فرهیختگان
12.8K subscribers
18.3K photos
9.74K videos
1.55K files
48.3K links
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفت‌وگو و خرد آغاز می‌شود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..

۰امام علی(ع):
«شجاع‌تر از خردمند، کسی نیست.»


ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin


گفت‌وگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
Download Telegram
مراقبت از زندگی، وقتی «همه کُشته دوست‌دارند»


اولین بار حسی که فعلا نامی ندارد را آن شبی تجربه کردم که ترامپ تهدید کرده بود زیرساخت‌ها را بمباران خواهد کرد: شدیدتر دست و پا زدن برای بیدار شدن از کابوسی که کابوس نیست.

بعدتر تکرار شد در جلسه آنلاینی که تحلیل‌های ترسناک باعث شد بی‌صدا جلسه را ترک کنم.
و باز همین دیروز. در گفت‌وگویی درباره جنگ و پساجنگ با گروهی از اساتید که چنان تصویر هولناک و تاریکی از آینده (عمدتا اقتصادی و اجتماعی) ترسیم کردند که تکرار دی‌ماه قریب به‌نظر رسید. احساس کردم تاریکی مرا بلعید و حرف‌های خودم یادم رفت!

***

مدتی پیش از قول وکیلی که هم وکالت بازداشتی‌های سال ۱۴۰۱ و هم بازداشتی‌های ۱۴۰۴ را برعهده داشته، شنیدم که در سال ۱۴۰۱ حضور دائمی نزدیکان بازداشتی‌ها اطراف زندان بسیار چشمگیر بوده است. آنان حاضر بودند مبالغ قابل توجهی برای تماس یا خبرگرفتن از عزیزشان بپردازند. در مقابل، شمار زیادی از بازداشتی‌های ۱۴۰۴ به لحاظ مالی به‌شدت در مضیقه بودند و خویشاوندانشان هم امکان مالی کافی حتی برای رها کردن کار و زندگی و پیگیری اوضاع و احوال آن‌ها را نداشتند.
***

کسی تعریف کرد روز ۱۸ دی‌ماه، نوجوان همسایه را که به‌فرموده سیاه پوشیده و ابزار تیزی همراه داشته با استدلال و التماس در حیاط ساختمان متوقف و به خانه بازگردانده است. هیچ قهرمانانه و حماسی نیست درمقابل آن دعوت‌های پرشور و وعده‌های طلایی، ولی به چشم من والاترین کنش اخلاقی و مراقبتی و نشانه تعهد عمیق انسانی و مدنی است:
ایستادن در سرما و دقایق طولانی سروکله زدن با نوجوانی برانگیخته که والدینش نتوانسته‌اند منصرفش کنند.
تلاش برای نجات یک زندگی عادی که تازه آغاز شده ...یک خانواده معمولی...ده‌ها امکان در آینده.

به دوستم گفتم اگر واقعا چنین چشم‌انداز اقتصادی هولناکی درپیش است باید راه‌هایی برای مراقبت از همدیگر پیدا کنیم. برای محافظت از زندگی‌ها. برای مراقبت از هر یک جان عزیز و دوام آوردن زیر انواع فشارهای اقتصادی و روانی که موج خشم را خروشان می‌کند و ببین تا کجا که صف کشیده‌اند موج‌سوارها.

خندید: «حرف‌های روزنه گشاها و اصلاح‌طلب‌ها؟»

گفتم هیچ کس مالک مفاهیم نیست. من از مراقبت آدم‌ها از هم حرف می‌زنم. از پرواداری. از نیروی عواطفی که می‌تواند به نفع خیرعمومی بسیج شود و دایره دغدغه ما را بزرگ کند. سرنوشت مشترکمان را یادآوری کند. مای ۱۴۰۱ را به سمت مای ۱۴۰۴ متوجه و نگران کند. این بازی سیاسی نیست، ضرورتی اجتماعی است در شرایطی که به قول آن استاد «همه کشته دوست دارند» نه آدم زنده.

پوزخند زد: «در بهترین حالت زنگ کلمات تو شبیه شعری ملال‌انگیز است بدون وعده برای رهایی یا رستگاری جان‌به‌لب‌ها. توانی برای رقابت با نغمه‌های شورانگیز حماسی ندارد...»

اغلب از پوزخندها مایوس می‌شوم. نمی‌دانم وقتی اصرار بر مراقبت و شفقت فورا چهره ساده‌لوح و حتی بزدلی از تو می‌سازد چطور می‌شود از اهمیت ادامه زندگی گفت و بی‌اعتبار نشد. نمی‌دانم چطور می‌شود دغدغه مراقبت ساخت وسط حس رهاشدگی. نمی‌دانم چطور می‌شود به شکل موثری از ضرورت تعهد به حفظ زندگی‌ها در شرایطی دفاع کرد که همه شکوه و غرور حول مرگ سامان گرفته است و زندگی هم سخت است.

مریم نصر


#فرهیختگان راهی به رهایی
❤18
اعدام درمانی؛ یکی بر شاخ و بن می برید!

اشاره: باور کنید از بس که در کمتر از نیم قرن گفته و نوشته ام و به مسئولان عالی و دانی جمهوری اسلامی هشدار داده ام که خسته شده و به اصطلاح رایج از رو رفته ام.
این روزها باز سنت نامیمون و ویرانگر اعدام جوانان به بهانه های مختلف شدت گرفته است. طبعا نمی توانم هیچ گونه قضاوت داشته باشم اما می توانم این را با قاطعیت بگویم که استفاده از چنین ابزاری جز تخریب اعتماد مردم نسبت به عدالت و دادگستری حاکمیت ندارد. فرجامی جز خشم و خشونت و در نهایت خیزش اعتراضی مکرر و شدیدتر از گذشته ندارد. به جد می توان پرسید حتی اگر فرضا تمامی افراد در دادگاه های صالحه و وفق دادرسی عادلانه محکوم به اعدام باشند (فرض محال که محال نیست)؛ مگر الزامی دارید که این همه افراد را اعدام کنید؟ شرعا و قانونا بر شما واجب است که چنین کنید؟ مگر حکم حکومتی و حتی حکم ثانوی را برای چنین مواردی قرار نداده اید؟
در هرحال به نظر رسید که یک نوشته قبلی را بدین مناسبت بازنشر کنم. فقط بدان امید که اعتراض کرده و نظر خیرخواهانه ام را اظهار کرده باشم. همین
دوشنبه 14 اردیبهشت 1405

چند سال قبل به مناسبتی در نوشته ای برای «جمهوری اسلامی» از عنوان «جمهوری مرگ» استفاده کرده بودم و حال می بینیم شماری از مردم ایران از عنوان «جمهوری اعدامی» استفاده می کنند.
واقعیت این است که مقامات جمهوری اسلامی ظاهرا راهی برای بقا جز تحمیل مرگ بر برخی مخالفان و منتقدان نمی شناسند و می توان گفت گویا هنری جز اعدام درمانی برای درمان دردهای مردم و حتی حکومت خود ندارند. زمانی زنده یاد مهندس بازرگان در جدال قلمی با شیخ صادق خلخالی گفته بود: خلخالی از گرفتن جان آدمیزاد خوشش میاد.
این در حالی است که در طول این بیش از چهار دهه همواره خیرخواهانی از جریان ها و جناح مختلف همواره حتی با خطرکردن لحظه ای از نصحیت و رهنمود و «راهنمایی» دریغ نکرده و پیوسته با آینده نگری برای ملک و ملت نسبت به عواقب این جهالت ها و جنایت ها هشدار داده اند.
شگفت این است که چهار دهه از مرگ خواهی و مرگ درمانی استفاده شده اما به راستی کدام یک از مشکلات متنوع سیاسی و اجتماعی و اقتصادی و فرهنگی و حتی اخلاقی و مذهبی به درستی حل شده و امور به سامان شده است؟ واقعا چهار دهه برای فهمیدن و عبرت گرفت کفایت نمی کند؟!
چنین می نماید که گوش ها چنان سنگین است و چشم ها چنان کور یا کج بین که این همه تذکرات خیرخواهانه و حتی فریادهای اعتراض برآمده از خشم و نفرت را نمی شوند و نمی بینند!! با این که گفته اند: اگر دیدی نابینا و چاه است / اگر خاموش بنشینی گناه است؛ اما دریغ که گوش شنوایی نیست. هر سحن درستی وقتی تکرار مکررات شود، هم ملال آور می شود و هم بی فایده و بی ثمر. در هرحال چنین می نماید که حکومت و حاکمان تصمیم دارند به راه پراشتباه و غلط اندر غلط خود ادامه دهند و منتقدان خیرخواه هم ظاهرا خسته نمی شوند و همچنان به اندرزگویی و سنت «نصحیه الملوک» خود ادامه می دهند. آینده نه چندان دور نشان خواهد داد که کدامین درست بوده اند.
در هرحال برای هزارمین بار به مقامات جمهوری اعدامی هشدار می دهیم که: حضرات! بر شاخ نشسته اید و بُن می برید. باور ندارید، صبر کنید و عاقبت کارهای زشت و غلط خود را ببینید و کِشته های خود را درو کنید!
این جهان کوه است و فعل ما ندا / سوی ما آید نداها را صدا

حسن یوسفی اشکوری
شنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۵


#فرهیختگان راهی به رهایی
👍5
در ستایش زندگیِ عادی بعد از جنگ
زری یوسف

جنگ دوازده روزه که تمام شد، بھت حاصل از جنگی ناگھانی ــ ھر چند که بسیاری ھشدارش را از مدت‌ھا پیش داده بودند و انتظارش را می‌کشیدند، مردم را در چنان بھتی فرو برد که تا نزدیک به یک ماه تھران مثل شھر ارواح شده بود. آتش‌بس اعلام شده بود، جنگ تمام شده بود و کاروان‌ھای پیروزی در شھر راه افتاده بود، اما جریان زندگی تا چند ھفته در تھران خاموش ماند. کافه‌ھا و پاتوق‌ھا که پیش از آن گاھی از جمعیت چنان پر بودند که جای سوزن انداختن نبود؛ و صندلی کافه‌ھا در پیاده‌روھا و حضور آدم‌ھا راه را سد می‌کرد، آن روزھا چنان خالی بودند که بعضی وقت‌ھا صحنه‌هایی از فیلم‌ھای وسترن قدیمی را به ذھن متبادر می‌کردند؛ جایی که صدای ھوھوی باد به گوش می‌رسید و خاربوته‌‌ھا با وزش باد از این‌سو به آن‌سو می‌رفت. تھرانِ آن روزھا ــ شھری چنین سوت و کور را شاید نشود با ھیچ کلمه‌ای درست توصیف کرد. کووید ھم چنین بلایی بر سر تھران نیاورده بود. شھر ساکت بود، مردم ھم انگار آگاهانه سکوت اختیار کرده بودند، انگار اگر حرف می‌زدند، طلسمی می‌شکست و نمی‌خواستند این طلسم را بشکنند. چراغ خانه‌ها تک و توک روشن بود و این روشنایی‌ھا خبر از زندگی نداشت. لامپ‌ھای خانه‌ها را روشن می‌گذاشتند تا دزد نیاید. 

این بار جنگ از پس روزھایی از راه رسید که مردم عزادار بودند و روزھای چنان سختی را از سر گذرانده بودند که حتی تجربه‌ی یک روزش به مخیله‌ی بخش عظیمی از مردم جھان ھم نمی‌تواند خطور کند. این بار جنگ طولانی‌تر شد، اما مردم در قیاس با جنگ دوازده روزه خیلی زودتر به خیابان‌ھا برگشتند، زودتر کافه‌ھا را پر کردند، زودتر ورزش کردن را از سر گرفتند، به سفرھای نوروزی رفتند، و از ھمه مھم‌تر زودتر به زندگی برگشتند. این روزها تھران و شھرھای بزرگ ھمیشه پر است از برنامه‌های فرھنگی و غیرفرھنگی. مخاطبان این برنامه‌ها فقط طبقه‌ی فرھنگی جامعه نیستند. 

ایران این روزھا همین است. و ھمین زندگی روزمره که علی‌رغم همه مصیبت‌ها ادامه دارد و برخی نگرانند که شاید آدم‌ھا فراموش کنند که چه گذشت و چه در راه است. واقعیت این است که ھیچ کس ھیچ چیزی را فراموش نمی‌کند. آنچه این مردم در این سال‌ھا از سر گذرانده‌اند، به راحتی فراموش و از اذھان پاک نمی‌شود. مصیبتی که این مردم کشیده‌اند، با ھیچ ورد و جادویی از یاد نمی‌رود. اما ھمین حرکت‌های ساده‌ی زندگی و همین جمع شدن‌ها و کنار ھم بودن‌ھاست که آنھا را به ادامه‌ی زندگی امیدوار می‌کند. زندگی ادامه دارد و رسم زندگی چنین است. 

نشر آسو


#فرهیختگان راهی به رهایی
👍3
ایستادن در نقطهٔ عطف تاریخ

تاریخ ایران، مسیری پرفرازونشیب را طی کرده است؛ از ظهور به‌عنوان یکی از قدرت‌های بزرگ جهان باستان تا دوره‌هایی از افول و شکست در برابر دشمنان. از همین‌رو، بخش قابل‌توجهی از این تاریخ با جنگ و تقابل با قدرت‌های بزرگ همراه بوده است. از دید من، می‌توان به سه فراز مهم از رویارویی‌های بزرگ ایران با قدرت‌های زمانه اشاره کرد:

۱. ایران باستان: در دوران هخامنشیان، اشکانیان و ساسانیان، ایران خود یکی از ابرقدرت‌های جهان بود و در همین جایگاه با رقبای هم‌تراز خود وارد جنگ می‌شد. هخامنشیان بر بابل و آشور چیره شدند تا بزرگ‌ترین امپراتوریِ تاریخ تا آن روز را شکل دهند و سپس اشکانیان و ساسانیان به هماوردی جدی برای امپراتوری روم بدل گشتند. این نبردها، در واقع رقابت میان قدرت‌های بزرگ جهان کهن بودند که پیروزی و شکست به‌تناوب میان طرفین تقسیم می‌شد. پس از آن دوران، ایران دیگر هرگز در جایگاه یک ابرقدرت قرار نگرفت.

۲. ایران در آستانهٔ عصر مدرن: پس از فروپاشی نظم باستانی و تحمل حملات اعراب، اقوام ترک و مغولان، ایران برای مدتی طولانی از صحنهٔ اصلی قدرت دور شد. با برآمدن پادشاهی صفوی، ایران بار دیگر به‌عنوان یک بازیگر مهم منطقه‌ای احیا شد و وارد رقابت با قدرت‌های پیرامونی، به‌ویژه امپراتوری عثمانی، شد. در دوران شاه اسماعیل، شاه عباس و سپس نادرشاه، جنگ‌های مهمی میان ایران و عثمانی رخ داد که نشان می‌داد ایران نوخاسته همچنان توان مقابله با یک قدرت بزرگ را دارد. هرچند در این دوره با ورود سلاح‌های گرم و تحولات فناورانه، ماهیت جنگ‌ها دگرگون شده بود، اما فاصلهٔ فناوری میان ایران و رقبایش هنوز به‌حدی نرسیده بود که امکان رقابت را از میان ببرد.

۳. ایران مدرن: پس از سقوط صفویان و مرگ نادرشاه، شکاف فناورانه میان ایران و قدرت‌های جهانی به‌تدریج عمیق‌تر شد. پیامد این فاصله، کاهش توان نظامی و سیاسی ایران در برابر رقبای خارجی و تجربهٔ شکست‌های سنگین بود. از دست رفتن قفقاز و هرات در دورهٔ قاجار، و سپس اشغال کشور در جنگ‌های جهانی اول و دوم، از مهم‌ترین جلوه‌های این عقب‌ماندگی تاریخی به‌شمار می‌روند.

با درک این پیش‌زمینه، می‌توان گفت که امروز نیز ایران در موقعیتی قرار گرفته است که از منظر تاریخی، اهمیتی تعیین‌کننده دارد. ایران درگیر رویارویی با یکی از بزرگ‌ترین قدرت‌های نظامی جهان است؛ قدرتی که فاصلهٔ آن با سایر بازیگران بین‌المللی، چه در گذشته و چه در حال، قابل‌توجه است؛ به گونه‌ای که هیچکس را یارای مقاومت در برابر او نیست. با این حال، تداوم چندین هفته جنگ ویرانگر، نه تنها هنوز به فروپاشی یا تسلیم ایران منجر نشده است، بلکه ایران رویای تغییر نظم منطقه‌ای و ای بسا جهانی را در سر می‌پرورد.

در زمان نگارش این سطور، آتش‌بسی شکننده میان ایران و ایالات متحده برقرار است؛ آتش‌بسی که هر لحظه امکان فروپاشی آن وجود دارد. از این‌رو، قضاوت نهایی دربارهٔ پیامدهای این تقابل، نیازمند گذر زمان است. آنچه در حال حاضر می‌توان گفت، این است که ایران در آستانهٔ یکی از بزنگاه‌های مهم تاریخ خود قرار گرفته است؛ بزنگاهی که می‌تواند یا به بازتعریف جایگاه آن در نظم منطقه‌ای و بین‌المللی بینجامد، یا در امتداد روندهای پیشین، به ثبت فصلی دیگر از شکست‌ها و محدودیت‌ها در کارنامهٔ تاریخی آن منتهی شود.

علی آردم


#فرهیختگان راهی به رهایی
👍5❤1
رفتار جمهوری اسلامی به شکلی عجیب پیش‌بینی‌پذیر و قابل برنامه‌ریزی است. او بار دیگر وارد تله‌ای شد که برایش نصب کرده بودند. چاره دیگر نیز نداشت؛ نمی‌توانست اجازه دهد به سادگی کنترلش بر تنگه هرمز از دست برود. اینک، دمکرات‌ها و جمهوری‌خواهان و ترامپیست‌های ضد جنگ نمی‌توانند ترامپ را به جنگ‌افروزی متهم کنند.

تصور نمی‌کنم این بار بازی‌های تکراری گذشته برای به تأخیر انداختن کارساز باشد. این تله مرگ است. اگر جمهوری اسلامی، قبل از شروع دور جدید جنگ، تسلیم نشود، جنگی که در آستانه آنیم جنگ سرنوشت خواهد بود.
عبدالله شهبازی

#فرهیختگان راهی به رهایی
👎5👍4😢3
‍ 🔸 پیام تبریک دبیرکل نهضت آزادی ایران

بسمه تعالی
برادر ارجمند جناب آیت‌الله سید محمدعلی ایازی
دبیر محترم مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم
با سلام و تحیت و آرزوی توفیق خدمت به مردم شریف ایران

انتخاب شایسته جنابعالی به عنوان دبیر مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم را تبریک می‌گوییم. این انتخاب وزین، موجب امیدواری به پویایی بیش از پیشِ آن نهاد فرهنگی و سیاسی در ایفای نقش اصلاح‌گرانه‌ای است که می‌تواند در راستای رفع ابربحران‌های کنونی و گشودن افق‌های نو در راه اعتلای ایران کارایی داشته باشد. تحقق این مهم، مستلزم تدبیر، اعتدال، شجاعت، اعتقاد به کرامت انسانی، همبستگی ملی و صبوری است که در عملکرد جنابعالی و سوابق آن مجمع محترم به‌وضوح قابل مشاهده است.

نهضت آزادی ایران همواره قدردان تلاش‌های مسئولانه آن برادر اندیشمند در راه دشوار آزادی، عدالت و تحقق حقوق اساسی و حاکمیت ملت ایران است و همچنین، تحمل هزینه‌های سنگینی را که جنابعالی و دیگر همکاران و هم‌اندیشان‌ مجمع مدرسین و محققین پذیرا شدید، صمیمانه ارج می‌نهد. دفاع اصولی و شجاعانه‌ از اولویت حقوق بشر و ارزش‌های اخلاقی و تاکید بر استقلال نهاد دین از حکومت، خشونت‌پرهیزی و مخالفت صریح با پدیده‌ها و دیدگاه‌های مخربی مانند «حجاب اجباری» از جمله فعالیت‌های ارزنده‌ای است که در طول سالیان بر عهده داشته‌اید. این عملکرد شایسته، افزون بر آن که در عرصه اصلاحات دینی و گسترش تصویری مترقی و رحمانی از آموزه‌های قرآن کریم اثرگذار بوده است، سرمایه‌ اجتماعی گران‌قدری را رقم زده که از ظرفیت اثرگذاری فرهنگی و سیاسی بر عرصه عمومی کشور برخوردار است.

نهضت آزادی ایران امیدوار است که پذیرش این مسئولیت مهم، موجبات رشد تولیدات نواندیشانه دینی و تقویت فرآیند نوسازی اجتماعی ایران را بر اساس رویکرد بی‌بدیل «سازگاری میان بنیان‌های دینی با مفاهیمی مانند آزادی، حاکمیت ملت، حقوق بشر و عدالت» پدید آورد و در راستای پاسخ‌گویی به مسایل اساسی دنیای معاصر و یافتن راه‌حل‌های موثر در مواجهه با بحران‌های جاری جامعه و مردم ایران قرار گیرد. مدیریت جنابعالی در آن نهاد فرهنگی و سیاسی، همچنین می‌تواند زمینه‌ساز پیشگامی و به دست گرفتن ابتکار عمل در مسیر ارتقای همکاری‌ها و هماهنگی‌های سیاسی منظم، مستمر و موثر میان احزاب، شخصیت‌ها و دیگر نهادهای مدنی شود.

نهضت آزادی ایران در شرایطی که جنگ و تشدید خشونت، فراتر از ابزار سرکوب و بلکه به‌مثابه یک راه‌حل همه‌جانبه در راستای تعمیق پایه‌های استبداد، سلطه بیگانه و شیوع ترس، ناامیدی و انفعال دامن‌گیر ملت و سرزمین مادری‌مان شده است، امیدوار است که با هم‌افزایی اراده و ظرفیت تمام دوست‌داران این خاک کهن که روزگاری مهیب و عسرتی کم‌سابقه در طول تاریخ یکصد سال اخیر را تجربه می‌کند و در پرتو رشد آگاهی و افزایش زمینه‌های تعاملات روزافزون سیاسی، اجتماعی و فرهنگی، گام‌های موثری در مسیر صلح، آزادی، کمال اخلاقی و توسعه متوازن و پایدار ایران عزیز برداشته شود.

محمدحسین بنی‌اسدی
دبیرکل نهضت آزادی ایران
۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۵


#فرهیختگان راهی به رهایی
❤1👍1🔥1
انجمن آزاداندیش دانشگاه علامه طباطبایی: اعدام‌های گسترده ابزار ارعاب و سرکوب است

انجمن دانشجویی آزاداندیش دانشگاه علامه طباطبایی با انتشار بیانیه‌ای، موج اعدام‌ها در ایران را محکوم کرد و جمهوری اسلامی را متهم کرد که از مجازات اعدام به‌عنوان «ابزار سرکوب و ارعاب» استفاده می‌کند.

در این بیانیه آمده است که حکومت با استفاده از اتهاماتی چون «محاربه»، «بغی» و «فساد فی‌الارض» در «دادگاه‌های نمایشی»، فعالان سیاسی، دانشجویی، کارگری، زنان و اقلیت‌های قومی را هدف قرار می‌دهد.

این تشکل دانشجویی با استناد به گزارش سازمان حقوق بشر ایران اعلام کرد که در سال ۲۰۲۵ دست‌کم ۱۶۳۹ نفر در ایران اعدام شده‌اند؛ آماری که به گفته بیانیه، بالاترین میزان ثبت‌شده از سال ۱۹۸۹ تاکنون است.

انجمن آزاداندیش دانشگاه علامه طباطبایی همچنین روند رسیدگی به پرونده‌های اعدام را «ناعادلانه» توصیف کرده و از محرومیت متهمان از وکیل انتخابی، شتاب در رسیدگی قضایی و استفاده از شکنجه برای اخذ اعتراف انتقاد کرده است.

در بخش دیگری از این بیانیه، به افزایش اعدام‌ها هم‌زمان با تنش‌های نظامی اشاره شده و آمده است که حکومت تلاش می‌کند اعدام‌ها را با استناد به «شرایط جنگی» و «حفظ امنیت» توجیه کند.

این انجمن همچنین از آنچه «توجیه یا سکوت برخی مدعیان حقوق بشر در برابر اعدام‌ها» خوانده، انتقاد کرده و تأکید کرده است که «کشتار شهروندان ایران به دست مستبدان داخلی، با آغاز جنگ خارجی مشروعیت پیدا نمی‌کند.»

در پایان، بیانیه هشدار می‌دهد حکومتی که برای حفظ کنترل اجتماعی به اعدام متوسل می‌شود، «بیش از پیش در چرخه خشونت فرو خواهد رفت.»



#فرهیختگان راهی به رهایی
❤4👍4
محاصره «آزادی» یا مقدمه‌چینی «جنگِ واگذارشده»؟ واکاوی عملیات تنگه هرمز در ترامپ ۲
حمید آصفی

وقتی دونالد ترامپ از «آزادی دریانوردی» سخن می‌گوید، قاب دوربین‌های سنتکام را روی لنز دیگری تنظیم کرده‌اند: عملیاتی که از دیروز در تنگه هرمز آغاز شده، نه یک مانور نظامی ساده که یک «معمای راهبردی چندلایه» است. معمایی که در آن، واشنگتن تلاش می‌کند همزمان هم «قهرمان اقتصاد جهانی» باشد، هم «آتشِ نیافروخته» را به پای دیگری بنویسد.

آمریکا از دیروز، یک «جنگ فرسایشیِ دریاپایه» را آغاز کرده؛ اما نه در قالب اعلان جنگ، که در پوشش «آزادسازیِ یک شریان طلایی». این عملیات سه ویژگی منحصربه‌فرد دارد: نویسندگی مشترک با ساعت سازوکار دفاعی: واشنگتن خود را «واکنش‌گر» نه «کنش‌گر اول» معرفی می‌کند. اگر جنگی درگیرد، نه ترامپ، بلکه «موشکِ ایرانیِ خطاکار» آغازگر خواهد بود. این همان «جنگِ واگذارشده» است؛ تاکتیکی که تقصیر شعله‌ور شدن باروت را به گردن طرف مقابل می‌اندازد. احیای «برندِ ناجی»: آمریکا پس از دو دهه جنگ‌افروزی در خاورمیانه، این بار چهره «مدافع تجارت جهانی» و «ضامن جریان نفت» را به تن کرده است. این یک «دیپلماسیِ قهرمان‌نما» است؛ برای بازسازی چهره‌ای که در افغانستان فرسوده شد. خلع‌سلاحِ چانه‌زنی از ید ایران: بستن تنگه هرمز، تنها تهدیدی نیست که سرداران سپاه روی میز انداخته‌اند؛ بلکه «اهرم‌هایی برای فشار حداکثری» است. آمریکا با اجرای این محاصره، کارت برتر ایران در مذاکرات را یک‌به‌یک از جیبش بیرون می‌کشد.

واقعیت این است: «محاصره» از امروز شروع نشده، ولی از امروز سنگین‌تر شده است. گزاره‌ای که تحلیلگران کمتر به آن پرداخته‌اند، تفکیک دو واژه «محاصره» و «عملیات» است: محاصره برابر است با اختناق تدریجیِ سیستم اقتصادی. عملیات برابر است با نمایش قدرت برای مشروعیت‌بخشی به همان اختناق. اما چرا این محاصره، برخلاف دهه شصت، امروز چنان «هولناک» اثر می‌گذارد؟ پاسخی سه‌وجهی وجود دارد: شکاف «پس‌اندازِ اجتماعی» در برابر «تورمِ جهشی». در جنگ هشت ساله با عراق، مردم کوپن گرفتند، دلار نخریدند؛ چون «امنیت روانیِ نسبی» از طریق دولت تأمین می‌شد. امروز اما ترس از فردا، هر خانواده را به یک «بورس‌بازِ اضطراری» تبدیل کرده است. هر ریالی که در جیب می‌ماند، سریعاً به سکه یا دلار تبدیل می‌شود. همین تقاضای کاذب اما واقعی، تورم را تغذیه می‌کند و دلار را در مسیری صعودی مهارناپذیر قرار می‌دهد.

اینجاست که دو سناریو متضاد شکل می‌گیرد: سناریوی اول واگرایی ایرانی: ایران احساس «دیوارِ تمام‌بسته» کند و برای شکستن حلقه محاصره، دست به عملیات‌های نامتقارن بزند. برخورد یک قایق تندرو با ناو آمریکایی، همان جرقه‌ای خواهد بود که هر دو طرف از آن می‌گریزند اما به سمتش می‌دوند. سناریوی دوم همگرایی اجباری: تیم مذاکره‌کننده در پاکستان ناچار به پذیرش چارچوبی شود که تا دیروز «خط قرمز» بود. اما آیا آمریکا به همین سادگی از «محاصره کامل» دست می‌کشد؟

بزرگ‌ترین نوآوری راهبردی در عملیات امروز، طراحی «جنگی بدون آغازگر آمریکایی» است. واشنگتن مهندسی کرده که: اگر درگیری رخ دهد، ساعتی بعد ویدئوهایی از «ناو آمریکاییِ مورد حمله» منتشر می‌شود. جنگ به نام «دفاع از خود» تمام می‌شود؛ نه «تجاوز به حاکمیت یک کشور». ترامپ می‌تواند بگوید: «ما صلح می‌خواستیم، اما تهدید را خاموش کردیم.» این دقیقاً همان «معمای قاتل ناشناس» در ادبیات ژئوپلیتیک است؛ جایی که هر دو طرف می‌توانند دیگری را «شروع‌کننده» خطاب کنند، اما گلوله‌ها واقعی هستند.

آنچه امروز در تنگه هرمز می‌گذرد، نه یک تمرین نظامی نه یک قطعنامه دیپلماتیک، بلکه «عملیاتِ اقتصادخردکن در سایه صلح‌نمایی» است. معادله جدید واشنگتن را می‌توان در یک جمله خلاصه کرد: «فشار می‌دهیم تا بپذیرید؛ آماده جنگ می‌شویم تا کسی جرقه نزند؛ و اگر زدید، تقصیر از شماست.» اما تهران نیز در این بازی، برگ برنده‌ای دارد به نام «زمان و هزینه»؛ هر روز محاصره برای اقتصاد ایران گران تمام می‌شود، اما هر روز ادامه همین «صلح متشنج» برای اقتصاد جهانی و قیمت نفت نیز رایگان نیست.

خلاصه کلام، منطقه وارد «دوره‌ای از شناورسازی عمدی تنش» شده است؛ دوره‌ای که نقطه پایان آن را «کارت قرمز اشتباه محاسباتی» یکی از دو طرف تعیین خواهد کرد، نه جدول زمانی مذاکرات.


#فرهیختگان راهی به رهایی
❤4👍2
«شیدای میهن»؛ آیین یادبود «اصغر دادبه» در مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی

دبا: آیین یادبود چهلمین روز درگذشت زنده‌یاد دکتر اصغردادبه، مدیر فقید بخش ادبیات و عضو شورای عالی علمی مرکز دائرة‌المعارف بزرگ اسلامی با عنوان «شیدای میهن» برگزار می‌شود.

در این مجلس که اجرای آن را علی میرانصاری برعهده دارد، کاظم موسوی بجنوردی، سیّدفتح‌الله مجتبائی، نصرالله پورجوادی، سیروس شمیسا، سرمد قباد و پریسا سنجابی سخن خواهند گفت و فیلم مستندی ساختۀ سهام‌الدّین بورقانی به نمایش درخواهد آمد.

این مراسم سه‌شنبه، پانزدهم اردیبهشت، ساعت ١۵ در مرکز دائرة‌المعارف بزرگ اسلامی، تالار امیرالمؤمنین (ع) به نشانی میدان شهید باهنر (نیاوران)، خیابان شهید پورابتهاج (کاشانک)، نرسیده به سه‌راه آجودانیه، شمارۀ ٢١٠ برگزار خواهد شد.


#فرهیختگان راهی به رهایی
🕊2😢1
جنبش‌های اجتماعی و استراتژی سیاسی

با حضور:

آصف بیات
محمدرضا نیکفر
بهروز خلیق
مهرداد درویش‌پور

چهارشنبه ۱۶ اردیبهشت
ساعت ۱۸:۰۰ به وقت اروپای مرکزی (۱۹:۳۰ تهران)

📍 در کلاب گُدار

#فرهیختگان راهی به رهایی
🔥2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
جانبداری از اشغالگر دیگر یک موضع فکری نیست. نوعی خیانت است!

عبدالکریم سروش


#فرهیختگان راهی به رهایی
👍7👎4
سال‌هاست در روستاهای مرزی بلوچستان، به مهارت‌آموزی دانش‌آموزان در کنار مبارزه با ترک‌تحصیل آنها مشغولیم. تاکنون در این دو هدف، چندان در مورد پسران، به دلیل جاذبه سوخت‌کشی موفق نبوده‌ایم.
حالا می‌خواهیم در تابستان سه کارگاه آموزش خیاطی لباس بلوچی مردانه، در سه دبیرستان پسرانه روستاهای مرزی شهر سراوان راه‌اندازی کنیم.
چرخ‌های صنعتی دو دبیرستان از پیش موجود است شما می‌توانید با اهدای یک تا چندسهم ۲۰۰هزارتومانی در ایران و از دستکم ده‌دلار یا بیشتر در خارج کشور، به خرید دو چرخ صنعتی و لوازم کارگاهی به یادگیری مهارت در مناطقی کمک کنید که اشتغال به شدت محدود است و ترک‌تحصیل پسران به بالاترین حد ممکن در ایران می‌رسد.

موسسه دانش و توانمندی پرتو
به شماره ثبت ۵۷۰۲۷

شماره کارت
5022297000540059
شماره شبا
IR480570032381021192896101
t.me/kalpooragan97
❤8👍1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
عبدالکریم سروش:
روز معلم. مطهری و شریعتی

#فرهیختگان راهی به رهایی
❤4
اندر احوال ترامپ گجستگ و وضعیت ارّهٔ او

ترامپ و پادویش، لیندسی گراهام، گفته‌اند که باید مردم ایران را مسلح کنند تا خودشان کار را تمام کنند! نمی‌دانم آنها می‌خواهند همان لُرهایی را مسلح کنند که به قول یکی از نظامیان آمریکایی، هرکدامشان که اسلحه‌ای در خانه داشت به سمت هواپیماهای آمریکایی نشانه رفته بود؛ یا می‌خواهند همان کردهایی را مسلح کنند که به قول خود ترامپ، اسلحه‌ها را از آمریکایی‌ها تحویل گرفتند اما ترجیح دادند برای خودشان نگه دارند و وارد درگیری مسلحانه در تهران نشوند! واقعیت این است که ترامپ هیچ تصوری از جنگ شهری در تهران و بسیاری از شهرهای ایران ندارد، مثلاً نمی‌داند که مجاهدین در سال‌های آغازین انقلاب طرفداران بسیاری  را گرد خود جمع کرده بودند اما به محض ورود به فاز مبارزهٔ مسلحانه، به‌رغم دراختیار داشتن هزاران سمپات و میلیشیای آموزش‌دیده و با انگیزه، بلافاصله کارشان تمام شد!
ترامپ و اطرافیانش صریحا می‌گویند که مقامات ایرانی را «ترور» می‌کنند، زیرساخت‌های کشور را بمب‌باران می‌کنند، با دسیسه‌های گوناگون وضعیت اقتصادی ایران را به هم می‌ریزند، مردم کشور را مسلح می‌کنند... و هرگز نمی‌پذیرند که راه بجایی نمی‌برند، زیرا هدفشان بیش از آن‌که پیروزی بوده باشد، خود جنگ بوده است. معروف است که امپریالیسم بدون جنگ و بدون تولید اسلحه و بدون ایجاد بازاری برای فروش اسلحه نمی‌تواند زنده بماند! و بدیهی است که در این میان مردم آمریکا بیش از هرکس متضرر می‌شوند زیرا هر تیری که آمریکایی‌‌ها در منطقه شلیک می‌کنند، پولش از کیسهٔ همانها به جیب ترامپ و اذنابش سرازیر می‌شود. بیهوده نیست که این جنگ در نظر مردم آمریکا ضرربارترین و نامحبوب‌ترین جنگ تاریخ کشورشان قلمداد شده است! ترامپ به رغم تمام ادعاهای گزافش یک هدف بیش ندارد و آن کسب سود است، حال از طریق فروش اسلحه، یا از طریق تصاحب چاه‌های نفت، یا هر طریق دیگر!
و اما دو کلمه هم دربارهٔ ویژگی‌های شخصیتی و وضعیت سیاسی ترامپ بگوییم. ویژگی منحصربه‌فرد شخصیتی‌اش این‌که هر ناسزایی به او بگویید برایش برخورنده نیست، زیرا خود از قبل بدان متصف بوده و حتی بدان افتخار می‌کرده است، مثلاً خودشیفته، قمارباز، تروریست، دروغگو، بچه‌باز، متجاوز، عهدشکن...
وضعیت سیاسی خاصش در جنگ با ایران را نیز شاعری ضمن رباعی زیر به‌زیبایی توصیف کرده و مرا بی‌نیاز از هر توضیحی کرده است:
اوضاع بر او عجیب دشوار شده بی‌چاره دچار رنج بسیار شده نه راه به پس دارد و نه راه به پیش در "وضعیت ارّه" گرفتار شده!

محمدرضا ترکی

از کانال امید طبیب‌راده

#فرهیختگان راهی به رهایی
🔥2
رونمایی از 57 اجازه جعلی .pdf
13.6 MB
رونمایی از ۵۷ اجازه جعلی
سید صادق حسینی اشکوری

جعل اجازه بر روی نسخه‌های خطی برای قیمتی کردن آن‌ها!
کم و بیش افراد مختلفی درباره جعلی بودن برخی اجازاتی که اکنون در دسترس ماست مطالبی بیان کرده بودند، مقاله حاضر به بیان فاجعه‌ای در این باره می‌پردازد.

پست مرتبط:
https://t.me/nosakh_shii/3921


#فرهیختگان راهی به رهایی
🔥1😢1
سخنان رضا علیجانی در اتاق هم‌اندیشی(جمهوری‌خواهان)

حمایت یا مخالفت با مذاکره و توافق دوباره صف‌بندی نیروهای سیاسی را دچار تغییر می‌کند.

علاوه بر ولائیون، بخشی از چپ‌ها و مذهبی‌های جبهه مقاومتی و ناسیونالیست‌های عظمت‌طلب جنگ را ملی- میهنی می‌دانند.

راست افراطی و بخشی از چپ‌ها سرجمع از حمله خارجی دفاع می‌کنند و یا حداقل در آن سویه‌ها و فرصت‌های رهائی‌بخش می‌بینند.

هر دو دسته اغلب با مذاکره و اتمام جنگ مخالفند.

جریان سوم اما آن را جنگی تحمیلی بر مردم و کشور ایران از سوی دو نیروی راست سرکوبگر داخلی و راست جهانی می‌دانند. اینها عموما طرفدار مذاکره‌اند.

بخشی از کسانی که جنگ را ملی- میهنی می‌دانند به صورت ناخودآگاه و یا زیرکانه، اگر نگوییم رندانه، نقش سیاست خارجی ج.ا در پیدایش جنگ را پنهان می‌کنند.

حساسیت و هراس بخشی از طرفداران ملی-میهنی جنگ از این است که نکند این جنگ رضا پهلوی را سر کار بیاورد. بخشی از آنها اگر آمریکا به دنبال روی کار آوردن میانه‌روهای حکومت باشد حرارت تحلیلهای‌شان فروکش می‌کند! اینها از روی ضدیت با رضا پهلوی است که در کنار ج.ا قرار گرفته‌اند.

جریان سوم تجاوز آمریکا و اسرائیل را جنگی تحمیلی بر مردم و کشور ایران از سوی ج.ا به عنوان قلدر کوچک و آمریکا و اسرائیل به عنوان قلدرهای بزرگتر می‌داند.

بخشی از کسانی که جنگ را ملی- میهنی می‌دانند می‌گویند کشور مورد تجاوز قرار گرفته و اینک باید منازعه‌مان با استبداد داخلی را در پرانتز قرار داده و به تجاوز خارجی اولویت بدهیم. اگر بخشی از استدلال آنها درست باشد هم، آنها اما از توجه به سیاست هسته‌ای و خارجیِ سبب‌سازِ جنگ که هم‌چنان نیز ادامه دارد طفره می‌روند و آن را زیرقالی می‌زنند! برای آنها مبارزه با امپریالیسم بر توجه به سفره زحمتکشان ایرانی اولویت دارد.

جریان سوم اما بدون اینکه کوچکترین توجیه یا دفاعی از حمله و تجاوز خارجی داشته باشد و با محکومیت مستمر آن و مقابله‌ی سیاسی و تحلیلی با طرفداران جنگ اما سیاست خارجی ج.ا و استمرار آن را مسبب جنگ می‌داند و هم اینک بر لزوم تغییر آن تأکید می‌کند.

بیانیه م.م ها در سال 86 در یک تحلیل تفصیلی تحت عنوان«ندای صلح و آزادی در شرایط خطیر ملی» نسبت به این مسئله اکیدا هشدار داده بود. افرادی از جمله زنده‌یاد هدی صابر نیز در مکتوبی صراحتا سیاست راست داخلی را زمینه‌ساز تجاوز راست خارجی معرفی کرده بود.

در سالیان اخیر آقایان میرحسین موسوی، تاجزاده و قدیانی هم همین موضع را گرفتند.

مواضع جریان سوم بنیانهای تحلیلی محکمی دارد و این‌گونه نیست که فقط به لحاظ اخلاقی با جنگ مخالف است و یا به خاطر ضدیت و نفرتش از ج.ا جنگ را ملی- میهنی نمی‌داند و به عامل داخلی اولویت می‌دهد.

در حمله آمریکا به عراق نیز آیت‌الله سیستانی در همین موضع سوم ایستاد و نگفت این جنگ ملی-میهنی است و حالا باید اختلافات داخلی‌مان با صدام حسین را در پرانتز بگذاریم.

خروجی سیاسی بخش زیادی از طرفداران ملی-میهنی جنگ حاوی یک خوش‌بینی افراطی در رابطه با نصیحت کردن حکومتِ سرکوب و اعدام، برای تغییر رفتار داخلی بعد از اتمام جنگ است.

ما همگی شاهد بودیم ای ایران خواندن ج.ا طی جنگ دوازده روزه همه‌اش ریاکاری و فریب بود و بعدش هم کشتار چندین هزارنفره دی‌ماه را راه انداخت.

بخشی از طرفداران ملی-میهنی جنگ وقتی ترامپ می‌گفت می‌خواهیم با میانه‌روهای ج.ا کنار بیاییم خوشحال می‌شدند و به سلطنت‌طلب‌ها شکلک در می‌آوردند!

عده‌ای در پوشش دفاع از ایران، ج.ا را پشت ایران پنهان می‌کنند و عده‌ای نیز در پوشش مبارزه با ج.ا، ایران را پشت ج.ا پنهان می‌کنند، حتی به قیمت نابودی زیرساخت‌های کشور.

طیف وسیعی از تاج‌زاده گرفته تا محسن سازگارا و تا کیوان عباسیِ منوتو روی زدن زیرساخت‌ها موضعی مشابه گرفتند.

بخشی از مشروطه‌خواهان ملی و مستقل از اساس مخالف جنگ هستند.

بخش مهمی از جبهه مقاومتی‌ها طرفدار جنگ، جنگ تا پیروزی و مخالف مذاکره هستند. صف مقابلِ حامی حمله که طرفدار بمب، بمب تا پیروزی هستند نیز عینا مخالف مذاکره‌اند.

{در این فایل بخشی از سخنان مهم آقای علیرضا بهتوئی در باره بدیل سیاست خارجی جریان سوم نیز آمده است که می‌گوید در مبارزه برای عادلانه کردن روابط بین‌الملل و یا تأمین امنیت ملی به جای سلاح هسته‌ای و یا چیدن کمربند مقاومت پیرامون اسرائیل و ایستادن کنار امثال حزب‌الله باید در کنار سیاست‌های امثال اسپانیایی‌ها ایستاد.}
نکات کامل‌تر در فایل صوتی:
https://t.me/RezaAlijaniarchive/839

#فرهیختگان راهی به رهایی
👍2👎1