پوکر در برابر شطرنج
حمید حسامی
شاید بتوان الگوی رفتاری میان ایران و آمریکای ترامپ را استعارهای از بازی پوکر در مقابل شطرنج دانست:
بازی پوکر بر پایه اطلاعات ناقص، بلوف زدن، ایجاد ابهام و مدیریت ریسک استوار است. رفتار ترامپ دقیقاً منطبق بر قوانین این بازی است. ترامپ بارها تهدیدهایی مطرح میکند که شاید هرگز قصد یا امکان اجرای آنها را نداشته باشد (مثلاً تهدید به نابودی کامل یا حملات ناگهانی). او میخواهد طرف مقابل را بترساند تا «کارتهایش را روی زمین بگذارد» یا از بازی انصراف دهد (جا بزند).
در پوکر، اگر رقیب دست شما را بخواند، باختهاید. به همین دلیل ترامپ تعمداً رویکرد غیرقابلپیشبینی دارد؛ یک روز صحبت از «مذاکره بدون پیششرط» میکند و روز دیگر از «شدیدترین حملات».
ترامپ فشار اقتصادی و تحریم را مانند ژتونهای پوکر بالا میبرد تا هزینه ماندن در بازی را برای ایران آنقدر سنگین کند که مجبور به واگذاری دست شود.
در مقابل، رفتار ایران بر پایه اطلاعات کامل، برنامهریزی صبورانه، قربانی دادن تاکتیکی و ساختن عمق استراتژیک، تا حد زیادی با الگوی «بازی شطرنج» همخوانی دارد:
شطرنجباز به چند حرکت بعدی میاندیشد و عجله نمیکند. ایران معمولاً بازی را فرسایشی میکند تا طرف مقابل (که دچار فشار زمان و انتخابات است) دچار خستگی یا اشتباه شود.
پاسخهای ایران (مانند واکنشی که به اقدامات نظامی یا تحریمی نشان میدهد) معمولاً دقیق، اندازهگیریشده و بدون هیجان آنی است تا زمینهساز یک جنگ تمامعیار ناخواسته نشود.
ایران مانند شطرنجباز، مهرههای مختلفی روی صفحه دارد (برنامه هستهای، نفوذ منطقهای، توان موشکی، امنیت تنگه هرمز، نیروهای نیابتی و...). اگر به یک مهره فشار بیاید، با حرکت دادن مهرهای دیگر در جبههای متفاوت، موازنه ایجاد میکند.
چالشهای مهم:
وقتی دو نفر دو بازی متفاوت میکنند!
مشکل اصلی در این تقابل دقیقاً در همینجا شکل میگیرد؛ شما نمیتوانید با قواعد شطرنج، کسی را که دارد پوکر بازی میکند به راحتی ببرید (و بالعکس)
شطرنجباز فرض میکند طرف مقابل طبق عقلانیت کلاسیک و قواعد مشخص حرکت میکند. وقتی ترامپ ناگهان صفحه شطرنج را تکان میدهد یا قانونی را میشکند (مثل لغو یکجانبه تفاهمنامه اسلامآباد یا حملات اخیر)، محاسبات شطرنجباز برهم میخورد.
مشکل دیگر در ایران؛ نبودن فضای آرام و نداشتن ذهن متمرکز در تعیین حرکت مهرهها مطابق نقشه است. فشار و هیاهوی تماشاگران بازی (چه تندروها و چه مخالفان جنگ) به همراه مداخلهی نیروهای غیرمسئول در بازی، مشکلات اقتصادی و سیاسی و نیز عوامل نفوذی؛ بیشترین نقش را در ایجاد اختلال و بهمریختگی ذهنی شطرنجباز ایفا میکند.
از آنطرف پوکرباز هم در خطایی محاسباتی تصور میکند اگر مبلغ روی میز (فشار تحریم و تهدید) را خیلی بالا ببرد، حریف بالاخره جا میزند. اما ایران نشان داده که در برابر بلوفهای سنگین، بهجای انصراف از بازی، «ریسک را بالا میبرد» و پاسخ متقابل میدهد؛ موضوعی که پوکرباز را غافلگیر میکند. ضمن آنکه واکنش اطرافیان پوکرباز (افکار عمومی، جناح رقیب، رسانهها و دیگر بازیگران صحنه) نهتنها ممکن است بر سستی بلوفهای او مؤثر واقع شوند بلکه حتی شاید دست او را هم رو کنند.
جمعبندی:
ترامپ به دنبال «پیروزی سریع، نمایشی و با بلوفهای بزرگ» است (پوکر).
ایران به دنبال «مقاومت فرسایشی، پیچیده و پیادهسازی گامبهگام استراتژی» است (شطرنج).
نقطهی آغازین این بازی، درگیریهای اخیر نیست. بلکه از لحظهی خروج ترامپ از برجام است که متأسفانه ایران نتوانست/نخواست از همان ابتدا با توجه به خصلتهای ویژه ترامپ، او را مدیریت و از ورود به این قمار مهلکه اجتناب و انجام توافقی جدید را سازماندهی کند و اکنون شاید در راند و فرصت آخر باشد.
در نهایت، برنده آن کسی است که بازی خودش را بهتر بلد است و زودتر بتواند استحکام فکری و اطمینان از برنامهی خود را به طرف مقابل اثبات کند. در این میان «تابآوری بیشتر» عنصر تعیینکنندهای در سرنوشت بازی است. اما آنچه به اعتقاد من قطعی است و جای امیدواری دارد این است که؛ رویکرد هر دو طرف در این بازی، در نهایت نشستن پشت میز مذاکره است اما با هدف دستیابی به نتایجی شفاف و پایدار، حتی اگر براساس اعلام «پات» در نتیجهی بازی باشد.
#فرهیختگان راهی به رهایی
حمید حسامی
شاید بتوان الگوی رفتاری میان ایران و آمریکای ترامپ را استعارهای از بازی پوکر در مقابل شطرنج دانست:
بازی پوکر بر پایه اطلاعات ناقص، بلوف زدن، ایجاد ابهام و مدیریت ریسک استوار است. رفتار ترامپ دقیقاً منطبق بر قوانین این بازی است. ترامپ بارها تهدیدهایی مطرح میکند که شاید هرگز قصد یا امکان اجرای آنها را نداشته باشد (مثلاً تهدید به نابودی کامل یا حملات ناگهانی). او میخواهد طرف مقابل را بترساند تا «کارتهایش را روی زمین بگذارد» یا از بازی انصراف دهد (جا بزند).
در پوکر، اگر رقیب دست شما را بخواند، باختهاید. به همین دلیل ترامپ تعمداً رویکرد غیرقابلپیشبینی دارد؛ یک روز صحبت از «مذاکره بدون پیششرط» میکند و روز دیگر از «شدیدترین حملات».
ترامپ فشار اقتصادی و تحریم را مانند ژتونهای پوکر بالا میبرد تا هزینه ماندن در بازی را برای ایران آنقدر سنگین کند که مجبور به واگذاری دست شود.
در مقابل، رفتار ایران بر پایه اطلاعات کامل، برنامهریزی صبورانه، قربانی دادن تاکتیکی و ساختن عمق استراتژیک، تا حد زیادی با الگوی «بازی شطرنج» همخوانی دارد:
شطرنجباز به چند حرکت بعدی میاندیشد و عجله نمیکند. ایران معمولاً بازی را فرسایشی میکند تا طرف مقابل (که دچار فشار زمان و انتخابات است) دچار خستگی یا اشتباه شود.
پاسخهای ایران (مانند واکنشی که به اقدامات نظامی یا تحریمی نشان میدهد) معمولاً دقیق، اندازهگیریشده و بدون هیجان آنی است تا زمینهساز یک جنگ تمامعیار ناخواسته نشود.
ایران مانند شطرنجباز، مهرههای مختلفی روی صفحه دارد (برنامه هستهای، نفوذ منطقهای، توان موشکی، امنیت تنگه هرمز، نیروهای نیابتی و...). اگر به یک مهره فشار بیاید، با حرکت دادن مهرهای دیگر در جبههای متفاوت، موازنه ایجاد میکند.
چالشهای مهم:
وقتی دو نفر دو بازی متفاوت میکنند!
مشکل اصلی در این تقابل دقیقاً در همینجا شکل میگیرد؛ شما نمیتوانید با قواعد شطرنج، کسی را که دارد پوکر بازی میکند به راحتی ببرید (و بالعکس)
شطرنجباز فرض میکند طرف مقابل طبق عقلانیت کلاسیک و قواعد مشخص حرکت میکند. وقتی ترامپ ناگهان صفحه شطرنج را تکان میدهد یا قانونی را میشکند (مثل لغو یکجانبه تفاهمنامه اسلامآباد یا حملات اخیر)، محاسبات شطرنجباز برهم میخورد.
مشکل دیگر در ایران؛ نبودن فضای آرام و نداشتن ذهن متمرکز در تعیین حرکت مهرهها مطابق نقشه است. فشار و هیاهوی تماشاگران بازی (چه تندروها و چه مخالفان جنگ) به همراه مداخلهی نیروهای غیرمسئول در بازی، مشکلات اقتصادی و سیاسی و نیز عوامل نفوذی؛ بیشترین نقش را در ایجاد اختلال و بهمریختگی ذهنی شطرنجباز ایفا میکند.
از آنطرف پوکرباز هم در خطایی محاسباتی تصور میکند اگر مبلغ روی میز (فشار تحریم و تهدید) را خیلی بالا ببرد، حریف بالاخره جا میزند. اما ایران نشان داده که در برابر بلوفهای سنگین، بهجای انصراف از بازی، «ریسک را بالا میبرد» و پاسخ متقابل میدهد؛ موضوعی که پوکرباز را غافلگیر میکند. ضمن آنکه واکنش اطرافیان پوکرباز (افکار عمومی، جناح رقیب، رسانهها و دیگر بازیگران صحنه) نهتنها ممکن است بر سستی بلوفهای او مؤثر واقع شوند بلکه حتی شاید دست او را هم رو کنند.
جمعبندی:
ترامپ به دنبال «پیروزی سریع، نمایشی و با بلوفهای بزرگ» است (پوکر).
ایران به دنبال «مقاومت فرسایشی، پیچیده و پیادهسازی گامبهگام استراتژی» است (شطرنج).
نقطهی آغازین این بازی، درگیریهای اخیر نیست. بلکه از لحظهی خروج ترامپ از برجام است که متأسفانه ایران نتوانست/نخواست از همان ابتدا با توجه به خصلتهای ویژه ترامپ، او را مدیریت و از ورود به این قمار مهلکه اجتناب و انجام توافقی جدید را سازماندهی کند و اکنون شاید در راند و فرصت آخر باشد.
در نهایت، برنده آن کسی است که بازی خودش را بهتر بلد است و زودتر بتواند استحکام فکری و اطمینان از برنامهی خود را به طرف مقابل اثبات کند. در این میان «تابآوری بیشتر» عنصر تعیینکنندهای در سرنوشت بازی است. اما آنچه به اعتقاد من قطعی است و جای امیدواری دارد این است که؛ رویکرد هر دو طرف در این بازی، در نهایت نشستن پشت میز مذاکره است اما با هدف دستیابی به نتایجی شفاف و پایدار، حتی اگر براساس اعلام «پات» در نتیجهی بازی باشد.
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍10❤6👎6
انا لله وانا اليه راجعون
حسن خادم نویسنده و خالق دهها داستان بلند و کوتاه که سالیان طولانی عاشقانه و خالصانه در دفتر میر حسین موسوی فعالیت می کرد به رحمت خدا رفت.
خادم انسانی خاضع، مخلص، صادق، بسیار سخت کوش و پاک بود که علیرغم خلاقیت و تواناییهای منحصر بفرد و تلاش بسیار ارزنده و تألیفات متعدد در حوزه ادبیات بدون ذرهای سوءاستفاده از موقعیت شغلی خود با درآمد اندک بازنشستگی زندگی پاکیزه اما سختی را سپری کرد.
میراث او برای خانواده محترم و همکاران اش در دفتر میرحسین موسوی عزت، بزرگی، شرافت و پاکی بود. خدایش بیامرزد و با خوبان و پاکان درگاهش محشور فرماید و به خانواده عزیزش و مهندس میرحسین موسوی و همکارانش صبر مرحمت فرماید.
حسن خادم نویسنده و خالق دهها داستان بلند و کوتاه که سالیان طولانی عاشقانه و خالصانه در دفتر میر حسین موسوی فعالیت می کرد به رحمت خدا رفت.
خادم انسانی خاضع، مخلص، صادق، بسیار سخت کوش و پاک بود که علیرغم خلاقیت و تواناییهای منحصر بفرد و تلاش بسیار ارزنده و تألیفات متعدد در حوزه ادبیات بدون ذرهای سوءاستفاده از موقعیت شغلی خود با درآمد اندک بازنشستگی زندگی پاکیزه اما سختی را سپری کرد.
میراث او برای خانواده محترم و همکاران اش در دفتر میرحسین موسوی عزت، بزرگی، شرافت و پاکی بود. خدایش بیامرزد و با خوبان و پاکان درگاهش محشور فرماید و به خانواده عزیزش و مهندس میرحسین موسوی و همکارانش صبر مرحمت فرماید.
#فرهیختگان راهی به رهایی
😢29❤11🤔1
🔻مجله صوتی گروه جامعهشناسی حقوق انجمن جامعهشناسی ایران
سلسله نشست های تخصصی
جامعه و جنگ
| نشست چهارم: کودکان _ ۳۱ تیر ۱۴۰۵
با حضور:
▪️ افسانه نجاتی
🎙 لینک دانلود سخنرانی
▪️ حمید اخوین
🎙لینک دانلود سخنرانی
▪️ سمانه سادات سرکشیکیان
🎙لینک دانلود سخنرانی
▪️عباس نعیمی جورشری | مدیر علمی نشست
🎙لینک دانلود سخنرانی
#فرهیختگان راهی به رهایی
سلسله نشست های تخصصی
جامعه و جنگ
| نشست چهارم: کودکان _ ۳۱ تیر ۱۴۰۵
با حضور:
▪️ افسانه نجاتی
🎙 لینک دانلود سخنرانی
▪️ حمید اخوین
🎙لینک دانلود سخنرانی
▪️ سمانه سادات سرکشیکیان
🎙لینک دانلود سخنرانی
▪️عباس نعیمی جورشری | مدیر علمی نشست
🎙لینک دانلود سخنرانی
گروه جامعه شناسی حقوق انجمن جامعهشناسی ایران
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤3🤔1
🔴 اصلاً به پایان جنگ اعتماد دارد؟
✍️ احمد زیدآبادی
#فرهیختگان راهی به رهایی
✍️ احمد زیدآبادی
🔴سید محمود نبویان : "اکنون که تقریباً تمام بندهای تفاهمنامه در طول کمتر از یکماه، نقض شده ، مسئولان محترمِ مذاکرات که تعهد داده و مسئولیت پذیرفتند ، برای مردم توضیح دهند که علت اصرارشان برای امضای آن چه بود؟؟!!"
🔴دولتهای محمود احمدینژاد و مرحوم رئیسی که از هر جهت محبوب و مورد حمایت آقای نبویان بودند، چند قرارداد و توافق با طرفهای خارجی امضاء کردند؟ کدامشان به نتیجهٔ نهایی رسید؟ چرا آقای نبویان در مورد علت امضای آن توافقات به مردم توضیح نمیدهد؟
🔴یعنی او در این سن و سال هنوز نمیداند که صرف بینتیجه ماندن یک توافق هیچ دلیلی بر منفی و مضر بودن اصل آن توافق اقامه نمیکند؟
🔴 آیا او اساسأ به خاتمهٔ جنگ اعتقاد دارد یا خیر؟ اگر دارد، در چه مقطعی و با چه شرایط و کیفیتِ ممکنی؟
🔴اگر اعتقاد ندارد، یعنی خواهان جنگی بیپایان تا نابودی تمام امکانات و تأسیسات و منابع ایران و کشورهای عرب همسایه تا تبدیل منطقه به زمین سوخته و محیطی غیرمسکون است!
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍6❤1🤬1
وقتی تخیل را محاکمه میکنیم
شاندل، شریعتی و اخلاقِ خواندنِ متن
افسانه نجاتی
گاهی یک نام از حدود خود فراتر میرود و به آینهای بدل میشود که نه فقط موضوع داوری، که شیوهی داوری ما را نیز بازتاب میدهد.«شاندل»؛ نامی که در جهان نوشتاری علی شریعتی پدیدار شد، امروز دیگر فقط نام شخصیتی در آثار او نیست؛ به نشانهای بدل شده است برای پرسشهایی بنیادیتر: مرز میان واقعیت و تخیل کجاست؟ تفاوت میان آفرینش ادبی و فریب چیست؟ و ما چگونه باید متنی را بخوانیم که در آن صداهایی فراتر از یک «منِ تاریخی» سخن میگویند؟
این جستار نه در پی مصون کردن هیچ متفکری از نقد است و نه قصد دارد اختلافهای جدی دربارهی اندیشهی علی شریعتی را نادیده بگیرد. مسئلهی اصلی، پیش از داوری دربارهی یک نام، پرسشی دربارهی شیوهی داوری ماست: آیا میتوان میان زبان پژوهش، زبان ادبی و زبان تأمل وجودی تمایز گذاشت؟ و آیا تخیل، هنگامی که در خدمت اندیشیدن قرار میگیرد، باید همچون فریب محاکمه شود؟
بحثهای اخیر دربارهی شریعتی، بهویژه پس از نقدهای تند برخی منتقدان، بار دیگر مسئلهی نسبت میان نقد اندیشه و داوری اخلاقی را پیش کشیده است. بیتردید میتوان دربارهی بسیاری از وجوه اندیشهی شریعتی پرسش کرد: دربارهی نسبت او با ایدئولوژی، دربارهی برخی کاستیهای نظری، دربارهی زبان خطابی و تأثیر عاطفی آثارش. اینها همه موضوعات مشروع نقدند.اما میان نقد یک اندیشه و صدور حکم دربارهی شخصیت یک متفکر فاصلهای وجود دارد. نقد، هنگامی به بلوغ میرسد که به جای فروکاستن موضوع خود، پیچیدگی آن را آشکار کند.مناقشهی شاندل در ظاهر دربارهی وجود یا عدم وجود یک استاد فرانسوی است؛ اما در عمق خود، مسئلهای دربارهی فهم متن است.
آیا همهی نوشتهها در یک اقلیم زبانی پدید میآیند؟آیا یک مقالهی پژوهشی، یک اثر ادبی، یک اعترافنامه، یک نیایش و یک تأمل فلسفی را میتوان با یک معیار واحد سنجید؟در یک متن پژوهشی، ارجاع دقیق و امکان بررسی منابع، پایهی اعتماد میان نویسنده و خواننده است. اگر نویسندهای در چنین متنی⁸ به شخصیتی خیالی همچون یک مرجع واقعی استناد کند، این امر پرسشهای جدی اخلاقی و معرفتی ایجاد میکند.اما همهی متنها در قلمرو پژوهش نوشته نمیشوند.
ادبیات، خاطره، فلسفه و تأملات وجودی، راههای دیگری برای نزدیک شدن به حقیقت میگشایند. انسان تنها با دادهها و گزارهها جهان را نمیفهمد؛ با استعارهها، روایتها و صداهایی که میآفریند نیز خود و جهان را تفسیر میکند.از همینجاست که مسئلهی شاندل آغازمیشود.پیش از آنکه دربارهی او داوری کنیم، باید بدانیم در کدام اقلیم از سخن حضور دارد.
کویریات؛ اقلیمی دیگر از سخن
یکی از نکاتی که در بسیاری از نقدهای شریعتی کمتر مورد توجه قرار گرفته، تفاوت میان ساحتهای مختلف نوشتار اوست. آثار شریعتی یک زبان واحد ندارند. او در تقسیمبندیای که خود نیز به آن اشاره کرده، میان سه قلمرو تمایز میگذارد: کویریات، اجتماعیات و اسلامیات.
اجتماعیات، بیشتر در میدان جامعه و تاریخ حرکت میکند؛ جایی که شریعتی دربارهی انسان معاصر، مناسبات اجتماعی، سنت، تجدد و مسئولیت تاریخی سخن میگوید.اسلامیات، عرصهی بازخوانی مفاهیم دینی و نسبت انسان با ایمان، تاریخ و عمل است.اما کویریات، اقلیمی دیگر است؛ قلمرویی که در آن شریعتی نه در مقام جامعهشناس و نه در مقام نظریهپرداز اجتماعی، بلکه در مقام انسانی تنها در برابر پرسشهای بنیادین هستی سخن میگوید: تنهایی، عشق، مرگ، ایمان، معنا و رنج.
کویریات را نمیتوان با همان معیاری خواند که یک متن جامعهشناختی یا پژوهشی را میخوانیم. در اینجا استعاره فقط آرایهی ادبی نیست؛ زبان تجربه است. تصویر فقط برای زیبایی نیست؛ راهی است برای بیان آنچه زبان مفهومی مستقیم از گفتنش ناتوان است.
شاید خود شریعتی بیش از بسیاری از خوانندگان بعدیاش از دشواری خوانده شدن «کویر» آگاه بود. او در مقدمهی کتاب، دربارهی داوری شتابزده یک اثر ادبی هشدار میدهد و با نقل سخن سنتبوو یادآور میشود که اثر در فاصلهی میان قلم نویسنده و فهم خواننده شکل میگیرد.
این نکته بسیار مهم است: شریعتی خود میدانست که «کویر» متنی نیست که بتوان آن را صرفاً همچون یک رسالهی نظری خواند.او حتی دربارهی واکنشهای متناقض به کتاب سخن میگوید؛ از اینکه برخی آن را ستودهاند و برخی آن را اثری تیره و سنگین دیدهاند. همین واکنشها نشان میدهد که «کویر» بیش از آنکه فقط مجموعهای از گزارهها باشد، تجربهای است که خواننده را درگیر میکند.در چنین فضایی است که شاندل ظهور میکند......
متن کامل:
https://cutt.ly/NytW7mDK
#فرهیختگان راهی به رهایی
شاندل، شریعتی و اخلاقِ خواندنِ متن
افسانه نجاتی
گاهی یک نام از حدود خود فراتر میرود و به آینهای بدل میشود که نه فقط موضوع داوری، که شیوهی داوری ما را نیز بازتاب میدهد.«شاندل»؛ نامی که در جهان نوشتاری علی شریعتی پدیدار شد، امروز دیگر فقط نام شخصیتی در آثار او نیست؛ به نشانهای بدل شده است برای پرسشهایی بنیادیتر: مرز میان واقعیت و تخیل کجاست؟ تفاوت میان آفرینش ادبی و فریب چیست؟ و ما چگونه باید متنی را بخوانیم که در آن صداهایی فراتر از یک «منِ تاریخی» سخن میگویند؟
این جستار نه در پی مصون کردن هیچ متفکری از نقد است و نه قصد دارد اختلافهای جدی دربارهی اندیشهی علی شریعتی را نادیده بگیرد. مسئلهی اصلی، پیش از داوری دربارهی یک نام، پرسشی دربارهی شیوهی داوری ماست: آیا میتوان میان زبان پژوهش، زبان ادبی و زبان تأمل وجودی تمایز گذاشت؟ و آیا تخیل، هنگامی که در خدمت اندیشیدن قرار میگیرد، باید همچون فریب محاکمه شود؟
بحثهای اخیر دربارهی شریعتی، بهویژه پس از نقدهای تند برخی منتقدان، بار دیگر مسئلهی نسبت میان نقد اندیشه و داوری اخلاقی را پیش کشیده است. بیتردید میتوان دربارهی بسیاری از وجوه اندیشهی شریعتی پرسش کرد: دربارهی نسبت او با ایدئولوژی، دربارهی برخی کاستیهای نظری، دربارهی زبان خطابی و تأثیر عاطفی آثارش. اینها همه موضوعات مشروع نقدند.اما میان نقد یک اندیشه و صدور حکم دربارهی شخصیت یک متفکر فاصلهای وجود دارد. نقد، هنگامی به بلوغ میرسد که به جای فروکاستن موضوع خود، پیچیدگی آن را آشکار کند.مناقشهی شاندل در ظاهر دربارهی وجود یا عدم وجود یک استاد فرانسوی است؛ اما در عمق خود، مسئلهای دربارهی فهم متن است.
آیا همهی نوشتهها در یک اقلیم زبانی پدید میآیند؟آیا یک مقالهی پژوهشی، یک اثر ادبی، یک اعترافنامه، یک نیایش و یک تأمل فلسفی را میتوان با یک معیار واحد سنجید؟در یک متن پژوهشی، ارجاع دقیق و امکان بررسی منابع، پایهی اعتماد میان نویسنده و خواننده است. اگر نویسندهای در چنین متنی⁸ به شخصیتی خیالی همچون یک مرجع واقعی استناد کند، این امر پرسشهای جدی اخلاقی و معرفتی ایجاد میکند.اما همهی متنها در قلمرو پژوهش نوشته نمیشوند.
ادبیات، خاطره، فلسفه و تأملات وجودی، راههای دیگری برای نزدیک شدن به حقیقت میگشایند. انسان تنها با دادهها و گزارهها جهان را نمیفهمد؛ با استعارهها، روایتها و صداهایی که میآفریند نیز خود و جهان را تفسیر میکند.از همینجاست که مسئلهی شاندل آغازمیشود.پیش از آنکه دربارهی او داوری کنیم، باید بدانیم در کدام اقلیم از سخن حضور دارد.
کویریات؛ اقلیمی دیگر از سخن
یکی از نکاتی که در بسیاری از نقدهای شریعتی کمتر مورد توجه قرار گرفته، تفاوت میان ساحتهای مختلف نوشتار اوست. آثار شریعتی یک زبان واحد ندارند. او در تقسیمبندیای که خود نیز به آن اشاره کرده، میان سه قلمرو تمایز میگذارد: کویریات، اجتماعیات و اسلامیات.
اجتماعیات، بیشتر در میدان جامعه و تاریخ حرکت میکند؛ جایی که شریعتی دربارهی انسان معاصر، مناسبات اجتماعی، سنت، تجدد و مسئولیت تاریخی سخن میگوید.اسلامیات، عرصهی بازخوانی مفاهیم دینی و نسبت انسان با ایمان، تاریخ و عمل است.اما کویریات، اقلیمی دیگر است؛ قلمرویی که در آن شریعتی نه در مقام جامعهشناس و نه در مقام نظریهپرداز اجتماعی، بلکه در مقام انسانی تنها در برابر پرسشهای بنیادین هستی سخن میگوید: تنهایی، عشق، مرگ، ایمان، معنا و رنج.
کویریات را نمیتوان با همان معیاری خواند که یک متن جامعهشناختی یا پژوهشی را میخوانیم. در اینجا استعاره فقط آرایهی ادبی نیست؛ زبان تجربه است. تصویر فقط برای زیبایی نیست؛ راهی است برای بیان آنچه زبان مفهومی مستقیم از گفتنش ناتوان است.
شاید خود شریعتی بیش از بسیاری از خوانندگان بعدیاش از دشواری خوانده شدن «کویر» آگاه بود. او در مقدمهی کتاب، دربارهی داوری شتابزده یک اثر ادبی هشدار میدهد و با نقل سخن سنتبوو یادآور میشود که اثر در فاصلهی میان قلم نویسنده و فهم خواننده شکل میگیرد.
این نکته بسیار مهم است: شریعتی خود میدانست که «کویر» متنی نیست که بتوان آن را صرفاً همچون یک رسالهی نظری خواند.او حتی دربارهی واکنشهای متناقض به کتاب سخن میگوید؛ از اینکه برخی آن را ستودهاند و برخی آن را اثری تیره و سنگین دیدهاند. همین واکنشها نشان میدهد که «کویر» بیش از آنکه فقط مجموعهای از گزارهها باشد، تجربهای است که خواننده را درگیر میکند.در چنین فضایی است که شاندل ظهور میکند......
متن کامل:
https://cutt.ly/NytW7mDK
#فرهیختگان راهی به رهایی
Telegraph
🟣وقتی تخیل را محاکمه میکنیم
شاندل، شریعتی و اخلاقِ خواندنِ متن 🔶افسانه نجاتی @iranfardamag گاهی یک نام از حدود خود فراتر میرود و به آینهای بدل میشود که نه فقط موضوع داوری، که شیوهی داوری ما را نیز بازتاب میدهد.«شاندل»؛ نامی که در جهان نوشتاری علی شریعتی پدیدار شد، امروز دیگر فقط…
👎6❤3👍2🤔1
شیرمحمد اسپندار، دونَلینواز نامدار و پیشکسوت موسیقی بلوچ، شامگاه چهارشنبه ۳۱ تیرماه در سن ۹۸ سالگی درگذشت. رسانهها علت مرگ این هنرمند اهل بمپور استان سیستان و بلوچستان را «کهولت سن» عنوان کردهاند.
#فرهیختگان روزن آگاهی
#فرهیختگان روزن آگاهی
❤6👍3😢1
خبرفوری توقیف شد
رسانه خبرفوری با اعمال محدودیت در تمامی سکوهای داخلی، از ادامه فعالیت بازمانده است.
#فرهیختگان راهی به رهایی
رسانه خبرفوری با اعمال محدودیت در تمامی سکوهای داخلی، از ادامه فعالیت بازمانده است.
#فرهیختگان راهی به رهایی
👎4🔥2🤔2🤬1
فرانسه دیپلماتهایش را از تهران خارج کرد
پس از انتشار اخباری مبنی بر تعطیلی سفارت انگلیس، منابع خبری گزارش کردند که فرانسه نیز به دلیل نگرانی از تنشهای اخیر، سفارت خود را در تهران تخلیه کرده است.
#فرهیختگان راهی به رهایی
پس از انتشار اخباری مبنی بر تعطیلی سفارت انگلیس، منابع خبری گزارش کردند که فرانسه نیز به دلیل نگرانی از تنشهای اخیر، سفارت خود را در تهران تخلیه کرده است.
#فرهیختگان راهی به رهایی
😢4👍1
با شدت گرفتن جنگهای خطوط گسل [تمدنی] هر یک از طرفین از طرف دیگر تصویری شیطانی ارائه میکند و غالباً گروه مخالف خود را غیرانسانهایی میداند که کشتن آنها امری مشروع است. یلتسین در اشاره به چریکهای چچنی گفته است: «سگهای دیوانه را باید به گلوله بست». ژنرال اندونزیایی تری ساتریسنو در اشاره به کشتار سال ۱۹۹۱ در تیمور شرقی میگوید: «این گروه بی اصل و نسب را باید کشت... و ما آنها را میکشیم».
در جنگهای خطوط گسل خصومتهای دیرینه دوباره زنده می شوند... کشتارهای جمعی، شکنجه، تجاوز، و اخراج وحشیانه غیرنظامیان از سرزمینهای خود زمانی توجیهپذیر میشود که نفرتهای فرقه ای تشدید شوند. به همین دلیل نمادها و نشانه های مربوط به فرهنگ مقابل تبدیل به هدف میشود. صربها به شکلی منظم مساجد مسلمانان و کلیساهای فرانسیسکن را تخریب میکردند و در همان حال کرواتها صومعههای ارتودوکس را منفجر می کردند. در حالی که موزه ها و کتابخانه ها معمولاً در جنگ مورد حمله قرار نمی گیرند نیروهای امنیتی سینهالی [در سریلانکا] کتابخانه عمومی جهنا را سوزاندند و اسناد تاریخی و ادبی منحصر به فردی را که مربوط به فرهنگ تامیلی بود از میان بردند؛ چنانکه تیراندازان صرب هم موزه ملی در سارایوو را به گلوله بستند و آن را ویران کردند. صربها شهر بوسنیایی زورنیک را از ۴۰ هزار مسلمان ساکن این شهر پاکسازی کردند و یک برج دوره عثمانی را که جایگزین یک کلیسای ارتودوکس شده بود و قدمت آن به سال ۱۴۶۳ میرسید منفجر کردند و به جای آن یک صلیب کاشتند.
در جنگ بین فرهنگها آنکه بازنده است فرهنگ است.
ساموئل هانتینگتون،
برخورد تمدنها و بازسازی نظم جهانی،
صص435،436،
ترجمه محمد علی حمیدرفیعی،
تهران: دفتر پژوهشهای فرهنگی، چـ2، 1403ش.
از تراث عدنان فلاحی
#فرهیختگان راهی به رهایی
در جنگهای خطوط گسل خصومتهای دیرینه دوباره زنده می شوند... کشتارهای جمعی، شکنجه، تجاوز، و اخراج وحشیانه غیرنظامیان از سرزمینهای خود زمانی توجیهپذیر میشود که نفرتهای فرقه ای تشدید شوند. به همین دلیل نمادها و نشانه های مربوط به فرهنگ مقابل تبدیل به هدف میشود. صربها به شکلی منظم مساجد مسلمانان و کلیساهای فرانسیسکن را تخریب میکردند و در همان حال کرواتها صومعههای ارتودوکس را منفجر می کردند. در حالی که موزه ها و کتابخانه ها معمولاً در جنگ مورد حمله قرار نمی گیرند نیروهای امنیتی سینهالی [در سریلانکا] کتابخانه عمومی جهنا را سوزاندند و اسناد تاریخی و ادبی منحصر به فردی را که مربوط به فرهنگ تامیلی بود از میان بردند؛ چنانکه تیراندازان صرب هم موزه ملی در سارایوو را به گلوله بستند و آن را ویران کردند. صربها شهر بوسنیایی زورنیک را از ۴۰ هزار مسلمان ساکن این شهر پاکسازی کردند و یک برج دوره عثمانی را که جایگزین یک کلیسای ارتودوکس شده بود و قدمت آن به سال ۱۴۶۳ میرسید منفجر کردند و به جای آن یک صلیب کاشتند.
در جنگ بین فرهنگها آنکه بازنده است فرهنگ است.
ساموئل هانتینگتون،
برخورد تمدنها و بازسازی نظم جهانی،
صص435،436،
ترجمه محمد علی حمیدرفیعی،
تهران: دفتر پژوهشهای فرهنگی، چـ2، 1403ش.
از تراث عدنان فلاحی
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍4❤2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
مردی که ترامپ را مسخره کرد
مردی پشت سر ترامپ، در یک تجمع در جورجیا، تمام توجهات را به خود جلب کرد.
او دقیقاً حرکات مشخص رئیس کاخ سفید، حرکات سر، حالتهای صورت و عبارات تکراری را کپی کرد و به سرعت وایرال شد.
#فرهیختگان راهی به رهایی
مردی پشت سر ترامپ، در یک تجمع در جورجیا، تمام توجهات را به خود جلب کرد.
او دقیقاً حرکات مشخص رئیس کاخ سفید، حرکات سر، حالتهای صورت و عبارات تکراری را کپی کرد و به سرعت وایرال شد.
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍7🤔1
Forwarded from Bukharamag
سفر گروهی تاجیکستان و اُزبکستان
با حضور علی دهباشی
تاریخ برگزاری ۱۵ تا ۲۹ شهریور ۱۴۰۵
۱۵ روز و ۱۴ شب
هزینه برنامه بابت سفر ترکیبی تاجیکستان و ازبکستان
هزینه دلاری ۲۵۰۰ دلار + هزینه ریالی حدود ۱۲۰ میلیون تومان بابت پروازهای رفت و برگشت
بلیت رفت / تهران به دوشنبه / هواپیمایی وارش
بلیت برگشت / تاشکند به تهران / هواپیمایی زاگرس
راهنمای تخصصی برنامه
علیرضا عالم نژاد / مرتضی دزفولی
خدمات برنامه شامل
کشور تاجیکستان ؛
برگزاری گشت های شهری ، دوشنبه ، پنجکنت و خجند همراه با روایت تاریخی سایت های مورد بازدید
کشور اُزبکستان ؛
برگزاری گشت های شهری ، تاشکند ، سمرقند، بخارا و خیوه همراه با روایت تاریخی سایت های مورد بازدید
۱۴ شب اقامت در هتل های تاجیکستان و ازبکستان
۳ شب دوشنبه / ۲ شب خجند / ۱ شب پنجکنت
۲ شب تاشکند / ۲ شب سمرقند / ۲ شب بخارا
۲ شب خیوه
وعده های غذایی
۱۴ وعده صبحانه + ۱۴ وعده ناهار + یک وعده شام
ترنسفرها
پرواز داخلی دوشنبه به تاشکند
پرواز داخلی خیوه به تاشکند
تاجیکستان ؛ با توجه به جاده های کوهستانی ، استفاده از مینی بوس های بنز اسپرینتر در طول سفر
ازبکستان ؛ اتوبوس وی آی پی در اختیار در طول سفر
ورودیه ها
پرداخت کامل ورودیه های سایتهای مورد بازدید در
دو کشور تاجیکستان و ازبکستان
بیمه مسافرتی
ویزای کشور ازبکستان
برعهده همسفران
وعده های پذیرایی شام
عوارض خروج از کشور
شيوه نام نويسي
ارسال اسکن رنگی صفحه اول گذرنامه در واتساپ ؛ تلگرام و یا بله، به شماره همراه ۰۹۳۵۳۳۶۲۳۲۵
(لطفا توجه فرمایید، گذرنامه شما حداقل دارای ۶ ماه اعتبار از تاریخ شروع سفر باشد)
سایر هماهنگی ها به اطلاع شما خواهد رسید
با حضور علی دهباشی
تاریخ برگزاری ۱۵ تا ۲۹ شهریور ۱۴۰۵
۱۵ روز و ۱۴ شب
هزینه برنامه بابت سفر ترکیبی تاجیکستان و ازبکستان
هزینه دلاری ۲۵۰۰ دلار + هزینه ریالی حدود ۱۲۰ میلیون تومان بابت پروازهای رفت و برگشت
بلیت رفت / تهران به دوشنبه / هواپیمایی وارش
بلیت برگشت / تاشکند به تهران / هواپیمایی زاگرس
راهنمای تخصصی برنامه
علیرضا عالم نژاد / مرتضی دزفولی
خدمات برنامه شامل
کشور تاجیکستان ؛
برگزاری گشت های شهری ، دوشنبه ، پنجکنت و خجند همراه با روایت تاریخی سایت های مورد بازدید
کشور اُزبکستان ؛
برگزاری گشت های شهری ، تاشکند ، سمرقند، بخارا و خیوه همراه با روایت تاریخی سایت های مورد بازدید
۱۴ شب اقامت در هتل های تاجیکستان و ازبکستان
۳ شب دوشنبه / ۲ شب خجند / ۱ شب پنجکنت
۲ شب تاشکند / ۲ شب سمرقند / ۲ شب بخارا
۲ شب خیوه
وعده های غذایی
۱۴ وعده صبحانه + ۱۴ وعده ناهار + یک وعده شام
ترنسفرها
پرواز داخلی دوشنبه به تاشکند
پرواز داخلی خیوه به تاشکند
تاجیکستان ؛ با توجه به جاده های کوهستانی ، استفاده از مینی بوس های بنز اسپرینتر در طول سفر
ازبکستان ؛ اتوبوس وی آی پی در اختیار در طول سفر
ورودیه ها
پرداخت کامل ورودیه های سایتهای مورد بازدید در
دو کشور تاجیکستان و ازبکستان
بیمه مسافرتی
ویزای کشور ازبکستان
برعهده همسفران
وعده های پذیرایی شام
عوارض خروج از کشور
شيوه نام نويسي
ارسال اسکن رنگی صفحه اول گذرنامه در واتساپ ؛ تلگرام و یا بله، به شماره همراه ۰۹۳۵۳۳۶۲۳۲۵
(لطفا توجه فرمایید، گذرنامه شما حداقل دارای ۶ ماه اعتبار از تاریخ شروع سفر باشد)
سایر هماهنگی ها به اطلاع شما خواهد رسید
👍2🤬2
Forwarded from Bukharamag
زمانبندی و شرح روز به روز
سفر تاجیکستان و ازبکستان
۱۵ تا ۲۹ شهریور ۱۴۰۵
🇹🇯هفته اول / تاجیکستان
🔸یکشنبه ۱۵ شهریور
پرواز تهران به دوشنبه / استراحت و اقامت در دوشنبه
🔹دوشنبه ۱۶ شهریور
حرکت زمینی از دوشنبه به پنجکنت/ گشت نیم روزه / اقامت در پنجکنت
🔸سه شنبه ۱۷ شهریور
حرکت زمینی از پنجکنت به خجند/ دیدار از پنج رود و مزار شریف در میانه راه / اقامت در خجند
🔹چهارشنبه ۱۸ شهریور
گشت کامل خجند/ اقامت در خجند
🔸پنجشنبه ۱۹ شهریور
حرکت زمینی به سمت دوشنبه / گشت نیم روزه / اقامت در دوشنبه
🔹جمعه ۲۰ شهریور
گشت کامل حصار و دوشنبه / اقامت در دوشنبه
🔸شنبه ۲۱ شهریور
پرواز از دوشنبه به تاشکند / استراحت و اقامت در تاشکند
🇺🇿هفته دوم / ازبکستان
🔹یکشنبه ۲۲ شهریور
حرکت زمینی از تاشکند به سمرقند / اقامت در سمرقند
🔸دوشنبه ۲۳ شهریور
گشت کامل سمرقند / اقامت در سمرقند
🔹سه شنبه ۲۴ شهریور
حرکت زمینی از سمرقند به بخارا / گشت نیم روزه بخارا / اقامت در بخارا
🔸چهارشنبه ۲۵ شهریور
گشت کامل بخارا / اقامت در بخارا
🔹پنجشنبه ۲۶ شهریور
حرکت زمینی از بخارا به خیوه / دیدنی های میانه راه / اقامت در خیوه
🔸جمعه ۲۷ شهریور
گشت کامل خیوه / اقامت در خیوه
🔹شنبه ۲۸ شهریور
پرواز از خیوه به تاشکند/ گشت نیم روزه تاشکند / اقامت در تاشکند
🔸یکشنبه ۲۹ شهریور
پرواز از تاشکند به تهران
سفر تاجیکستان و ازبکستان
۱۵ تا ۲۹ شهریور ۱۴۰۵
🇹🇯هفته اول / تاجیکستان
🔸یکشنبه ۱۵ شهریور
پرواز تهران به دوشنبه / استراحت و اقامت در دوشنبه
🔹دوشنبه ۱۶ شهریور
حرکت زمینی از دوشنبه به پنجکنت/ گشت نیم روزه / اقامت در پنجکنت
🔸سه شنبه ۱۷ شهریور
حرکت زمینی از پنجکنت به خجند/ دیدار از پنج رود و مزار شریف در میانه راه / اقامت در خجند
🔹چهارشنبه ۱۸ شهریور
گشت کامل خجند/ اقامت در خجند
🔸پنجشنبه ۱۹ شهریور
حرکت زمینی به سمت دوشنبه / گشت نیم روزه / اقامت در دوشنبه
🔹جمعه ۲۰ شهریور
گشت کامل حصار و دوشنبه / اقامت در دوشنبه
🔸شنبه ۲۱ شهریور
پرواز از دوشنبه به تاشکند / استراحت و اقامت در تاشکند
🇺🇿هفته دوم / ازبکستان
🔹یکشنبه ۲۲ شهریور
حرکت زمینی از تاشکند به سمرقند / اقامت در سمرقند
🔸دوشنبه ۲۳ شهریور
گشت کامل سمرقند / اقامت در سمرقند
🔹سه شنبه ۲۴ شهریور
حرکت زمینی از سمرقند به بخارا / گشت نیم روزه بخارا / اقامت در بخارا
🔸چهارشنبه ۲۵ شهریور
گشت کامل بخارا / اقامت در بخارا
🔹پنجشنبه ۲۶ شهریور
حرکت زمینی از بخارا به خیوه / دیدنی های میانه راه / اقامت در خیوه
🔸جمعه ۲۷ شهریور
گشت کامل خیوه / اقامت در خیوه
🔹شنبه ۲۸ شهریور
پرواز از خیوه به تاشکند/ گشت نیم روزه تاشکند / اقامت در تاشکند
🔸یکشنبه ۲۹ شهریور
پرواز از تاشکند به تهران
❤5👍1👎1🤬1
انا لله وانا اليه راجعون
حسن خادم نویسنده و خالق دهها داستان بلند و کوتاه که سالیان طولانی عاشقانه و خالصانه در دفتر میر حسین موسوی فعالیت می کرد به رحمت خدا رفت.
خادم انسانی خاضع، مخلص، صادق، بسیار سخت کوش و پاک بود که علیرغم خلاقیت و تواناییهای منحصر بفرد و تلاش بسیار ارزنده و تألیفات متعدد در حوزه ادبیات بدون ذرهای سوءاستفاده از موقعیت شغلی خود با درآمد اندک بازنشستگی زندگی پاکیزه اما سختی را سپری کرد.
میراث او برای خانواده محترم و همکاران اش در دفتر میرحسین موسوی عزت، بزرگی، شرافت و پاکی بود. خدایش بیامرزد و با خوبان و پاکان درگاهش محشور فرماید و به خانواده عزیزش و مهندس میرحسین موسوی و همکارانش صبر مرحمت فرماید.
#فرهیختگان راهی به رهایی
حسن خادم نویسنده و خالق دهها داستان بلند و کوتاه که سالیان طولانی عاشقانه و خالصانه در دفتر میر حسین موسوی فعالیت می کرد به رحمت خدا رفت.
خادم انسانی خاضع، مخلص، صادق، بسیار سخت کوش و پاک بود که علیرغم خلاقیت و تواناییهای منحصر بفرد و تلاش بسیار ارزنده و تألیفات متعدد در حوزه ادبیات بدون ذرهای سوءاستفاده از موقعیت شغلی خود با درآمد اندک بازنشستگی زندگی پاکیزه اما سختی را سپری کرد.
میراث او برای خانواده محترم و همکاران اش در دفتر میرحسین موسوی عزت، بزرگی، شرافت و پاکی بود. خدایش بیامرزد و با خوبان و پاکان درگاهش محشور فرماید و به خانواده عزیزش و مهندس میرحسین موسوی و همکارانش صبر مرحمت فرماید.
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤21👍3
ملیگراییهای جعلی
رخدادهای سهمگین، دو جریان پرصدا را در برابر همدیگر قرار داده، که هر دو مدعی ملیگراییاند. یکی، سرسختانه از جمهوری اسلامی دفاع میکند و دومی به براندازی آن به هر بها و روشی اقبال دارد. هر دو، دیگری را بیوطن و خائن میخوانند و برای هر دو کاملاً آشکار است که طرف مقابل نسبتی با ایران ندارد. در چنین هیاهویی، آنچه به آن کمتر پرداخته میشود این است که «امر ملی» یعنی چه و چگونه میتوان نسبت افراد را با آن سنجید.
بیایید سه مقوله را تفکیک کنیم:
۱) حمایت/ مخالفت با رژیم: اینکه طرفدار حکومت مستقر در کشور باشید شما را ملیگرا نمیکند؛ مخالفت با آن نیز همچنین. اولاً ملت همان حکومت نیست تا موضع شما دربارهٔ یک حکومت، مبنای ملیگرا یا ضدملیبودنتان باشد. دوماً برفرض هم که هواداری یا دشمنی با حکومت، شرط لازم ملیگرایی میبود؛ شرط کافی نبود. انگیزهی شما اهمیت دارد. مثلاً کسی که در اصل بهخاطر انگیزهی دینی از ج.ا دفاع کند، یک ملیگرا به شمار نمیآید. همچنین اگر اصلیترین انگیزهی یک مخالفِ رژیم، امید به تأمین بهتر منافع فردیاش باشد، ملیگرا نیست.
۲) میهنپرستی: دوست داشتن کشور یکی از شرایط ملیگرا بودن است؛ ولی کافی نیست. فهم شما از مفهومِ مدرنِ ملیت چیست؟ آیا از رقابت منافع ملتها و دولتهایشان چیزی میدانید؟ اصلاً تعریف شما از منافع ملی چیست؟ مصداقهای آن در زمان کنونی را چه میدانید و چرا؟ احساسات میهندوستانهتان محترم است؛ ولی کسی با صرف احساسات میهندوستانه، ملیگرا نمیشود.
- ملیگرایی: ملیت، هممعنای هواداری از قدرت سیاسی آن (خواه قدرت مستقر و خواه قدرت اپوزیسیون) نیست. در کشوری که گاه صفت «ملی» دقیقا به معنای «دولتی» است (همچون رسانهی ملی، بانک ملی، نفت ملی و...) این نکته را بیشتر باید توجه کرد.
ملت مدرن:
- درون مرزهای جغرافیایی مشخص میزیَند؛
- بر سرنوشت خود حاکماند (مشروعیت حکومت از ارادهی جمعی آنان برمیخیزد)؛
- به حقوق شهروندی یکسان باور دارند که تفاوت در دین یا زبان، آنان را در موقعیت نابرابر قرار نمیدهد.
بنابراین:
ملیگرایی به این اقدامات نمایشی نیست که:
برای من منافع یک ملت و به ترتیب اولویت، دستکم عبارتاند از:
معین مشکات
#فرهیختگان راهی به رهایی
رخدادهای سهمگین، دو جریان پرصدا را در برابر همدیگر قرار داده، که هر دو مدعی ملیگراییاند. یکی، سرسختانه از جمهوری اسلامی دفاع میکند و دومی به براندازی آن به هر بها و روشی اقبال دارد. هر دو، دیگری را بیوطن و خائن میخوانند و برای هر دو کاملاً آشکار است که طرف مقابل نسبتی با ایران ندارد. در چنین هیاهویی، آنچه به آن کمتر پرداخته میشود این است که «امر ملی» یعنی چه و چگونه میتوان نسبت افراد را با آن سنجید.
بیایید سه مقوله را تفکیک کنیم:
۱) حمایت/ مخالفت با رژیم: اینکه طرفدار حکومت مستقر در کشور باشید شما را ملیگرا نمیکند؛ مخالفت با آن نیز همچنین. اولاً ملت همان حکومت نیست تا موضع شما دربارهٔ یک حکومت، مبنای ملیگرا یا ضدملیبودنتان باشد. دوماً برفرض هم که هواداری یا دشمنی با حکومت، شرط لازم ملیگرایی میبود؛ شرط کافی نبود. انگیزهی شما اهمیت دارد. مثلاً کسی که در اصل بهخاطر انگیزهی دینی از ج.ا دفاع کند، یک ملیگرا به شمار نمیآید. همچنین اگر اصلیترین انگیزهی یک مخالفِ رژیم، امید به تأمین بهتر منافع فردیاش باشد، ملیگرا نیست.
۲) میهنپرستی: دوست داشتن کشور یکی از شرایط ملیگرا بودن است؛ ولی کافی نیست. فهم شما از مفهومِ مدرنِ ملیت چیست؟ آیا از رقابت منافع ملتها و دولتهایشان چیزی میدانید؟ اصلاً تعریف شما از منافع ملی چیست؟ مصداقهای آن در زمان کنونی را چه میدانید و چرا؟ احساسات میهندوستانهتان محترم است؛ ولی کسی با صرف احساسات میهندوستانه، ملیگرا نمیشود.
- ملیگرایی: ملیت، هممعنای هواداری از قدرت سیاسی آن (خواه قدرت مستقر و خواه قدرت اپوزیسیون) نیست. در کشوری که گاه صفت «ملی» دقیقا به معنای «دولتی» است (همچون رسانهی ملی، بانک ملی، نفت ملی و...) این نکته را بیشتر باید توجه کرد.
ملت مدرن:
- درون مرزهای جغرافیایی مشخص میزیَند؛
- بر سرنوشت خود حاکماند (مشروعیت حکومت از ارادهی جمعی آنان برمیخیزد)؛
- به حقوق شهروندی یکسان باور دارند که تفاوت در دین یا زبان، آنان را در موقعیت نابرابر قرار نمیدهد.
بنابراین:
ملیگرایی به این اقدامات نمایشی نیست که:
- بهعنوان طرفدار نظام، پساز نیم سده ناگهان تندیس شاپور ساسانی را مجاز کنیم و نام کورش را از پستوخانهی واژگان ممنوعهمان بیرون بکشیم؛ یا بهعنوان مخالف، سخنمان را با نمادهای فروهر و درفش کاویانی پر کنیم و احیاناً به اسلام بدوبیراه بگوییم؛ملیگرایی یعنی داشتن تصور درست از ملت؛ ارائهی تعریف از منافع ملت؛ و کوشش نظری و عملی جهت تحقق آن منافع.
- مخالفانمان را «غربگدا» و «سسخرسیچی» و «وطنفروش»، یا «ولایی» و «چپول» و «عربپرست» و... بخوانیم؛
- سینهمان را با تعصب فلان حاکم یا بهمان رهبر اپوزیسیون پر کنیم و...
برای من منافع یک ملت و به ترتیب اولویت، دستکم عبارتاند از:
- تأمین امنیت همگانی (اعم از مرزی و داخلی)؛میتوانید بر این موردها بیفزایید یا ترتیب دیگری پیشنهاد دهید. ولی بههرروی یک فرد ملیگرا باید مرحلهی نخست فهم خود از مفهوم ملیت را روشن کند؛ سپس منافع ملی را از دیدگاه خود تبیین کند؛ بعد راه رسیدن به منافع را پیشنهاد دهد و در آخرین مرحله نیروی سیاسیای را برگزیند که آن را کمتر بر ضد منافع ملی میبیند. این هم یک امر بسیار پویا و متغیر است. امروز ممکن است حکومت مستقر انتخاب بهتری باشد و فردا فلان شاخه از اپوزیسیون. ما شیپور را از دهانهی گشادش مینوازیم و از مرحلهی آخر، یعنی انتخاب همپیمان از میان نیروهای سیاسی میآغازیم و دقیقا به همین دلیل است که گرفتار شبهملیگراییهای سطحی و احساسی میشویم که معلوم نیست چه ربطی به منافع ملیمان دارد. گمان میکنیم ملیگرایی یعنی سنگ حکومت مستقر یا اپوزیسیون نامستقر را به سینه زدن. چنان در ملیگرایی وارونه شدهایم که نه خود ملت؛ بلکه دولت را دال مرکزی گفتمان خود ساختهایم! شگفتی ندارد که امروز مسئلهی اصلیمان در کنش ملی تا سرحد پناه بردن بر یک «منجی حکومتی»، یا «منجی خارجی» مبتذل باشد. اینک بیا بنشینیم و تماشا کنیم که سرانجام کدام منجی قافیه را خواهد برد و سر نجاتخواهان را بیکلاه خواهد گذاشت... .
- تقویت همبستگی اجتماعی و بازسازی امید و اعتماد همگانی؛
- حاکمسازی قانون قانون و کارآمدسازی دیوانسالاری؛
- محافظت از زیستبوم؛
- دسترسپذیری امکانات سلامت جسمانی و روانی (که شامل سلامت معنوی نیز میشود) و تناسب آنها با سطح متعارف معیشت؛
- ثبات و رشد اقتصادی؛
- تضمین آزادیهای مشروع مدنی و سیاسی؛
- رشد پیوستهی کمیت و کیفیت آموزش همگانی؛
- تقویت ارتباطات جهانی در حوزههای گوناگون اقتصادی، فرهنگی و سیاسی؛
- تقویت رویهی سالم از منافع هویتی (غرور ملی).
معین مشکات
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤3👍3🤔1
آقای عراقچی، پس مالکیت خصوصی چی!
دیروز ترامپ گفت:
آقای عراقچی بهدرستی دست روی نکتهای مهم گذاشته است: امنیت مالکیت، پیششرط آزادی و ثبات است.
اگر قرار باشد دولتها در روابط میان خود، اصل احترام به مالکیت را نادیده بگیرند، بنیان نظم قانونمحور و مبتنی بر اصل عدم تعرض بهتدریج فرو میریزد. مسئله فقط مالکیت داراییهای ایران نیست؛ مسئله این است که آیا دولتها میتوانند بدون یک چارچوب حقوقی روشن، دارایی دیگری را برای جبران خسارتهای احتمالی مصادره کنند یا نه.
البته میان مالکیت خصوصی افراد و داراییهای دولتها تفاوت وجود دارد. مالکیت خصوصی مستقیماً با آزادی فردی و حق تعیین سرنوشت انسان پیوند دارد، در حالی که دارایی دولتها بیشتر به حاکمیت و حقوق بینالملل مربوط است. با این حال، هردو در یک اصل مشترک به هم میرسند: قدرت نباید بدون مبنای روشن حقوقی و بدون امکان اعتراض و دادرسی عادلانه، مالکیت را سلب کند.
از این زاویه، سخنان عراقچی با بحث فلسفی آزادی و مالکیت پیوند میخورد. هرچه قدرت دولتها برای سلب مالکیت بدون محدودیت بیشتر شود، حریم مالکیت و در نتیجه بخشی از آزادی اقتصادی و فردی نیز شکنندهتر خواهد شد.
جان لاک میان آزادی و مالکیت پیوندی بنیادین برقرار میکند: مالکیت خصوصی بخشی مهم از آزادی و اختیار انسان برای تعیین سرنوشت خویش است. اگر مالکیت از امنیت و مصونیت برخوردار نباشد، حق انتخابها و فرصتهای متعدد زندگی نیز از انسان سلب میشود. پذیرش این اصل، در وهله نخست، مانعی در برابر خودکامگی حکومت و تعرض آن به دیگر حقوق فردی ایجاد میکند.
نظم لیبرال و قانونمحور در سطح بینالمللی نیز تا حد زیادی بر منطقی مشابه استوار است. همانگونه که در داخل کشورها، افراد باید جز در چارچوب قانون و پس از طی دادرسی عادلانه و شفاف از تعرض خودسرانه به اموالشان مصون باشند، در عرصه جهانی نیز اصل مصونیت داراییها و احترام به حاکمیت کشورها باید قاعده باشد.
در ایران، از ابتدای انقلاب، با موج گستردهای از مصادرهها شاهد نقض این اصل بودهایم. طبیعتاً همین امر از انسجام نظری و پشتوانه سیاسی استدلال درست عراقچی میکاهد. نمیتوان در خارج از کشور مدافع امنیت مالکیت بود و در داخل احیانا آن را نقض کرد.
با این همه، میان فلسفه آزادی و مسئله مالکیت پیوندی معتبر برقرار است. در سطح ملی، واحد مقایسه «فرد» است و در جامعه بینالمللی، «دولت ملی». اگر اصل مالکیت و مصونیت داراییها در برابر قدرتهای بزرگ مصون نماند، وضعیتی مشابه نقض حقوق شهروندان در داخل کشورها پدید میآید.
چین برای پاسخ به این تناقض، بر مفهومی تأکید میکند که میتوان آن را «دموکراسی میان کشورها» نامید، نه الزاماً در درون آنها. از نگاه پکن، آمریکا با حمایت از دموکراسی و نظم لیبرال در کشورهای دیگر، اغلب در امور داخلی آنها مداخله میکند؛ در حالی که همه کشورها باید در عرصه بینالمللی از حقوق برابر برخوردار باشند.
چین بر حاکمیت ملی و عدم مداخله تأکید میکند، اما در داخل آزادی سیاسی و دموکراسی را محدود میسازد. آمریکا نیز خود را مدافع آزادی و دموکراسی معرفی میکند، اما در عرصه خارجی همواره با این اصول یکسان و بیتناقض رفتار نکرده و در مواردی رویکردی گزینشی و مصلحتگرایانه داشته است.
در واقع، هر دو قدرت میان اصول اعلامی و منافع سیاسی و ژئوپلیتیک خود فاصله دارند: یکی بیشتر بر حاکمیت و عدم مداخله تأکید میکند و دیگری بر آزادی، حقوق بشر و دموکراسی؛ اما هر دو گاه اصول مورد ادعای خود را در برابر منافع ملی تعدیل میکنند.
نظم بینالمللی کنونی، گرچه قانونمحور و هنجارمند است، به دلیل عدم تقارن قدرت میان کشورها و فقدان یک اقتدار بیطرف بینالمللی، در عمل همچنان سلسلهمراتبی و در مواردی ناعادلانه است.
با وجود همه این تناقضها، نباید اصل مهمی را از یاد برد: آزادی و استقلال عمل کشورها و احترام به حاکمیت آنها در محیط بینالمللی، ادامه منطقی آزادی و خودمختاری انسانها در واحدهای ملی است.
اگر قرار است جهان به سوی نظمی قانونمحورتر و عادلانهتر حرکت کند، این اصل باید درباره همه کشورها و همه انسانها، فارغ از قدرت و جایگاه سیاسی آنها، به یک اندازه اعمال شود. احترام به مالکیت و آزادی، زمانی معنا دارد که یک اصل جهانشمول باشد. آمریکا را باید ابتدا در داخل شکست داد، با سلاح برندهی آزادی و احترام به حاکمیت قانون!
صلاحالدین خدیو
#فرهیختگان راهی به رهایی
دیروز ترامپ گفت:
از این لحظه، هرگونه خسارتی که به کشتیها و محمولهها وارد شود، از محل داراییهای ایران که در اختیار و تحت کنترل آمریکا است، پرداخت خواهد شد.عراقچی در پاسخ گفت:
کسانی که از چنین منابعی استقبال میکنند یا از آن سود میبرند، باید به یاد بیاورند که وقتی دولتها مصادره اموال دیگران را به یک رویه عادی تبدیل کنند، دیگر هیچ داراییای از امنیت و مصونیت برخوردار نخواهد بود.
آقای عراقچی بهدرستی دست روی نکتهای مهم گذاشته است: امنیت مالکیت، پیششرط آزادی و ثبات است.
اگر قرار باشد دولتها در روابط میان خود، اصل احترام به مالکیت را نادیده بگیرند، بنیان نظم قانونمحور و مبتنی بر اصل عدم تعرض بهتدریج فرو میریزد. مسئله فقط مالکیت داراییهای ایران نیست؛ مسئله این است که آیا دولتها میتوانند بدون یک چارچوب حقوقی روشن، دارایی دیگری را برای جبران خسارتهای احتمالی مصادره کنند یا نه.
البته میان مالکیت خصوصی افراد و داراییهای دولتها تفاوت وجود دارد. مالکیت خصوصی مستقیماً با آزادی فردی و حق تعیین سرنوشت انسان پیوند دارد، در حالی که دارایی دولتها بیشتر به حاکمیت و حقوق بینالملل مربوط است. با این حال، هردو در یک اصل مشترک به هم میرسند: قدرت نباید بدون مبنای روشن حقوقی و بدون امکان اعتراض و دادرسی عادلانه، مالکیت را سلب کند.
از این زاویه، سخنان عراقچی با بحث فلسفی آزادی و مالکیت پیوند میخورد. هرچه قدرت دولتها برای سلب مالکیت بدون محدودیت بیشتر شود، حریم مالکیت و در نتیجه بخشی از آزادی اقتصادی و فردی نیز شکنندهتر خواهد شد.
جان لاک میان آزادی و مالکیت پیوندی بنیادین برقرار میکند: مالکیت خصوصی بخشی مهم از آزادی و اختیار انسان برای تعیین سرنوشت خویش است. اگر مالکیت از امنیت و مصونیت برخوردار نباشد، حق انتخابها و فرصتهای متعدد زندگی نیز از انسان سلب میشود. پذیرش این اصل، در وهله نخست، مانعی در برابر خودکامگی حکومت و تعرض آن به دیگر حقوق فردی ایجاد میکند.
نظم لیبرال و قانونمحور در سطح بینالمللی نیز تا حد زیادی بر منطقی مشابه استوار است. همانگونه که در داخل کشورها، افراد باید جز در چارچوب قانون و پس از طی دادرسی عادلانه و شفاف از تعرض خودسرانه به اموالشان مصون باشند، در عرصه جهانی نیز اصل مصونیت داراییها و احترام به حاکمیت کشورها باید قاعده باشد.
در ایران، از ابتدای انقلاب، با موج گستردهای از مصادرهها شاهد نقض این اصل بودهایم. طبیعتاً همین امر از انسجام نظری و پشتوانه سیاسی استدلال درست عراقچی میکاهد. نمیتوان در خارج از کشور مدافع امنیت مالکیت بود و در داخل احیانا آن را نقض کرد.
با این همه، میان فلسفه آزادی و مسئله مالکیت پیوندی معتبر برقرار است. در سطح ملی، واحد مقایسه «فرد» است و در جامعه بینالمللی، «دولت ملی». اگر اصل مالکیت و مصونیت داراییها در برابر قدرتهای بزرگ مصون نماند، وضعیتی مشابه نقض حقوق شهروندان در داخل کشورها پدید میآید.
چین برای پاسخ به این تناقض، بر مفهومی تأکید میکند که میتوان آن را «دموکراسی میان کشورها» نامید، نه الزاماً در درون آنها. از نگاه پکن، آمریکا با حمایت از دموکراسی و نظم لیبرال در کشورهای دیگر، اغلب در امور داخلی آنها مداخله میکند؛ در حالی که همه کشورها باید در عرصه بینالمللی از حقوق برابر برخوردار باشند.
چین بر حاکمیت ملی و عدم مداخله تأکید میکند، اما در داخل آزادی سیاسی و دموکراسی را محدود میسازد. آمریکا نیز خود را مدافع آزادی و دموکراسی معرفی میکند، اما در عرصه خارجی همواره با این اصول یکسان و بیتناقض رفتار نکرده و در مواردی رویکردی گزینشی و مصلحتگرایانه داشته است.
در واقع، هر دو قدرت میان اصول اعلامی و منافع سیاسی و ژئوپلیتیک خود فاصله دارند: یکی بیشتر بر حاکمیت و عدم مداخله تأکید میکند و دیگری بر آزادی، حقوق بشر و دموکراسی؛ اما هر دو گاه اصول مورد ادعای خود را در برابر منافع ملی تعدیل میکنند.
نظم بینالمللی کنونی، گرچه قانونمحور و هنجارمند است، به دلیل عدم تقارن قدرت میان کشورها و فقدان یک اقتدار بیطرف بینالمللی، در عمل همچنان سلسلهمراتبی و در مواردی ناعادلانه است.
با وجود همه این تناقضها، نباید اصل مهمی را از یاد برد: آزادی و استقلال عمل کشورها و احترام به حاکمیت آنها در محیط بینالمللی، ادامه منطقی آزادی و خودمختاری انسانها در واحدهای ملی است.
اگر قرار است جهان به سوی نظمی قانونمحورتر و عادلانهتر حرکت کند، این اصل باید درباره همه کشورها و همه انسانها، فارغ از قدرت و جایگاه سیاسی آنها، به یک اندازه اعمال شود. احترام به مالکیت و آزادی، زمانی معنا دارد که یک اصل جهانشمول باشد. آمریکا را باید ابتدا در داخل شکست داد، با سلاح برندهی آزادی و احترام به حاکمیت قانون!
صلاحالدین خدیو
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤5👍5👎1
صورتبندی نادرست سروش از اسلامِ لیبرال
https://www.iran-emrooz.net/index.php/think/more/128724/
#فرهیختگان راهی به رهایی
https://www.iran-emrooz.net/index.php/think/more/128724/
#فرهیختگان راهی به رهایی
ایران امروز
صورتبندی نادرست سروش از اسلامِ لیبرال
محمد عثمانی - سخن عبدالکریم سروش، اگر درباره اسلام به مثابه وحی باشد، چندان محل نزاع نیست؛ اما هنگامی که همین تعریف به قلمرو فرهنگ تعمیم داده میشود، با دو مشکل اساسی روبهرو میشود: نخست، نادیده گرفتن تمایز میان دین و فرهنگ دینی؛ دوم، ناسازگاری با مبانی…
🕊2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
بحث درونی اتاق گفتوگوی سیاسی جمعی از جمهوریخواهان ایران با عنوان «مردم درباره زندگی خود، نظام حکمرانی و جنگ چه می گویند؟(بازخوانی گزارش ربیعی به حکومت)»
سخنران: سعید پیوندی
تاریخ جلسه: ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۶/ ۳۰ تیر ۱۴۰۵
مشارکت کنندگان در بحث:
سعید پیوندی، کاظم علمداری، نیره توحیدی، علیرضا بهتویی، بهروز خلیق، کاظم کردوانی، رضا علیجانی و احمد پورمندی.
#فرهیختگان راهی به رهایی
سخنران: سعید پیوندی
تاریخ جلسه: ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۶/ ۳۰ تیر ۱۴۰۵
مشارکت کنندگان در بحث:
سعید پیوندی، کاظم علمداری، نیره توحیدی، علیرضا بهتویی، بهروز خلیق، کاظم کردوانی، رضا علیجانی و احمد پورمندی.
#فرهیختگان راهی به رهایی
🔥3❤1