☯ هر مرگ، اشارتی است به حیاتی دیگر*
📜 یادداشتی به بهانه افتتاح " مرکز کامپیوتر رامبد" در دانشکده فنی دانشگاه گیلان، که به همت دکتر پوربهادر و همسر گرامی شان سرکار خانم هدا و به یاد فرزند عزیز مرحومشان، "رامبد" ساخته شده است.
این مرکز روز اول آبان سال یک هزار و چهارصد ( ۱۴۰۰/۸/۱) افتتاح میگردد.
این روز، روز "لبخند رامبد" است. لبخندی که نشانی است از نتیجه ی تلاشی بزرگ و پرحاصل در دستیابی به راز زندگی و معنای مرگ...
امید که در این روز، لبخند رضایت رامبد، آرامش عمیق پرکشیده از قلب پدر و مادر عزیزش را به آشیان دلشان برگرداند.
* بخشی از شعری از مارگوت بیکل(Margot Bickel)
شاعر آلمانی و متخصص الهیات و گفتگودرمانی
😷رشت.دکتر حمیداخوین.۱۴۰۰/۷/۲۹.ایام کرونایی😷
Tel: @HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein
👇👇👇👇
📜 یادداشتی به بهانه افتتاح " مرکز کامپیوتر رامبد" در دانشکده فنی دانشگاه گیلان، که به همت دکتر پوربهادر و همسر گرامی شان سرکار خانم هدا و به یاد فرزند عزیز مرحومشان، "رامبد" ساخته شده است.
این مرکز روز اول آبان سال یک هزار و چهارصد ( ۱۴۰۰/۸/۱) افتتاح میگردد.
این روز، روز "لبخند رامبد" است. لبخندی که نشانی است از نتیجه ی تلاشی بزرگ و پرحاصل در دستیابی به راز زندگی و معنای مرگ...
امید که در این روز، لبخند رضایت رامبد، آرامش عمیق پرکشیده از قلب پدر و مادر عزیزش را به آشیان دلشان برگرداند.
* بخشی از شعری از مارگوت بیکل(Margot Bickel)
شاعر آلمانی و متخصص الهیات و گفتگودرمانی
😷رشت.دکتر حمیداخوین.۱۴۰۰/۷/۲۹.ایام کرونایی😷
Tel: @HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein
👇👇👇👇
☯ هر مرگ، اشارتی است به حیاتی دیگر*
📜 یادداشتی به بهانه افتتاح " مرکز کامپیوتر رامبد"** در دانشکده فنی دانشگاه گیلان، که به همت دکتر پوربهادر و همسر گرامی شان سرکار خانم هدا و به یاد فرزند عزیز مرحومشان، "رامبد" ساخته شده است.
🖋در سالهای اخیر که به حکم علاقمندی و مطالعه ی علوم روانشناختی و به برکت تجربه ی سالها طبابت و پی بردن به تاثیرات شگرف و شگفت روان در سلامت جسمانی، لذت طبابت مرسوم و معمول را کنار گذاشته ام و به کنکاش، در زخم های عمیق عاطفی و تاثیر آنها بر سلامت جسم و روان و کمک به حل یا پذیرش و کنار آمدن با این جراحات، از طریق مشاوره، گفتگو و رواندرمانی روی آورده ام، بارها و به دفعات جلسات درمانی را در خدمت کسانی بوده ام که علت مراجعه شان، عدم توانایی خروج از سوگ عزیز از دست رفته شان بوده است و دشوارترین این جلسات، مواجهه با پدر ومادری بوده که در سوگ فرزند نشسته بودند.
دشوارترین از این حیث که علی رغم آگاهی به لزوم همدلی و احتراز از همدردی، بارها با ایشان در همان اتاق مشاوره، همدرد شده و گریسته ام.
همدلی یعنی اینکه به درون وجود من بیایی، و بکوشی به نیابت من و از طرف من، درون من را جستجو کنی و دنیای اطراف را، آن‌چنان‌که من میبینیم، ببینی و بفهمی.
انگار که دنیای خودتان است ...
و این انگار، یعنی درک خشم، اندوه، ترس، نگرانی و سردرگمی مراجع، بدون اینکه خودمان خشمگین، غمگین، هراسنا‌ک، مضطرب یا سردرگم شویم.
هرچند من بارها در مواجهه با درسوگ نشینندگان فرزند، در کنار همدلی"Empathy"، ناخودآگاه، همدردی "sympathy" کرده ام و دردی را که فقط قرار بود درک کنم را در اعماق جان حس کرده ام و برای فرار از این درد جانکاه با ایشان گریسته ام. به ویژه درمواقع و مواردی که آشنایی و علاقه عاطفی قبلی هم وجود داشت.
از جمله روش های درمانی معمول و مرسوم در جریان این همدلی برای کمک به طی شدن مراحل سوگ، خلق یک معنا برای این سفر بی بازگشت است.
مرگ، اساسی ترین ترس بنیادین بشر است و بسیاری از دست آویزهای بشر همچون ساختن آرامگاه ها، مقبره های بزرگ، قرار دادن طلا و جواهر و سلاح در تابوت و قبر و داستانهای زندگی پس از مرگ و... حاصل جستجوی وی در خلق معنایی برای مرگ بوده تا بتواند بر ترس از نیستی بعد از مرگ غلبه کند.
اما در کنار این دست آویزها، بشر گاه قادر به خلق دست آوردهایی است که ترکیبی از تفکری غنی و احساسی عمیق و برآمده از معنای واقعی انسانیت و عشق است و آن راهی است که معنای مرگ را با زندگی جایگزین میکند، تا مرگ، اشارتی باشد به حیاتی دیگر
و این به واقع تاثیر خود مرگ است که همچون واسطه ای عمل میکند که قادر است برخی انسانها را از یک مرتبه ی هستی به مرتبه بالاتری ببرد.
ساخت "مرکز کامپیوتر رامبد"، دست آوردی معنایی برای سفر رامبد عزیز است که به همت و عشق و همراهی پدر و مادر عزیز وی، میسر شده است، اقدامی تحسین برانگیز در زنده نگه داشتن نام و یاد رامبد است و از این پس ایشان، پدر و مادر معنوی صدها رامبد دیگر خواهند بود.
در روزگاری که بسیاری از فرزندان برجسته ی این دیار غریب مانده، عزم غربت دارند و هجرت بی بازگشت ایشان، مام وطن را در فراق ایشان، تنها، درهم شکسته و ناامیدتر از همیشه کرده است، امید این است که حضور آنها در این مرکز، فارغ از فضای تحصیلی مطلوب تری که برای ایشان فراهم میشود، بذر اندیشه ای را در دلهایشان بکارد تا به معناهای عمیق تر چرایی زندگی و معنای آن بیاندیشند و با بارور شدن این بذر، روزی به کار آیندگان این دیار آیند.
شاید که زمانی این بذر، دیر یا زود، جوانه زد و آن وقت، تکانی در دل خویش احساس کنند و ندایی در ذهن، که من را از ما، و تن را جدا از وطن نپندارند و آنها نیز به سهم خود، مام وطن را دریابند و به قدر وسع، مرهمی بر زخم های این دیار باشند.
اینگونه است که امید زنده می ماند و انسانیت همچنان بقا، و زندگی معنا می یابد و آن وقت، اینگونه مرگها نه معنای پایان، بلکه معنای حیات جاودان را به خود میگیرند.
اول آبان سال یک هزار و چهارصد، روز "لبخند رامبد" است. لبخندی که نشانی است از نتیجه ی تلاشی بزرگ و پرحاصل در دستیابی به راز زندگی و معنای مرگ
امید که در این روز، لبخند رضایت رامبد، آرامش عمیق پرکشیده از قلب پدر و مادر عزیزش را به آشیان دلشان برگرداند.
* بخشی از شعری از مارگوت بیکل(Margot Bickel)
شاعر آلمانی و متخصص الهیات و گفتگودرمانی
*َ*این مرکز، شنبه "اول آبان ۱۴۰۰" افتتاح میگردد.
😷رشت.دکتر حمیداخوین.۱۴۰۰/۷/۲۹.ایام کرونایی😷
#مرکز_کامپیوتر_رامبد
#دانشگاه_گیلان
#دکتر_پوربهادر
#سوگ
#همدلی
#همدردی
#معنا_درمانی
#دکتر_حمید_اخوین
Tel: @HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein
📜 یادداشتی به بهانه افتتاح " مرکز کامپیوتر رامبد"** در دانشکده فنی دانشگاه گیلان، که به همت دکتر پوربهادر و همسر گرامی شان سرکار خانم هدا و به یاد فرزند عزیز مرحومشان، "رامبد" ساخته شده است.
🖋در سالهای اخیر که به حکم علاقمندی و مطالعه ی علوم روانشناختی و به برکت تجربه ی سالها طبابت و پی بردن به تاثیرات شگرف و شگفت روان در سلامت جسمانی، لذت طبابت مرسوم و معمول را کنار گذاشته ام و به کنکاش، در زخم های عمیق عاطفی و تاثیر آنها بر سلامت جسم و روان و کمک به حل یا پذیرش و کنار آمدن با این جراحات، از طریق مشاوره، گفتگو و رواندرمانی روی آورده ام، بارها و به دفعات جلسات درمانی را در خدمت کسانی بوده ام که علت مراجعه شان، عدم توانایی خروج از سوگ عزیز از دست رفته شان بوده است و دشوارترین این جلسات، مواجهه با پدر ومادری بوده که در سوگ فرزند نشسته بودند.
دشوارترین از این حیث که علی رغم آگاهی به لزوم همدلی و احتراز از همدردی، بارها با ایشان در همان اتاق مشاوره، همدرد شده و گریسته ام.
همدلی یعنی اینکه به درون وجود من بیایی، و بکوشی به نیابت من و از طرف من، درون من را جستجو کنی و دنیای اطراف را، آن‌چنان‌که من میبینیم، ببینی و بفهمی.
انگار که دنیای خودتان است ...
و این انگار، یعنی درک خشم، اندوه، ترس، نگرانی و سردرگمی مراجع، بدون اینکه خودمان خشمگین، غمگین، هراسنا‌ک، مضطرب یا سردرگم شویم.
هرچند من بارها در مواجهه با درسوگ نشینندگان فرزند، در کنار همدلی"Empathy"، ناخودآگاه، همدردی "sympathy" کرده ام و دردی را که فقط قرار بود درک کنم را در اعماق جان حس کرده ام و برای فرار از این درد جانکاه با ایشان گریسته ام. به ویژه درمواقع و مواردی که آشنایی و علاقه عاطفی قبلی هم وجود داشت.
از جمله روش های درمانی معمول و مرسوم در جریان این همدلی برای کمک به طی شدن مراحل سوگ، خلق یک معنا برای این سفر بی بازگشت است.
مرگ، اساسی ترین ترس بنیادین بشر است و بسیاری از دست آویزهای بشر همچون ساختن آرامگاه ها، مقبره های بزرگ، قرار دادن طلا و جواهر و سلاح در تابوت و قبر و داستانهای زندگی پس از مرگ و... حاصل جستجوی وی در خلق معنایی برای مرگ بوده تا بتواند بر ترس از نیستی بعد از مرگ غلبه کند.
اما در کنار این دست آویزها، بشر گاه قادر به خلق دست آوردهایی است که ترکیبی از تفکری غنی و احساسی عمیق و برآمده از معنای واقعی انسانیت و عشق است و آن راهی است که معنای مرگ را با زندگی جایگزین میکند، تا مرگ، اشارتی باشد به حیاتی دیگر
و این به واقع تاثیر خود مرگ است که همچون واسطه ای عمل میکند که قادر است برخی انسانها را از یک مرتبه ی هستی به مرتبه بالاتری ببرد.
ساخت "مرکز کامپیوتر رامبد"، دست آوردی معنایی برای سفر رامبد عزیز است که به همت و عشق و همراهی پدر و مادر عزیز وی، میسر شده است، اقدامی تحسین برانگیز در زنده نگه داشتن نام و یاد رامبد است و از این پس ایشان، پدر و مادر معنوی صدها رامبد دیگر خواهند بود.
در روزگاری که بسیاری از فرزندان برجسته ی این دیار غریب مانده، عزم غربت دارند و هجرت بی بازگشت ایشان، مام وطن را در فراق ایشان، تنها، درهم شکسته و ناامیدتر از همیشه کرده است، امید این است که حضور آنها در این مرکز، فارغ از فضای تحصیلی مطلوب تری که برای ایشان فراهم میشود، بذر اندیشه ای را در دلهایشان بکارد تا به معناهای عمیق تر چرایی زندگی و معنای آن بیاندیشند و با بارور شدن این بذر، روزی به کار آیندگان این دیار آیند.
شاید که زمانی این بذر، دیر یا زود، جوانه زد و آن وقت، تکانی در دل خویش احساس کنند و ندایی در ذهن، که من را از ما، و تن را جدا از وطن نپندارند و آنها نیز به سهم خود، مام وطن را دریابند و به قدر وسع، مرهمی بر زخم های این دیار باشند.
اینگونه است که امید زنده می ماند و انسانیت همچنان بقا، و زندگی معنا می یابد و آن وقت، اینگونه مرگها نه معنای پایان، بلکه معنای حیات جاودان را به خود میگیرند.
اول آبان سال یک هزار و چهارصد، روز "لبخند رامبد" است. لبخندی که نشانی است از نتیجه ی تلاشی بزرگ و پرحاصل در دستیابی به راز زندگی و معنای مرگ
امید که در این روز، لبخند رضایت رامبد، آرامش عمیق پرکشیده از قلب پدر و مادر عزیزش را به آشیان دلشان برگرداند.
* بخشی از شعری از مارگوت بیکل(Margot Bickel)
شاعر آلمانی و متخصص الهیات و گفتگودرمانی
*َ*این مرکز، شنبه "اول آبان ۱۴۰۰" افتتاح میگردد.
😷رشت.دکتر حمیداخوین.۱۴۰۰/۷/۲۹.ایام کرونایی😷
#مرکز_کامپیوتر_رامبد
#دانشگاه_گیلان
#دکتر_پوربهادر
#سوگ
#همدلی
#همدردی
#معنا_درمانی
#دکتر_حمید_اخوین
Tel: @HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
من نمی دانستم
معنیِ «هرگز» را
تو چرا بازنگشتی دیگر؟
آه ای واژه ی شوم
خو نکرده ست دلم با تو هنوز
من پس از این همه سال
چشم دارم در راه
که بیایند عزیزانم، آه
هوشنگ ابتهاج(سایه)
@HypnoseChannel
معنیِ «هرگز» را
تو چرا بازنگشتی دیگر؟
آه ای واژه ی شوم
خو نکرده ست دلم با تو هنوز
من پس از این همه سال
چشم دارم در راه
که بیایند عزیزانم، آه
هوشنگ ابتهاج(سایه)
@HypnoseChannel
۱/
📜رفیقم کجایی؟.....
دقیقا کجایی؟
.........
🖋پزشکی قانونی جای غریبی است.
زیر پوست شهر
هر روز نظاره گر حوادث دردناکی از زندگی مردمیم
تماشاچی فیلمهایی مستند با لوکیشن هایی سرد و تاریک همراه با موسیقی متنی مملو از شیون و آه
با تنوع تلخی بسیار
یکی پدر و مادری را از دست داده و دیگری فرزند
یکی در سانحه تصادف و آن یکی در حادثه کار
یکی در نزاع و دیگری از اعتیاد
و تلخیهای بسیار دیگری پر از رازهای مگو
کار سختی است بخدا
هر تجمعی چه به بهانه شادی و چه به غم برای ما پیش آگهی یک خبر بد را دارد
چه چهارشنبه سوری باشد و سیزده بدر
و چه تاسوعا و عاشورا
هر تعطیلی میمون و مبارکی چون اعیاد و هر تعطیلی اندوهناکی چون روزهای وفات
اگر همه از آمار تصادفات می شنوند و با فوت عزیزی در سانحه تصادف لعنتی بر وضعیت ماشین ها و رانندگی ها و جاده ها می فرستند، ما ده ها و صدها کشته و مجروح سوانح تصادف را میبینیم و تاثیراتش را که چون زخم های مهلک بر پیکر اجتماع وارد میشود، نظاره گریم.
با هر تصادفی، خانواده ای بی سرپرست می شود و تعدادی معلول و از کار افتاده.
کودکی محروم از تحصیل میشود و دختری محکوم به ازدواج زود هنگام و مادری راهی کار نظافت ِ خانه ها
و تازه این روی خوب این قصه پر غصه است، اگر اعتیاد و سرقت و فحشا را نادیده بگیریم.
و خیل عظیمی از اینها مبدل به مراجعین بعدی ما در سالیان آینده.....
"حوادث به زایش هم کمک می کنند"
اگر اصغر فرهادی زشتی های یک "شهر زیبا" را در فیلمش به ما نشان می دهد، ما هر روز ناظر زشتی های شهر هستیم.
اگر او راوی روابط پنهان آدمیان، خارج از عرف و تعهد و اخلاق در "چهاشنبه سوری" است، ما شاهد رشد نابهنجار این پدیده هستیم.
ما "در باره الی" را هر تابستان مییینیم و شاهد" جدایی های نادرها و سیمین" های زیادی هستیم.
او هنرمند است و ما هنر درد.
هنردردی فقط در هنرمندان نیست، بلکه در درون تمام روشن اندیشان و دغدغه مندان روزگار، قرینه ای دارد
و هنردردها نیز همچون هنرمندان و شاید بیش از آنها، به تدریج روحشان حساس میشود و درد در تار و پودشان رخنه می کند.
آن هم درد مگو
بخدا که بر عکس تصور دیگران، دیدن این مصائب اجتماعی پوست کلفتمان که نکرده بلکه بر تاثرمان افزوده.
اگر دریا برای همه آرام بخش است، برای ما، یاد آور غرق شدگان بسیاری است که دیده ایم
حتی سر سبز ترین جاده ها هم، هراس ناشی از تصادفات بسیاری را که ناظر بوده ایم را در دلمان می اندازد
قرینه معنایی تابستان در فرهنگ لغات ما، مصدومین تصادفات و مغروقین دریا است و پاییز و زمستان ما را به یاد مسمومین در گذشته از مونو اکسید کربن می اندازد.
باید پزشک قانونی باشی تا حتی در کنسرت "همایون شجریان" نیز، دیدن جمعیت هزار نفری و صندلی های نزدیک به هم و تنها یک درب خروج ، بیشتر تورا به یاد فاجعه "منا" بندازد و باعث شود حتی برای لحظه ای هم نتوانی موسیقی را با گوش دل بشنوی.
تمام حواس پنج گانه مان به حادثه ای تلخ شرطی شده اند.
و با این همه، مگر میشود پزشک قانونی باشی و سالم بمانی
باید پزشک قانونی باشی تا به تجربه بدانی وقتی در شبی سرد و زمستانی تو را برای ثبت حادثه ای تلخ فرا می خوانند، بجز دوربین و دستکش و ماسک و ملزومات دیگر صحنه جرم، لازم است تا دو نخ سیگار هم از کشوی سرایدار خانه که آن موقع شب در خواب ناز بسر می برد، کش بروی تا در آن غم سهمگین و فضاهای اغلب مملو از گریه و شیون، بتوانی به مدد همان دو نخ سیگار، مسیر برگشت را بی احساس سنگینی حادثه به سلامت تا خانه طی کنی
دو نخ سیگاری که آنچنان سبک ات می کند که تمام دانش پزشکی هم نمی تواند برای کنار گذاشتنش متقاعدت کند
خدا نکند که "نه از پی حشمت وجاه"، بلکه "از بد حادثه" به اینجا پناه آمده باشی و خدادادی و اصالتا" نیز، دل رحم باشی و رقیق القلب و هنر درد اجتماع
نمیشود اینجا باشی و دغدغه داشته باشی و بی تفاوت بمانی
و مشکل و حتی محال است که اینجا باشی و این همه دیدن و شنیدن و لمس نزدیک ناملایمات اجتماعی و خانوادگی، در ناخودآگاهت رسوب نکند
آن وقت است که وقتی این همه ناملایمات و حوادث ناگوار را هر روز و هر روز با خودت حمل می کنی و جایی برای تخلیه این همه حس بد نداری، تمام این بار حسی به درونت و جسمت می ریزد و بیمارت می کند.
👇👇👇
📜رفیقم کجایی؟.....
دقیقا کجایی؟
.........
🖋پزشکی قانونی جای غریبی است.
زیر پوست شهر
هر روز نظاره گر حوادث دردناکی از زندگی مردمیم
تماشاچی فیلمهایی مستند با لوکیشن هایی سرد و تاریک همراه با موسیقی متنی مملو از شیون و آه
با تنوع تلخی بسیار
یکی پدر و مادری را از دست داده و دیگری فرزند
یکی در سانحه تصادف و آن یکی در حادثه کار
یکی در نزاع و دیگری از اعتیاد
و تلخیهای بسیار دیگری پر از رازهای مگو
کار سختی است بخدا
هر تجمعی چه به بهانه شادی و چه به غم برای ما پیش آگهی یک خبر بد را دارد
چه چهارشنبه سوری باشد و سیزده بدر
و چه تاسوعا و عاشورا
هر تعطیلی میمون و مبارکی چون اعیاد و هر تعطیلی اندوهناکی چون روزهای وفات
اگر همه از آمار تصادفات می شنوند و با فوت عزیزی در سانحه تصادف لعنتی بر وضعیت ماشین ها و رانندگی ها و جاده ها می فرستند، ما ده ها و صدها کشته و مجروح سوانح تصادف را میبینیم و تاثیراتش را که چون زخم های مهلک بر پیکر اجتماع وارد میشود، نظاره گریم.
با هر تصادفی، خانواده ای بی سرپرست می شود و تعدادی معلول و از کار افتاده.
کودکی محروم از تحصیل میشود و دختری محکوم به ازدواج زود هنگام و مادری راهی کار نظافت ِ خانه ها
و تازه این روی خوب این قصه پر غصه است، اگر اعتیاد و سرقت و فحشا را نادیده بگیریم.
و خیل عظیمی از اینها مبدل به مراجعین بعدی ما در سالیان آینده.....
"حوادث به زایش هم کمک می کنند"
اگر اصغر فرهادی زشتی های یک "شهر زیبا" را در فیلمش به ما نشان می دهد، ما هر روز ناظر زشتی های شهر هستیم.
اگر او راوی روابط پنهان آدمیان، خارج از عرف و تعهد و اخلاق در "چهاشنبه سوری" است، ما شاهد رشد نابهنجار این پدیده هستیم.
ما "در باره الی" را هر تابستان مییینیم و شاهد" جدایی های نادرها و سیمین" های زیادی هستیم.
او هنرمند است و ما هنر درد.
هنردردی فقط در هنرمندان نیست، بلکه در درون تمام روشن اندیشان و دغدغه مندان روزگار، قرینه ای دارد
و هنردردها نیز همچون هنرمندان و شاید بیش از آنها، به تدریج روحشان حساس میشود و درد در تار و پودشان رخنه می کند.
آن هم درد مگو
بخدا که بر عکس تصور دیگران، دیدن این مصائب اجتماعی پوست کلفتمان که نکرده بلکه بر تاثرمان افزوده.
اگر دریا برای همه آرام بخش است، برای ما، یاد آور غرق شدگان بسیاری است که دیده ایم
حتی سر سبز ترین جاده ها هم، هراس ناشی از تصادفات بسیاری را که ناظر بوده ایم را در دلمان می اندازد
قرینه معنایی تابستان در فرهنگ لغات ما، مصدومین تصادفات و مغروقین دریا است و پاییز و زمستان ما را به یاد مسمومین در گذشته از مونو اکسید کربن می اندازد.
باید پزشک قانونی باشی تا حتی در کنسرت "همایون شجریان" نیز، دیدن جمعیت هزار نفری و صندلی های نزدیک به هم و تنها یک درب خروج ، بیشتر تورا به یاد فاجعه "منا" بندازد و باعث شود حتی برای لحظه ای هم نتوانی موسیقی را با گوش دل بشنوی.
تمام حواس پنج گانه مان به حادثه ای تلخ شرطی شده اند.
و با این همه، مگر میشود پزشک قانونی باشی و سالم بمانی
باید پزشک قانونی باشی تا به تجربه بدانی وقتی در شبی سرد و زمستانی تو را برای ثبت حادثه ای تلخ فرا می خوانند، بجز دوربین و دستکش و ماسک و ملزومات دیگر صحنه جرم، لازم است تا دو نخ سیگار هم از کشوی سرایدار خانه که آن موقع شب در خواب ناز بسر می برد، کش بروی تا در آن غم سهمگین و فضاهای اغلب مملو از گریه و شیون، بتوانی به مدد همان دو نخ سیگار، مسیر برگشت را بی احساس سنگینی حادثه به سلامت تا خانه طی کنی
دو نخ سیگاری که آنچنان سبک ات می کند که تمام دانش پزشکی هم نمی تواند برای کنار گذاشتنش متقاعدت کند
خدا نکند که "نه از پی حشمت وجاه"، بلکه "از بد حادثه" به اینجا پناه آمده باشی و خدادادی و اصالتا" نیز، دل رحم باشی و رقیق القلب و هنر درد اجتماع
نمیشود اینجا باشی و دغدغه داشته باشی و بی تفاوت بمانی
و مشکل و حتی محال است که اینجا باشی و این همه دیدن و شنیدن و لمس نزدیک ناملایمات اجتماعی و خانوادگی، در ناخودآگاهت رسوب نکند
آن وقت است که وقتی این همه ناملایمات و حوادث ناگوار را هر روز و هر روز با خودت حمل می کنی و جایی برای تخلیه این همه حس بد نداری، تمام این بار حسی به درونت و جسمت می ریزد و بیمارت می کند.
👇👇👇
۲/
و مهدی با آن روح حساس و آرامش ظاهری و با زبانی مگو.....،مگر میشد این همه را ببیند و غم و اندوه و ترس به تار و پودش نرود......و بیمارش نکند.....
مهدی عزیز...
برای همین است که هر چند با رفتنت "هوای گریه"دارم ولی برایم تعجب ندارد که "چرا رفتی. "
ما اینجا حسرت زندگی بی بحران را در دل داریم
آتشکده فکرمان گلستان نمی شود
اینجا زندگی یعنی دیوانگی، یعنی اضطراب
قدم های آرام ما بازی نقش ثبات است و اقتدار
آن هم در کنار تمام امواج های لرزش
اینجا گوشه گوشه اش درد است و درد
و روزگارش همه غم است و غم
و جوانی به سرعت به پیری می رسد و سلامت با شتاب به بیماری
آری به سرعت
به جوانانمان ایراد می گیریم که چرا این همه سرعت می روند ، آنوقت خود قافله عمر را به سرعت به پایان می رانیم
ما شاهد خود کشی های بسیاری هستیم ولی باور نداریم که ما نیز با این شکل زندگی در حال خودکشی هستیم.
اینجا مرداب گفتگوی درون، ما را بلعیده
اینجا جهنم تردید است، ترس عاقبت و پر از لحظه های پشیمانی
وافسوس که بدان معتاد نیز شده ایم
....................
مهدی جان
وقتی مسعود خواست تا از همکارانمان بخواهم خاطره هایشان را از تو بنویسند، همه از گوشه چشم به من نظاره کردند و یکی از دوستان سکوت را شکست و رو به من گرد و گفت:
خدا شما را عمر بدهد....ما بیشتر خاطره هایمان از شماست..(منظورش من بودم)
راست می گفت
تو همیشه آرام بودی و من شلوغ
و این سرنوشت این نسل است
گروهی در امتناع و گروهی سرکش
و سر نوشت محتوم هردو....مرگ زودهنگام
تو نگفته مرگ را در آغوش گرفتی....با وجدانی آرام
اما من نمی دانم آیا زخم قلب سرکش من التیامی می گیرد یا نه
در زمانه ای که به قلب پزشک قلب شهرمان نیز رحم نکرد و آن را شکست.
نمی دانم.
شاید روزی ناخودآگاه مهربانم، در کنار خودآگاه مغرورم آرام گیرد.
مهدی، من باور ندارم که می گویند مرگ نا گهانی و نا بهنگام داشته ای
من شاهد تمام شدنت بودم...ای پر آوازه بی صدا
غرق خواهم شدن...سکوت خواهم بودن
شاید مرهمی بر دل شکسته ام باشد...
و همه جا زمزمه خواهم کرد....یادت را
و خواهم گفت که هر چه من پر شور بودم و عاشقانه
تو مظلوم بودی و کوتاه...
رفتی و ما را واگذاشتی با تنهایی مان
با گریه هایی در درون دل
حالا ما را از آن بالا ها درست تر میبینی..
ما را که نشئه درد خنجرهای فرورفته در پشت و سینه ایم
و فقط باقی...و نه دیگر حتی یاغی
مهدی....
تو فرزند سر براه سکوت بودی و من ناخلف عصیانگر یاغی...
و این هر بدی و آسیبی را که به همراه داشته....دید دیگری از جوانان نسل اخیر را به من داده
و در کنار تمام نگاه های سرزنشگر هم نسلانم به اینان ...من درک دیگری از این عصیانگران یاغی دارم
دوستشان دارم ،هرچند تاییدشان نمی کنم
درکشان میکنم....و امید به یاری شان دارم.....به حد وسع و توان
یکی از پاتولوژی های مهم جامعه، انقطاع نسل است....یعنی یک نسل حرف نسل دیگر را درک نمی کند..
کاش حالا که در گفتگوی تمدن ها وامانده ایم، راهی برای گفتگوی نسل ها بیابیم...
و اما سخن آخر....
مهدی تو را به خاطر تمام آن دوستی های بی ریا و مرام مردانه و قلب مهربانت دوست می دارم..ماسال به احترامت گریست..
دکتر پور بهادر عزیز، تو را بخاطر متانت و شرافت و اخلاق ذاتی و حرفه ای ات که آبروی جامعه پزشکی استان شد، دوست دارم... تمام رشت برایت غمگساری کرد..
آنکه در این بزم مقرب تر است
جام بلا بیشترش می دهند...
مادر داغدار رامبد....
آوازه سوگ شما جهان را در نوردیده...
خواهرم، دوست ایام نوجوانی ات، در آن طرف کره خاکی و کیلومترها دورتر از اینجا، در تمام این روزها غصه دار توست و به جای تو برای رامبدت می خواند.....
ای نور دل و دیده و جانم، چونی
ای آرزوی همه جهانم، چونی
من بی لب لعل تو چنانم که مپرس
تو بی رخ زرد من ندانم چونی
فرزندان عزیزم، رامبدجان، کامیاب عزیز، امروز آنچه بر صورت مردم رشت بود چیزی جز باران نبود...،هرکس هرچقدر گریه داشت، در این چند روز کرده بود...
می دانید...من هم در حوالی سن و سال شما تصادف شدیدی کردم ...ولی زنده ماندم....
کاش شما نیز مانده بودید.....
زندگی وقتی یک بار تا نزدیک های آخرش میروی و باز میگردی،لطف دیگری دارد..
خانواده محترم توکلی...
هرچند به رسم همکاری، همدردی جامعه پزشکی استان بیشتر با خانواده دکتر پوربهادر نمود پیدا کرد ولی لحظه لحظه این چند روز را به یاد شما بودیم...ما را در غم درگذشت کامیاب شریک خود بدانید...شاید کمی از بار سنگین این غم جانکاه کاسته شود....
👇👇👇
و مهدی با آن روح حساس و آرامش ظاهری و با زبانی مگو.....،مگر میشد این همه را ببیند و غم و اندوه و ترس به تار و پودش نرود......و بیمارش نکند.....
مهدی عزیز...
برای همین است که هر چند با رفتنت "هوای گریه"دارم ولی برایم تعجب ندارد که "چرا رفتی. "
ما اینجا حسرت زندگی بی بحران را در دل داریم
آتشکده فکرمان گلستان نمی شود
اینجا زندگی یعنی دیوانگی، یعنی اضطراب
قدم های آرام ما بازی نقش ثبات است و اقتدار
آن هم در کنار تمام امواج های لرزش
اینجا گوشه گوشه اش درد است و درد
و روزگارش همه غم است و غم
و جوانی به سرعت به پیری می رسد و سلامت با شتاب به بیماری
آری به سرعت
به جوانانمان ایراد می گیریم که چرا این همه سرعت می روند ، آنوقت خود قافله عمر را به سرعت به پایان می رانیم
ما شاهد خود کشی های بسیاری هستیم ولی باور نداریم که ما نیز با این شکل زندگی در حال خودکشی هستیم.
اینجا مرداب گفتگوی درون، ما را بلعیده
اینجا جهنم تردید است، ترس عاقبت و پر از لحظه های پشیمانی
وافسوس که بدان معتاد نیز شده ایم
....................
مهدی جان
وقتی مسعود خواست تا از همکارانمان بخواهم خاطره هایشان را از تو بنویسند، همه از گوشه چشم به من نظاره کردند و یکی از دوستان سکوت را شکست و رو به من گرد و گفت:
خدا شما را عمر بدهد....ما بیشتر خاطره هایمان از شماست..(منظورش من بودم)
راست می گفت
تو همیشه آرام بودی و من شلوغ
و این سرنوشت این نسل است
گروهی در امتناع و گروهی سرکش
و سر نوشت محتوم هردو....مرگ زودهنگام
تو نگفته مرگ را در آغوش گرفتی....با وجدانی آرام
اما من نمی دانم آیا زخم قلب سرکش من التیامی می گیرد یا نه
در زمانه ای که به قلب پزشک قلب شهرمان نیز رحم نکرد و آن را شکست.
نمی دانم.
شاید روزی ناخودآگاه مهربانم، در کنار خودآگاه مغرورم آرام گیرد.
مهدی، من باور ندارم که می گویند مرگ نا گهانی و نا بهنگام داشته ای
من شاهد تمام شدنت بودم...ای پر آوازه بی صدا
غرق خواهم شدن...سکوت خواهم بودن
شاید مرهمی بر دل شکسته ام باشد...
و همه جا زمزمه خواهم کرد....یادت را
و خواهم گفت که هر چه من پر شور بودم و عاشقانه
تو مظلوم بودی و کوتاه...
رفتی و ما را واگذاشتی با تنهایی مان
با گریه هایی در درون دل
حالا ما را از آن بالا ها درست تر میبینی..
ما را که نشئه درد خنجرهای فرورفته در پشت و سینه ایم
و فقط باقی...و نه دیگر حتی یاغی
مهدی....
تو فرزند سر براه سکوت بودی و من ناخلف عصیانگر یاغی...
و این هر بدی و آسیبی را که به همراه داشته....دید دیگری از جوانان نسل اخیر را به من داده
و در کنار تمام نگاه های سرزنشگر هم نسلانم به اینان ...من درک دیگری از این عصیانگران یاغی دارم
دوستشان دارم ،هرچند تاییدشان نمی کنم
درکشان میکنم....و امید به یاری شان دارم.....به حد وسع و توان
یکی از پاتولوژی های مهم جامعه، انقطاع نسل است....یعنی یک نسل حرف نسل دیگر را درک نمی کند..
کاش حالا که در گفتگوی تمدن ها وامانده ایم، راهی برای گفتگوی نسل ها بیابیم...
و اما سخن آخر....
مهدی تو را به خاطر تمام آن دوستی های بی ریا و مرام مردانه و قلب مهربانت دوست می دارم..ماسال به احترامت گریست..
دکتر پور بهادر عزیز، تو را بخاطر متانت و شرافت و اخلاق ذاتی و حرفه ای ات که آبروی جامعه پزشکی استان شد، دوست دارم... تمام رشت برایت غمگساری کرد..
آنکه در این بزم مقرب تر است
جام بلا بیشترش می دهند...
مادر داغدار رامبد....
آوازه سوگ شما جهان را در نوردیده...
خواهرم، دوست ایام نوجوانی ات، در آن طرف کره خاکی و کیلومترها دورتر از اینجا، در تمام این روزها غصه دار توست و به جای تو برای رامبدت می خواند.....
ای نور دل و دیده و جانم، چونی
ای آرزوی همه جهانم، چونی
من بی لب لعل تو چنانم که مپرس
تو بی رخ زرد من ندانم چونی
فرزندان عزیزم، رامبدجان، کامیاب عزیز، امروز آنچه بر صورت مردم رشت بود چیزی جز باران نبود...،هرکس هرچقدر گریه داشت، در این چند روز کرده بود...
می دانید...من هم در حوالی سن و سال شما تصادف شدیدی کردم ...ولی زنده ماندم....
کاش شما نیز مانده بودید.....
زندگی وقتی یک بار تا نزدیک های آخرش میروی و باز میگردی،لطف دیگری دارد..
خانواده محترم توکلی...
هرچند به رسم همکاری، همدردی جامعه پزشکی استان بیشتر با خانواده دکتر پوربهادر نمود پیدا کرد ولی لحظه لحظه این چند روز را به یاد شما بودیم...ما را در غم درگذشت کامیاب شریک خود بدانید...شاید کمی از بار سنگین این غم جانکاه کاسته شود....
👇👇👇
۳/
مردم رشت...اهالی گیلان
همشهریان و هم استانی های عزیز...
غمگساری واشک ریختن تان و شریک شدنتان در غم درگذشت همشهریانتان
زیبا و وصف ناشدنی بود، ولی در روزگار بی حرمتی ها که حریم و مرز شخصیت و زندگی درونی و خلوت شخصی هر یک از ما، گرفتار لجاجت و عطش جسارت آن دیگری است ،حواسمان باشد.
پخش و انتشار هر گونه مطلب وعکس و فیلم از افراد بخصوص در فضاهای مجازی که به برکت آن بیش از بیش به هم نزدیک شده ایم، تیشه ای سهمگین بر ریشه اعتماد عمومی جامعه و برهم زننده امنیت روانی و مخل بر روح آزادی خواهد بود..
همچنین است قضاوت های سریع و احساسی از حادثه ای که می توانست هر یک از ماها را نیز نشانه بگیرد...
محکوم کردن و دنبال مقصر گشتن، آن هم در شرایطی که روح زخم خورده جامعه بیش از پیش نیازمند همدلی است!، رفتار عادلانه ای نیست.
روی صحبتم بیشتر متوجه آن دسته از دوستانی است که روشنفکرانه همدلی و آرامش مردم فرانسه را بعد از حملات تروریستی می ستودند و تیغ تیز انتقادشان به منتشر کنندگان تصاویر فوت شدگان حادثه اخیردر فضای مجازی نشانه رفته و آن وقت خود در مقام قاضی القضات در کنج خلوت ایمن خودخواسته و خود ساخته به محکوم کردن رفتار جوانان و یا خانواده هایشان می پردازند....
.....مراقب همدیگر باشیم.....
عدم رعایت این مسئله روزی دامنگیر تک تک ما خواهد شد.....
دکتر حمید اخوین
پزشک قانونی شهر رشت
۱۳۹۵/۱/۲۸
😷باز نشر....۱۴۰۰/۸/۱....ایام کرونایی😷
Tel:@HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein
مردم رشت...اهالی گیلان
همشهریان و هم استانی های عزیز...
غمگساری واشک ریختن تان و شریک شدنتان در غم درگذشت همشهریانتان
زیبا و وصف ناشدنی بود، ولی در روزگار بی حرمتی ها که حریم و مرز شخصیت و زندگی درونی و خلوت شخصی هر یک از ما، گرفتار لجاجت و عطش جسارت آن دیگری است ،حواسمان باشد.
پخش و انتشار هر گونه مطلب وعکس و فیلم از افراد بخصوص در فضاهای مجازی که به برکت آن بیش از بیش به هم نزدیک شده ایم، تیشه ای سهمگین بر ریشه اعتماد عمومی جامعه و برهم زننده امنیت روانی و مخل بر روح آزادی خواهد بود..
همچنین است قضاوت های سریع و احساسی از حادثه ای که می توانست هر یک از ماها را نیز نشانه بگیرد...
محکوم کردن و دنبال مقصر گشتن، آن هم در شرایطی که روح زخم خورده جامعه بیش از پیش نیازمند همدلی است!، رفتار عادلانه ای نیست.
روی صحبتم بیشتر متوجه آن دسته از دوستانی است که روشنفکرانه همدلی و آرامش مردم فرانسه را بعد از حملات تروریستی می ستودند و تیغ تیز انتقادشان به منتشر کنندگان تصاویر فوت شدگان حادثه اخیردر فضای مجازی نشانه رفته و آن وقت خود در مقام قاضی القضات در کنج خلوت ایمن خودخواسته و خود ساخته به محکوم کردن رفتار جوانان و یا خانواده هایشان می پردازند....
.....مراقب همدیگر باشیم.....
عدم رعایت این مسئله روزی دامنگیر تک تک ما خواهد شد.....
دکتر حمید اخوین
پزشک قانونی شهر رشت
۱۳۹۵/۱/۲۸
😷باز نشر....۱۴۰۰/۸/۱....ایام کرونایی😷
Tel:@HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📜بخوان مرا تو ای امید رفته از یاد
🖋پختگی هر آدمی از زمانی به وجود می آید که با دردناک ترین فقدان زندگی اش مواجه می شود؛ فقدانی که فکر نمی کرده که بتواند آن را تاب بیاورد.
هر کس یک "دیگری مهم" در زندگیش دارد که گویا هویت و معنای زندگی و امنیت او تابع همان "دیگری مهم" است. یکی فرزندش، یکی مادرش، یکی مذهبش، یکی همسرش ، یکی حزب، یکی پول و ... وقتی آدم آن را از دست می دهد با وجه عریان زندگی روبه رو می شود.
در واقع اوج آن بلوغ این است که ما بتوانیم این حرمان را تاب بیاوریم، نه افسرده شویم، نه خودفریبی کنیم و نه اینکه دچار خشم بشویم، بلکه بتوانیم با واقعیت عریان زندگی مواجه شویم و تاب بیاوریم، واقعیتی که به قول "بودا"، ذات آن، رنج (دوکا) است!
اگر شخص بتواند با این رنج و این دردناک ترین فقدان زندگی اش مواجه شود و این مواجهه او را در هم نشکند، به اوج پختگی اش می رسد.
"دکترمحمدرضاسرگلزایی_روانپزشک"
Tel: @HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein
🖋پختگی هر آدمی از زمانی به وجود می آید که با دردناک ترین فقدان زندگی اش مواجه می شود؛ فقدانی که فکر نمی کرده که بتواند آن را تاب بیاورد.
هر کس یک "دیگری مهم" در زندگیش دارد که گویا هویت و معنای زندگی و امنیت او تابع همان "دیگری مهم" است. یکی فرزندش، یکی مادرش، یکی مذهبش، یکی همسرش ، یکی حزب، یکی پول و ... وقتی آدم آن را از دست می دهد با وجه عریان زندگی روبه رو می شود.
در واقع اوج آن بلوغ این است که ما بتوانیم این حرمان را تاب بیاوریم، نه افسرده شویم، نه خودفریبی کنیم و نه اینکه دچار خشم بشویم، بلکه بتوانیم با واقعیت عریان زندگی مواجه شویم و تاب بیاوریم، واقعیتی که به قول "بودا"، ذات آن، رنج (دوکا) است!
اگر شخص بتواند با این رنج و این دردناک ترین فقدان زندگی اش مواجه شود و این مواجهه او را در هم نشکند، به اوج پختگی اش می رسد.
"دکترمحمدرضاسرگلزایی_روانپزشک"
Tel: @HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein
📜درودی، سرودی، بدرود
یادداشتی به بهانه درگذشت ایران درّودی، از پیشگامان نقاشی معاصر ایران، کارگردان، نویسنده، منتقد هنری و استاد دانشگاه رشته تاریخ هنر
🖋امروز، وقتی خبر درگذشت "ایران درّودی....Darroudi" را شنیدم و به آرامی عبارت "درّودی، بدرود" را زمزمه کردم، ناخودآگاه عبارت معروف برنامه شعرخوانی اخوان ثالث، در تلویزیون قبل از انقلاب، در ذهنم تداعی شد که میگفت: "درودی، سرودی، بدرود".....
..............
ایران خانم درودی، بدرود.
سپاسمند هویتی که به ایران دادی هستیم.
😷رشت.دکترحمیداخوین.۱۴۰۰/۸/۷.ایام کرونایی😷
#ایران_درودی
#اخوان_ثالث
#م_امید
#دکتر_حمید_اخوین
Tel: @HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein
👇👇👇👇
یادداشتی به بهانه درگذشت ایران درّودی، از پیشگامان نقاشی معاصر ایران، کارگردان، نویسنده، منتقد هنری و استاد دانشگاه رشته تاریخ هنر
🖋امروز، وقتی خبر درگذشت "ایران درّودی....Darroudi" را شنیدم و به آرامی عبارت "درّودی، بدرود" را زمزمه کردم، ناخودآگاه عبارت معروف برنامه شعرخوانی اخوان ثالث، در تلویزیون قبل از انقلاب، در ذهنم تداعی شد که میگفت: "درودی، سرودی، بدرود".....
..............
ایران خانم درودی، بدرود.
سپاسمند هویتی که به ایران دادی هستیم.
😷رشت.دکترحمیداخوین.۱۴۰۰/۸/۷.ایام کرونایی😷
#ایران_درودی
#اخوان_ثالث
#م_امید
#دکتر_حمید_اخوین
Tel: @HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein
👇👇👇👇
📜درودی، سرودی، بدرود
🖋سال ۱۳۵۶، تلویزیون دو کانال داشت و آخرین برنامه ی کانال دو، برنامه ی کوتاه شش دقیقه ای شعرخوانی توسط مهدی اخوان ثالث (م.امید*) بود.
آن موقع یازده سال داشتم و طبعا" این برنامه، در فهرست برنامه های مورد علاقه ی من نبود که به تماشایش بنشینم ولی طنین صدای اخوان ثالث که عنوان برنامه را دکلمه میکرد را بعد از این همه سال، هنوز در خاطر دارم....
" درودی، سرودی، بدرود"
شاید ماندگاری این خاطره، بخاطر این باشد که پدرم به این برنامه علاقه مند بود و این عبارت را هر شب میشنیدم و از طرفی اشاره ای بود به فرارسیدن وقت خواب ما و به مرور، یکی از شیطنت های کودکانه ی ما نیز شده بود و بجای شب بخیر، میگفتیم ..."درودی، سرودی، بدرود"
امروز، وقتی خبر درگذشت "ایران درّودی**..Darroudi" را شنیدم و به آرامی عبارت "درّودی.....، بدرود" را زمزمه کردم، ناخودآگاه عبارت معروف آن برنامه تلویزیونی با صدای اخوان ثالث، در ذهنم تداعی شد که "درودی، سرودی، بدرود"
و اکنون، تواتر و تکرار این کلمات و نام ها در ذهنم، دست از سر من بر نمیدارد...
ایران، امید، درّود، درود، بدرود
ایران درّودی از پیشگامان نقاشی معاصر ایران، کارگردان، نویسنده، منتقد هنری و استاد دانشگاه رشته تاریخ هنر بود.
در سالهای اخیر، کلیپ های کوتاهی از سخنان ایران درّودی در فضای مجازی منتشر میشد که بیشتر از آنکه سخنانی در باب هنر تخصصی او باشد، دربرگیرنده ی نگاه خاص و عمیق او به "زندگی و مرگ" و "نقش و هویت زن ایرانی" بود و نیز، پیشنهادش به هموطنان، که ایران را علی‌رغم زخم‌هایش دوست بدارند، سپاسمند هویت‌شان باشند و ارزش ایرانی بودن‌شان را بدانند و حفظش کنند.
ایران خانم درّودی، بدرود.
سپاسمند هویتی که به ایران دادی هستیم.
*م.امید تخلص و امضاء اخوان ثالث، در پای اشعارش بود.
**درّود، دررود یا درروس، از بخش های سابق منطقه شمیران تهران بود.
😷رشت.دکترحمیداخوین.۱۴۰۰/۸/۷.ایام کرونایی😷
#ایران_درودی
#اخوان_ثالث
#م_امید
#دکتر_حمید_اخوین
Tel:@HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein
🖋سال ۱۳۵۶، تلویزیون دو کانال داشت و آخرین برنامه ی کانال دو، برنامه ی کوتاه شش دقیقه ای شعرخوانی توسط مهدی اخوان ثالث (م.امید*) بود.
آن موقع یازده سال داشتم و طبعا" این برنامه، در فهرست برنامه های مورد علاقه ی من نبود که به تماشایش بنشینم ولی طنین صدای اخوان ثالث که عنوان برنامه را دکلمه میکرد را بعد از این همه سال، هنوز در خاطر دارم....
" درودی، سرودی، بدرود"
شاید ماندگاری این خاطره، بخاطر این باشد که پدرم به این برنامه علاقه مند بود و این عبارت را هر شب میشنیدم و از طرفی اشاره ای بود به فرارسیدن وقت خواب ما و به مرور، یکی از شیطنت های کودکانه ی ما نیز شده بود و بجای شب بخیر، میگفتیم ..."درودی، سرودی، بدرود"
امروز، وقتی خبر درگذشت "ایران درّودی**..Darroudi" را شنیدم و به آرامی عبارت "درّودی.....، بدرود" را زمزمه کردم، ناخودآگاه عبارت معروف آن برنامه تلویزیونی با صدای اخوان ثالث، در ذهنم تداعی شد که "درودی، سرودی، بدرود"
و اکنون، تواتر و تکرار این کلمات و نام ها در ذهنم، دست از سر من بر نمیدارد...
ایران، امید، درّود، درود، بدرود
ایران درّودی از پیشگامان نقاشی معاصر ایران، کارگردان، نویسنده، منتقد هنری و استاد دانشگاه رشته تاریخ هنر بود.
در سالهای اخیر، کلیپ های کوتاهی از سخنان ایران درّودی در فضای مجازی منتشر میشد که بیشتر از آنکه سخنانی در باب هنر تخصصی او باشد، دربرگیرنده ی نگاه خاص و عمیق او به "زندگی و مرگ" و "نقش و هویت زن ایرانی" بود و نیز، پیشنهادش به هموطنان، که ایران را علی‌رغم زخم‌هایش دوست بدارند، سپاسمند هویت‌شان باشند و ارزش ایرانی بودن‌شان را بدانند و حفظش کنند.
ایران خانم درّودی، بدرود.
سپاسمند هویتی که به ایران دادی هستیم.
*م.امید تخلص و امضاء اخوان ثالث، در پای اشعارش بود.
**درّود، دررود یا درروس، از بخش های سابق منطقه شمیران تهران بود.
😷رشت.دکترحمیداخوین.۱۴۰۰/۸/۷.ایام کرونایی😷
#ایران_درودی
#اخوان_ثالث
#م_امید
#دکتر_حمید_اخوین
Tel:@HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
"ایران درّودی"، از پیشگامان نقاشی معاصر ایران، کارگردان، نویسنده، منتقد هنری و استاد دانشگاه رشته تاریخ هنر....
Tel: @HypnoseChannel
Tel: @HypnoseChannel
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🐱گربه های ملوس یا مخوف
🖋یادداشتی پیرامون علایم رفتاری ناشی از عوارض مغزی انگل توکسوپلاسموس
Tel: @HypnoseChannel
👇👇👇
🖋یادداشتی پیرامون علایم رفتاری ناشی از عوارض مغزی انگل توکسوپلاسموس
Tel: @HypnoseChannel
👇👇👇
🐱گربه های ملوس یا مخوف...
خلأ عاطفی، آسیب‌های روحی، افسردگی، ناامیدی، ناتوانی در برقراری ارتباطات اجتماعی و البته خوش قلبی، تظاهر و خودنمایی و....، میتوانند از علل جایگزینی حیوانات بجای ارتباطات اجتماعی انسانی باشد ولی آیا اینها علت اند یا معلول؟
دانشمندان دریافته اند که انگل "توکسوپلاسموس"، قادر است در مغز مستقر شود و با اخلال در سیستم های ارتباطی سلولهای عصبی باعث ابتلا به بیماری هایی مانند افسردگی، شیزوفرنی و اوتیسم (نقص در ارتباط و تعاملات اجتماعی) گردد. این انگل در بدن گربه تولید مثل می کند و ممکن است از طریق پاک کردن فضولات گربه و یا باغبانی و یا از طریق خوردن غذای آلوده به انسان سرایت کند.
آیا تغییرات ملموس رفتاری جوامع، در جهت رشد اختلالات شخصیتی و پیش بینی "زامبی" شدن انسانها در فیلم های دو دهه اخیر هالیوود را میتوان از این دیدگاه مورد بررسی قرار داد؟
😷رشت.دکترحمید اخوین.۱۴۰۰/۸/۱۴.ایام کرونایی😷
#گربه
#زامبی
#توکسوپلاسموس
#کرونا
#رفتارشناسی
Tel: @HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein
👇👇👇👇
خلأ عاطفی، آسیب‌های روحی، افسردگی، ناامیدی، ناتوانی در برقراری ارتباطات اجتماعی و البته خوش قلبی، تظاهر و خودنمایی و....، میتوانند از علل جایگزینی حیوانات بجای ارتباطات اجتماعی انسانی باشد ولی آیا اینها علت اند یا معلول؟
دانشمندان دریافته اند که انگل "توکسوپلاسموس"، قادر است در مغز مستقر شود و با اخلال در سیستم های ارتباطی سلولهای عصبی باعث ابتلا به بیماری هایی مانند افسردگی، شیزوفرنی و اوتیسم (نقص در ارتباط و تعاملات اجتماعی) گردد. این انگل در بدن گربه تولید مثل می کند و ممکن است از طریق پاک کردن فضولات گربه و یا باغبانی و یا از طریق خوردن غذای آلوده به انسان سرایت کند.
آیا تغییرات ملموس رفتاری جوامع، در جهت رشد اختلالات شخصیتی و پیش بینی "زامبی" شدن انسانها در فیلم های دو دهه اخیر هالیوود را میتوان از این دیدگاه مورد بررسی قرار داد؟
😷رشت.دکترحمید اخوین.۱۴۰۰/۸/۱۴.ایام کرونایی😷
#گربه
#زامبی
#توکسوپلاسموس
#کرونا
#رفتارشناسی
Tel: @HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein
👇👇👇👇
🐱گربه های ملوس یا مخوف...
🖋در جایگاه یک درمانگر علاقه مند به عوامل مختلف تاثیر گذار بر شخصیت و رفتار، مدت هاست که در میان عوامل متعددی که فکر میکنم در طیف عناصر موثر بر رفتار مراجعین ام موثر است، یک سوال جدید را هم گنجانده ام و آن این است که آیا حیوان خانگی دارید؟
از بین این عوامل موثر بر رفتار، بخش بیولوژیک یا سخت افزاری رفتار که به عملکرد مغز مرتبط است، بیش از آنچه تصور کنیم قابل دستکاری، تغییر و تحول است.
عملکرد این جزء سخت افزاری، توسط هورمونها و عوامل بیولوژیک و داروها قابل تغییر است و طیف این تغییرات بسیار گسترده بوده و امکان تثبیت شرایط جدید عملکردی در آن، بدنبال این تغییرات متصور است که ناشی از خاصیت انعطاف پذیری مغز است.
انعطاف‌پذیری عصبی(Neuroplasticity) مربوط به تغییرات مغز، در مسیرهای عصبی و سیناپس‌ها است که در اثر تغییر در فرایندهای محیطی و عصبی به وجود می‌آید و میتواند منجر به تغییر رفتار گردد.
به خاطر همین ویژگی مغزی است که در صورت انتخاب صحیح دارو، با دوز مناسب و اتخاذ مدت مناسب درمان، امکان جایگزینی رفتار مبتنی بر دارو، حتی بعد از قطع دارو وجود دارد.
اما این بحث چه ارتباطی با حیوانات خانگی دارد؟
خلأ عاطفی، آسیب‌های روحی، افسردگی، ناامیدی، ناتوانی در برقراری ارتباطات اجتماعی و البته خوش قلبی، همدلی با حیوانات و نیز تظاهر، خودنمایی و....، میتوانند از علل جایگزینی حیوانات بجای ارتباطات اجتماعی انسانی باشد ولی آیا اینها علت اند یا معلول؟
دانشمندان دریافته اند که انگل "توکسوپلاسموس" می تواند در مغز مستقر شود و با اخلال در سیستمهای ارتباطی سلول های عصبی باعث بیماری های مانند افسردگی، شیزوفرنی و اوتیسم (نقص در ارتباط و تعاملات اجتماعی) گردد. این انگل در بدن گربه تولید مثل می کند و ممکن است از طریق پاک کردن فضولات گربه و یا باغبانی و یا از طریق خوردن غذای آلوده به انسان سرایت کند.
اگر فردی به این انگل مبتلا شود، انگل میتواند خود را به بافت مغز برساند و تا پایان عمر با او بماند واین چیزی است که به آن "ابتلای پنهان" می گویند.
چنانچه این انگل بخشی از بافت مغز را خراب کند، باعث رفتارهای ناخواسته از جمله پرخاشگری در انسان نیز می شود و با بیماری شیزوفرنی، افسردگی و اوتیسم ارتباط دارد و حتی می تواند با افزایش رفتارهای پرخطر، ریسک تصادفات رانندگی را در مبتلایان بالا ببرد.
گربه ها معمولا قلمرو خود را با ادرارشان علامت گذاری می کنند. اقدامی که به موش ها کمک می کند این منطقه را شناسایی کرده و از آن دوری کنند ولی موش های مبتلا به این انگل به راحتی و آزادانه در منطقه مورد بررسی راه می روند و دیگر ترسی از گربه ندارند و به واقع این انگل برای تکمیل شدن سیکل تکاملی خود، با تغییراتی که روی مغز موش ها ایجاد میکند و با کاهش ترس آنها از گربه، مهارت گربه گریزی آنها را کاهش و امکان شکارشدن شان توسط گربه را افزایش میدهد.
مراجعین زیادی داشته ام که بعد از نگهداری از اولین گربه، به تدریج تمایل به نگه داری تعداد بیشتری گربه را از خود نشان داده اند.
حال سوال این است؟
آیا این افزایش علاقه مندی به گربه میتواند ناشی از ابتلا به عفونت توکسوپلاسموز و آلودگی مغز ایشان به این انگل باشد؟
آیا آلودگی مغز به توکسوپلاسموس، که در موشها سبب عدم گربه گریزی آنها میشود، در انسانها میتواند موجب علاقه مندی بیشتر آنها به گربه شود؟
پیشنهاد میکنم بیماران اوتیسمی، افسرده یا اسکیزوفرن، افراد پرخاشگر و یا دچار رفتارهای پرخطر که سابقه تماس، نگهداری و علاقه مندی به گربه دارند، تحت یک بررسی و پژوهش علمی از حیث درمان با داروی سولفادیازین (داروی توکسوپلاسموس) قرار گیرند.
هرچند که شاید به دلیل تثبیت رفتار مبتنی بر خواسته ی این انگل، دیگر برای درمان، خیلی دیر شده باشد.
در اتفاقی مشابه، ویروس کرونا نیز با اثر گذاری بر سخت افزار مغز میتواند طیف وسیعی از اختلالات روانی و عوارض مغزی را در مبتلایان ایجاد نماید و مبتلایان به کرونا بیشتر در معرض افسردگی، زوال شناخت (دمانس)، سایکوز (روان‌پریشی) و سکته مغزی قرار میگیرند.
حال سوال این است.......
آیا تغییرات ملموس رفتاری جوامع، در جهت رشد اختلالات شخصیتی و پیش بینی "زامبی" شدن انسانها در فیلم های دو دهه اخیر هالیوود را میتوان از این دیدگاه مورد بررسی قرار داد؟
زامبی"Zombie" : نوعی مرده متحرک
😷رشت.دکترحمید اخوین.۱۴۰۰/۸/۱۴.ایام کرونایی😷
#گربه
#زامبی
#توکسوپلاسموس
#کرونا
#رفتارشناسی
#دکتر_حمید_اخوین
Tel: @HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein
🖋در جایگاه یک درمانگر علاقه مند به عوامل مختلف تاثیر گذار بر شخصیت و رفتار، مدت هاست که در میان عوامل متعددی که فکر میکنم در طیف عناصر موثر بر رفتار مراجعین ام موثر است، یک سوال جدید را هم گنجانده ام و آن این است که آیا حیوان خانگی دارید؟
از بین این عوامل موثر بر رفتار، بخش بیولوژیک یا سخت افزاری رفتار که به عملکرد مغز مرتبط است، بیش از آنچه تصور کنیم قابل دستکاری، تغییر و تحول است.
عملکرد این جزء سخت افزاری، توسط هورمونها و عوامل بیولوژیک و داروها قابل تغییر است و طیف این تغییرات بسیار گسترده بوده و امکان تثبیت شرایط جدید عملکردی در آن، بدنبال این تغییرات متصور است که ناشی از خاصیت انعطاف پذیری مغز است.
انعطاف‌پذیری عصبی(Neuroplasticity) مربوط به تغییرات مغز، در مسیرهای عصبی و سیناپس‌ها است که در اثر تغییر در فرایندهای محیطی و عصبی به وجود می‌آید و میتواند منجر به تغییر رفتار گردد.
به خاطر همین ویژگی مغزی است که در صورت انتخاب صحیح دارو، با دوز مناسب و اتخاذ مدت مناسب درمان، امکان جایگزینی رفتار مبتنی بر دارو، حتی بعد از قطع دارو وجود دارد.
اما این بحث چه ارتباطی با حیوانات خانگی دارد؟
خلأ عاطفی، آسیب‌های روحی، افسردگی، ناامیدی، ناتوانی در برقراری ارتباطات اجتماعی و البته خوش قلبی، همدلی با حیوانات و نیز تظاهر، خودنمایی و....، میتوانند از علل جایگزینی حیوانات بجای ارتباطات اجتماعی انسانی باشد ولی آیا اینها علت اند یا معلول؟
دانشمندان دریافته اند که انگل "توکسوپلاسموس" می تواند در مغز مستقر شود و با اخلال در سیستمهای ارتباطی سلول های عصبی باعث بیماری های مانند افسردگی، شیزوفرنی و اوتیسم (نقص در ارتباط و تعاملات اجتماعی) گردد. این انگل در بدن گربه تولید مثل می کند و ممکن است از طریق پاک کردن فضولات گربه و یا باغبانی و یا از طریق خوردن غذای آلوده به انسان سرایت کند.
اگر فردی به این انگل مبتلا شود، انگل میتواند خود را به بافت مغز برساند و تا پایان عمر با او بماند واین چیزی است که به آن "ابتلای پنهان" می گویند.
چنانچه این انگل بخشی از بافت مغز را خراب کند، باعث رفتارهای ناخواسته از جمله پرخاشگری در انسان نیز می شود و با بیماری شیزوفرنی، افسردگی و اوتیسم ارتباط دارد و حتی می تواند با افزایش رفتارهای پرخطر، ریسک تصادفات رانندگی را در مبتلایان بالا ببرد.
گربه ها معمولا قلمرو خود را با ادرارشان علامت گذاری می کنند. اقدامی که به موش ها کمک می کند این منطقه را شناسایی کرده و از آن دوری کنند ولی موش های مبتلا به این انگل به راحتی و آزادانه در منطقه مورد بررسی راه می روند و دیگر ترسی از گربه ندارند و به واقع این انگل برای تکمیل شدن سیکل تکاملی خود، با تغییراتی که روی مغز موش ها ایجاد میکند و با کاهش ترس آنها از گربه، مهارت گربه گریزی آنها را کاهش و امکان شکارشدن شان توسط گربه را افزایش میدهد.
مراجعین زیادی داشته ام که بعد از نگهداری از اولین گربه، به تدریج تمایل به نگه داری تعداد بیشتری گربه را از خود نشان داده اند.
حال سوال این است؟
آیا این افزایش علاقه مندی به گربه میتواند ناشی از ابتلا به عفونت توکسوپلاسموز و آلودگی مغز ایشان به این انگل باشد؟
آیا آلودگی مغز به توکسوپلاسموس، که در موشها سبب عدم گربه گریزی آنها میشود، در انسانها میتواند موجب علاقه مندی بیشتر آنها به گربه شود؟
پیشنهاد میکنم بیماران اوتیسمی، افسرده یا اسکیزوفرن، افراد پرخاشگر و یا دچار رفتارهای پرخطر که سابقه تماس، نگهداری و علاقه مندی به گربه دارند، تحت یک بررسی و پژوهش علمی از حیث درمان با داروی سولفادیازین (داروی توکسوپلاسموس) قرار گیرند.
هرچند که شاید به دلیل تثبیت رفتار مبتنی بر خواسته ی این انگل، دیگر برای درمان، خیلی دیر شده باشد.
در اتفاقی مشابه، ویروس کرونا نیز با اثر گذاری بر سخت افزار مغز میتواند طیف وسیعی از اختلالات روانی و عوارض مغزی را در مبتلایان ایجاد نماید و مبتلایان به کرونا بیشتر در معرض افسردگی، زوال شناخت (دمانس)، سایکوز (روان‌پریشی) و سکته مغزی قرار میگیرند.
حال سوال این است.......
آیا تغییرات ملموس رفتاری جوامع، در جهت رشد اختلالات شخصیتی و پیش بینی "زامبی" شدن انسانها در فیلم های دو دهه اخیر هالیوود را میتوان از این دیدگاه مورد بررسی قرار داد؟
زامبی"Zombie" : نوعی مرده متحرک
😷رشت.دکترحمید اخوین.۱۴۰۰/۸/۱۴.ایام کرونایی😷
#گربه
#زامبی
#توکسوپلاسموس
#کرونا
#رفتارشناسی
#دکتر_حمید_اخوین
Tel: @HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🐱گربه های ملوس یا مخوف
آیا بیماری ای وجود دارد که عاشق گربه ها شویم؟
Tel: @HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein
آیا بیماری ای وجود دارد که عاشق گربه ها شویم؟
Tel: @HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📜خستگی، پرتگاه زندگی
✍ تنها ترس اتاق مشاوره
مواجهه با آدم های خسته است
اونایی که دیگه هیچی براشون اهمیت نداره
نه زندگی شون، نه سلامتشون
دیگه نه رویایی دارن و نه امیدی
آدم هایی که هرچه دویدن، نرسیدن
و حالا خستن
صادق ترین ها، شریفترین ها و روراست ترین ها، خسته ترین هان
همونایی که تا دیروز دیوونه وار برای موندن میجنگیدن
همونا که سرشون برای مهربانی و هم صحبتی و همدلی و همدردی درد میکرد
همونایی که اتفاقا" تمام تلاششون رو برای شادکردن دیگران میکردن
ولی ......
بالاخره یه روز صبرشون لبریز میشه و همه چیز رو به حال خودش میزارن و میرن
بی صداتر از همیشه میرن
احساسشونو برمیدارن و پاورچین پاورچین دور میشن
سکوت میکنن و بی تفاوت میشن
یه جوری میرن که هیچ پلی برای بازگشتشون نمونده باشه
آدما وقتی خسته بشن، یه آدم دیگه میشن
دیگه هیچی نمیخوان
جز اینکه دست خودشون رو بگیرن و فقط برن
جایی که دیگه هیچ کس پیداشون نکنه
و وقتی میرن، دنیا بدون اونا دیگه هیچ لطفی نداره
آدم های خسته نیاز به داروهای افسردگی ندارن..
این دنیاست که بعد رفتن اونا به داروهای افسردگی نیاز داره
Tel: @HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein
✍ تنها ترس اتاق مشاوره
مواجهه با آدم های خسته است
اونایی که دیگه هیچی براشون اهمیت نداره
نه زندگی شون، نه سلامتشون
دیگه نه رویایی دارن و نه امیدی
آدم هایی که هرچه دویدن، نرسیدن
و حالا خستن
صادق ترین ها، شریفترین ها و روراست ترین ها، خسته ترین هان
همونایی که تا دیروز دیوونه وار برای موندن میجنگیدن
همونا که سرشون برای مهربانی و هم صحبتی و همدلی و همدردی درد میکرد
همونایی که اتفاقا" تمام تلاششون رو برای شادکردن دیگران میکردن
ولی ......
بالاخره یه روز صبرشون لبریز میشه و همه چیز رو به حال خودش میزارن و میرن
بی صداتر از همیشه میرن
احساسشونو برمیدارن و پاورچین پاورچین دور میشن
سکوت میکنن و بی تفاوت میشن
یه جوری میرن که هیچ پلی برای بازگشتشون نمونده باشه
آدما وقتی خسته بشن، یه آدم دیگه میشن
دیگه هیچی نمیخوان
جز اینکه دست خودشون رو بگیرن و فقط برن
جایی که دیگه هیچ کس پیداشون نکنه
و وقتی میرن، دنیا بدون اونا دیگه هیچ لطفی نداره
آدم های خسته نیاز به داروهای افسردگی ندارن..
این دنیاست که بعد رفتن اونا به داروهای افسردگی نیاز داره
Tel: @HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📜خستگی، پرتگاه زندگی
آدما وقتی خسته بشن، یه آدم دیگه میشن
دیگه هیچی نمیخوان
جز اینکه دست خودشون رو بگیرن و فقط برن
جایی که دیگه هیچ کس پیداشون نکنه
و وقتی میرن، دنیا بدون اونا دیگه هیچ لطفی نداره
آدم های خسته نیاز به داروهای افسردگی ندارن..
این دنیاست که بعد رفتن اونا به داروهای افسردگی نیاز داره
Tel: @HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein
آدما وقتی خسته بشن، یه آدم دیگه میشن
دیگه هیچی نمیخوان
جز اینکه دست خودشون رو بگیرن و فقط برن
جایی که دیگه هیچ کس پیداشون نکنه
و وقتی میرن، دنیا بدون اونا دیگه هیچ لطفی نداره
آدم های خسته نیاز به داروهای افسردگی ندارن..
این دنیاست که بعد رفتن اونا به داروهای افسردگی نیاز داره
Tel: @HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein
📜 شوخی، جدی با زلزله
این طنز تلخ را در سال حدود هجده سال قبل نوشته بودم.
اندک زمانی بعد از زلزله ی بم.
شوربختانه هنوز تاریخ مصرف دارد.
چند روز پیش در خبرها آمده بود که قبرستان بزرگی برای زلزله احتمالی پایتخت آماده کرده اند.
با زلرله دیشب در بندرعباس، یاد این یادداشت قدیمی افتادم(با اندکی تغییر)👇👇
🖋زلزله باز هم خواهد آمد
بی خبر و پرخطر
و باز هم عده زیادی از ما زیر آوار خواهیم ماند.
خانه های هیچکدام از ما مقاوم تر از دیگری نیست.
و گروه های امداد هم طبق معمول میرسند، ولی دیر..
پس برای آنها که از زلزله و ریزش آوار نخواهند مرد، بلکه خفگی، گشنگی، تشنگی و سرما آنها را از پای خواهد انداخت، توصیه جدی داریم که نکات ایمنی زیر را بخاطر بسپارند.
طنز تلخی است..
زلزله و طنز..!!؟
مرگ و شوخی.!!؟
آوارگی و بی خانمانی و خنده..!!؟
علی الاصول مطابقتی با هم ندارند ولی زندگی نیز خود طنز تلخی است در این دیار..
و مرگ نیز.
Tel: @HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein
👇👇👇
این طنز تلخ را در سال حدود هجده سال قبل نوشته بودم.
اندک زمانی بعد از زلزله ی بم.
شوربختانه هنوز تاریخ مصرف دارد.
چند روز پیش در خبرها آمده بود که قبرستان بزرگی برای زلزله احتمالی پایتخت آماده کرده اند.
با زلرله دیشب در بندرعباس، یاد این یادداشت قدیمی افتادم(با اندکی تغییر)👇👇
🖋زلزله باز هم خواهد آمد
بی خبر و پرخطر
و باز هم عده زیادی از ما زیر آوار خواهیم ماند.
خانه های هیچکدام از ما مقاوم تر از دیگری نیست.
و گروه های امداد هم طبق معمول میرسند، ولی دیر..
پس برای آنها که از زلزله و ریزش آوار نخواهند مرد، بلکه خفگی، گشنگی، تشنگی و سرما آنها را از پای خواهد انداخت، توصیه جدی داریم که نکات ایمنی زیر را بخاطر بسپارند.
طنز تلخی است..
زلزله و طنز..!!؟
مرگ و شوخی.!!؟
آوارگی و بی خانمانی و خنده..!!؟
علی الاصول مطابقتی با هم ندارند ولی زندگی نیز خود طنز تلخی است در این دیار..
و مرگ نیز.
Tel: @HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein
👇👇👇