Forwarded from آیتاللهالعظمی شبیری زنجانی (رضوان الله عليه)
🗓 تقویم شیعه؛
۲۶جمادی الأولی سالروز وفات فقیه و اصولی بزرگ شیعه آیت الله میرزا محمد حسین نایینی"قدس سره"
• کلام مرجع عالیقدر در مورد ایشان🔺
@shobeiryzanjani
۲۶جمادی الأولی سالروز وفات فقیه و اصولی بزرگ شیعه آیت الله میرزا محمد حسین نایینی"قدس سره"
• کلام مرجع عالیقدر در مورد ایشان🔺
@shobeiryzanjani
🔹استاد سید جواد طباطبایی، علی اکبر گرجی، داود فیرحی، حسین رحمت اللهی.
✅همایش ملی قانون اساسی و دولت مشروطه در ایران؛
دانشگاه تبریز 25 بهمن 96
عکس از: خانم مریم یوسفی
@Feirahi
✅همایش ملی قانون اساسی و دولت مشروطه در ایران؛
دانشگاه تبریز 25 بهمن 96
عکس از: خانم مریم یوسفی
@Feirahi
✅فتوای آخوند خراسانی، حاج میرزا حسین میرزا خلیل، و شیخ عبدالله مازندرانی در تأیید و حمایت از مشروطه، آستانه ی تجدد، نشر نی، 1394، ص73.
@Feirahi
@Feirahi
✍تأملات خودمانی (7)؛
💥الف) انقلاب اسلامی و جمهوری اسلامی:
🔹شاید برای خیلی ها، باور ناپذیر نماید که یکی از مهمترین گسل های جامعه امروز ما، دوگانه إنقلاب-جمهوری اسلامی باشد. انقلاب عموما" به معنای دگرگونی است و جمهوری اسلامی از آن روی که "نظام سیاسی" است، لاجرم حاکی از اراده ثبات است. به همین دلیل هم، دو ترکیب زیر تفاوت بسیاری دارند ؛
"نظام انقلابی" و
"نظام بر آمده از انقلاب"
اولی متناقض و نادرست، و دومی البته درست و معقول مینماید. در علم سیاست، واژه انقلاب ناظر به وضعیتی انتقالی است که در میانه نظم سیاسی پیشین و پسین قرار دارد. به تعبیر صائب تبریزی؛
بر خرابی صبر کن کز انقلاب روزگار
دشتها معموره و معموره ها صحرا شود.
صائب راست می،گوید؛
1_انقلاب دائم بیمعنی است. اصل بر نظم و ثبات است و انقلاب استثنایی بین دو نظم است و با فروپاشی نظم پیشین و استقرار نظم جدید پایان می یابد. نظم جدید حداکثر حاصل انقلاب است اما نمی تواند انقلابی باشد. اگر پایداری دارد و یا بی قرار است، ربطی به انقلاب ندارد، بلکه هرگونه مزیت و نقصان را در طرح یا اجرای نظام جدید باید جست.
2- سخن صائب نکته دیگری هم دارد. این که پیامد انقلاب لزوما" مثبت و یا الزاما" ناخوشایند نیست ؛دنیای ممکنات است. ممکن است "دشتها معموره و معموره ها صحرا شود".
بدین سان، این ایدئولوژیها، طراحی ها و نهادهای نظم جدید هستند که "جهت, امکان"را رقم می زنند و دشتی را آباد یا باغی را صحرا میکنند .
🔹در هر صورت، انقلاب ها غیر از نظام های سیاسی هستند؛ "آغاز انقلاب پایان نظام سیاسی، و آغاز نظام سیاسی پایان انقلاب است"؛... "نظام انقلابی" منطقا" متناقض و عملا" ترکیبی خود شکننده است._...
#تأملات_خودمانی
@Feirahi
💥الف) انقلاب اسلامی و جمهوری اسلامی:
🔹شاید برای خیلی ها، باور ناپذیر نماید که یکی از مهمترین گسل های جامعه امروز ما، دوگانه إنقلاب-جمهوری اسلامی باشد. انقلاب عموما" به معنای دگرگونی است و جمهوری اسلامی از آن روی که "نظام سیاسی" است، لاجرم حاکی از اراده ثبات است. به همین دلیل هم، دو ترکیب زیر تفاوت بسیاری دارند ؛
"نظام انقلابی" و
"نظام بر آمده از انقلاب"
اولی متناقض و نادرست، و دومی البته درست و معقول مینماید. در علم سیاست، واژه انقلاب ناظر به وضعیتی انتقالی است که در میانه نظم سیاسی پیشین و پسین قرار دارد. به تعبیر صائب تبریزی؛
بر خرابی صبر کن کز انقلاب روزگار
دشتها معموره و معموره ها صحرا شود.
صائب راست می،گوید؛
1_انقلاب دائم بیمعنی است. اصل بر نظم و ثبات است و انقلاب استثنایی بین دو نظم است و با فروپاشی نظم پیشین و استقرار نظم جدید پایان می یابد. نظم جدید حداکثر حاصل انقلاب است اما نمی تواند انقلابی باشد. اگر پایداری دارد و یا بی قرار است، ربطی به انقلاب ندارد، بلکه هرگونه مزیت و نقصان را در طرح یا اجرای نظام جدید باید جست.
2- سخن صائب نکته دیگری هم دارد. این که پیامد انقلاب لزوما" مثبت و یا الزاما" ناخوشایند نیست ؛دنیای ممکنات است. ممکن است "دشتها معموره و معموره ها صحرا شود".
بدین سان، این ایدئولوژیها، طراحی ها و نهادهای نظم جدید هستند که "جهت, امکان"را رقم می زنند و دشتی را آباد یا باغی را صحرا میکنند .
🔹در هر صورت، انقلاب ها غیر از نظام های سیاسی هستند؛ "آغاز انقلاب پایان نظام سیاسی، و آغاز نظام سیاسی پایان انقلاب است"؛... "نظام انقلابی" منطقا" متناقض و عملا" ترکیبی خود شکننده است._...
#تأملات_خودمانی
@Feirahi
🌱تأملات خودمانی (8)
💥ب) علم دین و علمِ انسانیِ دینی
چند روزی بود دنبال فرصتی بودم تا درباره یکی از مهم ترین گسل های جامعه امروزمان چیزی بنویسم. اما نامه استاد داوری اردکانی کارم را آسان نمود. فیلسوف ما بر نکته مهمی انگشت نهاد و مناقشه چهل ساله و لاینحل علم و دین را باز هم به مسئله روز بدل نمود. داوری به درستی تأکید کرد؛
«علم ماهیتی متفاوت با دین دارد و به این جهت آن را به صفت دینی نمی توان متصف کرد». این عبارت، بر قیاس منطقی مهمی استوار است؛
الف- علم انسانی ، "علم" است؛
ب- علم ماهیتی متفاوت با دین دارد و قابل اتصاف به صفت دینی نیست.
ج= علم انسانی را نمی توان به صفت دینی متصف کرد.
بنا بر این، دو ترکیب زیر را باید از هم تفکیک نمود؛
1- «علم دین یا علم دینی» که ترکیبی دقیق و درست است؛ موضوع روشنی دارد که عبارت از کاوش روشمند در باره دین و دین شناسی است؛ به قرینه علم طبیعی که موضوع آن کاوش در طبیعت است، یا علم ریاضی، و غیره.
2- اما «علم انسانیِ دینی یا علوم انسانیِ اسلامی» ترکیبی منطقاً نادرست و به تعبیر داوری عملاً ناممکن است. زیرا،موضوع علوم انسانی، انسان و جامعه انسانی است و مسائل و روش خاص خود را دارد که با مسائل علم دین و دین شناسی متمایز است. هر چند که انسان ها و جوامع انسانی نیز ماهیت فرهنگی- تمدنی دارند.
بدین سان، هر تلاشی در توضیح «علم انسانیِ دینی» فقط بر ابهام و غبار می افزاید و تقلّا در تحقق آن آب در هاون کوفتن است. نتیجه ای جز اتلاف سرمایه ملی ندارد. به گفته سعدی؛
چند استخوان که هاون دوران روزگار
خردش چنان بکوفت که خاکش غبار کرد.
#تأملات_خودمانی
@Feirahi
💥ب) علم دین و علمِ انسانیِ دینی
چند روزی بود دنبال فرصتی بودم تا درباره یکی از مهم ترین گسل های جامعه امروزمان چیزی بنویسم. اما نامه استاد داوری اردکانی کارم را آسان نمود. فیلسوف ما بر نکته مهمی انگشت نهاد و مناقشه چهل ساله و لاینحل علم و دین را باز هم به مسئله روز بدل نمود. داوری به درستی تأکید کرد؛
«علم ماهیتی متفاوت با دین دارد و به این جهت آن را به صفت دینی نمی توان متصف کرد». این عبارت، بر قیاس منطقی مهمی استوار است؛
الف- علم انسانی ، "علم" است؛
ب- علم ماهیتی متفاوت با دین دارد و قابل اتصاف به صفت دینی نیست.
ج= علم انسانی را نمی توان به صفت دینی متصف کرد.
بنا بر این، دو ترکیب زیر را باید از هم تفکیک نمود؛
1- «علم دین یا علم دینی» که ترکیبی دقیق و درست است؛ موضوع روشنی دارد که عبارت از کاوش روشمند در باره دین و دین شناسی است؛ به قرینه علم طبیعی که موضوع آن کاوش در طبیعت است، یا علم ریاضی، و غیره.
2- اما «علم انسانیِ دینی یا علوم انسانیِ اسلامی» ترکیبی منطقاً نادرست و به تعبیر داوری عملاً ناممکن است. زیرا،موضوع علوم انسانی، انسان و جامعه انسانی است و مسائل و روش خاص خود را دارد که با مسائل علم دین و دین شناسی متمایز است. هر چند که انسان ها و جوامع انسانی نیز ماهیت فرهنگی- تمدنی دارند.
بدین سان، هر تلاشی در توضیح «علم انسانیِ دینی» فقط بر ابهام و غبار می افزاید و تقلّا در تحقق آن آب در هاون کوفتن است. نتیجه ای جز اتلاف سرمایه ملی ندارد. به گفته سعدی؛
چند استخوان که هاون دوران روزگار
خردش چنان بکوفت که خاکش غبار کرد.
#تأملات_خودمانی
@Feirahi
Forwarded from 📚✏️ندای سیاست
برنامه یازدهمین همایش سالانه انجمن علوم سیاسی ایران با موضوع "وضعیت رشته علوم سیاسی؛ اکنون و آینده" / پنج شنبه 10 اسفند 1396 از ساعت 8/30 در خانه اندیشمندان علوم انسانی1
@Nedaye_siyasat
@Nedaye_siyasat
📚✏️ندای سیاست
برنامه یازدهمین همایش سالانه انجمن علوم سیاسی ایران با موضوع "وضعیت رشته علوم سیاسی؛ اکنون و آینده" / پنج شنبه 10 اسفند 1396 از ساعت 8/30 در خانه اندیشمندان علوم انسانی1 @Nedaye_siyasat
✅سخنرانی داود فیرحی با عنوان "در میانه علم و ایدئولوژی"، در یازدهمین همایش سالانه انجمن علوم سیاسی ایران با موضوع "وضعیت رشته علوم سیاسی؛ اکنون و آینده"، پنج شنبه 10 اسفند 1396، ساعت 10.30 در خانه اندیشمندان علوم انسانی.
@Nedaye_siyasat
@Feirahi
@Nedaye_siyasat
@Feirahi