت است این حقوق را دارد اگر چه از میان خوارج باشد.
🔹 از نظر امام علی(ع) تا زمانی که شهروند دست به سلاح و هجوم به دیگران نبرده کسی حق ندارد به حقوق وی تعرض کند. وی در هنگام جنگ با خوارج هم سه دستور دارد: نخست آنکه هر گروهی از خوارج هر لحظه که سلاح خود را زمین گذاشت؛ خونش محترم است. دومین دستور، هر گروهی از خوارج که تشکیلاتی ندارد که آنها را دوباره جمع کنند به آنها حمله نکنید، دستور سوم شاهکار است و در آن می فرماید این افراد کافر نیستند و بلکه قرائت متفاوتی از دین دارند و به این طریق آن حضرت از همین جا جلوی مکانیزم تکفیر را گرفتند.
@Feirahi
🟢«چرخۀ عدالت»؛
نظریه ای عمومی که ریشه در ایران قدیم دارد و در دوره اسلامی پرورانده شده است. معمولاً برای تعیین میزان تاب آوری دولت ها و نیز تشخیص نقاط قوت و آسیب پذیر حکومت ها به کار می رود. بر استعاره باغ و باغبان از یک سوی، و حکومت مالیاتی/غیر رانتی از سوی دیگر، استوار است و می گوید:
جامعه چونان بوستانی است که حکومت نگهبان آن است؛ اقتدار دولت به نیروی مسلح است؛ اما ارتش قوی نیازمند پول و مالیات از شهروندان است؛ مالیات بر کار و اشتغال جامعه؛ اشتغال نیازمند امنیت؛ و امنیت مبتنی بر قانون/ عدالت؛ و قانون برای استقرار محتاج به دولت است.
این تصویر، البته آرمانی و ساده است اما مدلی تحلیلی است که کارکرد توصیف، پیش بینی و تجویز مهم دارد؛ با این فرض که دولت مهم ترین کارگزار تعادل جامعه است، کمک می کند دریابیم حکومت ها- مثلاً از قاجار تا کنون- از کدام ناحیه، دچار آسیب شدند و چرا ؟ همچنین، قوت و ضعف حکمرانی کنونی کجا است و بی نظمی و فساد از کدام ناحیه رخنه کرده یا ممکن است فرصت نفوذ یابد؟ لازم است ابتدا به اصلاح و ترمیم کدام ناحیه توجه شود و چرا؟
🆔@Feirahi
نظریه ای عمومی که ریشه در ایران قدیم دارد و در دوره اسلامی پرورانده شده است. معمولاً برای تعیین میزان تاب آوری دولت ها و نیز تشخیص نقاط قوت و آسیب پذیر حکومت ها به کار می رود. بر استعاره باغ و باغبان از یک سوی، و حکومت مالیاتی/غیر رانتی از سوی دیگر، استوار است و می گوید:
جامعه چونان بوستانی است که حکومت نگهبان آن است؛ اقتدار دولت به نیروی مسلح است؛ اما ارتش قوی نیازمند پول و مالیات از شهروندان است؛ مالیات بر کار و اشتغال جامعه؛ اشتغال نیازمند امنیت؛ و امنیت مبتنی بر قانون/ عدالت؛ و قانون برای استقرار محتاج به دولت است.
این تصویر، البته آرمانی و ساده است اما مدلی تحلیلی است که کارکرد توصیف، پیش بینی و تجویز مهم دارد؛ با این فرض که دولت مهم ترین کارگزار تعادل جامعه است، کمک می کند دریابیم حکومت ها- مثلاً از قاجار تا کنون- از کدام ناحیه، دچار آسیب شدند و چرا ؟ همچنین، قوت و ضعف حکمرانی کنونی کجا است و بی نظمی و فساد از کدام ناحیه رخنه کرده یا ممکن است فرصت نفوذ یابد؟ لازم است ابتدا به اصلاح و ترمیم کدام ناحیه توجه شود و چرا؟
🆔@Feirahi
Forwarded from فردای بهتر (مصطفی تاجزاده)
📝📝📝 مباحثه دکتر داوود فیرحی و دکتر محمد مهدی مجاهدی درباره نسبت فقه و اخلاق
داوود فیرحی:
✅روشنفکری دینی با چهار مشکل مواجه است:
اول: روشنفکری دینی از ابتدا، تحت تأثیر جریانهای چپ، دین را به یک ایدئولوژی تبدیل کرد.
دوم: روشنفکری دینی حتی الهیات نظری و عملی را از هم جدا میکند. روشنفکران دینی ما بشدت روی کلام و فلسفه فشار آورده و از ارزش فقه غافلند. حال آنکه زندگی عملی را فقه اداره میکند.
سوم: روشنفکری دینی، دوگانهسازی فقه و اخلاق و دوگانهسازی حق و تکلیف است.
چهارم: دستگاه روشنفکری دینی ایرانی دچار خلط بین فقه و سنت فقاهتی است. فقه به عنوان یک دانش، امکانات بسیاری دارد که سنت آن سالها اقتدارگرا شکل گرفته است؛ حال اگر برای اصلاح مشکلات این سنت فقاهتی، به اصل فقه هجوم بیاوریم، دچار خطا شدهایم.
محمدمهدی مجاهدی:
✅اخلاق بهمثابهی مغز تمدن و سلول بنیادین آن است، ولی فقه پوسته و قشر محافظ آن. هر تمدنی بر شاکلهی اخلاقِ جامعهی مبدأش قوام میگیرد، ولی در پوستین فقهی دوخته بهاندام آن تمدن دوام مییابد. اخلاق مانند تخم است و ریشهی درخت مدنیت، ولی فقه (تازه اگر بتواند در جهان جدید به قامت حقوق قد بکشد) مانند پوستهای است محافظ میوههای زندگی مدنی.
بسیاری از فروبستگیهای سیاست و حکومت در ایران پس از انقلاب مشتقی است از همین فهم وارونهی نسبت میان فقه و اخلاق. نشاندن فقه به جای اخلاق، خود، بخشی از مسأله و بلکه امالمسائل ما ست، نه پارهای از راهحل.
داوود فیرحی:
✅روشنفکری دینی ما، دوگانه دیگری هم ساخته که فقه را مساوی با تکلیف و اخلاق را مساوی با حق میداند و این از عجایب تاریخ روشنفکری دینی است؛ دستگاه فقهی ما پر از حقوق است و اساسا ابتدای فقه، از حق شروع میشود و تکالیف، گاردریلهای جاده حقوق هستند. وقتی روشنفکری دینی این دوگانه را القا میکند، در واقع هر دو را با مشکل مواجه میسازد چون اخلاق بشدت از تکالیف اخلاقی صحبت میکند و حتی مدرنترین متفکران مانند کانت نیز از تکالیف اخلاقی سخن میگویند.
محمدمهدی مجاهدی:
✅ایشان (دکتر فیرحی) اخلاق را به اخلاق فردی پرهیز و نجات فرو میکاهند و از این حقیقت تاریخی و تاریخمند غفلت میکنند که آنچه سنگ بنای مدنیت یا همان سیاست مدنی است، اخلاق مدنی است، و اخلاق مدنی همانقدر با اخلاق فردی پرهیز و نجات فاصله دارد که با فقه حقوق و تکالیف فردی که در پی تضمین برائت ذمهی مکلف نزد خداوند در روز جزا ست.
@namehayehawzavi
🆔@MostafaTajzadeh
📌 برای مطالعه متن کامل INSTANT را بزنید
telegra.ph/مباحثه-دکتر-داوود-فیرحی-و-دکتر-محمد-مهدی-مجاهدی-درباره-نسبت-فقه-و-اخلاق-05-19
داوود فیرحی:
✅روشنفکری دینی با چهار مشکل مواجه است:
اول: روشنفکری دینی از ابتدا، تحت تأثیر جریانهای چپ، دین را به یک ایدئولوژی تبدیل کرد.
دوم: روشنفکری دینی حتی الهیات نظری و عملی را از هم جدا میکند. روشنفکران دینی ما بشدت روی کلام و فلسفه فشار آورده و از ارزش فقه غافلند. حال آنکه زندگی عملی را فقه اداره میکند.
سوم: روشنفکری دینی، دوگانهسازی فقه و اخلاق و دوگانهسازی حق و تکلیف است.
چهارم: دستگاه روشنفکری دینی ایرانی دچار خلط بین فقه و سنت فقاهتی است. فقه به عنوان یک دانش، امکانات بسیاری دارد که سنت آن سالها اقتدارگرا شکل گرفته است؛ حال اگر برای اصلاح مشکلات این سنت فقاهتی، به اصل فقه هجوم بیاوریم، دچار خطا شدهایم.
محمدمهدی مجاهدی:
✅اخلاق بهمثابهی مغز تمدن و سلول بنیادین آن است، ولی فقه پوسته و قشر محافظ آن. هر تمدنی بر شاکلهی اخلاقِ جامعهی مبدأش قوام میگیرد، ولی در پوستین فقهی دوخته بهاندام آن تمدن دوام مییابد. اخلاق مانند تخم است و ریشهی درخت مدنیت، ولی فقه (تازه اگر بتواند در جهان جدید به قامت حقوق قد بکشد) مانند پوستهای است محافظ میوههای زندگی مدنی.
بسیاری از فروبستگیهای سیاست و حکومت در ایران پس از انقلاب مشتقی است از همین فهم وارونهی نسبت میان فقه و اخلاق. نشاندن فقه به جای اخلاق، خود، بخشی از مسأله و بلکه امالمسائل ما ست، نه پارهای از راهحل.
داوود فیرحی:
✅روشنفکری دینی ما، دوگانه دیگری هم ساخته که فقه را مساوی با تکلیف و اخلاق را مساوی با حق میداند و این از عجایب تاریخ روشنفکری دینی است؛ دستگاه فقهی ما پر از حقوق است و اساسا ابتدای فقه، از حق شروع میشود و تکالیف، گاردریلهای جاده حقوق هستند. وقتی روشنفکری دینی این دوگانه را القا میکند، در واقع هر دو را با مشکل مواجه میسازد چون اخلاق بشدت از تکالیف اخلاقی صحبت میکند و حتی مدرنترین متفکران مانند کانت نیز از تکالیف اخلاقی سخن میگویند.
محمدمهدی مجاهدی:
✅ایشان (دکتر فیرحی) اخلاق را به اخلاق فردی پرهیز و نجات فرو میکاهند و از این حقیقت تاریخی و تاریخمند غفلت میکنند که آنچه سنگ بنای مدنیت یا همان سیاست مدنی است، اخلاق مدنی است، و اخلاق مدنی همانقدر با اخلاق فردی پرهیز و نجات فاصله دارد که با فقه حقوق و تکالیف فردی که در پی تضمین برائت ذمهی مکلف نزد خداوند در روز جزا ست.
@namehayehawzavi
🆔@MostafaTajzadeh
📌 برای مطالعه متن کامل INSTANT را بزنید
telegra.ph/مباحثه-دکتر-داوود-فیرحی-و-دکتر-محمد-مهدی-مجاهدی-درباره-نسبت-فقه-و-اخلاق-05-19
Telegraph
مباحثه دکتر داوود فیرحی و دکتر محمد مهدی مجاهدی درباره نسبت فقه و اخلاق
چندی پش یادداشتی از داد فیرحی منتشر شد که درآن به روشنفکران دینی نقدهای وارد شده بود که فقه و فقاهت را کنار زده و از اصل آن دور شدهاند. اما بر این یادداشت محمد مهدی مجاهدی نقدی وارد آورد که ابتدا متن یادداشت و در پی آن نقد وارده بر آن را خواهید خواند. روشنفکران…
Audio
🟢 إمام علی(ع)؛ حکمرانی و بحران های اجتماعی
♦️1. ماهیت و هستی شناسی بحران
🔸2. وظایف حکومتها در شرایط بحران؛
1- آگاهیبخشی؛
وظیفه حکومت است که مردم را نسبت به گذرا بودن این دوران آگاه سازد. انسان فراموشکار است و تاریخچه خود را فراموش میکند، بر این اساس فکر میکند که بحرانی که با آن مواجه است، سختترین بحرانی است که بشر تا کنون با آن مواجه بوده است. این آگاهی بخشی برای حفظ آرامش تمامی مردم ضروری است.
2- تلاش برای حفظ زندگی مردم گرفتار؛
افراد و اقشار آسیبپذیر ، باید مورد توجه خاص حکومت قرار گیرند. نگرانیهای دارویی و غذایی و بهداشتی باید به حداقل برسد.
3- تلاش برای ختم قطعی بحران؛
حکومتها و نباید به گونهای مدیریت کنند که بحران به بعد از خودشان منتقل شود. باید برای خاتمه قطعی بحران تلاش کنند، نه اینکه مرهم موقتی بگذارند، ولی ریشه بحران همچنان پابرجا باشد.
4- ارزیابی و هشیاری برای آینده؛
حکومت باید به این فکر کند که اگر شهر مجدداً گرفتار بحران شد، چه باید کرد؟ باید برای آینده راهحل داشته باشد.
🔹 سیزدهمین نشست سالانه موسسه رحمان/22. اردیبهشت 99.
#امام_علی
@rahmaninstitute
🆔 @Feirahi
♦️1. ماهیت و هستی شناسی بحران
🔸2. وظایف حکومتها در شرایط بحران؛
1- آگاهیبخشی؛
وظیفه حکومت است که مردم را نسبت به گذرا بودن این دوران آگاه سازد. انسان فراموشکار است و تاریخچه خود را فراموش میکند، بر این اساس فکر میکند که بحرانی که با آن مواجه است، سختترین بحرانی است که بشر تا کنون با آن مواجه بوده است. این آگاهی بخشی برای حفظ آرامش تمامی مردم ضروری است.
2- تلاش برای حفظ زندگی مردم گرفتار؛
افراد و اقشار آسیبپذیر ، باید مورد توجه خاص حکومت قرار گیرند. نگرانیهای دارویی و غذایی و بهداشتی باید به حداقل برسد.
3- تلاش برای ختم قطعی بحران؛
حکومتها و نباید به گونهای مدیریت کنند که بحران به بعد از خودشان منتقل شود. باید برای خاتمه قطعی بحران تلاش کنند، نه اینکه مرهم موقتی بگذارند، ولی ریشه بحران همچنان پابرجا باشد.
4- ارزیابی و هشیاری برای آینده؛
حکومت باید به این فکر کند که اگر شهر مجدداً گرفتار بحران شد، چه باید کرد؟ باید برای آینده راهحل داشته باشد.
🔹 سیزدهمین نشست سالانه موسسه رحمان/22. اردیبهشت 99.
#امام_علی
@rahmaninstitute
🆔 @Feirahi
🟢 شتاب در نقد!
🌱 19 اردیبهشت 99 و به همت انجمن اندیشه و قلم، گفتاری بود با عنوان؛ "فقه و روشنفکری دینی؛ ضرورت پل سازی".
این گفتار به دلیل اهمیت موضوع بازتاب هایی داشت و نقدها و اعتراض هایی را بر انگیخت که همه نیکو است و ارزش بسیار دارد. سعی خواهم کرد در این باره بیشتر بدانم و باز هم بگویم و بنویسم. اما یک نکته منفی و متاسفانه برجسته نیز دیده می شود که ظاهراً در حال تبدیل شدن به عادت رایج است و اینجا بدان می پردازم و آن "عبورنقدها از عیار نقد" است؛
🔹در منتخب قابوسنامه است؛ " اگر از گران سنگی و آهستگی نکوهیده گردی، دوست تر دارم تا از سبکساری و شتابزدگی ستوده گردی".
شتابزدگی، اغلب، نکوهیده است و در حوزه نقد و علم، نکوهیده تر. قابل درک است که شبکه های اجتماعی همگان را به مطالب "فست فودی" عادت داده و ذائقة فرهنگی ما را تغییر داده است،لیکن سرایت آن به اصحاب قلم یاللعجب است؛
سلیقه عمومی جامعه ما مشهور به مشکل پسندی و تلاش در تشخیص اصیل از غیر آن بوده است و در حلقه های مباحث علمی نیز همواره توصیه می شد؛ "علیکم بالمتون لا بالحواشی؛ متن را بنگرید و از افتادن در تله حاشیه ها پرهیز کنید".
🔸سنت نقد دو قاعده نیکو داشت؛
- نخست این که ناقد سعی می کرد عصاره ادعای نویسنده یا گوینده را با مراجعه مستقیم و استناد دقیق به متن یا گفتار، صورتبندی و ایضاح نماید؛
- ثانیاً با طرح فروض و احتمالات ممکن، نقدهای وارده را در قالب "گزاره های شرطی" طرح و توسعه دهد. به عنوان مثال اگر مقصود و مدعا چنان باشد، چنین نقدی بدان وارد است.
🔹اما نقدها (بر فقه و روشنفکری دینی)بیشتر اعتراض بود در قالب نقد!
طبق معمول، شبکه های اجتماعی و نشریات هرکدام به اقتضای سلیقه خود بخشی از متن را بریده و برجسته می کنند، لیکن از دوستان دقیق النظر انتظار می رفت که نقد و اعتراض خود را بر اصل مدعا و متن استوار نمایند و نه بریده جراید. از یکی دو تن از این دوستان اندیشمند پرسیدم که اصل گفتار را ملاحظه کرده اند یا نه؟ فرمودند؛ "اصل متن را مراجعه نکرده ام، از سایت ها و کانال های مختلف دیدم"!!!
باری، بحث از نسبت فقه و روشنفکری دینی چنان ارجمند است که ارزش گفتگو و نقادی بسیار دارد .
🆔@feirahi
🌱 19 اردیبهشت 99 و به همت انجمن اندیشه و قلم، گفتاری بود با عنوان؛ "فقه و روشنفکری دینی؛ ضرورت پل سازی".
این گفتار به دلیل اهمیت موضوع بازتاب هایی داشت و نقدها و اعتراض هایی را بر انگیخت که همه نیکو است و ارزش بسیار دارد. سعی خواهم کرد در این باره بیشتر بدانم و باز هم بگویم و بنویسم. اما یک نکته منفی و متاسفانه برجسته نیز دیده می شود که ظاهراً در حال تبدیل شدن به عادت رایج است و اینجا بدان می پردازم و آن "عبورنقدها از عیار نقد" است؛
🔹در منتخب قابوسنامه است؛ " اگر از گران سنگی و آهستگی نکوهیده گردی، دوست تر دارم تا از سبکساری و شتابزدگی ستوده گردی".
شتابزدگی، اغلب، نکوهیده است و در حوزه نقد و علم، نکوهیده تر. قابل درک است که شبکه های اجتماعی همگان را به مطالب "فست فودی" عادت داده و ذائقة فرهنگی ما را تغییر داده است،لیکن سرایت آن به اصحاب قلم یاللعجب است؛
سلیقه عمومی جامعه ما مشهور به مشکل پسندی و تلاش در تشخیص اصیل از غیر آن بوده است و در حلقه های مباحث علمی نیز همواره توصیه می شد؛ "علیکم بالمتون لا بالحواشی؛ متن را بنگرید و از افتادن در تله حاشیه ها پرهیز کنید".
🔸سنت نقد دو قاعده نیکو داشت؛
- نخست این که ناقد سعی می کرد عصاره ادعای نویسنده یا گوینده را با مراجعه مستقیم و استناد دقیق به متن یا گفتار، صورتبندی و ایضاح نماید؛
- ثانیاً با طرح فروض و احتمالات ممکن، نقدهای وارده را در قالب "گزاره های شرطی" طرح و توسعه دهد. به عنوان مثال اگر مقصود و مدعا چنان باشد، چنین نقدی بدان وارد است.
🔹اما نقدها (بر فقه و روشنفکری دینی)بیشتر اعتراض بود در قالب نقد!
طبق معمول، شبکه های اجتماعی و نشریات هرکدام به اقتضای سلیقه خود بخشی از متن را بریده و برجسته می کنند، لیکن از دوستان دقیق النظر انتظار می رفت که نقد و اعتراض خود را بر اصل مدعا و متن استوار نمایند و نه بریده جراید. از یکی دو تن از این دوستان اندیشمند پرسیدم که اصل گفتار را ملاحظه کرده اند یا نه؟ فرمودند؛ "اصل متن را مراجعه نکرده ام، از سایت ها و کانال های مختلف دیدم"!!!
باری، بحث از نسبت فقه و روشنفکری دینی چنان ارجمند است که ارزش گفتگو و نقادی بسیار دارد .
🆔@feirahi
Forwarded from فردای بهتر (مصطفی تاجزاده)
✍🏻داود فیرحی
✅علیرغم گسست جدیای که بین جریان روشنفکری و دیدگاههای حوزوی وجود دارد و گاه این گسست به تضاد نزدیک میشود؛ معتقدم دستگاه فقه و روشنفکری به شدت به هم نیاز دارند و میتوانند مکمل هم باشند. از این منظر، ضرورت یک تفکر پلساز بین دستگاه فقه و روشنفکری احساس میشود.
✅دانش فقه یک دانش 1400 ساله است که چهرههای سرشناس بسیاری دارد.
✅جریان روشنفکری دینی نیز به عنوان یک تلاش فکری برای نگاه نقادانه به مثلت «دین، سنت و تجدد»، هم دارای ریشه حدودا 200 ساله است و هم یک جریان ضروری است. اساسا جهان اسلام و بخصوص جامعه ایران درشرایط کنونی، بدون روشنفکری دینی دچار یک نقصان اساسی است.
روشنفکری دینی مقصدی است که میتواند هم رادیکالیسم مذهبی و هم سکولاریسم ستیزنده را تا حد زیادی تعدیل کند.
جریان روشنفکری دینی در کشور ما، یک جریان بزرگ است که امروز تیپهایی مانند استاد مجتهدشبستری و استاد عبدالکریم سروش یا مصطفی ملکیان نماینده اش هستند؛ کسانی که هم روشنفکر دینی هستند و هم در ادبیات آنها نوعی نگاه سلبی به دانش فقه وجود دارد.
https://telegra.ph/فقه-و-روشنگری-05-09
🆔 @MostafaTajzadeh
✅علیرغم گسست جدیای که بین جریان روشنفکری و دیدگاههای حوزوی وجود دارد و گاه این گسست به تضاد نزدیک میشود؛ معتقدم دستگاه فقه و روشنفکری به شدت به هم نیاز دارند و میتوانند مکمل هم باشند. از این منظر، ضرورت یک تفکر پلساز بین دستگاه فقه و روشنفکری احساس میشود.
✅دانش فقه یک دانش 1400 ساله است که چهرههای سرشناس بسیاری دارد.
✅جریان روشنفکری دینی نیز به عنوان یک تلاش فکری برای نگاه نقادانه به مثلت «دین، سنت و تجدد»، هم دارای ریشه حدودا 200 ساله است و هم یک جریان ضروری است. اساسا جهان اسلام و بخصوص جامعه ایران درشرایط کنونی، بدون روشنفکری دینی دچار یک نقصان اساسی است.
روشنفکری دینی مقصدی است که میتواند هم رادیکالیسم مذهبی و هم سکولاریسم ستیزنده را تا حد زیادی تعدیل کند.
جریان روشنفکری دینی در کشور ما، یک جریان بزرگ است که امروز تیپهایی مانند استاد مجتهدشبستری و استاد عبدالکریم سروش یا مصطفی ملکیان نماینده اش هستند؛ کسانی که هم روشنفکر دینی هستند و هم در ادبیات آنها نوعی نگاه سلبی به دانش فقه وجود دارد.
https://telegra.ph/فقه-و-روشنگری-05-09
🆔 @MostafaTajzadeh
Telegraph
فقه و روشنگری
دکتر داود فیرحی در نشست زنده اینستاگرامی 19/2/99: 🔻علیرغم گسست جدیای که بین جریان روشنفکری و دیدگاههای حوزوی وجود دارد و گاه این گسست به تضاد نزدیک میشود؛ معتقدم دستگاه فقه و روشنفکری به شدت به هم نیاز دارند و میتوانند مکمل هم باشند. از این منظر، ضرورت…
Audio
🟢 فقه و روشنفکری دینی؛ ضرورت پل سازی( فایل صوتی کامل)؛
🍃علیرغم گسست جدیای که بین جریان روشنفکری و دیدگاههای حوزوی وجود دارد و گاه این گسست به تضاد نزدیک میشود؛ دستگاه فقه و روشنفکری به شدت به هم نیاز دارند و میتوانند مکمل هم باشند. از این منظر، ضرورت یک تفکر پلساز بین دستگاه فقه و روشنفکری دینی احساس میشود؛
🔻چند مزیت مهم روشنفکری دینی
🔻 مشکلات روشنفکری دینی در مواجهه با فقه و سنت فقهی
🔸برنامه "دین و جامعه امروز"، به همت انجمن اندیشه و قلم، شب 14 رمضان الكريم 1441/
19 اردیبهشت ماه 1399.
🆔@feirahi
🍃علیرغم گسست جدیای که بین جریان روشنفکری و دیدگاههای حوزوی وجود دارد و گاه این گسست به تضاد نزدیک میشود؛ دستگاه فقه و روشنفکری به شدت به هم نیاز دارند و میتوانند مکمل هم باشند. از این منظر، ضرورت یک تفکر پلساز بین دستگاه فقه و روشنفکری دینی احساس میشود؛
🔻چند مزیت مهم روشنفکری دینی
🔻 مشکلات روشنفکری دینی در مواجهه با فقه و سنت فقهی
🔸برنامه "دین و جامعه امروز"، به همت انجمن اندیشه و قلم، شب 14 رمضان الكريم 1441/
19 اردیبهشت ماه 1399.
🆔@feirahi
🟢 تبارشناسی مجلس در ایران؛
چند روزی بیشتر برای افتتاح دوره جدید مجلس شورای اسلامی باقی نمانده است. انتخابات جدید، نمایندگان جدید، و ماجراهای ویژه خود.
- اما فلسفه وجودی مجلس چیست؟
- مجلس بودگی مجلس به چیست؟
- تبار و سرنوشت مجلس در ایران چگونه است؟
- چرا مجلس در ایران مهم است؟
- چرا مجلس در ایران مهم نیست؟
🔹در باره " تبارشناسی و منحنی تحول مجلس قانونگذاری" در ایران گفتگو خواهیم کرد.
🆔@feirahi
https://www.instagram.com/p/CAiO24qJKBE/?igshid=t6uxazc7ldt6
چند روزی بیشتر برای افتتاح دوره جدید مجلس شورای اسلامی باقی نمانده است. انتخابات جدید، نمایندگان جدید، و ماجراهای ویژه خود.
- اما فلسفه وجودی مجلس چیست؟
- مجلس بودگی مجلس به چیست؟
- تبار و سرنوشت مجلس در ایران چگونه است؟
- چرا مجلس در ایران مهم است؟
- چرا مجلس در ایران مهم نیست؟
🔹در باره " تبارشناسی و منحنی تحول مجلس قانونگذاری" در ایران گفتگو خواهیم کرد.
🆔@feirahi
https://www.instagram.com/p/CAiO24qJKBE/?igshid=t6uxazc7ldt6