Forwarded from K. Ashtarian
کیومرث اشتریان
نظریه داده های انبوه و فردگرایی توسعه پایدار
چکیده
مقاله منتشره در فرهنگستان علوم
انبوه داده (Big Data) یکی از پدیده های مهم و حیاتی دو دهه اخیر است که به مدد فناوری اطلاعات گسترش یافته تا جایی که قرن بیست و یکم از سوی برخی پژوهشگران قرن داده کاوی نامیده شده است. این ادعا با انفجار اطلاعات و ایجاد ظرفیت دسترسی به انبوه داده ها و در دسترس بودن ابزار و تکنولوژی های پردازشگر اطلاعات ادعای گزافی نیست. اما این پدیده هنوز به اندازه کافی واکاوی تئوریک نشده است و ابعاد گوناگون حقوقی، سیاسی، اداری و فنی آن به اندازه کافی مورد شناسایی قرار نگرفته است. اینکه چگونه می توان این همه تغییر را مدل سازی کرد و نظریه پردازی نمود موضوع مهمی برای پژوهش علمی است. مقاله حاضر، در پی بحث از ابعاد نظری داده های انبوه از طریق بررسی ابعاد و پیامدهای آن است. به بیان دیگر از طریق بررسی ابعاد پدیده انبوه داده با این پرسش پاسخ می دهیم که چگونه می توان آن را سامان نظری داد یا چگونه می توان آن را تبیین نظری نمود. پاسخ ما و سهم اصلی این مقاله به اختصار در تاکیدی است که بر فردگرایی روش شناختی (Methodological Individualism) و مفاهیم مرتبط با آن در حوزه سیاستگذاری عمومی دارد. پدیده "انبوه داده" به فردگرایی روش شناختی، حقوقی، سیاست گذاری و مدیریت دولتی دامن می زند و ابعاد آن تا سیاست گذاری های گوناگون از سیاست علمی تا سیاست های توسعه ادامه خواهد داشت. بدینسان، نظریه پردازی ما بر گسترش فردگرایی در سیاست گذاری عمومی، حقوق، مدیریت و حتی آمار از طریق پدیده "انبوه داده" تاکید دارد. این فردگرایی دامنه وسیعی دارد: در جامعه مدنی، حوزه کسب و کار، امور شخصی، دستگاه های دولتی و بخش عمومی و. .. فرد از طریق کارهای جاری خویش با نرم افزارهای گوناگون به ورود دایمی اطلاعات می پردازد. فرد مبدا تولید و تحول است و از طریق اتصال به جریان داده، جریان اجتماعی، اداری، سیاسی و مدیریتی را می سازد. به بیان دیگر افراد و فعالان حوزه های گوناگون بازیگران اصلی جریان سازی اجتماعی، سیاسی و مدیریتی خواهند بود و نقش دولت بیش از پیش کاهش خواهد یافت.
نظریه داده های انبوه و فردگرایی توسعه پایدار
چکیده
مقاله منتشره در فرهنگستان علوم
انبوه داده (Big Data) یکی از پدیده های مهم و حیاتی دو دهه اخیر است که به مدد فناوری اطلاعات گسترش یافته تا جایی که قرن بیست و یکم از سوی برخی پژوهشگران قرن داده کاوی نامیده شده است. این ادعا با انفجار اطلاعات و ایجاد ظرفیت دسترسی به انبوه داده ها و در دسترس بودن ابزار و تکنولوژی های پردازشگر اطلاعات ادعای گزافی نیست. اما این پدیده هنوز به اندازه کافی واکاوی تئوریک نشده است و ابعاد گوناگون حقوقی، سیاسی، اداری و فنی آن به اندازه کافی مورد شناسایی قرار نگرفته است. اینکه چگونه می توان این همه تغییر را مدل سازی کرد و نظریه پردازی نمود موضوع مهمی برای پژوهش علمی است. مقاله حاضر، در پی بحث از ابعاد نظری داده های انبوه از طریق بررسی ابعاد و پیامدهای آن است. به بیان دیگر از طریق بررسی ابعاد پدیده انبوه داده با این پرسش پاسخ می دهیم که چگونه می توان آن را سامان نظری داد یا چگونه می توان آن را تبیین نظری نمود. پاسخ ما و سهم اصلی این مقاله به اختصار در تاکیدی است که بر فردگرایی روش شناختی (Methodological Individualism) و مفاهیم مرتبط با آن در حوزه سیاستگذاری عمومی دارد. پدیده "انبوه داده" به فردگرایی روش شناختی، حقوقی، سیاست گذاری و مدیریت دولتی دامن می زند و ابعاد آن تا سیاست گذاری های گوناگون از سیاست علمی تا سیاست های توسعه ادامه خواهد داشت. بدینسان، نظریه پردازی ما بر گسترش فردگرایی در سیاست گذاری عمومی، حقوق، مدیریت و حتی آمار از طریق پدیده "انبوه داده" تاکید دارد. این فردگرایی دامنه وسیعی دارد: در جامعه مدنی، حوزه کسب و کار، امور شخصی، دستگاه های دولتی و بخش عمومی و. .. فرد از طریق کارهای جاری خویش با نرم افزارهای گوناگون به ورود دایمی اطلاعات می پردازد. فرد مبدا تولید و تحول است و از طریق اتصال به جریان داده، جریان اجتماعی، اداری، سیاسی و مدیریتی را می سازد. به بیان دیگر افراد و فعالان حوزه های گوناگون بازیگران اصلی جریان سازی اجتماعی، سیاسی و مدیریتی خواهند بود و نقش دولت بیش از پیش کاهش خواهد یافت.
Forwarded from K. Ashtarian
داده_های_انبوه_و_شاخص_های_علم_فناوری.docx
30.8 KB
انجمن علوم سیاسی ایران
دربارۀ صلح.pdf
11- صلح و سودمندی
- برخی منابع روایی، صلح و سِلم را یکسان آورده اند و به نظر بعضی اندیشمندان نیز، سِلم و مسالمت فراتر از مدلولِ واژۀ صلح است. به هرحال، یکی از مهم ترین دلایل عقلی و نقلی سِلم/ صلح ابتدایی، سودمندی آن برای زندگی و گوارا بودن آن برای فطرت و ذائقۀ بشر است.
- امام علی (ع)تأکید می کند ؛«مسالمت[صلح] را مادام که موجب وهن در اسلام نباشد، گواراتر و سودمند تر از جنگ یافتم؛ وجدتُ المسالمة مالم یکن وهن فی الاسلام انجع من القتال» (ری شهری، میزان الحکمة،1375ش،ج2،162).
- لغت¬نامۀ دهخدا واژۀ "انجع" را به معنای سودمندتر، نیکوتر و مؤثرتر آورده است.
- نجع؛ سودی که دارو یا طعام بخشد. گوارا بودن غذا و نوشیدنی.
#صلح
@Feirahi
- برخی منابع روایی، صلح و سِلم را یکسان آورده اند و به نظر بعضی اندیشمندان نیز، سِلم و مسالمت فراتر از مدلولِ واژۀ صلح است. به هرحال، یکی از مهم ترین دلایل عقلی و نقلی سِلم/ صلح ابتدایی، سودمندی آن برای زندگی و گوارا بودن آن برای فطرت و ذائقۀ بشر است.
- امام علی (ع)تأکید می کند ؛«مسالمت[صلح] را مادام که موجب وهن در اسلام نباشد، گواراتر و سودمند تر از جنگ یافتم؛ وجدتُ المسالمة مالم یکن وهن فی الاسلام انجع من القتال» (ری شهری، میزان الحکمة،1375ش،ج2،162).
- لغت¬نامۀ دهخدا واژۀ "انجع" را به معنای سودمندتر، نیکوتر و مؤثرتر آورده است.
- نجع؛ سودی که دارو یا طعام بخشد. گوارا بودن غذا و نوشیدنی.
#صلح
@Feirahi
Forwarded from 📚✏️ندای سیاست
📚✏️ندای سیاست
با یادداشتی از داود فیرحی منتشر شد @Nedaye_siyasat
🔹"فقه و موضوع شناسی حزب"، خردنامه همشهری، شماره181، شهریور1396.
@Davood_Feirahi
@Davood_Feirahi
داود فیرحی
11- صلح و سودمندی - برخی منابع روایی، صلح و سِلم را یکسان آورده اند و به نظر بعضی اندیشمندان نیز، سِلم و مسالمت فراتر از مدلولِ واژۀ صلح است. به هرحال، یکی از مهم ترین دلایل عقلی و نقلی سِلم/ صلح ابتدایی، سودمندی آن برای زندگی و گوارا بودن آن برای فطرت…
12- قرآن و صلح:
-اغلب مفسران سلم را به صلح تعبیر کرده،اند. قرآن در باره صلح دو گونه سخن گفته است؛
الف) آیات مطلق
ب) آیات مقید
-آیات مقید، صلح خواهی مؤمنان را مشروط به صلح جویی دیگران میکند.
لیکن آیات مطلق، مؤمنان را به صلح ابتدایی و سبقت در صلح تشویق می کند، بیآنکه مشروط به صلح خواهی دیگران باشد. دو آیه زیر، نمونه/ای از این دو گانه اند؛
• يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ ۚ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِينٌ (208/بقره)
• وَإِن جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا وَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ ۚ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ (61/انفال)
#فقه_و_سیاست
@Feirahi
-اغلب مفسران سلم را به صلح تعبیر کرده،اند. قرآن در باره صلح دو گونه سخن گفته است؛
الف) آیات مطلق
ب) آیات مقید
-آیات مقید، صلح خواهی مؤمنان را مشروط به صلح جویی دیگران میکند.
لیکن آیات مطلق، مؤمنان را به صلح ابتدایی و سبقت در صلح تشویق می کند، بیآنکه مشروط به صلح خواهی دیگران باشد. دو آیه زیر، نمونه/ای از این دو گانه اند؛
• يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ ۚ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِينٌ (208/بقره)
• وَإِن جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا وَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ ۚ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ (61/انفال)
#فقه_و_سیاست
@Feirahi
داود فیرحی
12- قرآن و صلح: -اغلب مفسران سلم را به صلح تعبیر کرده،اند. قرآن در باره صلح دو گونه سخن گفته است؛ الف) آیات مطلق ب) آیات مقید -آیات مقید، صلح خواهی مؤمنان را مشروط به صلح جویی دیگران میکند. لیکن آیات مطلق، مؤمنان را به صلح ابتدایی و سبقت در صلح تشویق…
13- تأملی در آیات مطلق و مقید صلح؛
هر دو نوع از آیات صلح ، ساختار "امری" دارند؛ «ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً؛ همگان به صلح درآیید» و «إِن جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا؛ اگر به صلح گراییدند تو نیز صلح کن» .
چون « امر» نوعاً دلالت بر « وجوب» دارد، هر دو آیه از "وجوب صلح" سخن می گوید. اما، نسبت آیات مطلق و مقید چگونه است؟
- علمای اصول فقه در این گونه موارد، چهار فرض را مطرح کرده اند؛
1- مراد از مطلق صلح، همان صلح مقید و مشروط به صلح خواهی دیگران است. طبق این فرضیه، منظور از گزارۀ امری، که "همگان به صلح در آیید"، همین است که "اگر دشمنانتان آهنگ صلح کردند، شما نیز از صلح نگریزید".
2- فرض دوم این است که نظر قرآن بر مطلق صلح و طبعاً صلح ابتدایی است، و مراد از آیات مقید، تأکید بر افضل افراد و مصادیق صلح است. بدین معنی که اگر صلح جویی مطلقا و در همه حال واجب است، اقدام به صلح در شرایط صلح خواهی دیگران واجب تر و از اولویت و اهمیت بیشتری برخوردار است.
3- فرض سوم این که صلحِ مقید، واجبی در درون واجب دیگر است؛ یعنی واجب است به صلح در آیید و در عین حال، به صلحی درآیید که دیگران شما را بدان فرا می خوانند. مثل نذر کردن برای نماز در مسجد؛ که هم نماز واجب می شود و در عین حال، واجب است که در مسجد باشد.
4- فرض چهارم این است که مطلق و مقید دو واجب مستقل اند؛ قرآن دو نوع صلح را واجب کرده است؛ الف) واجب است مومنان به صلح درآیند؛ ب) در صورتی که دیگران به صلح تمایل کنند، واجب است که صلح را بپذیرید و بدان متمایل شوید.
- تأمل در آیات صلح، فرضیه دوم را تقویت می کند؛ صلح، مطلقاً واجب و مطلوب است، و صلحِ مقید ( به صلح خواهی دیگران)، البته که افضلِ افراد صلح و از مهم ترین مصادیق آن است.
@Davood_Feirahi
هر دو نوع از آیات صلح ، ساختار "امری" دارند؛ «ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً؛ همگان به صلح درآیید» و «إِن جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا؛ اگر به صلح گراییدند تو نیز صلح کن» .
چون « امر» نوعاً دلالت بر « وجوب» دارد، هر دو آیه از "وجوب صلح" سخن می گوید. اما، نسبت آیات مطلق و مقید چگونه است؟
- علمای اصول فقه در این گونه موارد، چهار فرض را مطرح کرده اند؛
1- مراد از مطلق صلح، همان صلح مقید و مشروط به صلح خواهی دیگران است. طبق این فرضیه، منظور از گزارۀ امری، که "همگان به صلح در آیید"، همین است که "اگر دشمنانتان آهنگ صلح کردند، شما نیز از صلح نگریزید".
2- فرض دوم این است که نظر قرآن بر مطلق صلح و طبعاً صلح ابتدایی است، و مراد از آیات مقید، تأکید بر افضل افراد و مصادیق صلح است. بدین معنی که اگر صلح جویی مطلقا و در همه حال واجب است، اقدام به صلح در شرایط صلح خواهی دیگران واجب تر و از اولویت و اهمیت بیشتری برخوردار است.
3- فرض سوم این که صلحِ مقید، واجبی در درون واجب دیگر است؛ یعنی واجب است به صلح در آیید و در عین حال، به صلحی درآیید که دیگران شما را بدان فرا می خوانند. مثل نذر کردن برای نماز در مسجد؛ که هم نماز واجب می شود و در عین حال، واجب است که در مسجد باشد.
4- فرض چهارم این است که مطلق و مقید دو واجب مستقل اند؛ قرآن دو نوع صلح را واجب کرده است؛ الف) واجب است مومنان به صلح درآیند؛ ب) در صورتی که دیگران به صلح تمایل کنند، واجب است که صلح را بپذیرید و بدان متمایل شوید.
- تأمل در آیات صلح، فرضیه دوم را تقویت می کند؛ صلح، مطلقاً واجب و مطلوب است، و صلحِ مقید ( به صلح خواهی دیگران)، البته که افضلِ افراد صلح و از مهم ترین مصادیق آن است.
@Davood_Feirahi
تسهیل/ترخیص
ترخیص/ تسهیل شرعی عبارت است از حکم ثابت خلاف دلیل که به لحاظ عذری، اعم از مشقت و حرج، جعل شده است. همین دو قید ملحوظ در احکام ترخیصی نشان می دهد که شارع در ترخیص فراتر از ضرورت های شرعی فردی رفته و مصالح نوعی را هم لحاظ می کند. درست به دلیل همین مصالح فراتر از عسر و حرج است که در برخی نوشته های فقهی تاکید می شود: "منظور از مصلحت تسهیل آن نیست که عدم رعایتش موجب عسر و حرج شود.... بلکه مراد مجرد تسهیلی است که مناسب ملت سمحه و شریعت سهله است".
فقه و سیاست در ایران معاصر، نشر نی، ج 1، ص150
#فقه_و_سیاست
@Feirahi
ترخیص/ تسهیل شرعی عبارت است از حکم ثابت خلاف دلیل که به لحاظ عذری، اعم از مشقت و حرج، جعل شده است. همین دو قید ملحوظ در احکام ترخیصی نشان می دهد که شارع در ترخیص فراتر از ضرورت های شرعی فردی رفته و مصالح نوعی را هم لحاظ می کند. درست به دلیل همین مصالح فراتر از عسر و حرج است که در برخی نوشته های فقهی تاکید می شود: "منظور از مصلحت تسهیل آن نیست که عدم رعایتش موجب عسر و حرج شود.... بلکه مراد مجرد تسهیلی است که مناسب ملت سمحه و شریعت سهله است".
فقه و سیاست در ایران معاصر، نشر نی، ج 1، ص150
#فقه_و_سیاست
@Feirahi
داود فیرحی
13- تأملی در آیات مطلق و مقید صلح؛ هر دو نوع از آیات صلح ، ساختار "امری" دارند؛ «ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً؛ همگان به صلح درآیید» و «إِن جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا؛ اگر به صلح گراییدند تو نیز صلح کن» . چون « امر» نوعاً دلالت بر « وجوب»…
14- فضیلت صلح؛ رضایت خالق و خیر مخلوق
امام علی(ع) در دستور العملی به مالک اشتر می نویسد؛
" صلحی را که دشمنت تو را بدان فرا می خواند و رضای خدا در آن است ، از خود دور مکن . زیرا در صلح [ فواید مهمی چون؛] حفظ قوای مسلح تو ، آسایش فکر و فراغ بال تو ، و امنیت سرزمین ات نهفته است. ولکن همواره از دشمنت بعد از صلح غفلت مکن»(نهج البلاغه، نامه 53).
#صلح
@Feirahi
امام علی(ع) در دستور العملی به مالک اشتر می نویسد؛
" صلحی را که دشمنت تو را بدان فرا می خواند و رضای خدا در آن است ، از خود دور مکن . زیرا در صلح [ فواید مهمی چون؛] حفظ قوای مسلح تو ، آسایش فکر و فراغ بال تو ، و امنیت سرزمین ات نهفته است. ولکن همواره از دشمنت بعد از صلح غفلت مکن»(نهج البلاغه، نامه 53).
#صلح
@Feirahi
داود فیرحی
14- فضیلت صلح؛ رضایت خالق و خیر مخلوق امام علی(ع) در دستور العملی به مالک اشتر می نویسد؛ " صلحی را که دشمنت تو را بدان فرا می خواند و رضای خدا در آن است ، از خود دور مکن . زیرا در صلح [ فواید مهمی چون؛] حفظ قوای مسلح تو ، آسایش فکر و فراغ بال تو ، و…
15. اخلاق صلح؛
🔹گریز از استبداد رای، تن دادن به گفتگو با مخالف، مشورت با نخبگان و اندیشمندان، و اعتماد به رایزنی افراد و نهادهای میانجی، بخش مهم از مقدمات و اخلاق صلح است.
🔹علی(ع) به حاکم جامعه اسلامی توصیه می کند که «در تثبیت صلح و تداوم آرامش بین مردم از همنشینی و مشاورة عالمان و حکیمان بهره گیرد. زیرا صلح موجب احقاق حق و آشکار شدگی بطلان باطل می شود»(عبده، نهج البلاغة ، 1412ق،ج3، ص89).
🔹از پیامبر اسلام(ص) نقل شده است، هر گاه کسی میانجی صلح بین مردم یا حد اقل بین دو نفر باشد، فرشتگان خدا مدام بر او درود می فرستند(نمازی، مستدرک،1419ق،ج6،ص308).
@Davood_Feirahi
🔹گریز از استبداد رای، تن دادن به گفتگو با مخالف، مشورت با نخبگان و اندیشمندان، و اعتماد به رایزنی افراد و نهادهای میانجی، بخش مهم از مقدمات و اخلاق صلح است.
🔹علی(ع) به حاکم جامعه اسلامی توصیه می کند که «در تثبیت صلح و تداوم آرامش بین مردم از همنشینی و مشاورة عالمان و حکیمان بهره گیرد. زیرا صلح موجب احقاق حق و آشکار شدگی بطلان باطل می شود»(عبده، نهج البلاغة ، 1412ق،ج3، ص89).
🔹از پیامبر اسلام(ص) نقل شده است، هر گاه کسی میانجی صلح بین مردم یا حد اقل بین دو نفر باشد، فرشتگان خدا مدام بر او درود می فرستند(نمازی، مستدرک،1419ق،ج6،ص308).
@Davood_Feirahi
اجازه نامه امام خمینی به مرحوم ابراهیم یزدی در اخذ و مصرف وجوهات شرعیه؛
8/2/1354
بسم الله الرحمن الرحیم
جناب آقای دکتر ابراهیم یزدی -ایّدهاللهتعالی - مجاز و وکیل از قِبَل اینجانب میباشند در اخذ وجوه شرعیه از قبیل سهم مبارک امام - علیهالسلام - و سهم سادات عظام و سایر وجوه شرعیه و ایصال آنها به اینجانب؛ و مجازند خمس از سهم مبارک امام - علیهالسلام - را در اعلای کلمه حق و ترویج و تأیید اسلام و سایر موارد مقرره شرعیه صرف نمایند.
از جناب ایشان و سایر دوستان امید دعای خیر دارم.
والسلام علیه و علیهم و رحمة الله و برکاته
به تاریخ ۱۶/ شهر ع ۲/ ۱۳۹۵
روح الله الموسوی الخمینی
صحیفه امام،ج3،ص 86
@Davood_Feirahi
8/2/1354
بسم الله الرحمن الرحیم
جناب آقای دکتر ابراهیم یزدی -ایّدهاللهتعالی - مجاز و وکیل از قِبَل اینجانب میباشند در اخذ وجوه شرعیه از قبیل سهم مبارک امام - علیهالسلام - و سهم سادات عظام و سایر وجوه شرعیه و ایصال آنها به اینجانب؛ و مجازند خمس از سهم مبارک امام - علیهالسلام - را در اعلای کلمه حق و ترویج و تأیید اسلام و سایر موارد مقرره شرعیه صرف نمایند.
از جناب ایشان و سایر دوستان امید دعای خیر دارم.
والسلام علیه و علیهم و رحمة الله و برکاته
به تاریخ ۱۶/ شهر ع ۲/ ۱۳۹۵
روح الله الموسوی الخمینی
صحیفه امام،ج3،ص 86
@Davood_Feirahi
🍁مناظره ی داود فیرحی و سیدمحمدمهدی میرباقری پیرامون منطق سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران، قم، خردادماه1393.
http://ramzeobour.ir/میرباقری-تحلیل-اکنون-ما-از-انقلاب-اسلا.html
@Davood_Feirahi
http://ramzeobour.ir/میرباقری-تحلیل-اکنون-ما-از-انقلاب-اسلا.html
@Davood_Feirahi
رمز عبور
میرباقری: تحلیل اکنون ما از انقلاب اسلامی عمیق تر از دهه 60 است فیرحی: جنگ حق و باطل به ما ربطی ندارد - رمز عبور
میرباقری: تحلیل اکنون ما از انقلاب اسلامی عمیق تر از دهه 60 است فیرحی: جنگ حق و باطل به ما ربطی ندارد مناظره سیدمهدی میر باقری و داوود فیرحی
☘مناظره داود فیرحی و حمید پارسانیا در باب نسبت تمدن و معرفت، مهرماه1392.
https://www.cgie.org.ir/fa/news/5992
@Davood_Feirahi
https://www.cgie.org.ir/fa/news/5992
@Davood_Feirahi
☘مناظره ی داود فیرحی و فخار طوسی با موضوع "حق رأی در اسلام"، بهمن ماه94، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
https://goo.gl/NBuUa5
@Davood_Feirahi
https://goo.gl/NBuUa5
@Davood_Feirahi
شبکه اجتهاد
گزارش مناظره فیرحی و فخار با موضوع «حق رأی در اسلام» - شبکه اجتهاد
حجتالاسلام فیرحی معتقد است حقوق ربطی به مسائل شرعی یا نخبگانی ندارد، بلکه جزء حقوق انسانی است. در سوی دیگر حجتالاسلام فخار طوسی مدعی است امکان خطا برای توده مردم زیاد است و عقل اقتضا میکند که رأیها را به آنها نسپریم! به گزارش شبکه اجتهاد، مناظره علمی…
🍀گفت و گوی فیرحی و شریعتی با عنوان "سیدجمال الدین اسدآبادی، نوگرایی یا سلفی گری در اندیشه وحدت اسلامی"، دانشکده ادبیات دانشگاه تهران، اسفندماه 94.
http://fa.shafaqna.com/news/134498/
@Davood_Feirahi
http://fa.shafaqna.com/news/134498/
@Davood_Feirahi
🍁مالکیت، حق و آزادی
🔹مالکیت که از منابع تولید حق است مفهومی عرفی و بی نیاز از توقیف شرع است. مالکیت به معنای استحقاق و قدرت هر گونه تصرف است و بر اساس آن، هر انسانی بر جان و مال و عمل خویشتن سلطه دارد. اگر نفس و جان انسان در تملک خویشتن باشد، به معنای آزادی است و اگر در تملک امری خارج از خویشتن باشد، به معنای عبودیت و بردگی است. مالکیت ملازم آزادی است. زیرا مالکیت که به تعبیر شیخ انصاری، عین سلطه ی مطلق است، به معنای عدم مزاحمت دیگری در اراده و تصرف فرد است.
🌿فقه و سیاست در ایران معاصر، ج1، نشر نی، ص155-157.
#فقه_و_سیاست
@Feirahi
🔹مالکیت که از منابع تولید حق است مفهومی عرفی و بی نیاز از توقیف شرع است. مالکیت به معنای استحقاق و قدرت هر گونه تصرف است و بر اساس آن، هر انسانی بر جان و مال و عمل خویشتن سلطه دارد. اگر نفس و جان انسان در تملک خویشتن باشد، به معنای آزادی است و اگر در تملک امری خارج از خویشتن باشد، به معنای عبودیت و بردگی است. مالکیت ملازم آزادی است. زیرا مالکیت که به تعبیر شیخ انصاری، عین سلطه ی مطلق است، به معنای عدم مزاحمت دیگری در اراده و تصرف فرد است.
🌿فقه و سیاست در ایران معاصر، ج1، نشر نی، ص155-157.
#فقه_و_سیاست
@Feirahi