داود فیرحی
7.99K subscribers
585 photos
104 videos
359 files
546 links
📚 (بازنشر) آثار و اندیشه ها 📚


ارتباط با ادمین:
@sadeqall
@Rezataran
Download Telegram
🌱درس‌گفتار های به‌روز شده صدانت


💫درس‌گفتار سلوک دیندارانه از عبدالکریم سروش
صوت و فیلم - 20 جلسه تا کنون 👇
✨ → goo.gl/9iWnV7

💫 درس‌گفتار «قاعده عدم اکراه در دین» از محمد سروش محلاتی
صوت - 8 جلسه تا کنون - رمضان 96 👇
✨ → goo.gl/BCfs8D

💫 درس‌گفتار «باب هویت، ملیت، قومیت و ایرانیت» از سیدجواد میری
صوت - 4 جلسه تا کنون - شروع از بهمن 95 👇
✨→ goo.gl/5FALzh

💫 درس‌گفتار تاریخ اندیشه سیاسی در ایران معاصر از داود فیرحی
صوت - 13 جلسه تا کنون - شروع از اسفند 95👇
✨ → goo.gl/PfcZGD
⭕️تأمّلی درباره وحدت؛ ضرورت بازاندیشی

🔹طرفداران وحدت در جهان اسلام علت عقب افتادگی جامعه مسلمانان را این می دانند که متفرق هستند، پس وحدت از دیدگاه آنان به معنای غلبه بر عقب افتادگی است. این استدلال در عمل با دشواری هایی مواجه شده و گزارش های تاریخی نشان می دهد بسیاری از خشونت طلبان در جهان اسلام خشونت را با تکیه بر ضرورت وحدت آغاز کرده اند.وحدت حول چه چیزی و بر چه مبنایی و با پذیرش چه مرجعیتی باید صورت گیرد. تاکنون در پاسخ به این پرسش چند راه حل پیشنهاد شده که به نظر می رسد اکثر آنها ناموفق بوده است.

🔹نخستین پاسخی که به این پرسش داده شد توجه به علم گرایی بود. عده ای چنین استدلال کردند که برای حل اختلاف میان مذاهب اسلامی باید به عقل و دانش رجوع کرد و چون عاقلان یکدیگر را بیشتر می فهمند باید اختلاف نظرهای مذهبی را به ملاک عقل حل کرد. این اندیشه نخستین بار توسط سید احمدخان در هند طرح شد و نتایج نامطلوبی در پی داشت و آن این بود که برای حل اختلاف مذهبی، خود مذهب حذف و نوعی ماتریالیسم علمی گرایانه از دل این اندیشه متولد شد.

🔹در اعتراض به این رویکرد عده ای بازگشت به اندیشه های سلف صالح را مطرح کردند و ادعایشان این بود که برای حل اختلافات فقهی و کلامی باید به گذشته ای که همه مسلمانان با هم متحد بودند یعنی 40 سال اولیه ظهور اسلام بازگشت. احمد بن حنبل و ابن تیمیه از مبدعان این تفکر بودند. ایراد چنین تفکری این بود که یک نوع گذشته گرایی ضدعلم را ترویج و انسان مسلمان را کهنه گرا می کرد و در نهایت مسلمانانی تولید کرد که نمی توانستند با مدرنیسم آشتی کنند.

🔹قرآن گرایی راه حل بخش دیگری از مسلمانان برای رسیدن به وحدت بود که در عمل به سطحی کردن قرآن و حذف نهادهای مرجعیت تفسیری قرآن منجر شد و محصولش تولید نوعی روشنفکری رادیکال نظیر سازمان مجاهدین خلق ایران، فدائیان اسلام و بخشی از اخوان المسلمین بود.

🔹اندیشه احیا خلافت و امامت و اتحاد جهان اسلام حول یک حکومت واحد اندیشه دیگری بود که بعد از فروپاشی عثمانی در سال های 1926 تا 1929 میلادی ظهور کرد که از درون آن سازمان ها و تشکیلاتی نظیر هیأت اتحاد اسلام و مرکز غیبی تبریز بیرون آمد که این مرکز به افراط گری و ترور نیز دست زد. نظریه خلافت اسلامی دولت داعش که می گوید همه یا باید به ما بپیوندند یا کافر هستند نیز به این نظریه شباهت دارد.

🔹تقریب بین مذاهب رویکرد دیگری است که توسط مرحوم شیخ محمود شلتوت رئیس اسبق الازهر مصر و مرحوم آیت الله العظمی بروجردی مرجع تقلید وقت شیعیان برای رسیدن به وحدت اسلامی پیگیری می شد. طبق این نظریه فقه های متفاوت در کشورهای اسلامی به رسمیت شناخته می شود. به طور مثال در ایران پیروان مذاهب چهارگانه اهل سنت یعنی حنبلی، شافعی، حنفی و مالکی و در مصر شیعیان زیدی و امامی می توانند طبق مذهب خود آزادانه عمل کنند. این نظریه ضمن آن که از دوران تولد خود حتی یک گام هم جلو نرفته بلکه تلفاتی نیز داده است که آخرین آن شهادت مرحوم شحاته روحانی شیعه مصری در آن کشور به دست افراطیون اهل سنت بود.

🔹ایده رهبری فرهنگی یا ایدئولوژیک جهان اسلام، ایده دیگری بود که در این خصوص مطرح و در بدو امر با این مشکل مواجه شد که این رهبری بر عهده چه کشوری باشد. تمامی مدعیان این رهبری از ایران، ترکیه، عربستان و مصر خود را لایق رهبری می دانستند و می دانند و بر این اساس درگیری هایی نیز بین قطب های رهبری جهان اسلام پدیدار شد.

🔹عده ای نیز با طرح ایده کنفرانس سران کشورهای اسلامی به سراغ مدل پیمان های مشترک همچون اتحادیه اروپا و یا حتی مدل سازمان ملل اسلامی گرایش پیدا کردند به این معنا که جهان اسلام با حفظ دولت های متفاوت به وحدت پولی، حذف گذرنامه و یا شناسنامه واحد برای شهروندان این کشورها برسد. این امر نیز با دشواری مواجه شد زیرا دولت هایی که دچار اختلاف های عمیق ایدئولوژیک هستند؛ نمی توانند به چنین ساز و کارهای همگرایی تن دهند.

🔹نگاهی به این تلاش های فکری سیاسی در جهان اسلام ما را به این گزینه می رساند که احتمالا مشکلی در فهم مفهوم وحدت در جهان اسلام پدیدار شده و آنچه تحت عنوان وحدت مطرح می شود خود عامل تفرقه گردیده است مگر این که تعریف اصلاح شده ای از مفهوم وحدت را بتوان رواج داد. مرحوم آیت الله سید احمد شبیری پدر آیت الله شبیری زنجانی مرجع تقلید کنونی، در کتاب «الکلام یجر الکلام» در خصوص وحدت گرایان اسلامی جمله ای بیان کرده که کلید این بحث است: «مذهب همانند دفینه باستانی است که واقع محفوظ دارد». اگر دو نفر به دنبال دفینه ای باشند و یکی معتقد باشد که دفینه در شمال شرق ایران و دیگری معتقد باشد که در جنوب غرب ایران است نمی توانند برای نزدیک شدن اعتقادشان بر روی نقطه ای در کویر مرکزی ایران توافق کنند و آنجا به دنبال دفینه بگردند و داستان مذهب هم همین است.
(ادامه)👇👇👇
🆔@feirahi
(ادامه)👇👇👇

🔹واقع مطلب این است که شیعه باورهایی دارد و اهل سنت نیز عقایدی و پیروان این مذاهب نمی توانند عقاید خود را کنار بگذارند و همین که کمی از عقاید خود کوتاه بیایند از طرف هم مسلکان خود متهم به تغییر مذهب می شوند. در این میان امام موسی صدر ایده خیلی مهمی را مطرح کرد و آن این است که می گوید به جای این که مذاهب از اعتقادات خود کوتاه بیایند و دست بردارند یا به جای این که به عرصه رد و قبول اعتقادات یکدیگر بیفتند بهتر است وارد یک مسابقه مثبت شوند. و آن این است که ببینیم کدام مذهب چه قدر به انسان، آزادی، رفاه، رفع بیماری و کاهش آلام و دردهایش پاسخ می دهد و کمک می کند. در اندیشه امام موسی صدر اگر به جای سنی یا شیعه ی فقیر، سنی یا شیعه ثروتمند، سالم، بانشاط و قوی ایجاد شود دیگر به خشونت نیز متوسل نخواهد شد و این نوعی فرقه گرایی مثبت است.

🌿سمینار همگرایی و واگرایی در جهان اسلام، مشهد، دی ماه1394
@feirahi
Audio
☘️«درآمدی روش شناختی بر اندیشه سیاسی»، دانشگاه شهید بهشتی، زمستان95، جلسه دوم
@Davood_Feirahi
جمرات الارض.docx
29.9 KB
«داعش: ارعاب و آتش پاره‌های زمین»، گفت و گو با ماه نامه اندیشه پویا، شماره 17، تیرماه1393.
@Davood_Feirahi
💥جمرات الارض

سروکله پیکار جویان رادیکال سلفی از کجا در عراق و سوریه پیدا شده است؟ داعشی ها، این آدم های تحصیل کرده اما شبه بدوی که القاعده هم از آن ها تبری جسته، این ثروتمندترین گروه تروریستی منطقه چه می گویند و چه می خواهند؟ به منظور تبارشناسی این گروه پرسش هایی را با داوود فیرحی – استاد اندیشه های سیاسی اسلام – که مطالعات متمرکزی روی جریان های سلفی جهان اسلام انجام داده، در میان گذاشتیم. پاسخ های فیرحی در درک بهتر اهداف بنیادگرایان و ترسیم چشم اندازی از آینده حرکت جریان های رادیکال در منطقه خاورمیانه کمک می کند و از خلال این پاسخ هاست که در می یابیم در باور داعش، گروهی که خود را دولت اسلامی عراق و شام می خواند، خشونت حرف اول را می زند و نمایش عریان خشونت اصلی ترین ابزار ادامه فعالیت های شان است.

💥«داعش: ارعاب و آتش پاره‌های زمین»، گفت و گو با ماه نامه اندیشه پویا، شماره 17، تیرماه1393.
@Davood_Feirahi
💥داعش، از خصم عربستان تا خصم شیعه

🔹وقتی از داعش و تفاوت داعش با جنبش های سابق صحبت می شود، آشکارا چهار سوال مطرح می شود، اول: ما همیشه می گوییم که داعش یک جریان تکفیری معطوف به خصم نزدیک است. دوم: آیا در درون فهم خصم نزدیک دگردیسی صورت گرفته و داعش دچار تحول شده است یا نه؟ یعنی آیا داعش ضد شیعه است یا ضد شیعه شده است؟ سوم: اصلاً این دگردیسی در مفهوم خصم نزدیک چگونه صورت گرفته است؟ چهارم: الآن وضعیت از لحاظ فکری چگونه است؟ این چهار سوال را از این جهت می گویم که سیاست عملی ما نسبت به این مسأله بستگی به دو مورد دارد یکی تبیین سیاست داعش به آن چه تبدیل شده است و دوم استراتژی عمل معکوس. یعنی داعش از مسیری که به این حال افتاده است باید برگردد که این به هنر جهانی بستگی دارد.


🔹منظور از خصم نزدیک چیست؟ خصم نزدیک در ادبیات داعش و القاعده با مکان گره خورده است نه مذهب؛ یعنی حل مسأله با به چالش کشیدن آن چه در خاورمیانه است. عده ای این خصم نزدیک را به اسراییل و بعضی به عربستان و عده ای هم به سمت تشیع می برند. پس خصم نزدیک اعم از مفهوم تشیع است. این بحث، در مقابل خصم دور یعنی بیرون از خاورمیانه قرار دارد چون اینها خود را مرکز خاورمیانه می بینند پس این قسمت را خصم نزدیک می دانند. به لحاظ تاریخی این خصم نزدیک شیعه نبوده، بلکه خصم نزدیک به لحاظ تاریخی خود دولت عربستان بود یعنی به دلیل دعوای حضور آمریکا در منطقه. داستان از این قرار است که عربستان کشور معمایی است و ما هستیم که آن را ساده می کنیم حتی نخبگان ما هم توجه جدی به عربستان ندارند. باید روی عربستان توجه جدی داشت چون با ما کار دارد و ما هم با آن کار داریم.


🔹در تحولات سال ۱۹۹۹ خصم نزدیکی که نیروهای جهادی به آن توجه می کردند دولت عربستان بود. از جمله حمله ای که به آل سعود داشتند و درگیری هایی که در مکه و جده صورت گرفت و بحران امنیتی که برای عربستان بوجود آمد؛ حتی در اولین دعواهای بهار عربی، مشکلات ما در سوریه بحث شیعه و سنی نبود بلکه سر همین نیروهایی بود که نزدیک به عربستان بودند. اما از سال ۲۰۱۲ یک اتفاقی رخ داد که جالب است. نامه ای را زرقاوی به شورای دوازده نفره مجاهدین نوشت که در آن موقع دولت اسلامی عراق را می خواستند تاسیس کنند. در این نامه اختلافات داخلی آنها را می شمارد و می گوید شما در حال متلاشی شدن هستید. یعنی اختلاف زیاد بود و داعش نمی توانست شکل بگیرد و در آن جا یک استراتژی مهمی را مطرح می کند و می گوید جنبش ما بعد القاعده موفق نمی شود مگر این که تشیع را برجسته کند و از آن جا به بعد متوجه می شوند که به یک ذخیره بزرگ تاریخی دسترسی پیدا کرده اند.


🔹دگردیسی از خصم نزدیک عربستان به خصم نزدیک شیعه سه سود به دنبال داشت؛ اولین سود این بود که اختلافات داخلی مجاهدین را تا حد زیادی جمع می کند و دوم انتظاری که داشتند که هنوز هم اتفاق نیفتاده این بود که آنها به دلیل اختلافاتی که داشتند بتوانند اهل سنت اکثریت ساکت را پشت سر این خصم سازی تشیع برجسته کنند و پیش ببرند که البته کم اتفاق افتاد. سومین سود هم این بود که به صورت موقت از پتانسیل مادی، معنوی و نظامی عربستان سعودی برای این بحث ها استفاده کنند.


🔹این موارد نهایتا ضد عربستان است چون ماهیتاً این جنبش ها ضدعربستان هستند. اما درباره چگونگی دگردیسی از عربستان به مثابه خصم به تشیع باید گفت، این مسأله به هنر دیپلماسی عربستان برمی گردد. ما در تاریخ دیپلماسی دو نوع دیپلماسی داریم یکی دیپلماسی مدرن است که از سوی نهادهای رسمی به وجود می آید (دیپلماسی رسمی نهاد محور) و دوم دیپلماسی سنتی است که عربستان در آن مهارت دارد، یعنی ارتباط غیرمستقیم با رؤسای قبایل و تغییر اولویت های آن. این قسمت که عربستان چگونه وارد درونیات داعش شد و این اولویت را تغییر داد، بسیار مهم است. به نظر می آید عربستان همیشه در رابطه با داعش که قضیه روزی علیه او از طریق تاثیر تشیع یا دیپلماسی مذهبی ایران برخواهد گشت؛ اضطراب دارد. وضع کنونی این طور است که تشیع ستیزی در اقدامات داعش مانند سال ۲۰۱۵ نیست. آنها هم متوجه هستند که باید گفتمان را کمی بازتر کنند. چون داخل داعش از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۶ ، ۳۲ سازمان بزرگ جهانی جذب شدند که ضدتشیع نیستند؛ پس داعش مجبور است که کمی فتیله این مسایل را پایین بیاورد تا بتواند یک توازنی در ایدئولوژی خود ایجاد کند و به مسأله جهانی بیشتر بپردازد. پیشنهاد من این است که به دو چیز باید توجه کنید اول این که به هر تبیین از داعش کمی شک کنیم، چون داعش در حال "شدن" است و دگرگونی دارد و یک تیم یا گروهی مدام آن را رصد کنند چون در تحلیل های سیاسی داریم که بهترین تبیین بهترین توانمندی را به آدم می دهد و دوم رصد کردن ردپای دایمی عربستان در این جریان است.
👆👆👆* سخنرانی در نشست" مقایسه اصول اعتقادی داعش با القاعده " ، دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی وزارت امور خارجه، شهریور 1395

@Davood_Feirahi
💥دگردیسی از خصم نزدیک عربستان به خصم نزدیک شیعه

🔹به نظر داعش ، دگردیسی از خصم نزدیک عربستان به خصم نزدیک شیعه سه سود به دنبال دارد؛ اولین سود این است که اختلافات داخلی مجاهدین را تا حد زیادی جمع می کند و دوم انتظاری که داشتند که هنوز هم اتفاق نیفتاده این بود که آنها به دلیل اختلافاتی که داشتند بتوانند اهل سنت اکثریت ساکت را پشت سر این خصم سازی تشیع برجسته کنند و پیش ببرند که البته کم اتفاق افتاد. سومین سود هم این است که به صورت موقت از پتانسیل مادی، معنوی و نظامی عربستان سعودی برای اهداف داعش استفاده کنند. این ها نهایتا ضد عربستان هستند چون ماهیتاً ضدعربستان هستند. اما درباره چگونگی دگردیسی از عربستان به مثابه خصم به خصم پنداری تشیع باید گفت، این مسأله به هنر دیپلماسی عربستان برمی گردد.

* سخنرانی در نشست" مقایسه اصول اعتقادی داعش با القاعده " ، دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی وزارت امور خارجه، شهریور 1395

@Davood_Feirahi
پیشنهاد این است که به دو چیز باید توجه شود؛

✅اول این که به هر تبیین شتابزده از داعش کمی شک کنیم، چون داعش در حال "شدن" است و دگرگونی دارد و یک تیم یا گروهی مدام آن را رصد کنند چون در تحلیل های سیاسی داریم که بهترین تبیین بهترین توانمندی را به آدم می دهد.

✅و دوم رصد کردن ردپای دایمی عربستان در این جریان است. زیرا داعش برای عربستان چهرۀ ژانوسی دارد؛ همزمان ابزار تهدید همسایگان و بویژه ایران، و در عین حال تهدیدی برای هستی خود عربستان است. بنا براین سیاست عربستان در خصوص داعش از پیچیدگی خاصی برخوردار است؛ حمایت و سرکوب همزمان. راهبردی که سیاست های اعلانی- اعمالی عربستان را تعیین و البته دچار تناقض می کند. داعش پاشنه آشیل حکمرانان جدید در عربستان است.
@Davood_Feirahi
🍁منشأ حق و حکم

✅شاید دو نکته ی مهم سبب خلط بین دو مفهوم حق و حکم در فقه شیعه شده باشد. نخست این که، هر دو از حیث منشأ جعل و اعتبار اشتراک دارند و هر دو از شارع مقدس ناشی می شوند و دوم آن که، بر مبنای اندیشه ی عدلیه، خداوند عادل است و احکام صادره از جانب او تابع ملاکات(مصالح و مفاسد) واقعی و مصالح انسان است. بنابراین، هر نوع حکمی نیز حق به معنی عام محسوب می شود. با این تفاوت که تشخیص مصلحت، در حق به معنای مصطلح، به عهده ی خود انسان نهاده شده و برعکس، در حکم مصطلح، برعهده شارع حکیم است. به هر حال، آن امر اساسی که حکم را حکم می کند همان تشریع و مجعول بودن از جانب شارع است و آن چه که حق را حق می کند، جعل و تشریعش در راستای مصلحت مکلف و ارفاق به او است.

✅بنابراین دو قضیه زیر صورت می گیرد: الف) این که هر حقی حکم است، گزاره ی کاملاً درستی است. زیرا حقوق نیز مانند احکام از طرف شارع جعل می شوند. ب) این که هر حکمی حق است نیز گزاره ی درستی است. زیرا حکم، همانند حق ناظر به مصلحت مکلف است.

✅قطع نظر از تداخل ها، تعمیم و تخصیص ها و جا به جایی هایی که در کاربرد عمومی حق و حکم وجود دارد؛ معیار اصلی تمیز بین حق و حکم، همان «اسقاط پذیری/اسقاط ناپذیری» است. حکم با اسقاط مکلف ساقط نمی شود زیرا که زمام وضع و رفعش برعهده خود شارع است. برخلاف حق که قوامش به قابلیت اسقاط و عفو از سوی حقدار است. خلاصه آن که حق سلطه ای اعتباری است که زمام آن دست حقدار است و تنها او قدرت اعمال و اسقاط دارد.

☘️فقه و سیاست در ایران معاصر، ج1، نشر نی، ص110-114

#فقه_و_سیاست
@Feirahi
رمضان و صلح.3gp
10.3 MB
🍁 سخنرانی«رمضان و صلح»، زنجان، شانزدهم رمضان/ 21 خرداد 96
@Davood_Feirahi
آموزش صلح.docx
24.8 KB
آیت الله محقق داماد
@Davood_Feirahi
کنار پروفسور ثبوتی
زنجان 16 رمضان 96
مراسم افطار اصلاح طلبان استان
@Davood_Feirahi
استاد ثبوتی به همراه دیگر دوستان
@Davood_Feirahi