👑📆 منم کوروش؛ شاه جهان؛ شاه دادگر، پسر کمبوجیه
...
شهرهای ویران را آباد کردم و مردمان آواره را به خانه‌های خود بازگرداندم،
من جامعه‌ای آرام مهیا ساختم و صلح و آرامش را برای همگان به ارمغان آوردم…
بخشی از متن ترجمه‌شده‌ی منثور کوروش بزرگ ...

۷ آبان ، سالروز کوروش بزرگ شاه شاهان فرخنده باد. ❤️

‎#منشور_کوروش_بزرگ
‎#روز_کوروش_بزرگ

✅ @Naderr_Shah

خانم جشنی گرامی،

اظهارات شما در نشست گروه اتحاد ایرانیان هامبورگ به مناسبت زادروز شاهنشاه فقید ایران، دربارۀ کاربرد واژۀ «ایدئولوژی» برای فرهنگ پهلوی و نیز اولویت این فرهنگ بر دموکراسی، جای تأمل و توجه دارد.

✅پیشنهاد می‌کنم مفهوم فرهنگ پهلوی را نه‌به‌عنوان «ایدئولوژی»، بلکه به‌عنوان یک اندیشۀ فرهنگی و ملی در نظر بگیریم. واژۀ «ایدئولوژی» به‌ویژه در سنت مارکسیستی معنای خاصی پیدا کرده است؛ به‌گونه‌ای که بر نقش آن در ساختارهای اجتماعی و طبقاتی تأکید دارد و با روح تفکر ایرانی هم‌خوانی چندانی ندارد. در ایران نیز این واژه اغلب تداعی‌گر تحمیل عقیده و اجبار در رفتار فردی و اجتماعی است، امری که می‌تواند زمینه‌ساز استبداد فکری و کنترل جامعه باشد. از این رو، کاربرد این واژه برای پهلویسم، که هدف آن بازآفرینی هویت تاریخی و فرهنگی ایران و هم‌سوسازی آن با مدرنیته است، می‌تواند موجب سوء‌تفاهم شود. فرهنگ پهلوی برخلاف بسیاری از ایدئولوژی‌های خشک و تحمیلی که اغلب در قالب دستورالعمل‌های انعطاف‌ناپذیر ارائه می‌شوند، بر ریشه‌های تاریخی و میراث کهن ایرانی استوار است؛ فرهنگی که از دل تاریخ این سرزمین برخاسته و با ریشه در هویت ملی، به‌ویژه توسط رضاشاه و محمدرضاشاه پهلوی، بازسازی و گسترش یافته است.

✅از سوی دیگر، می‌توان گفت فرهنگ پهلوی و دموکراسی نه‌تنها در تضاد نیستند، بلکه دموکراسی، حقوق بشر و عدالت از عناصر کهن اندیشۀ پهلویسم محسوب می‌شوند. بسیاری از برنامه‌های توسعه‌یافتۀ پهلوی، از جمله ارتقای سطح آموزش عمومی، برابری حقوق زنان و مردان، برقراری عدالت اجتماعی، و گسترش کرامت انسانی، پایه‌های اساسی یک جامعۀ دموکراتیک هستند. نهادینه‌سازی این ارزش‌ها نه‌تنها با مبانی دموکراسی در تضاد نبود، بلکه اهداف آن‌ها بر انسجام ملی و شکوفایی در قالبی مدرن و جهانی استوار بوده است. بنابراین، قرار دادن فرهنگ پهلوی و دموکراسی در برابر یکدیگر، می‌تواند شناخت عمیق این فرهنگ را به‌خطر اندازد و برداشت‌های ناقص و نادرستی در میان افراد ناآشنا با پهلویسم ایجاد کند.

✅در نهایت، یادآور می‌شویم که پهلوی‌ها درصدد ابداع یک فرهنگ نوین نبودند؛ بلکه میراث‌دار گوهر اندیشۀ ملی و فرهنگی ایرانی بودند. احیای هویت ملی و بازآفرینی آن در قالبی مدرن تلاشی بود که رضاشاه آغاز کرد و شاهنشاه آریامهر آن را بسط داد. این هویت، امروز نیز نیازمند بررسی و شناختی عمیق‌تر است تا بتوانیم میراث گران‌بهای ایران را به نسل‌های آینده منتقل کنیم. مطالعه کتاب‌های « #فیلسوف‌_شاه_ایرانشهر: برداشتهایی فروتنانه از سامانۀ پنداری و کارنامۀ کرداری محمدرضاشاه پهلوی» و « #گفتمان_نسل_شیک_پاسارگادی » می‌تواند به آشنایی بیشتر با این میراث کمک کند.
با سپاس فراوان از شما مهربانو!


✍ جهان ایرانی