داود فیرحی
7.99K subscribers
585 photos
104 videos
359 files
546 links
📚 (بازنشر) آثار و اندیشه ها 📚


ارتباط با ادمین:
@sadeqall
@Rezataran
Download Telegram
🔺نشست اخلاق جنگ و صلح با حضور سعید حجاریان، داود فیرحی و جواد حیدری.

@Davood_Feirahi
داود فیرحی
✔️حکومت، طرحی ناتمام در اندیشه آیت الله طالقانی🔻 🔸داود فیرحی 🔹دین و «قرآن» مسلمانان، آیا "طرح" روشنی از نظام حکومت- چنان که طالقانی انتظار دارد- ارائه کرده است؟ و یا صرفاً "اصولی" از حکمرانی در قرآن قابل دریافت است؟ ادبیات به جای مانده از طالقانی، پژوهشگران…
✔️آیت الله طالقانی و بازگشت به قرآن؛ بعنوان متن معیار🔻

🔸داود فیرحی

🔹قرآن در اندیشه طالقانی، دانش مبنا و متن معیار است. همه احکام زندگی بدان ارجاع و از آن می جوشد. لیکن، مسئله چندان هم آسان نیست؛«نظر در قرآن مانند نظر در منبع فیاض است كه هم نظر به آن دشوار است و هم چارهای از نظر به آن نیست، مگر آدمی می تواند از نور، چشم بپوشد با آنكه دلباخته و خود ساخته آنست؟ قرآن نوری است از نور آسمانها و زمین «اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ» كه بر دلی نورانی تابیده و از آن در صورت الفاظ و لغات وا تابیده، اگر به منبع و حد اعلای آن نمی توان چشم دوخت، از مرتبه نازله و انعكاسات آن نمی توان چشم پوشید».

🔹این سخن طالقانی اهمیت استراتژیک دارد؛ از طرفی گریزی از رجوع به قرآن در اندیشه او نیست، و از سوی دیگر، مراجعه و نظر به قرآن دشواری های خاص خود را دارد. همین جا است که روش شناسی طالقانی سر بر می آورد. به نظر وی، «قرآن برای هدایت و بهره همه مردم در هر زمان تا روز قیامت می باشد، پس اعماق حقایق آن نمی تواند در ظرف ذهن مردم یك زمان درآید، اگر چنین باشد تمام میشود و پشت سر سیر تكاملی میماند، و بهرهای برای آیندگان نمیماند. این پیشرفت زمان و علم است كه می تواند اندك اندك از روی بواطن و اسرار قرآن پرده بردارد».

🔹نگاه طالقانی به نسبت علم و دین یا علم و قرآن، دقیقاً همان چیزی است که راه میانه و نگاه سوم خوانده می شود؛ وی نه شناخت قرآن را به نظریه های علمی تقلیل می دهد و نه، به نام قرآن گرایی، فرضیه های علمی را به یکباره طرد و ردّ می نماید. وی بخش عمده فرضیه های علمی را، در عین واقع نمایی، محکوم به زمان و مکان، تدریج و تکامل می داند، در حالی که قرآن حقیقت کامل، فرازمانی و رها از محدودیت های ذهن بشر است. بنا براین، علوم و فلسفه ها، بی آن که مبنایی برای فهم قرآن باشند، به تدریج برخی، و فقط برخی از بواطن و اسرار قرآن را آشکار می نمایند.

🔹خلاصه روش شناسی راه سوم این است که علوم و فلسفه ها می توانند برخی وجوه قرآن را توضیح دهند، لیکن حقیقت و باطن هدایتی آن را هرگز نمی توانند برملا کرده و دسترس عالمان و فیلسوفان قرار دهند. به عبارت دیگر، قرآن با محکمات علوم و برهان های عقلی/فلسفی تضاد ندارد، اما قرآن کتابی علمی- فلسفی و قابل تقلیل به آن ها هم نیست. به همین دلیل، قرآن را فقط با قرآن و تدبر در مفردات و منظومه آیات آن باید شناخت و آن گاه پاسخ مسائل زندگی، از جمله الگوی حکمرانی را، را از قرآن بدست آورد. این، اساس روش شناسی طالقانی است🔺

🔸طالقانی؛قرآن و حکومت"، نشریه پیام ابراهیم، شماره 22، مرداد و شهریور96.

@Davood_Feirahi
🍁نهادینگی نظام حزبی


«نظام حزبی عبارت است از دو یا چند حزبی که به شیوه ای الگومند برای شکل دادن به یک نظام کلی باهم تعامل دارند». عبارت "تعامل الگومند" بر این امر دلالت دارد که قواعد مهم مربوط به رقابت احزاب در سطح گسترده ای بین بازیگران و فعالان عرصۀ سیاست مورد پذیرش قرار گیرند و این قواعد پایه نهادینه شود.

ماین ویرینگ سطح نهادینگی را مفیدترین معیار برای ارزیابی احزاب و نظام های حزبی می داند و چهار مؤلفه اصلی را بر می شمارد؛

1- ثبات قابل توجه؛ در نظامی که احزاب اصلی و بزرگ آن نوسان دارد و ناگهان ظهور و زوال می یابند، یا بخش بزرگی از آراء انتخاباتی به طور غیر منتظره و در سطح گسترده تغییر جهت می دهد، نهادینگی حزبی ضعیف است.

2- ریشه اجتماعی احزاب؛ ریشه داری قوی احزاب در جامعه  به قاعده مند شدن تدریجی رفتار رأی دهندگان از یک سوی، و نهادینه شدن نظام حزبی از سوی دیگر کمک می کند. برخی نشانه های ریشه داری احزاب در جامعه عبارتند از؛ نوسان اندک رفتار رأی دهی در انتخابات ملی مثل ریاست  جمهوری و مجلس در انتخابات همزمان، عدم تقسیم قابل توجه رأی بین کاندیداهای احزاب مختلف، و ثبات آماری قابل توجه حامیان در نظر سنجی های دوره ای احزاب.

3- مشروعیت احزاب؛ در یک نظام حزبی نهادینه، اکثریت فعالان سیاسی مشروعیت احزاب را تأیید و تقویت می کنند. مشروعیت مفهومی است که رفتار انتخاباتی و عمل سیاسی فعالان و شهروندان را توجیه و مستدل کرده و الگوی عمل سیاسی در هر جامعه ای را در پیوند با باورهای مذهبی و فرهنگ سیاسی آن جامعه تصحیح و تنظیم می کند.

4- سازمان حزب؛ در نظام های نهادینه تر، احزاب از منابع مالی و انسانی، و نیز «مهارت سازمانی» بیشتری برخوردارند. عمر عضویت و تعداد اعضاء از ثبات و رشد معقولی برخوردار است. رهبران حزب هرچند اهمیت دارند، اما حزب مهم تر است. قواعد صلح آمیز و روشنی برای انتقال رهبری حزب و نیز تعیین کاندیداها وجود دارد. همچنین، اعضای منتخب حزب در مجلس و هیأت دولت تعهد  قابل قبولی نسبت به برنامه ها و مواضع حزب دارند. به طور کلی، انسجام پارلمانی و اجرایی اعضای حزب، از نشانه های نهادینگی سازمانی احزاب است.

🍂فقه و حکمرانی حزبی، نشر نی، 1396

@Davood_Feirahi
13960530-3885-7-6.pdf
1.5 MB
✍️ گزارش روزنامه «اعتماد» از نشست «اخلاق جنگ و صلح» با سخنرانی سعید حجاریان، داود فیرحی و جواد حیدری

📣 کانال «ورای حد تقریر»
@vht2017
همکلاسی
29 مرداد 96
@Davood_Feirahi
🍁گزارشی از نشست اخلاق جنگ و صلح
https://goo.gl/AyW1Af

@Davood_Feirahi
متن سخنرانی دکتر فیرحی با موضوع تاملی در مفهوم صلح و صلح ابتدایی
Forwarded from K. Ashtarian
کیومرث اشتریان
نظریه داده های انبوه و فردگرایی توسعه پایدار

چکیده
مقاله منتشره در فرهنگستان علوم


انبوه داده (Big Data) یکی از پدیده های مهم و حیاتی دو دهه اخیر است که به مدد فناوری اطلاعات گسترش یافته تا جایی که قرن بیست و یکم از سوی برخی پژوهشگران قرن داده کاوی نامیده شده است. این ادعا با انفجار اطلاعات و ایجاد ظرفیت دسترسی به انبوه داده ها و در دسترس بودن ابزار و تکنولوژی های پردازشگر اطلاعات ادعای گزافی نیست. اما این پدیده هنوز به اندازه کافی واکاوی تئوریک نشده است و ابعاد گوناگون حقوقی، سیاسی، اداری و فنی آن به اندازه کافی مورد شناسایی قرار نگرفته است. اینکه چگونه می توان این همه تغییر را مدل سازی کرد و نظریه پردازی نمود موضوع مهمی برای پژوهش علمی است. مقاله حاضر، در پی بحث از ابعاد نظری داده های انبوه از طریق بررسی ابعاد و پیامدهای آن است. به بیان دیگر از طریق بررسی ابعاد پدیده انبوه داده با این پرسش پاسخ می دهیم که چگونه می توان آن را سامان نظری داد یا چگونه می توان آن را تبیین نظری نمود. پاسخ ما و سهم اصلی این مقاله به اختصار در تاکیدی است که بر فردگرایی روش شناختی (Methodological Individualism) و مفاهیم مرتبط با آن در حوزه سیاستگذاری عمومی دارد. پدیده "انبوه داده" به فردگرایی روش شناختی، حقوقی، سیاست گذاری و مدیریت دولتی دامن می زند و ابعاد آن تا سیاست گذاری های گوناگون از سیاست علمی تا سیاست های توسعه ادامه خواهد داشت. بدینسان، نظریه پردازی ما بر گسترش فردگرایی در سیاست گذاری عمومی، حقوق، مدیریت و حتی آمار از طریق پدیده "انبوه داده" تاکید دارد. این فردگرایی دامنه وسیعی دارد: در جامعه مدنی، حوزه کسب و کار، امور شخصی، دستگاه های دولتی و بخش عمومی و. .. فرد از طریق کارهای جاری خویش با نرم افزارهای گوناگون به ورود دایمی اطلاعات می پردازد. فرد مبدا تولید و تحول است و از طریق اتصال به جریان داده، جریان اجتماعی، اداری، سیاسی و مدیریتی را می سازد. به بیان دیگر افراد و فعالان حوزه های گوناگون بازیگران اصلی جریان سازی اجتماعی، سیاسی و مدیریتی خواهند بود و نقش دولت بیش از پیش کاهش خواهد یافت.
انجمن علوم سیاسی ایران
دربارۀ صلح.pdf
11- صلح و سودمندی
- برخی منابع روایی، صلح و سِلم را یکسان آورده اند و به نظر بعضی اندیشمندان نیز، سِلم و مسالمت فراتر از مدلولِ واژۀ صلح است. به هرحال، یکی از مهم ترین دلایل عقلی و نقلی سِلم/ صلح ابتدایی، سودمندی آن برای زندگی و گوارا بودن آن برای فطرت و ذائقۀ بشر است.
- امام علی (ع)تأکید می کند ؛«مسالمت[صلح] را مادام که موجب وهن در اسلام نباشد، گواراتر و سودمند تر از جنگ یافتم؛ وجدتُ المسالمة مالم یکن وهن فی الاسلام انجع من القتال» (ری شهری، میزان الحکمة،1375ش،ج2،162).
- لغت¬نامۀ دهخدا واژۀ "انجع" را به معنای سودمندتر، نیکوتر و مؤثرتر آورده است.
- نجع؛ سودی که دارو یا طعام بخشد. گوارا بودن غذا و نوشیدنی.

#صلح
@Feirahi
با یادداشتی از داود فیرحی

منتشر شد

@Nedaye_siyasat
📚✏️ندای سیاست
با یادداشتی از داود فیرحی منتشر شد @Nedaye_siyasat
🔹"فقه و موضوع شناسی حزب"، خردنامه همشهری، شماره181، شهریور1396.
@Davood_Feirahi
داود فیرحی
11- صلح و سودمندی - برخی منابع روایی، صلح و سِلم را یکسان آورده اند و به نظر بعضی اندیشمندان نیز، سِلم و مسالمت فراتر از مدلولِ واژۀ صلح است. به هرحال، یکی از مهم ترین دلایل عقلی و نقلی سِلم/ صلح ابتدایی، سودمندی آن برای زندگی و گوارا بودن آن برای فطرت…
12- قرآن و صلح:

-اغلب مفسران سلم را به صلح تعبیر کرده،اند. قرآن در باره صلح دو گونه سخن گفته است؛
الف) آیات مطلق
ب) آیات مقید
-آیات مقید، صلح خواهی مؤمنان را مشروط به صلح جویی دیگران می‌کند.
لیکن آیات مطلق، مؤمنان را به صلح ابتدایی و سبقت در صلح تشویق می کند، بی‌آنکه مشروط به صلح خواهی دیگران باشد. دو آیه زیر، نمونه/ای از این دو گانه اند؛
• يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ ۚ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِينٌ (208/بقره)
• وَإِن جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا وَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ ۚ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ (61/انفال)

#فقه_و_سیاست
@Feirahi
داود فیرحی
12- قرآن و صلح: -اغلب مفسران سلم را به صلح تعبیر کرده،اند. قرآن در باره صلح دو گونه سخن گفته است؛ الف) آیات مطلق ب) آیات مقید -آیات مقید، صلح خواهی مؤمنان را مشروط به صلح جویی دیگران می‌کند. لیکن آیات مطلق، مؤمنان را به صلح ابتدایی و سبقت در صلح تشویق…
13- تأملی در آیات مطلق و مقید صلح؛

هر دو نوع از آیات صلح ، ساختار "امری" دارند؛ «ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً؛ همگان به صلح درآیید» و «إِن جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا؛ اگر به صلح گراییدند تو نیز صلح کن» .
چون « امر» نوعاً دلالت بر « وجوب» دارد، هر دو آیه از "وجوب صلح" سخن می گوید. اما، نسبت آیات مطلق و مقید چگونه است؟
- علمای اصول فقه در این گونه موارد، چهار فرض را مطرح کرده اند؛
1- مراد از مطلق صلح، همان صلح مقید و مشروط به صلح خواهی دیگران است. طبق این فرضیه، منظور از گزارۀ امری، که "همگان به صلح در آیید"، همین است که "اگر دشمنانتان آهنگ صلح کردند، شما نیز از صلح نگریزید".
2- فرض دوم این است که نظر قرآن بر مطلق صلح و طبعاً صلح ابتدایی است، و مراد از آیات مقید، تأکید بر افضل افراد و مصادیق صلح است. بدین معنی که اگر صلح جویی مطلقا و در همه حال واجب است، اقدام به صلح در شرایط صلح خواهی دیگران واجب تر و از اولویت و اهمیت بیشتری برخوردار است.
3- فرض سوم این که صلحِ مقید، واجبی در درون واجب دیگر است؛ یعنی واجب است به صلح در آیید و در عین حال، به صلحی درآیید که دیگران شما را بدان فرا می خوانند. مثل نذر کردن برای نماز در مسجد؛ که هم نماز واجب می شود و در عین حال، واجب است که در مسجد باشد.
4- فرض چهارم این است که مطلق و مقید دو واجب مستقل اند؛ قرآن دو نوع صلح را واجب کرده است؛ الف) واجب است مومنان به صلح درآیند؛ ب) در صورتی که دیگران به صلح تمایل کنند، واجب است که صلح را بپذیرید و بدان متمایل شوید.
- تأمل در آیات صلح، فرضیه دوم را تقویت می کند؛ صلح، مطلقاً واجب و مطلوب است، و صلحِ مقید ( به صلح خواهی دیگران)، البته که افضلِ افراد صلح و از مهم ترین مصادیق آن است.
@Davood_Feirahi
تسهیل/ترخیص


ترخیص/ تسهیل شرعی عبارت است از حکم ثابت خلاف دلیل که به لحاظ عذری، اعم از مشقت و حرج، جعل شده است. همین دو قید ملحوظ در احکام ترخیصی نشان می دهد که شارع در ترخیص فراتر از ضرورت های شرعی فردی رفته و مصالح نوعی را هم لحاظ می کند. درست به دلیل همین مصالح فراتر از عسر و حرج است که در برخی نوشته های فقهی تاکید می شود: "منظور از مصلحت تسهیل آن نیست که عدم رعایتش موجب عسر و حرج شود.... بلکه مراد مجرد تسهیلی است که مناسب ملت سمحه و شریعت سهله است".

فقه و سیاست در ایران معاصر، نشر نی، ج 1، ص150

#فقه_و_سیاست
@Feirahi
داود فیرحی
13- تأملی در آیات مطلق و مقید صلح؛ هر دو نوع از آیات صلح ، ساختار "امری" دارند؛ «ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً؛ همگان به صلح درآیید» و «إِن جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا؛ اگر به صلح گراییدند تو نیز صلح کن» . چون « امر» نوعاً دلالت بر « وجوب»…
14- فضیلت صلح؛ رضایت خالق و خیر مخلوق

امام علی(ع) در دستور العملی به مالک اشتر می نویسد؛
" صلحی را که دشمنت تو را بدان فرا می خواند و رضای خدا در آن است ، از خود دور مکن . زیرا در صلح [ فواید مهمی چون؛] حفظ قوای مسلح تو ، آسایش فکر و فراغ بال تو ، و امنیت سرزمین ات نهفته است. ولکن همواره از دشمنت بعد از صلح غفلت مکن»(نهج البلاغه، نامه 53).

#صلح
@Feirahi
داود فیرحی
14- فضیلت صلح؛ رضایت خالق و خیر مخلوق امام علی(ع) در دستور العملی به مالک اشتر می نویسد؛ " صلحی را که دشمنت تو را بدان فرا می خواند و رضای خدا در آن است ، از خود دور مکن . زیرا در صلح [ فواید مهمی چون؛] حفظ قوای مسلح تو ، آسایش فکر و فراغ بال تو ، و…
15. اخلاق صلح؛

🔹گریز از استبداد رای، تن دادن به گفتگو با مخالف، مشورت با نخبگان و اندیشمندان، و اعتماد به رایزنی افراد و نهادهای میانجی، بخش مهم از مقدمات و اخلاق صلح است.
🔹علی(ع) به حاکم جامعه اسلامی توصیه می کند که «در تثبیت صلح و تداوم آرامش بین مردم از همنشینی و مشاورة عالمان و حکیمان بهره گیرد. زیرا صلح موجب احقاق حق و آشکار شدگی بطلان باطل می شود»(عبده، نهج البلاغة ، 1412ق،ج3، ص89).

🔹از پیامبر اسلام(ص) نقل شده است، هر گاه کسی میانجی صلح بین مردم یا حد اقل بین دو نفر باشد، فرشتگان خدا مدام بر او درود می فرستند(نمازی، مستدرک،1419ق،ج6،ص308).
@Davood_Feirahi
دکتر ابراهیم یزدی؛
سیاستمداری دین باور، دور اندیش،شجاع و صبور.
خدایش رحمت کناد