🍀دغدغه ی این روزهای تجدد گرای سنت دوست
🔹پروژه فکری داود فیرحی در سال های اخیر آشتی سنت ایرانی با تجدد غربی بوده است. او می خواهد برای تجددی که از بیرون پای به ایران شهرمان گذاشته؛ بستری سنتی بیافریند تا امر خارجی این چنین قصد عزیمت به اندرونی کند. همه هراس این روزهای استاد غلطیدن جامعه ایرانی به دور باطل خشونت مضاعف است. ترس از تکرار انقلاب فرانسه و زایش خشونت آمیز تجدد از مادری پشت کرده به سنت، فیرحی را به تکاپو واداشته تا شریعت سهله و سمحه را با تجدد همراه سازد. او برای این پروژه گوهری در چنته دارد: تجربه فکری بریتانیا.
🔹بریتانیایی ها برخلاف فرانسوی ها در طول تاریخ دیروز و امروزشان تندمزاج نبوده اند، نه انقلاب می خواستند و نه دم به دم رادیکالیسم می دادند. بریتانیا حتی امروز نیز به آن طبع نرم و معتدلش پایبند مانده است. آخرین گزارش موسسه پیو نشان می دهد که بریتانیا متساهل ترین کشور نسبت به مسلمانان مهاجر در اروپاست.
🔹او مانند جان لاک بریتانیایی، می اندیشد که اقتضای قدم گذاشتن در دنیای جدید این نیست که بقایای عصر قدیم را ویران کرد و بر فراز آن خرابه ها آواز خوش الحان تجدد را سرداد. در کانون درس تاریخ اندیشه سیاسی در ایران استاد چنین پروژه و آرزویی بزرگ خفته است. فیرحی در این درس بیشتر به سراغ متون آکادمیک اندیشمندان بریتانیایی می رود. به همین دلیل نیز تمرکز وی بر آثار بریان تیرنی است؛ اندیشمندی که علاقه مند است تجربه تجددگرایی بریتانیایی ها و غرب را از دریچه و بستر سنت توضیح دهد.
🔹استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران چنین تمرکز فکری را بر آثار کلاسیک ایرانی نیز تکرار می کند. بدین سان اثرات فصیح و نفیس فیض کاشانی، علامه نائینی و محمد علی فروغی را مورد توجه قرار می دهد تا امکان گفت و گو و دیالوگ آن سنت غربی با این رسم مالوف گذشتگان در سرزمین پارسی برقرار شود. چنین گفت و گویی احتمالا باعث خواهد شد که سنت توان آن را بازبیابد تا به مساله تجددی که بیرون از خودش هست، پاسخ دهد و این پاسخ در فرجام اش به درونی سازی تجدد می انجامد. توسل به راهی جز این، سرسپردن به آینده ای تاریک است. چرا که ظهور رادیکالیسم دوسویه قطعی خواهد بود. در این پیکره به نظم درنیامده، عده ای در پی سنت و احیای گذشته خواهند رفت و در مقابل کسانی طمع آن خواهند کرد که تجددی را بی پشتوانه سنت بجویند؛ در حالی که زمینه ای برای آن در جامعه ایرانی وجود ندارد و این بازی دو سر باخت است و پیامدش دور باطل خشونت خواهد بود. آن وقت آن جمله توکویل شان نزول خود را می یابد که آن همه تلاش برای انقلاب فرانسه، پایان اش دموکراسی نبود.
🔹🔹شاه کلید قانون
فیرحی در این درس با شاهکلید قانون به سراغ متون و دورههای تاریخی میرود تا روشن کند که میان حکمرانی سنتی و مدرن در ایران مرزی باریک است و آنچه به فهم این تفکیک یاری میرساند قرائت و خوانش از انسان است. آنها که انسان را برابر میدانند به هموزنی عقل در نوع انسان میرسند و آنها که به تفارق در قوهی عاقله حکم میکنند، طبیعتا آدمیان را نابرابر می پندارند. به گمان فیرحی آنچه منورالفکران ایرانی به اشتباه منازعهی اصلی سنت و تجدد میخوانند نسبتی با آراء لاک ندارد. پیروان تجددخواهی این فیلسوف بریتانيايي اغلب از دینداران بودند و نه بیدینان؛ چون لاک به مجادلهی عقل و شرع باور نداشت. آنچه به آدمی مجوز گذر از سنت و ورود به عصر تجدد میدهد، عقل برابر و به تبع آن انسانهای قرینهی یکدیگر است. این مسالهای است که به باور فیرحی روشنفکران ایران در آن دچار کجفهمی شدهاند و هزینههای چنین گذاری را بیآنکه بخواهند سخت و سهمگین کردند.
🔹وی برخلاف طباطبایی، زوال ایران را نه تضعیف عقل و عقلگرایی بلکه عقل نابرابر طبق روایت سنتگرایان میداند. مشکل اساسا نه تضعیف عقل بلکه قوه و قدرت عقل نابرابر در منظومهی سنت بود آنچنان که گروهی بر کرسی آریستوکراسی فلسفی مینشستند و دیگران در جایگاه بندگان فرومایه. پس وقتی محل منازعه عوض شود، ممکن است زیان و صدمات آن نیز تقلیل یابد.
🔹فیرحی در این میان به پرسشی در مورد مجادلهی داخلی تجددگرایان ایرانی پاسخ می دهد. به باور او چنین مجادلهای بالاخص میان سروش و طباطبایی بنیادی نیست. هر دو تجددی میخواهند که از پالایش سنت زاده میشود؛ اما یکی بر تفسیرهای دینی پای میفشارد و دیگری بر هویت ملی. او در عین حال طریقت سروش را با سلوک شریعتی همگام و همخوان نمی داند و قائل به جدایی وی از روندهای بنیادگرایانهی رادیکال است.
🔹هادی خسروشاهین
@Feirahi
🔹پروژه فکری داود فیرحی در سال های اخیر آشتی سنت ایرانی با تجدد غربی بوده است. او می خواهد برای تجددی که از بیرون پای به ایران شهرمان گذاشته؛ بستری سنتی بیافریند تا امر خارجی این چنین قصد عزیمت به اندرونی کند. همه هراس این روزهای استاد غلطیدن جامعه ایرانی به دور باطل خشونت مضاعف است. ترس از تکرار انقلاب فرانسه و زایش خشونت آمیز تجدد از مادری پشت کرده به سنت، فیرحی را به تکاپو واداشته تا شریعت سهله و سمحه را با تجدد همراه سازد. او برای این پروژه گوهری در چنته دارد: تجربه فکری بریتانیا.
🔹بریتانیایی ها برخلاف فرانسوی ها در طول تاریخ دیروز و امروزشان تندمزاج نبوده اند، نه انقلاب می خواستند و نه دم به دم رادیکالیسم می دادند. بریتانیا حتی امروز نیز به آن طبع نرم و معتدلش پایبند مانده است. آخرین گزارش موسسه پیو نشان می دهد که بریتانیا متساهل ترین کشور نسبت به مسلمانان مهاجر در اروپاست.
🔹او مانند جان لاک بریتانیایی، می اندیشد که اقتضای قدم گذاشتن در دنیای جدید این نیست که بقایای عصر قدیم را ویران کرد و بر فراز آن خرابه ها آواز خوش الحان تجدد را سرداد. در کانون درس تاریخ اندیشه سیاسی در ایران استاد چنین پروژه و آرزویی بزرگ خفته است. فیرحی در این درس بیشتر به سراغ متون آکادمیک اندیشمندان بریتانیایی می رود. به همین دلیل نیز تمرکز وی بر آثار بریان تیرنی است؛ اندیشمندی که علاقه مند است تجربه تجددگرایی بریتانیایی ها و غرب را از دریچه و بستر سنت توضیح دهد.
🔹استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران چنین تمرکز فکری را بر آثار کلاسیک ایرانی نیز تکرار می کند. بدین سان اثرات فصیح و نفیس فیض کاشانی، علامه نائینی و محمد علی فروغی را مورد توجه قرار می دهد تا امکان گفت و گو و دیالوگ آن سنت غربی با این رسم مالوف گذشتگان در سرزمین پارسی برقرار شود. چنین گفت و گویی احتمالا باعث خواهد شد که سنت توان آن را بازبیابد تا به مساله تجددی که بیرون از خودش هست، پاسخ دهد و این پاسخ در فرجام اش به درونی سازی تجدد می انجامد. توسل به راهی جز این، سرسپردن به آینده ای تاریک است. چرا که ظهور رادیکالیسم دوسویه قطعی خواهد بود. در این پیکره به نظم درنیامده، عده ای در پی سنت و احیای گذشته خواهند رفت و در مقابل کسانی طمع آن خواهند کرد که تجددی را بی پشتوانه سنت بجویند؛ در حالی که زمینه ای برای آن در جامعه ایرانی وجود ندارد و این بازی دو سر باخت است و پیامدش دور باطل خشونت خواهد بود. آن وقت آن جمله توکویل شان نزول خود را می یابد که آن همه تلاش برای انقلاب فرانسه، پایان اش دموکراسی نبود.
🔹🔹شاه کلید قانون
فیرحی در این درس با شاهکلید قانون به سراغ متون و دورههای تاریخی میرود تا روشن کند که میان حکمرانی سنتی و مدرن در ایران مرزی باریک است و آنچه به فهم این تفکیک یاری میرساند قرائت و خوانش از انسان است. آنها که انسان را برابر میدانند به هموزنی عقل در نوع انسان میرسند و آنها که به تفارق در قوهی عاقله حکم میکنند، طبیعتا آدمیان را نابرابر می پندارند. به گمان فیرحی آنچه منورالفکران ایرانی به اشتباه منازعهی اصلی سنت و تجدد میخوانند نسبتی با آراء لاک ندارد. پیروان تجددخواهی این فیلسوف بریتانيايي اغلب از دینداران بودند و نه بیدینان؛ چون لاک به مجادلهی عقل و شرع باور نداشت. آنچه به آدمی مجوز گذر از سنت و ورود به عصر تجدد میدهد، عقل برابر و به تبع آن انسانهای قرینهی یکدیگر است. این مسالهای است که به باور فیرحی روشنفکران ایران در آن دچار کجفهمی شدهاند و هزینههای چنین گذاری را بیآنکه بخواهند سخت و سهمگین کردند.
🔹وی برخلاف طباطبایی، زوال ایران را نه تضعیف عقل و عقلگرایی بلکه عقل نابرابر طبق روایت سنتگرایان میداند. مشکل اساسا نه تضعیف عقل بلکه قوه و قدرت عقل نابرابر در منظومهی سنت بود آنچنان که گروهی بر کرسی آریستوکراسی فلسفی مینشستند و دیگران در جایگاه بندگان فرومایه. پس وقتی محل منازعه عوض شود، ممکن است زیان و صدمات آن نیز تقلیل یابد.
🔹فیرحی در این میان به پرسشی در مورد مجادلهی داخلی تجددگرایان ایرانی پاسخ می دهد. به باور او چنین مجادلهای بالاخص میان سروش و طباطبایی بنیادی نیست. هر دو تجددی میخواهند که از پالایش سنت زاده میشود؛ اما یکی بر تفسیرهای دینی پای میفشارد و دیگری بر هویت ملی. او در عین حال طریقت سروش را با سلوک شریعتی همگام و همخوان نمی داند و قائل به جدایی وی از روندهای بنیادگرایانهی رادیکال است.
🔹هادی خسروشاهین
@Feirahi
💥تأملات خودمانی(13)
✍️- «مفاتیح الجنان» و «تلگرام»
🔹چند روزی است که مناقشه در باره منافع و مضار شبکه های اجتماعی، بار دیگر، بالا گرفته است؛ سیاست حذف یا حفظ تلگرام.
این مناقشه ذهن را به گذشته ای دور و خاطره ای درباره "مفاتیح الجنان" بُرد که نقل آن خالی از مناسبت و فایده نیست؛
🔸مفاتیح الجنان مجموعهای از دعاها، مناجات، زیارات و اعمال مخصوصه است که توسط شیخ عباس قمی جمعآوری و تدوین شدهاست.
🔹جایی نخوانده ام ،اما از استادی شنیده ام که از شیخ عباس قمی انگیزۀ تألیف مفاتیح را پرسیدند، او در جواب گفته بود؛ دو چیز باعث اقدام به تألیف مفاتیح بود؛
1) از یک طرف، می دانستم که شیعیان را نمی توان از دعا و زیارات محروم کرد، «عادتی در حد اعتیاد» به آن دارند؛
2) از طرف دیگر، شاهد رواج کتاب ها و آثاری بودم که حاوی دعاها و زیارات "نامعتبر" بودند و موجب "رواج سنن غلط" در جوامع شیعه می شدند.
🔸اندیشیدم که تحریم و مبارزه با عادات غلط، بویژه اگر مردمی بدان تعلق خاطری داشته باشند، راه حل نیست و بهترین راه ارائه «بدل احسن» است.
🔹داستان "تلگرام" و شبکه های اجتماعی نیز چنین است؛ این شبکه ها، اکنون، بخشی از "سبک زندگیِ" مردم، بویژه قشر جوان و تحصیل کرده در هر جامعه ای است؛ "عادت و اعتیادی" همگانی است و کسی نیست که روزانه چند بار به این شبکه ها مراجعه نکند. مقابله با این گونه عادات اجتماعی منطقاً دو راه بیشتر ندارد؛
الف) سیاست «تحریم» که بر منع، محروم سازی، حذف و مجازات متکی است؛
ب) إرائۀ "بدل احسن" که ناظر به رقابت آزاد و کوچ اختیاری از گزینۀ "نامناسب"به رقیب "سودمند" است.
🔹سخن منسوب به صاحب مفاتیح درست است؛ «تحریم» یک عادت اجتماعی بی آن که «بدل احسن» ارائه شود، خار به دست ساییدن است. به گفته خاقانی؛
آتش از دست فلک سودم به دست
کو به پای غم چو خاکم سود و بس
#تأملات_خودمانی
@Feirahi
✍️- «مفاتیح الجنان» و «تلگرام»
🔹چند روزی است که مناقشه در باره منافع و مضار شبکه های اجتماعی، بار دیگر، بالا گرفته است؛ سیاست حذف یا حفظ تلگرام.
این مناقشه ذهن را به گذشته ای دور و خاطره ای درباره "مفاتیح الجنان" بُرد که نقل آن خالی از مناسبت و فایده نیست؛
🔸مفاتیح الجنان مجموعهای از دعاها، مناجات، زیارات و اعمال مخصوصه است که توسط شیخ عباس قمی جمعآوری و تدوین شدهاست.
🔹جایی نخوانده ام ،اما از استادی شنیده ام که از شیخ عباس قمی انگیزۀ تألیف مفاتیح را پرسیدند، او در جواب گفته بود؛ دو چیز باعث اقدام به تألیف مفاتیح بود؛
1) از یک طرف، می دانستم که شیعیان را نمی توان از دعا و زیارات محروم کرد، «عادتی در حد اعتیاد» به آن دارند؛
2) از طرف دیگر، شاهد رواج کتاب ها و آثاری بودم که حاوی دعاها و زیارات "نامعتبر" بودند و موجب "رواج سنن غلط" در جوامع شیعه می شدند.
🔸اندیشیدم که تحریم و مبارزه با عادات غلط، بویژه اگر مردمی بدان تعلق خاطری داشته باشند، راه حل نیست و بهترین راه ارائه «بدل احسن» است.
🔹داستان "تلگرام" و شبکه های اجتماعی نیز چنین است؛ این شبکه ها، اکنون، بخشی از "سبک زندگیِ" مردم، بویژه قشر جوان و تحصیل کرده در هر جامعه ای است؛ "عادت و اعتیادی" همگانی است و کسی نیست که روزانه چند بار به این شبکه ها مراجعه نکند. مقابله با این گونه عادات اجتماعی منطقاً دو راه بیشتر ندارد؛
الف) سیاست «تحریم» که بر منع، محروم سازی، حذف و مجازات متکی است؛
ب) إرائۀ "بدل احسن" که ناظر به رقابت آزاد و کوچ اختیاری از گزینۀ "نامناسب"به رقیب "سودمند" است.
🔹سخن منسوب به صاحب مفاتیح درست است؛ «تحریم» یک عادت اجتماعی بی آن که «بدل احسن» ارائه شود، خار به دست ساییدن است. به گفته خاقانی؛
آتش از دست فلک سودم به دست
کو به پای غم چو خاکم سود و بس
#تأملات_خودمانی
@Feirahi
💥"کمال نوروز"💥
🍀عید و نوروز مبارک را بود عین الکمال
🍀دید و وادیدی که آیین و شعار مردم است
✍غزلی زیبا از صائب تبریزی در باره نوروز ؛
نیست مردم هر که را نقش و نگار مردم است
مردمی هر کس که دارد در شمار مردم است
قلعه فولاد و حصن آهنی در کار نیست
چشم پوشیدن ز آفتها حصار مردم است
چون نگاه آن کس که خود را صاف کرد از پرده ها
در میان مردم است و در کنار مردم است
خودنمایی در لباس عاریت زیبنده نیست
مایه بی اعتباری اعتبار مردم است
از سبکروحی توان در چشم مردم شد عزیز
بار بر دلها بود هر کس که بار مردم است
صیقل آیینه دلهاست دست بی طمع
سرو از آزادگی باغ و بهار مردم است
عید و نوروز مبارک را بود عین الکمال
دید و وادیدی که آیین و شعار مردم است
نیست غیر از صید منظور از کمین صیاد را
گوشه گیری بیشتر بهر شکار مردم است
رنگ نتوانند مردم دید در روی کسی
لاله از رخسار رنگین داغدار مردم است
می شود بی پرده هر کس پرده مردم درید
پرده دار خویش صائب پرده دار مردم است
💎صائب تبریزی » دیوان اشعار » غزلیات⇐ غزل شمارهٔ ۱۰۴۸.
@feirahi
🍀عید و نوروز مبارک را بود عین الکمال
🍀دید و وادیدی که آیین و شعار مردم است
✍غزلی زیبا از صائب تبریزی در باره نوروز ؛
نیست مردم هر که را نقش و نگار مردم است
مردمی هر کس که دارد در شمار مردم است
قلعه فولاد و حصن آهنی در کار نیست
چشم پوشیدن ز آفتها حصار مردم است
چون نگاه آن کس که خود را صاف کرد از پرده ها
در میان مردم است و در کنار مردم است
خودنمایی در لباس عاریت زیبنده نیست
مایه بی اعتباری اعتبار مردم است
از سبکروحی توان در چشم مردم شد عزیز
بار بر دلها بود هر کس که بار مردم است
صیقل آیینه دلهاست دست بی طمع
سرو از آزادگی باغ و بهار مردم است
عید و نوروز مبارک را بود عین الکمال
دید و وادیدی که آیین و شعار مردم است
نیست غیر از صید منظور از کمین صیاد را
گوشه گیری بیشتر بهر شکار مردم است
رنگ نتوانند مردم دید در روی کسی
لاله از رخسار رنگین داغدار مردم است
می شود بی پرده هر کس پرده مردم درید
پرده دار خویش صائب پرده دار مردم است
💎صائب تبریزی » دیوان اشعار » غزلیات⇐ غزل شمارهٔ ۱۰۴۸.
@feirahi
Forwarded from Deleted Account
ریشه های تجدد.pdf
6.2 MB
🍀سلطنت تملیکیه(استبدادیه)
🔹محقق نایینی معتقد است: {در این نوع از سلطنت، سلطان یا حاکم} مانند آحاد مالکین نسبت به اموال شخصیه خود با مملکت و اهلش معامله فرماید؛
مملکت را «بما فیها»(با همه آن چه دارد) مال خود انگارد و اهلش را مانند عبید(غلام) و اماء(کنیزان)، بلکه اغنام و احشام(گوسفندان و چارپایان)، برای مرادات و درک شهواتش مسخر و مخلوق پندارد.
🔹هر که را به این غرض وافی(کافی) و در مقام تحصیلش فانی دید، مقربش کند و هر که را منافی یافت، از مملکت که ملک شخصی خودش پنداشته، تبعیدش نماید
🔹و یا اعدام و قطعه قطعه به خورد سگانش دهد و یا گرگان خونخواره را به ریختن خونش تهریش(برانگیزاند) و به نهب(تاراج) و غارت اموالش وادارشان نماید
🔹و هر مالی را که خواهد، از صاحبش انتزاع(بگیرد) و یا به چپاولچیان اطرافیش بخشد
🔹و هر حقی را که خواهد، احقاق و اگر خواهد، پایمالش کند و در تمام مملکت به هر تصرفی مختار {باشد}....
🔹و اهتمامش در نظم و حفظ مملکت مثل سایر مالکین نسبت به مزارع و مستغلاتشان منوط به اراده و میل خودش باشد، اگر خواهد نگهداری و اگر خواهد به اندک چاپلوسی به حریف بخشد و یا برای تهیه مصارف اسفار لهویه(سفرهای بیهوده) و خوش گذرانی بفروشد.....
🔹{و با همه این اعمال} باز هم با قدسیت و نحوها از صفات احدیت- عز اسمه- خود را تقدیس نماید و اعوانش مساعدتش کنند، تمام قوای مملکت را قوای قهر و استیلاء و شهوت و غضبش داند و بر طبق آن برانگیزاند: «لایُسئل عما یَفعل و هم یسئلون».
🔸آستانه تجدد، داود فیرحی، نشر نی، ص111-113
@Feirahi
🔹محقق نایینی معتقد است: {در این نوع از سلطنت، سلطان یا حاکم} مانند آحاد مالکین نسبت به اموال شخصیه خود با مملکت و اهلش معامله فرماید؛
مملکت را «بما فیها»(با همه آن چه دارد) مال خود انگارد و اهلش را مانند عبید(غلام) و اماء(کنیزان)، بلکه اغنام و احشام(گوسفندان و چارپایان)، برای مرادات و درک شهواتش مسخر و مخلوق پندارد.
🔹هر که را به این غرض وافی(کافی) و در مقام تحصیلش فانی دید، مقربش کند و هر که را منافی یافت، از مملکت که ملک شخصی خودش پنداشته، تبعیدش نماید
🔹و یا اعدام و قطعه قطعه به خورد سگانش دهد و یا گرگان خونخواره را به ریختن خونش تهریش(برانگیزاند) و به نهب(تاراج) و غارت اموالش وادارشان نماید
🔹و هر مالی را که خواهد، از صاحبش انتزاع(بگیرد) و یا به چپاولچیان اطرافیش بخشد
🔹و هر حقی را که خواهد، احقاق و اگر خواهد، پایمالش کند و در تمام مملکت به هر تصرفی مختار {باشد}....
🔹و اهتمامش در نظم و حفظ مملکت مثل سایر مالکین نسبت به مزارع و مستغلاتشان منوط به اراده و میل خودش باشد، اگر خواهد نگهداری و اگر خواهد به اندک چاپلوسی به حریف بخشد و یا برای تهیه مصارف اسفار لهویه(سفرهای بیهوده) و خوش گذرانی بفروشد.....
🔹{و با همه این اعمال} باز هم با قدسیت و نحوها از صفات احدیت- عز اسمه- خود را تقدیس نماید و اعوانش مساعدتش کنند، تمام قوای مملکت را قوای قهر و استیلاء و شهوت و غضبش داند و بر طبق آن برانگیزاند: «لایُسئل عما یَفعل و هم یسئلون».
🔸آستانه تجدد، داود فیرحی، نشر نی، ص111-113
@Feirahi
🔹زنجان. نوروز97، دفتر آیت الله خاتمی امام جمعه محبوب زنجان
از چپ:
آقایان فتحی،آیت الله خاتمی، فیرحی،خطیبی،اسماعیلی،خان محمدی
@Feirahi
از چپ:
آقایان فتحی،آیت الله خاتمی، فیرحی،خطیبی،اسماعیلی،خان محمدی
@Feirahi
حقوق اساسی یا اصول مشروطیت.pdf
8.9 MB
حقوق اساسی یا اصول مشروطیت. مصطفی عدل( منصورالسلطنه).1327ق
@Feirahi
@Feirahi
مرامنامه_و_نظامنامه_احزاب_مشروطه.pdf
11.5 MB
مرامنامه هاو نظام نامه های احزاب سیاسی ایران در دوره دوم مجلس شورای ملی ایران. به کوشش منصوره اتحادیه ( نظام مافی ).
@Feirahi
@Feirahi
داود فیرحی
🍀 سلسله مباحث کلاسی دکتر داود فیرحی پیرامون جریان های سلفی و تکفیری 🔹 مبحث سوم: تحولات جریان های تکفیری: از القاعده تا داعش http://www.taghribnews.com/fa/doc/article/316759 @Feirahi
🍀 سلسله مباحث کلاسی دکتر داود فیرحی پیرامون جریان های سلفی و تکفیری
🔹 مبحث چهارم: تحولات دولت اسلامی عراق و شام
http://m.taghribnews.com/fa/doc/article/317442
@Feirahi
🔹 مبحث چهارم: تحولات دولت اسلامی عراق و شام
http://m.taghribnews.com/fa/doc/article/317442
@Feirahi
🍀 سلسله مباحث کلاسی دکتر داود فیرحی پیرامون جریان های سلفی و تکفیری
🔹 مبحث پنجم: مدیریت توحش؛ مانیفست داعش
http://m.taghribnews.com/fa/doc/article/320642
@Feirahi
🔹 مبحث پنجم: مدیریت توحش؛ مانیفست داعش
http://m.taghribnews.com/fa/doc/article/320642
@Feirahi
💥تأملات خودمانی(14)
✍️تله امیر کبیر
🔰به اقتضای پژوهش در بارۀ «مفهوم قانون در ایران» در لابلای متون و اسناد دورۀ امیر کبیر به نامه ای برخوردم که ارزش تحلیلی بسیار دارد. امیرِ مصلحی که «خیال کنسطیطاسیون» داشت، به جبر ساختار قدرت سیاسی، از اقتدار مطلق اعلیحضرت ظل اللهی سخن می گوید و دفاع می کند، لیکن خود او شناخته ترین قربانی است که درون همین «دیگ اقتدار» می افتد.
🔰امیر در نامه مورخ 19/ذیحجۀ/1267 ق، در آخرین سال صدرات خود، به نمایندگان روس و انگلیس، به «بنیاد نظام سیاسی ایران» اشاره می کند و می نویسد؛
🔰«بلی، بر همۀ اقارب و اباعد ظاهر است که جمیع احکام صادرۀ دولت علّیۀ ایران، منوط به اجازه و حکم ملوکانۀ اعلیحضرت ظل اللهی روحی فداه است. و هیچ وزیری بی حکم و فرمایش اعلیحضرت شاهنشاهی، مظهر و مصدر هیچ حکم و عملی نمی تواند شد. و رسم مشورتخانه الی الأن در ایران معمول نیست که اول وزراء مشاوره نمایند و حکم سلاطین در ثانی صادر شود، بلکه جای شبهه و انکار نمی تواند بود که جریان کل احکام کلیه و جزئیه از نفس نفیس همایون است...اعلیحضرت پادشاه با فرّ و جاه ایران با استقلال،جاری کنندۀ جمیع احکام لازمۀ داخله و خارجۀ مملکت محروسۀ خودشان می باشند.نهایت،امثال این نوکرها به درجات منصب و رجوع خدمت،واسطۀ تبلیغات و فرمایشات می شوند».
- فریدون آدمیت، امیرکبیر و ایران، صص653-654.
#تأملات_خودمانی
@Feirahi
✍️تله امیر کبیر
🔰به اقتضای پژوهش در بارۀ «مفهوم قانون در ایران» در لابلای متون و اسناد دورۀ امیر کبیر به نامه ای برخوردم که ارزش تحلیلی بسیار دارد. امیرِ مصلحی که «خیال کنسطیطاسیون» داشت، به جبر ساختار قدرت سیاسی، از اقتدار مطلق اعلیحضرت ظل اللهی سخن می گوید و دفاع می کند، لیکن خود او شناخته ترین قربانی است که درون همین «دیگ اقتدار» می افتد.
🔰امیر در نامه مورخ 19/ذیحجۀ/1267 ق، در آخرین سال صدرات خود، به نمایندگان روس و انگلیس، به «بنیاد نظام سیاسی ایران» اشاره می کند و می نویسد؛
🔰«بلی، بر همۀ اقارب و اباعد ظاهر است که جمیع احکام صادرۀ دولت علّیۀ ایران، منوط به اجازه و حکم ملوکانۀ اعلیحضرت ظل اللهی روحی فداه است. و هیچ وزیری بی حکم و فرمایش اعلیحضرت شاهنشاهی، مظهر و مصدر هیچ حکم و عملی نمی تواند شد. و رسم مشورتخانه الی الأن در ایران معمول نیست که اول وزراء مشاوره نمایند و حکم سلاطین در ثانی صادر شود، بلکه جای شبهه و انکار نمی تواند بود که جریان کل احکام کلیه و جزئیه از نفس نفیس همایون است...اعلیحضرت پادشاه با فرّ و جاه ایران با استقلال،جاری کنندۀ جمیع احکام لازمۀ داخله و خارجۀ مملکت محروسۀ خودشان می باشند.نهایت،امثال این نوکرها به درجات منصب و رجوع خدمت،واسطۀ تبلیغات و فرمایشات می شوند».
- فریدون آدمیت، امیرکبیر و ایران، صص653-654.
#تأملات_خودمانی
@Feirahi
🍀امام علی و مسئله مشروعيت: بين نظريه و نصّ
🌍 مشروعيت توجيهي از حكومت و حاكميت است. درباره مشروعيت، بهطور كلي، دو ديدگاه كلان وجود دارد: الف) نظريه مشروعيت غايي كه معطوف به غايت و هدف دولت است. و، ب) نظريه مشروعيت فاعلي يا قراردادي كه بر خاستگاه و شكل دولت نظر دارد.انديشه نخست سلطه بلامنازعي بر ذهن مسلمانان، از برآمدن تمدن اسلامي دوره ميانه، تا شكلگيري تجددگرايي اسلامي داشته است. اما ديدگاه دوم (نظريه مشروعيت فاعلي) غالبآ چنين تصور ميشد كه نسبتي قابل توجه با منابع يا نصوص اسلام شيعي ندارد. اين نوشته، ضمن بررسي انتقادي ادعاي فوق، بر رابطه نصوص شيعه ـ بويژه آثار و اعمال امام علي(ع) ـ و نظريه مشروعيت فاعلي / قراردادي تأكيد نموده و اين فرضيه اخير را بسط داده است.👇👇
#امام_علی
@Feirahi
🌍 مشروعيت توجيهي از حكومت و حاكميت است. درباره مشروعيت، بهطور كلي، دو ديدگاه كلان وجود دارد: الف) نظريه مشروعيت غايي كه معطوف به غايت و هدف دولت است. و، ب) نظريه مشروعيت فاعلي يا قراردادي كه بر خاستگاه و شكل دولت نظر دارد.انديشه نخست سلطه بلامنازعي بر ذهن مسلمانان، از برآمدن تمدن اسلامي دوره ميانه، تا شكلگيري تجددگرايي اسلامي داشته است. اما ديدگاه دوم (نظريه مشروعيت فاعلي) غالبآ چنين تصور ميشد كه نسبتي قابل توجه با منابع يا نصوص اسلام شيعي ندارد. اين نوشته، ضمن بررسي انتقادي ادعاي فوق، بر رابطه نصوص شيعه ـ بويژه آثار و اعمال امام علي(ع) ـ و نظريه مشروعيت فاعلي / قراردادي تأكيد نموده و اين فرضيه اخير را بسط داده است.👇👇
#امام_علی
@Feirahi
🌿حقوق مخالفان در سیره علی(ع)
🔹هر جا شهری شکل گرفته با کثرت و اختلاف سلیقهها مواجه بوده است. کوفه هم چنین شهری است، شهری متشکل از ۳۶۰ قبیله که تحت مدیریت علی ابن ابی طالب(ع) قرار داشت. کوفه شهر بزرگی بود و در آن گروههای بزرگی جمع شده بودند. مردمانی از ایران، حجاز، شامات و قبایلی از مصر در آنجا حضور داشتند. بنابراین کوفه به تعبیر امروز شهری چند ملیتی محسوب میشد.
🔹وقتی شهر گسترده است و اختلاف دیدگاه وجود دارد، ممکن است که سه نوع کنش و رفتار در آن شکل بگیرد. یک نوع از این رفتارها از جنس اعراض هستند، یعنی برخی کوشش میکنند که خود را از مسائل اجتماعی دور نگاه دارند، مسالهای که هم اکنون هم جریان دارد.
🔹یک قسمتی از مردم شهر هم اهل اعتراض هستند و نظر و ایده، و طرحی برای اداره زندگی دارند. برای صلح یا امنیت پیشنهاد دارند و این گونه افراد ممکن است در قدرت یا ناراضی از آن باشند. از درون این شهر، گروههای کوچکی هم هستند که دست به خشونت میزنند یعنی اهل تعرض و خشونت هستند. کوفه زمان امام علی(ع) هم چنین شهری بود.
🔹جنگ صفین هفتادهزار کشته داشت، یعنی شهر، زخم خورده است، و شهری است که هفتادهزار مرد در آن کشته شده و هر کدام از آنها متوسط سرپرست حدود چهار نفر عائله هستند. امام علی(ع) حاکم چنین جامعه ای است که در آن مخالف، معاند و افراد آسیب دیده دارای توقع هستند و چنین شهری باید اداره شود.
🔹شاید هر سیاستمداری در آن دوران شرایط ایجاد فضای امنیتی را در پیش میگرفت. با این حال، اسناد و روایاتی از امام علی(ع) وجود دارد که وی سیاست آزاد سازی را به جای امنیتی کردن جامعه دنبال کرد، آن هم در شهری که تازه از جنگ خلاص شده و دشمن هم پشت دروازههای شهر قرار داشت.
🔹حق شهروند سه نوع است. یک نوع حق کرامت و آزادی یک شهروند است یعنی فرد احساس احترام کند. احترام بدون آزادی معنا ندارد و آزادی هم بدون آزادی عقیده بیپایه است و این یک نوع حق شهروندی است و مساوی حقوق بشر هم هست. دومین نوع حق شهروندی، حق بهره مندی از ثروت ملی است. در هر جامعهای افراد یک ثروت شخصی دارند اما بخش بزرگی از ثروت برای همگان است، مثل نفت، و معادن. سومین نوع حق برخورداری از منافع شهروندی است، این که آدمی بتواند با دیگران آزادانه رقابت کند در اشتغال و به دست آوردن پستهای عمومی و پرهیز از بیکاری و فقر. این موارد از حقوق یک شهروند است. آن کسی که مخالف سیاسی حاکم جامعه است، نباید از این سه حق محروم باشد و این کاری است که امام علی علیه السلام نیز انجام داد.
🔹امام علی(ع) در مقابل خوارج، به دفاع از حقوق آن ها پرداخت و ایشان معتقد بود که هر شهروندی حق دارد با سیاستهای دولت خود مخالفت کند و مخالف حقوقی دارد که باید رعایت شود. تحمل مخالف یکی از ویژگیهای شاخص امام علی(ع) به شمار می آمد.
🔹در روایتی از امام علی(ع) آمده است که دولت، دولت است چه مومن و چه کافر. شهروندان حق دارند از خدمات دولت استفاده کنند. امام تأکید داشت که جامعه نیاز به حکومت دارد و این حکومت چه خوب و چه بد باید این کارها را انجام دهد و از آن حیث که دولت است چنین وظیفهای دارد. در مقابل این دیدگاه، برخی نظریهپردازان ایرانی معتقدند که حکومت ملک حاکم و شخص است و او به هر کسی خواست امتیاز میدهد و از هر کسی هم خواست میگیرد. این یکی از مشکلات جدی جامعهی ما هست، اما امام علی(ع) چنین نمیگوید.
🔹این امام همام میفرماید لازم داریم حکومتی باشد که آنهایی که دین دارند راحت بتوانند به دینداری خود ادامه دهند، غیرمومنان هم بتوانند متاع خود را پیدا کرده و از زندگی بهره ببرند. امام علی(ع) اضافه میکند در چنین حکومتی درآمدهای عمومی باید بتواند جمع آوری و توزیع شود، جلوی مهاجمان به ممکلت سد شود، یعنی نیروی مسلحی درست شود که نیروی مسلح حاکم در مقابل شهروندان نباشد بلکه برای دفاع از جامعه باشد، راه ها امن شود و از آنهایی که حقوق ضعیفان را میخورند حقوق ضعیفان پس گرفته شود. این ویژگیهایی است که امام در خصوص حکومت مطرح میکند و هر کسی که شهروند آن حکومت است این حقوق را دارد اگر چه از میان خوارج باشد.
🔹 از نظر امام علی(ع) تا زمانی که شهروند دست به سلاح و هجوم به دیگران نبرده کسی حق ندارد به حقوق وی تعرض کند. وی در هنگام جنگ با خوارج هم سه دستور دارد: نخست آنکه هر گروهی از خوارج هر لحظه که سلاح خود را زمین گذاشت؛ خونش محترم است. دومین دستور، هر گروهی از خوارج که تشکیلاتی ندارد که آنها را دوباره جمع کنند به آنها حمله نکنید، دستور سوم شاهکار است و در آن می فرماید این افراد کافر نیستند و بلکه قرائت متفاوتی از دین دارند و به این طریق آن حضرت از همین جا جلوی مکانیزم تکفیر را گرفتند.
#امام_علی
@Feirahi
🔹هر جا شهری شکل گرفته با کثرت و اختلاف سلیقهها مواجه بوده است. کوفه هم چنین شهری است، شهری متشکل از ۳۶۰ قبیله که تحت مدیریت علی ابن ابی طالب(ع) قرار داشت. کوفه شهر بزرگی بود و در آن گروههای بزرگی جمع شده بودند. مردمانی از ایران، حجاز، شامات و قبایلی از مصر در آنجا حضور داشتند. بنابراین کوفه به تعبیر امروز شهری چند ملیتی محسوب میشد.
🔹وقتی شهر گسترده است و اختلاف دیدگاه وجود دارد، ممکن است که سه نوع کنش و رفتار در آن شکل بگیرد. یک نوع از این رفتارها از جنس اعراض هستند، یعنی برخی کوشش میکنند که خود را از مسائل اجتماعی دور نگاه دارند، مسالهای که هم اکنون هم جریان دارد.
🔹یک قسمتی از مردم شهر هم اهل اعتراض هستند و نظر و ایده، و طرحی برای اداره زندگی دارند. برای صلح یا امنیت پیشنهاد دارند و این گونه افراد ممکن است در قدرت یا ناراضی از آن باشند. از درون این شهر، گروههای کوچکی هم هستند که دست به خشونت میزنند یعنی اهل تعرض و خشونت هستند. کوفه زمان امام علی(ع) هم چنین شهری بود.
🔹جنگ صفین هفتادهزار کشته داشت، یعنی شهر، زخم خورده است، و شهری است که هفتادهزار مرد در آن کشته شده و هر کدام از آنها متوسط سرپرست حدود چهار نفر عائله هستند. امام علی(ع) حاکم چنین جامعه ای است که در آن مخالف، معاند و افراد آسیب دیده دارای توقع هستند و چنین شهری باید اداره شود.
🔹شاید هر سیاستمداری در آن دوران شرایط ایجاد فضای امنیتی را در پیش میگرفت. با این حال، اسناد و روایاتی از امام علی(ع) وجود دارد که وی سیاست آزاد سازی را به جای امنیتی کردن جامعه دنبال کرد، آن هم در شهری که تازه از جنگ خلاص شده و دشمن هم پشت دروازههای شهر قرار داشت.
🔹حق شهروند سه نوع است. یک نوع حق کرامت و آزادی یک شهروند است یعنی فرد احساس احترام کند. احترام بدون آزادی معنا ندارد و آزادی هم بدون آزادی عقیده بیپایه است و این یک نوع حق شهروندی است و مساوی حقوق بشر هم هست. دومین نوع حق شهروندی، حق بهره مندی از ثروت ملی است. در هر جامعهای افراد یک ثروت شخصی دارند اما بخش بزرگی از ثروت برای همگان است، مثل نفت، و معادن. سومین نوع حق برخورداری از منافع شهروندی است، این که آدمی بتواند با دیگران آزادانه رقابت کند در اشتغال و به دست آوردن پستهای عمومی و پرهیز از بیکاری و فقر. این موارد از حقوق یک شهروند است. آن کسی که مخالف سیاسی حاکم جامعه است، نباید از این سه حق محروم باشد و این کاری است که امام علی علیه السلام نیز انجام داد.
🔹امام علی(ع) در مقابل خوارج، به دفاع از حقوق آن ها پرداخت و ایشان معتقد بود که هر شهروندی حق دارد با سیاستهای دولت خود مخالفت کند و مخالف حقوقی دارد که باید رعایت شود. تحمل مخالف یکی از ویژگیهای شاخص امام علی(ع) به شمار می آمد.
🔹در روایتی از امام علی(ع) آمده است که دولت، دولت است چه مومن و چه کافر. شهروندان حق دارند از خدمات دولت استفاده کنند. امام تأکید داشت که جامعه نیاز به حکومت دارد و این حکومت چه خوب و چه بد باید این کارها را انجام دهد و از آن حیث که دولت است چنین وظیفهای دارد. در مقابل این دیدگاه، برخی نظریهپردازان ایرانی معتقدند که حکومت ملک حاکم و شخص است و او به هر کسی خواست امتیاز میدهد و از هر کسی هم خواست میگیرد. این یکی از مشکلات جدی جامعهی ما هست، اما امام علی(ع) چنین نمیگوید.
🔹این امام همام میفرماید لازم داریم حکومتی باشد که آنهایی که دین دارند راحت بتوانند به دینداری خود ادامه دهند، غیرمومنان هم بتوانند متاع خود را پیدا کرده و از زندگی بهره ببرند. امام علی(ع) اضافه میکند در چنین حکومتی درآمدهای عمومی باید بتواند جمع آوری و توزیع شود، جلوی مهاجمان به ممکلت سد شود، یعنی نیروی مسلحی درست شود که نیروی مسلح حاکم در مقابل شهروندان نباشد بلکه برای دفاع از جامعه باشد، راه ها امن شود و از آنهایی که حقوق ضعیفان را میخورند حقوق ضعیفان پس گرفته شود. این ویژگیهایی است که امام در خصوص حکومت مطرح میکند و هر کسی که شهروند آن حکومت است این حقوق را دارد اگر چه از میان خوارج باشد.
🔹 از نظر امام علی(ع) تا زمانی که شهروند دست به سلاح و هجوم به دیگران نبرده کسی حق ندارد به حقوق وی تعرض کند. وی در هنگام جنگ با خوارج هم سه دستور دارد: نخست آنکه هر گروهی از خوارج هر لحظه که سلاح خود را زمین گذاشت؛ خونش محترم است. دومین دستور، هر گروهی از خوارج که تشکیلاتی ندارد که آنها را دوباره جمع کنند به آنها حمله نکنید، دستور سوم شاهکار است و در آن می فرماید این افراد کافر نیستند و بلکه قرائت متفاوتی از دین دارند و به این طریق آن حضرت از همین جا جلوی مکانیزم تکفیر را گرفتند.
#امام_علی
@Feirahi
🔹اساس سلطنت تملیکیه
نایینی: پایه و اساس سلطنت تملیکیه، عبارت از مالکیت مطلقه و فاعلیت مایشاء و حاکمیت مایرید است، بر مسخریت و مقهوریت رقاب ملت در تحت ارادت سلطنت و عدم مشارکت، فضلاً از مساواتشان با سلطان در قوی و سایر نوعیات(امور مربوط به یک ملت) مملکت، و اختصاص تمام آن ها به شخص سلطان و موکول بودن تمام اجرائات به اراده ی او مبتنی، و عدم مسؤولیت در ارتکابات هم از فروع این دو اصل و تمام ویرانی های ایران و شنایع مملکت ویرانه ساز و خانمان ملت برانداز آن سامان، که روزگار دین و دولت و ملت را چنین تباه نموده و بر هیچ حد هم واقف نیست، همه از این باب است و لا بیان بعد العیان و لا اثر بعد عین.
*آستانه ی تجدد، نشر نی، ص149.
@Feirahi
نایینی: پایه و اساس سلطنت تملیکیه، عبارت از مالکیت مطلقه و فاعلیت مایشاء و حاکمیت مایرید است، بر مسخریت و مقهوریت رقاب ملت در تحت ارادت سلطنت و عدم مشارکت، فضلاً از مساواتشان با سلطان در قوی و سایر نوعیات(امور مربوط به یک ملت) مملکت، و اختصاص تمام آن ها به شخص سلطان و موکول بودن تمام اجرائات به اراده ی او مبتنی، و عدم مسؤولیت در ارتکابات هم از فروع این دو اصل و تمام ویرانی های ایران و شنایع مملکت ویرانه ساز و خانمان ملت برانداز آن سامان، که روزگار دین و دولت و ملت را چنین تباه نموده و بر هیچ حد هم واقف نیست، همه از این باب است و لا بیان بعد العیان و لا اثر بعد عین.
*آستانه ی تجدد، نشر نی، ص149.
@Feirahi