🖌برو سمیه،‌ برو

✍سالهاست که ناظر و شاهد رفتن ها هستم
بستگانم، دوستانم،‌ همسایگانم، عزیزانم

و من هرچند چیزی بر زبان نمی آوردم
ولی ندای قلب خودم را نیک میشنیدم که تک تک ایشان را خطاب قرار میداد و میگفت نرو
نرو آزرم جان، نرو مجید، نرو کیوان، نرو پژمان،
امیر نرو.
مجتبی، شراره، میترا، عباس، اردلان، سپیده، نازنین ، سیامک..نرو
تو رو خدا نروید
ولی رفتند و با هر رفتنی،‌ من بخشی از پازل هویتی خود را از دست میدادم
و تنها امیدم به اینکه ما میمانیم و میسازیم و آنها برمیگردند
و ما ماندیم و نساختیم جز با شرایطی که روز به روز بدتر میشد و امیدی کم رنگ تر از سابق

و حالا فرزندانمان نیز سودای رفتن به سر دارند.
دیگر دغدغه ی چرا رفتن را ندارند. بلکه فقط به چگونه رفتن می اندیشند
و من به قلبی می اندیشم همسو شده با زبان و ندایی که میگوید برو

برو آنجا که بود چشمی و گوشی با کس
برو آنجا که تو را منتظرند
دست بردار از این در وطن خویش غریب*
برو
و
چو از این کویر وحشت
به سلامتی گذشتی
به شکوفه ها ، به باران
برسان سلام ما را**

*اخوان ثالث
**شفیعی کدکنی

پس..برو سُمیه، برو

😷رشت.دکترحمیداخوین.ایام کرونایی.۹۹/۱۲/۱۶😷

Tel: @HypnoseChannel

🌺 رخسار
🖌یادداشتی به مناسبت هشتم مارس، روز جهانی زن

#هشتم_مارس
#روز_زن
👇👇👇👇

🌺 رخسار
🖌یادداشتی به مناسبت هشتم مارس، روز جهانی زن

دو روز پیش، ‏سه بانوی جوان بنام های "سعدیه"، "شهناز" و "رخسار"، کارمندان یک تلویزیون خصوصی در افغانستان، ترور شدند.
سعدیه، شهناز و رخسار
قربانیان جهل..
سه جانِ جوان...سه اسم قشنگ...
و زیباترین اش برای من،... "رخسار"

پدرم بعد از ازدواج مادرم را رخساره نامید. شاید به امر حافظ و به حکم تفألی که عادت داشت...

"دوش می‌آمد و رخساره برافروخته بود
تا کجا باز دل غمزده‌ای سوخته بود"

این نام چنان به دل نشست که پس از آن مادر نیز، جز به ضرورت اداری و اسناد ثبتی_هویتی، خود را بنام شناسنامه ای معرفی نمیکرد.
حتی مادربزرگ و خاله ها نیز با نام :رخسار" یا "رخساره" خطابش قرار میدادند.
رخساره هویتی جدید برای زنی بود که با نام قبلی اش از پرورش هر استعدادی که داشت از جمله رفتن به دانشگاه و نیز پیوستن به تیم "والیبال" یا "تنیس روی میز" استان، به حکم پدر منع شده بود.
او دنبال هویتی جدید با نامی بود که چون معنایش قرار بود برایش چهره و هویتی تازه بیافریند، غافل از اینکه مهارهای کودکی چنان در اعماق ناخودآگاهش نشسته بود که نتوانست رویای قدیم را برای خود در فضای تازه بپروراند و فداکاری های مادرانه نیز فرصتی برایش نمیگذاشت.
و از این رو همچون بسیاری دیگر از مادران این مرز و بوم، تلویحا" فرزندانش را مامور به تحقق رسانیدن زندگی نزیسته اش کرد.
اتفاقی تکراری در گستره وسیعی از جهان، چنانکه یونگ میگوید: بزرگ ترین باری که کودک باید به دوش بکشد زندگی نزیسته والدین است.
در کنار پیگیری مصرانه تحصیل فرزندان به عنوان ماموریت بزرگ زندگی ، میز نهارخوری خانه، مبدل شد به میز پینگ پونگ و حیاط کوچک منزل به زمین والیبال

داغ این استعدادهای هدر رفته و این آرزوی بدل مانده و شوق سرکوب شده چنان در اعماق جان مادر نشسته که اوج فوران این عقده ها ،‌خودش را در روزهای مسابقه تیم والیبال ایران، نشان میدهد که چطور با هر سرویسی، نیم خیز میشود و با هر آبشاری(اسپکی)از جا میجهد و در طول بازی، به ویژه وقتی به سود ایران درجریان استّ انگار هیچ درد استخوانی وجود ندارد.

🌺هشتم مارس، روز جهانی زنان مبارک باد.

📌تکمله:
بکوشیم تا شعار این روز، مبارزه با هرگونه تبعیض و رانت، از جمله تبعیض جنسیتی و قدم گذاشتن برمدار و در مسیر شایسته سالاری و رعایت تعادل باشد تا گرفتار افراط و تفریط نشویم و در یک گردش صد و هشتاد درجه ای سبک مقابله ای از چاله ی "اجتناب" و "تسلیم" به چاه "جبران افراطی" نیافتیم.


😷رشت.دکترحمیداخوین.۹۹/۱۲/۱۸.ایام کرونایی😷

#هشتم_مارس
#روز_زن

Tel: @HypnoseChannel
Insta:Instagram.com/Hamid_akhavein

🎵 گول مار*

*مادر گل

🎙با صدای آزیتا صدر

@HypnoseChannel

شیوهٔ چشمت فریب جنگ داشت
ما غلط کردیم و صلح انگاشتیم

"حافظ"
Tel: @HypnoseChannel

🌺عید بر شما خوش

بهار دلکش رسید و دل بجا نباشد
از آنکه دلبر دمی به فکر ما نباشد

در این بهار ای صنم بیا و آشتی کن
که جنگ و کین با من حزین روا نباشد



☘هر روزتان نوروز
نوروزتان پیروز

با نگاهی که در آن شوق بر آرد فریاد
با سلامی که در آن نور ببارد لبخند
دست یکدیگر را
بفشاریم به مهر...(البته نه در ایام کرونایی)
جام دل هامان را
مالامال از یاری ، غمخواری
بسپاریم به هم
بسراییم به آواز بلند
- شادی روح تو !
ای دیده به دیدار تو شاد(با رعایت فاصله اجتماعی)
باغ جانت همه وقت از اثر صحبت دوست
تازه ، عطر افشان
گلباران باد

😷🌺 رشت.۹۹/۱۲/۳۰.ایام کرونایی 🌺😷

Tel: @HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein

🖌اِسْکرَبِل/scrabble:

 یک بازی کلمه‌سازی است که در آن دو تا چهار بازیکن با قرار دادن حرف‌های الفبا بر روی یک صفحه بازی ۱۵×۱۵ مربعی امتیاز به دست می‌آورند.
کاشی‌های کوچکی که حروف روی آن‌ها نوشته شده‌اند باید مثل حرف‌های یک جدول کلمات متقاطع کلمه‌های معنی‌دار درست کنند.
حرف‌ها می‌توانند هم به شکل افقی و هم به شکل عمودی واژه های قابل قبولی بسازند که در یک فرهنگ لغت استاندارد وجود داشته باشند.

Tel: @HypnoseChannel
👇👇👇👇

در رابطه با یادداشت "امید بهتر است یا آرزو" نوشته دکتر امید زرگری 👇
👇👇👇

🗓 یادداشتی از دکتر امید زرگری، همکار اندیشمند، صاحب نظر و نکته سنج متخصص پوست در شهر رشت

📌امید بهتر است یا آرزو؟

📌دکتر امید زرگری

▫️سردبیر تماس گرفته و برای نوروز موضوع انشا داده‌اند: «کووید، بیم و امیدهای ۱۴۰۰».

📍یکم: امید و آرزو
از این‌جا شروع کنیم که ما قرار بود «آرزو» شویم، «امید» شدیم! شفاف‌تر بگوییم والده مکرمه پس از دو اولاد پسر در آرزوی داشتن دختری بود که به‌جای آن شیر امیدی که ما باشیم پا به عرصه وجود نهادیم و والده محترمه را ناکام گذاشتیم، طوری که هنوز هم در عنفوان هشتاد سالگی حسرت آن را می‌خورد!
برخلاف تصور، امید و آرزو یکسان نیستند. تفاوت‌شان هم تنها در کوچک‌تر بودن یک کروموزوم ناقابل نیست (شاید برخی ندانند که مردان با داشتن کروموزوم ایگرگ به‌جای ایکس، نقداً چندصد «ژن خوب» کمتر از زنان دارند). امید چیزی است که شما برای داشتن آن اغلب تلاش چندانی نمی‌کنید. به بیانی، اغلب انتظاری منفعلانه است، بی‌آن‌که خود در تحقق آن‌چه به آن امید داریم نقش چندانی داشته باشیم. آرزو اما امری فعال است؛ به‌نوعی تمنای رسیدن به چیزی است و در ذات خود با تولید انگیزه همراه است. آرزو (dream) مجموعه‌ای از انگیزه، امید و البته خیالبافی را با هم یکجا در خود دارد و از این رو تصور ما این است که چند پله بالاتر از امید داشتن است. حالا شما ممکن است ما را جان لنون فرض کرده و بگویید «دریمر»ی بیش نیستیم!
طی سال گذشته، ویروس کرونا بسیاری از کسان و دوستان را از تک‌تک ما ربوده است. اسف‌بارتر اما این حقیقت تلخ است که طی سالیان اخیر هیولایی به‌مراتب مخوف‌تر، همچون همان خوره معروف، ذره‌ذره چیز مهم‌تری از کل ما (به‌عنوان یک ملت) را ستانده است: «امید و آرزو».

📍دوم: پاندمی و سکرابل
اگر بپرسند واژه غالب سالی که گذشت چه بود، اغلب به «پاندمی» رای می‌دهند؛ واژه‌ای که جناب تدروس با تاخیر فراوان سرانجام در یازدهم مارچ ۲۰۲۰ برای این بیماری فراگیر اعلام کرد. در آن هنگام، حدود یکصد هزار نفر در بیش از یکصد کشور به این ویروس مبتلا شده بودند. این رقم اینک بالغ بر یکصد میلیون نفر است.
تا جایی که یادمان می‌آید، اولین باری که سکرابل (scrabble) بازی کردیم در ایام طرح بود؛ در سوسنگرد، با دوستی که الان متخصص قلب است. آن زمان هر دو در آرزوی تخصص گرفتن و رفتن به ایالات متحده بودیم. چندی پیش مقاله‌ای خواندیم از فیلسوفی که با حروف واژه پاندمیک (PANDEMIC) سکرابل بازی کرده بود:
PAIN, PANIC, MAD, DAMN, DIE,
و…
و بعد در جستجوی امید (HOPE) به‌دنبال حروف تازه بود. مقاله با موضوع انشای فوق‌الذکر کاملاً مرتبط است. حالش را داشتید بخوانید. عنوانش این است:
An offering of HOPE during COVID-19: A personal reflection
شاید این روزها بیش از هر زمان دیگری به امید نیاز داشته باشیم. اصولاً ما اغلب در وضعیتی هستیم که بیش از هر زمان دیگری به خیلی چیزها نیاز داریم! لکن در غالب اوقات چیزی جز باد هوا نصیب‌مان نمی‌شود.
این است که فکر می‌کنیم بدتر از نومیدی، آن است که به آدمیزاد امید عبث بدهند. دریغا و صدافسوس که این روزها سیاستمداران علم‌گریز دنیا گویی دست به دست هم داده‌اند که همین کار را با ما بکنند یعنی از مشتی حرف «یاوه» ، امید «واهی» بسازند… باز هم بگذریم… تاثیرات مخرب غروب جمعه کم‌کم آشکار می‌شود… بهتر است در همان خیالبافی بی‌ضرر خود غوطه‌ور شویم. هر چه باشد، آرزوی محال از امید واهی بهتر است!


Tel: @HypnoseChannel
Tel: @dromidzargari
Tel: @pezeshkangil

🖌 تبریک عید در گذر ایام

#بدیع_الزمان_فروزانفر
#محمد_معین

Tel: @HypnoseChannel
Insta:Instagram.com/Hamid_akhavein
👇👇👇👇👇👇

🖌تبریک عید در گذر ایام

دور دستهای در دسترس ...
تا همین سی سال پیش...
جهان هرچند غریب و ناشناس...
آشنا بود و بستر روشنایی ها، حتی میان آلودگی ها...
بعید از این چاه تاریک تنهایی...
این مرداب اشتراک درماندگی ها
در اجماع ناامیدی ها...*


در ایامی نه چندان دور، در کنار دید و بازدیدها، همنشینی ها و همدمی های همدلانه تر در ایام عید، اگر فرصت دیداری از سر ضیق بودن وقت پیدا نمیشد، به رسم ادب و برعرف زمان، کارت های تبریکی فرستاده میشد با تصویری از گلی زیبا، مکانی تاریخی و یا شعری خوشنویسی شده با خط زیبای نستعلیق که در پشت یا ذیل آن، تبریک و تهنیت عید با دستخط فرستنده نگاشته میشد.
برخی نیز این تبریک و تهنیت را بر کارت ویزیتی که گویای هویت ایشان بود درج میکردند.
امروز، در فرصت غنیمت ایام تعطیل عید و مهلت نامبارک ایام کرونایی که تنهایی مان را افزون تر و عمیق تر کرده، در گشت و گذار میان مدارکی که به عادت مالوف و معمول از خاطرات گذشته نگه داشته ام، چند کارت تبریک قدیمی پیدا کردم که دو عدد از آنها، به دستخط دو ادیب مرد بزرگ ِ فرهنگ این دیار، استاد "بدیع الزمان فروزانفر"و استاد دکتر "محمد معین"، مزین بود به بهانه تبریک عید به پدرم.

استاد "بدیع‌الزمان فروزانفر" (متولد بشرویه خراسان)، نویسنده، مترجم، ادیب، سراینده، پژوهشگر ادبی و استاد برجسته دانشگاه در زمینه زبان و ادبیات فارسی و یکی از مولوی پژوهان بزرگ........
و دکتر"محمد معین"( متولد محله زرجوب رشت ) محقق برجسته و پدیدآورندهٔ یکی از مهمترین لغت‌نامه‌های زبان فارسی یعنی "فرهنگ معین" است که آرامگاه وی در آستانهٔ اشرفیه قرار دارد.

همزمانی خیل پیام های تبریک عید در فضای مجازی و دیدن این کارت ها، بهانه ای شد برای نگارش این یادداشت و ادای احترام به مردان تکرار نشدنی فرهنگ ایران زمین و نسلی بی مانند در تاریخ این دیار.


😷رشت.دکترحمیداخوین.۱۴۰۰/۱/۱.ایام کرونایی😷

*هومن اخوین

#بدیع_الزمان_فروزانفر
#محمد_معین

Tel: @HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein

امشب
لباس میهمانی میپوشم،
آستین هایش
گرسنه اند.
آری
لباس مرا می پوشد.
Tel: @HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein
👇👇👇👇👇

🎩 لباس عید

🖌چند روز آخر سال ۹۹ با پدیده جالبی مواجه شدم که بعید است مشابه ای در هیچ کجای جهان داشته باشد.
صف خرید"کت و شلوار"و"مانتو شلوار"! در فروشگاه البسه ای که بن تخفیفش بهانه ای برای این ازدحام شده است.

شصت سال قبل، خیلی پیش از راه اندازی صنایع پوشاک هاکوپیان، "ایرج پیراسته نیا"، خیاط معروف و چیره دست شهر رشت که چند سال قبل از آن در لاله زار تهران همکار سومبات هاقوپیانس (هاکوپیان) یا به قول خودش هاکوپ بود، در مغازه کت و شلوار دوزی خود، در معروفترین و پرترددترین خیابان رشت، یعنی خیابان شاه، که معروف به "شانزه لیزه" بود کت و شلوارهایی می فروخت که برند ایرج در بالای جیب سمت چپ داخل کت به دو اعتبار نصب میشد. یکی اعتبار خود خیاط و رضایت از دوخت و دوم اعتبار خریدار!

کت و شلوارهای ایرج که فقط با پارچه های درجه یک انگلیسی دوخته میشد، برند معروف شیک پوش های رشت به ویژه در طبقه اجتماعی پزشکان، قضات، فرهنگیان و بازاریان بزرگ شهر بود که معمولا" کراوات، پاپیون، دکمه سردست و ادکلنشان را هم از مغاژه "ایفل" جلیل لالمی در همان خیابان شاه تهیه میکردند.

شانس پوشیدن کت و شلوار ایرج در ایام نوروز فقط نصیب افرادی میشد که از سه ماه قبل، علاوه بر تهیه پارچه مورد تایید خیاط، در زمانهای تعیین شده نیز برای پرو مراجعه کرده باشند.

خیابان شاه هم محل دوخت و فروش کت و شلوار ایرج بود و هم نمایشگاه برند ایرج، چرا که شانزه لیزه ی رشت گردشگاه اصلی مردم رشت بود و همه روزه به ویژه در ایام نوروز، با کافه قنادی های معروفش پذیرای مردان و زنانی بود که اوقات فراغت خود را در آنجا سپری میکردند.
حال بعد از گذشت این همه سال و ورود به قرن جدید، آن همه شور و شعف و وسواس در پوشش، که ادب و احترام و عزت و فرهنگ نیز در سایه اش مستتر بود، جای خود را به بسنده کردن به خرید کت و شلوار سری دوزی شده ای داده که بیشتر روپوش مدرسه اول مهر را تداعی میکند تا لباس عید اول سال و تداعی کننده شبیه سازی و کلونینگ "Cloning" انسان است که از شبیه پوشی شان شروع شده است.

و اما نکته مثبت ماجرا، آن میل به زندگی است که در این اشتیاق به تازگی و نوگرایی و نوپوشی نهفته است. شوقی که هرچند در طول سال به یک خواب زمستانی میرود ولی در بهار و به بهانه نوروز با خیزشی دوباره شور زندگی را به نمایش میگذارد. همچون گلدان سنبل نوروز قبل که در گوشه بالکن خانه افتاده بود و به دور از نور و آب، امسال مجددا" سبز شد و گل داد.


😷رشت.دکترحمیداخوین.۱۴۰۰/۱/۱.ایام کرونایی😷

Tel: @HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein

مروری ۲ دقیقه ای
بر یک قرن تاریخ ایران
زندگی صدسال اولش سخته

Tel: @HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein

🏵 باید برای بدترین آماده باشیم و برای بهترین امیدوار

🖌زندگی ساده است. تو را از شکم مادر می آورند اینجا.
به تو امید و عظمت دنیا را نشان می دهند. بعد توی دهانت می زنند، همه چیز را از دستت می گیرند و می گذارند مغزت در کما متوقف شود، صفر.
انصاف نیست. به خصوص اگر مادرت منتظر باشد .

"ثریا در اغماء.نوشته اسماعیل فصیح"

Tel: @HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein

👇👇👇👇👇

🏵 باید برای بدترین آماده باشیم و برای بهترین امیدوار

🖌بوکسورها در پنج راند اول مسابقه، ضربات وارده را هم میشمارند و هم احساس میکنند.در پنج راند دوم دیگر نمیشمارند و فقط احساس میکنند و بعد از راند دهم، نه میشمارند و نه احساس میکنند.

این واکنش دفاعی مغز به تعدد و شدت ضربات و به ویژه ازدیاد ترشح نورآدرنالین در اثر استرس دائمی است. مغز هوشیاری اش بسیار کم شده و حالتی شبیه اغماء پیدا میکند.

افرادی که به اغماء می روند، زنده هستند، اما مغزشان هوشیاری بسیار کمی دارد و به‌صداها و اتفاقات دور و بر خود هیچ واکنشی نشان نمیدهند. اغماء در زبان انگلیسی کما/ Coma گفته میشود که از کلمه ی یونانی "Koma" به معنی خواب عمیق گرفته شده است. اما خواب و کما بسیار با هم فرق دارند.

موجود زنده از مجموعه ای از علایم شامل حرکت، تنفس، تغذیه، تولید مثل همانندسازی ،دفع، سازماندهی و تحریک پذیری شناخته میشود.

تحریک پذیری از ویژگی های هر موجود زنده ای است و عدم واکنش به تحریک، از اختلال در روند زندگی حکایت دارد. موجود زنده حتی در خواب هم این ویژگی را داراست.
هرچه میزان تحریک پذیری یک موجود کمتر باشد، اغماء وی عمیق تر و شانس برگشتش به زندگی کمتر است.

جامعه امروز ایران، در اغماء است و علائم موجود حکایت از عمیق تر شدن این اغماء است.مجموع حوادث و اتفاقات سهمگین سال های ۹۸ و ۹۹، سال ۱۴۰۰ را به سال اغماء مبدل کرده است.

این بی خیالی گسترده به کرونا علی رغم خطرات بالقوه جانی و عدم تحریک پذیری جامعه نسبت به پیام های مکرر هشدار، نشانه این است که جامعه در اغماء است و غرق در واکنش دفاع روانی انکار، حتی نگران شرایط مبهم و آماده انفجار اقتصادی و کرونایی پیش رو نیست.

در شرایط اغماء تمام اعضاء در وضعیت نسبتا" مشابه قرار دارند و گاه تشخیص اینکه کدام عضو در وضعیت بهتری قرار دارد، دشوار است. درست مثل عبارتی که اسماعیل فصیح در رمان "ثریا در اغماء" نوشته....
"بعد از یک حد بدبختی یا یک حد خوشبختی ، همه مثل هم می شوند و آدم نمی تواند هیچ چیز را درست تشخیص بدهد . معلوم نیست کی بد است و کی خوب است...چون همه مثل هم اند."

در چنین وضعیتی و البته با درنظر گرفتن شرایط نوروزی، شاید بهتر باشد پیام نوروزی را نیز از این کتاب نقل کنیم:
"باید برای بدترین آماده باشیم و برای بهترین امیدوار"

😷رشت.دکترحمیداخوین.۱۴۰۰/۱/۳.ایام کرونایی😷

#نوروز_۱۴۰۰
#ایام_کرونایی
#ثریا_در_اغماء

Tel: @HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein

كار ما نیست شناسایی راز گل سرخ ،
 كار ما شاید این است كه در افسون گل سرخ شناور باشیم.
پشت دانایی اردو بزنیم.
دست در جذبه یك برگ بشوییم و سر خوان برویم.
صبح ها وقتی خورشید در می آید متولد بشویم.
هیجان ها را پرواز دهیم.
روی ادراك فضا، رنگ، صدا، پنجره گل نم بزنیم.
آسمان را بنشانیم میان دو هجای هستی.
ریه را از ابدیت پر و خالی بكنیم.
بار دانش را از دوش پرستو به زمین بگذاریم.
نام را باز ستانیم از ابر، از چنار، از پشه، از تابستان.
روی پای تر باران به بلندی محبت برویم.
در به روی بشر و نور و گیاه و حشره باز كنیم.

كار ما شاید این است
 كه میان گل نیلوفر وقرن
پی آواز حقیقت بدویم


"سهراب سپهری"...صدای پای آب


Tel: @HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein

بلور اشک به چشمم شکست وقت وداع
که اولین غم من آخرین نگاه تو بود

"مهدی سهیلی"

Tel: @HypnoseChannel

🎵دردا
کاری از "محسن_نامجو"
با اشعاری از مولانا جلال الدین بلخی

#دردا
#محسن_نامجو

Tel: @HypnoseChannel

🕺💃دکترا باید برقصن....پرستارام نترسن

🖌🏴 در رثای آن یار شیرین دیرین دیرین


🎭محمد ابوالحسنی، تهیه کننده و ایده پرداز خلاق انیمیشن های دیرین دیرین براثر ابتلا به کرونا درگذشت.

#دیرین_دیرین
#محمد_ابوالحسنی
#رسالت_هنر

Tel: @HypnoseChannel
Insta: Instagram.com/Hamid_akhavein

👇👇👇👇👇