This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
عدالت چیست؟
از افلاطون بپرسیم!
اگر شما شخصی هستید که برای رسیدن به قدرت یا موفقیت از هر روشی استفاده میکنید، افلاطون در کتاب دوم «جمهور» دربارهی شما صحبت کرده است. افلاطون توضیح داده که چرا عدالت ذاتا ارزشمند است و ارزشمندی آن بهخاطر این نیست که شما را صرفا به قدرت برساند.
#فرهیختگان راهی به رهایی
از افلاطون بپرسیم!
اگر شما شخصی هستید که برای رسیدن به قدرت یا موفقیت از هر روشی استفاده میکنید، افلاطون در کتاب دوم «جمهور» دربارهی شما صحبت کرده است. افلاطون توضیح داده که چرا عدالت ذاتا ارزشمند است و ارزشمندی آن بهخاطر این نیست که شما را صرفا به قدرت برساند.
#فرهیختگان راهی به رهایی
🕊2
زیر پل صدر
حسین قدیانی
یک شب از خیابان دقوز کامرانیه پلههای پل صدر را رفتم بالا و هنوز تمامقد به اتوبان نرسیده بودم که دیدم یک معتاد دارد عرض اتوبان را رد میشود و پرچم کوچکی از کشورمان را هم در دست دارد. مطمئن بودم طرف معتاد است. این فقط معتادها هستند که در حد فاصل گارد ریل اتوبانها خانه میکنند، با خیال راحت تریاک میکشند، حشیش میکشند، شیشه میکشند و بسیار چیزهای دیگر میکشند و خب لابد از دنیا هم زیاد میکشند. همین جا لو بدهم که آن آدم معتاد زن بود. روسری سرش بود و مانتوی چرک بلندی داشت و از همان دور هم معلوم بود که همهی دندانهایش ریخته. همه حالا نه. اکثر بنویسم که دروغ ننوشته باشم. تا از عرض خیابان رد شود، من دلم هری ریخت، چرا که خیلی خطرناک رد شد و یک دویست و شش نزدیک بود بزندش...
توی دلم گفتم هنر این است که بتوانی مخ این یکی را بزنی. بهش خنده تحویل دادم که پرچم داری! گفت دارم میروم تجمع! گفتم تجمع کجا؟ گفت تجمع هر کجا که شام بدهند، میدان اختیاریه شاید. گفتم چرا پرچم را دستت گرفتهای؟ گفت همین طور الکی. گفتم ایران را دوست داری؟ گفت یک زمان خیلی دوستش داشتم و یک بار هم در مدرسه موضوع انشایم شد ولی الان نمیدانم کشورم را دوست دارم یا نه. شاید حتی ازش متنفر باشم. بعد گفت یک کتونی نداری اضافه؟ کفشم پاره است. راست میگفت. سه تا از انگشتهای پای چپش بیرون زده بود از آن کفشها که انگار کفش میرزانوروز بود اما حتی همان ناخنهای کثیف هم لاک داشت. نفهمیدم قرمز است یا جگری. این را هم نتوانستم حدس بزنم که طرف چند ساله است. شاید فقط سی و سه سالش بود ولی قشنگ میخورد پنجاه و حتی شصت ساله باشد...
زندگی خیلی وقتها با آدم بد تا میکند و خدا نکند زندگی بخواهد آن روی سگش را به آدم نشان بدهد. همهی ما مزهی هبوط را چشیدهایم. سالها پیش دختربچهی مدرسهای با موضوع ایران انشا نوشته که شاید بیست هم آورده ولی حالا نمیداند وطنش را، ایرانش را، کشورش را دوست دارد یا نه. دلم را به این خوش میکنم که آن پرچم یعنی آن زن ته ته دلش ایران را دوست داشت...
چه فرقی است میان این زن و دخترهای بیحجاب تجمع میدان تجریش؟ نه واقعاً میخواهم بدانم. چرا یک آن حتی بدم آمد که دست آن زن معتاد- که همهی دندانهایش زرد و سیاه بود- پرچم ایران باشد؟ چون بیکلاسی میشود؟ اصلاً بیاییم ببینیم کی کلاس این زن را پایین آورده و اینچنین معتادش کرده که آنچنان بوی بد بدهد؟ دولت؟ کل حکومت؟ سران قوا؟ تهان قوا؟ رضاخان؟ رضا پهلوی؟ رئیسی؟ برجام؟ کی؟ و سهم من در اعتیاد آن زن چیست؟ و سهم شما کدام است؟ آدم برای بعضی قصهها جا دارد غصهها بخورد و اشکها بریزد. آیا من اگر سردبیر روزنامهای بودم عکس این زن معتاد را با پرچم ایران میگذاشتم عکس جلد؟
پسفردایش به دعوت دوستی رفته بودیم ناهار دیزی بخوریم. این هم داستان نیست، ناداستان است و من دارم قصهی یک واقعیت را برایتان مینویسم. نزدیکای وصال، قهوهخانهی آذربایجان. آخرای غذا یک معتاد- که این یکی مرد بود- بیهوا آمد سر میز ما- که در پیادهرو بود- و تکههای استخوان را از ظرف برداشت، گذاشت دهنش، حدود ده ثانیه میک زد و بعد هم "ببخشید" گفت و رفت. فقط من و محسن که نه، همهی مشتریها تعجب کرده بودیم از این صحنه. شبیه بینوایان هوگو بود ولی نه، شبیه هیچ رمانی نبود. یک میز آنورتر دخترخانمی گفت بمیرم خیلی گرسنه بود و بعد دوستپسرش گفت معتاد بود و بعد دختره گفت خب معتاد باشد! معتاد آدم نیست؟
سؤال خوبی است این "معتاد آدم نیست؟" خوب که بهش پر و بال بدهی، ازش فلسفه درمیآید و جامعهشناسی و رمان. حالا من چند شب است میروم تجمع میدان اختیاریه و از عقلای قوم میپرسم "میبخشین امشب یک خانم که بهش میخوره معتاد باشه، اینجا نیومد؟" دیشب متصدی یکی از غرفهها ازم پرسید با شما نسبتی دارن؟ گفتم شما فرض کن خواهرمه! گفت اینجا پاتوق آدمحسابیهاست و با حرفش دلم شکست و فکری شدم و کفری شدم...
کفر بیشترم از دست خودم بود که چرا نبردمش دم خانه و بهش کتونی ندادم. راستش ترسیدم شر درست کند. آدمیزاد همین است. به ترسش مجال میدهد که بعداً جلوی عذاب وجدانش را بگیرد. کاش وقتی پرچم ایران را دست هر کدام از ایرانیها میدیدیم، نه فقر و اعتیاد و خشونت که ثروت و شادی و همدلی میدیدیم. خدایی خدا خیلی رحم کرد. نزدیک بود دویست و شش لهش کند. دختری که معتاد بود و دستش پرچم ایران داشت...
رضا امیرخانی در رمان رهش از بچهای نوشته که از طبقهی بالایی پل صدر میشاشد به طبقهی پایین. یک جور اعتراض به بیدر و پیکری تهران. و من آن شب از زن معتاد در همان لوکیشن پل صدر شنیدم که گفت خیلی دوست دارم بشاشم به سر و صورت هر چی که اسمش زندگی است...
کاش میشد یک جور میتوانستم آن انشا را ببینم. دخترک خبری از فردایش نداشت...
۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۵
#فرهیختگان راهی به رهایی
حسین قدیانی
یک شب از خیابان دقوز کامرانیه پلههای پل صدر را رفتم بالا و هنوز تمامقد به اتوبان نرسیده بودم که دیدم یک معتاد دارد عرض اتوبان را رد میشود و پرچم کوچکی از کشورمان را هم در دست دارد. مطمئن بودم طرف معتاد است. این فقط معتادها هستند که در حد فاصل گارد ریل اتوبانها خانه میکنند، با خیال راحت تریاک میکشند، حشیش میکشند، شیشه میکشند و بسیار چیزهای دیگر میکشند و خب لابد از دنیا هم زیاد میکشند. همین جا لو بدهم که آن آدم معتاد زن بود. روسری سرش بود و مانتوی چرک بلندی داشت و از همان دور هم معلوم بود که همهی دندانهایش ریخته. همه حالا نه. اکثر بنویسم که دروغ ننوشته باشم. تا از عرض خیابان رد شود، من دلم هری ریخت، چرا که خیلی خطرناک رد شد و یک دویست و شش نزدیک بود بزندش...
توی دلم گفتم هنر این است که بتوانی مخ این یکی را بزنی. بهش خنده تحویل دادم که پرچم داری! گفت دارم میروم تجمع! گفتم تجمع کجا؟ گفت تجمع هر کجا که شام بدهند، میدان اختیاریه شاید. گفتم چرا پرچم را دستت گرفتهای؟ گفت همین طور الکی. گفتم ایران را دوست داری؟ گفت یک زمان خیلی دوستش داشتم و یک بار هم در مدرسه موضوع انشایم شد ولی الان نمیدانم کشورم را دوست دارم یا نه. شاید حتی ازش متنفر باشم. بعد گفت یک کتونی نداری اضافه؟ کفشم پاره است. راست میگفت. سه تا از انگشتهای پای چپش بیرون زده بود از آن کفشها که انگار کفش میرزانوروز بود اما حتی همان ناخنهای کثیف هم لاک داشت. نفهمیدم قرمز است یا جگری. این را هم نتوانستم حدس بزنم که طرف چند ساله است. شاید فقط سی و سه سالش بود ولی قشنگ میخورد پنجاه و حتی شصت ساله باشد...
زندگی خیلی وقتها با آدم بد تا میکند و خدا نکند زندگی بخواهد آن روی سگش را به آدم نشان بدهد. همهی ما مزهی هبوط را چشیدهایم. سالها پیش دختربچهی مدرسهای با موضوع ایران انشا نوشته که شاید بیست هم آورده ولی حالا نمیداند وطنش را، ایرانش را، کشورش را دوست دارد یا نه. دلم را به این خوش میکنم که آن پرچم یعنی آن زن ته ته دلش ایران را دوست داشت...
چه فرقی است میان این زن و دخترهای بیحجاب تجمع میدان تجریش؟ نه واقعاً میخواهم بدانم. چرا یک آن حتی بدم آمد که دست آن زن معتاد- که همهی دندانهایش زرد و سیاه بود- پرچم ایران باشد؟ چون بیکلاسی میشود؟ اصلاً بیاییم ببینیم کی کلاس این زن را پایین آورده و اینچنین معتادش کرده که آنچنان بوی بد بدهد؟ دولت؟ کل حکومت؟ سران قوا؟ تهان قوا؟ رضاخان؟ رضا پهلوی؟ رئیسی؟ برجام؟ کی؟ و سهم من در اعتیاد آن زن چیست؟ و سهم شما کدام است؟ آدم برای بعضی قصهها جا دارد غصهها بخورد و اشکها بریزد. آیا من اگر سردبیر روزنامهای بودم عکس این زن معتاد را با پرچم ایران میگذاشتم عکس جلد؟
پسفردایش به دعوت دوستی رفته بودیم ناهار دیزی بخوریم. این هم داستان نیست، ناداستان است و من دارم قصهی یک واقعیت را برایتان مینویسم. نزدیکای وصال، قهوهخانهی آذربایجان. آخرای غذا یک معتاد- که این یکی مرد بود- بیهوا آمد سر میز ما- که در پیادهرو بود- و تکههای استخوان را از ظرف برداشت، گذاشت دهنش، حدود ده ثانیه میک زد و بعد هم "ببخشید" گفت و رفت. فقط من و محسن که نه، همهی مشتریها تعجب کرده بودیم از این صحنه. شبیه بینوایان هوگو بود ولی نه، شبیه هیچ رمانی نبود. یک میز آنورتر دخترخانمی گفت بمیرم خیلی گرسنه بود و بعد دوستپسرش گفت معتاد بود و بعد دختره گفت خب معتاد باشد! معتاد آدم نیست؟
سؤال خوبی است این "معتاد آدم نیست؟" خوب که بهش پر و بال بدهی، ازش فلسفه درمیآید و جامعهشناسی و رمان. حالا من چند شب است میروم تجمع میدان اختیاریه و از عقلای قوم میپرسم "میبخشین امشب یک خانم که بهش میخوره معتاد باشه، اینجا نیومد؟" دیشب متصدی یکی از غرفهها ازم پرسید با شما نسبتی دارن؟ گفتم شما فرض کن خواهرمه! گفت اینجا پاتوق آدمحسابیهاست و با حرفش دلم شکست و فکری شدم و کفری شدم...
کفر بیشترم از دست خودم بود که چرا نبردمش دم خانه و بهش کتونی ندادم. راستش ترسیدم شر درست کند. آدمیزاد همین است. به ترسش مجال میدهد که بعداً جلوی عذاب وجدانش را بگیرد. کاش وقتی پرچم ایران را دست هر کدام از ایرانیها میدیدیم، نه فقر و اعتیاد و خشونت که ثروت و شادی و همدلی میدیدیم. خدایی خدا خیلی رحم کرد. نزدیک بود دویست و شش لهش کند. دختری که معتاد بود و دستش پرچم ایران داشت...
رضا امیرخانی در رمان رهش از بچهای نوشته که از طبقهی بالایی پل صدر میشاشد به طبقهی پایین. یک جور اعتراض به بیدر و پیکری تهران. و من آن شب از زن معتاد در همان لوکیشن پل صدر شنیدم که گفت خیلی دوست دارم بشاشم به سر و صورت هر چی که اسمش زندگی است...
کاش میشد یک جور میتوانستم آن انشا را ببینم. دخترک خبری از فردایش نداشت...
۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۵
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤9😢6👍3
قطع اینترنت
اسمش را هرچه میخواهید بگذارید؛
صیانت، مدیریت بحران، کنترل امنیتی، حکمرانی دیجیتال…
اما برای مردمی که بیش از هفتاد روز است از جهان جدا شدهاند،
معنا فقط یکیست:
خفهکردن جریان زندگی.
از آغاز جنگ چهلروزه آمریکا و اسرائیل علیه ایران تا امروز، اینترنت برای میلیونها نفر یا قطع بوده یا عملاً به شبکهای نیمهجان و طبقاتی تبدیل شده است.
در این مدت، هزاران کسبوکار کوچک نابود شدند،
فریلنسرها بیکار شدند،
شرکتهای دانشبنیان زمینگیر شدند،
و نسلی که اقتصادش بر بستر اینترنت شکل گرفته بود، ناگهان از اکوسیستم جهانی حذف شد.
وقتی نان مردم قطع میشود،
وقتی برنامهنویس، طراح، مترجم، مدرس آنلاین، استارتاپ و شرکت فناور از کار میافتد،
وقتی دانشجو و پژوهشگر به منابع علمی دسترسی ندارد،
وقتی ارتباطات حرفهای و اقتصادی کشور فلج میشود—
این دیگر صرفاً یک تصمیم امنیتی نیست؛
این مداخله مستقیم در حق زندگی مردم است.
و مسئله فقط قطع اینترنت نیست.
مسئله، تبعیض سازمانیافتهایست که در دل این وضعیت ساخته شده.
در حالی که مردم عادی پشت دیوار فیلترینگ گرفتار شدهاند،
بازاری چند ده همتی برای فروش VPN شکل گرفته؛
بازاری رانتی، مبهم و غیرشفاف که بر بستر همان محدودیتها رشد کرده است.
از آن طرف، اپراتورها اینترنت بینالملل را با نامهایی مانند «اینترنت حرفهای» یا «پرو»
چندین برابر قیمت واقعی به کسبوکارها میفروشند.
یعنی دسترسی آزاد به اینترنت،
که باید یک حق عمومی باشد،
کمکم دارد تبدیل میشود به یک کالای لوکس.
این دقیقاً همان نقطهایست که ادعای «ضرورت امنیتی» فرو میریزد.
در نظریه حکمرانی دیجیتال، محدودسازی اینترنت فقط زمانی میتواند ذیل امنیت ملی تعریف شود که دستکم سه شرط روشن داشته باشد:
اول؛ تهدید مشخص و قابل سنجش.
دوم؛ اجرای شفاف، قانونی و غیرتبعیضآمیز.
سوم؛ حفظ کارکرد عادی اقتصاد و زندگی مردم از طریق جایگزینهای واقعی.
اما امروز هیچکس نمیداند دقیقاً چه تهدیدی قرار است با قطع اینترنت مهار شود،
هیچ سازوکار شفافی وجود ندارد،
و مهمتر از همه، هیچ جایگزینی هم برای خسارت اقتصادی و اجتماعی مردم ارائه نشده است.
اگر اینترنت خطر امنیتی است،
چرا برای کسانی که پول بیشتری دارند باز میشود؟
اگر دسترسی آزاد تهدید است،
چرا همان دسترسی با قیمت چندبرابری فروخته میشود؟
این تناقض، کل روایت رسمی را زیر سؤال میبرد.
واقعیت این است که اینترنت دیگر یک ابزار تفریحی یا فرعی نیست.
اینترنت زیرساخت زندگی مدرن است؛
مثل برق، آب، جاده و بانک.
قطع گسترده و طولانیمدت آن،
فقط محدودسازی ارتباطات نیست؛
فلج کردن اقتصاد، آموزش، نوآوری و اعتماد عمومی است.
و خطرناکتر از همه،
این شکاف عمیقیست که میان حکومت و نسل جدید ایجاد میکند.
در بلندمدت احساس امنیت نخواهد کرد.
آرش دارابیان
دوشنبه ۲۱ اردیبهشت ماه ۱۴۰۵
تهران
#فرهیختگان راهی به رهایی
اسمش را هرچه میخواهید بگذارید؛
صیانت، مدیریت بحران، کنترل امنیتی، حکمرانی دیجیتال…
اما برای مردمی که بیش از هفتاد روز است از جهان جدا شدهاند،
معنا فقط یکیست:
خفهکردن جریان زندگی.
از آغاز جنگ چهلروزه آمریکا و اسرائیل علیه ایران تا امروز، اینترنت برای میلیونها نفر یا قطع بوده یا عملاً به شبکهای نیمهجان و طبقاتی تبدیل شده است.
در این مدت، هزاران کسبوکار کوچک نابود شدند،
فریلنسرها بیکار شدند،
شرکتهای دانشبنیان زمینگیر شدند،
و نسلی که اقتصادش بر بستر اینترنت شکل گرفته بود، ناگهان از اکوسیستم جهانی حذف شد.
حکومت از «امنیت» حرف میزند.
اما امنیت برای چه کسی؟
وقتی نان مردم قطع میشود،
وقتی برنامهنویس، طراح، مترجم، مدرس آنلاین، استارتاپ و شرکت فناور از کار میافتد،
وقتی دانشجو و پژوهشگر به منابع علمی دسترسی ندارد،
وقتی ارتباطات حرفهای و اقتصادی کشور فلج میشود—
این دیگر صرفاً یک تصمیم امنیتی نیست؛
این مداخله مستقیم در حق زندگی مردم است.
و مسئله فقط قطع اینترنت نیست.
مسئله، تبعیض سازمانیافتهایست که در دل این وضعیت ساخته شده.
در حالی که مردم عادی پشت دیوار فیلترینگ گرفتار شدهاند،
بازاری چند ده همتی برای فروش VPN شکل گرفته؛
بازاری رانتی، مبهم و غیرشفاف که بر بستر همان محدودیتها رشد کرده است.
از آن طرف، اپراتورها اینترنت بینالملل را با نامهایی مانند «اینترنت حرفهای» یا «پرو»
چندین برابر قیمت واقعی به کسبوکارها میفروشند.
یعنی دسترسی آزاد به اینترنت،
که باید یک حق عمومی باشد،
کمکم دارد تبدیل میشود به یک کالای لوکس.
این دقیقاً همان نقطهایست که ادعای «ضرورت امنیتی» فرو میریزد.
در نظریه حکمرانی دیجیتال، محدودسازی اینترنت فقط زمانی میتواند ذیل امنیت ملی تعریف شود که دستکم سه شرط روشن داشته باشد:
اول؛ تهدید مشخص و قابل سنجش.
دوم؛ اجرای شفاف، قانونی و غیرتبعیضآمیز.
سوم؛ حفظ کارکرد عادی اقتصاد و زندگی مردم از طریق جایگزینهای واقعی.
اما امروز هیچکس نمیداند دقیقاً چه تهدیدی قرار است با قطع اینترنت مهار شود،
هیچ سازوکار شفافی وجود ندارد،
و مهمتر از همه، هیچ جایگزینی هم برای خسارت اقتصادی و اجتماعی مردم ارائه نشده است.
اگر اینترنت خطر امنیتی است،
چرا برای کسانی که پول بیشتری دارند باز میشود؟
اگر دسترسی آزاد تهدید است،
چرا همان دسترسی با قیمت چندبرابری فروخته میشود؟
این تناقض، کل روایت رسمی را زیر سؤال میبرد.
واقعیت این است که اینترنت دیگر یک ابزار تفریحی یا فرعی نیست.
اینترنت زیرساخت زندگی مدرن است؛
مثل برق، آب، جاده و بانک.
قطع گسترده و طولانیمدت آن،
فقط محدودسازی ارتباطات نیست؛
فلج کردن اقتصاد، آموزش، نوآوری و اعتماد عمومی است.
و خطرناکتر از همه،
این شکاف عمیقیست که میان حکومت و نسل جدید ایجاد میکند.
نسلی که جهان را میشناسد،هیچ حکومتی با محرومکردن مردم از دسترسی آزاد به دانش، ارتباط و اقتصاد دیجیتال،
کارش جهانیست،
اقتصادش دیجیتال است،
و دیگر نمیپذیرد که حق اتصال به جهان،
به امتیازی طبقاتی تبدیل شود.
در بلندمدت احساس امنیت نخواهد کرد.
امنیت واقعی،
از اعتماد مردم میآید—
نه از خاموش کردن اینترنت.
آرش دارابیان
دوشنبه ۲۱ اردیبهشت ماه ۱۴۰۵
تهران
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍8❤4
در خلوت روشن با تو گریستهام
برای خاطر زندگان،
و در گورستان تاریک با تو خواندهام
زیباترین سرودها را
زیرا که مردگان این سال
عاشقترین زندگان بودهاند... شاملو
عکس پیکر رهاشده آیدا عقیلی
در حاشیه پشت بیمارستان الغدیر تهران. ۱۸ دیماه ۱۴۰۴
#فرهیختگان راهی به رهایی
برای خاطر زندگان،
و در گورستان تاریک با تو خواندهام
زیباترین سرودها را
زیرا که مردگان این سال
عاشقترین زندگان بودهاند... شاملو
عکس پیکر رهاشده آیدا عقیلی
در حاشیه پشت بیمارستان الغدیر تهران. ۱۸ دیماه ۱۴۰۴
#فرهیختگان راهی به رهایی
😢12
اقتصاد سیاسی فیلترینگ: از امنیت ملی تا بازار رانت
فروش اینترنت موسوم به «پرو» با چند برابر قیمت، رونق بازار کانفیگهای گران، و شکلگیری شبکهای از دسترسیهای طبقاتی به اینترنت، یکی از رسواترین نشانههای فروپاشی منطق رسمی فیلترینگ است. مسئله دیگر فقط محدودیت دسترسی نیست؛ مسئله این است که در پشت بسیاری از شعارهای تکراری درباره «امنیت ملی»، نه یک دکترین امنیتی منسجم دیده میشود، نه حتی یک سیاست جنگی قابل دفاع، بلکه یک اقتصاد رانتی کثیف و پرمنفعت پنهان شده است.
در نظریه حکمرانی دیجیتال، محدودسازی اینترنت زمانی میتواند ذیل منطق امنیت ملی توضیح داده شود که دستکم سه شرط داشته باشد: نخست، هدف امنیتی روشن و قابل سنجش؛ دوم، سازوکار اجرایی منسجم و غیرتبعیضآمیز؛ سوم، جایگزینهای نهادی، فنی و اقتصادی برای حفظ کارکردهای عادی جامعه. یعنی اگر دولت واقعاً مدعی است که اینترنت آزاد برای امنیت ملی خطرناک است، باید بتواند نشان دهد که چه تهدیدی را مهار میکند، با چه ابزار قانونی و فنی این کار را انجام میدهد، و چگونه از آسیب به آموزش، اقتصاد، ارتباطات، کسبوکار و زندگی روزمره مردم جلوگیری میکند.
نمونه چین، فارغ از آنکه با آن موافق باشیم یا مخالف، دستکم از منظر حکمرانی دیجیتال یک الگوی مشخص دارد: نظامی سختگیرانه، متمرکز، پرهزینه و سرکوبگر، اما همراه با زیرساخت داخلی، پلتفرمهای جایگزین، موتور جستوجو، پیامرسان، شبکه پرداخت، اکوسیستم تجارت الکترونیک، نظم اجرایی نسبتاً پایدار و منطق حکمرانی روشن. چین دیوار کشیده است، اما در کنار دیوار، شهر دیجیتال خودش را هم ساخته است. این الگو از منظر آزادیهای مدنی عمیقاً قابل نقد است، اما از منظر دولتسازی دیجیتال، بیبرنامه و تصادفی نیست.
مسئله در ایران دقیقاً همینجاست: نه اینترنت آزاد باقی مانده، نه یک اکوسیستم ملی کارآمد ساخته شده است. نه شفافیت وجود دارد، نه مسئولیتپذیری، نه زیرساخت جایگزین، نه کیفیت خدمات، نه امکان رقابت سالم. آنچه شکل گرفته، نه مدل چینی است و نه مدل باز جهانی؛ بلکه یک وضعیت خاکستری، فرسوده و رانتی است. دیواری ساختهاند که امنیت نمیآورد، اما بازار سوراخهای دیوار را پررونق کرده است.
در چنین وضعیتی، فیلترینگ دیگر فقط ابزار کنترل سیاسی یا امنیتی نیست؛ به یک سازوکار بازتوزیع رانت تبدیل میشود. بخشی از جامعه باید برای دسترسی به همان اینترنتی که قبلاً حق عادی او بوده، پول اضافه بپردازد. بخشی دیگر به واسطه نزدیکی به نهادها، شرکتها یا کانالهای خاص، دسترسی بهتر میگیرد. کسبوکارهای کوچک، دانشجویان، پژوهشگران، روزنامهنگاران و کاربران عادی هزینه میدهند، اما گروههایی از اختلال، محدودیت و تبعیض سود میبرند. این دقیقاً لحظهای است که سیاست امنیتی به اقتصاد غیررسمی قدرت تبدیل میشود.
از نظر اقتصاد سیاسی، چنین وضعیتی یک تناقض بنیادین دارد. دولت از مردم میخواهد محدودیت را به نام امنیت بپذیرند، اما همزمان اجازه میدهد بازارهای موازی برای دور زدن همان محدودیت شکل بگیرد. این یعنی خود ساختار حکمرانی، بهطور غیرمستقیم، ناکارآمدی سیاست خود را به رسمیت میشناسد. اگر فیلترینگ واقعاً برای امنیت حیاتی است، چرا مسیرهای پولی و طبقاتی برای عبور از آن تحمل میشود؟ و اگر عبور از آن ممکن و رایج است، پس این نظام محدودسازی دقیقاً از چه چیزی محافظت میکند؟
پاسخ تلخ این است که فیلترینگ در این شکل، بیش از آنکه ابزار امنیت ملی باشد، به ابزار تولید نابرابری دیجیتال تبدیل شده است. دسترسی به اینترنت از یک حق عمومی به یک امتیاز طبقاتی بدل میشود. کسانی که توان پرداخت دارند، از دیوار عبور میکنند؛ کسانی که ندارند، پشت دیوار میمانند. این وضعیت نه تنها امنیت نمیسازد، بلکه سرمایه اجتماعی را فرسوده میکند، اعتماد عمومی را کاهش میدهد، بهرهوری اقتصادی را پایین میآورد و شکاف میان دولت و جامعه را عمیقتر میکند.
امنیت ملی، در معنای واقعی آن، محصول انسجام، اعتماد، کارآمدی نهادی، توان فناورانه و مشروعیت سیاسی است. امنیت با ایجاد اختلال دائمی در زندگی مردم ساخته نمیشود. امنیت با تبدیل نیاز روزمره شهروندان به منبع درآمد گروههای خاص ساخته نمیشود. امنیت با سیاستی که هم مردم را عصبانی میکند، هم اقتصاد دیجیتال را تخریب میکند، هم دسترسی نابرابر میسازد و هم بازار رانت را گسترش میدهد، به دست نمیآید.
حسین قتیب
#فرهیختگان راهی به رهایی
فروش اینترنت موسوم به «پرو» با چند برابر قیمت، رونق بازار کانفیگهای گران، و شکلگیری شبکهای از دسترسیهای طبقاتی به اینترنت، یکی از رسواترین نشانههای فروپاشی منطق رسمی فیلترینگ است. مسئله دیگر فقط محدودیت دسترسی نیست؛ مسئله این است که در پشت بسیاری از شعارهای تکراری درباره «امنیت ملی»، نه یک دکترین امنیتی منسجم دیده میشود، نه حتی یک سیاست جنگی قابل دفاع، بلکه یک اقتصاد رانتی کثیف و پرمنفعت پنهان شده است.
در نظریه حکمرانی دیجیتال، محدودسازی اینترنت زمانی میتواند ذیل منطق امنیت ملی توضیح داده شود که دستکم سه شرط داشته باشد: نخست، هدف امنیتی روشن و قابل سنجش؛ دوم، سازوکار اجرایی منسجم و غیرتبعیضآمیز؛ سوم، جایگزینهای نهادی، فنی و اقتصادی برای حفظ کارکردهای عادی جامعه. یعنی اگر دولت واقعاً مدعی است که اینترنت آزاد برای امنیت ملی خطرناک است، باید بتواند نشان دهد که چه تهدیدی را مهار میکند، با چه ابزار قانونی و فنی این کار را انجام میدهد، و چگونه از آسیب به آموزش، اقتصاد، ارتباطات، کسبوکار و زندگی روزمره مردم جلوگیری میکند.
نمونه چین، فارغ از آنکه با آن موافق باشیم یا مخالف، دستکم از منظر حکمرانی دیجیتال یک الگوی مشخص دارد: نظامی سختگیرانه، متمرکز، پرهزینه و سرکوبگر، اما همراه با زیرساخت داخلی، پلتفرمهای جایگزین، موتور جستوجو، پیامرسان، شبکه پرداخت، اکوسیستم تجارت الکترونیک، نظم اجرایی نسبتاً پایدار و منطق حکمرانی روشن. چین دیوار کشیده است، اما در کنار دیوار، شهر دیجیتال خودش را هم ساخته است. این الگو از منظر آزادیهای مدنی عمیقاً قابل نقد است، اما از منظر دولتسازی دیجیتال، بیبرنامه و تصادفی نیست.
مسئله در ایران دقیقاً همینجاست: نه اینترنت آزاد باقی مانده، نه یک اکوسیستم ملی کارآمد ساخته شده است. نه شفافیت وجود دارد، نه مسئولیتپذیری، نه زیرساخت جایگزین، نه کیفیت خدمات، نه امکان رقابت سالم. آنچه شکل گرفته، نه مدل چینی است و نه مدل باز جهانی؛ بلکه یک وضعیت خاکستری، فرسوده و رانتی است. دیواری ساختهاند که امنیت نمیآورد، اما بازار سوراخهای دیوار را پررونق کرده است.
در چنین وضعیتی، فیلترینگ دیگر فقط ابزار کنترل سیاسی یا امنیتی نیست؛ به یک سازوکار بازتوزیع رانت تبدیل میشود. بخشی از جامعه باید برای دسترسی به همان اینترنتی که قبلاً حق عادی او بوده، پول اضافه بپردازد. بخشی دیگر به واسطه نزدیکی به نهادها، شرکتها یا کانالهای خاص، دسترسی بهتر میگیرد. کسبوکارهای کوچک، دانشجویان، پژوهشگران، روزنامهنگاران و کاربران عادی هزینه میدهند، اما گروههایی از اختلال، محدودیت و تبعیض سود میبرند. این دقیقاً لحظهای است که سیاست امنیتی به اقتصاد غیررسمی قدرت تبدیل میشود.
از نظر اقتصاد سیاسی، چنین وضعیتی یک تناقض بنیادین دارد. دولت از مردم میخواهد محدودیت را به نام امنیت بپذیرند، اما همزمان اجازه میدهد بازارهای موازی برای دور زدن همان محدودیت شکل بگیرد. این یعنی خود ساختار حکمرانی، بهطور غیرمستقیم، ناکارآمدی سیاست خود را به رسمیت میشناسد. اگر فیلترینگ واقعاً برای امنیت حیاتی است، چرا مسیرهای پولی و طبقاتی برای عبور از آن تحمل میشود؟ و اگر عبور از آن ممکن و رایج است، پس این نظام محدودسازی دقیقاً از چه چیزی محافظت میکند؟
پاسخ تلخ این است که فیلترینگ در این شکل، بیش از آنکه ابزار امنیت ملی باشد، به ابزار تولید نابرابری دیجیتال تبدیل شده است. دسترسی به اینترنت از یک حق عمومی به یک امتیاز طبقاتی بدل میشود. کسانی که توان پرداخت دارند، از دیوار عبور میکنند؛ کسانی که ندارند، پشت دیوار میمانند. این وضعیت نه تنها امنیت نمیسازد، بلکه سرمایه اجتماعی را فرسوده میکند، اعتماد عمومی را کاهش میدهد، بهرهوری اقتصادی را پایین میآورد و شکاف میان دولت و جامعه را عمیقتر میکند.
امنیت ملی، در معنای واقعی آن، محصول انسجام، اعتماد، کارآمدی نهادی، توان فناورانه و مشروعیت سیاسی است. امنیت با ایجاد اختلال دائمی در زندگی مردم ساخته نمیشود. امنیت با تبدیل نیاز روزمره شهروندان به منبع درآمد گروههای خاص ساخته نمیشود. امنیت با سیاستی که هم مردم را عصبانی میکند، هم اقتصاد دیجیتال را تخریب میکند، هم دسترسی نابرابر میسازد و هم بازار رانت را گسترش میدهد، به دست نمیآید.
حسین قتیب
#فرهیختگان راهی به رهایی
🔥2
این پیشنویس قطعنامه شورای امنیت مایه ننگ است و تصویب آن، چه تحت فشار آمریکا و چه به هر دلیل دیگر، صلح و حقوق بینالملل را بهطور جدی تضعیف خواهد کرد.
نخست، این قطعنامه اساساً نامتوازن است. بندهای مقدماتی آن بهصورت گزینشی اقدامات ایران را «محکوم» و «مایه تأسف» توصیف میکنند و ایران را بهعنوان عامل اصلی بیثباتی منطقه معرفی میکنند، بیآنکه هیچ اشارهای به زمینه گستردهتر بحران داشته باشند. یعنی به تجاوزات پیشین، حضور سنگین نظامی آمریکا، تشدید تنشها، تهدیدها و مطالبات حداکثری که خود در شکلگیری وضعیت کنونی نقش داشتهاند هیچ پرداخته نشده. این پیشنویس، با ترسیم مسئله بهصورت «ایران در برابر جهان»، هرگونه تعامل دیپلماتیک جدی را از پیش منتفی میکند.
دوم، متن قطعنامه ایران را به نقض آتشبس متهم میکند، اما بهطرزی ریاکارانه هیچ اشارهای به محاصره دریایی تحمیلشده از سوی آمریکا — که خود نقض فاحش آتشبس و حقوق بینالملل است — یا حملات مداوم اسرائیل به لبنان، که آن نیز نقض آتشبس محسوب میشود، ندارد.
این متن، اهداف جنگی آمریکا و اسرائیل را بهگونهای فریبکارانه در قالب «نگرانیهای بشردوستانه» یا مسئله «آزادی کشتیرانی» بازنمایی میکند، در حالی که هیچ اشارهای به حملات وحشیانه آمریکا و اسرائیل علیه زیرساختهای غیرنظامی ایران، بیمارستانها و تولیدکنندگان دارو ندارد. این حملات مصداق آشکار جنایات جنگی هستند و فاجعه واقعی انسانی را رقم زدهاند.
سوم، بندهای اجرایی قطعنامه، مطالباتی گسترده، فوری و یکجانبه را بدون هیچگونه اقدام متقابل برای ایران تحمیل میکنند. این بندها ایران را ملزم میسازند فوراً همه حملات و تهدیدها را متوقف کند، محل مینهای دریایی را اعلام و آنها را جمعآوری که و امکان ایجاد یک گذرگاه بشردوستانه را فراهم سازد؛ اما در عین حال، حضور ناوهای جنگی آمریکا، زیردریاییها و کشتیهای لجستیکی پشتیبان پایگاههای نظامی آمریکا را که به قصد تجاوز آزادانه از تنگه عبور میکردند و مستقیماً امنیت و منافع حیاتی ایران را تهدید میکردند، نادیده میگیرد.
همچنین، این متن هرگونه کمک کشورهای عضو سازمان ملل متحد به ایران برای «بستن تنگه یا وضع عوارض عبور» را ممنوع میکند و بدینترتیب حق حاکمیتی آنها برای انعقاد توافقات دوجانبه با ایران را نادیده میگیرد. در همین حال، بند ۶ «حق کشورهای عضو برای دفاع از کشتیهای خود» را مورد تأکید قرار میدهد؛ با اینکه این عبارت بهراحتی میتواند بهمنزله چراغ سبز برای رویارویی نظامی تعبیر شود. یعنی قطعنامه از یک سو هر مسیر ممکن برای کاهش تدریجی تنشها را مسدود کند و راه را برای اقدام نظامی هموار میسازد.
چهارم، این قطعنامه همان اصولی را تضعیف میکند که مدعی دفاع از آنهاست. این متن حقوق کشتیرانی ذیل کنوانسیون حقوق دریاهای سازمان ملل متحد را مورد استناد قرار میدهد، اما عملاً از یک کشور ساحلی میخواهد بهطور یکجانبه از موضع دفاعی خود در آبهایش دست بکشد، بی آنکه به نظامیسازی آن سوی کرانه خلیج فارس توسط آمریکا اشارهای داشته باشد. یعنی به اقدامی که تنگه را به امتداد یک منطقه نظامی تبدیل کرده و بیطرفی مورد انتظار از آبراههای بینالمللی را از میان برده است به هیچ عنوان نمیپردازد.
پنجم، این قطعنامه در حالی ادعا میکند در خدمت منافع اقتصاد جهانی است که در واقع بهدنبال تداوم بحران است. این متن هشدار میدهد در صورت عدم پایبندی ایران، موضوع دوباره به شورای امنیت بازخواهد گشت تا «اقدامات مؤثر، از جمله تحریمها» بررسی شود، بیآنکه این واقعیت را در نظر بگیرد که تحریمهای بیشتر یا حتی صرفِ تهدید به اقدام نظامی، در عمل موجب افزایش بیشتر قیمت جهانی انرژی و مواد غذایی خواهد شد.
در اصل، این قطعنامه به نحوی طراحی شده که نهتنها کمکی به صلح نخواهد کرد، بلکه تصویب آن یک اهرم پروپاگاندا برای ترامپ ایجاد خواهد کرد تا بتواند ادعا کند جامعه بینالمللی بهصورت پسینی به یک تجاوز غیرقانونی را مشروعیت بخشیده و او را برای تشدید تنشها با بیپروایی بیشتر جسورتر سازد. در این راستا، حمایت برخی دولتهای عربی از این قطعنامه نیز شرمآور است. این دولتها میزبان پایگاههای نظامی آمریکا در خاک خود بوده و بهطور مادی و معنوی تجاوزات را تسهیل کردهاند. آنها نه از منظر حقوقی و نه از منظر اخلاقی صلاحیت ارائه متنی را دارند که مدعی دفاع از اصول بنیادین منشور سازمان ملل متحد است.
https://x.com/i/status/2053888641974567299
رضا نصری
#فرهیختگان راهی به رهایی
نخست، این قطعنامه اساساً نامتوازن است. بندهای مقدماتی آن بهصورت گزینشی اقدامات ایران را «محکوم» و «مایه تأسف» توصیف میکنند و ایران را بهعنوان عامل اصلی بیثباتی منطقه معرفی میکنند، بیآنکه هیچ اشارهای به زمینه گستردهتر بحران داشته باشند. یعنی به تجاوزات پیشین، حضور سنگین نظامی آمریکا، تشدید تنشها، تهدیدها و مطالبات حداکثری که خود در شکلگیری وضعیت کنونی نقش داشتهاند هیچ پرداخته نشده. این پیشنویس، با ترسیم مسئله بهصورت «ایران در برابر جهان»، هرگونه تعامل دیپلماتیک جدی را از پیش منتفی میکند.
دوم، متن قطعنامه ایران را به نقض آتشبس متهم میکند، اما بهطرزی ریاکارانه هیچ اشارهای به محاصره دریایی تحمیلشده از سوی آمریکا — که خود نقض فاحش آتشبس و حقوق بینالملل است — یا حملات مداوم اسرائیل به لبنان، که آن نیز نقض آتشبس محسوب میشود، ندارد.
این متن، اهداف جنگی آمریکا و اسرائیل را بهگونهای فریبکارانه در قالب «نگرانیهای بشردوستانه» یا مسئله «آزادی کشتیرانی» بازنمایی میکند، در حالی که هیچ اشارهای به حملات وحشیانه آمریکا و اسرائیل علیه زیرساختهای غیرنظامی ایران، بیمارستانها و تولیدکنندگان دارو ندارد. این حملات مصداق آشکار جنایات جنگی هستند و فاجعه واقعی انسانی را رقم زدهاند.
سوم، بندهای اجرایی قطعنامه، مطالباتی گسترده، فوری و یکجانبه را بدون هیچگونه اقدام متقابل برای ایران تحمیل میکنند. این بندها ایران را ملزم میسازند فوراً همه حملات و تهدیدها را متوقف کند، محل مینهای دریایی را اعلام و آنها را جمعآوری که و امکان ایجاد یک گذرگاه بشردوستانه را فراهم سازد؛ اما در عین حال، حضور ناوهای جنگی آمریکا، زیردریاییها و کشتیهای لجستیکی پشتیبان پایگاههای نظامی آمریکا را که به قصد تجاوز آزادانه از تنگه عبور میکردند و مستقیماً امنیت و منافع حیاتی ایران را تهدید میکردند، نادیده میگیرد.
همچنین، این متن هرگونه کمک کشورهای عضو سازمان ملل متحد به ایران برای «بستن تنگه یا وضع عوارض عبور» را ممنوع میکند و بدینترتیب حق حاکمیتی آنها برای انعقاد توافقات دوجانبه با ایران را نادیده میگیرد. در همین حال، بند ۶ «حق کشورهای عضو برای دفاع از کشتیهای خود» را مورد تأکید قرار میدهد؛ با اینکه این عبارت بهراحتی میتواند بهمنزله چراغ سبز برای رویارویی نظامی تعبیر شود. یعنی قطعنامه از یک سو هر مسیر ممکن برای کاهش تدریجی تنشها را مسدود کند و راه را برای اقدام نظامی هموار میسازد.
چهارم، این قطعنامه همان اصولی را تضعیف میکند که مدعی دفاع از آنهاست. این متن حقوق کشتیرانی ذیل کنوانسیون حقوق دریاهای سازمان ملل متحد را مورد استناد قرار میدهد، اما عملاً از یک کشور ساحلی میخواهد بهطور یکجانبه از موضع دفاعی خود در آبهایش دست بکشد، بی آنکه به نظامیسازی آن سوی کرانه خلیج فارس توسط آمریکا اشارهای داشته باشد. یعنی به اقدامی که تنگه را به امتداد یک منطقه نظامی تبدیل کرده و بیطرفی مورد انتظار از آبراههای بینالمللی را از میان برده است به هیچ عنوان نمیپردازد.
پنجم، این قطعنامه در حالی ادعا میکند در خدمت منافع اقتصاد جهانی است که در واقع بهدنبال تداوم بحران است. این متن هشدار میدهد در صورت عدم پایبندی ایران، موضوع دوباره به شورای امنیت بازخواهد گشت تا «اقدامات مؤثر، از جمله تحریمها» بررسی شود، بیآنکه این واقعیت را در نظر بگیرد که تحریمهای بیشتر یا حتی صرفِ تهدید به اقدام نظامی، در عمل موجب افزایش بیشتر قیمت جهانی انرژی و مواد غذایی خواهد شد.
در اصل، این قطعنامه به نحوی طراحی شده که نهتنها کمکی به صلح نخواهد کرد، بلکه تصویب آن یک اهرم پروپاگاندا برای ترامپ ایجاد خواهد کرد تا بتواند ادعا کند جامعه بینالمللی بهصورت پسینی به یک تجاوز غیرقانونی را مشروعیت بخشیده و او را برای تشدید تنشها با بیپروایی بیشتر جسورتر سازد. در این راستا، حمایت برخی دولتهای عربی از این قطعنامه نیز شرمآور است. این دولتها میزبان پایگاههای نظامی آمریکا در خاک خود بوده و بهطور مادی و معنوی تجاوزات را تسهیل کردهاند. آنها نه از منظر حقوقی و نه از منظر اخلاقی صلاحیت ارائه متنی را دارند که مدعی دفاع از اصول بنیادین منشور سازمان ملل متحد است.
https://x.com/i/status/2053888641974567299
رضا نصری
#فرهیختگان راهی به رهایی
X (formerly Twitter)
Reza Nasri (@RezaNasri1) on X
This resolution is a disgrace, and its adoption, whether under US pressure or otherwise, would seriously undermine peace and international law.
First, the resolution is fundamentally unbalanced. Its preambular paragraphs selectively “deplore” and “condemn”…
First, the resolution is fundamentally unbalanced. Its preambular paragraphs selectively “deplore” and “condemn”…
👍4👎1
ابتلای شهروندان آمریکایی و فرانسوی به هانتاویروس
مقامهای بهداشتی فرانسه و آمریکا اعلام کردند دو نفر از مسافران کشتی تفریحی «هوندیوس» که به دلیل شیوع هانتاویروس در آبهای اقیانوس اطلس تخلیه شده بودند، پس از بازگشت به کشورهایشان به این ویروس مبتلا شدهاند.
در هلند، ۲۶ مسافر منتقلشده موظف شدهاند شش هفته در خانه قرنطینه شوند. بریتانیا نیز ۲۰ شهروند خود را به بیمارستان «ارو پارک» منتقل کرده تا طی ۷۲ ساعت تحت ارزیابی بالینی قرار گیرند. آلمان هم چهار مسافر را در واحد ایزوله ویژه بیمارستان دانشگاه فرانکفورت بستری کرده است.
#فرهیختگان راهی به رهایی
مقامهای بهداشتی فرانسه و آمریکا اعلام کردند دو نفر از مسافران کشتی تفریحی «هوندیوس» که به دلیل شیوع هانتاویروس در آبهای اقیانوس اطلس تخلیه شده بودند، پس از بازگشت به کشورهایشان به این ویروس مبتلا شدهاند.
در هلند، ۲۶ مسافر منتقلشده موظف شدهاند شش هفته در خانه قرنطینه شوند. بریتانیا نیز ۲۰ شهروند خود را به بیمارستان «ارو پارک» منتقل کرده تا طی ۷۲ ساعت تحت ارزیابی بالینی قرار گیرند. آلمان هم چهار مسافر را در واحد ایزوله ویژه بیمارستان دانشگاه فرانکفورت بستری کرده است.
#فرهیختگان راهی به رهایی
😱1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
نوروز و گاهشماری خورشیدی
عباس امانت
سخنرانی عباس امانت دربارهی نوروز و گاهشماری خورشیدی در جلسهای که روز جمعه ۱۷ آوریل با همکاری آسو و گالری آب انبار برای رونمایی کتاب او در لندن برگزار شد. در یوتیوب آسو ببینید.
نشر آسو
#فرهیختگان راهی به رهایی
عباس امانت
سخنرانی عباس امانت دربارهی نوروز و گاهشماری خورشیدی در جلسهای که روز جمعه ۱۷ آوریل با همکاری آسو و گالری آب انبار برای رونمایی کتاب او در لندن برگزار شد. در یوتیوب آسو ببینید.
نشر آسو
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤3👍1
میخواستم متن توصیفی بنویسم از شرایط اسفناک نازندگی و نامعیشت و قهقرایی که روان جمعی جامعه ایرانی رو چون سیاه چاله به خودش میکشه!
دیدم شاید نیازی نباشد...
آنکه درون آتش زندگی در ایران جنگ زده امروز میسوزد و میسازد، که نیاز به چنین توصیفاتی ندارد، کسی هم که چنین ادراکی ندارد (بعد گذشتن صدنیزه آب غم ز سر ملتی بی پناه) با چند خط نوشته زیر باد سرد خوشی یا خودخواهی، حرارت استخوان سوز این روزها را درک نخواهد کرد.
پس فقط میماند اینکه؛
در تبیین مالک یوم الدین گفتهاند؛ خداوند مالک همه روزهاست. یوم الدین اما آن روزی است که مومن و منکر هر دو تمامیت اقتدار و مالک بودن خدواند را در محشر قیامت به چشم خواهند دید!
مردم ما در تمام این سالها تحت فساد، ناکارآمدی، سو مدیریت، رانتخواری، تحریم، اختلاس، و هزار درد دیگر زار و نزار بود و برخی به این واقعیت مومن و برخی (عمدتا نشستگان سر سفره) انکار شدت درد و رنج مردم را داشتند.
امروز یوم الدین زیست و معیشت مردم ایران است و روزهای بزرگی برای آزمایش صبر، جوانمردی، دستگیری، کمک و حمایت همهی ماست.
امیدی که این روزها ولو با ابروی گشاده در روان دیگران میتوانیم ایجاد کنیم، قدر کرور کرور سکه و زر ارزش دارد که رند شهر آشوب گفته است؛ ابرو گشاده باش چو دستت گشاده نیست!
کاش میتوانستیم ولو به زحمت گوشی را برداریم و به چاه ویل بیندازیم این درد را که کسی حال ما را نمیپرسد و بپرسیم احوال دیگران را و تواصی کنیم به حق و توصیه کنیم یکدیگر را به صبر... این حداقل است.
درست کردن یک آش رشته داغ، حتی دعوت به پارک و گفتگوی دورهمی با چای ساده، خنداندن آدمها، معرفی فیلم و سریالهای خوب، اینها در این روزهای عسرت، بهانههایی برای مسرت است.
روی خوش، صورت خندان که رند شهر راز گفته است؛ با دل خونین، لب خندان بیاور همچو جام| نی گرت زخمی رسد، آیی چو چنگ اندر خروش...
پیش فرض را بگذاریم روی اینکه تک تک آدمهایی که از کنارمان رد میشوند ترسیدگان از فقر و نداری و تمام شدگانی هستند که صورت ظاهر خود را با سیلی عقل عرفی سرخ نگه داشتهاند.
دستمان نلرزد برای کمک که روزی رسان خداست. مثل پولی که گذاشته بودیم برای روز مبادا و حالا در ظهر بادای آن هستیم، هر کاری از دستمان بر میآید، این روزها وقتش است که تابستان تمام میشود و بیبخاری به یخ خواهد ماند!
اگر توان خنک کردن جگر تشنهای را داریم، حالا وقت دریا شدن است.
مسئولان (همانها که گفتار و رفتارشان امروز ما را ساخته) تنها توصیه میکنند به صرفه جویی! نفس صرفه جویی بد نیست اما حال و اراده جامعه با تک گزاره صرفهجویی و کلاه بر سر خود محکم نگهداشتن که از عسرتی چنین دهشتناک عبور نخواهد کرد!
توصیه من به خودم و شما به عکس است!
با کمترین داشتهها بذل و بخشش و ریخت و پاش کنیم برای دیگران!
راز رو آوردن آسمان به ما همین جمهوری عشق است، و الا که روی زمین تا زمین بود و زمان بود، آدمی بود که یکسف الدما و یفسد فی الارض!
جمعیت میلیونی ایرانیان خارج از کشور که معیشت به راه وتوان دستگیری دارند، کاش بدانند در روزهای امتحان بزرگی قرار دارند!
یاسر عرب
#فرهیختگان راهی به رهایی
دیدم شاید نیازی نباشد...
آنکه درون آتش زندگی در ایران جنگ زده امروز میسوزد و میسازد، که نیاز به چنین توصیفاتی ندارد، کسی هم که چنین ادراکی ندارد (بعد گذشتن صدنیزه آب غم ز سر ملتی بی پناه) با چند خط نوشته زیر باد سرد خوشی یا خودخواهی، حرارت استخوان سوز این روزها را درک نخواهد کرد.
پس فقط میماند اینکه؛
در تبیین مالک یوم الدین گفتهاند؛ خداوند مالک همه روزهاست. یوم الدین اما آن روزی است که مومن و منکر هر دو تمامیت اقتدار و مالک بودن خدواند را در محشر قیامت به چشم خواهند دید!
مردم ما در تمام این سالها تحت فساد، ناکارآمدی، سو مدیریت، رانتخواری، تحریم، اختلاس، و هزار درد دیگر زار و نزار بود و برخی به این واقعیت مومن و برخی (عمدتا نشستگان سر سفره) انکار شدت درد و رنج مردم را داشتند.
امروز یوم الدین زیست و معیشت مردم ایران است و روزهای بزرگی برای آزمایش صبر، جوانمردی، دستگیری، کمک و حمایت همهی ماست.
امیدی که این روزها ولو با ابروی گشاده در روان دیگران میتوانیم ایجاد کنیم، قدر کرور کرور سکه و زر ارزش دارد که رند شهر آشوب گفته است؛ ابرو گشاده باش چو دستت گشاده نیست!
کاش میتوانستیم ولو به زحمت گوشی را برداریم و به چاه ویل بیندازیم این درد را که کسی حال ما را نمیپرسد و بپرسیم احوال دیگران را و تواصی کنیم به حق و توصیه کنیم یکدیگر را به صبر... این حداقل است.
درست کردن یک آش رشته داغ، حتی دعوت به پارک و گفتگوی دورهمی با چای ساده، خنداندن آدمها، معرفی فیلم و سریالهای خوب، اینها در این روزهای عسرت، بهانههایی برای مسرت است.
روی خوش، صورت خندان که رند شهر راز گفته است؛ با دل خونین، لب خندان بیاور همچو جام| نی گرت زخمی رسد، آیی چو چنگ اندر خروش...
پیش فرض را بگذاریم روی اینکه تک تک آدمهایی که از کنارمان رد میشوند ترسیدگان از فقر و نداری و تمام شدگانی هستند که صورت ظاهر خود را با سیلی عقل عرفی سرخ نگه داشتهاند.
دستمان نلرزد برای کمک که روزی رسان خداست. مثل پولی که گذاشته بودیم برای روز مبادا و حالا در ظهر بادای آن هستیم، هر کاری از دستمان بر میآید، این روزها وقتش است که تابستان تمام میشود و بیبخاری به یخ خواهد ماند!
اگر توان خنک کردن جگر تشنهای را داریم، حالا وقت دریا شدن است.
مسئولان (همانها که گفتار و رفتارشان امروز ما را ساخته) تنها توصیه میکنند به صرفه جویی! نفس صرفه جویی بد نیست اما حال و اراده جامعه با تک گزاره صرفهجویی و کلاه بر سر خود محکم نگهداشتن که از عسرتی چنین دهشتناک عبور نخواهد کرد!
توصیه من به خودم و شما به عکس است!
با کمترین داشتهها بذل و بخشش و ریخت و پاش کنیم برای دیگران!
راز رو آوردن آسمان به ما همین جمهوری عشق است، و الا که روی زمین تا زمین بود و زمان بود، آدمی بود که یکسف الدما و یفسد فی الارض!
جمعیت میلیونی ایرانیان خارج از کشور که معیشت به راه وتوان دستگیری دارند، کاش بدانند در روزهای امتحان بزرگی قرار دارند!
یاسر عرب
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤8
سوپر اپلیکشنهای پر از خالی
راننده اسنپ از اینکه ماه گذشته خانوادهاش را با هفده میلیون تومان درآمد اداره کرده گفت؛ چون تهران خلوت بوده. گفت حتی توان خرید نوشابه خانواده نداشته (معلوم بود خیلی دوست دارد و معلوم بود بدون خانواده بهش نمیچسبد). گفت «هیچکس هم هیچی نمیگه. هستید تو روبیکا؟ یکساعت بالاوپایین کنی هیچ چیز به دردبخوری نیست بخوانی بفهمی چه خبر است... مردم احمقی هستیم»
اکثریت جمعیت فعلی کشور ایران متولد بعد از انقلاب ۵۷ هستند و شما زیادی از آنها متولد عصر دیجیتالاند، در مقابل، اکثریت حاکمان و سیاستگذاران همچنان متولد سالهای پیش از 57 هستند. همانها که از سالهای جوانی شروع کردهاند به حکمرانی و اصطلاح آشنای «فریزشده در پنجاه و هفت» درموردشان بکار میرود.
از ابتدای پیروزی انقلاب تلاشهای فراوان برای مالکیت کامل بر حافظه تاریخی، زبان و ذهنیت ایرانیان در جریان بوده است. از نظارت سفت و سخت بر محتوای درس و مدرسه و دانشگاه تا کنترل سختگیرانه انتشار کتاب و مجله و روزنامه و... تا رسید به عصر دیجیتال و رقابت دشواری که با انواع اصطلاحات «جنگ روایتها» و «عصر پسا حقیقت» و... سعی شد بیاعتبار شود.
فاجعه دیماه ۱۴۰۴ و عوامل آن را هر جور که تحلیل کنیم، از این پیام روشن گریزی نیست که برای استمرار حکمرانی نیازمند تجدید نظر در همه چیز از جمله سیاستهای مربوط به دانش و رسانه هستیم.
مطابق عادت مالوف حکمرانان این تجدیدنظر را مساوی تشدید کنترل و گسترش انحصار و مالکیت فکری و فرهنگی میدانند. اشتباهی که رخ داده در واقع کوتاهی در بندوبست بیشتر بوده است: ولنگاری آقا... همه چیز تقصیر اینترنت و فلان شبکههای خارجی و آن یک سریال پخش خانگی و...
نمیشود منکر تاثیر همه اینها و جدی بود خطرات آن شد، ولی مدتهاست گفتهاند و به تجربه دریافتهایم سانسور خبر و دادن روایتهای اغراق شده، آن هم به شکلی عریان، آنچنان که هیچ نسبتی با دانش و تجربه زندگی مردم نداشته باشد، نتایج معکوس ببار میآورد. خاصه در فضایی یکدست و پر از کلیشه و تکرار، تضاد خیلی بیشتر جلب توجه میکند و به سرعت بی اعتمادی میسازد.
برای همین رسانههای حرفهایتر شیوههای ظریفتری از سانسور را بکار میبندند که البته از دلایل موفقیت آنان و جلب اعتماد مخاطبان نیز هست. احتمالاً به همین دلیل است که جویندگان «حقیقت اخبار» وقتی تلاش میکنند در حد وسط اخبار رسمی داخل ایرانِ همیشه پیروز و بیبیسی فارسی و ایران درآستانه فروپاشی حقیقت را پیدا کنند، نهایتاً بیشتر به بیبیسی اعتماد میکنند تا صدا و سیما یا خبرگزاریهای داخلی.
بیاعتمادی به مراجع رسمی در واقع اصلیترین ابزار اثرگذاری بر افکار عمومی حاکمیت را به شکل خودخواسته واگذار کرده است: «اینا که هیچی نمیگن. بزن بیبیسی بفهمیم چه خبره».
قدم بعدی مقابله با «ولنگاری»، پارازیت و کندی و فیلتر و نهایتاً قطعی اینترنت.
راه حل نهایی بعد از هفتهها قطعی و خسارتهای شدید: اینترنت پروی گران و دور از دسترس عموم.
چه اتفاقی میافتد؟ بازهم پیشتر گفته و نشان دادهاند که در الگویی پیچیدهتر و با افزایش شمار افراد «نامطلع»؛ که در «سوپر اپلیکیشنهای» پر از خالی دنبال اثری از اوضاع خودشان و خبری از احوال کشور میگردند که نیست، اثرگذاری «دروغپردازان» آسانتر میشود. بدون هیچ مانع و سرعتگیری به قول تحلیلگران «رویا فروشی» میکنند و قربانی میگیرند.
مریم نصر
#فرهیختگان راهی به رهایی
راننده اسنپ از اینکه ماه گذشته خانوادهاش را با هفده میلیون تومان درآمد اداره کرده گفت؛ چون تهران خلوت بوده. گفت حتی توان خرید نوشابه خانواده نداشته (معلوم بود خیلی دوست دارد و معلوم بود بدون خانواده بهش نمیچسبد). گفت «هیچکس هم هیچی نمیگه. هستید تو روبیکا؟ یکساعت بالاوپایین کنی هیچ چیز به دردبخوری نیست بخوانی بفهمی چه خبر است... مردم احمقی هستیم»
اکثریت جمعیت فعلی کشور ایران متولد بعد از انقلاب ۵۷ هستند و شما زیادی از آنها متولد عصر دیجیتالاند، در مقابل، اکثریت حاکمان و سیاستگذاران همچنان متولد سالهای پیش از 57 هستند. همانها که از سالهای جوانی شروع کردهاند به حکمرانی و اصطلاح آشنای «فریزشده در پنجاه و هفت» درموردشان بکار میرود.
از ابتدای پیروزی انقلاب تلاشهای فراوان برای مالکیت کامل بر حافظه تاریخی، زبان و ذهنیت ایرانیان در جریان بوده است. از نظارت سفت و سخت بر محتوای درس و مدرسه و دانشگاه تا کنترل سختگیرانه انتشار کتاب و مجله و روزنامه و... تا رسید به عصر دیجیتال و رقابت دشواری که با انواع اصطلاحات «جنگ روایتها» و «عصر پسا حقیقت» و... سعی شد بیاعتبار شود.
فاجعه دیماه ۱۴۰۴ و عوامل آن را هر جور که تحلیل کنیم، از این پیام روشن گریزی نیست که برای استمرار حکمرانی نیازمند تجدید نظر در همه چیز از جمله سیاستهای مربوط به دانش و رسانه هستیم.
مطابق عادت مالوف حکمرانان این تجدیدنظر را مساوی تشدید کنترل و گسترش انحصار و مالکیت فکری و فرهنگی میدانند. اشتباهی که رخ داده در واقع کوتاهی در بندوبست بیشتر بوده است: ولنگاری آقا... همه چیز تقصیر اینترنت و فلان شبکههای خارجی و آن یک سریال پخش خانگی و...
نمیشود منکر تاثیر همه اینها و جدی بود خطرات آن شد، ولی مدتهاست گفتهاند و به تجربه دریافتهایم سانسور خبر و دادن روایتهای اغراق شده، آن هم به شکلی عریان، آنچنان که هیچ نسبتی با دانش و تجربه زندگی مردم نداشته باشد، نتایج معکوس ببار میآورد. خاصه در فضایی یکدست و پر از کلیشه و تکرار، تضاد خیلی بیشتر جلب توجه میکند و به سرعت بی اعتمادی میسازد.
برای همین رسانههای حرفهایتر شیوههای ظریفتری از سانسور را بکار میبندند که البته از دلایل موفقیت آنان و جلب اعتماد مخاطبان نیز هست. احتمالاً به همین دلیل است که جویندگان «حقیقت اخبار» وقتی تلاش میکنند در حد وسط اخبار رسمی داخل ایرانِ همیشه پیروز و بیبیسی فارسی و ایران درآستانه فروپاشی حقیقت را پیدا کنند، نهایتاً بیشتر به بیبیسی اعتماد میکنند تا صدا و سیما یا خبرگزاریهای داخلی.
بیاعتمادی به مراجع رسمی در واقع اصلیترین ابزار اثرگذاری بر افکار عمومی حاکمیت را به شکل خودخواسته واگذار کرده است: «اینا که هیچی نمیگن. بزن بیبیسی بفهمیم چه خبره».
قدم بعدی مقابله با «ولنگاری»، پارازیت و کندی و فیلتر و نهایتاً قطعی اینترنت.
راه حل نهایی بعد از هفتهها قطعی و خسارتهای شدید: اینترنت پروی گران و دور از دسترس عموم.
چه اتفاقی میافتد؟ بازهم پیشتر گفته و نشان دادهاند که در الگویی پیچیدهتر و با افزایش شمار افراد «نامطلع»؛ که در «سوپر اپلیکیشنهای» پر از خالی دنبال اثری از اوضاع خودشان و خبری از احوال کشور میگردند که نیست، اثرگذاری «دروغپردازان» آسانتر میشود. بدون هیچ مانع و سرعتگیری به قول تحلیلگران «رویا فروشی» میکنند و قربانی میگیرند.
مریم نصر
#فرهیختگان راهی به رهایی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفتوگو و خرد آغاز میشود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
❤6
گفتوگوی تفصیلی محسن کدیور با ایرنا:
تمدن ایران لقمه گلوگیری است که متجاوزان طمعکار را خفه خواهد کرد
مذاکره جای بده و بستان، و تحصیل مطالبات بیشتر به نفع منافع ملی است.
"مسئله ایران" دو جنبه دارد:
۱) استقلال، تمامیت ارضی، پیشینه تمدنی و فرهنگی، زیرساختهای خدماتی، اقتدار قوای مسلح کشور، و صنایع خودکفای غیرنظامی و نظامی.
هرگونه تفسیر انحصاری این دفاع جانانه به نفع نظام سیاسی مستقر مغالطه است.
۲) حاکمیت قانون، عدالت اجتماعی، آزادی، دموکراسی و رضایتمندی مردم، رعایت مطلق منافع ملی و تقدم آن بر هر تلقی فراملی.
بخش بزرگی از مردم ایران در این جنبه، مطالبات انباشتهشدهای دارند که با تلقی حاکمیت زاویه دارد.
#فرهیختگان راهی به رهایی
تمدن ایران لقمه گلوگیری است که متجاوزان طمعکار را خفه خواهد کرد
مذاکره جای بده و بستان، و تحصیل مطالبات بیشتر به نفع منافع ملی است.
"مسئله ایران" دو جنبه دارد:
۱) استقلال، تمامیت ارضی، پیشینه تمدنی و فرهنگی، زیرساختهای خدماتی، اقتدار قوای مسلح کشور، و صنایع خودکفای غیرنظامی و نظامی.
هرگونه تفسیر انحصاری این دفاع جانانه به نفع نظام سیاسی مستقر مغالطه است.
۲) حاکمیت قانون، عدالت اجتماعی، آزادی، دموکراسی و رضایتمندی مردم، رعایت مطلق منافع ملی و تقدم آن بر هر تلقی فراملی.
بخش بزرگی از مردم ایران در این جنبه، مطالبات انباشتهشدهای دارند که با تلقی حاکمیت زاویه دارد.
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤1
مصاحبه_با_ایرنا_تمدن_ایران_لقمه_گلوگیری_است_که_متجاوزان_طمعکار.pdf
530.7 KB
متن کامل مصاحبه محسن کدیور با ایرنا
تمدن ایران لقمه گلوگیری است که متجاوزان طمعکار را خفه خواهد کرد
#فرهیختگان راهی به رهایی
تمدن ایران لقمه گلوگیری است که متجاوزان طمعکار را خفه خواهد کرد
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤2
آیاحاکمان جمهوری اسلامی؛قدردان بهترین مردم جهان هستند!
علی نظری روزنامه نگار
اگر به رفتارهوشمندانه ایرانیان در دو جنگ تحمیلی اخیر دقت کنیم به واقعیتی مبرهن و انکار ناپذیر خواهیم رسید.
ترامپ و نتانیاهو به خیال واهی برپایی جنگ خانمانسوز(۱۲ و ۴۰ روزه)تصور می کردند،میتوانند مردم ایران را با یک جنگ و به بهانه گرانی های اخیر به کف خیابان بکشانند،تا شاید به رویای تعویض نظام سیاسی حاکم بر ایران ست یابند!
مقامات و روزنامه نگاران آمریکایی در پایان جنگ دوم(چهل روزه) بر این عقیده اند که ترامپ نتوانست به هیچ کدام از اهداف خویش در این جنگ دست یابد!
بنده بعنوان عضو قدیمی خانواده رسانه کشور که افتخار نیابت افکار عمومی را دارم با قاطعیت عرض میکنم؛حضور قدرتمند مردم در کنار نیروهای مسلح برای سرافرازی وطن باعث شد,ترامپ و نتانیاهو سرافکنده از جنگ اخیر خارج شوند!
شاید خیلی از تحلیل گران سیاسی،بزرگترین ابزاربازدارندگی ایران در جنگ اخیر را قدرت موشکی عظیم جمهوری اسلامی بدانند.اما بنده براین باور هستم،حضور شور آفرین مردم هوشمند ایران در دفاع از خاک وطن،عرصه این جنگ بزرگ را به نفع ایران راتغییر داد و باعث اعجاب جهانیان شد.
بیان و بازگو کردن بزرگی و عزت مردم ایران هرگز اغراق و مبالغه نیست.هموطنانی که در۱۸و۱۹ دی در سوگ از دست دادن عزیزان خویش از نظام مستقر خشمگین بودند و رخت عزا بر تن کرده بودند،اما به محض تحمیل جنگ چهل روزه بر کشورشان، با اتخاذتصمیمی هوشمندانه و حمایت قاطع از تمامیت ارضی وطن بار دیگر دشمنان طمع کار ایران را مایوس نمودند!
ایران ما امروزه از ملتی بالغ،صبور و باهوش برخوردار است.حکمرانی بر چنین مردمی واقعا باید مبتنی بر تدبیر و درایت و با رویکرد قدر شناسانه باشد.
اکنون به صراحت به حاکمیت می گویم باید به شکرانه برخورداری از وجودچنین مردمی باید به فکر گشایش اقتصادی در کشور باشند.
قطع اینترنت، فقر و تورم بالای۵۰ درصد، هرگز زیبنده این ملت هوشمند و فداکار نیست!
محروم کردن مردم از یک زیست نورمال دیجبتال و خاموشی اینترنت رفتاری نا سپاسانه است. باید اعتراف کنیم چنین مردمی هرگز نباید از سوی حاکمیت نامحرم تلقی شوند.
مگر این ملت نبودند که در هنگامه جنگی بزرگ، اختلافات سیاسی با جناح حاکم را کنار گذاشتند و موج یکپارچگی و همبستگی ملی را در کشور رقم زدند؟
چرا امروز در دوره آتس بس چندین میلیون نفر از هموطنان ما که منبع ارتزاق خانواده هایشان از کسب و کار اینترنتی است،دچار مشکلات معیشتی و کوچکتر شدن سفره هایشان باشند؟
وقتی که خاموشی اینترنت را بر چنین ملتی تحمیل می کنید، در واقع قدر دان این حماسه بزرگ ملت در دوجنگ اخیر هستید!با وصل اینترنت هیچ خطری نظام جمهوری اسلامی را تهدید نمی کند؛ بلکه پروژه آشتی دولت و ملت موجب افزایش همبستگی ملی می گردد!
چاره جویی حاکمان جمهوری اسلامی برای معیشت هرچه بهتر مردم ایران،بمنزله شکر نعمت ازصبوری و خردمندی این مردم در دوجنگ اخیر است!
زندگی پر از رنج میلیونها نفر ایرانی که این روزها بشدت در معرض تورم بالای ۵۲/ هستند،پاسخ مناسب حاکمیت به مردم ایران نیست!باید بزرگترین الویت و راهبرد حاکمان جمهوری در اداره امور کشور گشایش اقتصادی و بهبود معیشت مردم باشد!
آیا وضعیت اقتصادی میلیونها شهروند ایرانی نشانه ای از قدر دانب ملت صبورایران توسط حاکمیت است؟
حجم گسترده عملیات جنگ روانی دشمن از طریق بلندگوهایی چون اسراییل اینتر ناشنال به گونه ای طراحی و اجرا شد که اندیشکده های رژیم صهیونیستی چشم به شورش مردم ایران علیه نظام حاکم دوخته بودند!
آنچه که در دوجنگ اخیر موجب شکست خفت بار دشمنان این مرز و بوم شد،حضور هشیارانه مردم در سپهر سیاسی در دفاع از ایران بود!
آقای جمهوری اسلامی بدان؛ موشک قدرت نظامی می آورد اما توده های آگاه هستند که موجب اقتدار ملی کشور می باشند!
اگر امروز در این جنگ مغلوب نشدیم به برکت هوشمندی و دوراندیشی این مردم است که نمونه اش در تاریخ جهان یافت نمی شود!
#فرهیختگان راهی به رهایی
علی نظری روزنامه نگار
اگر به رفتارهوشمندانه ایرانیان در دو جنگ تحمیلی اخیر دقت کنیم به واقعیتی مبرهن و انکار ناپذیر خواهیم رسید.
ترامپ و نتانیاهو به خیال واهی برپایی جنگ خانمانسوز(۱۲ و ۴۰ روزه)تصور می کردند،میتوانند مردم ایران را با یک جنگ و به بهانه گرانی های اخیر به کف خیابان بکشانند،تا شاید به رویای تعویض نظام سیاسی حاکم بر ایران ست یابند!
مقامات و روزنامه نگاران آمریکایی در پایان جنگ دوم(چهل روزه) بر این عقیده اند که ترامپ نتوانست به هیچ کدام از اهداف خویش در این جنگ دست یابد!
بنده بعنوان عضو قدیمی خانواده رسانه کشور که افتخار نیابت افکار عمومی را دارم با قاطعیت عرض میکنم؛حضور قدرتمند مردم در کنار نیروهای مسلح برای سرافرازی وطن باعث شد,ترامپ و نتانیاهو سرافکنده از جنگ اخیر خارج شوند!
شاید خیلی از تحلیل گران سیاسی،بزرگترین ابزاربازدارندگی ایران در جنگ اخیر را قدرت موشکی عظیم جمهوری اسلامی بدانند.اما بنده براین باور هستم،حضور شور آفرین مردم هوشمند ایران در دفاع از خاک وطن،عرصه این جنگ بزرگ را به نفع ایران راتغییر داد و باعث اعجاب جهانیان شد.
بیان و بازگو کردن بزرگی و عزت مردم ایران هرگز اغراق و مبالغه نیست.هموطنانی که در۱۸و۱۹ دی در سوگ از دست دادن عزیزان خویش از نظام مستقر خشمگین بودند و رخت عزا بر تن کرده بودند،اما به محض تحمیل جنگ چهل روزه بر کشورشان، با اتخاذتصمیمی هوشمندانه و حمایت قاطع از تمامیت ارضی وطن بار دیگر دشمنان طمع کار ایران را مایوس نمودند!
ایران ما امروزه از ملتی بالغ،صبور و باهوش برخوردار است.حکمرانی بر چنین مردمی واقعا باید مبتنی بر تدبیر و درایت و با رویکرد قدر شناسانه باشد.
اکنون به صراحت به حاکمیت می گویم باید به شکرانه برخورداری از وجودچنین مردمی باید به فکر گشایش اقتصادی در کشور باشند.
قطع اینترنت، فقر و تورم بالای۵۰ درصد، هرگز زیبنده این ملت هوشمند و فداکار نیست!
محروم کردن مردم از یک زیست نورمال دیجبتال و خاموشی اینترنت رفتاری نا سپاسانه است. باید اعتراف کنیم چنین مردمی هرگز نباید از سوی حاکمیت نامحرم تلقی شوند.
مگر این ملت نبودند که در هنگامه جنگی بزرگ، اختلافات سیاسی با جناح حاکم را کنار گذاشتند و موج یکپارچگی و همبستگی ملی را در کشور رقم زدند؟
چرا امروز در دوره آتس بس چندین میلیون نفر از هموطنان ما که منبع ارتزاق خانواده هایشان از کسب و کار اینترنتی است،دچار مشکلات معیشتی و کوچکتر شدن سفره هایشان باشند؟
وقتی که خاموشی اینترنت را بر چنین ملتی تحمیل می کنید، در واقع قدر دان این حماسه بزرگ ملت در دوجنگ اخیر هستید!با وصل اینترنت هیچ خطری نظام جمهوری اسلامی را تهدید نمی کند؛ بلکه پروژه آشتی دولت و ملت موجب افزایش همبستگی ملی می گردد!
چاره جویی حاکمان جمهوری اسلامی برای معیشت هرچه بهتر مردم ایران،بمنزله شکر نعمت ازصبوری و خردمندی این مردم در دوجنگ اخیر است!
زندگی پر از رنج میلیونها نفر ایرانی که این روزها بشدت در معرض تورم بالای ۵۲/ هستند،پاسخ مناسب حاکمیت به مردم ایران نیست!باید بزرگترین الویت و راهبرد حاکمان جمهوری در اداره امور کشور گشایش اقتصادی و بهبود معیشت مردم باشد!
آیا وضعیت اقتصادی میلیونها شهروند ایرانی نشانه ای از قدر دانب ملت صبورایران توسط حاکمیت است؟
حجم گسترده عملیات جنگ روانی دشمن از طریق بلندگوهایی چون اسراییل اینتر ناشنال به گونه ای طراحی و اجرا شد که اندیشکده های رژیم صهیونیستی چشم به شورش مردم ایران علیه نظام حاکم دوخته بودند!
آنچه که در دوجنگ اخیر موجب شکست خفت بار دشمنان این مرز و بوم شد،حضور هشیارانه مردم در سپهر سیاسی در دفاع از ایران بود!
آقای جمهوری اسلامی بدان؛ موشک قدرت نظامی می آورد اما توده های آگاه هستند که موجب اقتدار ملی کشور می باشند!
اگر امروز در این جنگ مغلوب نشدیم به برکت هوشمندی و دوراندیشی این مردم است که نمونه اش در تاریخ جهان یافت نمی شود!
#فرهیختگان راهی به رهایی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفتوگو و خرد آغاز میشود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
👍3❤1
جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، بار دیگر توجهها را به مسائلی چون نگاه ملی، دفاع از میهن و نسبت شهروندان ایرانی با این مفاهیم جلب کرد. در چنین فضایی، پرسش از «هویت» و جایگاه ایران در جهان، اهمیتی دوچندان پیدا میکند.
در این گفتار، #مصطفی_بستانی با رویکردی تحلیلی و انتقادی، ریشههای تاریخی و فکری ایده «#استثناگرایی_ایرانی» را واکاوی میکند و نشان میدهد چگونه «استثنا بودن» از یک توصیف ساده، به یک چارچوب ذهنی و حتی ایدئولوژیک بدل شده است؛ چارچوبی که نهتنها در ادبیات و تاریخنگاری، بلکه در سیاست خارجی و نظام فکری امروز ایران نیز حضوری پررنگ دارد.
این ویدئو تلاشی است برای بازاندیشی در یکی از مفروضات عمیق و کمتر به چالش کشیدهشده در ذهن ایرانی: اینکه آیا واقعاً «استثنا بودن» میتواند مبنایی برای پیشرفت باشد، یا برعکس، خود به مانعی در مسیر توسعه تبدیل شده است.
نیماد
https://www.youtube.com/watch?v=lW-MlyswCPA
#فرهیختگان راهی به رهایی
در این گفتار، #مصطفی_بستانی با رویکردی تحلیلی و انتقادی، ریشههای تاریخی و فکری ایده «#استثناگرایی_ایرانی» را واکاوی میکند و نشان میدهد چگونه «استثنا بودن» از یک توصیف ساده، به یک چارچوب ذهنی و حتی ایدئولوژیک بدل شده است؛ چارچوبی که نهتنها در ادبیات و تاریخنگاری، بلکه در سیاست خارجی و نظام فکری امروز ایران نیز حضوری پررنگ دارد.
این ویدئو تلاشی است برای بازاندیشی در یکی از مفروضات عمیق و کمتر به چالش کشیدهشده در ذهن ایرانی: اینکه آیا واقعاً «استثنا بودن» میتواند مبنایی برای پیشرفت باشد، یا برعکس، خود به مانعی در مسیر توسعه تبدیل شده است.
نیماد
https://www.youtube.com/watch?v=lW-MlyswCPA
#فرهیختگان راهی به رهایی
YouTube
«استثناگرایی ايرانی» چيست و چرا برای انديشيدن به توسعه در ايران بايد بر آن غلبه كرد؟
🔹جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، بار دیگر توجهها را به مسائلی چون نگاه ملی، دفاع از میهن و نسبت شهروندان ایرانی با این مفاهیم جلب کرد. در چنین فضایی، پرسش از «هویت» و جایگاه ایران در جهان، اهمیتی دوچندان پیدا میکند.
🔹در این گفتار، مصطفی بستانی با رویکردی…
🔹در این گفتار، مصطفی بستانی با رویکردی…
👍1
حدود دو ماه و نیم پس از آغاز جنگ ایالات متحده و اسرائیل با ایران و در میانه آتشبس شکننده، ایرانیان با افزایش شدید قیمت مواد غذایی مواجهند، بهطوری که نرخ برخی اقلام اساسی به نسبت بهار سال قبل تا بیش از ۳۰۰ درصد رشد کرده است.
گزارشهای متعدد از شرایط بحرانی بسیاری از خانوارهای ایرانی خبر میدهد که قادر به تامین منابع مالی لازم برای خرید غذای کامل شامل پروتئین و حتی روغن نیستند و سفره آنها بهمراتب کوچکتر از قبل شده است.
بررسیهای روزنامه دنیای اقتصاد نشان میدهد قیمت ۱۱ قلم کالای کلیدی سبد کالابرگ در مقایسه با فروردین سال گذشته ۱۴۸درصد جهش یافته که به معنای ۲.۵ برابر شدن بار مالی تامین این اقلام برای سفره خانوارهاست.
طبق گزارش این روزنامه، روغن مایع با تورم ۳۰۸ درصدی، پیشتاز گرانی در این سبد بوده و بهای آن نسبت به سال گذشته ۴ برابر شده است. در رتبههای بعدی، مرغ ماشینی گرم با ۱۹۱ درصد و برنج ایرانی با ۱۷۳ درصد رشد قیمت، بیشترین فشار تورمی را ثبت کردهاند.
گزارشگر شبکه خبری الجزیره در ایران هم مواردی از تورم قیمت مواد غذایی را فهرست کرده که در گزارش دنیای اقتصاد نیست، از جمله روغن نباتی جامد که ۳۷۵ درصد افزایش داشته است.
ادامه گزارش در نیماد
https://neemaad.com/nmd10032188.htm
#فرهیختگان راهی به رهایی
گزارشهای متعدد از شرایط بحرانی بسیاری از خانوارهای ایرانی خبر میدهد که قادر به تامین منابع مالی لازم برای خرید غذای کامل شامل پروتئین و حتی روغن نیستند و سفره آنها بهمراتب کوچکتر از قبل شده است.
بررسیهای روزنامه دنیای اقتصاد نشان میدهد قیمت ۱۱ قلم کالای کلیدی سبد کالابرگ در مقایسه با فروردین سال گذشته ۱۴۸درصد جهش یافته که به معنای ۲.۵ برابر شدن بار مالی تامین این اقلام برای سفره خانوارهاست.
طبق گزارش این روزنامه، روغن مایع با تورم ۳۰۸ درصدی، پیشتاز گرانی در این سبد بوده و بهای آن نسبت به سال گذشته ۴ برابر شده است. در رتبههای بعدی، مرغ ماشینی گرم با ۱۹۱ درصد و برنج ایرانی با ۱۷۳ درصد رشد قیمت، بیشترین فشار تورمی را ثبت کردهاند.
گزارشگر شبکه خبری الجزیره در ایران هم مواردی از تورم قیمت مواد غذایی را فهرست کرده که در گزارش دنیای اقتصاد نیست، از جمله روغن نباتی جامد که ۳۷۵ درصد افزایش داشته است.
ادامه گزارش در نیماد
https://neemaad.com/nmd10032188.htm
#فرهیختگان راهی به رهایی
neemaad.com
تورم، سفره ایرانیان جنگزده را کوچکتر کرد؛ جهش ۱۰۰ تا ۳۰۰ درصدی قیمت غذا
حدود دو ماه و نیم پس از آغاز جنگ ایالات متحده و اسرائیل با ایران و در میانه آتشبس شکننده، ایرانیان با افزایش شدید قیمت مواد غذایی مواجهند، بهطوری که نرخ برخی اقلام اساسی به نسبت بهار سال قبل تا بیش…
😢3👍1
به رغم تمایلی که صوفیان به پارسیگویی و پارسینویسی داشتند زبان اصلی تصوف در آثار مکتوب تا مدتها "تازی" ماند و صوفیان سعی کردند به خصوص اصطلاحات خود را حتیالمقدور از قرآن و حدیث بگیرند. از قرن پنجم به بعد، صوفیان زبان شاعرانهای را که سابقا خراباتیان و شاهدبازان به کار میبردند وارد اشعار غنایی خود کردند که در اصل برای بیان تجربههای عرفانی اربابان وجد و حال سروده شده بود. آنها حدود یک قرن بعد از قتل حلاج، مذهبی را تاسیس کردند که مابعدالطبیعه و روانشناسی آن مبتنی بر مفهوم "عشق" بود. عشقی که حلاج آن را به عنوان "آتش" تعریف کرده بود. زبان تصوف این صوفیان -که تصوفی عاشقانه بود و من آن را مذهب نوحلاجی نامیدهام- پارسی بود و اصطلاحات آن نه از قرآن و حدیث بلکه از اشعار غنایی شاهدبازان و خراباتیان گرفته شده بود. نمادها و تمثیلاتی نظیر تمثیل پروانه و شمع.
پارسیگویی در تصوف - نصرالله پورجوادی
از شکفتن در آفتاب
#فرهیختگان راهی به رهایی
پارسیگویی در تصوف - نصرالله پورجوادی
از شکفتن در آفتاب
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤2
«امــــر ملــــــــی و جنـــــــگ»
بزرگترین همایش علوم انسانی با محوریت ایران
1️⃣ نشست اول
با حضور:
👤سیدعطاءالله مهاجرانی
▪️استاد بازنشسته دانشگاه تربیت مدرس
▪️وزیر اسبق فرهنگ و ارشاد اسلامی
👤علی میرسپاسی
▪️استاد جامعهشناسی دانشگاه نیویورک
👤وحید شالچی
▪️استاد جامعهشناسی دانشگاه علامه طباطبایی
▪️معاون فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم
👤سعید زیباکلام
▪️استاد بازنشسته فلسفه دانشگاه تهران
👤حسین هوشمند
▪️استاد اخلاق تطبیقی دانشگاه کنکوردیا کانادا
👤سعید طاوسی
▪️استاد تاریخ دانشگاه علامه طباطبایی
👤محمدرضا جوادی یگانه
▪️استاد علوم اجتماعی دانشگاه تهران
👤متین رمضانخواه
▪️جامعهشناس و معاون مطالعات دفتر هیئت دولت
👤جواد حیدری
▪️استاد علوم سیاسی دانشگاه شاهد
👤شیرین سعیدی
▪️استاد (تعلیقی) علوم سیاسی دانشگاه آرکانزاس امریکا
➕و جمعی دیگر از اساتید مطرح کشور.
📆 چهارشنبه، ۲۳ اردیبهشتماه
⏰ ساعت ۹ لغایت ۱۸
📍دانشگاه شهید بهشتی، مقابل پژوهشکده لیزر و پلاسما
(محل مورد اصابت توسط دشمن امریکایی-صهیـونیستی)
لینک ثبتنام:
https://formafzar.com/form/cdr3t
#فرهیختگان راهی به رهایی
بزرگترین همایش علوم انسانی با محوریت ایران
1️⃣ نشست اول
با حضور:
👤سیدعطاءالله مهاجرانی
▪️استاد بازنشسته دانشگاه تربیت مدرس
▪️وزیر اسبق فرهنگ و ارشاد اسلامی
👤علی میرسپاسی
▪️استاد جامعهشناسی دانشگاه نیویورک
👤وحید شالچی
▪️استاد جامعهشناسی دانشگاه علامه طباطبایی
▪️معاون فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم
👤سعید زیباکلام
▪️استاد بازنشسته فلسفه دانشگاه تهران
👤حسین هوشمند
▪️استاد اخلاق تطبیقی دانشگاه کنکوردیا کانادا
👤سعید طاوسی
▪️استاد تاریخ دانشگاه علامه طباطبایی
👤محمدرضا جوادی یگانه
▪️استاد علوم اجتماعی دانشگاه تهران
👤متین رمضانخواه
▪️جامعهشناس و معاون مطالعات دفتر هیئت دولت
👤جواد حیدری
▪️استاد علوم سیاسی دانشگاه شاهد
👤شیرین سعیدی
▪️استاد (تعلیقی) علوم سیاسی دانشگاه آرکانزاس امریکا
➕و جمعی دیگر از اساتید مطرح کشور.
📆 چهارشنبه، ۲۳ اردیبهشتماه
⏰ ساعت ۹ لغایت ۱۸
📍دانشگاه شهید بهشتی، مقابل پژوهشکده لیزر و پلاسما
(محل مورد اصابت توسط دشمن امریکایی-صهیـونیستی)
لینک ثبتنام:
https://formafzar.com/form/cdr3t
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤1👍1
درود به همراهان هشیوار،
اگر جمهوری اسلامی سقوط کند، چه نوع سیستم حکمرانی میتواند آیندهای پایدارتر، آزادتر، دموکرات تر و با حفظ منافع ملی برای ایران بسازد؟
در این گفتگوی ویژه، از منظر جامعه شناسی مردمی و سیاسی، سیستم های حکمرانی، تاریخ و باستانشناسی درباره آینده ایران گفتگو میکنیم؛ از جمهوری و پادشاهی مشروطه-پارلمانی تا دموکراسی، تمرکز قدرت، خطر فروپاشی، چالشهای دوران گذار و نقش خرد جمعی مردم در تعیین نوع سیستم حکومتی آینده.
با حضور:
سجاد فتاحی — جامعهشناس سیاسی و پژوهشگر سیستم های حکمرانی
جواد حسینزاده — باستانشناس
شروین وکیلی — جامعهشناس و تاریخ نگار
مهدی شفا — زیست شناس، میزبان
گفتگوی کامل در کانال یوتیوب هشیوار
https://youtu.be/0TEdHlkjRlM?si=S3OMnXjQomSKSW7U
#فرهیختگان راهی به رهایی
اگر جمهوری اسلامی سقوط کند، چه نوع سیستم حکمرانی میتواند آیندهای پایدارتر، آزادتر، دموکرات تر و با حفظ منافع ملی برای ایران بسازد؟
در این گفتگوی ویژه، از منظر جامعه شناسی مردمی و سیاسی، سیستم های حکمرانی، تاریخ و باستانشناسی درباره آینده ایران گفتگو میکنیم؛ از جمهوری و پادشاهی مشروطه-پارلمانی تا دموکراسی، تمرکز قدرت، خطر فروپاشی، چالشهای دوران گذار و نقش خرد جمعی مردم در تعیین نوع سیستم حکومتی آینده.
با حضور:
سجاد فتاحی — جامعهشناس سیاسی و پژوهشگر سیستم های حکمرانی
جواد حسینزاده — باستانشناس
شروین وکیلی — جامعهشناس و تاریخ نگار
مهدی شفا — زیست شناس، میزبان
گفتگوی کامل در کانال یوتیوب هشیوار
https://youtu.be/0TEdHlkjRlM?si=S3OMnXjQomSKSW7U
#فرهیختگان راهی به رهایی
YouTube
ایران وتغییر رژیمحکمرانی: چه نوع سیستم حکومتی برای ایران مناسب تر است؟
در این گفتوگوی ویژه از پادکست هشیوار، به یکی از مهمترین پرسشهای کنونی جامعه میپردازیم:
چه نوع سیستم سیاسی و حکومتی میتواند آیندهای پایدارتر، آزادتر، عقلانیتر و دموکرات تر با حفظ منافع ملی برای ایران رقم بزند؟
در این مباحثه، از زاویههای متفاوت جامعهشناسی…
چه نوع سیستم سیاسی و حکومتی میتواند آیندهای پایدارتر، آزادتر، عقلانیتر و دموکرات تر با حفظ منافع ملی برای ایران رقم بزند؟
در این مباحثه، از زاویههای متفاوت جامعهشناسی…
🔥2
پیام دکتر پزشکیان به مراسم بزرگداشت پروفسور «یوسف ثبوتی» و رونمایی از کتاب «سخن ثبوتی»؛
🗓۱۴۰۵/۰۲/۲۲
🔗https://president.ir/fa/164253
#فرهیختگان راهی به رهایی
ساختن زیرساختهای نوین علمی، میراث ماندگار استاد ثبوتی است/ رونمایی از کتاب «سخن ثبوتی» گامی در پاسداشت فضیلت و معرفت است/ ایران برای نسلهای آینده وامدار خدمات علمی این چهره پرفروغ دانایی خواهد بود🔹رئیسجمهور در پیامی به آیین نکوداشت پروفسور یوسف ثبوتی، با ستایش از خدمات علمی و ملی این چهره برجسته، وی را از پیشگامان توسعه علمی معاصر ایران و الگویی ماندگار در عرصه علم و خدمت به کشور معرفی کرد.
🗓۱۴۰۵/۰۲/۲۲
🔗https://president.ir/fa/164253
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍1
امکان استفاده از خدمات علمی و اینترنتی ۱۵ دانشگاه بزرگ کشور فراهم شد
معاونان پژوهش و فناوری ۱۵ دانشگاه بزرگ کشور با صدور اطلاعیهای اعلام کردند، خدمات علمی، کتابخانهای و اینترنتی خود را در اختیار سایر دانشگاهها و پژوهشگاهها قرار میدهند.
#فرهیختگان راهی به رهایی
معاونان پژوهش و فناوری ۱۵ دانشگاه بزرگ کشور با صدور اطلاعیهای اعلام کردند، خدمات علمی، کتابخانهای و اینترنتی خود را در اختیار سایر دانشگاهها و پژوهشگاهها قرار میدهند.
#فرهیختگان راهی به رهایی
🔥2👍1