"برایم کولهی نو میخری بابا؟"
کولهپشتیها
برای کودکان بهخونخفتهی دبستان میناب
شکسته شورِ شادی در گلوی کولهپشتیها
فروپژمرده شوق و هایوهوی کولهپشتیها
دبستان چون نیستان شعلهور، آمیخته دود و
دّمِ باروت و خون با عطر و بوی کولهپشتیها
در این آوار میکاوند مادرها بهنومیدی
به ناخن خاک را در جستوجوی کولهپشتیها
تصوّر تلختر از این؟ که مادر کودکِ خود را
شناسایی کند با عکسِ روی کولهپشتیها؟
تو منشورِ حقوقِ کودکان را خوب میدانی!
گواهش: لقمههای مانده توی کولهپشتیها
بهمستی میزنی در خیمههای کودکان آتش
مگر از اسب افتاده عموی کولهپشتیها؟
اگر امروز نه، یک روز زانو میزنی آخر
برای عذرخواهی روبهروی کولهپشتیها
فروردین ۱۴۰۵
ابراهیم موسیپور بشلی
#فرهیختگان راهی به رهایی
کولهپشتیها
برای کودکان بهخونخفتهی دبستان میناب
شکسته شورِ شادی در گلوی کولهپشتیها
فروپژمرده شوق و هایوهوی کولهپشتیها
دبستان چون نیستان شعلهور، آمیخته دود و
دّمِ باروت و خون با عطر و بوی کولهپشتیها
در این آوار میکاوند مادرها بهنومیدی
به ناخن خاک را در جستوجوی کولهپشتیها
تصوّر تلختر از این؟ که مادر کودکِ خود را
شناسایی کند با عکسِ روی کولهپشتیها؟
تو منشورِ حقوقِ کودکان را خوب میدانی!
گواهش: لقمههای مانده توی کولهپشتیها
بهمستی میزنی در خیمههای کودکان آتش
مگر از اسب افتاده عموی کولهپشتیها؟
اگر امروز نه، یک روز زانو میزنی آخر
برای عذرخواهی روبهروی کولهپشتیها
فروردین ۱۴۰۵
ابراهیم موسیپور بشلی
#فرهیختگان راهی به رهایی
😢9🔥2🤬1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
نیکآهنگ کوثر، کارشناس محیط زیست و تحلیلگر سیاسی:
حمله به زیرساختهای ایران در زمان جنگ را نمیتوان چیزی جز جنایت جنگی نامید؛ بهگفته خود اسرائیلیها، سیاستهای آبی اسرائیل بدون ملاحظات محیطزیستی انجام شده و آسیبهای جدی به دریای بحرالمیت و ... وارد کرده است.
گزارش اسرائیلهیوم از مأموران ۰۰۷ میگوید، اما از «دوصفر کشکها یا دوصفر پشمها»یی که با خطاهای خود به ایران آسیب زدند، سخنی نیست؛ همانهایی که با فراخوانها و تحرکات دیماه، وعده براندازی دادند اما در عمل ناکام ماندند.
نباید اجازه داد خانواده (پهلوی) با اتکا به رسانههای خریداریشده، خود را بهعنوان آلترناتیو و دیکتاتور دستنشانده آینده ایران جا بزند.
#فرهیختگان راهی به رهایی
حمله به زیرساختهای ایران در زمان جنگ را نمیتوان چیزی جز جنایت جنگی نامید؛ بهگفته خود اسرائیلیها، سیاستهای آبی اسرائیل بدون ملاحظات محیطزیستی انجام شده و آسیبهای جدی به دریای بحرالمیت و ... وارد کرده است.
گزارش اسرائیلهیوم از مأموران ۰۰۷ میگوید، اما از «دوصفر کشکها یا دوصفر پشمها»یی که با خطاهای خود به ایران آسیب زدند، سخنی نیست؛ همانهایی که با فراخوانها و تحرکات دیماه، وعده براندازی دادند اما در عمل ناکام ماندند.
نباید اجازه داد خانواده (پهلوی) با اتکا به رسانههای خریداریشده، خود را بهعنوان آلترناتیو و دیکتاتور دستنشانده آینده ایران جا بزند.
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍22👎7🤬1
چهلمین روز رفتن دایی بود، مهندس سحابی با آن چهره فکور و نگاه عمیق و موهای سپید با آن سنگینی تجربه و درد عمیقی که بر جانش نشسته بود از نشیب ورودی آرامگاه پیش می آمد...هر بار که چهره اش نمایان می شد دلم می لرزید...گویی عالمی را بر دوش حمل می کرد بی آنکه بخواهد به اسطوره ها شبیه بود...به اطلس...و از آن دست ارباب انواع...نشیب را پیمود و به کنار جمع رسید ...درد پاها بی امان بود لاجرم بر صندلی ای نشست... در پس تلاوت قرآن رفتم به جایگاه برای ادای احترام به روح دایی...گشودم باب را با حافظ ...مهندس را درست روبه رویم می دیدم...
خرم آن روز کزین منزل ویران بروم...
چشم از من برگرفت و چانه بر دسته عصا نهاد و چشم به نقطه ای از خیالش دوخت...تبسمی نرم بر لبانش نشست
راحت جان طلبم وز پی جانان بروم
چون صبا با تن بیمار و دل بی طاقت
به هواداری آن سرو خرامان بروم
گرچه دانم که به جایی نبرد راه غریب
من به بوی سر آن زلف پریشان بروم
حالا دیگر اشک جاری شده بود...
به هواداری او ذره صفت رقص کنان
تا لب چشمه خورشید درخشان بروم
به هواداری او ذره صفت رقص کنان
تا لب چشمه خورشید درخشان بروم
در ره او چو قلم گر به سرم باید رفت
با دل زخم کش و دیده گریان بروم
نذر کردم گر از این غم به در آیم روزی
تا در میکده شادان و غزل خوان بروم
دلم از وحشت زندان سکندر بگرفت
رخت بر بندم و تا ملک سلیمان بروم
(شانه ها تکان می خوردند، پیشانی به دسته عصا)
تازیان را غم احوال گران باران نیست
پارسایان مددی تا خوش و آسان بروم
ور چو حافظ ز بیابان نبرم ره بیرون
همره کوکبه آصف دوران بروم
غزل که فرود آمد سر بلند کرد از دسته عصا، صورتش خیس اشک بود...چشمانش پر از تبسم ...پر از لذت کشف انطباق درخشان حال با غزل ...رفاقت با حافظ ...چه می گذشت درون مهندس سحابی در آن لحظه؟ رفتم کنارشان ...چقدر دلم می خواست در خلوت بودیم و بوسه بر دستانشان می زدم که می دانم در آن لحظه مجاز نبودم...سر در گوشم آورد با لحنی صمیمانه و پدرانه گفت...چه به روز من آوردی با این غزل؟!!!
چه زود این تغزل عارفانه مستجاب شد...یک سال بعد...
خبر پرواز روحش را که شنیدم بی امان از هاله می پرسیدم که الان کجاست و در چه حال؟ طاقت نیاوردم ...راه افتادم به سمت صحرای نارون...در باز بود هاله مشغول پذیرایی...چشمش که به من افتاد با آن ملاحت خاص گفت به به جناب آگوستین قدیس! ...در آغوش گرفتمش...گریستم...آرامم کرد...شرمنده شدم...نشستم...پر شور بود ...شبیه سوگواران نبود...بعد فهمیدم شام آخر است و مهیای رفتن شده است...شب را تا صبح خلوتی لازم داشت، میسر شد...قرآن می خواند و راز و نیاز با پیکر عزیز پدر...صبح دستور آمده بود قبل از ۷ بی سر و صدا تدفین انجام شود...کلاهخود و زره و نقاب و اسلحه...صف در صف جنگاوران...خدایا اینجا چه خبر است؟ میدان جنگ است با کدام خصم؟...هاله داشت لقمه می گرفت و به تعارف می برد نزد معذوران...شفقت...مهر...صلح آمده بود به مصاف شر...کین...جهل...
ته حیاط یاران مهندس سحابی مشغول شست و شوی پیکر بودند...دلها خون...گونه ها خیس...هاله در تکاپو...نماز برگزار شد و صدای لااله الی الله بلند شد ...نگران هاله بودم...پوستر ها را به دست گرفتیم ...دو رو بودند پوسترها...روی اول: عزت ایران رفت...
روی دوم: ایران در انتظار ایران فردا...
من روی عزت ایران به دست داشتم هاله به پیش آمد پوستر را چرخاند و محکم و مهربان گفت : از این طرف بگیر ، عزت ایران هیچ وقت نمی رود...و همدیگر را در آغوش گرفتیم...مرا بوسید...و جای بوسه اش ماند بر گونه ام...پشت هم حرکت می کردیم در پس کاروان تشییع...چهار شانه زره پوش و قلدری به خشم پیش آمد تا پوستر را چنگ زند و برگیرد و بدرد و بکشد...که بر خاک افتاد هاله ما...مثل فرشتگان...زیبا...مهربان ...آرام...وفادار...با وقار...جاودانه در سکوت...
افسانه نجاتی
#فرهیختگان روزن آگاهی
خرم آن روز کزین منزل ویران بروم...
چشم از من برگرفت و چانه بر دسته عصا نهاد و چشم به نقطه ای از خیالش دوخت...تبسمی نرم بر لبانش نشست
راحت جان طلبم وز پی جانان بروم
چون صبا با تن بیمار و دل بی طاقت
به هواداری آن سرو خرامان بروم
گرچه دانم که به جایی نبرد راه غریب
من به بوی سر آن زلف پریشان بروم
حالا دیگر اشک جاری شده بود...
به هواداری او ذره صفت رقص کنان
تا لب چشمه خورشید درخشان بروم
به هواداری او ذره صفت رقص کنان
تا لب چشمه خورشید درخشان بروم
در ره او چو قلم گر به سرم باید رفت
با دل زخم کش و دیده گریان بروم
نذر کردم گر از این غم به در آیم روزی
تا در میکده شادان و غزل خوان بروم
دلم از وحشت زندان سکندر بگرفت
رخت بر بندم و تا ملک سلیمان بروم
(شانه ها تکان می خوردند، پیشانی به دسته عصا)
تازیان را غم احوال گران باران نیست
پارسایان مددی تا خوش و آسان بروم
ور چو حافظ ز بیابان نبرم ره بیرون
همره کوکبه آصف دوران بروم
غزل که فرود آمد سر بلند کرد از دسته عصا، صورتش خیس اشک بود...چشمانش پر از تبسم ...پر از لذت کشف انطباق درخشان حال با غزل ...رفاقت با حافظ ...چه می گذشت درون مهندس سحابی در آن لحظه؟ رفتم کنارشان ...چقدر دلم می خواست در خلوت بودیم و بوسه بر دستانشان می زدم که می دانم در آن لحظه مجاز نبودم...سر در گوشم آورد با لحنی صمیمانه و پدرانه گفت...چه به روز من آوردی با این غزل؟!!!
چه زود این تغزل عارفانه مستجاب شد...یک سال بعد...
خبر پرواز روحش را که شنیدم بی امان از هاله می پرسیدم که الان کجاست و در چه حال؟ طاقت نیاوردم ...راه افتادم به سمت صحرای نارون...در باز بود هاله مشغول پذیرایی...چشمش که به من افتاد با آن ملاحت خاص گفت به به جناب آگوستین قدیس! ...در آغوش گرفتمش...گریستم...آرامم کرد...شرمنده شدم...نشستم...پر شور بود ...شبیه سوگواران نبود...بعد فهمیدم شام آخر است و مهیای رفتن شده است...شب را تا صبح خلوتی لازم داشت، میسر شد...قرآن می خواند و راز و نیاز با پیکر عزیز پدر...صبح دستور آمده بود قبل از ۷ بی سر و صدا تدفین انجام شود...کلاهخود و زره و نقاب و اسلحه...صف در صف جنگاوران...خدایا اینجا چه خبر است؟ میدان جنگ است با کدام خصم؟...هاله داشت لقمه می گرفت و به تعارف می برد نزد معذوران...شفقت...مهر...صلح آمده بود به مصاف شر...کین...جهل...
ته حیاط یاران مهندس سحابی مشغول شست و شوی پیکر بودند...دلها خون...گونه ها خیس...هاله در تکاپو...نماز برگزار شد و صدای لااله الی الله بلند شد ...نگران هاله بودم...پوستر ها را به دست گرفتیم ...دو رو بودند پوسترها...روی اول: عزت ایران رفت...
روی دوم: ایران در انتظار ایران فردا...
من روی عزت ایران به دست داشتم هاله به پیش آمد پوستر را چرخاند و محکم و مهربان گفت : از این طرف بگیر ، عزت ایران هیچ وقت نمی رود...و همدیگر را در آغوش گرفتیم...مرا بوسید...و جای بوسه اش ماند بر گونه ام...پشت هم حرکت می کردیم در پس کاروان تشییع...چهار شانه زره پوش و قلدری به خشم پیش آمد تا پوستر را چنگ زند و برگیرد و بدرد و بکشد...که بر خاک افتاد هاله ما...مثل فرشتگان...زیبا...مهربان ...آرام...وفادار...با وقار...جاودانه در سکوت...
افسانه نجاتی
#فرهیختگان روزن آگاهی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفتوگو و خرد آغاز میشود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
❤21
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
چشم انداز تورمهای بالا در سال ۱۴۰۵ همچنان پابرجاست.
امیر خدری کارشناس مجموعه با توجه به شتاب رشد نقدینگی در ایران به زاویای اثر آن بر تورم و نوسانات بازار پرداخته است.
#فرهیختگان راهی به رهایی
امیر خدری کارشناس مجموعه با توجه به شتاب رشد نقدینگی در ایران به زاویای اثر آن بر تورم و نوسانات بازار پرداخته است.
#فرهیختگان راهی به رهایی
🔥2😱1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
روایتی تاریخی و شنیدنی از زبان هاشمی رفسنجانی در مورد روند ثبت نام و رد صلاحیت در انتخابات سال ۹۲
گفتم: چون قبلاً به رهبری گفته ام نمی آیم، صلاح نیست بدون اطلاع ایشان ثبت نام کنم. همان شب با دفتر رهبری تماس گرفتم تا آخر شب جوابی نیامد روز بعد، یعنی آخرین روز ثبت نام، مجدداً تماس گرفتم تا ۵ بعد ازظهر موفق به صحبت نشدم در صورتی که سابقا اينطوري نبود.
ساعت ۵ عصر آقای حجازی گفت: رهبری امروز خیلی خسته هستند و استراحت می کنند. گفتم نمی گویم ایشان را بیدار کنید ولی وقتی بیدار شدند به ایشان بگویید من می روم و ثبت نام می کنم و هدفم هم این است که حماسه سیاسی که شما به مردم وعده داده اید، درست کنم و می توانم.
البته آقای حجازی گفت من پیغام شما را به رهبری دادم ایشان گفتند که نمی شود در این مورد تلفنی صحبت کرد من دیدم کار خودم را انجام دادم چون به ایشان گفته بودم نم…
عبدیمدیا
#فرهیختگان راهی به رهایی
گفتم: چون قبلاً به رهبری گفته ام نمی آیم، صلاح نیست بدون اطلاع ایشان ثبت نام کنم. همان شب با دفتر رهبری تماس گرفتم تا آخر شب جوابی نیامد روز بعد، یعنی آخرین روز ثبت نام، مجدداً تماس گرفتم تا ۵ بعد ازظهر موفق به صحبت نشدم در صورتی که سابقا اينطوري نبود.
ساعت ۵ عصر آقای حجازی گفت: رهبری امروز خیلی خسته هستند و استراحت می کنند. گفتم نمی گویم ایشان را بیدار کنید ولی وقتی بیدار شدند به ایشان بگویید من می روم و ثبت نام می کنم و هدفم هم این است که حماسه سیاسی که شما به مردم وعده داده اید، درست کنم و می توانم.
البته آقای حجازی گفت من پیغام شما را به رهبری دادم ایشان گفتند که نمی شود در این مورد تلفنی صحبت کرد من دیدم کار خودم را انجام دادم چون به ایشان گفته بودم نم…
عبدیمدیا
#فرهیختگان راهی به رهایی
🔥3❤1🤔1😱1
میرحسین همزمان با جنگ و انتقال از محل حصر در بیمارستان بستری شده بود
خانم زهرا رهنورد و میرحسین موسوی پس از نخستین بمباران خیابان پاستور و آسیب دیدن محل حصر در بنبست اختر، به مکانی خارج از آن محدوده منتقل شدهاند.
بر اساس این گزارش، میرحسین موسوی در این مدت به دلیل بیماری و شرایط جسمی مدتی در بیمارستان بستری بوده است.
این گزارش میافزاید که هر دو محصور معتقدند همانند سایر جنگزدگان باید در محل ثابتی اسکان داده شوند.
کلمه
#فرهیختگان راهی به رهایی
خانم زهرا رهنورد و میرحسین موسوی پس از نخستین بمباران خیابان پاستور و آسیب دیدن محل حصر در بنبست اختر، به مکانی خارج از آن محدوده منتقل شدهاند.
بر اساس این گزارش، میرحسین موسوی در این مدت به دلیل بیماری و شرایط جسمی مدتی در بیمارستان بستری بوده است.
این گزارش میافزاید که هر دو محصور معتقدند همانند سایر جنگزدگان باید در محل ثابتی اسکان داده شوند.
کلمه
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤14🤔3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
سال۸۸ مرا بهدروغ برای اعدام آماده کردند
محمدعلی ابطحی:
قاضی مرتضوی از من وصیتنامه و امضا برای اعدام گرفت و من را برای اعدام آماده کردند!
یقین پیدا کردم که من را اعدام میکنند و این بازی روانی نیست.
حین جابجایی من سرم ضربه خورد و ناگهان کسی گفت مراقب اینها باشید و فردا که آزاد شوند از کاه کوه میسازند و فهمیدم اعدام یک فریب بود.
پ.ن: شب گذشته شیخ حسین انصاریان انتقاداتی نسبت به ترساندن بازداشتیها با فریب حکم اعدام در آنتن زنده گفت که با انتقاداتی همراه شد؛ اما مصاحبه ابطحی تاییدی است بر انتقاد این سخنران معروف./ سهام
#فرهیختگان راهی به رهایی
محمدعلی ابطحی:
قاضی مرتضوی از من وصیتنامه و امضا برای اعدام گرفت و من را برای اعدام آماده کردند!
یقین پیدا کردم که من را اعدام میکنند و این بازی روانی نیست.
حین جابجایی من سرم ضربه خورد و ناگهان کسی گفت مراقب اینها باشید و فردا که آزاد شوند از کاه کوه میسازند و فهمیدم اعدام یک فریب بود.
پ.ن: شب گذشته شیخ حسین انصاریان انتقاداتی نسبت به ترساندن بازداشتیها با فریب حکم اعدام در آنتن زنده گفت که با انتقاداتی همراه شد؛ اما مصاحبه ابطحی تاییدی است بر انتقاد این سخنران معروف./ سهام
#فرهیختگان راهی به رهایی
😱8❤1👎1🔥1🤔1
عدم نیاز به قانونگذاری درباره تنگه هرمز
نیازی به هیچ قانونگذاری جدیدی در مورد تنگه هرمز وجود ندارد ، نظام حقوقی ایران هم از جهت حقوق و تعهدات بین المللی ایران و هم از جهت حقوق داخلی روشن است ، از منظر حقوق بین الملل ، حقوق و تعهدات ایران نسبت به تنگه هرمز باتوجه به عرف بین المللی و امضا کنوانسیون ۱۹۸۲ حقوق دریاها توسط ایران و عدم تصویب این کنوانسیون و بیانیه تفسیری که ایران در زمان امضای کنوانسیون صادر کرد ، مشخص می گردد براین اساس ایران به عبور بی ضرر کشتی های دوست از تنگه متعهد است ولی عبور ترانزیت را نپذیرفته است هم چنین بخش شمالی تنگه جزیی از دربای سرزمینی ایران است
، از منظر حقوق داخلی نیز حقوق و تعهدات ایران در تنگه به جهت وجود قانون مناطق دریایی جمهوری اسلامی ایران در خلیج فارس و دریای عمان مصوب ۱۳۷۲ مشخص و روشن است ، در چنین شرایطی وزارت خارجه از ابزارهای لازم برای دفاع از حقوق ایران در تنگه هرمز بهره مند است و هرگونه قانونگذاری بیشتر درباره تنگه غیر ضروری بوده و فقط کار را برای وزارت خارجه خودمان سخت تر می کند .
بهمنی قاجار
#فرهیختگان راهی به رهایی
نیازی به هیچ قانونگذاری جدیدی در مورد تنگه هرمز وجود ندارد ، نظام حقوقی ایران هم از جهت حقوق و تعهدات بین المللی ایران و هم از جهت حقوق داخلی روشن است ، از منظر حقوق بین الملل ، حقوق و تعهدات ایران نسبت به تنگه هرمز باتوجه به عرف بین المللی و امضا کنوانسیون ۱۹۸۲ حقوق دریاها توسط ایران و عدم تصویب این کنوانسیون و بیانیه تفسیری که ایران در زمان امضای کنوانسیون صادر کرد ، مشخص می گردد براین اساس ایران به عبور بی ضرر کشتی های دوست از تنگه متعهد است ولی عبور ترانزیت را نپذیرفته است هم چنین بخش شمالی تنگه جزیی از دربای سرزمینی ایران است
، از منظر حقوق داخلی نیز حقوق و تعهدات ایران در تنگه به جهت وجود قانون مناطق دریایی جمهوری اسلامی ایران در خلیج فارس و دریای عمان مصوب ۱۳۷۲ مشخص و روشن است ، در چنین شرایطی وزارت خارجه از ابزارهای لازم برای دفاع از حقوق ایران در تنگه هرمز بهره مند است و هرگونه قانونگذاری بیشتر درباره تنگه غیر ضروری بوده و فقط کار را برای وزارت خارجه خودمان سخت تر می کند .
بهمنی قاجار
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤6🤔1
ادگار مورن( ۱۹۲۱ - ۲۰۲۶)، فیلسوف، جامعهشناس و متفکر نامدار فرانسوی، در ۲۹ مه ۲۰۲۶ ( ۸ خرداد ۱۴۰۵) و در ۱۰۴ سالگی درگذشت. صباح ابوالسلام، همسر او، در گفتوگو با روزنامه لوموند خبر داد که مورن روز جمعه، ۲۹ مه، در پاریس چشم از جهان فروبست. با درگذشت او، یکی از تأثیرگذارترین چهرههای اندیشه معاصر و نظریهپردازان پیچیدگی از میان ما رفت.
مهمترین اثر ادگار مورن کتاب شش جلدی «روش»است با این عناوین:
۱- سرمشق گمشده ( مقدمهی کتاب روش)
۱- روش (جلد اول) طبیعت طبیعت
۳- روش(جلد دوم) زندگیِ زندگی
۴ - روش (جلد سوم) شناختِ شناخت
۵- روش (جلد چهارم ) اندیشهها
۶- روش (جلد پنجم) انسانیتِ انسانیت (هویت انسانی)
۷- روش (جلد ششم) اخلاق پیچیده.
علی اسدی (۱۳۱۴ - ۱۳۷۰) از دانش آموختگان رشته.ی جامعهشناسی دانشگاه سوربن، سالهای قبل از انقلاب اسلامی به مدت ۹ سال مدیر مرکز سنجش افکار و تحقیقات اجتماعی صدا و سیما بود. بعد از انقلاب هم چهار سال مدیریت پژوهشکدهی علوم ارتباطی و توسعه ایران را به عهده داشت. در دههی شصت شمسی ترجمهی شش جلدی «روش» ادگار مورن را آغاز کرد. البته تا سال ۱۳۷۰ تنها سه جلد آن به زبان فرانسه انتشار یافته و دو جلد زیر چاپ بود. جلد ششم را هم مورن هنوز ننوشته بود. دکتر اسدی تا سال ۱۳۷۰ - همان سالی که در گذشت - کتابهای سرمشق گمشده: طبیعت بشر( مقدمه شش جلدی روش)، جلد اول روش: طبیعت طبیعت و جلد سوم روش: شناخت شناخت را کاملا ترجمه کرده بود اما مرگ نابه هنگام او سبب شد تا نتواند ترجمه ی جلد دوم روش: زندگی زندگی را کامل کند. بنابراین جلد دوم روش هرگز چاپ نشد. سرمشق گمشده در سال ۱۳۷۰ منتشر شد و جلدهای یک و سه روش در سال ۱۳۷۴.
جلدهای چهارم و ششم روش هم هنوز به فارسی ترجمه نشده است. اما جلد پنجم روش در سال ۱۳۸۲ با عنوان «انسانیت انسانیت: هویت انسانی توسط امیر نیکپی و فائزه محمدی به فارسی ترجمه شده و از سوی نشر قصیدهسرا انتشار یافته است.
سینا جهاندیده
#فرهیختگان راهی به رهایی
مهمترین اثر ادگار مورن کتاب شش جلدی «روش»است با این عناوین:
۱- سرمشق گمشده ( مقدمهی کتاب روش)
۱- روش (جلد اول) طبیعت طبیعت
۳- روش(جلد دوم) زندگیِ زندگی
۴ - روش (جلد سوم) شناختِ شناخت
۵- روش (جلد چهارم ) اندیشهها
۶- روش (جلد پنجم) انسانیتِ انسانیت (هویت انسانی)
۷- روش (جلد ششم) اخلاق پیچیده.
علی اسدی (۱۳۱۴ - ۱۳۷۰) از دانش آموختگان رشته.ی جامعهشناسی دانشگاه سوربن، سالهای قبل از انقلاب اسلامی به مدت ۹ سال مدیر مرکز سنجش افکار و تحقیقات اجتماعی صدا و سیما بود. بعد از انقلاب هم چهار سال مدیریت پژوهشکدهی علوم ارتباطی و توسعه ایران را به عهده داشت. در دههی شصت شمسی ترجمهی شش جلدی «روش» ادگار مورن را آغاز کرد. البته تا سال ۱۳۷۰ تنها سه جلد آن به زبان فرانسه انتشار یافته و دو جلد زیر چاپ بود. جلد ششم را هم مورن هنوز ننوشته بود. دکتر اسدی تا سال ۱۳۷۰ - همان سالی که در گذشت - کتابهای سرمشق گمشده: طبیعت بشر( مقدمه شش جلدی روش)، جلد اول روش: طبیعت طبیعت و جلد سوم روش: شناخت شناخت را کاملا ترجمه کرده بود اما مرگ نابه هنگام او سبب شد تا نتواند ترجمه ی جلد دوم روش: زندگی زندگی را کامل کند. بنابراین جلد دوم روش هرگز چاپ نشد. سرمشق گمشده در سال ۱۳۷۰ منتشر شد و جلدهای یک و سه روش در سال ۱۳۷۴.
جلدهای چهارم و ششم روش هم هنوز به فارسی ترجمه نشده است. اما جلد پنجم روش در سال ۱۳۸۲ با عنوان «انسانیت انسانیت: هویت انسانی توسط امیر نیکپی و فائزه محمدی به فارسی ترجمه شده و از سوی نشر قصیدهسرا انتشار یافته است.
سینا جهاندیده
#فرهیختگان راهی به رهایی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفتوگو و خرد آغاز میشود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
❤2🕊1
گفتوگوی رضا علیجانی
با ایران وایر(بخش اول)
این یک سال با این حجم از خشونت و مصیبت، به خاطر کشتار دی و دو جنگ تحمیلی به ملت ایران، به من سختتر از سال ۶۷ گذشت.
به این حجم از خشونت و مصیبت باید حس غربت را هم اضافه کنم؛ حس اینکه من در آن رنج و مصیبت سهیم نیستم.
در غربت بیشتر از داخل «حس استیصال» به فرد دست میدهد، اینکه آدم دستش کوتاه است و هیچ کاری نمیتواند بکند؛ هم در دی ماه و هم در جنگ، به ویژه وقتی مطرح شد که میخواهند زیرساختها را بزنند، این حس در من بیشتر از قبل بود؛ احساس کسی را داشتم که دست و پایش را بستهاند و میخواهند خانهاش را آتش بزنند.
در این زمان بیشتر از قبل فکر میکردم که چرا قلدرهای فاسد حاکم بر کشور من...
برای فهم اینکه این جنگ چه ضربه مهمی به جامعه مدنی و سیاسی مخالف در ایران زده نیاز به تحلیلهای عمیق نیست...
البته من معتقد نیستم که ما دچار انقطاع خواهیم شد؛ آگاهی بالای همگانی، شجاعت و بیباکی نسل جدید و ابزارهای ارتباطی مدرن مانع انقطاع خواهند شد و با پایان فضای جنگی دوباره خیابان به دست معترضان مختلف خواهد افتاد.
من سال ۶۷ در زندان شاهد رفتن و برنگشتن اکثر همبندیهایم بودم. آن موقع هم جوانتر بودم و هم شاید سر پرشورتری نسبت به الان داشتم. و مهمتر اینکه در «متن حادثه» بودم. آدمی وقتی در متن حادثه باشد، شاید تحمل سختی برایش راحتتر باشد تا اینکه دور از صحنه باشد.
خانواده من همه غیرسیاسی هستند، در کشتار دی ماه علاوه بر شوکی که از دیدن آن حجم از کیسههای سیاه در کهریزک داشتم، در میان آن تصاویر و در یکی از آن کیسه های سیاه عکسی را دیدم که...
در جنگ اخیر چهل روزه هم اتفاق مشابهی افتاد. یکی از ...
در این دوران بیشتر از قبل فکر میکردم که چرا قلدرهای فاسد حاکم بر کشور من بدون هیچ توجه و دلسوزیای نسبت به ساکنان این خانه و خود این خانه با قلدرهای بزرگتر از خودشان در افتادهاند.
حاکمان ج.ا بدون هیچ عاطفهای نسبت نه به مردم و نه به زیرساختهای این سرزمین کهن که با خون دل فراهم شده، همچنان با لجبازی دارند به ماجراجوییشان ادامه میدهند و میگویند «بچرخ تا بچرخیم»، بدون اینکه ساکنان این کشور اصلا راضی به این کار باشند؛ قلدر بزرگتر هم میگوید میزنم و همهجا را ویران میکنم و به عصر حجر برمیگردانم تا از بالای مملکتتان دود بلند شود. اینها هم ککشان نمیگزد. انسان در این وضعیت فکر میکند بین دو سنگ آسیاب سنگین گیر افتاده و هیچ کاری هم از دستش برنمیآید.
قبل از جنگ دوازده روزه مثلا بازنشستهها مرتب در خیابان بودند و اعتراض میکردند. آنها چون دیگر خطر اخراج تهدیدشان نمیکند علاوه بر مطالبات صنفی تندترین شعارهای سیاسی را هم میدادند. اما در جنگ همگی خانهنشین شدند. بقیه هم همینطور. بعد از جنگ دوازده روزه، خیابان خلوت شد و این به خوبی نشان میدهد که چگونه جنگ و فضای جنگی به ضرر جامعه مدنی است.
در دهه شصت اینها با سرکوب و به خصوص کشتار تابستان 67 که نوعی نسلکشی الیت ایرانی بود و من نامش را هولوکاست ایرانی گذاشتهام توانستند دهانهای جامعه را برای ده، پانزده سال ببندند.
همچنین؛ در جنگ نیروی سرکوب فعالتر میشود. در کشتار دیماه پارسال دیدیم که این سرکوب خونین، برخلاف دهه شصت نتوانست دهانهای جامعه را ببندد و حتی بعد از انتشار آن تصاویر وحشتناک، آرامستانها سرشار از اعتراض و آئینهای سوگ ابداعی و رقص -سوگها و برگزاری مراسم یادبود و حتی سالگرد تولد جانباختگان بود. دانشگاهها هم تازه اعتراضاتشان داشت اوج میگرفت که جنگ پیش آمد و همه جا آرام شد و خیابان در تسخیر جریانی در آمد که قبلا بدنام و سرافکنده بود.
بعد از جنگ حکومت راحتتر از قبل زنجیره اعدام راه انداخته و دوباره جو دست کسانی افتاده که در سوریه تمرین آدمکشی کرده بودند و در دی ماه همان قساوت را در خیاباهای ایران تکرار کردند.
بنا به تجاربی که در ارتباط با جنبش دانشجویی دارم قبلا اینطور بود که اگر یک نسل(یعنی یک دوره چهار تا شش ساله که یک سری از دانشجوها فارغ التحصیل بشوند و از دانشگاه بروند و نسل جدیدی بیاید)، شاهد مستقیم یک سرکوب مثل 18 تیر بود برای استمرار مجدد جنبش دانشجویی لازم بود آن نسلی که سرکوب شده برود و نسل جدیدی بیاید که خودش مستقیما سرکوب را ندیده و فقط روایتهایش را خوانده یا شنیده است. معمولا این نسل جدید باعث استمرار جنبش میشد. اما حالا در مقیاس بزرگترِ ایران، این نسل مرتب و بیوقفه دارد بازتولید میشود، بدون اینکه انقطاعی صورت بگیرد.
آتش جنگ روی پدیدههای اعتراضی خاکستر میریزد. اما دوباره با اولین نسیمهایی که بعد از جنگ بوزد آن آتشها از زیر خاکستر بیرون میآیند. مشکلات معیشتی و گرانی وحشتناک میتواند اولین نسیم باشد.
نکات کاملتر در فایل صوتی:
https://t.me/RezaAlijaniarchive/850
#فرهیختگان راهی به رهایی
با ایران وایر(بخش اول)
این یک سال با این حجم از خشونت و مصیبت، به خاطر کشتار دی و دو جنگ تحمیلی به ملت ایران، به من سختتر از سال ۶۷ گذشت.
به این حجم از خشونت و مصیبت باید حس غربت را هم اضافه کنم؛ حس اینکه من در آن رنج و مصیبت سهیم نیستم.
در غربت بیشتر از داخل «حس استیصال» به فرد دست میدهد، اینکه آدم دستش کوتاه است و هیچ کاری نمیتواند بکند؛ هم در دی ماه و هم در جنگ، به ویژه وقتی مطرح شد که میخواهند زیرساختها را بزنند، این حس در من بیشتر از قبل بود؛ احساس کسی را داشتم که دست و پایش را بستهاند و میخواهند خانهاش را آتش بزنند.
در این زمان بیشتر از قبل فکر میکردم که چرا قلدرهای فاسد حاکم بر کشور من...
برای فهم اینکه این جنگ چه ضربه مهمی به جامعه مدنی و سیاسی مخالف در ایران زده نیاز به تحلیلهای عمیق نیست...
البته من معتقد نیستم که ما دچار انقطاع خواهیم شد؛ آگاهی بالای همگانی، شجاعت و بیباکی نسل جدید و ابزارهای ارتباطی مدرن مانع انقطاع خواهند شد و با پایان فضای جنگی دوباره خیابان به دست معترضان مختلف خواهد افتاد.
من سال ۶۷ در زندان شاهد رفتن و برنگشتن اکثر همبندیهایم بودم. آن موقع هم جوانتر بودم و هم شاید سر پرشورتری نسبت به الان داشتم. و مهمتر اینکه در «متن حادثه» بودم. آدمی وقتی در متن حادثه باشد، شاید تحمل سختی برایش راحتتر باشد تا اینکه دور از صحنه باشد.
خانواده من همه غیرسیاسی هستند، در کشتار دی ماه علاوه بر شوکی که از دیدن آن حجم از کیسههای سیاه در کهریزک داشتم، در میان آن تصاویر و در یکی از آن کیسه های سیاه عکسی را دیدم که...
در جنگ اخیر چهل روزه هم اتفاق مشابهی افتاد. یکی از ...
در این دوران بیشتر از قبل فکر میکردم که چرا قلدرهای فاسد حاکم بر کشور من بدون هیچ توجه و دلسوزیای نسبت به ساکنان این خانه و خود این خانه با قلدرهای بزرگتر از خودشان در افتادهاند.
حاکمان ج.ا بدون هیچ عاطفهای نسبت نه به مردم و نه به زیرساختهای این سرزمین کهن که با خون دل فراهم شده، همچنان با لجبازی دارند به ماجراجوییشان ادامه میدهند و میگویند «بچرخ تا بچرخیم»، بدون اینکه ساکنان این کشور اصلا راضی به این کار باشند؛ قلدر بزرگتر هم میگوید میزنم و همهجا را ویران میکنم و به عصر حجر برمیگردانم تا از بالای مملکتتان دود بلند شود. اینها هم ککشان نمیگزد. انسان در این وضعیت فکر میکند بین دو سنگ آسیاب سنگین گیر افتاده و هیچ کاری هم از دستش برنمیآید.
قبل از جنگ دوازده روزه مثلا بازنشستهها مرتب در خیابان بودند و اعتراض میکردند. آنها چون دیگر خطر اخراج تهدیدشان نمیکند علاوه بر مطالبات صنفی تندترین شعارهای سیاسی را هم میدادند. اما در جنگ همگی خانهنشین شدند. بقیه هم همینطور. بعد از جنگ دوازده روزه، خیابان خلوت شد و این به خوبی نشان میدهد که چگونه جنگ و فضای جنگی به ضرر جامعه مدنی است.
در دهه شصت اینها با سرکوب و به خصوص کشتار تابستان 67 که نوعی نسلکشی الیت ایرانی بود و من نامش را هولوکاست ایرانی گذاشتهام توانستند دهانهای جامعه را برای ده، پانزده سال ببندند.
همچنین؛ در جنگ نیروی سرکوب فعالتر میشود. در کشتار دیماه پارسال دیدیم که این سرکوب خونین، برخلاف دهه شصت نتوانست دهانهای جامعه را ببندد و حتی بعد از انتشار آن تصاویر وحشتناک، آرامستانها سرشار از اعتراض و آئینهای سوگ ابداعی و رقص -سوگها و برگزاری مراسم یادبود و حتی سالگرد تولد جانباختگان بود. دانشگاهها هم تازه اعتراضاتشان داشت اوج میگرفت که جنگ پیش آمد و همه جا آرام شد و خیابان در تسخیر جریانی در آمد که قبلا بدنام و سرافکنده بود.
بعد از جنگ حکومت راحتتر از قبل زنجیره اعدام راه انداخته و دوباره جو دست کسانی افتاده که در سوریه تمرین آدمکشی کرده بودند و در دی ماه همان قساوت را در خیاباهای ایران تکرار کردند.
بنا به تجاربی که در ارتباط با جنبش دانشجویی دارم قبلا اینطور بود که اگر یک نسل(یعنی یک دوره چهار تا شش ساله که یک سری از دانشجوها فارغ التحصیل بشوند و از دانشگاه بروند و نسل جدیدی بیاید)، شاهد مستقیم یک سرکوب مثل 18 تیر بود برای استمرار مجدد جنبش دانشجویی لازم بود آن نسلی که سرکوب شده برود و نسل جدیدی بیاید که خودش مستقیما سرکوب را ندیده و فقط روایتهایش را خوانده یا شنیده است. معمولا این نسل جدید باعث استمرار جنبش میشد. اما حالا در مقیاس بزرگترِ ایران، این نسل مرتب و بیوقفه دارد بازتولید میشود، بدون اینکه انقطاعی صورت بگیرد.
آتش جنگ روی پدیدههای اعتراضی خاکستر میریزد. اما دوباره با اولین نسیمهایی که بعد از جنگ بوزد آن آتشها از زیر خاکستر بیرون میآیند. مشکلات معیشتی و گرانی وحشتناک میتواند اولین نسیم باشد.
نکات کاملتر در فایل صوتی:
https://t.me/RezaAlijaniarchive/850
#فرهیختگان راهی به رهایی
Telegram
Reza Alijani archive
🔹گفتوگوی رضا علیجانی با ایران وایر(بخش اول)
✅ این یک سال با این حجم از خشونت و مصیبت، به خاطر کشتار دی و دو جنگ تحمیلی به ملت ایران، به من سختتر از سال ۶۷ گذشت.
🔹به این حجم از خشونت و مصیبت باید حس غربت را هم اضافه کنم؛ حس اینکه من در آن رنج و مصیبت سهیم…
✅ این یک سال با این حجم از خشونت و مصیبت، به خاطر کشتار دی و دو جنگ تحمیلی به ملت ایران، به من سختتر از سال ۶۷ گذشت.
🔹به این حجم از خشونت و مصیبت باید حس غربت را هم اضافه کنم؛ حس اینکه من در آن رنج و مصیبت سهیم…
👍7❤3👎1🔥1
رسانهها احتمال میدهند یکی از ۳ نفری که در جلسه ستاد ویژه، به بازگشایی اینترنت رای منفی داد، محمد امین آقامیری باشد؛ دبیر ش.ع. فضای مجازی، رئیس مرکز ملی فضای مجازی و داماد جواد لاریجانی. برخی او را مرد پشت پرده فیلترینگ و یکی از معماران مدل جدید محدودسازی اینترنت میدانند.
اگر نسل قدیمی مدافعان فیلترینگ، اینترنت را آشکارا «تهدید» میدانستند، نسل جدیدی که آقامیری نماد آن است، همان محدودسازی را در قالب مفاهیمی مانند «حکمرانی داده»، «استقلال دیجیتال»، «تنظیمگری سکوها» و «شبکه ملی اطلاعات» بازتعریف میکند.
مدل آقامیری برای مواجهه با مطالبه رفع فیلترینگ، «نه» گفتن مستقیم نیست، بلکه تبدیل مساله به یک فرآیند پیچیده و بوروکراتیک است. فرآیندی که در آن تصمیم نهایی دائماً به کارگروهها، بررسیهای کارشناسی، الزامات امنیتی و تکمیل زیرساختهای داخلی گره میخورد.
صدای تهران
#فرهیختگان راهی به رهایی
اگر نسل قدیمی مدافعان فیلترینگ، اینترنت را آشکارا «تهدید» میدانستند، نسل جدیدی که آقامیری نماد آن است، همان محدودسازی را در قالب مفاهیمی مانند «حکمرانی داده»، «استقلال دیجیتال»، «تنظیمگری سکوها» و «شبکه ملی اطلاعات» بازتعریف میکند.
مدل آقامیری برای مواجهه با مطالبه رفع فیلترینگ، «نه» گفتن مستقیم نیست، بلکه تبدیل مساله به یک فرآیند پیچیده و بوروکراتیک است. فرآیندی که در آن تصمیم نهایی دائماً به کارگروهها، بررسیهای کارشناسی، الزامات امنیتی و تکمیل زیرساختهای داخلی گره میخورد.
صدای تهران
#فرهیختگان راهی به رهایی
🤬16❤3
سمیرا نوروز ناصری، فیلمساز و کارگردان ساکن تهران، صبح دوشنبه ۱۱ خرداد توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. همچنین یاشار دارالشفا، جامعهشناس، زندانی سیاسی سابق و از فعالان شناختهشده جریان چپ، صبح امروز در منزل پدری خود بازداشت شد. یغما فشخامی
#فرهیختگان راهی به رهایی
#فرهیختگان راهی به رهایی
🤬14❤2
بهشت زمینی؛ آرمان رهایی یا مهندسی خشونت؟
رضا احمدی
انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ روسیه تنها سقوط یک حکومت نبود؛ تلاشی بود برای بازآفرینی کامل انسان، جامعه و تاریخ. بلشویکها خود را نه وارث قدرت سیاسی، بلکه سازندگان جهانی نو چون پیامبران میدانستند؛ جهانی که قرار بود در آن استثمار، مالکیت خصوصی و نابرابری اجتماعی برای همیشه پایان یابد. اما پرسش بنیادین تاریخ قرن بیستم این است: تحقق این بهشت وعده دادهشده، به چه قیمتی ممکن شد؟
قرن بیستم با مرگ امپرتوری، روسیه ، عثمانی و... آغاز شد، پیروزی بلشویکها در روسیه، محصول فروپاشی همزمان امپراتوری تزاری، شکستهای نظامی، بحران اقتصادی و ناتوانی دولت موقت در پاسخگویی به مطالبات اجتماعی بود. لنین با درک دقیق لحظه تاریخی، شعار «نان، صلح و زمین» را به ابزار بسیج تودهها بدل کرد. با تصرف مراکز قدرت در پتروگراد و سپس مسکو، نخستین دولت ایدئولوژیک مدرن جهان شکل گرفت؛ دولتی که مشروعیت خود را نه از انتخابات، بلکه از ادعای نمایندگی و رسال تاریخی میگرفت.
اما دولت انقلابی بلافاصله با واقعیتی سخت روبهرو شد: انقلاب بدون خشونت قابل حفظ نبود. جنگ داخلی میان ارتش سرخ و نیروهای ضدبلشویک، حکومت نوپا را به سوی تمرکز بیسابقه قدرت سوق داد. سیاست «کمونیسم جنگی» در همین بستر شکل گرفت؛ سیاستی که اقتصاد را به ماشین جنگ تبدیل کرد.
حذف مالکیت خصوسی
در این نظام، بازار حذف شد، مالکیت خصوصی لغو گردید و تولید کشاورزی عملاً به مصادره دولتی درآمد. دولت انقلابی برای بقا، رابطه سنتی میان شهر و روستا را شکست و دهقانان را به تأمینکنندگان اجباری انقلاب تبدیل کرد. نتیجه، کاهش تولید، قحطی گسترده و مرگ میلیونها نفر بود. انقلاب اینجا آشکار شد: حکومتی که با وعده رهایی محرومان به قدرت رسیده بود، بقای خود را بر فشار همان طبقات بنا نهاد.
بازسازی جامعه با ایدئولوژیک
عقبنشینی لنین در قالب سیاست اقتصادی نوین (نپ) نشان داد حتی رهبران انقلاب نیز محدودیتهای واقعیت اقتصادی را پذیرفته بودند. نپ اعترافی ضمنی بود به این حقیقت که جامعه را نمیتوان صرفاً با اراده ایدئولوژیک بازسازی کرد. با این حال، مرگ زودهنگام لنین مانع تثبیت این مسیر میانه شد.
امپراتوری ایدئولوژیک
پس از لنین، نزاع جانشینی در حقیقت نزاعی بر سر ماهیت آینده انقلاب بود. تروتسکی نماینده «انقلاب دائمی» و گسترش جهانی سوسیالیسم بود، در حالی که استالین نظریه «سوسیالیسم در یک کشور» را مطرح کرد؛ نظریهای که انقلاب را از پروژهای جهانی به پروژهای دولتی تبدیل میکرد.
پیروزی استالین نقطه عطفی تعیینکننده در تاریخ شوروی بود. انقلاب کارگری به تدریج جای خود را به دولتی داد که حزب، بوروکراسی و دستگاه امنیتی ستونهای اصلی آن بودند. استالین دریافت که بقای نظام نه در شور انقلابی، بلکه در کنترل کامل جامعه نهفته است.
بدین ترتیب، دشمن دیگر یک فرد یا گروه واقعی نبود، بلکه طبقهای تعریفشده توسط ایدئولوژی بود. این همان لحظهای است که خشونت، مشروعیت نظری پیدا میکند.
دولت ترس آفرین
دهه ۱۹۳۰ شاهد تبدیل اتحاد شوروی به یکی از متمرکزترین نظامهای سیاسی تاریخ بود. «پاکسازی بزرگ» تنها حذف مخالفان نبود؛ بازآفرینی دائمی ترس به عنوان ابزار حکومت بود. محاکمات نمایشی، اعترافات اجباری و اعدام رهبران قدیمی انقلاب نشان داد که انقلاب فرزندان خود را میبلعد.
ترور تروتسکی دومین شخصیت انقلاب در مکزیک پایان نمادین نسل نخست انقلاب بود. از آن پس، شوروی دیگر جنبشی انقلابی نبود؛ بلکه امپراتوریای ایدئولوژیک با رهبری مطلقه محسوب میشد.
بهشت و بهای تاریخ
استالین توانست اتحاد شوروی را به قدرتی صنعتی و نظامی بدل کند؛ دستاوردی که بعدها در شکست آلمان نازی نقشی تعیینکننده داشت. اما این پیشرفت بر بنیانی از سرکوب، قحطی و مرگ میلیونها انسان استوار بود.
تجربه شوروی نشان داد که هنگامی که یک ایدئولوژی خود را تجسم حقیقت تاریخی بداند، هر مخالفتی به «خیانت» تبدیل میشود و خشونت، ضرورتی اخلاقی جلوه میکند. در چنین شرایطی، آرمان رهایی میتواند به سازوکاری برای سلطه مطلق بدل شود.
بنابراین پرسش اصلی همچنان باقی است:
آیا مشکل در آرمان برابری بود، یا در تلاشی که میخواست انسان و جامعه را با زور تاریخ، از نو بسازد؟
#فرهیختگان راهی به رهایی
رضا احمدی
انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ روسیه تنها سقوط یک حکومت نبود؛ تلاشی بود برای بازآفرینی کامل انسان، جامعه و تاریخ. بلشویکها خود را نه وارث قدرت سیاسی، بلکه سازندگان جهانی نو چون پیامبران میدانستند؛ جهانی که قرار بود در آن استثمار، مالکیت خصوصی و نابرابری اجتماعی برای همیشه پایان یابد. اما پرسش بنیادین تاریخ قرن بیستم این است: تحقق این بهشت وعده دادهشده، به چه قیمتی ممکن شد؟
قرن بیستم با مرگ امپرتوری، روسیه ، عثمانی و... آغاز شد، پیروزی بلشویکها در روسیه، محصول فروپاشی همزمان امپراتوری تزاری، شکستهای نظامی، بحران اقتصادی و ناتوانی دولت موقت در پاسخگویی به مطالبات اجتماعی بود. لنین با درک دقیق لحظه تاریخی، شعار «نان، صلح و زمین» را به ابزار بسیج تودهها بدل کرد. با تصرف مراکز قدرت در پتروگراد و سپس مسکو، نخستین دولت ایدئولوژیک مدرن جهان شکل گرفت؛ دولتی که مشروعیت خود را نه از انتخابات، بلکه از ادعای نمایندگی و رسال تاریخی میگرفت.
اما دولت انقلابی بلافاصله با واقعیتی سخت روبهرو شد: انقلاب بدون خشونت قابل حفظ نبود. جنگ داخلی میان ارتش سرخ و نیروهای ضدبلشویک، حکومت نوپا را به سوی تمرکز بیسابقه قدرت سوق داد. سیاست «کمونیسم جنگی» در همین بستر شکل گرفت؛ سیاستی که اقتصاد را به ماشین جنگ تبدیل کرد.
حذف مالکیت خصوسی
در این نظام، بازار حذف شد، مالکیت خصوصی لغو گردید و تولید کشاورزی عملاً به مصادره دولتی درآمد. دولت انقلابی برای بقا، رابطه سنتی میان شهر و روستا را شکست و دهقانان را به تأمینکنندگان اجباری انقلاب تبدیل کرد. نتیجه، کاهش تولید، قحطی گسترده و مرگ میلیونها نفر بود. انقلاب اینجا آشکار شد: حکومتی که با وعده رهایی محرومان به قدرت رسیده بود، بقای خود را بر فشار همان طبقات بنا نهاد.
بازسازی جامعه با ایدئولوژیک
عقبنشینی لنین در قالب سیاست اقتصادی نوین (نپ) نشان داد حتی رهبران انقلاب نیز محدودیتهای واقعیت اقتصادی را پذیرفته بودند. نپ اعترافی ضمنی بود به این حقیقت که جامعه را نمیتوان صرفاً با اراده ایدئولوژیک بازسازی کرد. با این حال، مرگ زودهنگام لنین مانع تثبیت این مسیر میانه شد.
امپراتوری ایدئولوژیک
پس از لنین، نزاع جانشینی در حقیقت نزاعی بر سر ماهیت آینده انقلاب بود. تروتسکی نماینده «انقلاب دائمی» و گسترش جهانی سوسیالیسم بود، در حالی که استالین نظریه «سوسیالیسم در یک کشور» را مطرح کرد؛ نظریهای که انقلاب را از پروژهای جهانی به پروژهای دولتی تبدیل میکرد.
پیروزی استالین نقطه عطفی تعیینکننده در تاریخ شوروی بود. انقلاب کارگری به تدریج جای خود را به دولتی داد که حزب، بوروکراسی و دستگاه امنیتی ستونهای اصلی آن بودند. استالین دریافت که بقای نظام نه در شور انقلابی، بلکه در کنترل کامل جامعه نهفته است.
بدین ترتیب، دشمن دیگر یک فرد یا گروه واقعی نبود، بلکه طبقهای تعریفشده توسط ایدئولوژی بود. این همان لحظهای است که خشونت، مشروعیت نظری پیدا میکند.
دولت ترس آفرین
دهه ۱۹۳۰ شاهد تبدیل اتحاد شوروی به یکی از متمرکزترین نظامهای سیاسی تاریخ بود. «پاکسازی بزرگ» تنها حذف مخالفان نبود؛ بازآفرینی دائمی ترس به عنوان ابزار حکومت بود. محاکمات نمایشی، اعترافات اجباری و اعدام رهبران قدیمی انقلاب نشان داد که انقلاب فرزندان خود را میبلعد.
ترور تروتسکی دومین شخصیت انقلاب در مکزیک پایان نمادین نسل نخست انقلاب بود. از آن پس، شوروی دیگر جنبشی انقلابی نبود؛ بلکه امپراتوریای ایدئولوژیک با رهبری مطلقه محسوب میشد.
بهشت و بهای تاریخ
استالین توانست اتحاد شوروی را به قدرتی صنعتی و نظامی بدل کند؛ دستاوردی که بعدها در شکست آلمان نازی نقشی تعیینکننده داشت. اما این پیشرفت بر بنیانی از سرکوب، قحطی و مرگ میلیونها انسان استوار بود.
تجربه شوروی نشان داد که هنگامی که یک ایدئولوژی خود را تجسم حقیقت تاریخی بداند، هر مخالفتی به «خیانت» تبدیل میشود و خشونت، ضرورتی اخلاقی جلوه میکند. در چنین شرایطی، آرمان رهایی میتواند به سازوکاری برای سلطه مطلق بدل شود.
بنابراین پرسش اصلی همچنان باقی است:
آیا مشکل در آرمان برابری بود، یا در تلاشی که میخواست انسان و جامعه را با زور تاریخ، از نو بسازد؟
#فرهیختگان راهی به رهایی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفتوگو و خرد آغاز میشود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
❤3👍3👎1😢1
انویدیا قصد دارد هوش مصنوعی را به لپتاپها و کامپیوترهای خانگی با برندهایی مانند مایکروسافت و دل بیاورد
این شرکت تراشهساز هوش مصنوعی مستقر در سانتا کلارا، کالیفرنیا، روز دوشنبه در رویداد سالانه انویدیا GTC در تایپه از تراشههای قدرتمند جدیدی رونمایی کرد که قابلیتهای پیشرفته هوش مصنوعی را به لپتاپها و کامپیوترهای رومیزی میآورد.
جنسن هوانگ، مدیرعامل، گفت که این توسعه جدید «کامپیوتر شخصی (PC) را متحول خواهد کرد».
این تغییرات درپی سه سال همکاری بین مایکروسافت و انویدیا صورت میگیرد و انویدیا را در مقابل شرکتهایی مانند شرکت تراشهسازی Advanced Micro Devices و برندهای کامپیوتر شخصی اینتل و اپل قرار میدهد.
هوانگ در حالی که از ابرتراشه RTX Spark انویدیا رونمایی میکرد، گفت: «این همان کامپیوتر شخصی جدید خواهد بود.» این تراشه قابلیتهای CPU (واحد پردازش مرکزی) و GPU (واحد پردازش گرافیکی) را ترکیب میکند و قرار است مدلهای جدید لپتاپ و کامپیوتر خانگی را که شرکت از آنها با عنوان «کامپیوترهای شخصی هوش مصنوعی» یاد میکند، تغذیه کند. انتظار میرود این محصولات در پاییز امسال عرضه شوند./انتخاب
#فرهیختگان راهی به رهایی
این شرکت تراشهساز هوش مصنوعی مستقر در سانتا کلارا، کالیفرنیا، روز دوشنبه در رویداد سالانه انویدیا GTC در تایپه از تراشههای قدرتمند جدیدی رونمایی کرد که قابلیتهای پیشرفته هوش مصنوعی را به لپتاپها و کامپیوترهای رومیزی میآورد.
جنسن هوانگ، مدیرعامل، گفت که این توسعه جدید «کامپیوتر شخصی (PC) را متحول خواهد کرد».
این تغییرات درپی سه سال همکاری بین مایکروسافت و انویدیا صورت میگیرد و انویدیا را در مقابل شرکتهایی مانند شرکت تراشهسازی Advanced Micro Devices و برندهای کامپیوتر شخصی اینتل و اپل قرار میدهد.
هوانگ در حالی که از ابرتراشه RTX Spark انویدیا رونمایی میکرد، گفت: «این همان کامپیوتر شخصی جدید خواهد بود.» این تراشه قابلیتهای CPU (واحد پردازش مرکزی) و GPU (واحد پردازش گرافیکی) را ترکیب میکند و قرار است مدلهای جدید لپتاپ و کامپیوتر خانگی را که شرکت از آنها با عنوان «کامپیوترهای شخصی هوش مصنوعی» یاد میکند، تغذیه کند. انتظار میرود این محصولات در پاییز امسال عرضه شوند./انتخاب
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍5❤1
"گفتمان گفتگو"
"گفتمان"، شیوه ای از تفکر است، یک راهبرد و رهیافت است،
"گفتگو"، یک هنر است. راهی برای برون رفت از بدفهمی و بحران است. مهارتی است که نیاز به دانش و تمرین دارد.
میتوان دانشمند و دنیا دیده بود، می توان دیندار و باورمند بود، می توان یک کنشگر انقلابی و یا اکتیویست سیاسی بود، می توان نامدار و یک اینفلونسر بود، می توان خرد گرا و توسعه خواه بود اما اهل تعامل و گفتگو با دیگری نبود و زمین و زمان را لبریز از آشفتگی و تنش ساخت.
این یک حقیقت است که مهارت گفتگو، یک مبادله و داد و ستد است و باید به قول و قرار، پای بند بود و به نتیجه تن داد. در این تعامل و قرار، هم باید ظرفیتِ گذشتن و هزینه کردن داشت و هم مهارت شنیدن و پذیرفتن.
گفتگو، مسیری یک سویه نیست بلکه یک جاده دو طرفه است. باید به طرف مقابل هم اجازه و فرصت داد، نمیتوان با راه ندادن و پیچیدن و پیچاندن و پریدن در مسیر و سخن، دیگری را منع یا متهم کرد. برای نتیجه بخش بودن گفتگو، نمیتوان از ابتدا و بدایت امر تا انتها و تای تمت و تمام، حق را با خود دانست و دیگری را یکسر ناصواب و باطل دانست. باید بدانیم که عرصه گفتگو، یک آوردگاه گلادیاتورها و درگیری با واژگان و رویارویی با کلمات و یا یک بازی با حاصل جمع صفر نیست که تمامی برد با شما باشد و تمامی باخت با دبگری. گفتگو، نوعی هم اندیشی و فرهنگ است. یک بینش و پذیرش دیگری است.
باور به بودن دیگری و پرهیز از چیرگی است. یک خود ارزیابی و اعتراف به محدود بودن دانش خویش و تلاش برای رسیدن به حقیقت است. گفتگو، سیطره و بر صدر نشستن و بر بالای منبر وعظ، از موضعی بالا، تنها سخن خویش را حقیقت دانستن نیست. نوعی هم سطح انگاری و دیدن دیگری است. تنها خود را دیدن یا اندیشهِ برخورد داشتن، ناشی از یک فرهنگ قیم مآبی یا پدرسالاری و متناسب با ساختار قبیلگی و ایلخانی است.
در این فرهنگ است که مشروعیت از ماوراء میآید. بالایی که توهمِ والایی دارد و هم ترازی و هم سطحی، در آن ناممکن و نامشروع است. ارتباطی نامتوازن و نابرابر و هرم وار که واژهها و گفتهها و آموزهها، آمرانه بر دیگری، آوار میشود. هنگامی که گفتگو یک نگرش و فرهنگ شود، از برخورد پرهیز میشود و به بازخورد توجه میشود.
در نامه شصت و هفتم کتاب نهچ البلاغه، به "گفتمان گفتگو"، بمنزله یک راهبرد و راهی برای برون رفت از بحران اشاره شده است.
امام علی به والی و فرمانروای خویش در مکه تاکید دارد که گفتگو با اهالی دانش و دانایی و دیگری را پیشه خویش ساز و ان را در ساختار حکمرانی، یک امر بنیادین بدان و از یکسو نگری و ندیدن دیگری، دوری گزین:
"هر بامداد و شامگاه، با مردم همنشین باش،
هر آن که پرسش دارد، به آن پاسخ ده. آنان که نمیدانند را آگاه ساز. با اهالی دانش و دانایی، گفتگو کن و نظرخواهی داشته باش، تنها زبان تو، سفیر و پیام رسان باشد و تنها چهرهات، دربان باشد. نباید درخواست دیدار با تو، ناممکن بشود، اگر در ابتدا از درگاه و دیدار تو رانده شوند، تو مورد ستایش نخواهی بود، اگر چه بعدها نیاز آنها را برطرف سازی.
."وَاجْلِسْ لَهُمُ الْعَصْرَيْنِ فَأَفْتِ الْمُسْتَفْتِيَ وَ عَلِّمِ الْجَاهِلَ وَ ذَاكِرِ الْعَالِمَ وَ لاَ يَكُنْ لَكَ إِلَي النَّاسِ سَفِيرٌ إِلاَّ لِسَانُكَ وَلاَحَاجِبٌ إِلاَّ وَجْهُكَ وَلاَتَحْجُبَنَّ ذَاحَاجَهٍ عَنْ لِقَائِكَ بِهَا فَإِنَّهَا إِنْ ذِيدَتْ عَنْ أَبْوَابِكَ فِي أَوَّلِ وِرْدِهَا لَمْ تُحْمَدْ فِيمَا بَعْدُ عَلَي قَضَائِهَا" (نهجالبلاغه، نامه۶۷)
سید محسن دوازده امامی
#فرهیختگان راهی به رهایی
"گفتمان"، شیوه ای از تفکر است، یک راهبرد و رهیافت است،
"گفتگو"، یک هنر است. راهی برای برون رفت از بدفهمی و بحران است. مهارتی است که نیاز به دانش و تمرین دارد.
میتوان دانشمند و دنیا دیده بود، می توان دیندار و باورمند بود، می توان یک کنشگر انقلابی و یا اکتیویست سیاسی بود، می توان نامدار و یک اینفلونسر بود، می توان خرد گرا و توسعه خواه بود اما اهل تعامل و گفتگو با دیگری نبود و زمین و زمان را لبریز از آشفتگی و تنش ساخت.
این یک حقیقت است که مهارت گفتگو، یک مبادله و داد و ستد است و باید به قول و قرار، پای بند بود و به نتیجه تن داد. در این تعامل و قرار، هم باید ظرفیتِ گذشتن و هزینه کردن داشت و هم مهارت شنیدن و پذیرفتن.
گفتگو، مسیری یک سویه نیست بلکه یک جاده دو طرفه است. باید به طرف مقابل هم اجازه و فرصت داد، نمیتوان با راه ندادن و پیچیدن و پیچاندن و پریدن در مسیر و سخن، دیگری را منع یا متهم کرد. برای نتیجه بخش بودن گفتگو، نمیتوان از ابتدا و بدایت امر تا انتها و تای تمت و تمام، حق را با خود دانست و دیگری را یکسر ناصواب و باطل دانست. باید بدانیم که عرصه گفتگو، یک آوردگاه گلادیاتورها و درگیری با واژگان و رویارویی با کلمات و یا یک بازی با حاصل جمع صفر نیست که تمامی برد با شما باشد و تمامی باخت با دبگری. گفتگو، نوعی هم اندیشی و فرهنگ است. یک بینش و پذیرش دیگری است.
باور به بودن دیگری و پرهیز از چیرگی است. یک خود ارزیابی و اعتراف به محدود بودن دانش خویش و تلاش برای رسیدن به حقیقت است. گفتگو، سیطره و بر صدر نشستن و بر بالای منبر وعظ، از موضعی بالا، تنها سخن خویش را حقیقت دانستن نیست. نوعی هم سطح انگاری و دیدن دیگری است. تنها خود را دیدن یا اندیشهِ برخورد داشتن، ناشی از یک فرهنگ قیم مآبی یا پدرسالاری و متناسب با ساختار قبیلگی و ایلخانی است.
در این فرهنگ است که مشروعیت از ماوراء میآید. بالایی که توهمِ والایی دارد و هم ترازی و هم سطحی، در آن ناممکن و نامشروع است. ارتباطی نامتوازن و نابرابر و هرم وار که واژهها و گفتهها و آموزهها، آمرانه بر دیگری، آوار میشود. هنگامی که گفتگو یک نگرش و فرهنگ شود، از برخورد پرهیز میشود و به بازخورد توجه میشود.
در نامه شصت و هفتم کتاب نهچ البلاغه، به "گفتمان گفتگو"، بمنزله یک راهبرد و راهی برای برون رفت از بحران اشاره شده است.
امام علی به والی و فرمانروای خویش در مکه تاکید دارد که گفتگو با اهالی دانش و دانایی و دیگری را پیشه خویش ساز و ان را در ساختار حکمرانی، یک امر بنیادین بدان و از یکسو نگری و ندیدن دیگری، دوری گزین:
"هر بامداد و شامگاه، با مردم همنشین باش،
هر آن که پرسش دارد، به آن پاسخ ده. آنان که نمیدانند را آگاه ساز. با اهالی دانش و دانایی، گفتگو کن و نظرخواهی داشته باش، تنها زبان تو، سفیر و پیام رسان باشد و تنها چهرهات، دربان باشد. نباید درخواست دیدار با تو، ناممکن بشود، اگر در ابتدا از درگاه و دیدار تو رانده شوند، تو مورد ستایش نخواهی بود، اگر چه بعدها نیاز آنها را برطرف سازی.
."وَاجْلِسْ لَهُمُ الْعَصْرَيْنِ فَأَفْتِ الْمُسْتَفْتِيَ وَ عَلِّمِ الْجَاهِلَ وَ ذَاكِرِ الْعَالِمَ وَ لاَ يَكُنْ لَكَ إِلَي النَّاسِ سَفِيرٌ إِلاَّ لِسَانُكَ وَلاَحَاجِبٌ إِلاَّ وَجْهُكَ وَلاَتَحْجُبَنَّ ذَاحَاجَهٍ عَنْ لِقَائِكَ بِهَا فَإِنَّهَا إِنْ ذِيدَتْ عَنْ أَبْوَابِكَ فِي أَوَّلِ وِرْدِهَا لَمْ تُحْمَدْ فِيمَا بَعْدُ عَلَي قَضَائِهَا" (نهجالبلاغه، نامه۶۷)
سید محسن دوازده امامی
#فرهیختگان راهی به رهایی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفتوگو و خرد آغاز میشود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
👍3❤1
دختران چنگنواز در نقشبرجستهٔ شکار از دورهٔ ساسانی؛ طاق بستان کرمانشاه.
از توییتر Jabberwocky Wonders
#فرهیختگان راهی به رهایی
از توییتر Jabberwocky Wonders
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤11
عبور از دیپلماسی رسمی برای خنثیسازی «تلهی اتمی»
احمد یغما
تاریخ دیپلماسی، شاهد مکر کسانی است که «تأخیر در صلح» را به عنوان یک سلاح کشتار جمعی به کار گرفتهاند. آنچه امروز در تعلل واشینگتن برای گشایش بنادر و بازگشت به میز واقعی مذاکره میبینیم، یک «کاهلیِ اداری» نیست؛ بلکه یک «استراتژی فرسایش جهانی» است.
آمریکا آگاهانه مسیر تنفس تجارت بینالملل را در تنگههای ما مسدود نگاه داشته است تا با «ذله کردن اقتصاد دنیا»، هزینهی این شرارت را فاکتورسازی کرده و به حساب ایران بنویسد. هدف نهایی این مهندسی نفرت، روشن و هولناک است: *«عادیسازیِ گزینهی اتمی».* آنها میخواهند جهان را به نقطهای از استیصال برسانند که هرگونه جنایت فراتر از تصور علیه این مرز و بوم، نه به عنوان یک «تجاوز و جنایت»، بلکه به عنوان یک «جراحی رهاییبخش» برای اقتصاد جهان تعبیر شود.
دقیقاً در همین نقطه است که بازی کلمات ترامپ آغاز میشود. او بارها و بارها با لحنی که در ظاهر منطقی و برای افکار عمومی جهان قابل پذیرش است، تکرار کرده که «تنگه باید باز شود و ایران نباید بمب اتمی داشته باشد». این «منطقِ ظاهری»، تلهای است برای اینکه اگر تنگه باز نشد، دنیا بپذیرد که مقصر، «اشتهای اتمیِ ایران» است، نه «محاصرهی نظامی آمریکا».
بنابراین، پاسخِ ما نباید تنها در اتاقهای مذاکره و لایههای خستهی دیپلماسی بماند. ایران باید با صدای رسا و در تمام تریبونهای جهانی، این حقیقت را فریاد بزند که هیچ قصد و ارادهای برای ساخت بمب اتمی ندارد؛ تا این ادعای دروغین که به عنوان بهانهای برای جنایت به کار میرود، در برابر ارادهی صلحآمیز ملت ایران در هم بشکند.
این دقیقاً همان مدلی است که در «محاصرهی لنینگراد» و یا «بمباران هیروشیما» (با روایتسازی دروغینِ پایانبندی سریع جنگ) اجرا شد؛ متهم کردن قربانی به «لجاجت» برای توجیه «قساوت نهایی».
اما راه مقابله، در دیپلماسیِ پشت درهای بسته محبوس نیست. ما نیازمند یک «تهاجمِ ادراکی» (Cognitive Offensive) در ابعاد جهانی هستیم. دیپلماسی ما باید از لایههای بروکراسی فراتر برود و قلب افکار عمومی جهان را هدف بگیرد. ما باید یاد بگیریم چگونه روایت دشمن را با یک «حقیقت تکاندهنده» درهم بشکنیم.
تاریخ گواهی میدهد که گاهی یک صدای صادق، حصارِ تبلیغات سیستماتیک را میدرد؛ درست مانند «ژيلبرد نوايان» روزنامهنگاری که بعد از مصاحبه با سران الفتح در میانهی هیاهوی تبلیغات صهیونیستی، با فریادِ حقیقت، به جهان فهماند که جنگ فلسطینیان، نبردی برای «سرزمین و حقِ زیست» است، نه آنگونه که دشمن میخواست آن را به «نژادپرستی و قومیت» تقلیل دهد. ما نیز امروز نیازمند چنین صداهایی هستیم تا به دنیا بفهمانند «گروگانگیر سفرههای بینالمللی»، نه ایرانِ محصور، بلکه ناوگان متخاصمی است که مانع حرکت کشتیهای معیشت میشود.
ما باید «نقابِ میانجیگری» را از چهرهی آمریکا برداریم. اگر امروز نتوانیم در تریبونهای عمومی جهان، از سئول تا برلین و از پکن تا برازیلیا، آمریکا را به عنوان «مقصرِ ردیفِ اول بحران انرژی و کالا» معرفی کنیم، ماشین تبلیغاتی آنها راه را برای وحشتناکترین سناریوها هموار خواهد کرد.
دیپلماسیِ عمومی، امروز نه یک انتخاب، بلکه تنها سپر دفاعی ما در برابر "مشروعیتسازی برای فاجعه" است. ما باید پیش از آنکه آنها "ما" را به عنوان خطر اتمی معرفی کنند، "آنها" را به عنوان خطر حیات بشری به جهانیان بشناسانیم.
حقیقت را فریاد بزنیم، پیش از آنکه سکوت ما را به سلاح دشمن تبدیل کنند.
#فرهیختگان راهی به رهایی
احمد یغما
تاریخ دیپلماسی، شاهد مکر کسانی است که «تأخیر در صلح» را به عنوان یک سلاح کشتار جمعی به کار گرفتهاند. آنچه امروز در تعلل واشینگتن برای گشایش بنادر و بازگشت به میز واقعی مذاکره میبینیم، یک «کاهلیِ اداری» نیست؛ بلکه یک «استراتژی فرسایش جهانی» است.
آمریکا آگاهانه مسیر تنفس تجارت بینالملل را در تنگههای ما مسدود نگاه داشته است تا با «ذله کردن اقتصاد دنیا»، هزینهی این شرارت را فاکتورسازی کرده و به حساب ایران بنویسد. هدف نهایی این مهندسی نفرت، روشن و هولناک است: *«عادیسازیِ گزینهی اتمی».* آنها میخواهند جهان را به نقطهای از استیصال برسانند که هرگونه جنایت فراتر از تصور علیه این مرز و بوم، نه به عنوان یک «تجاوز و جنایت»، بلکه به عنوان یک «جراحی رهاییبخش» برای اقتصاد جهان تعبیر شود.
دقیقاً در همین نقطه است که بازی کلمات ترامپ آغاز میشود. او بارها و بارها با لحنی که در ظاهر منطقی و برای افکار عمومی جهان قابل پذیرش است، تکرار کرده که «تنگه باید باز شود و ایران نباید بمب اتمی داشته باشد». این «منطقِ ظاهری»، تلهای است برای اینکه اگر تنگه باز نشد، دنیا بپذیرد که مقصر، «اشتهای اتمیِ ایران» است، نه «محاصرهی نظامی آمریکا».
بنابراین، پاسخِ ما نباید تنها در اتاقهای مذاکره و لایههای خستهی دیپلماسی بماند. ایران باید با صدای رسا و در تمام تریبونهای جهانی، این حقیقت را فریاد بزند که هیچ قصد و ارادهای برای ساخت بمب اتمی ندارد؛ تا این ادعای دروغین که به عنوان بهانهای برای جنایت به کار میرود، در برابر ارادهی صلحآمیز ملت ایران در هم بشکند.
این دقیقاً همان مدلی است که در «محاصرهی لنینگراد» و یا «بمباران هیروشیما» (با روایتسازی دروغینِ پایانبندی سریع جنگ) اجرا شد؛ متهم کردن قربانی به «لجاجت» برای توجیه «قساوت نهایی».
اما راه مقابله، در دیپلماسیِ پشت درهای بسته محبوس نیست. ما نیازمند یک «تهاجمِ ادراکی» (Cognitive Offensive) در ابعاد جهانی هستیم. دیپلماسی ما باید از لایههای بروکراسی فراتر برود و قلب افکار عمومی جهان را هدف بگیرد. ما باید یاد بگیریم چگونه روایت دشمن را با یک «حقیقت تکاندهنده» درهم بشکنیم.
تاریخ گواهی میدهد که گاهی یک صدای صادق، حصارِ تبلیغات سیستماتیک را میدرد؛ درست مانند «ژيلبرد نوايان» روزنامهنگاری که بعد از مصاحبه با سران الفتح در میانهی هیاهوی تبلیغات صهیونیستی، با فریادِ حقیقت، به جهان فهماند که جنگ فلسطینیان، نبردی برای «سرزمین و حقِ زیست» است، نه آنگونه که دشمن میخواست آن را به «نژادپرستی و قومیت» تقلیل دهد. ما نیز امروز نیازمند چنین صداهایی هستیم تا به دنیا بفهمانند «گروگانگیر سفرههای بینالمللی»، نه ایرانِ محصور، بلکه ناوگان متخاصمی است که مانع حرکت کشتیهای معیشت میشود.
ما باید «نقابِ میانجیگری» را از چهرهی آمریکا برداریم. اگر امروز نتوانیم در تریبونهای عمومی جهان، از سئول تا برلین و از پکن تا برازیلیا، آمریکا را به عنوان «مقصرِ ردیفِ اول بحران انرژی و کالا» معرفی کنیم، ماشین تبلیغاتی آنها راه را برای وحشتناکترین سناریوها هموار خواهد کرد.
دیپلماسیِ عمومی، امروز نه یک انتخاب، بلکه تنها سپر دفاعی ما در برابر "مشروعیتسازی برای فاجعه" است. ما باید پیش از آنکه آنها "ما" را به عنوان خطر اتمی معرفی کنند، "آنها" را به عنوان خطر حیات بشری به جهانیان بشناسانیم.
حقیقت را فریاد بزنیم، پیش از آنکه سکوت ما را به سلاح دشمن تبدیل کنند.
#فرهیختگان راهی به رهایی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفتوگو و خرد آغاز میشود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
👍13❤1👎1🤬1