This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🏴 پرواز روح آواز ایرانی
.
ای روان من...
همه چیز را، حتی واپسین دارایی ام را به تو داده ام، تا آنجا که دستانم تهی مانده اند و واپسین چیزم آن است که به تو بگویم : "آواز بخوان"
پس اینک به من بگو چه کسی از ما باید سپاس بگذارد؟
ای روان من!
بهتر آنکه آواز بخوانی و بگذاری که سپاست بگذارم.
"فردریک نیچه"
.
🏴رشت.شب بارانی.۹۹/۷/۱۷.ایام کرونایی☔️
.
#شجریان
Tel: @HypnoseChannel
.
ای روان من...
همه چیز را، حتی واپسین دارایی ام را به تو داده ام، تا آنجا که دستانم تهی مانده اند و واپسین چیزم آن است که به تو بگویم : "آواز بخوان"
پس اینک به من بگو چه کسی از ما باید سپاس بگذارد؟
ای روان من!
بهتر آنکه آواز بخوانی و بگذاری که سپاست بگذارم.
"فردریک نیچه"
.
🏴رشت.شب بارانی.۹۹/۷/۱۷.ایام کرونایی☔️
.
#شجریان
Tel: @HypnoseChannel
🖌همایون را دریابید.
.
"چونکه گل رفت و گلستان شد خراب
بوی گل را از که جوییم؟ از گلاب! "
همایون شجریان دردانه ای است که باید بیش از اینها قدر بیند و برصدر نشیند و نقش بی بدیل هنری و اجتماعی اش در ارائه شکلی از موسیقی را که در این از هم گسیختگی اجتماعی قادر به برقراری ارتباط بین نسل های متفاوت و عامل همدلی ملی بوده است را ادامه دهد.
همایون و البته شجریان ها، این روزها تا مدتی نیاز به فرصت سوگواری شخصی، آرامش و استراحت دارند.
😷رشت.دکتر حمیداخوین.۹۹/۷/۱۹.ایام کرونایی😷
#شجریان
#همایون
Tel: @HypnoseChannel
👇👇
.
"چونکه گل رفت و گلستان شد خراب
بوی گل را از که جوییم؟ از گلاب! "
همایون شجریان دردانه ای است که باید بیش از اینها قدر بیند و برصدر نشیند و نقش بی بدیل هنری و اجتماعی اش در ارائه شکلی از موسیقی را که در این از هم گسیختگی اجتماعی قادر به برقراری ارتباط بین نسل های متفاوت و عامل همدلی ملی بوده است را ادامه دهد.
همایون و البته شجریان ها، این روزها تا مدتی نیاز به فرصت سوگواری شخصی، آرامش و استراحت دارند.
😷رشت.دکتر حمیداخوین.۹۹/۷/۱۹.ایام کرونایی😷
#شجریان
#همایون
Tel: @HypnoseChannel
👇👇
🖌"همایون" را دریابید.
.
"چونکه گل رفت و گلستان شد خراب
بویِ گل را از كه جوييم؟ از گلاب! "
.
"همایون"، یکی از دستگاه‌های هفتگانه ردیف موسیقی ایرانی است. ریشهٔ نام این دستگاه، واژهٔ «هماگون» است که معنای "فرخنده" یا "خجسته " دارد.
آواز در دستگاه همایون را چنین توصیف کرده‌اند: باشکوه، مجلل و آرام، و در عین حال مؤثر، جذاب، دلربا و زیبا.
.
انگار شخصیت همایون شجریان تحت تاثیر تمام این معانی شکل گرفته است.
نامی که به معنا، نام مادرش، فرخنده "۱" را تداعی میکند که قطعا" صبور و آرام و به دور از حاشیه بوده است و همایون با درک عمیق معنای این نام در ذهن ناخودآگاه، قادر به ارائه مسئولیت های خودآگاه ِشجریان بودنش شده است.
همایون در میان دستگاه های موسیقی ایرانی، دستگاهی عجیب است که میتواند همزمان حس خوشبختی و غم را برانگیزد و در عین روایت لالایی های مادرانه ، راوی شکوه موسیقی های حماسه ای و زورخانه ای هم باشد.
همایون شجریان ترکیبی از سخت افزار مادری و الگوی نرم افزاری پدر بوده است که در درون او، به جای جنگ و تعارض، به صلح و ثبات دست یافته اند و بجای تضعیف همدیگر، به تقویت هم پرداخته اند و این ممکن نبود الا به قدرت عشق و صبوری مادرانه و جادوی موسیقی پدر.....
.
او به ویژه در یک سال اخیر فشار روحی زیادی را متحمل شده است تا ضمن حفظ نام و یاد استاد شجریان، به حراست از کیان خانواده نیز بپردازد ودر ضمن، پاسخگوی مطالبات مردمی نسبت به نوسانات مکرر حال عمومی پدر نیز باشد.
فشاری که در چند روز اخیر به بالاترین حد خود رسیده و استرس این مسئولیت پذیری که بی تردید با دغدغه حفظ سلامت ، امنیت و جان دوستداران استاد شجریان نیز همراه بوده، وجود نازنین او را خسته کرده است.
دیدن تصاویر انبوه مردم در کنار بیمارستان و مراسم تشییع و خاک سپاری در فاصله نزدیکی از همایون آن هم در این ایام کرونایی ، بیم سرایت بیماری را افزون میکند.
بیمی که در کنار فشارهای روانی متعدد بیرونی ، در کنار بی خوابی ها و خستگی های جسمی و روحی روزهای اخیر و از همه مهمتر، عدم امکان و فرصت برای سوگواری شخصی، میتواند زمینه ساز افت عملکرد سیستم ایمنی شده و خطر ابتلا به بیماری را بالا ببرد.
.
همایون را دریابیم....
همایون را دریابید......
همایون شجریان دردانه ای است که باید بیش از اینها قدر بیند و بر صدر نشیند و نقش بی بدیل هنری و اجتماعی اش در ارائه شکلی از موسیقی را که در این از هم گسیختگی اجتماعی قادر به برقراری ارتباط بین نسل های متفاوت و عامل همدلی ملی بوده است را ادامه دهد.
همایون و البته همه شجریان ها، این روزها تا مدتی نیاز به فرصت سوگواری شخصی ، آرامش و استراحت دارند.
.
😷رشت.دکترحمیداخوین.۹۹/۷/۱۹.ایام کرونایی😷
.
*۱.فرخنده گل افشان، مادر همایون شجریان
#شجریان
#همایون
.
Tel: @HypnoseChannel
.
"چونکه گل رفت و گلستان شد خراب
بویِ گل را از كه جوييم؟ از گلاب! "
.
"همایون"، یکی از دستگاه‌های هفتگانه ردیف موسیقی ایرانی است. ریشهٔ نام این دستگاه، واژهٔ «هماگون» است که معنای "فرخنده" یا "خجسته " دارد.
آواز در دستگاه همایون را چنین توصیف کرده‌اند: باشکوه، مجلل و آرام، و در عین حال مؤثر، جذاب، دلربا و زیبا.
.
انگار شخصیت همایون شجریان تحت تاثیر تمام این معانی شکل گرفته است.
نامی که به معنا، نام مادرش، فرخنده "۱" را تداعی میکند که قطعا" صبور و آرام و به دور از حاشیه بوده است و همایون با درک عمیق معنای این نام در ذهن ناخودآگاه، قادر به ارائه مسئولیت های خودآگاه ِشجریان بودنش شده است.
همایون در میان دستگاه های موسیقی ایرانی، دستگاهی عجیب است که میتواند همزمان حس خوشبختی و غم را برانگیزد و در عین روایت لالایی های مادرانه ، راوی شکوه موسیقی های حماسه ای و زورخانه ای هم باشد.
همایون شجریان ترکیبی از سخت افزار مادری و الگوی نرم افزاری پدر بوده است که در درون او، به جای جنگ و تعارض، به صلح و ثبات دست یافته اند و بجای تضعیف همدیگر، به تقویت هم پرداخته اند و این ممکن نبود الا به قدرت عشق و صبوری مادرانه و جادوی موسیقی پدر.....
.
او به ویژه در یک سال اخیر فشار روحی زیادی را متحمل شده است تا ضمن حفظ نام و یاد استاد شجریان، به حراست از کیان خانواده نیز بپردازد ودر ضمن، پاسخگوی مطالبات مردمی نسبت به نوسانات مکرر حال عمومی پدر نیز باشد.
فشاری که در چند روز اخیر به بالاترین حد خود رسیده و استرس این مسئولیت پذیری که بی تردید با دغدغه حفظ سلامت ، امنیت و جان دوستداران استاد شجریان نیز همراه بوده، وجود نازنین او را خسته کرده است.
دیدن تصاویر انبوه مردم در کنار بیمارستان و مراسم تشییع و خاک سپاری در فاصله نزدیکی از همایون آن هم در این ایام کرونایی ، بیم سرایت بیماری را افزون میکند.
بیمی که در کنار فشارهای روانی متعدد بیرونی ، در کنار بی خوابی ها و خستگی های جسمی و روحی روزهای اخیر و از همه مهمتر، عدم امکان و فرصت برای سوگواری شخصی، میتواند زمینه ساز افت عملکرد سیستم ایمنی شده و خطر ابتلا به بیماری را بالا ببرد.
.
همایون را دریابیم....
همایون را دریابید......
همایون شجریان دردانه ای است که باید بیش از اینها قدر بیند و بر صدر نشیند و نقش بی بدیل هنری و اجتماعی اش در ارائه شکلی از موسیقی را که در این از هم گسیختگی اجتماعی قادر به برقراری ارتباط بین نسل های متفاوت و عامل همدلی ملی بوده است را ادامه دهد.
همایون و البته همه شجریان ها، این روزها تا مدتی نیاز به فرصت سوگواری شخصی ، آرامش و استراحت دارند.
.
😷رشت.دکترحمیداخوین.۹۹/۷/۱۹.ایام کرونایی😷
.
*۱.فرخنده گل افشان، مادر همایون شجریان
#شجریان
#همایون
.
Tel: @HypnoseChannel
🎵 شاهکار شاهکارهای شجریان
.
🖌به قلم دوست عزیزم دکتر آرش قدوسی
.
در هنگامه رحلت استاد شجریان یا به قولی خسرو آواز ایران، بسیار پرسش شد که اگرچه همه کارهای ایشان استادانه است اما کدام یک شاهکار شاهکار هاست؟.
هر کس پاسخی داد اما من به یاد قطعه افتادم که یکی از شعرهای سعدی علیه الرحمه به صورت ساز و آواز توسط ایشان اجرا شده است.
برخی اساتید بر این باورند که غزلیات سعدی در بیان احساسات عاشقانه حتی بر غزلیات حافظ تفوق و برتری دارد.
به گمان من این سه بیت شعر معروف سعدی که در این ساز و آواز است، شاهکار شاهکارهای محمدرضا شجریان است. نمی دانم احساساتی که با شنیدن آن به انسان دست می دهد ناشی از شعر است یا آواز یا ساز یا مجموعه ای از آن، اما می دانم که بسیار روح نواز است و نوستالژیک و برای من یادآور روزگاران خوش جوانی.
موسیقی مونوفونیک ایرانی را باید از ابتدا تا انتها شنید تا در نقطه اوج به لذت آن دست یافت. وقتی بتهوون در شروع سمفونی پنجم با چهار/۴ نت، به قول خودش صدای در زدن سرنوشت را بیان می کند، ما شرقی ها باید جریانی از شعر و موسیقی را بشنویم تا برای مان معنا دار شود. بنابراین شما را دعوت می کنم تا این پانزده/۱۵ دقیقه را در محیطی آرام بشنوید و زمانیکه آواز در دستگاه ماهور شروع می شود و از گوشه های داد، خسروانی، دلکش و شکسته میگذرد و به گوشه های عراق و نهیب میرسد، این سه بیت خوانده می شود:
من رمیده دل آن به که در سماع نیایم
که گر ز پای درآیم به دربرند به دوشم
بیا به صلح من امروز در کنار من امشب
که دیده خواب نکرده‌ست از انتظار تو دوشم
مرا به هیچ بدادی و من هنوز بر آنم
که از وجود تو مویی به عالمی نفروشم...
در پایان سعدی که خداوندگار پند است می‌خواهد اندرزی جدید بدهد و می گوید:
مرا مگوی که سعدی طریق عشق رها کن
سخن چه فایده گفتن چو پند می‌ننیوشم
به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل
و گر مراد نیابم به قدر وسع بکوشم
اما پند دادن به ما رمیده دلان، چون رفتن به راه بادیه است...
✍آرش قدوسی شامگاهی در مهر ۹۹
📌سِرّ عشق ّنام آلبوم موسیقی سنتی ایرانی است با صدای محمدرضا شجریان ، سه تار پرویز مشکاتیان و نی نوازی محمد موسوی که در سال ۱۳۶۱ اجرا و در سال ۱۳۶۵ منتشر شد. این آلبوم در دستگاه ماهور اجرا شده است.
🖋این دلنوشته برای من، تکمله وحسن ختامی است بر یادداشت هایی که در پاییز امسال در باب عشق نوشته بودم.
😷رشت.۹۹/۷/۲۳.ایام کرونایی😷
Tel: @HypnoseChannel
👇👇👇
.
🖌به قلم دوست عزیزم دکتر آرش قدوسی
.
در هنگامه رحلت استاد شجریان یا به قولی خسرو آواز ایران، بسیار پرسش شد که اگرچه همه کارهای ایشان استادانه است اما کدام یک شاهکار شاهکار هاست؟.
هر کس پاسخی داد اما من به یاد قطعه افتادم که یکی از شعرهای سعدی علیه الرحمه به صورت ساز و آواز توسط ایشان اجرا شده است.
برخی اساتید بر این باورند که غزلیات سعدی در بیان احساسات عاشقانه حتی بر غزلیات حافظ تفوق و برتری دارد.
به گمان من این سه بیت شعر معروف سعدی که در این ساز و آواز است، شاهکار شاهکارهای محمدرضا شجریان است. نمی دانم احساساتی که با شنیدن آن به انسان دست می دهد ناشی از شعر است یا آواز یا ساز یا مجموعه ای از آن، اما می دانم که بسیار روح نواز است و نوستالژیک و برای من یادآور روزگاران خوش جوانی.
موسیقی مونوفونیک ایرانی را باید از ابتدا تا انتها شنید تا در نقطه اوج به لذت آن دست یافت. وقتی بتهوون در شروع سمفونی پنجم با چهار/۴ نت، به قول خودش صدای در زدن سرنوشت را بیان می کند، ما شرقی ها باید جریانی از شعر و موسیقی را بشنویم تا برای مان معنا دار شود. بنابراین شما را دعوت می کنم تا این پانزده/۱۵ دقیقه را در محیطی آرام بشنوید و زمانیکه آواز در دستگاه ماهور شروع می شود و از گوشه های داد، خسروانی، دلکش و شکسته میگذرد و به گوشه های عراق و نهیب میرسد، این سه بیت خوانده می شود:
من رمیده دل آن به که در سماع نیایم
که گر ز پای درآیم به دربرند به دوشم
بیا به صلح من امروز در کنار من امشب
که دیده خواب نکرده‌ست از انتظار تو دوشم
مرا به هیچ بدادی و من هنوز بر آنم
که از وجود تو مویی به عالمی نفروشم...
در پایان سعدی که خداوندگار پند است می‌خواهد اندرزی جدید بدهد و می گوید:
مرا مگوی که سعدی طریق عشق رها کن
سخن چه فایده گفتن چو پند می‌ننیوشم
به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل
و گر مراد نیابم به قدر وسع بکوشم
اما پند دادن به ما رمیده دلان، چون رفتن به راه بادیه است...
✍آرش قدوسی شامگاهی در مهر ۹۹
📌سِرّ عشق ّنام آلبوم موسیقی سنتی ایرانی است با صدای محمدرضا شجریان ، سه تار پرویز مشکاتیان و نی نوازی محمد موسوی که در سال ۱۳۶۱ اجرا و در سال ۱۳۶۵ منتشر شد. این آلبوم در دستگاه ماهور اجرا شده است.
🖋این دلنوشته برای من، تکمله وحسن ختامی است بر یادداشت هایی که در پاییز امسال در باب عشق نوشته بودم.
😷رشت.۹۹/۷/۲۳.ایام کرونایی😷
Tel: @HypnoseChannel
👇👇👇
.
اکبر عالمی برای ثبت تاریخ و ساخت مستندی از فعالیت های پزشکان و پرستاران در مقابله با کرونا، به میدان آمد که شوربختانه خود، به کرونا مبتلا شد و درگذشت.
عالمی آمده بود تا از روایت جنگ کادر درمان در مقابل کرونا فیلم های مستندی تهیه کند تا سر فرصت، روایت فتح را بسازد که چون آوینی شهید روایت شد.
عالمی قدردان بود و میدانست ثبت این روزهای تاریخی برای ملتی که حافظه تاریخی ندارد، لازم است.
افسوس ...
اصرار تاریخ به تکرارش به حدی است که به راویان صادق افشاگرش رحم نمیکند.
به عنوان یک پزشک در مقابل مقام این مرد بزرگ سر تعظیم فرود می آورم.
.
"یاران چه غریبانه.....رفتند از این خانه
هم سوخته شمع ما...... هم سوخته پروانه"
.
😷رشت.دکترحمیداخوین.۹۹/۷/۲۴.ایام کرونایی😷.
#اکبر_عالمی
#روایت_فتح
#کرونا
Tel: @HypnoseChannel
👇👇👇
اکبر عالمی برای ثبت تاریخ و ساخت مستندی از فعالیت های پزشکان و پرستاران در مقابله با کرونا، به میدان آمد که شوربختانه خود، به کرونا مبتلا شد و درگذشت.
عالمی آمده بود تا از روایت جنگ کادر درمان در مقابل کرونا فیلم های مستندی تهیه کند تا سر فرصت، روایت فتح را بسازد که چون آوینی شهید روایت شد.
عالمی قدردان بود و میدانست ثبت این روزهای تاریخی برای ملتی که حافظه تاریخی ندارد، لازم است.
افسوس ...
اصرار تاریخ به تکرارش به حدی است که به راویان صادق افشاگرش رحم نمیکند.
به عنوان یک پزشک در مقابل مقام این مرد بزرگ سر تعظیم فرود می آورم.
.
"یاران چه غریبانه.....رفتند از این خانه
هم سوخته شمع ما...... هم سوخته پروانه"
.
😷رشت.دکترحمیداخوین.۹۹/۷/۲۴.ایام کرونایی😷.
#اکبر_عالمی
#روایت_فتح
#کرونا
Tel: @HypnoseChannel
👇👇👇
🖌در رثای اکبر عالمی
.
در سالهای اول دهه هفتاد، برنامه تلویزیونی "هنر هفتم" با اجرای اکبر عالمی ، از پربیننده ترین برنامه های تلویزیون بود.
دیدن فیلم های بزرگ تاریخ سینما از صفحه تلویزیونی که بیش از یک دهه عمدتا" به پخش فیلم های تکراری ژاپنی پرداخته بود، جذاب و هیجان انگیز بود.
اکبر عالمی که خود استاد مطلق سینما بود، در مقام یک مجری بزرگوارانه بیشتر سکوت میکرد تا مهمان برنامه به نقد و تفسیر فیلم بپردازد.
در آن سالها عشق و عطش سینما در من زیاد بود و به زحمت عضو انجمن سینمای جوان شده و در بسیاری از جلسات تماشا و نقد فیلم و از جمله جذاب ترینش ماهی یک بار فیلم های بزرگ تاریخ سینما در سینما آفریقا و پرده بزرگ و نیم استوانه ای شکل آن (پانوراما) شرکت میکردم.
از همان سالها بود که مجله فیلم هم به لیست مجلات متعددی که میخواندم اضافه شده بود.
.
اسفند ماه ۱۳۷۱، انترن (کارورز) بخش زنان بیمارستان شهدا ی تجریش بودم و خانم دکتر یگانه عالمی ، خواهر اکبر عالمی رزیدنت(دستیار) سال یک بود و من هم که آن موقع سرم برای شعر و ادبیات و سینما درد میکرد با وجود او و انترن دیگر هم کشیک ، مجید شاه حسینی ، از نویسندگان متن فیلم های روایت فتح مرتضی آوینی، که به حسب اتفاق در این دوران دوماهه همراه شده بودیم و چند تن دیگر از دوستان علاقمند، به قدر وسع، ساعت ها به بحث های ادبی و سینمایی میپرداختیم.
در همین بخش بود که براساس یکی از اشعار معروف شاملو "در اینجا چار زندان است"، با چنین مضمونی......
"من اما هیچ کس را، در شبی تاریک و توفانی نکشتم
من اما راه بر مرد ربا خواری نبستم
من اما نیمه های شب ز بامی بر سر بامی نجستم
مرا گر خود نبود این بند
شاید بامدادی همچو یادی دور و لغزان
میگذشتم از تراز خاک سرد پست"
.
شعری سرودم که هرچند در شروع و میانه به سیاق شعرهای دیگر آن دورانم به زیور طنز آراسته بود ولی به عباراتی ختم شد که چشمان استاد عزیزم، دکتر نصوحی، مدیر گروه زنان بیمارستان شهدای تجریش را آغشته به اشک کرد...
.
"من اینجا شاهد آغاز پاک زندگی بودم
من اینجا شاهد پایان ترس و اضطراب یک پدر
من شاهد مادر شدن بودم
من اینجا شاهد زیباترین لبخند، زیباترین گریه ها بودم
.....
مرا گر خود نبود این شوق یاری دادن بسیار
مرا گر خود نبود این عشق شاهد بودن پایان اندوه و غم بیمار
شاید زودتر زین ها از این کار دست می شستم"
امروز قریب به ۳۰ سال از این خاطرات سینمایی گذشته است.
مجید شاه حسینی بعد فارغ التحصیلی، طبابتی نکرد و به دنبال سینما رفت و حتی دوبار دبیر جشنواره فیلم فجر شد و.....
آوینی در بهار سال ۷۲ شهید شد.
شاملو در سال ۷۹ درگذشت.
مسعود مهرابی، مدیر مسئول مجله فیلم چند ماه پیش(شهریور۹۹) درگذشت.
و حالا اکبر عالمی .....
.
اکبر عالمی برای ثبت تاریخ و ساخت مستندی از فعالیت های پزشکان و پرستاران در مقابله با کرونا، به میدان آمد که شوربختانه خود، به کرونا مبتلا شد و درگذشت.
عالمی آمده بود تا از روایت جنگ کادر درمان در مقابل کرونا فیلم های مستندی تهیه کند تا سر فرصت، روایت فتح را بسازد که چون آوینی شهید روایت شد.
عالمی قدردان بود و میدانست ثبت این روزهای تاریخی برای ملتی که حافظه تاریخی ندارد، لازم است.
افسوس ...
اصرار تاریخ به تکرارش به حدی است که به راویان صادق افشاگرش رحم نمیکند.
به عنوان یک پزشک در مقابل مقام این مرد بزرگ سر تعظیم فرود می آورم.
.
"یاران چه غریبانه.....رفتند از این خانه
هم سوخته شمع ما...... هم سوخته پروانه"
.
😷رشت.دکترحمیداخوین.۹۹/۷/۲۴.ایام کرونایی😷.
#اکبر_عالمی
#روایت_فتح
#کرونا
Tel: @HypnoseChannel
.
در سالهای اول دهه هفتاد، برنامه تلویزیونی "هنر هفتم" با اجرای اکبر عالمی ، از پربیننده ترین برنامه های تلویزیون بود.
دیدن فیلم های بزرگ تاریخ سینما از صفحه تلویزیونی که بیش از یک دهه عمدتا" به پخش فیلم های تکراری ژاپنی پرداخته بود، جذاب و هیجان انگیز بود.
اکبر عالمی که خود استاد مطلق سینما بود، در مقام یک مجری بزرگوارانه بیشتر سکوت میکرد تا مهمان برنامه به نقد و تفسیر فیلم بپردازد.
در آن سالها عشق و عطش سینما در من زیاد بود و به زحمت عضو انجمن سینمای جوان شده و در بسیاری از جلسات تماشا و نقد فیلم و از جمله جذاب ترینش ماهی یک بار فیلم های بزرگ تاریخ سینما در سینما آفریقا و پرده بزرگ و نیم استوانه ای شکل آن (پانوراما) شرکت میکردم.
از همان سالها بود که مجله فیلم هم به لیست مجلات متعددی که میخواندم اضافه شده بود.
.
اسفند ماه ۱۳۷۱، انترن (کارورز) بخش زنان بیمارستان شهدا ی تجریش بودم و خانم دکتر یگانه عالمی ، خواهر اکبر عالمی رزیدنت(دستیار) سال یک بود و من هم که آن موقع سرم برای شعر و ادبیات و سینما درد میکرد با وجود او و انترن دیگر هم کشیک ، مجید شاه حسینی ، از نویسندگان متن فیلم های روایت فتح مرتضی آوینی، که به حسب اتفاق در این دوران دوماهه همراه شده بودیم و چند تن دیگر از دوستان علاقمند، به قدر وسع، ساعت ها به بحث های ادبی و سینمایی میپرداختیم.
در همین بخش بود که براساس یکی از اشعار معروف شاملو "در اینجا چار زندان است"، با چنین مضمونی......
"من اما هیچ کس را، در شبی تاریک و توفانی نکشتم
من اما راه بر مرد ربا خواری نبستم
من اما نیمه های شب ز بامی بر سر بامی نجستم
مرا گر خود نبود این بند
شاید بامدادی همچو یادی دور و لغزان
میگذشتم از تراز خاک سرد پست"
.
شعری سرودم که هرچند در شروع و میانه به سیاق شعرهای دیگر آن دورانم به زیور طنز آراسته بود ولی به عباراتی ختم شد که چشمان استاد عزیزم، دکتر نصوحی، مدیر گروه زنان بیمارستان شهدای تجریش را آغشته به اشک کرد...
.
"من اینجا شاهد آغاز پاک زندگی بودم
من اینجا شاهد پایان ترس و اضطراب یک پدر
من شاهد مادر شدن بودم
من اینجا شاهد زیباترین لبخند، زیباترین گریه ها بودم
.....
مرا گر خود نبود این شوق یاری دادن بسیار
مرا گر خود نبود این عشق شاهد بودن پایان اندوه و غم بیمار
شاید زودتر زین ها از این کار دست می شستم"
امروز قریب به ۳۰ سال از این خاطرات سینمایی گذشته است.
مجید شاه حسینی بعد فارغ التحصیلی، طبابتی نکرد و به دنبال سینما رفت و حتی دوبار دبیر جشنواره فیلم فجر شد و.....
آوینی در بهار سال ۷۲ شهید شد.
شاملو در سال ۷۹ درگذشت.
مسعود مهرابی، مدیر مسئول مجله فیلم چند ماه پیش(شهریور۹۹) درگذشت.
و حالا اکبر عالمی .....
.
اکبر عالمی برای ثبت تاریخ و ساخت مستندی از فعالیت های پزشکان و پرستاران در مقابله با کرونا، به میدان آمد که شوربختانه خود، به کرونا مبتلا شد و درگذشت.
عالمی آمده بود تا از روایت جنگ کادر درمان در مقابل کرونا فیلم های مستندی تهیه کند تا سر فرصت، روایت فتح را بسازد که چون آوینی شهید روایت شد.
عالمی قدردان بود و میدانست ثبت این روزهای تاریخی برای ملتی که حافظه تاریخی ندارد، لازم است.
افسوس ...
اصرار تاریخ به تکرارش به حدی است که به راویان صادق افشاگرش رحم نمیکند.
به عنوان یک پزشک در مقابل مقام این مرد بزرگ سر تعظیم فرود می آورم.
.
"یاران چه غریبانه.....رفتند از این خانه
هم سوخته شمع ما...... هم سوخته پروانه"
.
😷رشت.دکترحمیداخوین.۹۹/۷/۲۴.ایام کرونایی😷.
#اکبر_عالمی
#روایت_فتح
#کرونا
Tel: @HypnoseChannel
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
✍سنگرسازان بی سنگر
به بهانه بزرگداشت روز بیهوشی
در شرایط سخت تنفسی ابتلا به کرونا که دیگر نفسی مفرح ذات نیست، نفس های ممد حیات مدیون جانفشانی ایشان است.
متخصصین بیهوشی این روزها بوی نفس می دهند.
Tel: @HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein
👇👇👇👇
به بهانه بزرگداشت روز بیهوشی
در شرایط سخت تنفسی ابتلا به کرونا که دیگر نفسی مفرح ذات نیست، نفس های ممد حیات مدیون جانفشانی ایشان است.
متخصصین بیهوشی این روزها بوی نفس می دهند.
Tel: @HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein
👇👇👇👇
🖌 سنگر سازان بی سنگر
به بهانه بزرگداشت روز بیهوشی
تبریک های مناسبتی جزو عادات من نیست مگر اتفاقی احساسی، انسانی آن مناسبت را همراهی کند و یا ضرورتی بر تقویت توجه نسبت به آن مناسبت حس کنم.
از جمله این مناسبت ها، روز پزشک است که اساسا" تفکیک آن برمبنای تخصص های مختلف را نیز جز تقلیل ارزش های آن تلقی نمیکنم.
مثل اینکه علاوه بر روز معلم، روزهای معلم دیگری بر مبنای تخصص درسی درست کنیم و مثلا روز معلم ریاضی، روز معلم جغرافی و روز معلم انشاء داشته باشیم.
اما امسال آن اتفاق احساسی انسانی به وقوع پیوست و کرونا ضرورت توجه بیشتر به همکاران متخصص بیهوشی را ایجاب کرد.
همکارانی که در خط مقدم خدمت رسانی به بیماران بدحال با قدرت سرایت بالا، شرافتمندانه ریسک خطر را میپذیرند و در راه نجات جان، از جان مایه میگذارند.
اعتراف میکنم که در تمام این ایام کرونایی نگران دوستان و همکاران عزیزم بودم و این نگرانی با هر بار ابتلا یا بدحال و بستری شدن یکی از ایشان به اوج میرسد.
همکارانی که علی رغم حضور بسیار موثرشان، اتفاقا" کمتر دیده میشوند و نام و چهره شان در خاطر کمتر بیماری به یادگار می ماند.
متخصصین بیهوشی، سنگرسازان بی سنگر جبهه نبرد بر علیه کرونا هستند.
در شرایط سخت تنفسی ابتلا به کرونا که دیگر نفسی مفرح ذات نیست، نفس های ممد حیات مدیون جانفشانی ایشان است.
متخصصین بیهوشی این روزها بوی نفس می دهند.
نفس نفس توسینه ام، عطرنفسهای شماست
اگرکه قابل بدونید، خونه دل جای شماست
شماگناهی ندارینّ این روزگاربی وفاست
توخلوت شبونه ام، خالی فقط جای شماست
تو جام می تموم شبّ نقش دوچشمای شماست
نفس نفس توسینه ام، عطرنفسهای شماست
اگرکه قابل بدونید، خونه دل جای شماست
خونه دل جای شماست.
روزتان مبارک
برایتان دوام دل و لذت مدام نفس های مفرح ذات آرزومندم.مراقب خودتون باشید.
خونه دل جای شماست.
😷رشت.دکترحمیداخوین.۹۹/۷/۲۵.ایام کرونایی😷
#روز_بیهوشی
#نفس
#کرونا
Tel: @HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein
به بهانه بزرگداشت روز بیهوشی
تبریک های مناسبتی جزو عادات من نیست مگر اتفاقی احساسی، انسانی آن مناسبت را همراهی کند و یا ضرورتی بر تقویت توجه نسبت به آن مناسبت حس کنم.
از جمله این مناسبت ها، روز پزشک است که اساسا" تفکیک آن برمبنای تخصص های مختلف را نیز جز تقلیل ارزش های آن تلقی نمیکنم.
مثل اینکه علاوه بر روز معلم، روزهای معلم دیگری بر مبنای تخصص درسی درست کنیم و مثلا روز معلم ریاضی، روز معلم جغرافی و روز معلم انشاء داشته باشیم.
اما امسال آن اتفاق احساسی انسانی به وقوع پیوست و کرونا ضرورت توجه بیشتر به همکاران متخصص بیهوشی را ایجاب کرد.
همکارانی که در خط مقدم خدمت رسانی به بیماران بدحال با قدرت سرایت بالا، شرافتمندانه ریسک خطر را میپذیرند و در راه نجات جان، از جان مایه میگذارند.
اعتراف میکنم که در تمام این ایام کرونایی نگران دوستان و همکاران عزیزم بودم و این نگرانی با هر بار ابتلا یا بدحال و بستری شدن یکی از ایشان به اوج میرسد.
همکارانی که علی رغم حضور بسیار موثرشان، اتفاقا" کمتر دیده میشوند و نام و چهره شان در خاطر کمتر بیماری به یادگار می ماند.
متخصصین بیهوشی، سنگرسازان بی سنگر جبهه نبرد بر علیه کرونا هستند.
در شرایط سخت تنفسی ابتلا به کرونا که دیگر نفسی مفرح ذات نیست، نفس های ممد حیات مدیون جانفشانی ایشان است.
متخصصین بیهوشی این روزها بوی نفس می دهند.
نفس نفس توسینه ام، عطرنفسهای شماست
اگرکه قابل بدونید، خونه دل جای شماست
شماگناهی ندارینّ این روزگاربی وفاست
توخلوت شبونه ام، خالی فقط جای شماست
تو جام می تموم شبّ نقش دوچشمای شماست
نفس نفس توسینه ام، عطرنفسهای شماست
اگرکه قابل بدونید، خونه دل جای شماست
خونه دل جای شماست.
روزتان مبارک
برایتان دوام دل و لذت مدام نفس های مفرح ذات آرزومندم.مراقب خودتون باشید.
خونه دل جای شماست.
😷رشت.دکترحمیداخوین.۹۹/۷/۲۵.ایام کرونایی😷
#روز_بیهوشی
#نفس
#کرونا
Tel: @HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🖌خودکرده را تدبیر نیست
🎬 فیلم اجتماع مردم در مناطق مرزی جهت تماشای جنگ ارمنستان و آذربایجان
@HypnoseChannel
🎬 فیلم اجتماع مردم در مناطق مرزی جهت تماشای جنگ ارمنستان و آذربایجان
@HypnoseChannel
🖌خودکرده را تدبیر نیست
.
رواندرمانگران اگزیستانسیالیست برای انسان چهار ترس بنیادین و چهار دلواپسی غایی قائلند:
"آزادی"، "مرگ"، "پوچی" و "تنهایی".
با نگاهی به رفتار غالب امروز ایرانیان به نظر میرسد که نه تنها ترس از مرگ، کم رنگ شده است ، بلکه مرگ، شاید به حسب تکرر و حذف قباحت ناشی از تکرار، عادی شده....
مرگ در جنگ
مرگ در زلزله
مرگ در سیل
مرگ در اثر تصادف
مرگ در اثر سقوط هواپیما
و حالا مرگ در اثر کرونا
اعلام روزانه درگذشتگان از کرونا نه تنها به پررنگ کردن ترس از مرگ و لاجرم رفتارهای محافظتی و پیشگیرانه بیشتر در این مورد نیانجامیده، بلکه به مراقبت کمتر مردم و عادی تر شدن مرگ کرونایی انجامیده است.
با نگاه به عملکرد دولتمردان در فرار به جلو و مقصر جلوه دادن مردم، شاید تفسیر روانشناسانه این رفتار، نشان دهنده رابطه معکوس "والد" و "کودک" (دولت، در نقش یک والد سرزنشگر و ملت، در نقش کودک لجباز) در یک جامعه نابالغ باشد.
امروزه، از بین این چهار رفتار بنیادین، عادی و عادتی شدن "پوچی" و" تنهایی" نیز مشهود است.
آدم ها، تنهاتر شده اند(چه به تبع دنیای مجازی و چه به حکم کرونا) وبا کمرنگ شدن معانی عمیق انسانی، "پوچی" نیز بر زندگی ایشان غلبه افکنده است و این تنهایی و پوچی خود کاهنده بنیه ی لازم برای تاب آوری زندگی و مشکلات آن است.
با مشخص شدن تکلیف مرگ، تنهایی و پوچی، تنها "آزادی" است که ظواهر امر آن را دست نیافتنی تر از سابق می نمایاند.
آزادی، دلواپسی غایی دیگری است که کمتر قابل درک است مگر متوجه مسئولیتی شویم که ملازم آزادی است و به واقع ترس از آزادی، ترس از مسئولیتی است که آزادی با خود می آورد.
به واقع اگر اصل جدایی ناپذیری آزادی و مسئولیت پذیری را بپذیریم، مسئولیت پذیری رفتار مردمی که بی توجه به خطر مرگ ناشی از حضور نابجا به دیدار صحنه جنگ ارمنستان و آذربایجان میروند و صرفن جان خود را به خطر می اندازند، بیش از مردمی است که خودخواهانه به سفر میروند یا ماسک نمیزنند و سلامت دیگران را به مخاطره می اندازند و حتی از این بابت احساس گناه هم نمیکنند.
احساس گناه به معنای من مقصرم یا من مسئولم، میباشد. در واقع پایه ی هر احساس مسئولیتی احساس گناه است و فرد بدون احساس گناه، احساس مسئولیت پیدا نمی کند.
ناگفته پیداست که ریشه این رفتارهای نابالغانه را باید در رفتار ناکارآمد مسئولینی جست که بدون احساس گناه ناشی از قصور در عملکردشان، در بسامان کردن اوضاع اقتصادی و معیشتی مردم در جهت امکان برخورداری از یک زندگی شرافتمندانه ناتوانند.
در چنین شرایطی بدیهی است با کاهش انرژی زندگی و خستگی ناشی از یک نبرد نابرابر در برخورداری از حداقل های زندگی، توان قرار گرفتن در مسیر رشد روانی جهت رسیدن به یک بلوغ روانی_رفتاری از جامعه سلب میگردد و نمیتوان رفتار مسئولانه ای از این جامعه انتظار داشت.
.
😷رشت.دکترحمیداخوین.۹۹/۷/۲۸.ایام کرونایی😷
.
🎬فیلم اجتماع مردم در مناطق مرزی جهت تماشای جنگ ارمنستان و آذربایجان
Tel: @HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein
.
رواندرمانگران اگزیستانسیالیست برای انسان چهار ترس بنیادین و چهار دلواپسی غایی قائلند:
"آزادی"، "مرگ"، "پوچی" و "تنهایی".
با نگاهی به رفتار غالب امروز ایرانیان به نظر میرسد که نه تنها ترس از مرگ، کم رنگ شده است ، بلکه مرگ، شاید به حسب تکرر و حذف قباحت ناشی از تکرار، عادی شده....
مرگ در جنگ
مرگ در زلزله
مرگ در سیل
مرگ در اثر تصادف
مرگ در اثر سقوط هواپیما
و حالا مرگ در اثر کرونا
اعلام روزانه درگذشتگان از کرونا نه تنها به پررنگ کردن ترس از مرگ و لاجرم رفتارهای محافظتی و پیشگیرانه بیشتر در این مورد نیانجامیده، بلکه به مراقبت کمتر مردم و عادی تر شدن مرگ کرونایی انجامیده است.
با نگاه به عملکرد دولتمردان در فرار به جلو و مقصر جلوه دادن مردم، شاید تفسیر روانشناسانه این رفتار، نشان دهنده رابطه معکوس "والد" و "کودک" (دولت، در نقش یک والد سرزنشگر و ملت، در نقش کودک لجباز) در یک جامعه نابالغ باشد.
امروزه، از بین این چهار رفتار بنیادین، عادی و عادتی شدن "پوچی" و" تنهایی" نیز مشهود است.
آدم ها، تنهاتر شده اند(چه به تبع دنیای مجازی و چه به حکم کرونا) وبا کمرنگ شدن معانی عمیق انسانی، "پوچی" نیز بر زندگی ایشان غلبه افکنده است و این تنهایی و پوچی خود کاهنده بنیه ی لازم برای تاب آوری زندگی و مشکلات آن است.
با مشخص شدن تکلیف مرگ، تنهایی و پوچی، تنها "آزادی" است که ظواهر امر آن را دست نیافتنی تر از سابق می نمایاند.
آزادی، دلواپسی غایی دیگری است که کمتر قابل درک است مگر متوجه مسئولیتی شویم که ملازم آزادی است و به واقع ترس از آزادی، ترس از مسئولیتی است که آزادی با خود می آورد.
به واقع اگر اصل جدایی ناپذیری آزادی و مسئولیت پذیری را بپذیریم، مسئولیت پذیری رفتار مردمی که بی توجه به خطر مرگ ناشی از حضور نابجا به دیدار صحنه جنگ ارمنستان و آذربایجان میروند و صرفن جان خود را به خطر می اندازند، بیش از مردمی است که خودخواهانه به سفر میروند یا ماسک نمیزنند و سلامت دیگران را به مخاطره می اندازند و حتی از این بابت احساس گناه هم نمیکنند.
احساس گناه به معنای من مقصرم یا من مسئولم، میباشد. در واقع پایه ی هر احساس مسئولیتی احساس گناه است و فرد بدون احساس گناه، احساس مسئولیت پیدا نمی کند.
ناگفته پیداست که ریشه این رفتارهای نابالغانه را باید در رفتار ناکارآمد مسئولینی جست که بدون احساس گناه ناشی از قصور در عملکردشان، در بسامان کردن اوضاع اقتصادی و معیشتی مردم در جهت امکان برخورداری از یک زندگی شرافتمندانه ناتوانند.
در چنین شرایطی بدیهی است با کاهش انرژی زندگی و خستگی ناشی از یک نبرد نابرابر در برخورداری از حداقل های زندگی، توان قرار گرفتن در مسیر رشد روانی جهت رسیدن به یک بلوغ روانی_رفتاری از جامعه سلب میگردد و نمیتوان رفتار مسئولانه ای از این جامعه انتظار داشت.
.
😷رشت.دکترحمیداخوین.۹۹/۷/۲۸.ایام کرونایی😷
.
🎬فیلم اجتماع مردم در مناطق مرزی جهت تماشای جنگ ارمنستان و آذربایجان
Tel: @HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein
🧇نمیشه کسی بیاد گیلان و کلوچه فومن نخوره و سوغات نبره
کلوچه پزها، بعد از آماده سازی خمیر این کلوچه خوشمزه و قبل از طبخ در تنور، مُهری روی خمیر میزنند تا کلوچه ها به شکلی درآیند که مشخصه ی اصلی کلوچه فومن است.
چند روز پیش بطور اتفاقی با تصویری از یک انگشتری مفرغی توام با طلا مربوط به هزار سال قبل از میلاد و مربوط به حوزه تمدن املش مواجه شدم که به محض دیدنش یاد کلوچه فومن افتادم.
با احتساب این شباهت، حوزه شرق گیلان که خود سالهاست مدعی صنعت کلوچه پزی هستند و سالهاست علی رغم کلوچه های خوشمزه ای که درست میکنند، فاقد شکل و شمایل و قالبی خاص برای کلوچه هایشان هستند، شاید افسوس بخورند که فومنی ها با قالب تثبیت شده کلوچه هایشان که به گمان من برگرفته از این انگشتری عتیقه حوزه شرق گیلان است، قدمت تاریخی تری به محصول خود داده اند.
البته نمیدانم خود کلوچه پزهای فومن تا بحال به ریشه های انتخاب این قالب برای کلوچه های خود فکر کرده اند یا خیر ولی بد نیست فومنی ها که به مجسمه و مجسمه سازی هم علاقه مند هستند، مجسمه این انگشتری را به کلکسیون مجسمه های شهری خود بیافزایند.
😷رشت.ایام کرونایی.۹۹/۷/۳۰😷
@HypnoseChannel
کلوچه پزها، بعد از آماده سازی خمیر این کلوچه خوشمزه و قبل از طبخ در تنور، مُهری روی خمیر میزنند تا کلوچه ها به شکلی درآیند که مشخصه ی اصلی کلوچه فومن است.
چند روز پیش بطور اتفاقی با تصویری از یک انگشتری مفرغی توام با طلا مربوط به هزار سال قبل از میلاد و مربوط به حوزه تمدن املش مواجه شدم که به محض دیدنش یاد کلوچه فومن افتادم.
با احتساب این شباهت، حوزه شرق گیلان که خود سالهاست مدعی صنعت کلوچه پزی هستند و سالهاست علی رغم کلوچه های خوشمزه ای که درست میکنند، فاقد شکل و شمایل و قالبی خاص برای کلوچه هایشان هستند، شاید افسوس بخورند که فومنی ها با قالب تثبیت شده کلوچه هایشان که به گمان من برگرفته از این انگشتری عتیقه حوزه شرق گیلان است، قدمت تاریخی تری به محصول خود داده اند.
البته نمیدانم خود کلوچه پزهای فومن تا بحال به ریشه های انتخاب این قالب برای کلوچه های خود فکر کرده اند یا خیر ولی بد نیست فومنی ها که به مجسمه و مجسمه سازی هم علاقه مند هستند، مجسمه این انگشتری را به کلکسیون مجسمه های شهری خود بیافزایند.
😷رشت.ایام کرونایی.۹۹/۷/۳۰😷
@HypnoseChannel
🖌آدم های خوب را خسته نکنید.
🔹"خ"...مثل..."خوب"
🔸"خ"...مثل..."خسته"
▪️"خ"...مثل..."خاطره"
یادداشتی برای یادنامه دکتر محمد بخشعلی زاده که اخیرا در شماره ۱۹۶ نشریه پزشکان گیل منتشر شد.
Tel: @HypnoseChannel
👇👇👇
🔹"خ"...مثل..."خوب"
🔸"خ"...مثل..."خسته"
▪️"خ"...مثل..."خاطره"
یادداشتی برای یادنامه دکتر محمد بخشعلی زاده که اخیرا در شماره ۱۹۶ نشریه پزشکان گیل منتشر شد.
Tel: @HypnoseChannel
👇👇👇
🖌آدم های خوب را خسته نکنید
🔹خ...مثل...خوب
🔸خ....مثل... خسته
▪️خ...مثل.... خاطره
محمد بخشعلی زاده ، خوب بود ...خیلی خوب
و البته خسته.....
نه خسته از خوب بودن....بلکه خسته از تنهایی
هیچوقت از خوب بودن خسته نشد.
غافل از اینکه این همه خوب بودن موجب تنهایی اش میشود.
و تنهایی آدم ها را خسته میکند.
محمد دوستان زیادی داشت...خیلی زیاد..
ولی در روزهای آخر تنهای تنها بود و در تنهایی چشم از جهان فروبست.
کرونا فقط بهانه ای برای آخرین تنهایی اش بود.
اگر هر کدام از دوستانش جای او بودند ، محمد تنهایشان نمیگذاشت...
ولی هیچکس مثل او نبود.
و این سرنوشت همه آدم های خوب است.
آدم هایی که دیگر کمتر یافت میشوند.
آدم هایی که بخاطر خوب بودن مهربانند و مهربانی شان موجب آزردگی شان.
آدم هایی که چون خوبند بلاتکلیف میشوند.
چون بد بودن را بلد نیستند.
ولی به مرور توان خوب بودن و ناگهان توان بودن را از دست میدهند.
ابتدا از دنیای آدم ها به تنهایی خود هجرت میکنند و بعد به تنهایی خود عادت میکنند.
محمد در تنهایی از دنیا رفت ولی نه از عوارض تنهایی
بزرگترین عارضه تنهایی عادت است و او مدت ها بود که به تنهایی عادت کرده بود.
رفتنش هجرت از رنج تنهایی میان تن ها به لذت تنهایی تنها بود.
روزی که گفت عازم بیمارستان است ، به او گفتم نرو...
میترسیدم....
چون مدت ها بود که شاهد خسته بودنش بودم
محمد خوب و شریف و بسیار مهربان بود...بدون سرسوزنی خودخواهی....
بیش از آنچه در این جامعه نامهربان و خود خواه درک شود. سالها بود که از این همه مهربانی درک نشده خسته بود.
ولی به روی کسی نمی آورد.
انتظار زیادی از کسی نداشت...حتی توقع خوبی متقابل. ولی انتظار هم نداشت بابت خوبی سرزنش شود و در مقابل خوبی بدی ببیند.
ولی بدی میدید و سرزنش می شد.
من می ترسیدم که برود بیمارستان و آنقدر تنهایی به او آرامش بدهد که برنگردد....
و برنگشت...
در ایام کوتاه بستری، در هر مکالمه تلفنی فاصله ادای کلمات و نفس هایش کمتر و کمتر میشد. ولی من همچنان از خستگی اش بیشتر میترسیدم تا از کرونا....
آخرش هم به بهانه ی خستگی تنفسی به دستگاه تنفس مصنوعی وصل شد....
لعنت بر این خستگی...
خستگی ناشی از بی رنگی تکرار است و هیچ تکراری بدتر از تکرار ناامیدی نیست.
امید انتظار می آورد و وقتی انتظار به حاصل نمی نشیند ناامیدی عمیق تری سراغ آدم می آید که آدم را به خلوت خودخواسته ای میبرد.
سرنوشت محمد نمادی ازسرنوشت امروز بسیاری از ماست....
نمادی از ایرانیان خسته....
نمادی از پزشکان و پرستارانی خسته....
خسته از دویدن و نرسیدن....
خسته از گفتن و پاسخ نشنیدن....
خسته از دیده و شنیده نشدن....
خسته از امیدهای بی حاصل....
خسته از چرخه تلاش های به ثمر نرسیده برای برخورداری از حداقل رفاه و آرامش در زندگی...
خسته روحی....خسته جسمی
عجیب نیست که آمار ابتلا و مرگ کرونایی پایین نمیاد....
عجیب نیست که آمار ابتلا و مرگ کادر درمان رو به افزایش است....
کادر درمان خسته است.....
ایرانیان خسته اند.....خسته..
خسته از زندگی روزمره و روزمرگیهای زندگی....
غافل از اینکه روزمرگی سبب ساز زودمرگی میشود....
خسته از تلاش بی حاصل.....
خسته از تکرار و تکرار و بی رنگی تکرار.....
خسته از عادت به شرایطی که دائما بدتر میشود
ولی باز هم عادت میکنند....
الان هم عادت کرده اند....
نه به کرونا.....بلکه به مرگ ناشی از کرونا....
طی مدت هفت ماه از رفتن محمد، مرگ کرونایی عادی شده و دیگر اسامی و ارقام فوتی ها حسی در کسی برنمی انگیزد.
مردم با کرونا به همزیستی رسیدند.
این ویژگی آدمی است که به هرچیزی عادت میکند و خصیصه کسانی که سالهاست انتخابشان بین بد و بدتر و عادتشان، عادت به بدی بوده...
راستی امروز جمعه است.
هر روز جمعه محمد یک عکس از صبحانه اش میگذاشت..
در رستوران پاستا...
تا چندین جمعه بعد از فوت محمد به حسب عادتی که او ایجاد کرده بود در صفحات مجازی، به ویژه گروه تلگرامی "ممد و یاران" که خود پایه گذارش بود دنبال عکس صبحانه او میگشتم.
گروهی که پارسال هم شاهد رفتن ستون دیگرش خانم دکتر سونیا معصومی بود.
راستی یادم رفت راجع به مهمترین دلبستگی محمد بگویم...
مهمترین عشق و دلبستگی محمد نوه اش "دایان" بود....
تنها دلبستگی ای که مرا به مقاومت محمد برای ماندن امیدوار میکرد.
تنها کسی که محمد ساکت و کم سخن را به سخن گویی وامیداشت.
شوق و شعف نوه دارشدنش را هیچوقت فراموش نمیکنم.
مطمئنم که عشق به دایان را با هیچ چیز عوض نمیکرد.
کاش انقدر خسته نبود...
حالا فقط خاطره اش برای دایان مانده است.
.
📌این یادداشت برای یادنامه دکتر بخشعلی زاده نشریه پزشکان گیل نگاشته شده بود و اخیرا در شماره ۱۹۶ آن منتشر شد.
😷رشت.دکترحمیداخوین.۹۹/۸/۴.ایام کرونایی😷
Tel: @HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein
🔹خ...مثل...خوب
🔸خ....مثل... خسته
▪️خ...مثل.... خاطره
محمد بخشعلی زاده ، خوب بود ...خیلی خوب
و البته خسته.....
نه خسته از خوب بودن....بلکه خسته از تنهایی
هیچوقت از خوب بودن خسته نشد.
غافل از اینکه این همه خوب بودن موجب تنهایی اش میشود.
و تنهایی آدم ها را خسته میکند.
محمد دوستان زیادی داشت...خیلی زیاد..
ولی در روزهای آخر تنهای تنها بود و در تنهایی چشم از جهان فروبست.
کرونا فقط بهانه ای برای آخرین تنهایی اش بود.
اگر هر کدام از دوستانش جای او بودند ، محمد تنهایشان نمیگذاشت...
ولی هیچکس مثل او نبود.
و این سرنوشت همه آدم های خوب است.
آدم هایی که دیگر کمتر یافت میشوند.
آدم هایی که بخاطر خوب بودن مهربانند و مهربانی شان موجب آزردگی شان.
آدم هایی که چون خوبند بلاتکلیف میشوند.
چون بد بودن را بلد نیستند.
ولی به مرور توان خوب بودن و ناگهان توان بودن را از دست میدهند.
ابتدا از دنیای آدم ها به تنهایی خود هجرت میکنند و بعد به تنهایی خود عادت میکنند.
محمد در تنهایی از دنیا رفت ولی نه از عوارض تنهایی
بزرگترین عارضه تنهایی عادت است و او مدت ها بود که به تنهایی عادت کرده بود.
رفتنش هجرت از رنج تنهایی میان تن ها به لذت تنهایی تنها بود.
روزی که گفت عازم بیمارستان است ، به او گفتم نرو...
میترسیدم....
چون مدت ها بود که شاهد خسته بودنش بودم
محمد خوب و شریف و بسیار مهربان بود...بدون سرسوزنی خودخواهی....
بیش از آنچه در این جامعه نامهربان و خود خواه درک شود. سالها بود که از این همه مهربانی درک نشده خسته بود.
ولی به روی کسی نمی آورد.
انتظار زیادی از کسی نداشت...حتی توقع خوبی متقابل. ولی انتظار هم نداشت بابت خوبی سرزنش شود و در مقابل خوبی بدی ببیند.
ولی بدی میدید و سرزنش می شد.
من می ترسیدم که برود بیمارستان و آنقدر تنهایی به او آرامش بدهد که برنگردد....
و برنگشت...
در ایام کوتاه بستری، در هر مکالمه تلفنی فاصله ادای کلمات و نفس هایش کمتر و کمتر میشد. ولی من همچنان از خستگی اش بیشتر میترسیدم تا از کرونا....
آخرش هم به بهانه ی خستگی تنفسی به دستگاه تنفس مصنوعی وصل شد....
لعنت بر این خستگی...
خستگی ناشی از بی رنگی تکرار است و هیچ تکراری بدتر از تکرار ناامیدی نیست.
امید انتظار می آورد و وقتی انتظار به حاصل نمی نشیند ناامیدی عمیق تری سراغ آدم می آید که آدم را به خلوت خودخواسته ای میبرد.
سرنوشت محمد نمادی ازسرنوشت امروز بسیاری از ماست....
نمادی از ایرانیان خسته....
نمادی از پزشکان و پرستارانی خسته....
خسته از دویدن و نرسیدن....
خسته از گفتن و پاسخ نشنیدن....
خسته از دیده و شنیده نشدن....
خسته از امیدهای بی حاصل....
خسته از چرخه تلاش های به ثمر نرسیده برای برخورداری از حداقل رفاه و آرامش در زندگی...
خسته روحی....خسته جسمی
عجیب نیست که آمار ابتلا و مرگ کرونایی پایین نمیاد....
عجیب نیست که آمار ابتلا و مرگ کادر درمان رو به افزایش است....
کادر درمان خسته است.....
ایرانیان خسته اند.....خسته..
خسته از زندگی روزمره و روزمرگیهای زندگی....
غافل از اینکه روزمرگی سبب ساز زودمرگی میشود....
خسته از تلاش بی حاصل.....
خسته از تکرار و تکرار و بی رنگی تکرار.....
خسته از عادت به شرایطی که دائما بدتر میشود
ولی باز هم عادت میکنند....
الان هم عادت کرده اند....
نه به کرونا.....بلکه به مرگ ناشی از کرونا....
طی مدت هفت ماه از رفتن محمد، مرگ کرونایی عادی شده و دیگر اسامی و ارقام فوتی ها حسی در کسی برنمی انگیزد.
مردم با کرونا به همزیستی رسیدند.
این ویژگی آدمی است که به هرچیزی عادت میکند و خصیصه کسانی که سالهاست انتخابشان بین بد و بدتر و عادتشان، عادت به بدی بوده...
راستی امروز جمعه است.
هر روز جمعه محمد یک عکس از صبحانه اش میگذاشت..
در رستوران پاستا...
تا چندین جمعه بعد از فوت محمد به حسب عادتی که او ایجاد کرده بود در صفحات مجازی، به ویژه گروه تلگرامی "ممد و یاران" که خود پایه گذارش بود دنبال عکس صبحانه او میگشتم.
گروهی که پارسال هم شاهد رفتن ستون دیگرش خانم دکتر سونیا معصومی بود.
راستی یادم رفت راجع به مهمترین دلبستگی محمد بگویم...
مهمترین عشق و دلبستگی محمد نوه اش "دایان" بود....
تنها دلبستگی ای که مرا به مقاومت محمد برای ماندن امیدوار میکرد.
تنها کسی که محمد ساکت و کم سخن را به سخن گویی وامیداشت.
شوق و شعف نوه دارشدنش را هیچوقت فراموش نمیکنم.
مطمئنم که عشق به دایان را با هیچ چیز عوض نمیکرد.
کاش انقدر خسته نبود...
حالا فقط خاطره اش برای دایان مانده است.
.
📌این یادداشت برای یادنامه دکتر بخشعلی زاده نشریه پزشکان گیل نگاشته شده بود و اخیرا در شماره ۱۹۶ آن منتشر شد.
😷رشت.دکترحمیداخوین.۹۹/۸/۴.ایام کرونایی😷
Tel: @HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein
🟣 نظام پزشکی بنفش
🔹ف..مثل..فاضل
🔸ف..مثل.. فرمانده
▪️ف..مثل..فشل
آخرین انتخابات نظام پزشکی در تیرماه ۱۳۹۶ برگزار شد.
انتخاباتی که هاشمی وزیر وقت بهداشت اظهار امیدواری کرده بود تا بدون حاشیه برگزار شود ولی حواشی بسیار داشت.
روز رای گیری در پایان هفته ای انتخاب شد که به روز تعطیل دیگری در تابستان متصل شده بود و احتمال سفرهای بیرون شهری بسیار بالا بود و به همین دلیل وزارتخانه قول قطعی برگزاری الکترونیک در کنار شکل سنتی را داده بودند.
تنوع قابل ملاحظه اختلاف دیدگاه های کاندیداها خبر از انتخاباتی پرشور میداد.
حضور دکتر فاضل، ظفرقندی ،معین و نوربخش نشان از جدی بودن رقابت بود و البته انتخابات یک غایب بزرگ معنادار داشت..دکتر زالی، رییس کل نظام پزشکی دوره قبل!
فضای مجازی در روزهای منتهی به انتخابات سرشار از نظرات و شعارهای کاندیداها و طرفدارانشان بود.ایرادات بسیار به همراهی نظام‌پزشکی دوره قبل با وزارتخانه و آسیب های وارده به شان و جایگاه پزشکی و نیز انتقادات زیاد به همراهی شورایعالی با وزارت و عوارض طرح تحول سلامت در پاشیدگی سیستم سلامت وارد بود.
زالی، علی رغم ذهن هوشمند و تفکر ساختاری به دلیل متانت بیش از حد و شاید عدم برخورداری از شجاعت لازم برای یک رییس کل و عدم برخورداری از همراهانی اندیشمند و جرات مند، نه تنها نتوانسته بود در مقابل رفتارهای پوپولیستی وزارتخانه دفاعی بکند متاسفانه در بسیاری از موارد از جمله همراهی در اعلام شماره تلفن ۱۶۹۰ برای شکایت از پزشکان با این رفتارهای آسیب رسان همراهی کرده بود.
نهایتا" انتخابات با حرف و حدیث بسیار برگزار شد و درحالیکه عده زیادی از پزشکان آماده شرکت در انتخابات الکترونیک بودند، حوالی ظهر روز انتخابات ناگهان اعلام شد که انتخابات الکترونیک باطل و صرفن حضوری برگزار میشود.
عملکردی که منجر به کاهش چشمگیر رای دهندگان شد و از ۲۵۰ هزار واجد شرایط فقط پنجاه هزار تن در انتخابات شرکت کردند که عمدتا" نیز از شهرهای کوچک بودند.
در میان اعتراض به حق بسیاری از پزشکان به این انتخابات و در حالیکه حداقل انتظار، باطل کردن انتخابات و تکرار آن بود، فاضل و ظفرقندی با پذیرش نتیجه انتخابات، بدون توجه به حجم بالای اعتراضات و بدون نگاه به تعداد قلیل و حقیر آراء به خواست وزارتخانه تن در دادند و برمسند نشستند. غافل ازاینکه آسیب این رفتار در آینده دامنگیر ایشان نیز خواهد شد و نه تنها قادر به دفاع از حقوق صنفی نخواهند بود بلکه وزارتخانه برایشان دیگر هیچ تره‌ای خورد نخواهد کرد.
وزارتخانه ای که دور قبل نیز با انتخاب هدفمند چندین نفر از شورایعالی به عنوان روسای دانشگاه های علوم پزشکی عملا اقدام به انحراف رای شورایعالی به نفع خود کرده بود.
فاضل که فقط با دو هزار رای انتخاب شده بود، در انتخابات رییس نظام پزشکی تهران اولین چوب تن دادن به انتخابات را خورد و با اختلاف رای ناشی از لابی گری ریاست را به پیوندی باخت و فقط به ریاست نظام پزشکی کل کشور بسنده کرد.
وبعد هم ظرف کمتر از دوسال از این ریاست هم استعفا داد و بدین ترتیب آخرین حضورش را که قرار بود در نقش یک منجی بازی کند به بدترین شکل و با بیشترین هزینه برای نظام پزشکی پایان داد.
این "پایان تلخ، که بهر تقدیر بهتر از "تلخی بی پایان" بود تقریبا با کناره گیری پرحرف و حدیث پیوندی از نظام پزشکی تهران نیز همراه بود.
ظفرقندی با ۱۲۱۷ رای بر مسند ریاست دو جایگاهی که دیگر بی یال و دم و اشکم شده بودند نشست در حالیکه نظام پزشکی درساده ترین تصمیمات صنفی ابتر شده بود و ناتوان ...
نه تنها درصیانت از هویت اجتماعی و حقوق صنفی اعضاء، بلکه در حفاظت و حراست از جان و سلامت ایشان در ایام کرونایی سالهای بعد
عوارض این سبک حضور را در نگاهی به عملکرد زالی به عنوان فرمانده ستاد مقابله با کرونا در پایتخت را نیز میتوان مشاهده کرد.
زالی هوشمند، شریف و صادق است ولی عملکرد او حداقل در تصویری که رسانه نشان میدهد، فرماندهی نیست.
فرمانده کسی است که حکم و فرمان میدهد و امر می کند.
از ویژگی های بارز یک فرمانده و رییس در کنار سیاست ورزی خردمندانه ،شجاعت اوست.
بی تردید دکتر فاضل، زالی و ظفرقندی جراحان لایق و شجاعی هستند و در شرافت حرفه ای شان کوچکترین تردیدی نیست ولی کارنامه عملکرد سالیان اخیرشان، به ویژه در درس شجاعت صنفی، مردودی است و میراث این سه بزرگوار، یک نظام پزشکی فشل و بی خاصیت در تمام ارکان آن، از ریاست تا شورایعالی و مجمع عمومی است که گاه فقط نامه ای می پراکنند، محض خالی نبودن عریضه...
کاش اگرجسارت لازم را نداریم و گماشته شده و هبه بگیر نیستیم و از مَنیّت و منفعت شخصی بدوریم، شجاعت نپذیرفتن را داشتیم تا مطالبات به حق صنفی را به بیراهه نمیبردیم.
😷رشت.دکترحمیداخوین.۹۹/۸/۷.ایام کرونایی😷
Tel: @HypnoseChannel
Instagram.com/Hamid_akhavein
🔹ف..مثل..فاضل
🔸ف..مثل.. فرمانده
▪️ف..مثل..فشل
آخرین انتخابات نظام پزشکی در تیرماه ۱۳۹۶ برگزار شد.
انتخاباتی که هاشمی وزیر وقت بهداشت اظهار امیدواری کرده بود تا بدون حاشیه برگزار شود ولی حواشی بسیار داشت.
روز رای گیری در پایان هفته ای انتخاب شد که به روز تعطیل دیگری در تابستان متصل شده بود و احتمال سفرهای بیرون شهری بسیار بالا بود و به همین دلیل وزارتخانه قول قطعی برگزاری الکترونیک در کنار شکل سنتی را داده بودند.
تنوع قابل ملاحظه اختلاف دیدگاه های کاندیداها خبر از انتخاباتی پرشور میداد.
حضور دکتر فاضل، ظفرقندی ،معین و نوربخش نشان از جدی بودن رقابت بود و البته انتخابات یک غایب بزرگ معنادار داشت..دکتر زالی، رییس کل نظام پزشکی دوره قبل!
فضای مجازی در روزهای منتهی به انتخابات سرشار از نظرات و شعارهای کاندیداها و طرفدارانشان بود.ایرادات بسیار به همراهی نظام‌پزشکی دوره قبل با وزارتخانه و آسیب های وارده به شان و جایگاه پزشکی و نیز انتقادات زیاد به همراهی شورایعالی با وزارت و عوارض طرح تحول سلامت در پاشیدگی سیستم سلامت وارد بود.
زالی، علی رغم ذهن هوشمند و تفکر ساختاری به دلیل متانت بیش از حد و شاید عدم برخورداری از شجاعت لازم برای یک رییس کل و عدم برخورداری از همراهانی اندیشمند و جرات مند، نه تنها نتوانسته بود در مقابل رفتارهای پوپولیستی وزارتخانه دفاعی بکند متاسفانه در بسیاری از موارد از جمله همراهی در اعلام شماره تلفن ۱۶۹۰ برای شکایت از پزشکان با این رفتارهای آسیب رسان همراهی کرده بود.
نهایتا" انتخابات با حرف و حدیث بسیار برگزار شد و درحالیکه عده زیادی از پزشکان آماده شرکت در انتخابات الکترونیک بودند، حوالی ظهر روز انتخابات ناگهان اعلام شد که انتخابات الکترونیک باطل و صرفن حضوری برگزار میشود.
عملکردی که منجر به کاهش چشمگیر رای دهندگان شد و از ۲۵۰ هزار واجد شرایط فقط پنجاه هزار تن در انتخابات شرکت کردند که عمدتا" نیز از شهرهای کوچک بودند.
در میان اعتراض به حق بسیاری از پزشکان به این انتخابات و در حالیکه حداقل انتظار، باطل کردن انتخابات و تکرار آن بود، فاضل و ظفرقندی با پذیرش نتیجه انتخابات، بدون توجه به حجم بالای اعتراضات و بدون نگاه به تعداد قلیل و حقیر آراء به خواست وزارتخانه تن در دادند و برمسند نشستند. غافل ازاینکه آسیب این رفتار در آینده دامنگیر ایشان نیز خواهد شد و نه تنها قادر به دفاع از حقوق صنفی نخواهند بود بلکه وزارتخانه برایشان دیگر هیچ تره‌ای خورد نخواهد کرد.
وزارتخانه ای که دور قبل نیز با انتخاب هدفمند چندین نفر از شورایعالی به عنوان روسای دانشگاه های علوم پزشکی عملا اقدام به انحراف رای شورایعالی به نفع خود کرده بود.
فاضل که فقط با دو هزار رای انتخاب شده بود، در انتخابات رییس نظام پزشکی تهران اولین چوب تن دادن به انتخابات را خورد و با اختلاف رای ناشی از لابی گری ریاست را به پیوندی باخت و فقط به ریاست نظام پزشکی کل کشور بسنده کرد.
وبعد هم ظرف کمتر از دوسال از این ریاست هم استعفا داد و بدین ترتیب آخرین حضورش را که قرار بود در نقش یک منجی بازی کند به بدترین شکل و با بیشترین هزینه برای نظام پزشکی پایان داد.
این "پایان تلخ، که بهر تقدیر بهتر از "تلخی بی پایان" بود تقریبا با کناره گیری پرحرف و حدیث پیوندی از نظام پزشکی تهران نیز همراه بود.
ظفرقندی با ۱۲۱۷ رای بر مسند ریاست دو جایگاهی که دیگر بی یال و دم و اشکم شده بودند نشست در حالیکه نظام پزشکی درساده ترین تصمیمات صنفی ابتر شده بود و ناتوان ...
نه تنها درصیانت از هویت اجتماعی و حقوق صنفی اعضاء، بلکه در حفاظت و حراست از جان و سلامت ایشان در ایام کرونایی سالهای بعد
عوارض این سبک حضور را در نگاهی به عملکرد زالی به عنوان فرمانده ستاد مقابله با کرونا در پایتخت را نیز میتوان مشاهده کرد.
زالی هوشمند، شریف و صادق است ولی عملکرد او حداقل در تصویری که رسانه نشان میدهد، فرماندهی نیست.
فرمانده کسی است که حکم و فرمان میدهد و امر می کند.
از ویژگی های بارز یک فرمانده و رییس در کنار سیاست ورزی خردمندانه ،شجاعت اوست.
بی تردید دکتر فاضل، زالی و ظفرقندی جراحان لایق و شجاعی هستند و در شرافت حرفه ای شان کوچکترین تردیدی نیست ولی کارنامه عملکرد سالیان اخیرشان، به ویژه در درس شجاعت صنفی، مردودی است و میراث این سه بزرگوار، یک نظام پزشکی فشل و بی خاصیت در تمام ارکان آن، از ریاست تا شورایعالی و مجمع عمومی است که گاه فقط نامه ای می پراکنند، محض خالی نبودن عریضه...
کاش اگرجسارت لازم را نداریم و گماشته شده و هبه بگیر نیستیم و از مَنیّت و منفعت شخصی بدوریم، شجاعت نپذیرفتن را داشتیم تا مطالبات به حق صنفی را به بیراهه نمیبردیم.
😷رشت.دکترحمیداخوین.۹۹/۸/۷.ایام کرونایی😷
Tel: @HypnoseChannel
Instagram.com/Hamid_akhavein
💟 کرونا و گرسنگی نوازش
در حیوانات گروهی منزوی و گروهی اجتماعی هستند.
حیوانات اجتماعی اگر تنها بمانند، هم از نظر جسمی و هم روانی بیمار می شوند و نیاز به ارتباط و تماس دارند .
دلفین ها و فیل ها کاملا شخصیت اجتماعی دارند و زندگی گروهی میکنند.
گربه ها را میتوان تا حدودی جزو منزوی ها دانست. هرکدام دنبال کار خودشان هستند. موقع جفت گیری به هم نزدیک میشوند و وقتی بچه دار شدند، گربه ی ماده مدتی با بچه هاست و بعد به هم کاری ندارند. تکلیف گربه ی نر هم که از ابتدا پیداست و زودتر دنبال کار خود میرود.
اما سگ ها اجتماعی ترند و تمایل به زندگی گروهی دارند و نوازش بیشتری را میطلبند.
گرسنگی نوازش ارضاء نشده، بویژه در دراز مدت بسیار رنج آور و غیرقابل تحمل است.
😷رشت.دکترحمیداخوین.۹۹/۸/۸.ایام کرونایی😷
📌انگیزه نگارش این یادداشت، دیدن این سگ خیابانی و اندوه عمیق چشم هایش بود که بی شک نشانه ای از تنهایی و یک خلاء عمیق نوازشی است.
#کرونا
#اریک_برن
#گرسنگی_نوازش
Tel: @HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein
👇👇👇
در حیوانات گروهی منزوی و گروهی اجتماعی هستند.
حیوانات اجتماعی اگر تنها بمانند، هم از نظر جسمی و هم روانی بیمار می شوند و نیاز به ارتباط و تماس دارند .
دلفین ها و فیل ها کاملا شخصیت اجتماعی دارند و زندگی گروهی میکنند.
گربه ها را میتوان تا حدودی جزو منزوی ها دانست. هرکدام دنبال کار خودشان هستند. موقع جفت گیری به هم نزدیک میشوند و وقتی بچه دار شدند، گربه ی ماده مدتی با بچه هاست و بعد به هم کاری ندارند. تکلیف گربه ی نر هم که از ابتدا پیداست و زودتر دنبال کار خود میرود.
اما سگ ها اجتماعی ترند و تمایل به زندگی گروهی دارند و نوازش بیشتری را میطلبند.
گرسنگی نوازش ارضاء نشده، بویژه در دراز مدت بسیار رنج آور و غیرقابل تحمل است.
😷رشت.دکترحمیداخوین.۹۹/۸/۸.ایام کرونایی😷
📌انگیزه نگارش این یادداشت، دیدن این سگ خیابانی و اندوه عمیق چشم هایش بود که بی شک نشانه ای از تنهایی و یک خلاء عمیق نوازشی است.
#کرونا
#اریک_برن
#گرسنگی_نوازش
Tel: @HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein
👇👇👇
💟 کرونا و گرسنگی نوازش
🖌دکتر "اریک برن"، در کتاب بازی ها، به یک ویژگی مهم انسانی اشاره میکند که آن را "گرسنگی نوازش" نامیده و معتقد است در بین انواع گرسنگی های محرک، مطلوب ترین محرک ها، آنهایی هستند که از راه صمیمیت جسمی بدست می آیند.
عدم ارضاء این نیاز و محرومیت های احساسی و عاطفی، حتی موجب تغییرات ارگانیک در بدن می شوند.
در واقع زنجیره ای بیولوژیک را می توان در بدن تجسم کرد که محرومیت های عاطفی و احساسی، جرقه اصلی روشن شدن این زنجیره و منتهی شدن آن به سمت فساد سلولی و نهایتا مرگ می باشد.
گرسنگی نوازش یا "Touch hunger" شامل دو بخش است...
۱.بخش فیزیکی....Stimulus hunger
مثل دست دادن و در آغوش گرفتن
۲.بخش روانشناختی...Recognition hunger
مثل ایستادن به احترام یک شخص
تمام این هابه این معناست که انسان و اساسا" تمام موجودات اجتماعی از تنهایی دق میکنند.
حیوانات اجتماعی اگر تنها بمانند، هم از نظر جسمی و هم روانی بیمار می شوند و نیاز به ارتباط و تماس دارند . البته این نیاز، با توجه به تنوع ژنتیکی انسانها، نیاز یکنواختی نیست.آدم های درونگرا، نیاز کمتر و آدم های برون گرا نیاز بیشتری دارند.
درحیوانات نیز، گروهی منزوی و گروهی اجتماعی هستند.
دلفین ها و فیل ها کاملا شخصیت اجتماعی دارند و زندگی گروهی میکنند.
گربه ها را میتوان تا حدودی جزو منزوی ها دانست. هرکدام دنبال کار خودشان هستند. موقع جفت گیری به هم نزدیک میشوند و وقتی بچه دار شدند، گربه ی ماده مدتی با بچه هاست و بعد به هم کاری ندارند. تکلیف گربه ی نر هم که از ابتدا پیداست و زودتر دنبال کار خود میرود.
اما سگ ها اجتماعی ترند و تمایل به زندگی گروهی دارند و نوازش بیشتری را میطلبند.
گرسنگی نوازش ارضاء نشده، بویژه در دراز مدت بسیار رنج آور و غیرقابل تحمل است.
تماس، ارتباط و نوازش با آزاد کردن هورمون "اکسی توسین" و افزایش سطح "اندورفین"، با ایجاد احساس امنیت و صمیمیت، فرایندی را در بدن جاری میکند که با کاهش تنش و اضطراب، حتی منجر به تقویت سیستم ایمنی میگردد.
در دنیای مجازی شده امروز و با ظهور و حضور کرونا که تماس های فیزیکی به حداقل رسیده، قطعا تنهایی تاثیرات مخربی برروی سلامت جسم و روان و بخصوص سیستم ایمنی بدن خواهد گذاشت و طبیعتا با طولانی شدن این گرسنگی برطرف نشده و ارتباط مستقیم عوارض بیماریهای عفونی از جمله کرونا با سیستم ایمنی، بالا رفتن آمار ابتلا و مرگ و میر رخداد اجتناب ناپذیری خواهد بود.
درشرایط حاضر، چاره ای نداریم تا ضمن رعایت فاصله اجتماعی، از امکانات ارتباطی که به برکت همین دنیای مجازی در اختیار داریم برای کاهش این گرسنگی نوازش و عوارض آن استفاده کنیم و در فقدان رابطه(Relation) ها، اتصال (Connectiin) ها را جایگزین کنیم...حتی در حد فرستادن تصاویر و ایموجی ها.....
😷رشت.دکترحمیداخوین.۹۹/۸/۸.ایام کرونایی😷
📌انگیزه نگارش این یادداشت، دیدن این سگ خیابانی و اندوه عمیق چشم هایش بود که بی شک نشانه ای از تنهایی و یک خلاء عمیق نوازشی است.
#کرونا
#اریک_برن
#گرسنگی_نوازش
Tel: @HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein
🖌دکتر "اریک برن"، در کتاب بازی ها، به یک ویژگی مهم انسانی اشاره میکند که آن را "گرسنگی نوازش" نامیده و معتقد است در بین انواع گرسنگی های محرک، مطلوب ترین محرک ها، آنهایی هستند که از راه صمیمیت جسمی بدست می آیند.
عدم ارضاء این نیاز و محرومیت های احساسی و عاطفی، حتی موجب تغییرات ارگانیک در بدن می شوند.
در واقع زنجیره ای بیولوژیک را می توان در بدن تجسم کرد که محرومیت های عاطفی و احساسی، جرقه اصلی روشن شدن این زنجیره و منتهی شدن آن به سمت فساد سلولی و نهایتا مرگ می باشد.
گرسنگی نوازش یا "Touch hunger" شامل دو بخش است...
۱.بخش فیزیکی....Stimulus hunger
مثل دست دادن و در آغوش گرفتن
۲.بخش روانشناختی...Recognition hunger
مثل ایستادن به احترام یک شخص
تمام این هابه این معناست که انسان و اساسا" تمام موجودات اجتماعی از تنهایی دق میکنند.
حیوانات اجتماعی اگر تنها بمانند، هم از نظر جسمی و هم روانی بیمار می شوند و نیاز به ارتباط و تماس دارند . البته این نیاز، با توجه به تنوع ژنتیکی انسانها، نیاز یکنواختی نیست.آدم های درونگرا، نیاز کمتر و آدم های برون گرا نیاز بیشتری دارند.
درحیوانات نیز، گروهی منزوی و گروهی اجتماعی هستند.
دلفین ها و فیل ها کاملا شخصیت اجتماعی دارند و زندگی گروهی میکنند.
گربه ها را میتوان تا حدودی جزو منزوی ها دانست. هرکدام دنبال کار خودشان هستند. موقع جفت گیری به هم نزدیک میشوند و وقتی بچه دار شدند، گربه ی ماده مدتی با بچه هاست و بعد به هم کاری ندارند. تکلیف گربه ی نر هم که از ابتدا پیداست و زودتر دنبال کار خود میرود.
اما سگ ها اجتماعی ترند و تمایل به زندگی گروهی دارند و نوازش بیشتری را میطلبند.
گرسنگی نوازش ارضاء نشده، بویژه در دراز مدت بسیار رنج آور و غیرقابل تحمل است.
تماس، ارتباط و نوازش با آزاد کردن هورمون "اکسی توسین" و افزایش سطح "اندورفین"، با ایجاد احساس امنیت و صمیمیت، فرایندی را در بدن جاری میکند که با کاهش تنش و اضطراب، حتی منجر به تقویت سیستم ایمنی میگردد.
در دنیای مجازی شده امروز و با ظهور و حضور کرونا که تماس های فیزیکی به حداقل رسیده، قطعا تنهایی تاثیرات مخربی برروی سلامت جسم و روان و بخصوص سیستم ایمنی بدن خواهد گذاشت و طبیعتا با طولانی شدن این گرسنگی برطرف نشده و ارتباط مستقیم عوارض بیماریهای عفونی از جمله کرونا با سیستم ایمنی، بالا رفتن آمار ابتلا و مرگ و میر رخداد اجتناب ناپذیری خواهد بود.
درشرایط حاضر، چاره ای نداریم تا ضمن رعایت فاصله اجتماعی، از امکانات ارتباطی که به برکت همین دنیای مجازی در اختیار داریم برای کاهش این گرسنگی نوازش و عوارض آن استفاده کنیم و در فقدان رابطه(Relation) ها، اتصال (Connectiin) ها را جایگزین کنیم...حتی در حد فرستادن تصاویر و ایموجی ها.....
😷رشت.دکترحمیداخوین.۹۹/۸/۸.ایام کرونایی😷
📌انگیزه نگارش این یادداشت، دیدن این سگ خیابانی و اندوه عمیق چشم هایش بود که بی شک نشانه ای از تنهایی و یک خلاء عمیق نوازشی است.
#کرونا
#اریک_برن
#گرسنگی_نوازش
Tel: @HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein