🔴 فوری | محمدتقی اکبرنژاد پس از پایان محکومیت حبس: راه ما آگاهی، همبستگی و مقاومت مدنی است
«مدارا سازش با ستم نیست و مقاومت مجوز خشونت نیست.»

✍️ محمدتقی اکبرنژاد

📄 سخنی با مردم ایران پس از پایان محکومیت حبس

بسم الله الرحمن الرحیم
مردم شریف و سربلند ایران، خواهران و برادران عزیزم!

خداوند را سپاس می‌گویم که پس از پایان دوران محکومیت حبس، بار دیگر مجال سخن گفتن با شما را یافته‌ام. شاید انتظار باشد از آنچه بر من و خانواده‌ام گذشته بگویم؛ اما در برابر رنج‌هایی که بر این ملت رفته است، چگونه می‌توان از درد خویش سخن گفت؟

هنوز داغ حوادث تلخ دی‌ماه بر دل‌ها تازه است؛ داغ جوانانی که در بهار زندگی از میان ما رفتند و خانواده‌هایی که چشم‌به‌راه عزیزانشان ماندند. بر این اندوه، زخم جنگ نیز افزوده شد.

چگونه می‌توان تصویر کودکان بی‌پناه میناب را که تکه‌تکه شدند و در آتش جنگی که آمریکا آغازگر آن بود، سوختند و هیچ‌وقت به خانه برنگشتند! در برابر همه خانواده‌های داغدار سر تعظیم فرود می‌آورم و یاد مردانی را گرامی می‌دارم که برای دفاع از ایران و تمامیت ارضی آن از جان گذشتند و در برابر دشمن سر خم نکردند.

ایران خانه مشترک ماست؛ خانه‌ای که خاکش عزیز است و مردمانش عزیزتر. پاسداری از این خانه، تنها نگاهبانی از مرزها نیست؛ پاسداری از جان و آزادی و کرامت مردمی است که در آن زندگی می‌کنند.

این سخن برای ما، پیروان پیامبر رحمت و شاگردان مکتب علی(ع)، صرفاً یک آرزوی انسانی نیست؛ تکلیفی دینی است. علی(ع) به مالک اشتر آموخت که مردم یا برادر دینی تو هستند یا همانند تو در آفرینش. و خداوند متعال فرمان می‌دهد: «برای عدالت قیام کنید و استوار باشید،... حتی اگر به زیان خودتان باشد.» در چنین مکتبی، نمی‌توان از ایمان سخن گفت و در برابر رنج مردم خاموش ماند.

از همین رو، امروز نمی‌توانم از زندانیان سیاسی و عقیدتی و خانواده‌های چشم‌انتظارشان یاد نکنم؛ از آقایان مصطفی تاج‌زاده با هفتاد سال سن و ۱۱ سال زندان، ابوالفضل قدیانی با هشتاد و یک سال سن و ۹ سال زندان، رضا خندان، طاهر نقوی، و نیز از آقای میرحسین موسوی و خانم زهرا رهنورد که ۱۵ سال است در حصر خانگی به سر می‌برند.

و در این میان، نباید زندانیان سیاسی و مدنیِ بی‌صدایمان را در استان‌ها و مرزهای کشور فراموش کنیم؛ از کردستان و آذربایجان تا خوزستان و سیستان و بلوچستان. معلمان، شاعران، روحانیون اهل سنت و کنشگران شریفی که دلبسته ایران‌اند و تنها به سبب اعتراض به تبعیض‌های ناروا، فقر، بیکاری، بحران محیط‌زیست و محرومیت استان‌هایشان لب به سخن گشوده‌اند، اما امروز در زندان‌های دور از پایتخت، در غربتی مضاعف روزگار می‌گذرانند.

دفاع از تمامیت ایران، بدون شنیدن صدای دادخواهی و بدون رفع تبعیض از همه اقوام و مذاهب این سرزمین، ممکن نیست.

اختلافات اعتقادی و سیاسی، هیچ‌گاه نباید دستاویز محروم کردن انسان‌ها از حقوقشان شود. از شما می‌خواهم خانواده‌های این عزیزان را تنها نگذارید.

من امروز، با احساسی ژرف‌تر از گذشته، همان عهد دیرین را تازه می‌کنم: همچنان طلبه‌ای خواهم بود که دفاع از حق مظلوم و مطالبه عدالت از صاحبان قدرت را از وظایف دینی خود می‌داند. امر به معروف و نهی از منکر، تنها اندرز دادن به مردم نیست؛ ایستادگی در برابر ستم و دفاع از حقوق مردم نیز از روشن‌ترین جلوه‌های آن است.

با همه این رنج‌ها، من به آینده ایران عمیقاً امیدوارم. نه از سر غفلت از سختی‌ها، بلکه به پشتوانه لطف خدا و ایمان به ملتی که بارها از گردنه‌های دشوار تاریخ گذشته است. ایران از دانش و غیرت فرزندانش، از فرهنگ دیرپایش و از دل‌های امیدوار مردمش توان برخاستن دوباره دارد. آینده این سرزمین را نباید در تاریکی امروز خلاصه کرد.

راه ما راه آگاهی، همبستگی و مقاومت مدنی است. مدارا سازش با ستم نیست و مقاومت مجوز خشونت نیست. باید برای حق ایستاد و در همان حال حرمت جان انسان‌ها را نگاه داشت؛ چرا که مقصود ما زندگی شرافتمندانه مردم است، نه افزودن بر داغ خانواده‌ها.

در پایان، از همه کسانی که در این مدت با دعا و محبت خود همراه من و خانواده‌ام بودند، صمیمانه سپاسگزارم. از خداوند برای دل‌های داغدار آرامش، برای زندانیان و محصوران گشایش و برای ایران عزیزمان صلح، عدالت و سربلندی می‌خواهم.

«اخلاق»، «مدارا» و «مقاومت مدنی»
والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته
۲۰ آبان ۱۴۰۵

📎 منبع: صفحه اینستاگرام محمدتقی اکبرنژاد

#محمدتقی_اکبرنژاد #زندانیان_سیاسی #مقاومت_مدنی #عدالت #حقوق_شهروندی #ایران
#فرهیختگان روزن آگاهی

🔴 آیا ترامپ تصمیم به حمله‌ای دیگر به ایران گرفته است؟
درباره مذاکره و مصالحه، ترامپ فقط حرف می‌زند؛ اما برای محاصره، حمله نظامی و جنگ، با جدیت بسیار در حال عمل است.

✍️ محسن زینلی‌پور

در روزهای اخیر ترامپ اظهارنظرهایش درباره مذاکرات با جمهوری اسلامی را به روال سابق و به تعداد بیشتری تکرار و هر بار به مثبت بودن روند مذاکرات اشاره کرده است. همزمان با این ابراز خوش‌بینی به مذاکرات، در عمل نه‌تنها نشانه‌ای از خوش‌بینی و امیدواری او به مذاکرات و مصالحه دیده نمی‌شود، بلکه سه راهبرد اصلی را نیز در پیش گرفته است:

🔸 نخست، تنگ‌تر کردن حلقه محاصره و حتی آغاز یا تشدید محاصره زمینی.

🔸 دوم، ادامه لشکرکشی سنگین به منطقه و ارسال افراطی تجهیزات نظامی، اعم از تدافعی و تهاجمی.

🔸 سوم، تشدید هشدار به اتباع آمریکا درباره سفر به کشورهای منطقه و درخواست ترک این کشورها.

با نگاهی به سوابق او در گذشته که دو بار در میانه انجام مذاکرات دستور حمله را صادر کرده، به نظر می‌رسد که این بار هم تصمیم خود برای حمله را قطعی کرده و چشم‌انتظار تکمیل آمادگی‌ها و تجهیز هرچه بیشتر سنتکام در منطقه است و در مدت‌زمان لازم برای رسیدن به چنین هدفی، تلاش می‌کند تا با ارسال پیاپی پالس مذاکره و باز گذاردن درِ دیپلماسی و میدان دادن به میانجیگران، از یک سو بازارهای مالی، به‌ویژه بازار انرژی را تا جای ممکن آرام نگه دارد؛ از سوی دیگر حجت را بر اطرافیان و طیف هواداران مذاکره و مخالفان جنگ در آمریکا تمام کند.
مهم‌تر از همه اینکه فرصت بیشتری به عملیات شناسایی و جمع‌آوری اطلاعات بدهد تا حمله جامع‌تر و دقیق‌تری را با حداقل پیامدها کلید بزند.

از این روست که در هفته‌های اخیر نیروهای آمریکایی با ارسال انبوهی از پهپادها، سعی در شناسایی هرچه بیشتر رادارها و نقاط حساس پدافندی در بسیاری از شهرها، به‌ویژه در مسیر اصلی حمله، یعنی جنوب کشور، کرده و به‌مراتب هواپیماهای ویژه شناسایی و رصد اطلاعاتی خود را نیز به کار گرفته‌اند.

به موازات تمامی موارد بالا و ترابری سنگین نظامی به‌صورت هوایی، هر شب انبوهی از هواپیماهای سوخت‌رسان و جنگنده‌های آمریکایی و گاهی اسرائیلی در آسمان منطقه و کشورهای همسایه دیده شده است که هم به جهت مانور و تمرین و هم با هدف عادی‌سازی این پروازها برای مخفی نگه‌داشتن حداکثری نشانه‌های حمله نهایی و بهره‌گیری دوباره از اصل غافل‌گیری، ممکن است انجام شود.

کوتاه سخن اینکه؛ از بین حرافی‌ها و مواضع ترامپ درباره مذاکرات که با هدف تزریق آرامش به بازارهای مالی و جلوگیری از افزایش قیمت نفت و شیره مالیدن بر سر مخالفان جنگ در آمریکا صورت می‌گیرد، از یک سو، و نشانه‌های عملی تصمیم او مبنی بر حمله‌ای دیگر که به‌مراتب سخت‌تر و سنگین‌تر هم خواهد بود، از سوی دیگر، به نظر می‌رسد کفه سمت‌وسوی دوم سنگین‌تر می‌نماید.

اولی بر پایه حرف است و دومی بر مبنای عمل.

#محسن_زینلی_پور #ترامپ #ایران_و_آمریکا #مذاکرات #تهدید_نظامی #جنگ_و_صلح #تحلیل_سیاسی
#فرهیختگان روزن آگاهی