انسانی شجاع که از موقعیتی که در آن قرار گرفته است برای احقاق حقوق مظلومان استفاده میکند. پاپ لئو صدای مظلومانی شده است که توسط سربازان نتانیاهو و ترامپ کمر به قتل مردم مظلوم منطقه بستهاند. زنده باد پاپ لئو!
سیدجواد میری
#فرهیختگان روزن آگاهی
سیدجواد میری
#فرهیختگان روزن آگاهی
🔥4👎1
الجزیره: ایران موشکهای عملنکرده آمریکا را «مهندسی معکوس» میکند / کشف ۹,۵۰۰ بمب خوشهای در هرمزگان
نیروهای سپاه پاسداران در استان هرمزگان موفق شدهاند بیش از ۱۵ فروند موشک سنگین آمریکایی که منفجر نشده بودند را خنثی و ضبط کنند. همچنین بیش از ۹,۵۰۰ بمب خوشهای در این استان جمعآوری شده است.
به گزارش الجزیره، این مهمات به واحدهای فنی و تحقیقاتی منتقل شده تا فرآیند «مهندسی معکوس» روی آنها انجام شود. یعنی ایران از روی قطعات و فناوری این موشکها، نمونه مشابه خودش را بسازد.
یکی از این موشکها از نوع «باستر بانکر» (GBU-57) بوده که برای نفوذ به پناهگاههای زیرزمینی طراحی شده است.
تحلیلگران نظامی میگویند یکی از پیامدهای ناخواسته جنگ آمریکا علیه ایران، این است که تهران دارد فناوری موشکی خود را با استفاده از مهمات عملنکرده دشمن ارتقا میدهد./چندثانیه
#فرهیختگان روزن آگاهی
نیروهای سپاه پاسداران در استان هرمزگان موفق شدهاند بیش از ۱۵ فروند موشک سنگین آمریکایی که منفجر نشده بودند را خنثی و ضبط کنند. همچنین بیش از ۹,۵۰۰ بمب خوشهای در این استان جمعآوری شده است.
به گزارش الجزیره، این مهمات به واحدهای فنی و تحقیقاتی منتقل شده تا فرآیند «مهندسی معکوس» روی آنها انجام شود. یعنی ایران از روی قطعات و فناوری این موشکها، نمونه مشابه خودش را بسازد.
یکی از این موشکها از نوع «باستر بانکر» (GBU-57) بوده که برای نفوذ به پناهگاههای زیرزمینی طراحی شده است.
تحلیلگران نظامی میگویند یکی از پیامدهای ناخواسته جنگ آمریکا علیه ایران، این است که تهران دارد فناوری موشکی خود را با استفاده از مهمات عملنکرده دشمن ارتقا میدهد./چندثانیه
#فرهیختگان روزن آگاهی
👍3❤2🔥1
امارات متحده عربی به دلیل نقش میانجیگری ایران، خواستار بازپرداخت ۳.۵ میلیارد دلار از پاکستان شد
به گزارش فایننشال تایمز، امارات متحده عربی این ماه با درخواست بازپرداخت فوری ۳.۵ میلیارد دلار وام، پاکستان را غافلگیر و تهدید کرد که یک پنجم ذخایر بانک مرکزی پاکستان را تخلیه خواهد کرد، زیرا خشم ابوظبی از نقش میانجیگری اسلام آباد در جنگ ایالات متحده و ایران آشکار شد.
عربستان سعودی با ۳ میلیارد دلار سپرده جدید وارد عمل شد و سپرده ۵ میلیارد دلاری موجود را برای یک سال دیگر تمدید کرد و موقعیت ریاض را به عنوان حامی اصلی پاکستان در خلیج فارس تقویت کرد.
ابوظبی که در طول جنگ مورد اصابت بیش از ۲۷۰۰ موشک و پهپاد ایرانی قرار گرفت، اعلام کرده بود که میخواهد پاکستان موضع سختتری علیه ایران اتخاذ کند. نیل کویلیام از چتم هاوس به فایننشال تایمز گفت: «در این موضوع هیچ بیطرفی وجود ندارد. اگر شما میانجیگری میکنید، در میانه میدان هستید.»
این ماجرا بار دیگر شکاف فزاینده عربستان و امارات را برجسته میکند، چرا که ریاض از اسلامآباد حمایت میکند در حالی که ابوظبی روابط خود را با هند، رقیب اصلی پاکستان، عمیقتر میکند.
#فرهیختگان روزن آگاهی
به گزارش فایننشال تایمز، امارات متحده عربی این ماه با درخواست بازپرداخت فوری ۳.۵ میلیارد دلار وام، پاکستان را غافلگیر و تهدید کرد که یک پنجم ذخایر بانک مرکزی پاکستان را تخلیه خواهد کرد، زیرا خشم ابوظبی از نقش میانجیگری اسلام آباد در جنگ ایالات متحده و ایران آشکار شد.
عربستان سعودی با ۳ میلیارد دلار سپرده جدید وارد عمل شد و سپرده ۵ میلیارد دلاری موجود را برای یک سال دیگر تمدید کرد و موقعیت ریاض را به عنوان حامی اصلی پاکستان در خلیج فارس تقویت کرد.
ابوظبی که در طول جنگ مورد اصابت بیش از ۲۷۰۰ موشک و پهپاد ایرانی قرار گرفت، اعلام کرده بود که میخواهد پاکستان موضع سختتری علیه ایران اتخاذ کند. نیل کویلیام از چتم هاوس به فایننشال تایمز گفت: «در این موضوع هیچ بیطرفی وجود ندارد. اگر شما میانجیگری میکنید، در میانه میدان هستید.»
این ماجرا بار دیگر شکاف فزاینده عربستان و امارات را برجسته میکند، چرا که ریاض از اسلامآباد حمایت میکند در حالی که ابوظبی روابط خود را با هند، رقیب اصلی پاکستان، عمیقتر میکند.
#فرهیختگان روزن آگاهی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفتوگو و خرد آغاز میشود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
👍1
ظهور جهان دوقطبی در حوزه نوآوری (آمریکا و چین)، ساختار قدرت را از «تکمحوریِ غرب» به یک رقابت سیستماتیک و تکنولوژیک تغییر داده است. این جهان جدید با ویژگیهای منحصربهفردی شناخته میشود که بر اقتصاد، ژئوپلیتیک و حتی استانداردهای زندگی روزمره اثر میگذارد.
در اینجا ویژگیهای اصلی این دوران را بررسی میکنیم:
۱. ملیگرایی فناورانه
(Techno-Nationalism)
در این مدل، دیگر تکنولوژی فقط یک کالای تجاری نیست، بلکه بخشی از امنیت ملی محسوب میشود.
دیوارهای دیجیتال: برخلاف دهه گذشته که اینترنت یکپارچه بود، اکنون با «Splinternet» روبرو هستیم؛ یعنی دو اکوسیستم جداگانه با زیرساختها، سرورها و اپلیکیشنهای متفاوت (مثلاً یوتیوب در برابر بیلیبیلی، یا جیپیاس در برابر بیدو).
جنگ نیمههادیها: کنترل بر زنجیره تأمین تراشههای پیشرفته به ابزار دیپلماتیک تبدیل شده است.
۲. تغییر در زنجیره تأمین (از بهرهوری به امنیت)
اگر در گذشته هدف شرکتها تولید در «ارزانترین مکان ممکن» بود، اکنون اولویت به Reshoring (بازگرداندن تولید به خاک خود) یا Friend-shoring (تولید در کشورهای متحد) تغییر یافته است.
کشورها ترجیح میدهند زنجیره تأمین کالاهای استراتژیک مثل باتریهای لیتیومی و آهنرباهای صنعتی را در نزدیکی خود داشته باشند، حتی اگر هزینه تمامشده بالاتر برود.
۳. رقابت در استانداردهای جهانی
هر قطبی که بتواند استانداردهای فنی خود را (مثلاً در نسل ششم ارتباطات 6G یا هوش مصنوعی) به دنیا تحمیل کند، برنده دهههای آینده است.
استانداردهای هوش مصنوعی: غرب بر روی «اخلاق و حریم خصوصی» تأکید دارد، در حالی که مدل چینی بر روی «کارایی و نظارت کلانداده» متمرکز است. کشورهای در حال توسعه اکنون باید بین این دو استاندارد یکی را انتخاب کنند.
۴. سرعت سرسامآور تجاریسازی (Lab to Market)
وجود دو رقیب قدرتمند باعث شده فاصله زمانی بین «کشف علمی در آزمایشگاه» تا «ورود محصول به بازار» به شدت کاهش یابد.
به عنوان مثال در حوزه انرژیهای نو و همجوشی هستهای، رقابت بین این دو قطب باعث شده بودجههای دولتی و خصوصی به سطحی برسد که پیشبینی میشود دستیابی به انرژی پایدار سالها زودتر از موعد مقرر محقق شود.
۵. دیپلماسی فناوری
اکنون قدرت نرم کشورها نه فقط با فرهنگ، بلکه با توانایی آنها در صادرات تکنولوژی سنجیده میشود.
کشورهایی که در میانه این دو قطب هستند (مثل هند، کشورهای خلیج فارس یا برزیل)، سعی میکنند از هر دو طرف امتیاز بگیرند؛ مثلاً زیرساخت ۵G را از چین و پردازندههای سرور را از آمریکا تأمین کنند.
۶. پارادوکس همکاری و رقابت
با وجود تنشها، این دو قطب در مسائل جهانی مثل تغییرات اقلیمی ناچار به همکاری هستند. هیچکدام نمیتوانند به تنهایی بحرانهای زیستمحیطی را حل کنند، زیرا زنجیره تأمین انرژی سبز جهان به شدت به هر دو طرف وابسته است (مواد خام در شرق، تکنولوژی بازیافت و مدیریت انرژی در غرب).
آرش رئیسینژاد
#فرهیختگان روزن آگاهی
در اینجا ویژگیهای اصلی این دوران را بررسی میکنیم:
۱. ملیگرایی فناورانه
(Techno-Nationalism)
در این مدل، دیگر تکنولوژی فقط یک کالای تجاری نیست، بلکه بخشی از امنیت ملی محسوب میشود.
دیوارهای دیجیتال: برخلاف دهه گذشته که اینترنت یکپارچه بود، اکنون با «Splinternet» روبرو هستیم؛ یعنی دو اکوسیستم جداگانه با زیرساختها، سرورها و اپلیکیشنهای متفاوت (مثلاً یوتیوب در برابر بیلیبیلی، یا جیپیاس در برابر بیدو).
جنگ نیمههادیها: کنترل بر زنجیره تأمین تراشههای پیشرفته به ابزار دیپلماتیک تبدیل شده است.
۲. تغییر در زنجیره تأمین (از بهرهوری به امنیت)
اگر در گذشته هدف شرکتها تولید در «ارزانترین مکان ممکن» بود، اکنون اولویت به Reshoring (بازگرداندن تولید به خاک خود) یا Friend-shoring (تولید در کشورهای متحد) تغییر یافته است.
کشورها ترجیح میدهند زنجیره تأمین کالاهای استراتژیک مثل باتریهای لیتیومی و آهنرباهای صنعتی را در نزدیکی خود داشته باشند، حتی اگر هزینه تمامشده بالاتر برود.
۳. رقابت در استانداردهای جهانی
هر قطبی که بتواند استانداردهای فنی خود را (مثلاً در نسل ششم ارتباطات 6G یا هوش مصنوعی) به دنیا تحمیل کند، برنده دهههای آینده است.
استانداردهای هوش مصنوعی: غرب بر روی «اخلاق و حریم خصوصی» تأکید دارد، در حالی که مدل چینی بر روی «کارایی و نظارت کلانداده» متمرکز است. کشورهای در حال توسعه اکنون باید بین این دو استاندارد یکی را انتخاب کنند.
۴. سرعت سرسامآور تجاریسازی (Lab to Market)
وجود دو رقیب قدرتمند باعث شده فاصله زمانی بین «کشف علمی در آزمایشگاه» تا «ورود محصول به بازار» به شدت کاهش یابد.
به عنوان مثال در حوزه انرژیهای نو و همجوشی هستهای، رقابت بین این دو قطب باعث شده بودجههای دولتی و خصوصی به سطحی برسد که پیشبینی میشود دستیابی به انرژی پایدار سالها زودتر از موعد مقرر محقق شود.
۵. دیپلماسی فناوری
اکنون قدرت نرم کشورها نه فقط با فرهنگ، بلکه با توانایی آنها در صادرات تکنولوژی سنجیده میشود.
کشورهایی که در میانه این دو قطب هستند (مثل هند، کشورهای خلیج فارس یا برزیل)، سعی میکنند از هر دو طرف امتیاز بگیرند؛ مثلاً زیرساخت ۵G را از چین و پردازندههای سرور را از آمریکا تأمین کنند.
۶. پارادوکس همکاری و رقابت
با وجود تنشها، این دو قطب در مسائل جهانی مثل تغییرات اقلیمی ناچار به همکاری هستند. هیچکدام نمیتوانند به تنهایی بحرانهای زیستمحیطی را حل کنند، زیرا زنجیره تأمین انرژی سبز جهان به شدت به هر دو طرف وابسته است (مواد خام در شرق، تکنولوژی بازیافت و مدیریت انرژی در غرب).
آرش رئیسینژاد
#فرهیختگان روزن آگاهی
👍1
واکنش حسین پاکدل به هنرمندانی که در جنگ طرف مردم نایستادند
رفقا، بَد رفوزه شدید اینبار، خیلی بد!
حسین پاکدل بازیگر سینما و تلویزیون نوشت:
حادثه بَس مَهیب بود و هنوز هست. هجومِ تمامقدِّ دو قانون و رحمنشناسِ حرامی، تمامخواه. همراهِ خیلِ لشگر و تجهیزات. تحتِ حمایتِ ریّای همسایه. برپایۀ دروغ و نیرنگِ صهیونی. با نیّتِ فروپاشی تمام و کمالِ ما. تحقیر تام و تمامِ هیبَتِ ایران. برگشتدادنِ تمدنی بزرگ و بیمانند به عصرِ حَجر، به تاریکی. کشتارِ خیلِ کودکانِ مظلومِ مدرسه. نابودیِ هرآنچه بود و هست. و چه و چه...
خدا را هزارمرتبه شکر، خوردند به سدِّ محکمِ دفاع از غیرت، شرف و ناموس. تجاوزگران ماندهاند در کارِ مَکرِ خود. رسوا شدند از دم. هر روز رسواتر.
همه را به تقریب همه میدانیم. اما از سنگ صدا درآمد از ما نه. منظور چهرههای هرازگاهِ جلدِمجلات، فضاهای مَسخِ مجازی. از ما بهتران. تافتههای جدابافته. اخم و لبخندهای گرانبهای سَردَرها. اهلِ بروبیا، بِرَند و تبلیغات. پای ثابتِ حراجها. نامآشنایانِ صحنههای پرفروغِ موسیقی. دخیلان در نمایشهای پرشکوهِ نام و نانآور، و...
چند مورد اظهار نظرِ فردی و پیگیر، حضورِ جمعیِ چند وفادارِ بهعهد با مردم، آنهم متین و موقرِ و صِنفی که ملاکِ سلبِ وظیفهٔ اخلاقی از ما نیست.
میانِ وانفسا، بزرگستارگانِ هالیوود فریادها زدند. کنارِ هشتمیلیون معترض، اعتراضها کردند. همراهِ نامآورانِ موسیقیِ ملّتها. شُهرههای رنگ و نقاشی. زنان و مردانِ اهلِقلم، پژوهش و تاریخ. از چهارسوی جهان. اهلِ ورزش، نامداران، دانشگاهیان، فرهیختگان و اهلِ سیاستِ با مروّت و انصاف... و هنوز و هر روز فریاد میزنند.
شما کجا بودید؟ کُنجِ عافیّت؟ بیطرف بودید؟ کدام بیطرفی؟! طرفِ بیطرفِ تردید و ترس و ملاحظه و خودجدابینی، کدام طرف است؟ از اتفاق وقتِ وزش باد، بیطرفی معانیِ عَیان دارد. تنها بزدلان در بزنگاهِ طوفانِ دهر بیطرفاند.
رفقا، بَد رفوزه شدید اینبار، خیلی بد!
تسنیم
#فرهیختگان راهی به رهایی
رفقا، بَد رفوزه شدید اینبار، خیلی بد!
حسین پاکدل بازیگر سینما و تلویزیون نوشت:
حادثه بَس مَهیب بود و هنوز هست. هجومِ تمامقدِّ دو قانون و رحمنشناسِ حرامی، تمامخواه. همراهِ خیلِ لشگر و تجهیزات. تحتِ حمایتِ ریّای همسایه. برپایۀ دروغ و نیرنگِ صهیونی. با نیّتِ فروپاشی تمام و کمالِ ما. تحقیر تام و تمامِ هیبَتِ ایران. برگشتدادنِ تمدنی بزرگ و بیمانند به عصرِ حَجر، به تاریکی. کشتارِ خیلِ کودکانِ مظلومِ مدرسه. نابودیِ هرآنچه بود و هست. و چه و چه...
خدا را هزارمرتبه شکر، خوردند به سدِّ محکمِ دفاع از غیرت، شرف و ناموس. تجاوزگران ماندهاند در کارِ مَکرِ خود. رسوا شدند از دم. هر روز رسواتر.
همه را به تقریب همه میدانیم. اما از سنگ صدا درآمد از ما نه. منظور چهرههای هرازگاهِ جلدِمجلات، فضاهای مَسخِ مجازی. از ما بهتران. تافتههای جدابافته. اخم و لبخندهای گرانبهای سَردَرها. اهلِ بروبیا، بِرَند و تبلیغات. پای ثابتِ حراجها. نامآشنایانِ صحنههای پرفروغِ موسیقی. دخیلان در نمایشهای پرشکوهِ نام و نانآور، و...
چند مورد اظهار نظرِ فردی و پیگیر، حضورِ جمعیِ چند وفادارِ بهعهد با مردم، آنهم متین و موقرِ و صِنفی که ملاکِ سلبِ وظیفهٔ اخلاقی از ما نیست.
میانِ وانفسا، بزرگستارگانِ هالیوود فریادها زدند. کنارِ هشتمیلیون معترض، اعتراضها کردند. همراهِ نامآورانِ موسیقیِ ملّتها. شُهرههای رنگ و نقاشی. زنان و مردانِ اهلِقلم، پژوهش و تاریخ. از چهارسوی جهان. اهلِ ورزش، نامداران، دانشگاهیان، فرهیختگان و اهلِ سیاستِ با مروّت و انصاف... و هنوز و هر روز فریاد میزنند.
شما کجا بودید؟ کُنجِ عافیّت؟ بیطرف بودید؟ کدام بیطرفی؟! طرفِ بیطرفِ تردید و ترس و ملاحظه و خودجدابینی، کدام طرف است؟ از اتفاق وقتِ وزش باد، بیطرفی معانیِ عَیان دارد. تنها بزدلان در بزنگاهِ طوفانِ دهر بیطرفاند.
رفقا، بَد رفوزه شدید اینبار، خیلی بد!
تسنیم
#فرهیختگان راهی به رهایی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفتوگو و خرد آغاز میشود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
❤8👍3🤔1
امارات متحده عربی به دلیل نقش میانجیگری ایران، خواستار بازپرداخت ۳.۵ میلیارد دلار از پاکستان شد
به گزارش فایننشال تایمز، امارات متحده عربی این ماه با درخواست بازپرداخت فوری ۳.۵ میلیارد دلار وام، پاکستان را غافلگیر و تهدید کرد که یک پنجم ذخایر بانک مرکزی پاکستان را تخلیه خواهد کرد، زیرا خشم ابوظبی از نقش میانجیگری اسلام آباد در جنگ ایالات متحده و ایران آشکار شد.
عربستان سعودی با ۳ میلیارد دلار سپرده جدید وارد عمل شد و سپرده ۵ میلیارد دلاری موجود را برای یک سال دیگر تمدید کرد و موقعیت ریاض را به عنوان حامی اصلی پاکستان در خلیج فارس تقویت کرد.
ابوظبی که در طول جنگ مورد اصابت بیش از ۲۷۰۰ موشک و پهپاد ایرانی قرار گرفت، اعلام کرده بود که میخواهد پاکستان موضع سختتری علیه ایران اتخاذ کند. نیل کویلیام از چتم هاوس به فایننشال تایمز گفت: «در این موضوع هیچ بیطرفی وجود ندارد. اگر شما میانجیگری میکنید، در میانه میدان هستید.»
این ماجرا بار دیگر شکاف فزاینده عربستان و امارات را برجسته میکند، چرا که ریاض از اسلامآباد حمایت میکند در حالی که ابوظبی روابط خود را با هند، رقیب اصلی پاکستان، عمیقتر میکند.
#فرهیختگان راهی به رهایی
به گزارش فایننشال تایمز، امارات متحده عربی این ماه با درخواست بازپرداخت فوری ۳.۵ میلیارد دلار وام، پاکستان را غافلگیر و تهدید کرد که یک پنجم ذخایر بانک مرکزی پاکستان را تخلیه خواهد کرد، زیرا خشم ابوظبی از نقش میانجیگری اسلام آباد در جنگ ایالات متحده و ایران آشکار شد.
عربستان سعودی با ۳ میلیارد دلار سپرده جدید وارد عمل شد و سپرده ۵ میلیارد دلاری موجود را برای یک سال دیگر تمدید کرد و موقعیت ریاض را به عنوان حامی اصلی پاکستان در خلیج فارس تقویت کرد.
ابوظبی که در طول جنگ مورد اصابت بیش از ۲۷۰۰ موشک و پهپاد ایرانی قرار گرفت، اعلام کرده بود که میخواهد پاکستان موضع سختتری علیه ایران اتخاذ کند. نیل کویلیام از چتم هاوس به فایننشال تایمز گفت: «در این موضوع هیچ بیطرفی وجود ندارد. اگر شما میانجیگری میکنید، در میانه میدان هستید.»
این ماجرا بار دیگر شکاف فزاینده عربستان و امارات را برجسته میکند، چرا که ریاض از اسلامآباد حمایت میکند در حالی که ابوظبی روابط خود را با هند، رقیب اصلی پاکستان، عمیقتر میکند.
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤1🔥1
ماجرای مهدی اخوان، اینترنت پرو و بیاصل و نسبها
اسم این فرد مهدی اخوان است. مدیرعامل #همراه_اول و بزرگترین #فیلترشکن_فروش تاریخ ایران!
این قماش با امنیتی نشان دادن فضای اینترنت؛ آن را به نفع خود و فیلترشکن فروشها بستند و شروع به کاسبی کردند. نافشان را با ایجاد رانت، تبعیض، فساد و مکیدن خون خلق بریدهاند.
شاعر میفرماید:
بی اصل و نسَب اگر به جایی برسد
کی آب خنک به بينوایی برسد؟
از بـاغِ خـودش كسی نچيند ثمَری
بی مایه اگر به كدخدایی برسد
یاشار سلطانی
#فرهیختگان راهی به رهایی
اسم این فرد مهدی اخوان است. مدیرعامل #همراه_اول و بزرگترین #فیلترشکن_فروش تاریخ ایران!
این قماش با امنیتی نشان دادن فضای اینترنت؛ آن را به نفع خود و فیلترشکن فروشها بستند و شروع به کاسبی کردند. نافشان را با ایجاد رانت، تبعیض، فساد و مکیدن خون خلق بریدهاند.
شاعر میفرماید:
بی اصل و نسَب اگر به جایی برسد
کی آب خنک به بينوایی برسد؟
از بـاغِ خـودش كسی نچيند ثمَری
بی مایه اگر به كدخدایی برسد
یاشار سلطانی
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍11❤1
محمد مهدی هاتف، مترجم و نویسنده، بازداشت شد
محمدمهدی هاتف، پژوهشگر فلسفه، بنا به گزارشهای رسیده به زمانه در تهران بازداشت شده است. گفته میشود پس از بازداشت، منزل او تفتیش و وسایل الکترونیکیاش ضبط شده؛ اما اتهام و نهاد بازداشتکننده همچنان نامشخص است.
https://www.radiozamaneh.com/887664/
#فرهیختگان راهی به رهایی
محمدمهدی هاتف، پژوهشگر فلسفه، بنا به گزارشهای رسیده به زمانه در تهران بازداشت شده است. گفته میشود پس از بازداشت، منزل او تفتیش و وسایل الکترونیکیاش ضبط شده؛ اما اتهام و نهاد بازداشتکننده همچنان نامشخص است.
https://www.radiozamaneh.com/887664/
#فرهیختگان راهی به رهایی
Radiozamaneh
محمد مهدی هاتف، مترجم و نویسنده، بازداشت شد
محمدمهدی هاتف، پژوهشگر فلسفه، بنا به گزارشهای رسیده به زمانه در تهران بازداشت شده است. گفته میشود پس از بازداشت، منزل او تفتیش و وسایل الکترونیکیاش ضبط شده؛ اما اتهام و نهاد بازداشتکننده همچنان نامشخص است.
😢3❤1👍1👎1
بنیاد نرگس محمدی: وضعیت جسمانی نرگس محمدی به مرحله بحرانی «مرگ و زندگی» رسیده است
akhbar-rooz.com https://share.google/Y4PeQnTTjNpxHalgv
#فرهیختگان راهی به رهایی
akhbar-rooz.com https://share.google/Y4PeQnTTjNpxHalgv
#فرهیختگان راهی به رهایی
Akhbar-Rooz
بنیاد نرگس محمدی: وضعیت جسمانی نرگس محمدی به مرحله بحرانی «مرگ و زندگی» رسیده است
بنیاد نرگس محمدی، فعال حقوق بشر و برنده جایزه نوبل صلح، با انتشار بیانیهای هشدار دادند که وضعیت جسمانی او به مرحله بحرانی «مرگ و زندگی» رسیده است. در این بیانیه آمده است: علیرغم اعلام رسمی پزشکی قانو
👎3👍1😢1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔸 دراپسایت نیوز (DropSite News):
ریچارد هاس، دیپلمات کهنهکار آمریکایی و رئیس سابق شورای روابط خارجی، میگوید در میانه محاصره و بسته شدن تنگه هرمز، عقربههای ساعت برای ایالات متحده سختتر و بلندتر از ایران در حال حرکت است و در یک «معنای استراتژیک» وسیعتر، ایالات متحده در حال «باختن جنگ» است.
او درباره ایران گفت: «ما شاهد تابآوری آنها بودهایم. ما فشار را کمی بیشتر از آنها حس میکنیم.»
https://x.com/i/status/2048518167513710673
🔹 جاوید حسن:
متن سخنان ریچارد هاس، کسی که تجربه بیکرانی در سیاست خارجی دارد، ارزش خواندن دارد:
«من فکر میکنم در این مرحله، زمان احتمالاً کمی بیشتر به نفع ایران کار میکند. جورج، ما شاهد تابآوری آنها بودهایم؛ میدانی، آنها با توجه به وضعیت بد اقتصادشان تحت فشار هستند، اما ما (ایالات متحده) فشار زمان را حس میکنیم. همان چیزی که اشاره کردی؛ بحث انرژی و این واقعیت که بسته بودن تنگه، اثرات فزایندهای دارد.
تا اینجا ما هنوز [اثرات نهایی را] ندیدهایم. بازارهای سهام نسبتاً خوشبین هستند، حتی قیمتهای انرژی هم همینطور. خب، بنزین یک دلار گران شده است. اما آخرین نفتکشهایی که منطقه را ترک کرده بودند، اکنون به بنادر خود رسیدهاند. این یعنی از این به بعد کمبود عرضه بهشدت خود را نشان خواهد داد و طی چند هفته آینده، ممکن است شاهد افزایش یک دلار دیگر در قیمت بنزین باشید.
ایده بنزین گالنی ۵ دلار، دور از ذهن نیست. بنابراین من واقعاً فکر میکنم ما فشار را کمی بیشتر از ایران حس میکنیم. و بگذارید به نکتهای که وندی گفت اشاره کنم؛ اگر همین حالا به نقشه جهانی نگاه کنید، به نظر میرسد چین و روسیه در حال سود بردن از این وضعیت هستند و ناتو احتمالاً در حال ضعیف شدن است.
کاملاً درست است. وقتی تاریخنگاران درباره این موضوع بنویسند، خواهند گفت که این یک جنگ انتخابی و نسنجیده بود. بله، ایران از نظر نظامی کلاسیک ضعیفتر است و نیروهای نظامیاش تا حدودی قدرت کمتری دارند، اما هزینهها؛ هزینههای اقتصادی، هزینه برای اتحادها، هزینه برای اعتبار ایالات متحده و تضمینهای آمریکا به شرکای منطقهای در خلیج فارس، همگی از این جنگ ضربه خوردهاند.
بنابراین فکر میکنم تاریخ بهدرستی نسبت به این جنگ و فرضهایی که با آنها واردش شدیم، بسیار منتقدانه برخورد خواهد کرد؛ فرضهایی مثل اینکه ایران طاقت نمیآورد، به همسایگانش حمله نمیکند یا تنگه هرمز را نمیبندد.
تکتک این فرضها غلط از آب درآمدند. پس اگر بخواهید بگویید، ما در حال پیروزی هستیم، اما این مرا یاد ویتنام میاندازد، جورج. از نظر آمار تلفات و محاسبات محدود نظامی، ما برندهایم، اما در معنای استراتژیک وسیعتر، ما بازنده این جنگ هستیم.»
من [جاوید حسن] حدود یک ماه پیش در مقالهای در ساباستک با عنوان «زمان، سلاح ایران است»، به نتیجهای نه چندان متفاوت با هاس رسیدم؛ این بدیهیترین نتیجهگیری ممکن بود.
نمیتوانم درک کنم چه چیزی ترامپ را متقاعد کرد تا وارد این جنگ احمقانه شود. همچنین مضحک است که کسی خود را با این فکر فریب دهد که ایران بهسرعت به توافقی تن میدهد که به نفعش نیست.
https://open.substack.com/pub/creativelydestruct/p/time-is-irans-weapon?utm_source=share&utm_medium=android&r=2sx805
https://x.com/i/status/2048569046833221914
@BetweenDichotomies
ریچارد هاس، دیپلمات کهنهکار آمریکایی و رئیس سابق شورای روابط خارجی، میگوید در میانه محاصره و بسته شدن تنگه هرمز، عقربههای ساعت برای ایالات متحده سختتر و بلندتر از ایران در حال حرکت است و در یک «معنای استراتژیک» وسیعتر، ایالات متحده در حال «باختن جنگ» است.
او درباره ایران گفت: «ما شاهد تابآوری آنها بودهایم. ما فشار را کمی بیشتر از آنها حس میکنیم.»
https://x.com/i/status/2048518167513710673
🔹 جاوید حسن:
متن سخنان ریچارد هاس، کسی که تجربه بیکرانی در سیاست خارجی دارد، ارزش خواندن دارد:
«من فکر میکنم در این مرحله، زمان احتمالاً کمی بیشتر به نفع ایران کار میکند. جورج، ما شاهد تابآوری آنها بودهایم؛ میدانی، آنها با توجه به وضعیت بد اقتصادشان تحت فشار هستند، اما ما (ایالات متحده) فشار زمان را حس میکنیم. همان چیزی که اشاره کردی؛ بحث انرژی و این واقعیت که بسته بودن تنگه، اثرات فزایندهای دارد.
تا اینجا ما هنوز [اثرات نهایی را] ندیدهایم. بازارهای سهام نسبتاً خوشبین هستند، حتی قیمتهای انرژی هم همینطور. خب، بنزین یک دلار گران شده است. اما آخرین نفتکشهایی که منطقه را ترک کرده بودند، اکنون به بنادر خود رسیدهاند. این یعنی از این به بعد کمبود عرضه بهشدت خود را نشان خواهد داد و طی چند هفته آینده، ممکن است شاهد افزایش یک دلار دیگر در قیمت بنزین باشید.
ایده بنزین گالنی ۵ دلار، دور از ذهن نیست. بنابراین من واقعاً فکر میکنم ما فشار را کمی بیشتر از ایران حس میکنیم. و بگذارید به نکتهای که وندی گفت اشاره کنم؛ اگر همین حالا به نقشه جهانی نگاه کنید، به نظر میرسد چین و روسیه در حال سود بردن از این وضعیت هستند و ناتو احتمالاً در حال ضعیف شدن است.
کاملاً درست است. وقتی تاریخنگاران درباره این موضوع بنویسند، خواهند گفت که این یک جنگ انتخابی و نسنجیده بود. بله، ایران از نظر نظامی کلاسیک ضعیفتر است و نیروهای نظامیاش تا حدودی قدرت کمتری دارند، اما هزینهها؛ هزینههای اقتصادی، هزینه برای اتحادها، هزینه برای اعتبار ایالات متحده و تضمینهای آمریکا به شرکای منطقهای در خلیج فارس، همگی از این جنگ ضربه خوردهاند.
بنابراین فکر میکنم تاریخ بهدرستی نسبت به این جنگ و فرضهایی که با آنها واردش شدیم، بسیار منتقدانه برخورد خواهد کرد؛ فرضهایی مثل اینکه ایران طاقت نمیآورد، به همسایگانش حمله نمیکند یا تنگه هرمز را نمیبندد.
تکتک این فرضها غلط از آب درآمدند. پس اگر بخواهید بگویید، ما در حال پیروزی هستیم، اما این مرا یاد ویتنام میاندازد، جورج. از نظر آمار تلفات و محاسبات محدود نظامی، ما برندهایم، اما در معنای استراتژیک وسیعتر، ما بازنده این جنگ هستیم.»
من [جاوید حسن] حدود یک ماه پیش در مقالهای در ساباستک با عنوان «زمان، سلاح ایران است»، به نتیجهای نه چندان متفاوت با هاس رسیدم؛ این بدیهیترین نتیجهگیری ممکن بود.
نمیتوانم درک کنم چه چیزی ترامپ را متقاعد کرد تا وارد این جنگ احمقانه شود. همچنین مضحک است که کسی خود را با این فکر فریب دهد که ایران بهسرعت به توافقی تن میدهد که به نفعش نیست.
https://open.substack.com/pub/creativelydestruct/p/time-is-irans-weapon?utm_source=share&utm_medium=android&r=2sx805
https://x.com/i/status/2048569046833221914
@BetweenDichotomies
❤2👍2
امروزه دروغ و ریا را پند و ذکر پندارند و حرامزادگی و سخنچینی را دلیری و شهامت نام کنند. زبان و ایغوری(خط مغولان) را هنر و دانش بزرگ دانند. اکنون هر تبهکاری امیر، هر مزدوری صدرنشین، هر ریاکاری وزیر، هر اِدباری دبیر، هر فاسدی مستوفی، هر ولخرجی ناظر هزینه، هر ابلیسی معاون دیوان، هر... خری صدر، هر شاگردآخوری صاحب حرمت و جاه، هر فرّاشی صاحبمنصب. هر ستمگری پیشکار، هر خَسی کَسی، هر خسیسی رئیسی، هر خیانتپیشهای قدرتمند و… .»
«تاریخ جهانگشای جوینی»
#فرهیختگان راهی به رهایی
«تاریخ جهانگشای جوینی»
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍7❤1
مردی که از کتابهای نایاب اسلامی موریتانی محافظت میکند
منطقه شنقیط زمانی یک شهر کتابخانهای محبوب در بیابان بود که دانشمندان جهان اسلام را با کتابهای نایاب خود جذب میکرد.
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا؛ الجزیره نوشت: محمد غلام الهبوط بعنوان حسابدار، به آرامی یک جفت دستکش سفید را به دستهای لاغرش کشید و در کتابخانهی خنک و سقف بلندش که با قفسههای فولادی پر شده بود، به کارهای روزمرهاش میپردازد. او یک نسخه خطی ضخیم به زبان عربی را باز کرده و پس از ورق زدن صفحات قهوهای و شکنندهاش و جستجوی هرگونه آسیب، کتاب را با صدای خشداری بسته، انگشتانش را روی جلد چرمی چروکیدهاش مالیده و با دقت آن را در یک جعبه مقوایی سفید قرار میدهد.
کتابخانه خانواده الهبوط تنها یکی از معدود کتابخانههایی است که هنوز در شنقیط، یک شهر قلعهای قرون وسطایی در منطقه شمالی آدرار موریتانی، فعالیت میکند. این کتابخانه که زمانی مرکز تجارت و آموزش اسلامی بین قرنهای ۱۳ تا ۱۷ بود، اکنون تا حد زیادی متروکه شده است، زیرا در طول دههها، مردم محلی به دنبال فرصتهایی در شهرهای بزرگتر بودهاند.
https://fa.shafaqna.com/news/2253589/
#فرهیختگان راهی به رهایی
منطقه شنقیط زمانی یک شهر کتابخانهای محبوب در بیابان بود که دانشمندان جهان اسلام را با کتابهای نایاب خود جذب میکرد.
به گزارش سرویس ترجمه شفقنا؛ الجزیره نوشت: محمد غلام الهبوط بعنوان حسابدار، به آرامی یک جفت دستکش سفید را به دستهای لاغرش کشید و در کتابخانهی خنک و سقف بلندش که با قفسههای فولادی پر شده بود، به کارهای روزمرهاش میپردازد. او یک نسخه خطی ضخیم به زبان عربی را باز کرده و پس از ورق زدن صفحات قهوهای و شکنندهاش و جستجوی هرگونه آسیب، کتاب را با صدای خشداری بسته، انگشتانش را روی جلد چرمی چروکیدهاش مالیده و با دقت آن را در یک جعبه مقوایی سفید قرار میدهد.
کتابخانه خانواده الهبوط تنها یکی از معدود کتابخانههایی است که هنوز در شنقیط، یک شهر قلعهای قرون وسطایی در منطقه شمالی آدرار موریتانی، فعالیت میکند. این کتابخانه که زمانی مرکز تجارت و آموزش اسلامی بین قرنهای ۱۳ تا ۱۷ بود، اکنون تا حد زیادی متروکه شده است، زیرا در طول دههها، مردم محلی به دنبال فرصتهایی در شهرهای بزرگتر بودهاند.
https://fa.shafaqna.com/news/2253589/
#فرهیختگان راهی به رهایی
🔥1
امارات متحده عربی به دلیل نقش میانجیگری ایران، خواستار بازپرداخت ۳.۵ میلیارد دلار از پاکستان شد
به گزارش فایننشال تایمز، امارات متحده عربی این ماه با درخواست بازپرداخت فوری ۳.۵ میلیارد دلار وام، پاکستان را غافلگیر و تهدید کرد که یک پنجم ذخایر بانک مرکزی پاکستان را تخلیه خواهد کرد، زیرا خشم ابوظبی از نقش میانجیگری اسلام آباد در جنگ ایالات متحده و ایران آشکار شد.
عربستان سعودی با ۳ میلیارد دلار سپرده جدید وارد عمل شد و سپرده ۵ میلیارد دلاری موجود را برای یک سال دیگر تمدید کرد و موقعیت ریاض را به عنوان حامی اصلی پاکستان در خلیج فارس تقویت کرد.
ابوظبی که در طول جنگ مورد اصابت بیش از ۲۷۰۰ موشک و پهپاد ایرانی قرار گرفت، اعلام کرده بود که میخواهد پاکستان موضع سختتری علیه ایران اتخاذ کند. نیل کویلیام از چتم هاوس به فایننشال تایمز گفت: «در این موضوع هیچ بیطرفی وجود ندارد. اگر شما میانجیگری میکنید، در میانه میدان هستید.»
این ماجرا بار دیگر شکاف فزاینده عربستان و امارات را برجسته میکند، چرا که ریاض از اسلامآباد حمایت میکند در حالی که ابوظبی روابط خود را با هند، رقیب اصلی پاکستان، عمیقتر میکند.
#فرهیختگان راهی به رهایی
به گزارش فایننشال تایمز، امارات متحده عربی این ماه با درخواست بازپرداخت فوری ۳.۵ میلیارد دلار وام، پاکستان را غافلگیر و تهدید کرد که یک پنجم ذخایر بانک مرکزی پاکستان را تخلیه خواهد کرد، زیرا خشم ابوظبی از نقش میانجیگری اسلام آباد در جنگ ایالات متحده و ایران آشکار شد.
عربستان سعودی با ۳ میلیارد دلار سپرده جدید وارد عمل شد و سپرده ۵ میلیارد دلاری موجود را برای یک سال دیگر تمدید کرد و موقعیت ریاض را به عنوان حامی اصلی پاکستان در خلیج فارس تقویت کرد.
ابوظبی که در طول جنگ مورد اصابت بیش از ۲۷۰۰ موشک و پهپاد ایرانی قرار گرفت، اعلام کرده بود که میخواهد پاکستان موضع سختتری علیه ایران اتخاذ کند. نیل کویلیام از چتم هاوس به فایننشال تایمز گفت: «در این موضوع هیچ بیطرفی وجود ندارد. اگر شما میانجیگری میکنید، در میانه میدان هستید.»
این ماجرا بار دیگر شکاف فزاینده عربستان و امارات را برجسته میکند، چرا که ریاض از اسلامآباد حمایت میکند در حالی که ابوظبی روابط خود را با هند، رقیب اصلی پاکستان، عمیقتر میکند.
#فرهیختگان راهی به رهایی
🔥3❤1👎1
جنگها معمولا زمانی به پایان میرسند که موازنه قوا به شکل معناداری تغییر کرده باشد، یا یکی از طرفین به این نتیجه برسد که ادامه جنگ دیگر از نظر هزینه و فایده قابل تحمل نیست. از همین زاویه باید جنگ کنونی علیه ایران را فهمید. هدف اسرائیل صرفا ضربهزدن به چند مرکز نظامی، هستهای یا امنیتی نیست؛ هدف عمیقتر، آسیبزدن به ایران بهمثابه یک دولت است. یعنی تضعیف توانایی ایران برای حکمرانی، اعمال قانون، حفظ نظم، کنترل سرزمین، تأمین خدمات عمومی و بازتولید اقتدار سیاسی.
از این منظر، حمله به پاسگاهها، نیروهای انتظامی و نظامی، مراکز صنعتی، پتروشیمیها، زیرساختهای انرژی و منابع درآمدی دولت، مجموعهای از اقدامات پراکنده نیست. اینها در کنار هم یک منطق واحد دارند: کاهش قابلیت حکمرانی دولت ایران. وقتی منابع درآمدی دولت هدف قرار میگیرد، وقتی زیرساختهای حیاتی آسیب میبیند، وقتی نیروهای حافظ نظم و امنیت داخلی تحت فشار قرار میگیرند، و وقتی جامعه از نظر روانی و معیشتی فرسوده میشود، هدف فقط تخریب فیزیکی نیست؛ هدف فرسایش ظرفیت دولت و شکستن امکان زیست جمعی درون جامعه است.
به همین دلیل، نباید تصور کرد که مسئله صرفا با حل پرونده هستهای پایان مییابد. این یکی از خطاهای راهبردی مهم در داخل کشور است که گمان میشود اگر ایران مسئله غنیسازی را حل کند، اورانیوم را بیرون بفرستد یا به «غنیسازی صفر مثلا با توجیه بازگشت پذیر» تن دهد، چرخه فشار نظامی و امنیتی متوقف خواهد شد.
اما واقعیت این است که مسئله از سطح پرونده هستهای فراتر رفته است. اورانیوم ۶۰ درصد بازدارندگی ایجاد نمیکند، اما خروجش یک پنجره فرصت دیگر برای دشمن فراهم میکند.
حذف این ابزار، اگر با تغییر واقعی در موازنه قوا همراه نباشد، نهتنها انگیزه طرف مقابل برای توقف عملیات را از بین نمیبرد، بلکه ممکن است او را به مرحله بعدی فشار منتقل کند.
این مرحله بعدی میتواند فشار بر انرژی، حملونقل، دریانوردی، شبکه مالی، انسجام اجتماعی، نخبگان سیاسی و خود ظرفیت دولت باشد. محاصره دریایی نیز در همین چارچوب قابل فهم است. محاصره فقط یک اقدام اقتصادی نیست؛ ادامه همان منطق جنگی است که عملیات نظامی، فشار اقتصادی، عملیات روانی، جنگ رسانهای و فرسایش سیاسی را در یک چرخه به هم وصل میکند. در چنین الگویی، حتی آتشبس نیز لزوما به معنای پایان جنگ نیست. آتشبس میتواند فقط توقفی موقت میان دو مرحله از فشار باشد.
نکته مهمتر این است که اسرائیل میکوشد زنجیرهای از حوادث ایجاد کند که مسیر آینده ایران را قفل کند. هدف فقط ضربه امروز نیست؛ هدف ساختن وضعیتی است که حتی اگر ایالات متحده در آینده، مثلا پس از تحولات سیاسی داخلی خود، نتواند با همان شدت در جنگ مشارکت کند، ایران همچنان در مسیری از فرسایش، بحران حکمرانی، فشار اقتصادی و بیثباتی اجتماعی باقی بماند. این همان منطق وابستگی به مسیر است: ایجاد مجموعهای از ضربات و بحرانها که بعدا حتی بدون مداخله مستقیم اولیه نیز جهت حرکت کشور را محدود میکند.
در چنین شرایطی، ایدههایی مانند غنیسازی صفر، خروج کامل اورانیوم یا قابلبازگشتبودن توافق، بهخودیخود نمیتوانند جنگ را پایان دهند. اینها ممکن است بخشی از یک بسته دیپلماتیک باشند، اما اگر پشت آنها ظرفیت بازدارندگی واقعی وجود نداشته باشد، بیشتر به امتیازدهی یکطرفه شباهت پیدا میکنند تا پایان بحران. مسئله اصلی این نیست که ایران توافق کند یا نکند؛ مسئله این است که توافق در چه موازنهای امضا میشود. توافق در وضعیت ضعف میتواند فقط مقدمه مرحله بعدی فشار باشد، اما توافق در وضعیت موازنه میتواند به توقف واقعی جنگ نزدیک شود.
تا زمانی که ایران نتواند موازنه مؤثری در برابر اسرائیل ایجاد کند، اسرائیل دلیلی برای توقف فشار نخواهد دید. اسرائیل خود را برخوردار از برتری راهبردی میداند: برتری اطلاعاتی، برتری هوایی، توان ضربهزنی عمیق، حمایت آمریکا و مهمتر از همه، پشتوانه بازدارندگی هستهای. در چنین وضعیتی، سقف تشدید تنش برای ایران پایینتر از سقف تشدید تنش برای اسرائیل تعریف میشود. اسرائیل میتواند فشار را افزایش دهد، اما ایران در هر مرحله باید نگران ورود مستقیم آمریکا، تخریب گسترده زیرساختها یا تبدیل جنگ محدود به جنگ موجودیتی باشد.
بنابراین، مسیر واقعی کاهش جنگ از خلع ابزارهای فشار ایران عبور نمیکند، بلکه از ایجاد موازنه سخت میگذرد. طرف مقابل زمانی به توقف فشار فکر میکند که به این نتیجه برسد ادامه عملیات نظامی میتواند برای خودش نیز هزینهای غیرقابلتحمل و تضمینشده ایجاد کند. این همان منطق بازدارندگی سخت است؛ یعنی وضعیتی که در آن هیچ طرفی نتواند بدون ترس از آسیب جدی و غیرقابلقبول، جنگ را ادامه دهد.
البته این مسیر دشوار، پرهزینه و خطرناک است و نباید آن را سادهسازی کرد.
👇👇👇
#فرهیختگان راهی به رهایی
از این منظر، حمله به پاسگاهها، نیروهای انتظامی و نظامی، مراکز صنعتی، پتروشیمیها، زیرساختهای انرژی و منابع درآمدی دولت، مجموعهای از اقدامات پراکنده نیست. اینها در کنار هم یک منطق واحد دارند: کاهش قابلیت حکمرانی دولت ایران. وقتی منابع درآمدی دولت هدف قرار میگیرد، وقتی زیرساختهای حیاتی آسیب میبیند، وقتی نیروهای حافظ نظم و امنیت داخلی تحت فشار قرار میگیرند، و وقتی جامعه از نظر روانی و معیشتی فرسوده میشود، هدف فقط تخریب فیزیکی نیست؛ هدف فرسایش ظرفیت دولت و شکستن امکان زیست جمعی درون جامعه است.
به همین دلیل، نباید تصور کرد که مسئله صرفا با حل پرونده هستهای پایان مییابد. این یکی از خطاهای راهبردی مهم در داخل کشور است که گمان میشود اگر ایران مسئله غنیسازی را حل کند، اورانیوم را بیرون بفرستد یا به «غنیسازی صفر مثلا با توجیه بازگشت پذیر» تن دهد، چرخه فشار نظامی و امنیتی متوقف خواهد شد.
اما واقعیت این است که مسئله از سطح پرونده هستهای فراتر رفته است. اورانیوم ۶۰ درصد بازدارندگی ایجاد نمیکند، اما خروجش یک پنجره فرصت دیگر برای دشمن فراهم میکند.
حذف این ابزار، اگر با تغییر واقعی در موازنه قوا همراه نباشد، نهتنها انگیزه طرف مقابل برای توقف عملیات را از بین نمیبرد، بلکه ممکن است او را به مرحله بعدی فشار منتقل کند.
این مرحله بعدی میتواند فشار بر انرژی، حملونقل، دریانوردی، شبکه مالی، انسجام اجتماعی، نخبگان سیاسی و خود ظرفیت دولت باشد. محاصره دریایی نیز در همین چارچوب قابل فهم است. محاصره فقط یک اقدام اقتصادی نیست؛ ادامه همان منطق جنگی است که عملیات نظامی، فشار اقتصادی، عملیات روانی، جنگ رسانهای و فرسایش سیاسی را در یک چرخه به هم وصل میکند. در چنین الگویی، حتی آتشبس نیز لزوما به معنای پایان جنگ نیست. آتشبس میتواند فقط توقفی موقت میان دو مرحله از فشار باشد.
نکته مهمتر این است که اسرائیل میکوشد زنجیرهای از حوادث ایجاد کند که مسیر آینده ایران را قفل کند. هدف فقط ضربه امروز نیست؛ هدف ساختن وضعیتی است که حتی اگر ایالات متحده در آینده، مثلا پس از تحولات سیاسی داخلی خود، نتواند با همان شدت در جنگ مشارکت کند، ایران همچنان در مسیری از فرسایش، بحران حکمرانی، فشار اقتصادی و بیثباتی اجتماعی باقی بماند. این همان منطق وابستگی به مسیر است: ایجاد مجموعهای از ضربات و بحرانها که بعدا حتی بدون مداخله مستقیم اولیه نیز جهت حرکت کشور را محدود میکند.
در چنین شرایطی، ایدههایی مانند غنیسازی صفر، خروج کامل اورانیوم یا قابلبازگشتبودن توافق، بهخودیخود نمیتوانند جنگ را پایان دهند. اینها ممکن است بخشی از یک بسته دیپلماتیک باشند، اما اگر پشت آنها ظرفیت بازدارندگی واقعی وجود نداشته باشد، بیشتر به امتیازدهی یکطرفه شباهت پیدا میکنند تا پایان بحران. مسئله اصلی این نیست که ایران توافق کند یا نکند؛ مسئله این است که توافق در چه موازنهای امضا میشود. توافق در وضعیت ضعف میتواند فقط مقدمه مرحله بعدی فشار باشد، اما توافق در وضعیت موازنه میتواند به توقف واقعی جنگ نزدیک شود.
تا زمانی که ایران نتواند موازنه مؤثری در برابر اسرائیل ایجاد کند، اسرائیل دلیلی برای توقف فشار نخواهد دید. اسرائیل خود را برخوردار از برتری راهبردی میداند: برتری اطلاعاتی، برتری هوایی، توان ضربهزنی عمیق، حمایت آمریکا و مهمتر از همه، پشتوانه بازدارندگی هستهای. در چنین وضعیتی، سقف تشدید تنش برای ایران پایینتر از سقف تشدید تنش برای اسرائیل تعریف میشود. اسرائیل میتواند فشار را افزایش دهد، اما ایران در هر مرحله باید نگران ورود مستقیم آمریکا، تخریب گسترده زیرساختها یا تبدیل جنگ محدود به جنگ موجودیتی باشد.
بنابراین، مسیر واقعی کاهش جنگ از خلع ابزارهای فشار ایران عبور نمیکند، بلکه از ایجاد موازنه سخت میگذرد. طرف مقابل زمانی به توقف فشار فکر میکند که به این نتیجه برسد ادامه عملیات نظامی میتواند برای خودش نیز هزینهای غیرقابلتحمل و تضمینشده ایجاد کند. این همان منطق بازدارندگی سخت است؛ یعنی وضعیتی که در آن هیچ طرفی نتواند بدون ترس از آسیب جدی و غیرقابلقبول، جنگ را ادامه دهد.
البته این مسیر دشوار، پرهزینه و خطرناک است و نباید آن را سادهسازی کرد.
👇👇👇
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤3👍2
👆👆👆
اما از منظر راهبردی، تا زمانی که ایران فقط ابزارهای قابل معامله داشته باشد و فاقد ابزارهای موازنهساز قطعی باشد، طرف مقابل هر توافقی را نه پایان جنگ، بلکه مقدمه مرحله بعدی فشار تلقی خواهد کرد. از همین رو، پرسش اصلی این نیست که آیا ایران باید صرفا پرونده هستهای را حل کند یا نه. پرسش اصلی این است که ایران چگونه میتواند هزینه جنگ علیه خود را چنان بالا ببرد که ادامه آن برای طرف مقابل از نظر راهبردی نامعقول شود.
بدون پاسخ به این پرسش، هر امتیاز فنی، هر عقبنشینی هستهای و هر توافق محدود میتواند فقط مرحلهای تازه از همان چرخه باشد: عملیات نظامی، عملیات روانی، فشار اقتصادی، محاصره، مذاکره و دوباره عملیات نظامی. جنگ زمانی واقعا پایان مییابد که موازنه تغییر کند، نه زمانی که فقط یکی از پروندههای آن بسته شود.
حسین قتیب
#فرهیختگان راهی به رهایی
اما از منظر راهبردی، تا زمانی که ایران فقط ابزارهای قابل معامله داشته باشد و فاقد ابزارهای موازنهساز قطعی باشد، طرف مقابل هر توافقی را نه پایان جنگ، بلکه مقدمه مرحله بعدی فشار تلقی خواهد کرد. از همین رو، پرسش اصلی این نیست که آیا ایران باید صرفا پرونده هستهای را حل کند یا نه. پرسش اصلی این است که ایران چگونه میتواند هزینه جنگ علیه خود را چنان بالا ببرد که ادامه آن برای طرف مقابل از نظر راهبردی نامعقول شود.
بدون پاسخ به این پرسش، هر امتیاز فنی، هر عقبنشینی هستهای و هر توافق محدود میتواند فقط مرحلهای تازه از همان چرخه باشد: عملیات نظامی، عملیات روانی، فشار اقتصادی، محاصره، مذاکره و دوباره عملیات نظامی. جنگ زمانی واقعا پایان مییابد که موازنه تغییر کند، نه زمانی که فقط یکی از پروندههای آن بسته شود.
حسین قتیب
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍2❤1
گفتوگوی رضا علیجانی با بیبیسی
بنبست «مذاکرات» الزاما آغاز «جنگ» نیست؛ بلکه میتواند...
علائم اینکه عامل اقتصاد میتواند و باید حرف آخر را بزند، کمکم دارد پدیدار میشود.
ج.ا اما معمولا دیر به نتیجه میرسد؛ مثل گروگانگیری، جنگ هشت ساله، پرونده هستهای و حالا هم این جنگ...
همه مخالفان مذاکره یکدست نیستند، برخی معتقدند...
بسیار عجیب بود که کیهان علیه تندروها بنویسد...
تعابیر به کار رفته در جملات کیهان، میثم مطیعی، کاشانی و... خطاب به کسانی«در لباس انقلابی و با شعارهای رادیکال»، مانند «خیانت»، «نقشههای شوم»، «تودهنی» و... بسیار تند و قابل تأمل است.
حل و فصل اختلافات درون نظام مدتی زمان میبرد. نشانههایی از این روند قابل مشاهده است ولی مدت زمانش روشن نیست. اگر این زمان بیشتر از تحمل ترامپ باشد ممکن است جنگ و یا هر نوع منازعه دیگری شروع شود. تحریکات اسرائیل نیز در این میان مستمرا جریان دارد تا بازی را بههم بزند.
اما اگر روند حل اختلافات شتاب بگیرد، ج.ا نهایتا تسلیم عامل اقتصاد خواهد شد. همانطور که ترامپ نیز در نهایت گوش به حرف همین مولفه خواهد داد.
نقطهی کور بازیخوانی چشمانداز سیاست ج.ا اینک وضعیت مجتبی خامنهای است.
بنبست «مذاکرات» الزاما آغاز «جنگ» نیست؛ بلکه میتواند تشدید محاصره و فشار اقتصادی باشد. این تنها راه آمریکاییها (برای خروج از جنگ) و ترجیح عربها (برای هر چه ضعیفتر شدن ج.ا) و باب طبع روسها هم هست(تا از تیتر یک اخبار و حساسیتهای جهانی در مسئله جنگ اوکراین خارج بشوند، نفتشان را گرانتر و راحتتر بفروشند و تسلیحات غربیها صرف جنگ با ایران بشود).
در طرف ج.ا عدهای از پراگماتیستها (مثل قالیباف، پزشکیان، وزارت امورخارجه و بخشی از نظامیها) هستند که معتقدند همین حالا باید مذاکره و توافق کرد. گرایش اینها تا حالا پیش نرفته است.
برخی از مخالفان مذاکره معتقدند باید از آمریکاییها امتیازات بیشتری بگیریم. بعضی اما از اساس با مذاکره مخالفند. مثل همین هایی که در تلویزیون سخنفرسایی میکنند. مثلا فردی به نام پاک گفته حالا شب عاشورای انقلاب است! و یا خضریان یکی از تندروترین افراد، که در مجلس هم وزن زیادی نداشت و حالا پای ثابت تلویزیون شدهِ، میگوید جنگ حتمی است و انواع تبادل پیام با آمریکاییها از طریق شبکههای اجتماعی و خبرنگاران باید متوقف شود و یا افراد جنجالی مثل مرندی که معلوم نیست اصلا چه کاره است و چه سمتی دارد.
آمریکاییها اگر بخواهند مشکل جنگشان را حل بکنند باید به دسته اول امتیازاتی بدهند که آنها بتوانند دسته دوم را راضی کنند و هر دو با هم دسته سوم را مهار کنند و این به راحتی شدنی است. علائم مهار کمکم دارد پدیدار میشود.
کیهان در مطلبی علیه تندروها نوشت در تجمعات شبانه عدهای در «لباس انقلابیگری و با شعارهای رادیکال» در باره مذاکره درگیری درست میکنند. مردم وظیفه دارند با سر دادن شعارهای وحدتبخش مانع اجرای«نقشههای شوم!» این عده شوند.
و یا فردی روحانی به نام کاشانی در همین تجمعات شبانه گفت هر کس میدان را دچار دودستگی کرد، خواسته یا ناخواسته به جنگ «خیانت!» کرده است.
میثم مطیعی یکی از مداحان نزدیک به بیت خامنهای نیز هشدار شدیدی به تندروها داد و گفت الان جنگ است و نه رقابت انتخاباتی، هر کس از هر جناحی مخصوصا به اسم «انقلابی» بخواهد اتحاد مردم را به هم بزند، از مردم «تودهنی» خواهد خورد!
محمود کریمی نزدیکترین مداح به علی خامنهای قبلتر از همه اینها در خیابان گفت «هر چه آقا مجتبی بگه همان ملاکه، بگه جنگ یا بگه مذاکره». بعدتر چهار مداح با هم همخوانی کردند که «فرمان بده فرمان، حکم آنچه تو فرمایی» و دیشب هم سینه میزدند که «امر؛ فقط امر سید مجتبی- حکم؛ فقط حکم سیدمجتبی».
نقطه کور در این است که نمیدانیم مجتبی خامنهای در چه وضعیتی است و آیا فرمان دست اوست یا نه. بنابراین فعلا باید او را از معادله شرایط کنار بگذاریم. در وضعیت فعلی بازماندگان نظام مثل بچه یتیمهایی که سرپرستشان را از دست دادهاند، سر ارث و میراث و آینده خاندان (بخوانیم مذاکره و جنگ، سیاست خارجی و داخلی)، با هم اختلاف دارند. حل و فصل اختلافات بین آنها مدتی زمان میبرد. اگر این زمان...
نکات کاملتر در فایل صوتی:
https://t.me/RezaAlijaniarchive/835
#فرهیختگان راهی به رهایی
بنبست «مذاکرات» الزاما آغاز «جنگ» نیست؛ بلکه میتواند...
علائم اینکه عامل اقتصاد میتواند و باید حرف آخر را بزند، کمکم دارد پدیدار میشود.
ج.ا اما معمولا دیر به نتیجه میرسد؛ مثل گروگانگیری، جنگ هشت ساله، پرونده هستهای و حالا هم این جنگ...
همه مخالفان مذاکره یکدست نیستند، برخی معتقدند...
بسیار عجیب بود که کیهان علیه تندروها بنویسد...
تعابیر به کار رفته در جملات کیهان، میثم مطیعی، کاشانی و... خطاب به کسانی«در لباس انقلابی و با شعارهای رادیکال»، مانند «خیانت»، «نقشههای شوم»، «تودهنی» و... بسیار تند و قابل تأمل است.
حل و فصل اختلافات درون نظام مدتی زمان میبرد. نشانههایی از این روند قابل مشاهده است ولی مدت زمانش روشن نیست. اگر این زمان بیشتر از تحمل ترامپ باشد ممکن است جنگ و یا هر نوع منازعه دیگری شروع شود. تحریکات اسرائیل نیز در این میان مستمرا جریان دارد تا بازی را بههم بزند.
اما اگر روند حل اختلافات شتاب بگیرد، ج.ا نهایتا تسلیم عامل اقتصاد خواهد شد. همانطور که ترامپ نیز در نهایت گوش به حرف همین مولفه خواهد داد.
نقطهی کور بازیخوانی چشمانداز سیاست ج.ا اینک وضعیت مجتبی خامنهای است.
بنبست «مذاکرات» الزاما آغاز «جنگ» نیست؛ بلکه میتواند تشدید محاصره و فشار اقتصادی باشد. این تنها راه آمریکاییها (برای خروج از جنگ) و ترجیح عربها (برای هر چه ضعیفتر شدن ج.ا) و باب طبع روسها هم هست(تا از تیتر یک اخبار و حساسیتهای جهانی در مسئله جنگ اوکراین خارج بشوند، نفتشان را گرانتر و راحتتر بفروشند و تسلیحات غربیها صرف جنگ با ایران بشود).
در طرف ج.ا عدهای از پراگماتیستها (مثل قالیباف، پزشکیان، وزارت امورخارجه و بخشی از نظامیها) هستند که معتقدند همین حالا باید مذاکره و توافق کرد. گرایش اینها تا حالا پیش نرفته است.
برخی از مخالفان مذاکره معتقدند باید از آمریکاییها امتیازات بیشتری بگیریم. بعضی اما از اساس با مذاکره مخالفند. مثل همین هایی که در تلویزیون سخنفرسایی میکنند. مثلا فردی به نام پاک گفته حالا شب عاشورای انقلاب است! و یا خضریان یکی از تندروترین افراد، که در مجلس هم وزن زیادی نداشت و حالا پای ثابت تلویزیون شدهِ، میگوید جنگ حتمی است و انواع تبادل پیام با آمریکاییها از طریق شبکههای اجتماعی و خبرنگاران باید متوقف شود و یا افراد جنجالی مثل مرندی که معلوم نیست اصلا چه کاره است و چه سمتی دارد.
آمریکاییها اگر بخواهند مشکل جنگشان را حل بکنند باید به دسته اول امتیازاتی بدهند که آنها بتوانند دسته دوم را راضی کنند و هر دو با هم دسته سوم را مهار کنند و این به راحتی شدنی است. علائم مهار کمکم دارد پدیدار میشود.
کیهان در مطلبی علیه تندروها نوشت در تجمعات شبانه عدهای در «لباس انقلابیگری و با شعارهای رادیکال» در باره مذاکره درگیری درست میکنند. مردم وظیفه دارند با سر دادن شعارهای وحدتبخش مانع اجرای«نقشههای شوم!» این عده شوند.
و یا فردی روحانی به نام کاشانی در همین تجمعات شبانه گفت هر کس میدان را دچار دودستگی کرد، خواسته یا ناخواسته به جنگ «خیانت!» کرده است.
میثم مطیعی یکی از مداحان نزدیک به بیت خامنهای نیز هشدار شدیدی به تندروها داد و گفت الان جنگ است و نه رقابت انتخاباتی، هر کس از هر جناحی مخصوصا به اسم «انقلابی» بخواهد اتحاد مردم را به هم بزند، از مردم «تودهنی» خواهد خورد!
محمود کریمی نزدیکترین مداح به علی خامنهای قبلتر از همه اینها در خیابان گفت «هر چه آقا مجتبی بگه همان ملاکه، بگه جنگ یا بگه مذاکره». بعدتر چهار مداح با هم همخوانی کردند که «فرمان بده فرمان، حکم آنچه تو فرمایی» و دیشب هم سینه میزدند که «امر؛ فقط امر سید مجتبی- حکم؛ فقط حکم سیدمجتبی».
نقطه کور در این است که نمیدانیم مجتبی خامنهای در چه وضعیتی است و آیا فرمان دست اوست یا نه. بنابراین فعلا باید او را از معادله شرایط کنار بگذاریم. در وضعیت فعلی بازماندگان نظام مثل بچه یتیمهایی که سرپرستشان را از دست دادهاند، سر ارث و میراث و آینده خاندان (بخوانیم مذاکره و جنگ، سیاست خارجی و داخلی)، با هم اختلاف دارند. حل و فصل اختلافات بین آنها مدتی زمان میبرد. اگر این زمان...
نکات کاملتر در فایل صوتی:
https://t.me/RezaAlijaniarchive/835
#فرهیختگان راهی به رهایی
Telegram
Reza Alijani archive
🔹گفتوگوی رضا علیجانی با بیبیسی
✅ بنبست «مذاکرات» الزاما آغاز «جنگ» نیست؛ بلکه میتواند...
🔹علائم اینکه عامل اقتصاد میتواند و باید حرف آخر را بزند، کمکم دارد پدیدار میشود.
🔹ج.ا اما معمولا دیر به نتیجه میرسد؛ مثل گروگانگیری، جنگ هشت ساله، پرونده…
✅ بنبست «مذاکرات» الزاما آغاز «جنگ» نیست؛ بلکه میتواند...
🔹علائم اینکه عامل اقتصاد میتواند و باید حرف آخر را بزند، کمکم دارد پدیدار میشود.
🔹ج.ا اما معمولا دیر به نتیجه میرسد؛ مثل گروگانگیری، جنگ هشت ساله، پرونده…
❤2👍2
_ به مرگ گرفتن.
+ مرگ چه کسی؟
چندروز پیش دکترنعمتالله فاضلی یادداشتی نوشته بود با عنوان «به مرگ گرفتن» که در آن گزارشی از گفتگوی خود با یکی از حامیان حمله امریکا و اسرائیل به ایران نقل کرده بود.
مخاطب که فردی ریاضیخوانده و منطقی بوده و ما اینجا اسمش را علی میگذاریم، دربرابراستدلال فاضلی قانع میشود که دعوت به تجاوز به میهن به لحاظ عقلی و اخلاقی نادرست است، اما هدف اصلی خودشان را از دعوت به حمله را، زدن تلنگری به «حاکمان» و اعتراض به استبداد میداند؛ مصداق«به مرگ گرفتن تا به تب راضی شوند».
دکتر جواد رنجبردرخشیلر در پاسخ به نوشته دکتر فاضلی یادداشتی نوشته با عنوان «مرگ چه کسی؟» و در آن علی را همان «وطن فروش خائن» دانسته که با هیچ توجیهی نمیتواند خود را تبرئه کند ... مثال آشنایی میزند:
دو مرد روشنفکر از دومنظر متفاوت «حمایت ایرانیانِ داخل کشور از تجاوز خارجی» را نادرست دانستهاند. فاضلی منظری مشفقانه و همدلانه دارد و رنجبر موضعی مبتنی بر استدلال منطقی روشن و «اصول»خدشهناپذیر که کاملا با تمثیلی که استفاده کرده همخوانی دارد.
دو نگاه کاملا متفاوت که البته آشتیناپذیر نیستند، اما همیشه باهم در تنشاند و معمولاً آن که بُرّندهتراست برنده میشود.
نوشته فاضلی برای ایجاد شفقت از یک انسان مشخص حرف میزند. اطلاعاتی درباره جنسیت و سن و ظاهر وتحصیلاتش به ما میدهد. با زمینی کردن تصویر علی زمینه ایجاد همدلی را فراهم میکند. ضمن اینکه جز استفاده از برچسب «عمو ترامپی» در سایر زمینهها سعی میکند شمایل محترم و معقولی از آن مرد ارائه دهد که انتقاداتش را نه فقط فاضلی و رنجبر که میلیونها ایرانی وارد میدانند، اما راه حلی که در اوج احساس تبعیض و انسداد به ذهنش آمده «معقول و اخلاقی» نیست و خودش هم نهایتاً پذیرفته.
رنجبر اما از ابتدا شمشیر برهنه را بالا میبرد. از تمسخر شروع میکند و از تک تک اطلاعاتی که فاضلی به ما داده برای کنایه زدن و دادن احساس شرم استفاده میکند.
از مصائب جنگ میگوید و ضمن نقد جنگطلبی برخی حامیان حکومت به اینجا میرساند که «بنابراین دفاع از ایران دفاع از اعتبار و هویت و اقتدار ایران است. آن را با دلخوریهای سیاسی تاخت زدن انصاف نیست.»
فاضلی در یادداشت خود میگوید که برای جوان حامی جنگ استدلال کرده و او قانع شده. احتمالاً شامل بسیاری از استدلالهای رنجبر هم بوده. فاضلی استدلالها را برای ما بازگو نمیکند. کاری که میکند تلاش برای انگزدایی است. بازگرداندن چهره انسانی به هموطن همسرنوشتی که تخصصی هم در علوم انسانی ندارد، ولی آدم عدالتجو و دغدغهمندی است و مثل خیلیهای دیگر تجاوز نظامی را راهحل ممکن و مطلوبی برای خروج از انسداد دیده.
رنجبر اما پر ازخشم(ولو قابل درک) است. او با عصبانیت علی را دور میاندازد. کلیشه «کسی وارد خانه شده و زنت را آزار میدهد» واجد تمام پیشفرضهایی پدرسالار و اقتدارگرایی است که مانع میشود دیگری راو خودمان را، انسانی صاحب فهم، اما جایزالخطا بدانیم که ازسر استیصال به استنتاجی غلط دست پیدا کرده.
فاضلی گرچه با کنایه «عمو ترامپی» شروع میکند و شخصیت عاقل ماجراست، اما دنبال اثبات برتری اخلاقی و عقلانی خودش نیست. همه تلاشش را میکند تا ما با همدلی و شفقت علی را درک کنیم و در دل همه خسارتها، امیدی برای یادگیری از همدیگر و اصلاح پیدا کنیم.
رنجبر اما خشم را به تحقیر و تحقیر را به نفرت و نفرت را به طرد پیوند میزند تا علی را خرد کند و ثابت کند او بهتر میفهمد/ دیگران نمیفهمند.
مریم نصر
#فرهیختگان راهی به رهایی
+ مرگ چه کسی؟
چندروز پیش دکترنعمتالله فاضلی یادداشتی نوشته بود با عنوان «به مرگ گرفتن» که در آن گزارشی از گفتگوی خود با یکی از حامیان حمله امریکا و اسرائیل به ایران نقل کرده بود.
مخاطب که فردی ریاضیخوانده و منطقی بوده و ما اینجا اسمش را علی میگذاریم، دربرابراستدلال فاضلی قانع میشود که دعوت به تجاوز به میهن به لحاظ عقلی و اخلاقی نادرست است، اما هدف اصلی خودشان را از دعوت به حمله را، زدن تلنگری به «حاکمان» و اعتراض به استبداد میداند؛ مصداق«به مرگ گرفتن تا به تب راضی شوند».
دکتر جواد رنجبردرخشیلر در پاسخ به نوشته دکتر فاضلی یادداشتی نوشته با عنوان «مرگ چه کسی؟» و در آن علی را همان «وطن فروش خائن» دانسته که با هیچ توجیهی نمیتواند خود را تبرئه کند ... مثال آشنایی میزند:
روم به دیوار. انگار متجاوزی وارد خانه شده و زن طرف را اذیت می کند و خانه را به آتش می کشد. مرد گوشه ای ایستاده و می گوید: اگر دست پخت خوبی داشتی حتما کمکت می کردم!
دو مرد روشنفکر از دومنظر متفاوت «حمایت ایرانیانِ داخل کشور از تجاوز خارجی» را نادرست دانستهاند. فاضلی منظری مشفقانه و همدلانه دارد و رنجبر موضعی مبتنی بر استدلال منطقی روشن و «اصول»خدشهناپذیر که کاملا با تمثیلی که استفاده کرده همخوانی دارد.
دو نگاه کاملا متفاوت که البته آشتیناپذیر نیستند، اما همیشه باهم در تنشاند و معمولاً آن که بُرّندهتراست برنده میشود.
نوشته فاضلی برای ایجاد شفقت از یک انسان مشخص حرف میزند. اطلاعاتی درباره جنسیت و سن و ظاهر وتحصیلاتش به ما میدهد. با زمینی کردن تصویر علی زمینه ایجاد همدلی را فراهم میکند. ضمن اینکه جز استفاده از برچسب «عمو ترامپی» در سایر زمینهها سعی میکند شمایل محترم و معقولی از آن مرد ارائه دهد که انتقاداتش را نه فقط فاضلی و رنجبر که میلیونها ایرانی وارد میدانند، اما راه حلی که در اوج احساس تبعیض و انسداد به ذهنش آمده «معقول و اخلاقی» نیست و خودش هم نهایتاً پذیرفته.
رنجبر اما از ابتدا شمشیر برهنه را بالا میبرد. از تمسخر شروع میکند و از تک تک اطلاعاتی که فاضلی به ما داده برای کنایه زدن و دادن احساس شرم استفاده میکند.
از مصائب جنگ میگوید و ضمن نقد جنگطلبی برخی حامیان حکومت به اینجا میرساند که «بنابراین دفاع از ایران دفاع از اعتبار و هویت و اقتدار ایران است. آن را با دلخوریهای سیاسی تاخت زدن انصاف نیست.»
فاضلی در یادداشت خود میگوید که برای جوان حامی جنگ استدلال کرده و او قانع شده. احتمالاً شامل بسیاری از استدلالهای رنجبر هم بوده. فاضلی استدلالها را برای ما بازگو نمیکند. کاری که میکند تلاش برای انگزدایی است. بازگرداندن چهره انسانی به هموطن همسرنوشتی که تخصصی هم در علوم انسانی ندارد، ولی آدم عدالتجو و دغدغهمندی است و مثل خیلیهای دیگر تجاوز نظامی را راهحل ممکن و مطلوبی برای خروج از انسداد دیده.
رنجبر اما پر ازخشم(ولو قابل درک) است. او با عصبانیت علی را دور میاندازد. کلیشه «کسی وارد خانه شده و زنت را آزار میدهد» واجد تمام پیشفرضهایی پدرسالار و اقتدارگرایی است که مانع میشود دیگری راو خودمان را، انسانی صاحب فهم، اما جایزالخطا بدانیم که ازسر استیصال به استنتاجی غلط دست پیدا کرده.
فاضلی گرچه با کنایه «عمو ترامپی» شروع میکند و شخصیت عاقل ماجراست، اما دنبال اثبات برتری اخلاقی و عقلانی خودش نیست. همه تلاشش را میکند تا ما با همدلی و شفقت علی را درک کنیم و در دل همه خسارتها، امیدی برای یادگیری از همدیگر و اصلاح پیدا کنیم.
رنجبر اما خشم را به تحقیر و تحقیر را به نفرت و نفرت را به طرد پیوند میزند تا علی را خرد کند و ثابت کند او بهتر میفهمد/ دیگران نمیفهمند.
مریم نصر
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍3❤2👎1
«فعلیتِ متزلزل»: رهبر سوم قانونی است!، اما بحران تازه آغاز شده؛ پایانِ تعلیق، شروعِ «پَسا-جانشینیِ غایب»
حمید آصفی
بخش اول
وقتی لنگرگاهِ قدیمی از میان برداشته میشود و شعلههای جنگِ بیرونی فرو مینشیند، توهمِ پایانِ بحران خطرناکترین لحظه است. بحران تازه متولد میشود، اما این بار نه با چهرهی یک دشمنِ خارجی، بلکه با لبخندِ بازیگرانِ درونی. در وضعیتی که «شُلْوَران» نام دارد – یعنی لحظهای که رهبرِ جدید قانوناً برجاست، حضورش کمرنگ و اقتدارش در هالهای از ابهام فرو رفته است، سه نیروی درونسیستمی از خوابِ استراتژیک بیدار میشوند؛ نیروهایی که تا دیروز زیر سایهی لنگرگاهِ مستحکمِ پیشین، نفسهایشان را حبس کرده بودند. اولین نیرو، «جناحِ تثبیتگرایِ شتابزده» است. این گروه با این محاسبه وارد میدان میشود که هر ثانیهٔ تردید در چهرهی رهبرِ جدید، فضا را برای فروپاشیِ غیرقابل کنترل باز میکند. آنها به دنبال تحکیمِ فوریِ رهبریِ موجود هستند، با هر قیمتی؛ قالبی که همه چیز در آن از پیش دوخته شده باشد. تاکتیکِ آنها ساده است: کوچکترین صدای تردیدی را خفه کن، هر پرسشی را با چماقِ امنیتی پاسخ بده و تصویری از «ثباتِ تحمیلیِ رهبرِ قانونی» به بیرون مخابره کن. اما نقطهی آسیبپذیر این جناح، شتابِ کورشان است؛ همان شتابی که ممکن است فاصلهی میان «قانونی بودن» و «قابل قبول بودن» را پر نکند، بلکه عمیقتر کند. دومین نیرو، «جناحِ فرصتطلبِ انتظار» است. اینان نه شتابزدهاند و نه ساکت. محاسبهشان دقیقاً معکوس است: بگذار نفسهای رهبرِ مصدوم به شماره بیفتد (چه واقعی، چه روایی)، بگذار نهادها در ادارهی امور به نام او دچار سایش و خوردگی شوند، بگذار مردم در ناامیدی از تغییر، سرخورده گردند. آنگاه خود را به عنوان «تنها گزینهٔ ممکن برای عبور از این رهبرِ ناتوان» معرفی خواهند کرد. این جناح نه از فروپاشی میترسد، نه از تثبیتِ سریع؛ از یک چیز میترسد: از این که زمان به نفعِ تثبیتگرایان تمام شود. سومین و شاید خطرناکترین نیرو، «حلقههای امنیتیِ خودگردان» هستند. این حلقهها نه با ایدئولوژی که با زور و منابعِ موازی نفس میکشند. حالا که رهبرِ قانونی حضوری تعیینکننده ندارد، مشروعیت برای آنها فقط یک کلمه است؛ قدرتِ واقعی یعنی کنترلِ خیابان، انبار مهمات و دروازههای ارزی. این حلقهها میتوانند ناگهان از «سگِ نگهبان نظام» به «اربابِ مستقلِ محله» تبدیل شوند. آنکس که تصور میکند تنها با حضورِ قانونیِ یک رهبرِ جدید، همهٔ بازیگران همچنان در یک ساختارِ هرمیِ منظم رژه میروند، سخت در اشتباه است. حال، در دل این میدانِ سهنیرویی، سه سناریو محتمل به نظر میرسد. سناریوی نخست، «بحرانِ مهارشونده با رهبریِ تصویری» نام دارد. در این سناریو، جناحِ تثبیتگرایِ شتابزده موفق میشود با مدیریتِ تصویر، انتشار پیامهای تشریفاتی و سرکوبِ مخالفانِ درونی، تصویری از «وحدتِ حولِ رهبرِ جدید» بسازد. هزینهی این سناریو، بازتولیدِ همان وضعیتِ سابق اما با چهرهای رنگورفتهتر، بیروحتر و وابستهتر به دستگاههای امنیتی خواهد بود. سناریوی دوم، «تفرقهٔ سرد در سایهٔ رهبرِ ضعیف» است. در این سناریو، رهبرِ قانونی بر جای خود میماند، اما کشور میان دو یا سه قطبِ قدرت تقسیم میشود؛ نه با مرزهای جغرافیاییِ آشکار، بلکه با مناطقِ نفوذِ مالی، نظامی و رسانهای. هر قطب در قلمروی خود «سلطانِ بیتاج» است و فقط برای دفعِ تهدیداتِ مشترک و حفظِ ظاهرِ اطاعت از رهبر، جلساتِ صوری برگزار میکند. این سناریو از جنگِ داخلیِ تمامعیار پیشگیری میکند، اما کشور را به معمایی از موازیکاریها و تصمیماتِ متناقض بدل میسازد. مردم اما تفاوتِ چندانی حس نمیکنند؛ فقط فهم میکنند که آن رهبرِ قانونی، دیگر یک «مرکزِ تصمیمگیرنده» واقعی نیست. سناریوی سوم، «فروریختنِ تدریجی با رهبریِ حاضر در غیاب» است. این سناریو نه یک شب، که طی دو تا چهار سال رخ میدهد. زنجیرهٔ فرمان یکی یکی پاره میشود: یک استان دستورهای دفترِ رهبرِ ضعیف را نمیگیرد، یک نهاد نظامی از اطاعتِ محض سر باز میزند، یک نهاد موازی ارزی اعلام استقلال میکند. کسی اعلامِ فروپاشی نمیکند، همه چیز آرام آرام «خوابِ ابدی» میرود. هر سه سناریو محتملاند، اما یک نکته حیاتی است: هیچ کدام از این سناریوها به خودیِ خود «موفقیتِ جنبشِ مردمی» را رقم نمیزند.
👇👇👇
#فرهیختگان راهی به رهایی
حمید آصفی
بخش اول
وقتی لنگرگاهِ قدیمی از میان برداشته میشود و شعلههای جنگِ بیرونی فرو مینشیند، توهمِ پایانِ بحران خطرناکترین لحظه است. بحران تازه متولد میشود، اما این بار نه با چهرهی یک دشمنِ خارجی، بلکه با لبخندِ بازیگرانِ درونی. در وضعیتی که «شُلْوَران» نام دارد – یعنی لحظهای که رهبرِ جدید قانوناً برجاست، حضورش کمرنگ و اقتدارش در هالهای از ابهام فرو رفته است، سه نیروی درونسیستمی از خوابِ استراتژیک بیدار میشوند؛ نیروهایی که تا دیروز زیر سایهی لنگرگاهِ مستحکمِ پیشین، نفسهایشان را حبس کرده بودند. اولین نیرو، «جناحِ تثبیتگرایِ شتابزده» است. این گروه با این محاسبه وارد میدان میشود که هر ثانیهٔ تردید در چهرهی رهبرِ جدید، فضا را برای فروپاشیِ غیرقابل کنترل باز میکند. آنها به دنبال تحکیمِ فوریِ رهبریِ موجود هستند، با هر قیمتی؛ قالبی که همه چیز در آن از پیش دوخته شده باشد. تاکتیکِ آنها ساده است: کوچکترین صدای تردیدی را خفه کن، هر پرسشی را با چماقِ امنیتی پاسخ بده و تصویری از «ثباتِ تحمیلیِ رهبرِ قانونی» به بیرون مخابره کن. اما نقطهی آسیبپذیر این جناح، شتابِ کورشان است؛ همان شتابی که ممکن است فاصلهی میان «قانونی بودن» و «قابل قبول بودن» را پر نکند، بلکه عمیقتر کند. دومین نیرو، «جناحِ فرصتطلبِ انتظار» است. اینان نه شتابزدهاند و نه ساکت. محاسبهشان دقیقاً معکوس است: بگذار نفسهای رهبرِ مصدوم به شماره بیفتد (چه واقعی، چه روایی)، بگذار نهادها در ادارهی امور به نام او دچار سایش و خوردگی شوند، بگذار مردم در ناامیدی از تغییر، سرخورده گردند. آنگاه خود را به عنوان «تنها گزینهٔ ممکن برای عبور از این رهبرِ ناتوان» معرفی خواهند کرد. این جناح نه از فروپاشی میترسد، نه از تثبیتِ سریع؛ از یک چیز میترسد: از این که زمان به نفعِ تثبیتگرایان تمام شود. سومین و شاید خطرناکترین نیرو، «حلقههای امنیتیِ خودگردان» هستند. این حلقهها نه با ایدئولوژی که با زور و منابعِ موازی نفس میکشند. حالا که رهبرِ قانونی حضوری تعیینکننده ندارد، مشروعیت برای آنها فقط یک کلمه است؛ قدرتِ واقعی یعنی کنترلِ خیابان، انبار مهمات و دروازههای ارزی. این حلقهها میتوانند ناگهان از «سگِ نگهبان نظام» به «اربابِ مستقلِ محله» تبدیل شوند. آنکس که تصور میکند تنها با حضورِ قانونیِ یک رهبرِ جدید، همهٔ بازیگران همچنان در یک ساختارِ هرمیِ منظم رژه میروند، سخت در اشتباه است. حال، در دل این میدانِ سهنیرویی، سه سناریو محتمل به نظر میرسد. سناریوی نخست، «بحرانِ مهارشونده با رهبریِ تصویری» نام دارد. در این سناریو، جناحِ تثبیتگرایِ شتابزده موفق میشود با مدیریتِ تصویر، انتشار پیامهای تشریفاتی و سرکوبِ مخالفانِ درونی، تصویری از «وحدتِ حولِ رهبرِ جدید» بسازد. هزینهی این سناریو، بازتولیدِ همان وضعیتِ سابق اما با چهرهای رنگورفتهتر، بیروحتر و وابستهتر به دستگاههای امنیتی خواهد بود. سناریوی دوم، «تفرقهٔ سرد در سایهٔ رهبرِ ضعیف» است. در این سناریو، رهبرِ قانونی بر جای خود میماند، اما کشور میان دو یا سه قطبِ قدرت تقسیم میشود؛ نه با مرزهای جغرافیاییِ آشکار، بلکه با مناطقِ نفوذِ مالی، نظامی و رسانهای. هر قطب در قلمروی خود «سلطانِ بیتاج» است و فقط برای دفعِ تهدیداتِ مشترک و حفظِ ظاهرِ اطاعت از رهبر، جلساتِ صوری برگزار میکند. این سناریو از جنگِ داخلیِ تمامعیار پیشگیری میکند، اما کشور را به معمایی از موازیکاریها و تصمیماتِ متناقض بدل میسازد. مردم اما تفاوتِ چندانی حس نمیکنند؛ فقط فهم میکنند که آن رهبرِ قانونی، دیگر یک «مرکزِ تصمیمگیرنده» واقعی نیست. سناریوی سوم، «فروریختنِ تدریجی با رهبریِ حاضر در غیاب» است. این سناریو نه یک شب، که طی دو تا چهار سال رخ میدهد. زنجیرهٔ فرمان یکی یکی پاره میشود: یک استان دستورهای دفترِ رهبرِ ضعیف را نمیگیرد، یک نهاد نظامی از اطاعتِ محض سر باز میزند، یک نهاد موازی ارزی اعلام استقلال میکند. کسی اعلامِ فروپاشی نمیکند، همه چیز آرام آرام «خوابِ ابدی» میرود. هر سه سناریو محتملاند، اما یک نکته حیاتی است: هیچ کدام از این سناریوها به خودیِ خود «موفقیتِ جنبشِ مردمی» را رقم نمیزند.
👇👇👇
#فرهیختگان راهی به رهایی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفتوگو و خرد آغاز میشود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
❤5
👆👆👆
«فعلیتِ متزلزل»: رهبر سوم قانونی است!، اما بحران تازه آغاز شده؛ پایانِ تعلیق، شروعِ «پَسا-جانشینیِ غایب»
حمید آصفی
بخش دوم
این جا نقطهٔ ورودِ جامعهٔ مدنی است. واکنشِ بهینه در برابر سناریوی اول، «فشارِ حسابشده بر ترکهای درزدار» است؛ یعنی نشان دادنِ تناقض میان «قانونی بودن» و «کارآمد نبودنِ» رهبرِ جدید، با پرسشهای هدفمند. در برابر سناریوی دوم، «مراقبت از فضایِ تنفسیِ مستقل» میان مناطقِ نفوذ؛ نه یکطرفه به نفع یک قطب، بلکه تضعیفِ تمام قطبها با مطالباتِ فراجناحی. و در برابر سناریوی سوم، «آمادگی برای سازماندهیِ مردمیِ جایگزین» پیش از آن که خلأ توسط گروههای مسلح پر شود.
اما هشدار دوباره ضروری است: بزرگترین دشمن، نه هیچ یک از این جناحها که «بحرانِ زودهنگامباوران» است. تاریخِ خاورمیانه پر است از جنبشهایی که یک ترکِ سطحی را نشانهٔ فروپاشیِ قطعی گرفتند، برای «روز موعود» ماهها انتظار کشیدند، و ناگهان دیدند همان رهبرِ به ظاهر ضعیف، با چماقِ امنیتیِ یک جناح، همان ترک را زیر گچِ آهنینِ سرکوب مدفون کرده است. بیداریِ هوشمند یعنی این: باور نداشته باش که فردا سقف فرو میریزد. باور داشته باش که امروز میتوانی یک آجرِ دیگر از پایهاش بیرون بکشی. نبردِ واقعی تازه در سناریوها گم شده، و برنده کسی نیست که بهترین سناریو را پیشبینی میکند، بلکه کسی است که برای هر سه، یک «واکنشِ میلیمتری» در آستین دارد.
#فرهیختگان راهی به رهایی
«فعلیتِ متزلزل»: رهبر سوم قانونی است!، اما بحران تازه آغاز شده؛ پایانِ تعلیق، شروعِ «پَسا-جانشینیِ غایب»
حمید آصفی
بخش دوم
این جا نقطهٔ ورودِ جامعهٔ مدنی است. واکنشِ بهینه در برابر سناریوی اول، «فشارِ حسابشده بر ترکهای درزدار» است؛ یعنی نشان دادنِ تناقض میان «قانونی بودن» و «کارآمد نبودنِ» رهبرِ جدید، با پرسشهای هدفمند. در برابر سناریوی دوم، «مراقبت از فضایِ تنفسیِ مستقل» میان مناطقِ نفوذ؛ نه یکطرفه به نفع یک قطب، بلکه تضعیفِ تمام قطبها با مطالباتِ فراجناحی. و در برابر سناریوی سوم، «آمادگی برای سازماندهیِ مردمیِ جایگزین» پیش از آن که خلأ توسط گروههای مسلح پر شود.
اما هشدار دوباره ضروری است: بزرگترین دشمن، نه هیچ یک از این جناحها که «بحرانِ زودهنگامباوران» است. تاریخِ خاورمیانه پر است از جنبشهایی که یک ترکِ سطحی را نشانهٔ فروپاشیِ قطعی گرفتند، برای «روز موعود» ماهها انتظار کشیدند، و ناگهان دیدند همان رهبرِ به ظاهر ضعیف، با چماقِ امنیتیِ یک جناح، همان ترک را زیر گچِ آهنینِ سرکوب مدفون کرده است. بیداریِ هوشمند یعنی این: باور نداشته باش که فردا سقف فرو میریزد. باور داشته باش که امروز میتوانی یک آجرِ دیگر از پایهاش بیرون بکشی. نبردِ واقعی تازه در سناریوها گم شده، و برنده کسی نیست که بهترین سناریو را پیشبینی میکند، بلکه کسی است که برای هر سه، یک «واکنشِ میلیمتری» در آستین دارد.
#فرهیختگان راهی به رهایی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفتوگو و خرد آغاز میشود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
❤3