روزگار غریبی ست
علیرضا قربانی
🖌دهانت را میبویند
مبادا که گفته باشی دوستت میدارم.
دلت را میبویند
روزگارِ غریبیست، نازنین
و عشق را
کنارِ تیرکِ راهبند
تازیانه میزنند.
به اندیشیدن خطر مکن.
روزگارِ غریبیست، نازنین
آن که بر در میکوبد شباهنگام
به کُشتنِ چراغ آمده است.
خواننده: علیرضا_قربانی
شاعر: احمد_شاملو و حمید_خلفبیگی
آهنگساز: حسام_ناصری
@HypnoseChannel
مبادا که گفته باشی دوستت میدارم.
دلت را میبویند
روزگارِ غریبیست، نازنین
و عشق را
کنارِ تیرکِ راهبند
تازیانه میزنند.
به اندیشیدن خطر مکن.
روزگارِ غریبیست، نازنین
آن که بر در میکوبد شباهنگام
به کُشتنِ چراغ آمده است.
خواننده: علیرضا_قربانی
شاعر: احمد_شاملو و حمید_خلفبیگی
آهنگساز: حسام_ناصری
@HypnoseChannel
🖋انسان خردمند..انسان احساسی
🔸"م"..مثل .."من"
🔹"م"..مثل.."ما"
▪️"م"..مثل.."مابین" ، "میانی" ، "متوسط"
انسان برای اینکه در مجموعه حیات خود و هستی اطراف، تنها خود را نبیند و تنها به زندگی خود نیاندیشد ، محتاج برانگیختگی احساسی است تاخود ، هستی اش ، دیگران و تمام موجودات را پاره های یک پیکر بداند .
آنگاه است که خواهد توانست به جای اندیشیدن به "من" ، به این پیکر ، یعنی به "ما" اندیشه کند و بجای قلمرو به خانه بیاندیشد.
"یووال هراری" در کتاب "انسان خداگونه "، بروز یک نابرابری بی سابقه اقتصادی طبقاتی در آینده جهان را مطرح میکند و تنها نقطه مشترک همه طبقات جامعه انسانی آینده را "خشم و اضطراب " میداند و البته تلویحا" ابراز امیدواری میکند که شاید بشریت راه دیگری را انتخاب نماید.
سرمایه گذاری احساسی و حفظ طبقات متوسط اجتماعی دو راه حل اساسی در حفظ ارزشهای منتج به آینده بهتر روانشناختی برای بشریت و پیشگیری از خشم و اضطراب فراگیر انسان در آینده است.
بنی آدم اعضای یک پیکرند
که در آفرینش ز یک گوهرند
😷رشت.دکترحمیداخوین.۹۹/۴/۶.ایام کرونایی😷
#انسان_خردمند
#بنی_آدم
@HypnoseChannel
👇
🔸"م"..مثل .."من"
🔹"م"..مثل.."ما"
▪️"م"..مثل.."مابین" ، "میانی" ، "متوسط"
انسان برای اینکه در مجموعه حیات خود و هستی اطراف، تنها خود را نبیند و تنها به زندگی خود نیاندیشد ، محتاج برانگیختگی احساسی است تاخود ، هستی اش ، دیگران و تمام موجودات را پاره های یک پیکر بداند .
آنگاه است که خواهد توانست به جای اندیشیدن به "من" ، به این پیکر ، یعنی به "ما" اندیشه کند و بجای قلمرو به خانه بیاندیشد.
"یووال هراری" در کتاب "انسان خداگونه "، بروز یک نابرابری بی سابقه اقتصادی طبقاتی در آینده جهان را مطرح میکند و تنها نقطه مشترک همه طبقات جامعه انسانی آینده را "خشم و اضطراب " میداند و البته تلویحا" ابراز امیدواری میکند که شاید بشریت راه دیگری را انتخاب نماید.
سرمایه گذاری احساسی و حفظ طبقات متوسط اجتماعی دو راه حل اساسی در حفظ ارزشهای منتج به آینده بهتر روانشناختی برای بشریت و پیشگیری از خشم و اضطراب فراگیر انسان در آینده است.
بنی آدم اعضای یک پیکرند
که در آفرینش ز یک گوهرند
😷رشت.دکترحمیداخوین.۹۹/۴/۶.ایام کرونایی😷
#انسان_خردمند
#بنی_آدم
@HypnoseChannel
👇
🖋انسان خردمند..انسان احساسی
🔸"م"..مثل .."من"
🔹"م"..مثل.."ما"
▪️"م"..مثل.."مابین" ، "میانی" ، "متوسط"
"
🖌روند تکاملی مغز بعد از تشکیل نخاع عمودی و به شکل یک ساختمان چند طبقه است که با افزوده شدن هر طبقه، عملکردی به توانمندیهای قبلی افزوده شده است.
ابتدا ساقه ی مغز"Brain Stem" با نقش شاسی برای بقیه قسمت ها و سه عملکرد اساسی : تنظیم دما ، تنفس و ضربان قلب
بعد بخش خزندگانی مغز"Reptelian Brain" با عملکرد تغذیه، تولید مثل و دفاع از قلمرو
سپس بخش پستاندارانی مغز"mammal brain"یا لیمبیک"LIMBIC"با عملکرد احساسی
در ادامه طبقه کورتکس"CORTEX"یا قشر مغز با توانایی یادگیری
و نهایتا کورتکس تازه"NEO CORTEX" با
توانایی تعقل و سنجش نفع و ضرر که اختصاصی ترین بخش مغز در انسان است.
رفتار انسانها به ویژه در مواجهه با استرس های وارده به ایشان بیانگر این است که کدام قسمت از مغز در حال واکنش است.
فرض کنیم این استرس بدنبال حمله به "خانه" در معنای عام آن ایجاد شده باشد.
خانه به عنوان مکان اصلی آسایش، آرامش و امنیت ونیز محلی سرشار ازخاطرات نوستالژیک ، به شمار میرود.
هر گونه احساس خطر از دست دادن خانه میتواند واکنش های مختلف از طبقات متعدد مغز را برانگیزد.
دفاع غریزی درحد منافع شخصی بدون برانگیختگی احساسی مسئولانه نسبت به دیگران دفاع از قلمرو تلقی میگردد ، نه خانه.
این رفتار بیانگر کار طبقه پایین مغز یعنی بخش خزندگانی مغز است.
گریز واکنشی از خانه به دنبال تهدید نیز کار طبقات پایینی مغز است ولی در فرار برنامه ریزی شده با نقشه قبلی حتما بخش بالایی و نئوکورتکس نیز دخیل است.
ماندن و دفاع کردن از خانه با حسی فراتر از قلمرو شخصی و توام با همدلی با دیگران قطعا نشانه فعال شدن جایگاه احساسی مغز و سیستم لیمبیک است.
هرچند به جهت عملکرد تکاملی مغز ، نئوکورتکس خردمند را از اختصاصی ترین بخش های مغز انسانی میدانیم ولی به جهت رفتاری برانگیخته شدن لیمبیک احساسی ، نشانه زیباتری از جنبه های انسانی است.
احساس کمک میکند تا بجای تفکر صرف به منافع شخصی و اتحاد نامیمون بخش خزنده ای مغز با نئوکورتکس در دفاع از قلمرو ، به جای من به ما و به جای قلمرو به خانه بیاندیشیم و به سایر آدمیان و حتی دیگر موجودات زنده.
نکته مهم این است که برخلاف باور رایج و شایع، نه تنها احساس نقطه مقابل عقل نیست بلکه همانند تفکر، کارکردی عقلانی دارد و چه بسا دوراندیشانه تر....
قوه تعقل به ارزش ها تکیه نمیکند ولی ارزش ها وجود دارد و یک کارکرد روانشناختی مهم محسوب میشود.
اگر بخواهیم تصویر کاملی از جهان داشته باشیم ناگزیر هستیم ارزش ها را در نظر بگیریم.
انسان بر مبنای عملکرد یک طبقه شناخته نمیشود وانسانیت حاصل عملکرد سازمان یافته ، هماهنگ و مشارکتی تمام مغز است و جامعه امن و سالم انسانی با نگاهی کل نگر به جامعه و رفتار بدون نگاه طبقاتی، تبعیض ، رانت و دادن فرصتهای برابر به تمام اقشار درکنار حفظ ارزش های انسانی و اجتماعی بدست می آید.
منفعت طلبی طبقات بالا در کنار رفتار غریزی طبقات پایین، برمبنای قانون بقا در حفظ محدوده منافع فردی ، تبعات اجتماعی ، اقتصادی و لاجرم روحی روانی سنگینی برای جوامع بشری دارد و بیانگر رفتاری بر پایه عملکرد ترکیبی پایین ترین و غریزی ترین طبقات مغز با بخش حسابگر بالایی مغز و نشانه ای از خاموشی سیستم لیمبیک (طبقه وسط) است.
همزیستی ناسالمی که میتواند به سلطه گری طبقات بالایی یا شورش طبقات پایینی منتهی شود.
در حالیکه طبقه متوسط قادر به تکلم اندیشه ای با طبقات تعقلی و حسابگر بالایی و گفتمان احساسی با طبقات هیجانی پایینی است و تعدیل کننده رابطه این دو طبقه....
جامعه ای که طبقه متوسط آن از بین بروند، به یک جامعه بی رحم ، ناتوان در ارتباط و احترام و خالی از ارزش های انسانی مبدل میشود.
انسان برای اینکه در مجموعه حیات خود و هستی اطراف، تنها خود را نبیند و تنها به زندگی خود نیاندیشد ، محتاج برانگیختگی احساسی است تاخود ، هستی اش ، دیگران و تمام موجودات را پاره های یک پیکر بداند .
آنگاه است که خواهد توانست به جای اندیشیدن به "من" ، به این پیکر ، یعنی به "ما" اندیشه کند و بجای قلمرو به خانه بیاندیشد.
"یووال هراری" در کتاب "انسان خداگونه "، بروز یک نابرابری بی سابقه اقتصادی طبقاتی در آینده جهان را مطرح میکند و تنها نقطه مشترک همه طبقات جامعه انسانی آینده را "خشم و اضطراب " میداند و البته تلویحا" ابراز امیدواری میکند که شاید بشریت راه دیگری را انتخاب نماید.
سرمایه گذاری احساسی و حفظ طبقات متوسط اجتماعی دو راه حل اساسی در حفظ ارزشهای منتج به آینده بهتر روانشناختی برای بشریت و پیشگیری از خشم و اضطراب فراگیر انسان در آینده است.
😷رشت.دکترحمیداخوین.۹۹/۴/۶.ایام کرونایی😷
#انسان_خردمند
@HypnoseChannel
🔸"م"..مثل .."من"
🔹"م"..مثل.."ما"
▪️"م"..مثل.."مابین" ، "میانی" ، "متوسط"
"
🖌روند تکاملی مغز بعد از تشکیل نخاع عمودی و به شکل یک ساختمان چند طبقه است که با افزوده شدن هر طبقه، عملکردی به توانمندیهای قبلی افزوده شده است.
ابتدا ساقه ی مغز"Brain Stem" با نقش شاسی برای بقیه قسمت ها و سه عملکرد اساسی : تنظیم دما ، تنفس و ضربان قلب
بعد بخش خزندگانی مغز"Reptelian Brain" با عملکرد تغذیه، تولید مثل و دفاع از قلمرو
سپس بخش پستاندارانی مغز"mammal brain"یا لیمبیک"LIMBIC"با عملکرد احساسی
در ادامه طبقه کورتکس"CORTEX"یا قشر مغز با توانایی یادگیری
و نهایتا کورتکس تازه"NEO CORTEX" با
توانایی تعقل و سنجش نفع و ضرر که اختصاصی ترین بخش مغز در انسان است.
رفتار انسانها به ویژه در مواجهه با استرس های وارده به ایشان بیانگر این است که کدام قسمت از مغز در حال واکنش است.
فرض کنیم این استرس بدنبال حمله به "خانه" در معنای عام آن ایجاد شده باشد.
خانه به عنوان مکان اصلی آسایش، آرامش و امنیت ونیز محلی سرشار ازخاطرات نوستالژیک ، به شمار میرود.
هر گونه احساس خطر از دست دادن خانه میتواند واکنش های مختلف از طبقات متعدد مغز را برانگیزد.
دفاع غریزی درحد منافع شخصی بدون برانگیختگی احساسی مسئولانه نسبت به دیگران دفاع از قلمرو تلقی میگردد ، نه خانه.
این رفتار بیانگر کار طبقه پایین مغز یعنی بخش خزندگانی مغز است.
گریز واکنشی از خانه به دنبال تهدید نیز کار طبقات پایینی مغز است ولی در فرار برنامه ریزی شده با نقشه قبلی حتما بخش بالایی و نئوکورتکس نیز دخیل است.
ماندن و دفاع کردن از خانه با حسی فراتر از قلمرو شخصی و توام با همدلی با دیگران قطعا نشانه فعال شدن جایگاه احساسی مغز و سیستم لیمبیک است.
هرچند به جهت عملکرد تکاملی مغز ، نئوکورتکس خردمند را از اختصاصی ترین بخش های مغز انسانی میدانیم ولی به جهت رفتاری برانگیخته شدن لیمبیک احساسی ، نشانه زیباتری از جنبه های انسانی است.
احساس کمک میکند تا بجای تفکر صرف به منافع شخصی و اتحاد نامیمون بخش خزنده ای مغز با نئوکورتکس در دفاع از قلمرو ، به جای من به ما و به جای قلمرو به خانه بیاندیشیم و به سایر آدمیان و حتی دیگر موجودات زنده.
نکته مهم این است که برخلاف باور رایج و شایع، نه تنها احساس نقطه مقابل عقل نیست بلکه همانند تفکر، کارکردی عقلانی دارد و چه بسا دوراندیشانه تر....
قوه تعقل به ارزش ها تکیه نمیکند ولی ارزش ها وجود دارد و یک کارکرد روانشناختی مهم محسوب میشود.
اگر بخواهیم تصویر کاملی از جهان داشته باشیم ناگزیر هستیم ارزش ها را در نظر بگیریم.
انسان بر مبنای عملکرد یک طبقه شناخته نمیشود وانسانیت حاصل عملکرد سازمان یافته ، هماهنگ و مشارکتی تمام مغز است و جامعه امن و سالم انسانی با نگاهی کل نگر به جامعه و رفتار بدون نگاه طبقاتی، تبعیض ، رانت و دادن فرصتهای برابر به تمام اقشار درکنار حفظ ارزش های انسانی و اجتماعی بدست می آید.
منفعت طلبی طبقات بالا در کنار رفتار غریزی طبقات پایین، برمبنای قانون بقا در حفظ محدوده منافع فردی ، تبعات اجتماعی ، اقتصادی و لاجرم روحی روانی سنگینی برای جوامع بشری دارد و بیانگر رفتاری بر پایه عملکرد ترکیبی پایین ترین و غریزی ترین طبقات مغز با بخش حسابگر بالایی مغز و نشانه ای از خاموشی سیستم لیمبیک (طبقه وسط) است.
همزیستی ناسالمی که میتواند به سلطه گری طبقات بالایی یا شورش طبقات پایینی منتهی شود.
در حالیکه طبقه متوسط قادر به تکلم اندیشه ای با طبقات تعقلی و حسابگر بالایی و گفتمان احساسی با طبقات هیجانی پایینی است و تعدیل کننده رابطه این دو طبقه....
جامعه ای که طبقه متوسط آن از بین بروند، به یک جامعه بی رحم ، ناتوان در ارتباط و احترام و خالی از ارزش های انسانی مبدل میشود.
انسان برای اینکه در مجموعه حیات خود و هستی اطراف، تنها خود را نبیند و تنها به زندگی خود نیاندیشد ، محتاج برانگیختگی احساسی است تاخود ، هستی اش ، دیگران و تمام موجودات را پاره های یک پیکر بداند .
آنگاه است که خواهد توانست به جای اندیشیدن به "من" ، به این پیکر ، یعنی به "ما" اندیشه کند و بجای قلمرو به خانه بیاندیشد.
"یووال هراری" در کتاب "انسان خداگونه "، بروز یک نابرابری بی سابقه اقتصادی طبقاتی در آینده جهان را مطرح میکند و تنها نقطه مشترک همه طبقات جامعه انسانی آینده را "خشم و اضطراب " میداند و البته تلویحا" ابراز امیدواری میکند که شاید بشریت راه دیگری را انتخاب نماید.
سرمایه گذاری احساسی و حفظ طبقات متوسط اجتماعی دو راه حل اساسی در حفظ ارزشهای منتج به آینده بهتر روانشناختی برای بشریت و پیشگیری از خشم و اضطراب فراگیر انسان در آینده است.
😷رشت.دکترحمیداخوین.۹۹/۴/۶.ایام کرونایی😷
#انسان_خردمند
@HypnoseChannel
خطر کرونا جدی است.
غول جراغ جادو دوباره در حال بیدار شدن است.
رعایت فاصله اجتماعی و استفاده از ماسک را جدی بگیرید .
۹۹/۴/۹
#ماسک
#در_خانه_بمانیم
#فاصله_گذاری_اجتماعی
#قرنطینه
@HypnoseChannel
غول جراغ جادو دوباره در حال بیدار شدن است.
رعایت فاصله اجتماعی و استفاده از ماسک را جدی بگیرید .
۹۹/۴/۹
#ماسک
#در_خانه_بمانیم
#فاصله_گذاری_اجتماعی
#قرنطینه
@HypnoseChannel
#وبینار
#بحران_کرونا
"وبینار رایگان واکنشهای کارآمد و ناکارآمد به بحران کرونا"
🎙مدرس دکتر محمدرضا سرگلزایی
🗓پنجشنبه 12 تیرماه از ساعت 10 تا 13
💡حامی این برنامه شرکت داروسازی تهران شیمی است
🔵توضیحات وبینار
واکنش ما به کرونا فقط در ساحت واقعیتهای زیستی-طبی (رئال) اتفاق نمیافتد و محدود به ورود یک ویروس به بدن و تحتتأثیر قرار گرفتن جسم ما نمیشود، تعبیر و روایتی که ما از این واقعیت در ساحت خیال (سورئال) داریم، در نوع واکنش ما تأثیرگذار است.
اینکه ما چگونه داستان کرونا را روایت میکنیم و این قصه با چه نمادهایی در ذهن ما مرتبط میشود، ما را به سوی واکنشهای مخرب و ناکارآمد یا به سوی واکنشهای کارآمد و مداخلات مؤثر رهنمون میسازد.
در این وبینار ما به تأمل در روایتهایمان از کووید _۱۹ میپردازیم، تأثیر این روایتگری را بر حوزهی روان و رفتارمان بررسی میکنیم و می آموزیم که چگونه واکنشهای کارآمدتری را انتخاب کنیم.
🔗لینک ثبت نام در این وبینار
https://academyofchange.ir/covid_19/
@HypnoseChannel
@drsargolzaei
#بحران_کرونا
"وبینار رایگان واکنشهای کارآمد و ناکارآمد به بحران کرونا"
🎙مدرس دکتر محمدرضا سرگلزایی
🗓پنجشنبه 12 تیرماه از ساعت 10 تا 13
💡حامی این برنامه شرکت داروسازی تهران شیمی است
🔵توضیحات وبینار
واکنش ما به کرونا فقط در ساحت واقعیتهای زیستی-طبی (رئال) اتفاق نمیافتد و محدود به ورود یک ویروس به بدن و تحتتأثیر قرار گرفتن جسم ما نمیشود، تعبیر و روایتی که ما از این واقعیت در ساحت خیال (سورئال) داریم، در نوع واکنش ما تأثیرگذار است.
اینکه ما چگونه داستان کرونا را روایت میکنیم و این قصه با چه نمادهایی در ذهن ما مرتبط میشود، ما را به سوی واکنشهای مخرب و ناکارآمد یا به سوی واکنشهای کارآمد و مداخلات مؤثر رهنمون میسازد.
در این وبینار ما به تأمل در روایتهایمان از کووید _۱۹ میپردازیم، تأثیر این روایتگری را بر حوزهی روان و رفتارمان بررسی میکنیم و می آموزیم که چگونه واکنشهای کارآمدتری را انتخاب کنیم.
🔗لینک ثبت نام در این وبینار
https://academyofchange.ir/covid_19/
@HypnoseChannel
@drsargolzaei
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🖌شباهت ها و تفاوت های علائم سینوزیت و عفونت کرونا بخصوص برای افراد مستعد ابتلا به سینوزیت
@HypnoseChannel
@HypnoseChannel
▪️پرواز کرونایی از غربتی به غربت دیگر
بیچاره مردم.
دل مرده و تکیده و مبهوت.
در زیر بار شوم جسدهاشان.
از غربتی به غربت دیگر می رفتند.
و میل دردناک جنایت.
در دست هایشان متورم می شد.
آن ها غریق وحشت خود بودند.
و حس ترسناک گنهکاری.
ارواح کور و کودن شان را.
مفلوج کرده بود.
شاید هنوز هم.
در پشت چشم های له شده ، در عمق انجماد.
یک چیز نیم زنده ی مغشوش.
برجای مانده بود.
که در تلاش بی رمقش می خواست.
باور کند صداقت آواز آب را.
شاید ، شاید ، ولی چه خالی بی پایانی.
خورشید مرده بود.
وهیچ کس نمی دانست.
که نام آن کبوتر غمگین.
کز قلب ها گریخته، ایمان است.
"فروغ فرخزاد"
😷۹۹/۴/۱۴...ایام کرونایی😷
@HypnoseChannel
بیچاره مردم.
دل مرده و تکیده و مبهوت.
در زیر بار شوم جسدهاشان.
از غربتی به غربت دیگر می رفتند.
و میل دردناک جنایت.
در دست هایشان متورم می شد.
آن ها غریق وحشت خود بودند.
و حس ترسناک گنهکاری.
ارواح کور و کودن شان را.
مفلوج کرده بود.
شاید هنوز هم.
در پشت چشم های له شده ، در عمق انجماد.
یک چیز نیم زنده ی مغشوش.
برجای مانده بود.
که در تلاش بی رمقش می خواست.
باور کند صداقت آواز آب را.
شاید ، شاید ، ولی چه خالی بی پایانی.
خورشید مرده بود.
وهیچ کس نمی دانست.
که نام آن کبوتر غمگین.
کز قلب ها گریخته، ایمان است.
"فروغ فرخزاد"
😷۹۹/۴/۱۴...ایام کرونایی😷
@HypnoseChannel
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🖌سی سال قبل در همین روز.
نمایش "معرکه در معرکه" به نویسندگی "داوود میرباقری" و کارگردانی "سیاوش طهمورث" و بازی های درخشان "سیروس گرجستانی"، "رضا رویگری"، "رویا تیموریان" و "ماهایا پطروسیان".
داستانی از جدال نیروهای "خیر" و "شر"
دوگانه ای تکراری در تمامی فرهنگ ها به شکل ها و نام های گوناگون اهورا و اهریمن..فرشته و شیطان..سپید و سیاه.
با چهار نماد اصلی .
پهلوان(خیر)..لوطی(شر)..زن (عشق) و دختر (معصومیت)
که نهایتا با پیوند نیروهای خیر و عشق و معصومیت به پایان می رسید.
نثر شگفت انگیز "داوود میرباقری" در دیالوگ نویسی که برای من بعد از "علی حاتمی" دومین شاعر سینمای ایران بود با بازهای درخشان بازیگران و سلیقه عالی کارگردان در انتخاب سالن نمایشی که باعث فاصله بسیار نزدیک تماشاچیان و بازیگران چه به جهت فیزیکی و چه از حیث روحی و هیجانی میشد، ما را نیز وارد این معرکه کرده بود.
معرکه ای که نقطه ی اوج آن ، بازی درخشان "سیروس گرجستانی" بود و مزه شیرین خاطره اش سالهاست که در ذهن و دلم حک شده است.
😷رشت.دکترحمیداخوین.۹۹/۴/۱۴.ایام کرونایی😷
#معرکه_در_معرکه
#سیروس_گرجستانی
#ایام_کرونایی
@HypnoseChannel
👇👇👇
نمایش "معرکه در معرکه" به نویسندگی "داوود میرباقری" و کارگردانی "سیاوش طهمورث" و بازی های درخشان "سیروس گرجستانی"، "رضا رویگری"، "رویا تیموریان" و "ماهایا پطروسیان".
داستانی از جدال نیروهای "خیر" و "شر"
دوگانه ای تکراری در تمامی فرهنگ ها به شکل ها و نام های گوناگون اهورا و اهریمن..فرشته و شیطان..سپید و سیاه.
با چهار نماد اصلی .
پهلوان(خیر)..لوطی(شر)..زن (عشق) و دختر (معصومیت)
که نهایتا با پیوند نیروهای خیر و عشق و معصومیت به پایان می رسید.
نثر شگفت انگیز "داوود میرباقری" در دیالوگ نویسی که برای من بعد از "علی حاتمی" دومین شاعر سینمای ایران بود با بازهای درخشان بازیگران و سلیقه عالی کارگردان در انتخاب سالن نمایشی که باعث فاصله بسیار نزدیک تماشاچیان و بازیگران چه به جهت فیزیکی و چه از حیث روحی و هیجانی میشد، ما را نیز وارد این معرکه کرده بود.
معرکه ای که نقطه ی اوج آن ، بازی درخشان "سیروس گرجستانی" بود و مزه شیرین خاطره اش سالهاست که در ذهن و دلم حک شده است.
😷رشت.دکترحمیداخوین.۹۹/۴/۱۴.ایام کرونایی😷
#معرکه_در_معرکه
#سیروس_گرجستانی
#ایام_کرونایی
@HypnoseChannel
👇👇👇
🖋سی سال قبل در همین روزها....
سی سال قبل در تابستان سال شصت و نه، دراواسط تحصیل پزشکی، تدریس خصوصی دروس دبیرستانی محل درآمد نسبتا" مناسبی بود برای هزینه ای که صرف علایق فراتحصیلی در کسب فیض از هنرهایی میشد که شوربختانه، پزشکی فرصت حضور حرفه ای تر در آن عرصه ها را از من سلب کرده بود.
ولی خوشبختانه شانس دیدن و شنیدن و خواندن آثاری را داشتم که در کنار رفع عطش شخصی روح زندگی را به جامعه ی خسته از جنگ تحمیلی و یک دهه بحران تزریق میکرد.
سه گانه سینما ، تئاتر و موسیقی در کنار تنوع فوق العاده نشریات آن زمان، روزهای جوانی را رنگ و رویی غنی بخشیده بود.
از تئاترهای آن سال ، دو تایشان را چندین بار دیدم...هر دو در تئاتر شهر....در دو سالن متفاوت...تا حد خالی شدن جیبم از همان درآمد محدود تدریس...
یکی "پیروزی در شیکاگو" به کارگردانی "داوود رشیدی " با موسیقی زنده و شگفت انگیز پیانوی جاز و ساکسیفون ...
و دومی "معرکه در معرکه " به نویسندگی "داوود میرباقری" و کارگردانی "سیاوش طهمورث" و بازی های درخشان "سیروس گرجستانی" ، "رضا رویگری" ، "رویا تیموریان " و "ماهایا پطروسیان"..
داستانی از جدال نیروهای "خیر" و "شر"....
دوگانه ای تکراری در تمامی فرهنگ ها به شکل ها و نام های گوناگون اهورا و اهریمن....فرشته و شیطان...سپید و سیاه.
با چهار نماد اصلی ...
پهلوان(خیر)...لوطی(شر)..زن (عشق) و دختر (معصومیت)
که نهایتا با پیوند نیروهای خیر و عشق و معصومیت به پایان رسید.
نثر شگفت انگیز "داوودمیرباقری" در دیالوگ نویسی که برای من بعد از "حاتمی" دومین شاعر سینمای ایران بود با بازهای درخشان بازیگران و سلیقه عالی کارگردان در انتخاب سالن نمایشی که باعث فاصله بسیار نزدیک تماشاچیان و بازیگران میشد چه به جهت فیزیکی و چه از حیث روحی و هیجانی ما را نیز وارد این معرکه کرده بود.
معرکه ای که نقطه ی اوج آن ، بازی درخشان "سیروس گرجستانی" بود و مزه شیریت خاطره اش سالهاست که در ذهن و دلم حک شده است.
زندگی در نقطه ی امروز من معرکه ای است که ذهنم را درگیر اگرها و کاشکی های بسیاری کرده که شاید اگر سکان کشتی جامعه در آن سالها در مسیر دیگری می چرخید یا قایق کوچک نجات خود را زودتر سوار می شدم ، با آن همه شور و عشق و امید ، شاید روزگار بهتری برای وطن و فرزندانم رقم میخورد.
این روزها تماشاچی معرکه ای هستیم که نه نماد "خیر"ش معلوم است و نه نماد "شر" و از نماد "عشق" و "معصومیت" خبری نیست.
نمایش امروز زندگی ما به "سرگیجه" آلفرد هیچکاک شبیه تر است تا "معرکه" میرباقری...
😷رشت.دکترحمیداخوین.۹۹/۴/۱۴.ایام کرونایی😷
#معرکه_در_معرکه
#سیروس_گرجستانی
#داوود_میرباقری
#ایام_کرونایی
#مهارت_تصمیم_گیری
#مهارت_انتخاب
@HypnoseChannel
سی سال قبل در تابستان سال شصت و نه، دراواسط تحصیل پزشکی، تدریس خصوصی دروس دبیرستانی محل درآمد نسبتا" مناسبی بود برای هزینه ای که صرف علایق فراتحصیلی در کسب فیض از هنرهایی میشد که شوربختانه، پزشکی فرصت حضور حرفه ای تر در آن عرصه ها را از من سلب کرده بود.
ولی خوشبختانه شانس دیدن و شنیدن و خواندن آثاری را داشتم که در کنار رفع عطش شخصی روح زندگی را به جامعه ی خسته از جنگ تحمیلی و یک دهه بحران تزریق میکرد.
سه گانه سینما ، تئاتر و موسیقی در کنار تنوع فوق العاده نشریات آن زمان، روزهای جوانی را رنگ و رویی غنی بخشیده بود.
از تئاترهای آن سال ، دو تایشان را چندین بار دیدم...هر دو در تئاتر شهر....در دو سالن متفاوت...تا حد خالی شدن جیبم از همان درآمد محدود تدریس...
یکی "پیروزی در شیکاگو" به کارگردانی "داوود رشیدی " با موسیقی زنده و شگفت انگیز پیانوی جاز و ساکسیفون ...
و دومی "معرکه در معرکه " به نویسندگی "داوود میرباقری" و کارگردانی "سیاوش طهمورث" و بازی های درخشان "سیروس گرجستانی" ، "رضا رویگری" ، "رویا تیموریان " و "ماهایا پطروسیان"..
داستانی از جدال نیروهای "خیر" و "شر"....
دوگانه ای تکراری در تمامی فرهنگ ها به شکل ها و نام های گوناگون اهورا و اهریمن....فرشته و شیطان...سپید و سیاه.
با چهار نماد اصلی ...
پهلوان(خیر)...لوطی(شر)..زن (عشق) و دختر (معصومیت)
که نهایتا با پیوند نیروهای خیر و عشق و معصومیت به پایان رسید.
نثر شگفت انگیز "داوودمیرباقری" در دیالوگ نویسی که برای من بعد از "حاتمی" دومین شاعر سینمای ایران بود با بازهای درخشان بازیگران و سلیقه عالی کارگردان در انتخاب سالن نمایشی که باعث فاصله بسیار نزدیک تماشاچیان و بازیگران میشد چه به جهت فیزیکی و چه از حیث روحی و هیجانی ما را نیز وارد این معرکه کرده بود.
معرکه ای که نقطه ی اوج آن ، بازی درخشان "سیروس گرجستانی" بود و مزه شیریت خاطره اش سالهاست که در ذهن و دلم حک شده است.
زندگی در نقطه ی امروز من معرکه ای است که ذهنم را درگیر اگرها و کاشکی های بسیاری کرده که شاید اگر سکان کشتی جامعه در آن سالها در مسیر دیگری می چرخید یا قایق کوچک نجات خود را زودتر سوار می شدم ، با آن همه شور و عشق و امید ، شاید روزگار بهتری برای وطن و فرزندانم رقم میخورد.
این روزها تماشاچی معرکه ای هستیم که نه نماد "خیر"ش معلوم است و نه نماد "شر" و از نماد "عشق" و "معصومیت" خبری نیست.
نمایش امروز زندگی ما به "سرگیجه" آلفرد هیچکاک شبیه تر است تا "معرکه" میرباقری...
😷رشت.دکترحمیداخوین.۹۹/۴/۱۴.ایام کرونایی😷
#معرکه_در_معرکه
#سیروس_گرجستانی
#داوود_میرباقری
#ایام_کرونایی
#مهارت_تصمیم_گیری
#مهارت_انتخاب
@HypnoseChannel
👍1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎵 من اهل این وطنم
.
🖌لطفی بوشناق"Lotfi Bouchnak "خواننده، نوازنده و آهنگساز تونسی است و یکی از بهترین خوانندگان تنور در خاورمیانه، شمال آفریقا و جهان عرب به شمار میرود و معروف به "پاواروتی" تونس است .
آهنگ «من اهل این وطنم» داغ دل شهروندی است که حاضر است از هر منصب و کسب وکار و ثروتی دست بشوید ولی حاضر نیست وطن خود را رها کند.
@HypnoseChannel
.
🖌لطفی بوشناق"Lotfi Bouchnak "خواننده، نوازنده و آهنگساز تونسی است و یکی از بهترین خوانندگان تنور در خاورمیانه، شمال آفریقا و جهان عرب به شمار میرود و معروف به "پاواروتی" تونس است .
آهنگ «من اهل این وطنم» داغ دل شهروندی است که حاضر است از هر منصب و کسب وکار و ثروتی دست بشوید ولی حاضر نیست وطن خود را رها کند.
@HypnoseChannel
🌞" آ "...مثل...آفتاب
🌻" آ "...مثل...آفتابگردان
🦠" آ "...مثل...آنفولانزا
🎯" آ "...مثل...آزادی
🦜داستان طوطی و بازرگان....
روابتی کرونایی از قصه "طوطی و بازرگان" مولانا ....
"بشنوید ای دوستان این داستان
خود حقیقت نقد حال ماست آن"
🖌خطر کرونا جدی است....
در خانه بمانیم ....
تا زنده بمانیم.....
تا معنی اسارت و ارزش آزادی را بهتر درک کنیم...
شاید برای لمس ارزش آزادی و درک عمیق حصر، حبس و اسارت، قرنطینه خودخواسته فرصت ارزشمندتری از اجبار حبس و ازمان حصر و مبدل شدن آزادی به خاطره و آرزو باشد.
به خلوت امن خانه پناه ببریم و در این ایام کرونایی قصه بخوانیم.
⏳مدت زمان لازم برای خواندن این داستان ۲۵ دقیقه است...
😷رشت.دکترحمیداخوین.۹۹/۴/۲۰.ایام کرونایی😷
#کرونا
#طوطی_و_بازرگان
#آزادی
@HypnoseChannel
👇👇👇
🌻" آ "...مثل...آفتابگردان
🦠" آ "...مثل...آنفولانزا
🎯" آ "...مثل...آزادی
🦜داستان طوطی و بازرگان....
روابتی کرونایی از قصه "طوطی و بازرگان" مولانا ....
"بشنوید ای دوستان این داستان
خود حقیقت نقد حال ماست آن"
🖌خطر کرونا جدی است....
در خانه بمانیم ....
تا زنده بمانیم.....
تا معنی اسارت و ارزش آزادی را بهتر درک کنیم...
شاید برای لمس ارزش آزادی و درک عمیق حصر، حبس و اسارت، قرنطینه خودخواسته فرصت ارزشمندتری از اجبار حبس و ازمان حصر و مبدل شدن آزادی به خاطره و آرزو باشد.
به خلوت امن خانه پناه ببریم و در این ایام کرونایی قصه بخوانیم.
⏳مدت زمان لازم برای خواندن این داستان ۲۵ دقیقه است...
😷رشت.دکترحمیداخوین.۹۹/۴/۲۰.ایام کرونایی😷
#کرونا
#طوطی_و_بازرگان
#آزادی
@HypnoseChannel
👇👇👇
🌞" آ "...مثل...آفتاب
🌻" آ "...مثل...آفتابگردان
🦠" آ "...مثل...آنفولانزا
🎯" آ "...مثل...آزادی
🦜داستان طوطی و بازرگان.... "در ایام کرونایی"
یکی بود...یکی نبود...
بازرگانی بود که یک طوطی خوشگل سبز سخنگو داشت.
بازرگان هر وقت که تو خونه بود عشقش این بود که با طوطیه صحبت کنه و از این کار خیلی لذت میبرد و طوطیش رو هم خیلی دوست داشت.
ولی خب ..دوست داشتن باید دو طرفه باشه و طوطیه این وضعیت را دوست نداشت.چونکه از بودن در قفس ناراحت بود.
مخصوصا که صاحب او یعنی بازرگان، دائم براش از سفرهایش تعریف میکرد و طوطیه دیگه عقده ای شده بود.
دوست داشت آزاد بشه...پرواز کنه...و از این درخت به آن درخت بپره و با سایر طوطی ها و پرنده ها رفیق بشه...بگه...بخنده..بازی کنه
درسته که بلد بود با آدما صحبت کنه ولی از قدیم گفتن...
"کبوتر با کبوتر ، باز با باز
کند همجنس با همجنس پرواز"
دوست داشت عاشق بشه...آخه میدونید..طوطی داستان ما تو خونه بازرگان تنها تفریحش خوردن تخمه آفتابگردان و تلویزیون نگاه کردن بود و چون بازرگان براش تعریف کرده بود که پدر و مادر اونو از هند آورده بودند ، خیلی فیلم هندی میدید و فیلم های هندی هم همش عشق و عاشقی بود و ....
طوطیه دوست داشت سفر بره...
باز اگه صاحب او یک بازرگان نبود ، شاید این فکر به کله اش نمیزد ولی خب بیشتر صحبت های بازرگان راجع به سفراش بود واین باعث می شد که طوطی هم دائم رویای سفر رو میدید.
روزگارداشت به همین منوال میگذشت که یه روز طوطیه دید بازرگان در حال بستن چمدانهاست برای رفتن به یه سفر دیگه....و این دفعه کلی کنسرو غذا و نون هم داره با خودش میبره..
از بازرگان پرسید مگه توکار تجارت غذا رفتی؟
بازرگان به طوطی گفت طوطی عزیزم..من دارم یه سفر میرم چین ازاونجا جنس چینی بیارم... چون خیلی سود داره.. اینم بلیط پرواز هواپیمایی "ماهان".....ولی غذاهای اونجا رو نمیتونم بخورم...
اونا غذاهای عجیب غریبی میخورن...
حتی سوسک و موش و خفاش رو هم میخورن...
این دفعه دارم میرم یه شهری بنام "ووهان" که وسایل ارزونی تولید میکنه و اونا رو که بیارم خیلی سود میبرم...
شاید اونجا حتی مک دونالد هم نباشه....برای همین با خودم غذا میبرم..
تو سوغاتی..و.تحفه ایی...چیزی نمیخوای برات بیارم
طوطی کمی فکر کرد و گفت: بازرگان عزیر انشالله که به سلامت به سفر بری و برگردی..
من هم منتظر میمانم تا تو برگردی...
فقط اگه اونجا طوطی های دیگه ای دیدی سلام مرا بهشان برسان .....
بهشان بگو من اینجا در قفس بازرگان حالم خوب است ولی خب دلم برای اونا خیلی تنگ شده....
گفتش آن طوطی که آنجا طوطیان
چون ببینی کن ز حال من بیان
کان فلان طوطی که مشتاق شماست
از قضای آسمان در حبس ماست
بر شما کرد او سلام و داد خواست
وز شما چاره و ره ارشاد خواست
گفت میشاید که من در اشتیاق
جان دهم اینجا بمیرم در فراق
این روا باشد که من در بند سخت
گه شما بر سبزه گاهی بر درخت
این چنین باشد وفای دوستان
من درین حبس و شما در گلستان
یاد آرید ای مهان زین مرغ زار
یک صبوحی درمیان مرغزار
خلاصه...بازرگان قصه ما رفت "ووهان"چین..
اولش کمی تعجب کرد چون دید بیشتر مردم اونجا سرفه میکنند و خیلی هاشون هم ماسک زدن، ولی بعد با خودش گفت این چینی ها بعید است فقط برای خودشون ماسک تولید کنن....حتما "زیر کاسه نیم کاسه ای است" و یه بازار جهانی ماسک بزودی راه میافته.... بنابراین علاوه بر بارهای همیشگی، چندین هزار ماسک هم خرید و همه را بارنامه کرد که بفرسته ایران....
بعد به خودش گفت خب یه چند روزی هم برم تفریح و اگر هم شد پیغام طوطی رو هم برسونم..
از یه چینی پرسید اینجاها جایی هست که بتونم چند تا طوطی ببینم.
چینیه بهش گفت...چینگ چونگ چانگ ....یعنی اینجا ما بیشتر خفاش داریم ..
چون خوشمزه تره...
گفت من که نمیخوام بخورم..میخوام فقط ببّینشون..
اونم گفت ...چانگ چونگ چینگ....یعنی اطراف "ووهان" جنگلی داره پر طوطی
خلاصه ..بازرگان یه روز رفت اونجا و دید بعععععله.....چقدر طوطی....
رفت جلو و خودش رو معرفی کرد....و جریان طوطی خودش رو برای اونا تعریف کرد ولی هنوز حرفاش تموم نشده بود که همه طوطی ها با هم شروع کردن به خوندن...اونم به زبان فارسی...
"مرغ بیدل ، شرح هجران
مختصر..مختصر کن"
بعد هم چندتا سرفه کردن و از درخت ها افتادن پایین و مردند.
بازرگان خیلی ناراحت شد و پیش خودش گفت کاشکی این جریان رو براشون تعریف نمیکردم...حالا به طوطی خودم چی بگم.....
این چرا کردم چرا دادم پیام
سوختم بیچاره را زین گفت خام
۱
@HypnoseChannel
👇
🌻" آ "...مثل...آفتابگردان
🦠" آ "...مثل...آنفولانزا
🎯" آ "...مثل...آزادی
🦜داستان طوطی و بازرگان.... "در ایام کرونایی"
یکی بود...یکی نبود...
بازرگانی بود که یک طوطی خوشگل سبز سخنگو داشت.
بازرگان هر وقت که تو خونه بود عشقش این بود که با طوطیه صحبت کنه و از این کار خیلی لذت میبرد و طوطیش رو هم خیلی دوست داشت.
ولی خب ..دوست داشتن باید دو طرفه باشه و طوطیه این وضعیت را دوست نداشت.چونکه از بودن در قفس ناراحت بود.
مخصوصا که صاحب او یعنی بازرگان، دائم براش از سفرهایش تعریف میکرد و طوطیه دیگه عقده ای شده بود.
دوست داشت آزاد بشه...پرواز کنه...و از این درخت به آن درخت بپره و با سایر طوطی ها و پرنده ها رفیق بشه...بگه...بخنده..بازی کنه
درسته که بلد بود با آدما صحبت کنه ولی از قدیم گفتن...
"کبوتر با کبوتر ، باز با باز
کند همجنس با همجنس پرواز"
دوست داشت عاشق بشه...آخه میدونید..طوطی داستان ما تو خونه بازرگان تنها تفریحش خوردن تخمه آفتابگردان و تلویزیون نگاه کردن بود و چون بازرگان براش تعریف کرده بود که پدر و مادر اونو از هند آورده بودند ، خیلی فیلم هندی میدید و فیلم های هندی هم همش عشق و عاشقی بود و ....
طوطیه دوست داشت سفر بره...
باز اگه صاحب او یک بازرگان نبود ، شاید این فکر به کله اش نمیزد ولی خب بیشتر صحبت های بازرگان راجع به سفراش بود واین باعث می شد که طوطی هم دائم رویای سفر رو میدید.
روزگارداشت به همین منوال میگذشت که یه روز طوطیه دید بازرگان در حال بستن چمدانهاست برای رفتن به یه سفر دیگه....و این دفعه کلی کنسرو غذا و نون هم داره با خودش میبره..
از بازرگان پرسید مگه توکار تجارت غذا رفتی؟
بازرگان به طوطی گفت طوطی عزیزم..من دارم یه سفر میرم چین ازاونجا جنس چینی بیارم... چون خیلی سود داره.. اینم بلیط پرواز هواپیمایی "ماهان".....ولی غذاهای اونجا رو نمیتونم بخورم...
اونا غذاهای عجیب غریبی میخورن...
حتی سوسک و موش و خفاش رو هم میخورن...
این دفعه دارم میرم یه شهری بنام "ووهان" که وسایل ارزونی تولید میکنه و اونا رو که بیارم خیلی سود میبرم...
شاید اونجا حتی مک دونالد هم نباشه....برای همین با خودم غذا میبرم..
تو سوغاتی..و.تحفه ایی...چیزی نمیخوای برات بیارم
طوطی کمی فکر کرد و گفت: بازرگان عزیر انشالله که به سلامت به سفر بری و برگردی..
من هم منتظر میمانم تا تو برگردی...
فقط اگه اونجا طوطی های دیگه ای دیدی سلام مرا بهشان برسان .....
بهشان بگو من اینجا در قفس بازرگان حالم خوب است ولی خب دلم برای اونا خیلی تنگ شده....
گفتش آن طوطی که آنجا طوطیان
چون ببینی کن ز حال من بیان
کان فلان طوطی که مشتاق شماست
از قضای آسمان در حبس ماست
بر شما کرد او سلام و داد خواست
وز شما چاره و ره ارشاد خواست
گفت میشاید که من در اشتیاق
جان دهم اینجا بمیرم در فراق
این روا باشد که من در بند سخت
گه شما بر سبزه گاهی بر درخت
این چنین باشد وفای دوستان
من درین حبس و شما در گلستان
یاد آرید ای مهان زین مرغ زار
یک صبوحی درمیان مرغزار
خلاصه...بازرگان قصه ما رفت "ووهان"چین..
اولش کمی تعجب کرد چون دید بیشتر مردم اونجا سرفه میکنند و خیلی هاشون هم ماسک زدن، ولی بعد با خودش گفت این چینی ها بعید است فقط برای خودشون ماسک تولید کنن....حتما "زیر کاسه نیم کاسه ای است" و یه بازار جهانی ماسک بزودی راه میافته.... بنابراین علاوه بر بارهای همیشگی، چندین هزار ماسک هم خرید و همه را بارنامه کرد که بفرسته ایران....
بعد به خودش گفت خب یه چند روزی هم برم تفریح و اگر هم شد پیغام طوطی رو هم برسونم..
از یه چینی پرسید اینجاها جایی هست که بتونم چند تا طوطی ببینم.
چینیه بهش گفت...چینگ چونگ چانگ ....یعنی اینجا ما بیشتر خفاش داریم ..
چون خوشمزه تره...
گفت من که نمیخوام بخورم..میخوام فقط ببّینشون..
اونم گفت ...چانگ چونگ چینگ....یعنی اطراف "ووهان" جنگلی داره پر طوطی
خلاصه ..بازرگان یه روز رفت اونجا و دید بعععععله.....چقدر طوطی....
رفت جلو و خودش رو معرفی کرد....و جریان طوطی خودش رو برای اونا تعریف کرد ولی هنوز حرفاش تموم نشده بود که همه طوطی ها با هم شروع کردن به خوندن...اونم به زبان فارسی...
"مرغ بیدل ، شرح هجران
مختصر..مختصر کن"
بعد هم چندتا سرفه کردن و از درخت ها افتادن پایین و مردند.
بازرگان خیلی ناراحت شد و پیش خودش گفت کاشکی این جریان رو براشون تعریف نمیکردم...حالا به طوطی خودم چی بگم.....
این چرا کردم چرا دادم پیام
سوختم بیچاره را زین گفت خام
۱
@HypnoseChannel
👇
گفتش آن طوطی که آنجا طوطیان
چون ببینی کن ز حال من بیان
کان فلان طوطی که مشتاق شماست
از قضای آسمان در حبس ماست
بر شما کرد او سلام و داد خواست
وز شما چاره و ره ارشاد خواست
گفت میشاید که من در اشتیاق
جان دهم اینجا بمیرم در فراق
این روا باشد که من در بند سخت
گه شما بر سبزه گاهی بر درخت
این چنین باشد وفای دوستان
من درین حبس و شما در گلستان
یاد آرید ای مهان زین مرغ زار
یک صبوحی درمیان مرغزار
۲
@HypnoseChannel
👇
چون ببینی کن ز حال من بیان
کان فلان طوطی که مشتاق شماست
از قضای آسمان در حبس ماست
بر شما کرد او سلام و داد خواست
وز شما چاره و ره ارشاد خواست
گفت میشاید که من در اشتیاق
جان دهم اینجا بمیرم در فراق
این روا باشد که من در بند سخت
گه شما بر سبزه گاهی بر درخت
این چنین باشد وفای دوستان
من درین حبس و شما در گلستان
یاد آرید ای مهان زین مرغ زار
یک صبوحی درمیان مرغزار
۲
@HypnoseChannel
👇
بالاخره بازرگان از سفر برگَشت و بعد از اینکه باراشو برد انبار و سوغاتی های اهل خونه رو هم داد اومد کنار قفس طوطی
سلام طوطی عزیزم..دلم برات تنگ شده بود
سلام بازرگان ...جای شما هم خالی بود...
آیا پیغام مرا به اقوامم رساندی؟
بازرگان من من کرد و هی این پا اون پا کرد و خواست حرف رو عوض کنه...
ولی طوطی باز سوالش را تکرار کرد...
بازرگان هم که چند روزی بود سرفه میکرد ، بعد از اینکه سرفه هاش قطع شد ماجرا را از سیر تا پیاز برای طوطی تعریف کرد.
گفت گفتم آن شکایتهای تو
با گروهی طوطیان همتای تو
آن یکی طوطی ز دردت بوی برد
زهرهاش بدرید و لرزید و بمرد
من پشیمان گشتم این گفتن چه بود
لیک چون گفتم پشیمانی چه سود
نکتهای کان جست ناگه از زبان
همچو تیری دان که آن جست از کمان
وا نگردد از ره آن تیر ای پسر
بند باید کرد سیلی را ز سر
چون گذشت از سر جهانی را گرفت
گر جهان ویران کند نبود شگفت
و همین که آخر ماجرا را گفت طوطی شروع کرد به سرفه و سرفه و نفس زدن و افتاد کف قفس و مرد.
بازرگان هی تو سر خودش می زد و هی گریه و زاری میکرد و به خودش لعنت میفرستاد که چرا این کار را کردم و چرا داستان را برای طوطی تعریف کردم.
چون شنید آن مرغ کان طوطی چه کرد
پس بلرزید اوفتاد و گشت سرد
خواجه چون دیدش فتاده همچنین
بر جهید و زد کله را بر زمین
چون بدین رنگ و بدین حالش بدید
خواجه بر جست و گریبان را درید
گفت ای طوطی خوب خوشحنین
این چه بودت این چرا گشتی چنین
ای دریغا مرغ خوشآواز من
ای دریغا همدم و همراز من
ای دریغا مرغ خوشالحان من
راح روح و روضه و ریحان من
ای زبان تو بس زیانی مر مرا
چون تویی گویا چه گویم من ترا
ای زبان هم آتش و هم خرمنی
چند این آتش درین خرمن زنی
در نهان جان از تو افغان میکند
گرچه هر چه گوییش آن میکند
ای زبان هم گنج بیپایان تویی
ای زبان هم رنج بیدرمان تویی
ولی خب....، دیگه کار از کار گذشته بود و طوطیه مرده بود.
بازرگان هم قفس را باز کرد و طوطی را درآورد و جسدش را انداخت تو کوچه که یه دفعه دید طوطیه پر زد و رفت بالای یک درخت نشست.
بازرگان که حسابی تعجب کرده بود گفت : طوطی خوشگل من ، تو زنده ای ؟ پرواز میکنی؟ چطور شد که زنده شدی؟
طوطی گفت : بازرگان عزیز ، وقتی تو احوال من را برای طوطی ها تعریف کردی و آن ها مردند ، در واقع خودشان را به مردن زدند تا به من راه آزاد شدن را یاد بدهند.
گفت طوطی کو به فعلم پند داد
که رها کن لطف آواز و وداد
زانک آوازت ترا در بند کرد
خویشتن مرده پی این پند کرد
هر که داد او حسن خود را در مزاد
صد قضای بد سوی او رو نهاد
جشمها و خشمها و رشکها
بر سرش ریزد چو آب از مشکها
دشمنان او را ز غیرت میدرند
دوستان هم روزگارش میبرند
۳
@HypnoseChannel
👇
سلام طوطی عزیزم..دلم برات تنگ شده بود
سلام بازرگان ...جای شما هم خالی بود...
آیا پیغام مرا به اقوامم رساندی؟
بازرگان من من کرد و هی این پا اون پا کرد و خواست حرف رو عوض کنه...
ولی طوطی باز سوالش را تکرار کرد...
بازرگان هم که چند روزی بود سرفه میکرد ، بعد از اینکه سرفه هاش قطع شد ماجرا را از سیر تا پیاز برای طوطی تعریف کرد.
گفت گفتم آن شکایتهای تو
با گروهی طوطیان همتای تو
آن یکی طوطی ز دردت بوی برد
زهرهاش بدرید و لرزید و بمرد
من پشیمان گشتم این گفتن چه بود
لیک چون گفتم پشیمانی چه سود
نکتهای کان جست ناگه از زبان
همچو تیری دان که آن جست از کمان
وا نگردد از ره آن تیر ای پسر
بند باید کرد سیلی را ز سر
چون گذشت از سر جهانی را گرفت
گر جهان ویران کند نبود شگفت
و همین که آخر ماجرا را گفت طوطی شروع کرد به سرفه و سرفه و نفس زدن و افتاد کف قفس و مرد.
بازرگان هی تو سر خودش می زد و هی گریه و زاری میکرد و به خودش لعنت میفرستاد که چرا این کار را کردم و چرا داستان را برای طوطی تعریف کردم.
چون شنید آن مرغ کان طوطی چه کرد
پس بلرزید اوفتاد و گشت سرد
خواجه چون دیدش فتاده همچنین
بر جهید و زد کله را بر زمین
چون بدین رنگ و بدین حالش بدید
خواجه بر جست و گریبان را درید
گفت ای طوطی خوب خوشحنین
این چه بودت این چرا گشتی چنین
ای دریغا مرغ خوشآواز من
ای دریغا همدم و همراز من
ای دریغا مرغ خوشالحان من
راح روح و روضه و ریحان من
ای زبان تو بس زیانی مر مرا
چون تویی گویا چه گویم من ترا
ای زبان هم آتش و هم خرمنی
چند این آتش درین خرمن زنی
در نهان جان از تو افغان میکند
گرچه هر چه گوییش آن میکند
ای زبان هم گنج بیپایان تویی
ای زبان هم رنج بیدرمان تویی
ولی خب....، دیگه کار از کار گذشته بود و طوطیه مرده بود.
بازرگان هم قفس را باز کرد و طوطی را درآورد و جسدش را انداخت تو کوچه که یه دفعه دید طوطیه پر زد و رفت بالای یک درخت نشست.
بازرگان که حسابی تعجب کرده بود گفت : طوطی خوشگل من ، تو زنده ای ؟ پرواز میکنی؟ چطور شد که زنده شدی؟
طوطی گفت : بازرگان عزیز ، وقتی تو احوال من را برای طوطی ها تعریف کردی و آن ها مردند ، در واقع خودشان را به مردن زدند تا به من راه آزاد شدن را یاد بدهند.
گفت طوطی کو به فعلم پند داد
که رها کن لطف آواز و وداد
زانک آوازت ترا در بند کرد
خویشتن مرده پی این پند کرد
هر که داد او حسن خود را در مزاد
صد قضای بد سوی او رو نهاد
جشمها و خشمها و رشکها
بر سرش ریزد چو آب از مشکها
دشمنان او را ز غیرت میدرند
دوستان هم روزگارش میبرند
۳
@HypnoseChannel
👇
من هم پند آنها را آویزه گوش کردم و خودم را به مردن زدم و تو هم مرا از قفس بیرون انداختی و من آزاد شدم.
حالا از تو خداحافظی میکنم تا به سمت سرزمین آباء و اجدادی خودم و پیش سایر طوطی ها و اقوام و فامیلهای خودم بروم.
خواجه گفتش فی امان الله برو
مر مرا اکنون نمودی راه نو
خواجه با خود گفت کین پند منست
راه او گیرم که این ره روشنست
جان من کمتر ز طوطی کی بود
جان چنین باید که نیکوپی بود
بازرگان بهش گفت ، حالا که عزم رفتن داری ، حداقل مراقب خودت باش
اول اینکه ببین زبان چه بر سر من آورد و باعث شد تو رو از دست بدم
تو مواظب زبان خودت باش
طوطی ها را به خاطر همین خوش زبانیشون و خوش صحبتی شون تو قفس نگه میدارن..
دیگه هر جایی این شعر "مرغ سحر" را نخوان..
کار دست خودت میدی.
این آزادی زپرتی گولت نزنه؟
دوم اینکه تو رو خدا چین نرو؟
ببین من هم الان سرفه میکنم و حالم خوب نیست. میگن هرکی چین رفته حالش خرابه .
یه بیماری به اسم کرونا اونجا شایع شده..
حالا که میخوای بری، برو هند...فامیل های تو هم بیشتر اونجان
طوطی گفت حتما میرم هند ولی قبلش میخوام چین را ببینم.
انقدر تو این سالها تو از چین جنس آوردی میخوام ببینم اونجا چه جور جاییه که حتی قفس و دانه ی ما طوطی ها هم از چین میاد
در ضمن نگران نباش
من آخرین خبر را دیشب تو تلویزیون دیدم..
شهر "ووهان" رو قرنطینه کردن و آدم ها رفتن تو خونه .
این سفر هم فاله هم تماشا.
تو این خلوتی و قرنطینه، میتونم راحت همه شهر رو ببینم..
تازه..
بعد سالها تو قفس بودن عقده ای شدم
کیف میده آدما رو تو قفس ببینم.
در ضمن من خودم میخوام این مسیر را پرواز کنم
نمیخوام با هواپیمای "ماهان" برم...پس خطری برام نداره
مرغ سحر را هم میخونم ولی تو نگران نباش
به کسی نمیگم طوطیه تو بودم
میگم نظر خودمه
خلاصه طوطیه اینو گفت و پرواز کرد و حین پرواز هم آواز میخواند:
"طوطی پر بسته زکنج قفس درا
نغمه آزادی نوع بشر سرا
وز نفسی عرصه این خاک توده را
پر شرر کن"
لذت پرواز بعد سالها تو قفس بودن طوطی را دیوونه کرده بود.. تو هوا معلق میزد.
گاهی نور آفتاب گرمش میکرد و گاه سایه ابرها خنکش میکرد و طوطی قصه ی ما همینجوری پر میزد و پر میزد.
آزادی حسی بود که تا بحال تجربه اش نکرده بود.
آخه او از وقتی کوچک بود تو قفس بود...ولی حالا تو اوج آسمانها بود.
از اون بالا خونه ها و خیابانها ، جنگل ها، دریاها و رودخانه ها را نگاه میکرد.
ولی دل تو دلش نبود که زودتر بره پیش سایر طوطی ها و از اونها بخاطر آزادی اش تشکر کنه.
بخودش میگفت خوب شد بازرگان به سفر چین اومد و مشکل منو با طوطیهای چینی در میون گذاشت.چون قفس من هم چینی بود حتما اونا بیشتر از بقیه منو درک میکردن و راه حل آزادی رو بهتر میدونستند.
بالاخره بعد از چند روز و شب پرواز کردن رسید به جنگل های "ووهان" چین و از همان بالای آسمان شیرجه زد به سمت پایین توی جنگل.
هیچ صدایی از جنگل نمی آمد.
نه پرنده ای را میدید و نه صدایی از پرنده ها را میشنید.
حس غریبی بهش میگفت یه اتفاقی افتاده
ولی به خودش دلخوشی میداد که نه...خبر بدی نیست...حتما حالا که آدما تو خونه اند، پسرعموهام رفتن شهر.
تازه داشت آماده میشد که خودش هم به سمت شهر پرواز کنه که دید یه عالمه طوطی و پرنده های دیگه افتاده اند روی زمین و انگاری مرده اند.
فریاد زد برادرها ،پسرعموها ، من اومدم. من آزاد شدم. دیگه پاشید. لازم نیست خودتونو به مردن بزنید . من راه حل شما را یادگرفتم و از قفس آزاد شدم.
ولی طوطی ها انگار نه انگار
هیچکدام از جاشون تکان نمیخوردن
طوطی داستان ما کمی ترس ورش داشته بود.هی به این ور و اون ور نگاه میکرد که یک دفعه دید یکی از طوطی ها دارد تکان میخورد.
فوری خودش را رسوند بالای سر طوطیه و گفت:برادر عزیزم..چرا از جات بلند نمیشی؟
چرا اینجوری شدی؟
مگه شما خودتون را به مردن نزده بودید که به من یاد بدهید از این راه خودم را آزاد کنم.
طوطیه گفت...اولا که من خواهرتم نه برادرت ..
درسته ما چینی ها شبیه همیم ولی زن و مردمون که معلومه..
ثانیا"..ما که منظورمان این نبود.
اونی که میگی مال داستانهای قدیمیه
این دفعه ما واقعا حالمون خوب نبود و همه در حال مرگ بودیم. فقط نفس های آخرمون رو زودتر کشیدیم و افتادیم مردیم تا بازرگان خبرش را به تو بده و تو بفهمی که اوضاع بیرون خیلی خرابه و همه پرنده ها دارن آنفولانزای پرندگان میگیرن و میمیرن
طوطیه گفت:آخه من از کجا بدونم آنفولانزای پرندگان چیه؟
خب ما فکر میکردیم که طوطی های خانگی چون تلویزیون و ماهواره زیاد نگاه میکنن حتما" اخبار آنفولانزای پرندگان راشنیده اند .
فکر میکردیم تو میفهمی که منظور ما این است که بیرون هوا پس است و همین که تو خونه بازرگان زندگی میکنی و خوراک و غذات همه فراهمه و جای گرم و نرم هم داری ، خوبه و بیرون بیایی امکان داره که آنفولانزای پرندگان بگیری و بمیری...
۵
@HypnoseChannel
👇
حالا از تو خداحافظی میکنم تا به سمت سرزمین آباء و اجدادی خودم و پیش سایر طوطی ها و اقوام و فامیلهای خودم بروم.
خواجه گفتش فی امان الله برو
مر مرا اکنون نمودی راه نو
خواجه با خود گفت کین پند منست
راه او گیرم که این ره روشنست
جان من کمتر ز طوطی کی بود
جان چنین باید که نیکوپی بود
بازرگان بهش گفت ، حالا که عزم رفتن داری ، حداقل مراقب خودت باش
اول اینکه ببین زبان چه بر سر من آورد و باعث شد تو رو از دست بدم
تو مواظب زبان خودت باش
طوطی ها را به خاطر همین خوش زبانیشون و خوش صحبتی شون تو قفس نگه میدارن..
دیگه هر جایی این شعر "مرغ سحر" را نخوان..
کار دست خودت میدی.
این آزادی زپرتی گولت نزنه؟
دوم اینکه تو رو خدا چین نرو؟
ببین من هم الان سرفه میکنم و حالم خوب نیست. میگن هرکی چین رفته حالش خرابه .
یه بیماری به اسم کرونا اونجا شایع شده..
حالا که میخوای بری، برو هند...فامیل های تو هم بیشتر اونجان
طوطی گفت حتما میرم هند ولی قبلش میخوام چین را ببینم.
انقدر تو این سالها تو از چین جنس آوردی میخوام ببینم اونجا چه جور جاییه که حتی قفس و دانه ی ما طوطی ها هم از چین میاد
در ضمن نگران نباش
من آخرین خبر را دیشب تو تلویزیون دیدم..
شهر "ووهان" رو قرنطینه کردن و آدم ها رفتن تو خونه .
این سفر هم فاله هم تماشا.
تو این خلوتی و قرنطینه، میتونم راحت همه شهر رو ببینم..
تازه..
بعد سالها تو قفس بودن عقده ای شدم
کیف میده آدما رو تو قفس ببینم.
در ضمن من خودم میخوام این مسیر را پرواز کنم
نمیخوام با هواپیمای "ماهان" برم...پس خطری برام نداره
مرغ سحر را هم میخونم ولی تو نگران نباش
به کسی نمیگم طوطیه تو بودم
میگم نظر خودمه
خلاصه طوطیه اینو گفت و پرواز کرد و حین پرواز هم آواز میخواند:
"طوطی پر بسته زکنج قفس درا
نغمه آزادی نوع بشر سرا
وز نفسی عرصه این خاک توده را
پر شرر کن"
لذت پرواز بعد سالها تو قفس بودن طوطی را دیوونه کرده بود.. تو هوا معلق میزد.
گاهی نور آفتاب گرمش میکرد و گاه سایه ابرها خنکش میکرد و طوطی قصه ی ما همینجوری پر میزد و پر میزد.
آزادی حسی بود که تا بحال تجربه اش نکرده بود.
آخه او از وقتی کوچک بود تو قفس بود...ولی حالا تو اوج آسمانها بود.
از اون بالا خونه ها و خیابانها ، جنگل ها، دریاها و رودخانه ها را نگاه میکرد.
ولی دل تو دلش نبود که زودتر بره پیش سایر طوطی ها و از اونها بخاطر آزادی اش تشکر کنه.
بخودش میگفت خوب شد بازرگان به سفر چین اومد و مشکل منو با طوطیهای چینی در میون گذاشت.چون قفس من هم چینی بود حتما اونا بیشتر از بقیه منو درک میکردن و راه حل آزادی رو بهتر میدونستند.
بالاخره بعد از چند روز و شب پرواز کردن رسید به جنگل های "ووهان" چین و از همان بالای آسمان شیرجه زد به سمت پایین توی جنگل.
هیچ صدایی از جنگل نمی آمد.
نه پرنده ای را میدید و نه صدایی از پرنده ها را میشنید.
حس غریبی بهش میگفت یه اتفاقی افتاده
ولی به خودش دلخوشی میداد که نه...خبر بدی نیست...حتما حالا که آدما تو خونه اند، پسرعموهام رفتن شهر.
تازه داشت آماده میشد که خودش هم به سمت شهر پرواز کنه که دید یه عالمه طوطی و پرنده های دیگه افتاده اند روی زمین و انگاری مرده اند.
فریاد زد برادرها ،پسرعموها ، من اومدم. من آزاد شدم. دیگه پاشید. لازم نیست خودتونو به مردن بزنید . من راه حل شما را یادگرفتم و از قفس آزاد شدم.
ولی طوطی ها انگار نه انگار
هیچکدام از جاشون تکان نمیخوردن
طوطی داستان ما کمی ترس ورش داشته بود.هی به این ور و اون ور نگاه میکرد که یک دفعه دید یکی از طوطی ها دارد تکان میخورد.
فوری خودش را رسوند بالای سر طوطیه و گفت:برادر عزیزم..چرا از جات بلند نمیشی؟
چرا اینجوری شدی؟
مگه شما خودتون را به مردن نزده بودید که به من یاد بدهید از این راه خودم را آزاد کنم.
طوطیه گفت...اولا که من خواهرتم نه برادرت ..
درسته ما چینی ها شبیه همیم ولی زن و مردمون که معلومه..
ثانیا"..ما که منظورمان این نبود.
اونی که میگی مال داستانهای قدیمیه
این دفعه ما واقعا حالمون خوب نبود و همه در حال مرگ بودیم. فقط نفس های آخرمون رو زودتر کشیدیم و افتادیم مردیم تا بازرگان خبرش را به تو بده و تو بفهمی که اوضاع بیرون خیلی خرابه و همه پرنده ها دارن آنفولانزای پرندگان میگیرن و میمیرن
طوطیه گفت:آخه من از کجا بدونم آنفولانزای پرندگان چیه؟
خب ما فکر میکردیم که طوطی های خانگی چون تلویزیون و ماهواره زیاد نگاه میکنن حتما" اخبار آنفولانزای پرندگان راشنیده اند .
فکر میکردیم تو میفهمی که منظور ما این است که بیرون هوا پس است و همین که تو خونه بازرگان زندگی میکنی و خوراک و غذات همه فراهمه و جای گرم و نرم هم داری ، خوبه و بیرون بیایی امکان داره که آنفولانزای پرندگان بگیری و بمیری...
۵
@HypnoseChannel
👇
طوطی قصه گفت من تلویزیون زیاد نگاه میکنم ولی اتفاقا امسال اصلا صحبت آنفولانزای پرندگان نبود و صحبت کرونا تو آدما بود و من فکر میکردم الان که آدما تو قرنطینه اند شماها دارین حال میکنین...
اون یکی طوطی در حالی که نفس های آخر را میکشید گفت آدما فقط فکر خودشونن....
برای همین حالا که دارن کرونا میگیرن ما را فراموش کردن..
ما هم که مثلا اومدیم حرف زدن آدما رو یاد بگیریم که مشکلاتمون رو با اونا حل کنیم ولی آدما حرف آدمیزاد حالیشون نمیشه....
کار درستو خفاشا کردن..
انتقامشون رو بالاخره از آدما گرفتن...
انقدر این چینی ها این خفاشای بدبختو خوردن
اونا هم قرار گذاشتن بجز خون خوک از "پی پی" خوک هم بخورن که گوشتشون سمی بشه و آدما با خوردنشون مریض بشن..
درسته خودشون هم میمیرن ولی نسل بعدیشون رو نجات دادن....
کرونا انتقام خفاشا از آدماست.
طوطیه اینو گفت و مرد و طوطی ما را تنها گذاشت
طوطی قصه ما اولش کمی هاج و واج شده بود.
داستان نباید اینجوری تموم میشد.
اون حداقل چندین بار کارتون این داستان رو تو تلویزیون دیده بود یا قصه اش را از رادیو شنیده بود .با خودش گفت:
بوی گل دیدی که آنجا گل نبود
جوش مل دیدی که آنجا مل نبود
حالا فهمید که فقط با دیدن و شنیدن اخبار رادیو و تلویزیون نمیشه از همه چی خبر داشت و اونا هرچی دوست داشته باشن رو به آدما نشون میدن و نه همه واقعیتا رو
حس غریبی تو دلش بود
تصمیم گرفت یه سر به شهر بزنه
تو "ووهان" همه تو خونه هاشون بودن و هیچ آدمی تو شهر نبود.
ولی اینجوری نبود که پرنده هم پر نزنه
پرنده ها مثل خودش تو شهر خالی حسابی پر میزدن.
به یکی از پرنده گقت خوش میگذره؟
گفت :"پَ نَ پَ"
هیچی بهتر از دیدن آدما تو قفس نیست.
فقط حیف که گرسنه ایم.
وقتی آدم ها بیرون نیان و اضافه غذاها و خرده نون هاشون رو نریزن زمین ، ما چطوری شکممون رو سیر کنیم.
سالهاست که اونا حشراتو که غذای ما بود رو میخورند ..ما هم غذاهای اونا رو..
طوطی هاج و واج مونده بود که یک تلویزیون بزرگ شهری توجه اش رو جلب کرد که داشت اخبار پخش میکرد .
یه دفعه دید ای دل غافل داره ایرانو نشون میده..
کرونا تو ایران هم زیاد شده..
و اونجا هم مردم در قرنطینه اند..
یک دفعه دلش تنگ شد.
برای ایران، برای بازرگان..
متاسفانه طوطی های ایران اینجورین که برای بدبختی هاشون هم دلشون تنگ میشه
با خودش گفت حالا که اوضاع اینجوری شده و کرونا باعث شده آسمان همه جای دنیا یک رنگ باشه ، پاشم برم ایران
خلاصه...طوطی قصه ما دوباره هلک و هلک پرزد که به سمت ایران پرواز کنه.
طوطی های چینی بهش گفتن به این زودی برنگرد
این همه راه اومدی خسته شدی
پدرت در میاد این همه راه رو دوباره پروازکنی
طوطی گفت شاید راه زیاد باشه ولی عقده سالها پرواز نکردن به من انرژی زیادی میده.
شما همیشه آزاد بودید و متوجه اون لذتی که من از آزادی و پرواز میچشم ، نیستید.
حتی فکر نکنم متوجه دلتنگی بشید.
در هر صورت ممنونم از شما و آزادی ام را مدیون شما هستم...
و خداحافظی کرد و پر کشید به سمت ایران.
یکی دو هفته ای تو راه بود.
یکی دو هفته ای که قدر تمام طول عمرش لذت برد...
تو هوای آفتابی، ابری و حتی بارانی هم پرواز کرد.
تا اینکه رسید ایران و یک سره رفت سمت خونه....
کوچه ها و خیابانها همه خلوت بودند..
هوا خیلی بهتر از زمانی شده بود که از ایران رفته بود.
پرنده ها بیشتر از همیشه تو شهر بودند
به خونه بازرگان که رسید دید تمام در و پنجره ها بسته اند
چند باری با نوکش زد روی شیشه پنجره
بعد چند دقیقه بازرگان رو دید که لاغر و تکیده و سرفه کنان اومد دم پنجره
بازرگان طوطی را که دید خیلی خوشحال شد
گفت طوطی عزیز من
کجا بودی؟ دلم برات تنگ شده بود.
میبینی دنیا چجوری شده؟
تو که رفتی بیماری من هم شدت گرفت.مدتی بستری بودم.الان هم چند ماهه تو خونه زندونی شدم.
قرنطینه مثل قفس می مونه.
این مدت هر روز به یاد تو بودم و عمری که تو قفس طی کردی.
باور کن اگر خودت هم فرار نمیکردی، بعد این تجربه حتما آزادت میکردم.
خوشحالم که آزادی
میبینی؟
حالا تو آزادی و من تو قفس.
طوطی به بازرگان گفت: حالا چرا صدات مثل ما طوطی ها شده...از دلتنگی منه؟
بازرگان گفت حالا ما یه چیزی گفتیم ، تو چرا باورت شد. همین زود باوریه شما طوطی هاست که باعث میشه بازم بندازنتون تو قفس
انقدر سرفه کردم صدام اینجوری شده
حالا این همه راه اومدی بیا تو از نزدیک ببینمت
آزادی بهت ساخته، خوش هیکل شدی ، خوش تیپ تر شدی.
"گفت به به چه سری چه دمی عجب پایی
پر و بالت سبز رنگ و قشنگ
نیست بالاتر از سبزی رنگ"
از وقتی تو رفتی یه سگ طوسی گرفتم.
هم همدمم باشه ، هم مراقب خونه
بیا تو اونم بهت نشونش بدم
طوطی گفت درسته ساده ام ولی اوسکل که نیستم.
تو فکر کردی فقط داستان "طوطی و بازرگان" و "ماهی سیاه کوچولو" رو خوانده ام.
نه بابا...داستان "روباه و زاغ " رو هم بلدم.
در ضمن
من از بچگی از طوسی بدم میاد
۷
👇
اون یکی طوطی در حالی که نفس های آخر را میکشید گفت آدما فقط فکر خودشونن....
برای همین حالا که دارن کرونا میگیرن ما را فراموش کردن..
ما هم که مثلا اومدیم حرف زدن آدما رو یاد بگیریم که مشکلاتمون رو با اونا حل کنیم ولی آدما حرف آدمیزاد حالیشون نمیشه....
کار درستو خفاشا کردن..
انتقامشون رو بالاخره از آدما گرفتن...
انقدر این چینی ها این خفاشای بدبختو خوردن
اونا هم قرار گذاشتن بجز خون خوک از "پی پی" خوک هم بخورن که گوشتشون سمی بشه و آدما با خوردنشون مریض بشن..
درسته خودشون هم میمیرن ولی نسل بعدیشون رو نجات دادن....
کرونا انتقام خفاشا از آدماست.
طوطیه اینو گفت و مرد و طوطی ما را تنها گذاشت
طوطی قصه ما اولش کمی هاج و واج شده بود.
داستان نباید اینجوری تموم میشد.
اون حداقل چندین بار کارتون این داستان رو تو تلویزیون دیده بود یا قصه اش را از رادیو شنیده بود .با خودش گفت:
بوی گل دیدی که آنجا گل نبود
جوش مل دیدی که آنجا مل نبود
حالا فهمید که فقط با دیدن و شنیدن اخبار رادیو و تلویزیون نمیشه از همه چی خبر داشت و اونا هرچی دوست داشته باشن رو به آدما نشون میدن و نه همه واقعیتا رو
حس غریبی تو دلش بود
تصمیم گرفت یه سر به شهر بزنه
تو "ووهان" همه تو خونه هاشون بودن و هیچ آدمی تو شهر نبود.
ولی اینجوری نبود که پرنده هم پر نزنه
پرنده ها مثل خودش تو شهر خالی حسابی پر میزدن.
به یکی از پرنده گقت خوش میگذره؟
گفت :"پَ نَ پَ"
هیچی بهتر از دیدن آدما تو قفس نیست.
فقط حیف که گرسنه ایم.
وقتی آدم ها بیرون نیان و اضافه غذاها و خرده نون هاشون رو نریزن زمین ، ما چطوری شکممون رو سیر کنیم.
سالهاست که اونا حشراتو که غذای ما بود رو میخورند ..ما هم غذاهای اونا رو..
طوطی هاج و واج مونده بود که یک تلویزیون بزرگ شهری توجه اش رو جلب کرد که داشت اخبار پخش میکرد .
یه دفعه دید ای دل غافل داره ایرانو نشون میده..
کرونا تو ایران هم زیاد شده..
و اونجا هم مردم در قرنطینه اند..
یک دفعه دلش تنگ شد.
برای ایران، برای بازرگان..
متاسفانه طوطی های ایران اینجورین که برای بدبختی هاشون هم دلشون تنگ میشه
با خودش گفت حالا که اوضاع اینجوری شده و کرونا باعث شده آسمان همه جای دنیا یک رنگ باشه ، پاشم برم ایران
خلاصه...طوطی قصه ما دوباره هلک و هلک پرزد که به سمت ایران پرواز کنه.
طوطی های چینی بهش گفتن به این زودی برنگرد
این همه راه اومدی خسته شدی
پدرت در میاد این همه راه رو دوباره پروازکنی
طوطی گفت شاید راه زیاد باشه ولی عقده سالها پرواز نکردن به من انرژی زیادی میده.
شما همیشه آزاد بودید و متوجه اون لذتی که من از آزادی و پرواز میچشم ، نیستید.
حتی فکر نکنم متوجه دلتنگی بشید.
در هر صورت ممنونم از شما و آزادی ام را مدیون شما هستم...
و خداحافظی کرد و پر کشید به سمت ایران.
یکی دو هفته ای تو راه بود.
یکی دو هفته ای که قدر تمام طول عمرش لذت برد...
تو هوای آفتابی، ابری و حتی بارانی هم پرواز کرد.
تا اینکه رسید ایران و یک سره رفت سمت خونه....
کوچه ها و خیابانها همه خلوت بودند..
هوا خیلی بهتر از زمانی شده بود که از ایران رفته بود.
پرنده ها بیشتر از همیشه تو شهر بودند
به خونه بازرگان که رسید دید تمام در و پنجره ها بسته اند
چند باری با نوکش زد روی شیشه پنجره
بعد چند دقیقه بازرگان رو دید که لاغر و تکیده و سرفه کنان اومد دم پنجره
بازرگان طوطی را که دید خیلی خوشحال شد
گفت طوطی عزیز من
کجا بودی؟ دلم برات تنگ شده بود.
میبینی دنیا چجوری شده؟
تو که رفتی بیماری من هم شدت گرفت.مدتی بستری بودم.الان هم چند ماهه تو خونه زندونی شدم.
قرنطینه مثل قفس می مونه.
این مدت هر روز به یاد تو بودم و عمری که تو قفس طی کردی.
باور کن اگر خودت هم فرار نمیکردی، بعد این تجربه حتما آزادت میکردم.
خوشحالم که آزادی
میبینی؟
حالا تو آزادی و من تو قفس.
طوطی به بازرگان گفت: حالا چرا صدات مثل ما طوطی ها شده...از دلتنگی منه؟
بازرگان گفت حالا ما یه چیزی گفتیم ، تو چرا باورت شد. همین زود باوریه شما طوطی هاست که باعث میشه بازم بندازنتون تو قفس
انقدر سرفه کردم صدام اینجوری شده
حالا این همه راه اومدی بیا تو از نزدیک ببینمت
آزادی بهت ساخته، خوش هیکل شدی ، خوش تیپ تر شدی.
"گفت به به چه سری چه دمی عجب پایی
پر و بالت سبز رنگ و قشنگ
نیست بالاتر از سبزی رنگ"
از وقتی تو رفتی یه سگ طوسی گرفتم.
هم همدمم باشه ، هم مراقب خونه
بیا تو اونم بهت نشونش بدم
طوطی گفت درسته ساده ام ولی اوسکل که نیستم.
تو فکر کردی فقط داستان "طوطی و بازرگان" و "ماهی سیاه کوچولو" رو خوانده ام.
نه بابا...داستان "روباه و زاغ " رو هم بلدم.
در ضمن
من از بچگی از طوسی بدم میاد
۷
👇